[SINNER] LUST │ หลงบาป [RE-PRINT]

ตอนที่ 6 : {LUST} หลงบาป │ 05 │คุกคาม 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,058
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 50 ครั้ง
    13 พ.ค. 60

เม่ยเม่ยที่ลากแต้วออกมาจนห่างมากพอแล้วหอบหายใจอย่างเหนื่อยอ่อน เธอมองซ้ายมองขวาเพื่อตรวจสอบว่าพี่ชายตัวดีของเธอไม่ได้วิ่งไล่ตามออกมาจากในห้อง และเมื่อพบว่าทางสะดวก หญิงสาวก็ครางออกมาเสียงเบา

“นึกว่าจะหนีไม่พ้นแล้ว”

“พี่ชายแกเขาเป็นปรินซ์นะยะไม่ใช่บีสต์ ทำไมจะต้องวิ่งหน้าตั้งเพื่อหนีเขาขนาดนั้น”

หญิงสาวไม่สามารถตอบอะไรเพื่อนสนิทได้นอกจากยิ้มแหยๆ ให้ ใบหน้าสวยหวานที่มีเหงื่อเกราะพราวยกมือเรียวขึ้นมาซับเหงื่อในขณะที่มืออีกข้างก็ยกโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาแฟนหนุ่ม

“โชคดีไปนะที่วันนี้ที่บ้านฉันลงมาจากเชียงใหม่ ไม่งั้นฉันจะต้องโกรธแกมากแน่ๆ ที่แกไม่ยอมอยู่กับฉันในวันเกิด”

แต้วว่าแขวะเพื่อนที่กำลังยกยิ้มให้กับโทรศัพท์ ปรายสายตามองขวางๆ เหมือนหมั่นไส้ที่เพื่อนสนิทของเธอให้อภัยแฟนหนุ่มได้ง่ายดายเหลือเกิน

ก็เมื่อสองสามชั่วโมงที่แล้วเม่ยเม่ยเพิ่งจะเห็นภาพแฟนตัวเองดูดปากกับผู้หญิงคนอื่นนี่ แต่ว่าตอนนี้เธอกลับไม่มีซึ่งความขุ่นข้องใดๆ หลงเหลืออยู่เลย ไม่รู้ว่าเป็นแม่พระมาเกิดหรือว่าหลงอีกฝ่ายมากจนโงหัวไม่ขึ้นกันแน่

คนสวยที่ถูกเพื่อนมองค้อนยกมือขึ้นตีไหล่เพื่อนเบาๆ โดยไม่แก้ตัวอะไร มันไม่ใช่ว่าเม่ยเม่ยไม่ได้โกรธ เคือง หรือว่ารู้สึกเสียหน้าที่รัญญ์ไปทำแบบนั้นกับผู้หญิงคนอื่นหรอกนะ เพียงแต่ว่าเธอรู้สถานะของตัวเองดี เธอรู้ว่าตัวเองไม่ควรเข้าไปก้าวก่ายเรื่องของเขา และเขาก็ยังจะยกเธอให้เป็นที่หนึ่งเหนือคนอื่นเสมอ

สิ่งที่เธอต้องทำก็มีเพียงแค่การแกล้งโง่ ทำตาบอดต่อไป

“ฮัลโหลรัญญ์ ตอนนี้เม่ยอยู่ตึกบริหาร รัญญ์จะกลับรึยังคะ” เสียงหวานกรอกลงไปโทรศัพท์จนแต้วที่ยืนข้างๆ ต้องย่นจมูกเบะปากอย่างล้อเลียน เม่ยเม่ยรีบยกมือขึ้นตีเพื่อน พยายามกลั้นขำไม่ให้เสียงรอดเข้าไปในโทรศัพท์

“ไม่ว่างเหรอ...อ๋อ ไม่เป็นไร เดี๋ยวเม่ยเรียกแท็กซี่กลับก็ได้”

เสียงที่เคยสดใสกลับสลดลงในทันทีเมื่อปลายสายบอกปฏิเสธที่จะมารับ มันมีไม่บ่อยนักหรอกที่แฟนหนุ่มของเธอจะหลีกเลี่ยงการมาพบกันหลังจากที่ข่าวเรื่องผู้หญิงคนอื่นแพร่สะพัดไปทั่ว และเพราะแบบนั้นหญิงสาวเลยยิ่งรู้สึกแย่ แย่ที่คนทำผิดกลับไม่รู้สึกรู้สาอะไร ไม่คิดจะรับผิดชอบหรือสนใจเลยสักนิดว่าเธอรู้ข่าวนั่นแล้วหรือยัง

“เราเจอกันวันมะรืนก็ได้ค่ะ อืม เม่ยไม่ได้โกรธ เม่ยเข้าใจ ค่ะ งั้นไว้เจอกันนะ”

ทันทีที่กดตัดสายไป เจ้าของใบหน้าสวยก็ถอดถอนหายใจออกมาเหยียดยาวจนเพื่อนที่ยืนอยู่ข้างๆ หน้าเสียไปด้วย มือเล็กของแต้วเอื้อมมาจับมือคนตรงหน้า แรงบีบกำลังพยายามปลอบใจเธออย่างดีที่สุด 


“รัญญ์มันไม่มาหาเหรอแก”

“อื้อ รัญญ์บอกติดธุระที่บ้านน่ะ”

“ถ้าฉันรู้ว่ามันจะไม่เลิกสันดานชั่วๆ แบบนี้นะ ฉันจะไม่เชียร์ให้แกคบกับมันเลย”

คนที่ออกตัวเป็นแม่สื่อแม่ยกให้คนทั้งสองคบกันเพราะเห็นว่าเหมาะสมคู่ควรว่าเสียงเศร้า แต้วมองสบตากับเพื่อนด้วยแววตารู้สึกผิด ถ้าหากเธอลงโทษตัวเองได้เธอก็จะทำ อย่างน้อยๆ เธอก็ไม่อยากเห็นสีหน้าเศร้าหมองของเพื่อนแบบนี้

“ไม่หรอกแต้ว ไม่ใช่ความผิดของแต้วหรอก รัญญ์ก็แค่ไม่ว่างมารับเม่ยเท่านั้นเอง”

“แกเนี่ยนะ...” เสียงแหลมนั้นหยุดชะงักชั่วครู่ แล้วค่อยๆ ปรับอารมณ์ไม่พอใจให้กลับเป็นปกติ “เออเอาเถอะ ถึงฉันด่าสาปส่งไอ้รัญญ์ไป ยังไงแกก็คงไม่เลิกปกป้องมันอยู่ดีอ่ะ”

คนสวยคลี่ยิ้มบางๆ ให้เพื่อน ขยับฝีเท้าเข้าไปกอดจะสวมกอดร่างแต้วเอาไว้เหมือนจะบอกให้อีกฝ่ายอย่าอารมณ์เสียแทนเธอเลย

“จริงๆ แกน่าจะเลิกกับมันไปซะ มีผู้ชายดีๆ อีกตั้งเยอะแยะรอแกอยู่นะ”

ในสายตาของเม่ยเม่ย เธอยังไม่เห็นผู้ชายที่ว่านั่นเลยน่ะสิ

“แกไม่ต้องคิดเข้าข้างในใจเลยนะว่าไอ้รัญญ์มันดี เหมาะสมกับแกน่ะ มองๆ ไปแล้วฉันว่าแกน่ะดอกฟ้า ส่วนไอ้รัญญ์น่ะขี้หมาแห้งลานวัดชัดๆ”

โอเค ถึงแม้ว่าแฟนคนปัจจุบันของเม่ยเม่ยจะไม่ได้ดีเด่อะไร แต่อย่างน้อยตอนที่คบกัน รัญญ์ก็พยายามจะดูแลเธอให้ดีที่สุด ข้อเสียเพียงอย่างเดียวของเขา...ก็เรื่องผู้หญิงเท่านั้นแหละ   

“ลองมองคนใหม่ๆ ดูบ้างมะแก แบบ...อาจารย์เธียรอะไรแบบนี้อ่ะ!

ใบหน้าสวยส่ายหน้าไปมาพัลวันเมื่อชื่อต้องห้ามของเขาคนนั้นดังขึ้น แต้วหัวเราะเสียงดังโดยไม่แคร์สายตาใคร ก่อนจะยกแขนขึ้นมาสวมกอดคนตัวเล็กกว่าเอาไว้อย่างหยอกล้อ

“ถ้าฉันเป็นแกนะเม่ย ฉันจะจับพี่ทำผัวให้รู้แล้วรู้รอดเลย! อย่างดี เห็นแล้วน้ำเดิน”

“แต้ว!

“ก็แหม แกกับอาจารย์เธียรก็ไม่ได้มีความเกี่ยวข้องทางสายเลือดกันเลยป่ะ แต่งงานกันได้ ทางแพทย์ไม่ท้วงหรอก”

“นี่! เม่ยไม่เคยคิดอะไรแบบนั้นกับพี่เธียรเลยนะ”

“งั้นก็เริ่มคิดซะตอนนี้เลยสิ ก่อนที่สาวๆ ทั่วทั้งมหาวิทยาลัยจะซิวพี่เขาไปซะก่อน”

“ถ้าแต้วพูดอีกที เม่ยจะโกรธแล้วนะ”

คนสวยขึงตาใส่เพื่อน ทำเสียงขู่ฟ่อประหนึ่งแมวเหมียวที่แต้วมองยังไงก็น่ารักมากกว่าน่ากลัว แต่ถึงอย่างนั้นให้เม่ยเม่ยทำหน้าดุใส่เธอ ดีกว่าทำหน้าเศร้าเป็นแมวเมายาเบื่อนั่นแหละ

สาวสวยนักศึกษาคณะแฟชั่นสองคนสาวเท้าเดินออกมาจากตัวตึกหลังจากที่พูดคุยถกเถียงกันไปเรื่อยตามประสาเพื่อน แต้วหยุดยืนอยู่ที่บริเวณหน้าป้ายรถเมล์ของมหาวิทยาลัย ยืดแขนออกไปจนสุดเพื่อโบกเรียกรถเมล์สายเดิมที่นั่งกลับบ้านเป็นประจำ แล้วหมุนตัวกลับมาหาเพื่อนเล็กน้อย

“แกแน่ใจนะว่ากลับได้” คนร่าเริงเอ่ยถามอย่างเป็นห่วง เม่ยเม่ยเลยพยักหน้ารับแล้วโบกมือไล่ให้เพื่อนสาวรีบขึ้นรถเมล์

“ฝากสวัสดีคุณพ่อคุณแม่แกด้วยนะ”

“จ้าๆ เจอกันพรุ่งนี้นะ ถึงคอนโดฯ แล้วไลน์มาหาฉันด้วยล่ะแก”

หญิงสาวส่งยิ้มให้เพื่อนอีกครั้งแล้วรีบเดินไปดันหลังแต้วให้ขึ้นรถเมล์ที่กำลังจะเคลื่อนตัวออก คนร่าเริงพลังงานเหลือล้นชะโงกหน้าออกมาจากหน้าต่างเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะโบกมือบ๊ายบายใส่เพื่อนรักแล้วจากไปในที่สุด

คนสวยถอนหายใจเหยียดยาวเมื่อมองไปโดยรอบและพบว่าบริเวณป้ายรถเมล์หน้าคณะบริหารเหลือเธออยู่เพียงคนเดียว ความเหงา ความเศร้า ที่ต้องอยู่โดดเดี่ยวคืบคลานเข้ามาเล่นงานเธอในช่วงเวลาที่อ่อนแอที่สุดเสียแล้ว

เม่ยเม่ยตัดสินใจเดินไปทิ้งตัวนั่งที่เก้าอี้ตัวยาวตรงป้ายรถ เธอรู้สึกว่าเรี่ยวแรงทั้งหมดที่มีมันมลายหายไปเมื่อต้องอยู่เพียงลำพัง ต่อให้เบื้องหน้าเธอจะทำตัวว่าเข้มแข็งและเสแสร้งว่าไม่เป็นอะไรมากแค่ไหน แต่ความจริงแล้วจะมีผู้หญิงสักกี่คนบนโลกที่ทำใจยอมรับเรื่องบ้าๆ ซ้ำแล้วซ้ำเล่าได้

ยังไงความซื่อสัตย์ก็คือสิ่งที่สำคัญที่สุดในการคบกัน แต่เธอกลับทำมันหายไปตั้งแต่วันแรกที่ตกลงคบกับเขา บางทีเธออาจจะต้องคิดทบทวนเรื่องความสัมพันธ์กับคนรักใหม่ 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 50 ครั้ง

1,089 ความคิดเห็น

  1. #292 Audaidaj (@Audaidaj) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2560 / 01:29
    เลิกไปเลยถ้าซื่อสัตย์ไม่ได้ก้อไม่ต้องทน
    #292
    0
  2. #286 bophobia (@bophobia) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2560 / 10:53
    ความซื่อสัตย์ที่นางเอกทำหายไปตั้งแต่วันแรกที่คบกันมันคืออะไร
    #286
    0
  3. วันที่ 12 พฤษภาคม 2560 / 16:42
    แต้วพูดได้โดนใจอ่ะ 
    #173
    0
  4. วันที่ 11 พฤษภาคม 2560 / 10:41
    รักรัญญ์เหรอเม่ยถึงยอมปล่อย
    ก็ไม่น่าจะรักขนาดนั้นนะ แล้วจะทำเพื่อไรล่ะ
    #172
    0
  5. #171 Chalitaqwer (@cha-g) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2560 / 01:58
    มาต่อไวๆน้า รออยู่ค่ะไรท์ สู้ๆ
    #171
    0
  6. #170 Chalitaqwer (@cha-g) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2560 / 01:58
    สงสารหนูเม่ยนะ รัญญ์บูชาเม่ยเกินไปแล้ววววว ผญ.เขาก็ยอม แต่ก็นะสุดท้ายน้องเม่ยก็ต้องเป็นของพี่เธียรนินา ใช่มั้ยเอ่ยยยยย
    #170
    0