[SINNER] LUST │ หลงบาป [RE-PRINT]

ตอนที่ 30 : {LUST} หลงบาป │ 26 │ข้อตกลง 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,424
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    3 ต.ค. 60



“ผมทำตามที่คุณต้องการหมดแล้ว คุณจะตอบตกลงสัญญาระหว่างเราได้หรือยัง”

เสียงทุ้มเอ่ยถามในขณะที่รินน้ำใส่แก้วคริสตัลเพื่อนำมาเสิร์ฟให้อีกฝ่าย ภัทธิรายกยิ้มเล็กน้อยอย่างพึงพอใจที่วันนี้อดีตคนรักยอมลงทุนตามใจเธอทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็นเดทมื้ออาหารกลางวันที่ห้างสรรพสินค้า หรือมื้อว่างยามบ่ายโดยมีอาหารอันโอชะคือเรือนร่างของชายหนุ่ม เธียรทำให้เธอมีความสุขมากเท่าที่ผู้หญิงคนหนึ่งจะมีได้ และมันน่าเสียดายเหลือเกินที่การกระทำเหล่านั้นอยู่ภายใต้ข้อตกลงบางอย่าง

“ภัทรไม่แน่ใจว่าอยากตกลงหรือเปล่า”

เรือนร่างบอบบางแสนเย้ายวนใจกำลังเอนกายอยู่บนโซฟาตัวยาวในห้องชุดคอนโดฯ สุดหรูของอีกฝ่าย และใบหน้าสวยหวานราวกับนางฟ้าก็กำลังเหยียดยิ้มอย่างมีความสุขที่เล่นกับอารมณ์ภายใต้ใบหน้านิ่งเฉยนั่นได้

แม้เขาจะไม่แสดงออกมา แต่ภัทธิราก็รู้ดีว่าชายหนุ่มไม่ได้เต็มใจอยากสนองความต้องการของเธอ

ความรัก ความปรารถนาดีที่เขาเคยมอบให้เธอเมื่อหลายปีก่อนดูจะมลายหายไปสิ้น หรือไม่...มันก็อาจจะไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน ผู้ชายตรงหน้าเธอเป็นคนอันตรายและเขาทำได้ทุกอย่างเพื่อแผนการของเขา

เธอก็เป็นแค่กลไกส่วนหนึ่งที่ทำให้เขากับพี่ชายได้มาพบกัน เมื่อเธอหมดประโยชน์ก็คงจะถูกเฉดหัวทิ้งเหมือนกับผู้หญิงคนอื่นๆ ต่อให้รักและต้องการผู้ชายคนนี้มากแค่ไหน เธอก็ไม่อาจครอบครองเขาได้ง่ายดายอย่างใจคิด

เจ้าของร่างสูงในชุดเสื้อเชิ้ตที่ปลดกระดุมลงมาสองเม็ดก้าวเท้าเข้ามาที่โซฟาพร้อมกับยื่นแก้วน้ำดื่มให้อีกฝ่าย ใบหน้าหล่อเหลาร้ายกาจกำลังเหยียดยิ้ม

“คุณอยากเข้าไปพัวพันกับธุรกิจด้านมืดของพี่ชายจริงๆ เหรอ ลำพังตัวคุณคนเดียวมันดูจะลำบากนะ”

ช่างพูด ช่างหว่านล้อม และเข้าใจจับจุดอ่อนของคู่ต่อสู้ดีนัก ภัทธิรายกยิ้มที่เคลือบใบหน้าอันหวาดหวั่นของเธอเอาไว้ จากนั้นก็ลากปลายนิ้วไปตามท่อนแขนที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามของอีกฝ่าย

“เพราะแบบนั้นภัทรถึงอยากได้อะไรที่มากกว่านั้น..คนที่จะมาดูแลภัทรได้ไงคะ” 

“คุณกำลังชวนให้เรากลับมาคบกันงั้นเหรอ”

“ก็ถ้าภัทรมีหลักประกันที่มั่นคงกว่าโคล ภัทรก็จะสบายใจได้ไงคะ และคุณเองก็จะได้แฟ้มลับข้อมูลคู่ค้าทั้งหมดของเขา และอาจจะได้ของแถมเป็นหุ้นในบริษัทที่เราสามคนร่วมทำกันมา ตำแหน่งผู้บริหารสูงสุดก็ไม่หนีคุณไปไหน”

ข้อเสนอของภัทธิราคือสิ่งที่เธียรหมายมาดเอาไว้ ชายหนุ่มจับแขนเรียวที่กำลังหยอดล้ออยู่กับความไวต่อสัมผัส รวบมือเล็กของหญิงสาวแล้วทิ้งตัวคร่อมร่างของเธอเอาไว้

“พูดกันตามตรง คุณอยากได้เงินเท่าไหร่”

เงินน่ะมันก็ดีอยู่หรอก และเธอก็รู้ดีว่าผู้ชายตรงหน้ามีให้เธอได้มากพอเท่าที่จะใช้ชีวิตได้อย่างสบายโดยปราศจากเสาหลักอย่างพี่ชายอีก แต่ว่า...เธอเป็นคนใช้เงินมือหนักและไม่คิดว่าทั้งชีวิตนี้จะพึงพอใจอยู่กับเงินก้อนเดียวหรอก

“ภัทรคิดถึงเธียรที่สุดเลยนะ” หญิงสาวว่าพร้อมโปรยยิ้มหวาน

ถ้าหากภัทธิราไม่ใช่ผู้หญิง และเธอไม่ได้ถือไพ่เหนือกว่าเขา เขาก็คงไม่ต้องตกเป็นเบี้ยล่าง

แต่ชายหนุ่มกลับแค่นยิ้มเพราะคิดว่านั่นเป็นคำโกหกเสแสร้งที่ไม่มีความแนบเนียนใดๆ ทั้งนั้น เธียรขยับตัวออกห่างจากร่างบางใต้อาณัติ แล้วทิ้งตัวลงนั่งตรงที่ว่างข้างโซฟา พาดแขนกับพนักพิงแล้วเหลือบสายตามองภัทธิราที่ผุดลุกขึ้นมานั่งด้วยสภาพการแต่งตัวไม่เรียบร้อย

“คุณไม่ได้คิดถึงผมหรอกภัทร คุณคิดถึงเงินในกระเป๋าผมต่างหาก”

“ใจร้ายจัง ภัทรก็แค่อยากจะลองยื่นขอเสนอดีๆ ให้แบบละมุนละม่อมเท่านั้นเอง”

เธียรลากสายตามองเจ้าของร่างบางที่ขยับเข้ามาอิงแอบแนบชิดตน เขาหัวเราะในลำคอเพราะรู้สึกสมเพชกับอดีตคนรักที่พยายามจะเอาชนะเขาและไม่ยอมให้ความร่วมมือเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในแผน แผนการกระชากบัลลังก์มืดของมิสเตอร์โคลและขจัดเสี้ยนหนามที่อาจเป็นภัยกับตัวเขาในอนาคต

แม้ว่าเธียรจะไม่ได้แสดงออกท่าทีใดๆ ตอนที่พบปะพูดคุยในงานเลี้ยง แต่เขาดูออกว่าหุ้นส่วนของตนนั้นกำลังต้องการบางอย่างจากเม่ยเม่ย และต่อให้อีกฝ่ายจะออกปากว่าพวกเขาเป็นเพื่อนที่สนิทสนมจนถึงตั้งบริษัทสื่อแขนงใหญ่ในอเมริการ่วมกัน แต่ความจริงแล้วเธียรรู้ดีว่าเพื่อนทางธุรกิจคนนี้หน้าซื่อใจคดและจ้องจะฮุบเอาทุกสิ่งทุกอย่างของเขาไป

ไม่ว่าจะเป็นบริษัทที่เขาก่อตั้งมา คู่ค้าทางธุรกิจ หรือแม้แต่ผู้หญิงที่เขารัก ชายหนุ่มล้วนรู้ดีว่าโคลนั้นจะต้องอยากได้และแก่งแย่งมาเป็นของตน

หากพูดกันไปแล้วเขาเองก็เป็นคนที่เปิดสงครามนี้ขึ้นมาก่อน หากเธียรไม่ได้เลิกรากับภัทธิราและเฉดหัวเธอทิ้ง โคลก็คงไม่นึกแค้นเขาจนอยากแทงข้างหลังตลอดเวลา โลกธุรกิจมันน่ากลัว และนักธุรกิจสกปรกอย่างโคลก็ไม่เคยมองเห็นความผิดของตนเองหรือว่าน้องสาว เขาไม่สนใจเหตุผลใดๆ แม้ว่าญาติผู้น้องของเขาเองนั่นแหละที่เป็นฝ่ายนอกใจเธียรไปนอนกับคนอื่นก่อน

การสลัดหล่อนทิ้งถือเป็นการย้ำเตือนถึงจุดยืนของโคลว่าถ้าคิดอยากเห็นจุดจบอันน่าสังเวชของเธียร มันก็เป็นได้เพียงแค่ฝันลมๆ แล้งๆ ตอนกลางวันเท่านั้น

พวกเขางัดข้อกันมานานหลายปี และในตอนนี้ทุกอย่างควรจะจบลงได้แล้วเพื่อไม่ให้ส่งผลกระทบกับตัวเธียรและคนรอบข้าง เขาอยากจะใช้ชีวิตอย่างสงบ และรักกับคนที่ตนรักให้นานมากที่สุด 

“คุณไม่มีอะไรที่ผมต้องการทั้งนั้นภัทร คนที่เป็นฝ่ายยื่นข้อเสนอคือผม ส่วนคุณมีหน้าที่แค่ตอบรับข้อเสนอของผมเท่านั้น ถ้ายังอยากมีชีวิตรอดแบบประวัติขาวสะอาด”

ธุรกิจด้านมืดของมิสเตอร์โคลกำลังส่งผลกับธุรกิจสื่อในอเมริกา ผู้คนเริ่มจับตามองและเริ่มขุดคุ้ยเรื่องราวเน่าเหม็นของเขาจนทำให้หุ้นของบริษัทตก บอร์ดบริหารอยากส่งเสริมให้เธียรขึ้นกุมบังเหียนเป็นประธานใหญ่ แต่ก่อนที่เขาจะขึ้นตำแหน่งนั้นได้ เธียรจะต้องรวบรวมหุ้นในบริษัทและหลักฐานสำคัญในการเอาผิดโคล

คำพูดขู่นั่นทำให้หญิงสาวรู้สึกหวั่นเกรง ท่าทีที่เธอพยายามหว่านล้อมเขาดูจะใช้ไม่ได้ผลกับผู้ชายเจ้าเล่ห์และฉลาดเป็นกรดคนนี้ ภัทธิราจึงต้องเปลี่ยนแผนการใหม่..เพื่อต่อรองให้ได้ในสิ่งที่เธอต้องการ 

“น้องสาวของเธียรนี่นิสัยไม่ดีเลยนะคะ”

เธียรเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยแล้วเหลือบมองภัทธิราที่แอบล้วงมือหยิบโทรศัพท์มือถือจากกระเป๋าเสื้อออกไปกด มือหนาพุ่งเข้าไปเพื่อยึดโทรศัพท์ แต่หญิงสาวไวกว่าพลิกตัวหลบและพูดต่อไปโดยไม่กลัวเกรงสายตาคมกริบที่กำลังจดจ้อง 

“นอกจากจะไม่มีสัมมาคารวะให้คนที่แก่กว่าแล้ว ยังแก่แดดไม่ยอมกลับบ้านอีก มืดๆ ค่ำๆ แบบนี้ออกไปไหนกันน้า...หรือว่าจะออกไปกับผู้ชาย”

“ระวังคำพูดด้วย” เธียรว่าเสียงกดต่ำแล้วใช้สายตาคมดุของตัวเองจ้องมองอดีตแฟนเก่าที่กำลังเล่นโทรศัพท์มือถือของเขาตามอำเภอใจ

รหัสผ่านที่เขาตั้งไว้ดูไม่มีประโยชน์เมื่อมันมาอยู่ในมือของภัทธิรา เธอรู้ว่าชายหนุ่มจะใช้รหัสเป็นวันและปีเกิดของน้องสาว เธอรู้ว่าเธียรให้ความสำคัญกับเม่ยเม่ยขนาดที่จะใช้รูปของเธอตั้งเป็นพื้นหลังหน้าจอ

หลงกันจนหัวปรำหัวปรำ รักกันจนน่าอาเจียน

“แตะนิดแตะหน่อยไม่ได้เลยนะคะ” ร่างเล็กนั่นว่าคล้ายกับเสียงของคนกำลังน้อยใจ เธอผุดลุกขึ้นจากโซฟาแล้วยืนไขว้ขาตรงหน้าชายหนุ่ม “แต่ภัทรว่าคนที่ต้องระวังคำพูด มันน่าจะเป็นเธียรมากกว่านะ เพราะถ้าภัทรเกิดไม่พอใจขึ้นมา ภัทรไม่รับประกันนะว่าความลับของเธียร...”

“ต้องการจะพูดอะไรกันแน่” เสียงเข้มแทรกขึ้นมาอย่างประเมินสถานการณ์ 

ภัทธิราแสร้งกลอกตาไปมาแล้วพูดกระซิบเสียงเบาทั้งๆ ที่ภายในห้องมีกันอยู่สองคน

“ความลับที่เธียรไม่อยากบอกให้คนอื่นรู้ไงคะ”

แม้ว่าชายหนุ่มจะเก็บอาการได้อย่างดีภายใต้ใบหน้าเรียบเฉย แต่ภัทธิรามองเห็นแววตาที่เบิกกว้างขึ้นเมื่อเธอโยนไพ่ตายใบสุดท้ายลงไป และไพ่ใบนี้มันก็มีอิทธิพลกับหัวใจผู้ชายคนนี้มากมายเหลือเกิน

“ผมต้องทำยังไงถึงจะปิดปากคุณได้ล่ะ”

หลังจากที่เงียบมาอึดใจหนึ่ง เธียรก็เอ่ยปากขึ้นมาพร้อมกับรอยยิ้ม ภัทธิราคลี่ยิ้มหวานเมื่อไพ่ของเธอใช้ได้ผล

“ภัทรให้คุณเสนอให้ดีกว่า เพราะภัทรรู้ว่าเธียรรู้ใจภัทรมากที่สุด”

“เราจะแต่งงานกัน” 

เสียงทุ้มเอื้อนเอ่ยออกไปหลังจากที่ใช้เวลาคิดเพียงสามวินาที หญิงสาวที่ยืนอยู่ตรงข้ามทำตาโตแล้วแสร้งทำเป็นเอามือทาบอกอย่างตื่นเต้น เธอพุ่งตัวเข้าไปเกาะร่างสูงใหญ่ของชายหนุ่มเอาไว้แล้วบรรจงหอมแก้มเขาฟอดใหญ่เป็นรางวัล

“เธียรรู้ใจภัทรดีที่สุดเลยค่ะ” เสียงหวานว่า แต่มือหนากลับยื่นออกไปจับแขนเรียว

“เป็นอันว่าคุณตกลงแล้วนะ”

สายตาคมกริบมองจ้องดวงหน้าสวยของอีกฝ่าย ภัทธิราคลี่ยิ้มแล้วโน้มตัวลงมาเอาแขนคล้องคอคนที่นั่งอยู่บนโซฟา เสียงกระซิบแนบหูทำให้ชายหนุ่มสัมผัสได้ถึงเลือดที่วิ่งพุ่งพล่านอยู่ในตัว

“ถ้าคุณกลับคำ เราก็มาดูกันละกันว่าน้องสาวคนสวยของคุณ จะรับความลับที่คุณเก็บซ่อนมันไว้ได้รึเปล่า”

เธียรยกยิ้มที่ริมฝีปาก ก่อนจะกระชากเอวบางให้นั่งลงบนตัก จากนั้นใบหน้าหล่อเหลาก็โน้มลงไปบดขยี้ปากเล็กอันร้อนจัดของภัทธิรา

“คุณได้คำสัญญาของผมแล้ว”

ใบหน้าของหญิงสาวแดงซ่าน หลบสายตาของเธียรแล้วแกล้งทำเป็นทุบไหล่เขาอย่างขวยเขิน

ในขณะนั้นเองจู่ๆ เสียงโทรศัพท์ของเธียรก็ดังขึ้นในรอบหลายชั่วโมงที่ผ่านมา คนตัวสูงเงยหน้ามองตามโทรศัพท์ที่อยู่ในมือเรียวนิ่งๆ ภัทธิราจึงยกมันขึ้นมาดูหน้าจอโดยพลการ ก่อนจะพบว่าเป็นเบอร์โทรของน้องสาวคนสวยที่ส่งข้อความเข้ามานั่นเอง

“ภัทรจะรวบรวมข้อมูลทุกอย่างแล้วส่งให้ คุณจะได้ข้อมูลทุกอย่างหลังจากที่เราหมั้นกันเรียบร้อย ตกลงนะคะ”

ชายหนุ่มพยักหน้ารับพร้อมรอยยิ้ม เรือนร่างเล็กลุกออกไปจากตักของอีกฝ่ายแล้วเดินไปเอาเสื้อคลุมมาคลุมร่างตัวเอง

“หวังว่าเราจะมีช่วงเวลาดีๆ ด้วยกันอีกมากนะคะเธียร ภัทรรักคุณนะ”

เธียรยิ้มรับคำบอกรักนั้นและผายมือออกไปยังประตูห้อง หญิงสาวโบกมือลาว่าที่คู่หมั้นของตัวเองเล็กน้อยหลังจากที่ได้ทุกอย่างตามต้องการ และเมื่อประตูปิดลงรอยยิ้มละมุนละไมในทีแรกก็ถูกแปรเปลี่ยนเป็นการแสยะยิ้มแทนที่ในทันที

ใครโง่เชื่อคำว่ารักของภัทธิราก็คงจะมีสมองไม่ต่างจากถั่ว และถ้าหากใครโง่เชื่อในคำสัญญาที่มาพร้อมกับรอยยิ้มของเธียร คนพวกนั้นก็คงจะมีสมองเทียบเท่ากับสัตว์เซลล์เดียวเท่านั้นแหละ 

เธียรผ่อนปรนลมหายใจหลังจากที่แผนการการต่อรองทุกอย่างดำเนินไปได้ด้วยดี ชายหนุ่มเอนหัวลงกับพนักพิงโซฟาแล้วมองเลยไปยังนาฬิกาที่แขวนอยู่ตรงข้างฝา เมื่อกี้นี้เม่ยเม่ยส่งข้อความมาหาเขานี่...แต่ว่าเด็กดื้อคนนั้นควรที่จะกลับมาถึงห้องมากกว่าที่จะส่งข้อความมาไม่ใช่หรือ

ชายหนุ่มขมวดคิ้วมุ่นและยกโทรศัพท์ขึ้นมา ตั้งใจว่าจะปัดหน้าจอเพื่อปลดล็อคแล้วโทรตามน้องสาว แต่ยังไม่ทันจะได้ทำอย่างใจนึก เสียงโทรศัพท์มือถือก็ดังลั่นพร้อมกับเบอร์แปลกที่แม้แต่เจ้าของเครื่องเองก็ไม่คุ้น

“ฮัลโหล” เธียรกดรับสาย เอาโทรศัพท์แนบหูและกรอกเสียงลงไป

“คุณเธียรพี่ชายของเม่ยเม่ยใช่มั้ยครับ”

ชายหนุ่มขมวดคิ้วยุ่งและยกโทรศัพท์ออกมาดูเบอร์อีกครั้ง เขาไม่เคยมีเบอร์โทรนี้ในบัญชีรายชื่อ และไม่เคยจดจำน้ำเสียงแบบนี้ได้มาก่อน

“คุณเป็นใครครับ”

“ตอนนี้ผมเป็นใครไม่สำคัญ แต่คุณต้องมาตามที่อยู่ที่ผมส่งไปให้”

เธียรคิดว่านี่อาจจะเป็นการกลั่นแกล้งสำหรับผู้ไม่หวังดี แต่เมื่อชื่อๆ หนึ่งรอดออกมาผ่านปลายสาย ชายหนุ่มก็ถึงกับหยุดชะงักอยู่กับที่

“ถ้าคุณมาไม่ทัน คุณอาจเสียใจตลอดชีวิต”


เมนต์เด้อออ เมนต์เถอะ 

กำลังใจจากนักอ่านทำให้ยังอัพนิยายในเด็กดีอยู่นะ 

ใครตามอ่านในเด็กดี ช่วยๆ กันเมนต์หน่อยนะคะ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

1,089 ความคิดเห็น

  1. #1068 LazyA (@ammie16) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2561 / 11:18
    เอ้าพี่เธียร ไปช่วยน้องก่อน
    #1068
    0
  2. #970 Badble (@pinkpandashmuel) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2560 / 14:12
    เกลียดซีนแบบนี้มากเลย ไม่อยากให้เธียรไปแต่งงานกับภัทรเลยถึงแม้จะเพื่อผลประโยชน์ก็เถอะ นางเอกไม่ได้รับรู้ด้วยสักหน่อย ถ้าเค้ารู้จะเสียใจมากแค่ไหน ดราม่ามากฮืออ ความลับก็เยอะอีก ไม่ชอบไอ่พี่เธียรแล้ว
    #970
    1
    • #970-1 YB Soulm@te (@black_devil_zaa) (จากตอนที่ 30)
      20 ตุลาคม 2560 / 19:15
      55555555 อย่าเพิ่งเกลียดพระเอกเค้าเลยยย
      #970-1
  3. #915 แค่คนเลว (@0614626364) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2560 / 01:08
    รีบๆเลยพี่ไม่ต้องมั่วสงสัยแหละเดี๋ยวไม่ทัน
    #915
    0
  4. #909 Audaidaj (@Audaidaj) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2560 / 16:32
    ปลื้มโทรมาแหงเลย
    #909
    0
  5. วันที่ 4 ตุลาคม 2560 / 10:03
    สายไปแล้วล่ะเธียร  มัวแต่นัวสาวอยู่นั่นแหละ
    #904
    0
  6. #898 Audaidaj (@Audaidaj) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2560 / 13:22
    โหยถ้าแต่งงานงานเหม่ยก้อเสียใจแย่เลย แผนครั้งนี้เดิมพันคงสูงจิง
    #898
    0
  7. วันที่ 2 ตุลาคม 2560 / 12:15
    อ้่าาววว พี่เธียรทำไมกลายเป้้นงั้นอ่ะ
    ที่คอบนี่มีแผนอะไรหรือเปล่าเนี่ย หรือจะอาจริง
    แล้วไ่มสงสารเม่ยเหรอ น่าจะใหืเส่ียเม่ยไปซะให้เข็ด
    #897
    0
  8. #896 beamxiuNT (@beamxiuNT) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2560 / 11:35
    อยากรู้ความลับของเธียรว่าคืออะไร ร้ายแรงขนาดไหน ทำไมเธียนถึงกลัวความลับเปิดขนาดนั้น แล้วตอนนี้เม่ยไม่เสร็จไปแล้วเหรอเนี่ย พี่เธียร
    #896
    0
  9. #895 ::Karittus (@nininninin) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2560 / 03:03
    ไม่แต่งงง ไม่อาววววว
    #895
    0
  10. #894 แค่คนเลว (@0614626364) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2560 / 23:59
    ด้านเนอะผู้เค้าไม่เอาแล้วยังจะเอาความลับของมาต่อรองอีก
    #894
    0
  11. วันที่ 27 กันยายน 2560 / 08:29
    นางมีแผนอะไรอีกล่ะเนี่ย
    แต่ตอนนี้เม่ยจะเป็นไงบ้างแล้วเนี่ย
    #892
    0
  12. #891 Audaidaj (@Audaidaj) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 27 กันยายน 2560 / 00:57
    เม่ยจะแย่แล้วค่ะพี่เธียรมัวแต่มาต่อรองกับแม่ผู้หญิงมากเล่ห์คนนี้ไม่จบซักที
    #891
    0
  13. #886 แค่คนเลว (@0614626364) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 26 กันยายน 2560 / 23:17
    ยังคุยไม่จบกันอีกเป็นเม่ยจะเเย่
    #886
    0
  14. #885 แค่คนเลว (@0614626364) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 24 กันยายน 2560 / 23:28
    พี่เธียรมัวทำอะไรอยู่น้องกำลังลำบากนะรึว่าเป็นแผนของสองพี่น้องใช่ไหม
    #885
    0
  15. วันที่ 24 กันยายน 2560 / 13:25
    มัวแต่นุ่งกับขะนีอื่นอยู่นั่นนล่ะเธียร
    เม่ยจะแน่แล้วนะ
    #882
    0