[SINNER] LUST │ หลงบาป [RE-PRINT]

ตอนที่ 29 : {LUST} หลงบาป │ 25 │สินค้าตัวใหม่ 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,789
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 22 ครั้ง
    18 ก.ย. 60



“เต็มที่เลยนะครับ บริการพิเศษสำหรับคนพิเศษอย่างคุณเม่ยโดยเฉพาะ”

แม้ว่าเธอจะไม่อยากตักอาหารหรือยกเครื่องดื่มขึ้นมาจิบเพราะรู้สึกระแวงกับคนตรงหน้าสักเพียงไหน แต่เธอก็ไม่สามารถที่จะปฏิเสธสายตาและกลุ่มชายในชุดดำร่างยักษ์นับสิบที่เป็นบอดี้การ์ดของมิสเตอร์โคลได้ หากพวกเขาสองคนทำอะไรผิด แม้แต่การกระดิกตัวผิดจังหวะ ไม่แน่ว่าอาจจะไม่มีใครรอดชีวิตไปจากที่นี่เลยก็เป็นได้

เม่ยเม่ยเหลือบสายตามองปลื้มที่กำลังวางสีหน้านิ่งจ้องตาสู้กับอีกฝ่ายอย่างไม่หลบเลี่ยง ขณะที่ขับรถตามหลังขบวนพาเหรดของมิสเตอร์โคลเพื่อเดินทางมายังโรงแรมริมแม่น้ำเจ้าพระยาสุดหรู เธอใช้ความพยายามอย่างมากในการเค้นถามเพื่อนร่วมมหาวิทยาลัยว่าเขาไปยุ่งเกี่ยวกับคนอันตรายแบบนั้นได้อย่างไร แล้วธุรกิจอะไรกันที่เขากับคนตรงหน้าจับมือร่วมกัน

แต่คำตอบที่เธอได้รับจากปลื้มมีเพียงแต่ความเงียบ เขาไม่ได้ตอบคำถามใดๆ นอกจากหันมาหาหญิงสาว มองเธอด้วยแววตาที่แน่วแน่จริงจังตอนพูดประโยคนั้น

เรารู้ว่าเราเป็นคนไม่น่าเชื่อเท่าไหร่ แต่เม่ยต้องเชื่อใจเราสักครั้ง

พูดมาถึงขนาดนี้แล้ว เม่ยเม่ยจะไม่ยอมโอนอ่อนตามเขาได้อย่างไรกันล่ะ

“ผมอยากมีเพื่อนร่วมมหาวิทยาลัยสวยๆ แบบคุณปลื้มบ้างจัง”

เม่ยเม่ยที่ถูกบังคับด้วยสายตาให้ตักอาหารเข้าปากในสภาพบรรยากาศที่กดดันแค่นยิ้มให้อีกฝ่ายตามมารยาท พยายามหลบสายตาที่คอยเอาแต่จะโลมเลียและแทบจะกลืนกินเธอให้มากที่สุด

“พวกคุณสองคนเป็นเพื่อนสนิทกันเหรอครับ รู้จักกันมานานแล้วเหรอ”

มันไม่ใช่ธุระกงการอะไรที่โคลจะต้องมาให้ความสนใจในความสัมพันธ์ของพวกเขา มันดูละลาบละล้วง ไร้มารยาท และดูเหมือนเขาจะไม่แคร์เลยสักนิดว่าคนทั้งสองคนจะรู้สึกอึดอัดและกดดันแค่ไหน

“ผมกับคุณปลื้มเรารู้จักกันมาสักพักหนึ่งแล้วล่ะครับ เป็นคู่ค้าทางธุรกิจที่ซื่อสัตย์ต่อกัน”

“...” เม่ยเม่ยเหลือบสายตามองไปยังชายหนุ่มที่นั่งอยู่ข้างๆ ราวกับจะตั้งคำถามกับคำว่า ซื่อสัตย์

คนแบบไหนกันล่ะถึงจะซื่อสัตย์กับนักธุรกิจแบบนี้ ทั้งดูเจ้าเล่ห์ ไม่น่าคบหา และยังไว้ใจไม่ได้อีก!

“ทำไมคุณปลื้มไม่เล่าเรื่องความสัมพันธ์ของเราให้คุณเม่ยฟังสักหน่อยล่ะ”

มิสเตอร์โคลที่เห็นเด็กมหาลัยสองคนกำลังถกเถียงผ่านทางสายตาว่าอย่างนึกสนุก เขาเอนตัวมาด้านหน้าแล้วเอามือผสานกันตอนที่หันสายตาไปหาปลื้มที่หลุดอาการออกมาทางสีหน้า

คนที่พยายามวางตัวและควบคุมอารมณ์ทุกอย่างเพื่อไม่ให้ใครไล่ตามจับได้ทันกลับหลุดพิรุธออกมา เม่ยเม่ยสัมผัสได้ถึงลำคอที่แห้งผาก น้ำลายที่เหนียวฝืดคอ ปลายมือของเธอเย็นเฉียบและลมหายใจก็ขาดห้วงตอนเสียงทุ้มแปร่งของโคลเอ่ยออกมา   

“เช่น เรารู้จักกันได้ยังไง ทำธุรกิจแบบไหน แล้ว...”

“...”

“สินค้าตัวใหม่ที่ผมสั่งซื้อกับคุณคืออะไร”

“เธอค้ายาเหรอ! เม่ยเม่ยหวีดเสียงร้องลั่นอย่างตื่นตระหนก ผุดลุกขึ้นยืนเพื่อเตรียมจะเดินหนีจากวงสนทนานั้น แต่แล้วร่างบางก็เกิดอาการเซไปด้านข้าง เธอรู้สึกมึนหัว และยากที่จะควบคุมร่างกายตัวเอง จนชายหนุ่มที่นั่งอยู่เคียงข้างต้องประคองร่างนั้นเอาไว้ไม่ให้ล้มไปเสียก่อน

เกิดอะไรขึ้นกับเม่ยเม่ยกันแน่...อาหารทุกอย่างเธอก็ทานเหมือนกับคนอื่นๆ แล้วทำไม...ทำไมโลกของเธอมันถึงได้หมุนคว้างแบบนี้

“ผมเสียเงินไปเยอะมากทีเดียวสำหรับสินค้าตัวใหม่” เสียงของมิสเตอร์โคลดูเชื่องช้าลงในความคิดของหญิงสาว เธอพยายามฝืนตัวและเบิกตาให้กว้างที่สุด แต่ยิ่งทำแบบนั้นเธอก็ยิ่งรู้สึกเวียนหัวจนเรี่ยวแรงแม้แต่จะบีบแขนเพื่อนชายที่ประคองตนเอาไว้ยังแทบไม่มี

“ปลื้ม...เม่ยเวียนหัว”

เสียงหวานแหบพร่าบอกคนตัวสูงที่อยู่ข้างๆ เธอบีบแขนเขาด้วยกำลังทั้งหมดที่เหลือเพื่อขอความช่วยเหลือเมื่อร่างสูงใหญ่ของนักธุรกิจหนุ่มลุกขึ้นเต็มความสูงและเดินอ้อมโต๊ะมายังโซฟาตัวยาวที่พวกเขาสองคนนั่ง ชายหนุ่มไม่ได้เอื้อนเอ่ยคำพูดใดๆ นอกจากขยับตัวออกแล้วส่งต่อร่างเล็กบอบบางให้มิสเตอร์โคล

“คุณคือสินค้าที่ผมต้องลงทุนลงแรงอย่างมากกว่าจะได้มา”

รอยยิ้มประดับอยู่บนใบหน้าของนักธุรกิจตะวันตก และประกายในนัยน์ตาวิบวับพร้อมขย้ำเหยื่ออันโอชะก็กำลังจ้องมองร่างเล็กในชุดนักศึกษาราวกับจะกลืนกิน

เม่ยเม่ยเข้าใจสถานการณ์ได้ในทันทีว่าเธอโดนหลอกเสียแล้ว ทั้งหมดทั้งมวลที่ทำให้ผู้ชายอันตรายอย่างปลื้มเข้ามาพัวพันกับเธอ มันก็เป็นเพราะเขาทำธุรกิจซื้อขายกับมิสเตอร์โคล โดยมีตัวเธอเป็นสินค้าราคาแพงที่เจ้าพ่อโรงแรมระดับห้าดาวคนนี้จ่ายได้ไม่อั้น 

ไม่สิ บางทีสถานที่แห่งนี้อาจจะเป็นเพียงแค่ฉากบังหน้าเท่านั้น คนอันตรายแบบเขาไม่มีทางทำงานที่ใสสะอาดหรอก  

หญิงสาวรู้สึกโกรธตัวเองเหลือเกินที่ดันไว้ใจและเผลอปล่อยช่องว่างให้ปลื้มได้มีโอกาสจัดการเธอ เขาคงแอบลอบวางยาครึ่งหนึ่งในน้ำดื่มที่ส่งให้ตอนอยู่ที่วัด และผสมอีกครึ่งลงในอาหารหรือไม่ก็เครื่องดื่มที่วางอยู่บนโต๊ะ

สายตาสีอ่อนจดจ้องมองใบหน้าของเพื่อนร่วมมหาวิทยาลัยที่ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เธอเอื้อมมือออกไปเพื่อขอความช่วยเหลือจากเขา ขอความเห็นใจเผื่อว่าจะมีสักเศษเสี้ยวหนึ่งที่มิตรภาพระหว่างพวกเขาเป็นเรื่องจริง แต่เม่ยเม่ยก็ได้ตระหนักแล้วว่าเรื่องทั้งหมด ความสัมพันธ์ทุกอย่างที่เกิดขึ้น มันมาจากเงินล้วนๆ!

“รับเงินค่าจ้างของคุณ แล้วกลับไปได้แล้ว ผมมีธุระต้องคุยกับคุณเม่ยต่อ”

หนึ่งในชายชุดดำเคลื่อนตัวออกมาจากเงามืดพร้อมกับกระเป๋าใส่เงินจำนวนมาก ปลื้มรับกระเป๋าหนังนั่นมาเปิดดูเพื่อเช็คจำนวนเงินพร้อมกับเหยียดยิ้มอย่างพึงพอใจ

“ทำงานกับคุณไม่เคยผิดหวังเลยจริงๆ” ปลื้มว่าแบบนั้นพร้อมกับปิดประเป๋าลง “ถ้ามีงานอื่นที่น่าสนใจ คุณรู้นะว่าจะติดต่อผมได้ที่ไหน”

เจ้าของร่างสูงในชุดนักศึกษาพูดแค่นั้น ก็หมุนตัวเดินหันหลังจากไปโดยไม่แม้แต่จะมองกลับมาที่หญิงสาวอีก

เม่ยเม่ยเม้มริมฝีปากแน่น รู้สึกเลือดพุ่งพล่านเต็มไปด้วยโทสะ นัยน์ตาของเธอแดงก่ำตอนที่ลากสายตากลับมามองคนที่ประคองโอบเธอไว้จนแทบมิด สัมผัสขยะแขยงน่ารังเกียจนั่นชวนให้เธออยากอาเจียนและต้องฝืนบังคับร่างกายตัวเองให้ต่อต้านกำลังของโคล

“อย่าขัดขืนให้เสียแรงเปล่าไปเลยคุณเม่ย เพราะยังไงเสียคุณก็ต้องเป็นคู่นอนผม จนกว่าพระอาทิตย์จะโผล่พ้นขอบฟ้าในวันพรุ่งนี้”

สิ้นเสียงนั้นทั้งร่างของหญิงสาวก็ถูกรวบไว้ด้วยแขนแกร่ง นักธุรกิจหนุ่มจัดการช้อนร่างเล็กที่พยายามออกแรงขัดขืนอย่างง่ายดาย

ตัวเธอเบาหวิวเสียยิ่งกว่าปุยนุ่น และกลิ่นกายอันหอมหวนของเนื้อสาวก็กำลังปลุกอารมณ์ดิบอันน่ากลัว

ที่คงไม่มีสตรีคนไหนคาดถึง...และคงไม่อยากลิ้มลองมันเป็นแน่   


รบกวนทุกคนตามไปกดไลค์+ติดตามเพจไว้นะคะ

ใครอยากติดตามการเคลื่อนไหวว่านิยายเรื่องไหนอัพไม่อัพยังไง

แวะไปดูกันที่เพจเลยจ้า ถ้ามาอัพแล้วบาล์มจะเเจ้งทางนั้นเป็นที่แรกเลย ^^

ส่วนคอมเมนต์...ใครอยากเมนต์ก็เมนต์กันได้ค่ะ

อยากส่งกำลังใจก็กระซิบบอกกันได้อะไรได้

อ่านเฉยๆ ก็ขอบคุณเช่นกันค่ะ

แต่นิยายเรื่องนี้อาจจะอัพไม่จบนะคะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 22 ครั้ง

1,089 ความคิดเห็น

  1. #1067 LazyA (@ammie16) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2561 / 11:12
    โอ้ย-ปลื้ม!!!! ดีนะที่ยังไม่ล่มเรือพี่เธียร
    #1067
    0
  2. วันที่ 21 พฤษภาคม 2561 / 08:13
    อ้าว พ่อปลื้ม ไหงเป็นงั้นอ่ะ
    #1038
    0
  3. #969 Badble (@pinkpandashmuel) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2560 / 14:05
    โถพ่อคุณ ไอ่เราก็อุตส่าห์จะเชียร์ ทำตัวดีพาไปวัด ทำไมกลับมาทำตัวชั่วๆแบบนี้ห้ะ
    #969
    1
    • #969-1 YB Soulm@te (@black_devil_zaa) (จากตอนที่ 29)
      20 ตุลาคม 2560 / 19:15
      5555 มันอาจมีอะไรมากกว่านั้นไง
      #969-1
  4. #890 SXRXCHXYX (@ammysirachaya) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 27 กันยายน 2560 / 00:17
    อ้าว อีปลื้มมม โธ่
    #890
    0
  5. #884 แค่คนเลว (@0614626364) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 24 กันยายน 2560 / 23:22
    ว่าแล้วมันต้องเป็นแบบนี้หวังว่าปลื้มออกไปแล้วจะรีบทำอะไรสักอย่างเรายังคิดว่าเธอเป็นคนดีนะปลื้มTT
    #884
    0
  6. #881 Jinny Thongsri (@jinnie123) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 21 กันยายน 2560 / 01:26
    อิปลื้มมมม วงวารเม่ย เหมือนเจอแต่คนไม่จริงใจอะ
    #881
    0
  7. วันที่ 19 กันยายน 2560 / 09:54
    พี่เธียรจะรู้หรือยังนะว่าตอนนี้เม่ายกำลังจะแย่น่ะ
    #880
    0
  8. วันที่ 15 กันยายน 2560 / 09:23
    อ้าววว จิงเหรือปลิ้มแกทำแบบนั้นจริงๆ เหรอ
    เลวกว่าที่คิดนะแกเนี่ย
    #879
    0
  9. วันที่ 12 กันยายน 2560 / 09:03
    จะกดดันกันไปถึงไหนล่ะโคล
    #878
    0