[SINNER] LUST │ หลงบาป [RE-PRINT]

ตอนที่ 27 : {LUST} หลงบาป │ 23 │เรื่องดีๆ 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,508
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 36 ครั้ง
    5 ก.ย. 60



8

 

ไม่มีการติดต่อมาจากเธียร ไม่มีแม้แต่ข้อความ หรือแม้แต่สักสายที่พยายามจะโทรหาเธอ

มันเกิดอะไรขึ้นกับเขากันนะ

“อยากจะไปที่ไหนเป็นพิเศษรึเปล่า”

เสียงเอ่ยถามนั้นดังขึ้นพร้อมกับการเปิดสัญญาณไฟเปลี่ยนเลนไปทางขวาสุด

เม่ยเม่ยถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่แล้วจัดการยัดโทรศัพท์ที่ถือไว้ในมือกลับใส่กระเป๋า ดวงตาสีอ่อนแดงก่ำจนน่ากลัว หากแต่ไม่มีน้ำตาแม้สักหยดที่จะไหลลงมาให้อีกฝ่ายได้เห็น

มันทำให้ปลื้มรู้สึกเป็นห่วงเธอจนต้องตัดสินใจเปลี่ยนเลนรถอีกครั้ง แล้ววิ่งพุ่งตรงไปยังด่านทางด่วนและควักเงินจ่ายค่าผ่านทางเพื่อพาคนตัวเล็กไปที่ไหนสักแห่งโดยไม่ได้ขออนุญาต

รถญี่ปุ่นสีเทาเคลื่อนตัวไปตามท้องถนนราวๆ สี่สิบนาที ในที่สุดปลื้มก็ตัดสินใจหยุดรถยังสถานที่ที่แม้แต่เจ้าตัวเองก็ยังแปลกใจที่เลือกที่แห่งนี้

“วัด? เอาจริงเหรอปลื้ม”  

เม่ยเม่ยหันใบหน้าหวานของตัวเองมามองชายหนุ่ม ขมวดคิ้วอย่างสงสัยว่าเหตุผลอะไรที่เขาเลือกพาเธอมาที่นี่ คิดว่าเธอทุกข์หนักจนอยากหนีไปปลงผมบวชชีหรืออย่างไรกันนะ   

“อย่าถามอะไรได้รึเปล่า”

ปลื้มว่าเสียงเรียบ และยกมือขึ้นมาเกาท้ายทอยราวกับว่าตัวเขาเองก็รู้สึกเก้อเขินไม่แพ้กันที่พาเธอมาที่แบบนี้

คนตัวเล็กทอดสายตามองภาพชายหนุ่มที่เปิดประตูลงไปจากรถ ท่าทางของเขาดูลุกลี้ลุกลนตอนที่กวาดตามองหาอะไรสักอย่าง เม่ยเม่ยไม่อยากจะคิดหรอกนะว่าคนอย่างเขาจะเข้ากับคำจำพวกน่ารักอะไรพวกนั้นได้ แต่...ใช่ ในสายตาของหญิงสาว ตอนนี้เขาดูเป็นผู้ชายน่ารักมากๆ เลยล่ะ

“เราจะทำอะไรที่วัดกันดีล่ะ ทำเรื่องสัปดนอย่างที่โรงแรมไม่ได้หรอกนะ”

คนสวยเอ่ยเย้าหลังจากที่เปิดประตูรถลงมา แต่ปลื้มกลับตีหน้าขรึมแล้วส่งสายตาเหมือนจะดุอีกฝ่าย

“เธอมองเราเป็นคนยังไง” เขาเว้นช่วงและพูดต่อ “โรงแรมมันหลังจากนี้ต่างหาก”

ถ้าเป็นปกติที่หญิงสาวได้ยินประโยคจำพวกนี้ เธอคงทำสีหน้าแขยงแล้วรีบวิ่งออกไปเพื่อโบกแท็กซี่กลับบ้านทันที

แต่ว่าตอนนี้...เธอกลับไม่รู้สึกว่าผู้ชายตรงหน้าน่ากลัวอย่างที่คิด ถึงจะยังไม่ไว้ใจร้อยเปอร์เซ็นต์และยังแอบมีระแวงกับท่าทีเจ้าเล่ห์ของเขาไปบ้าง แต่ปลื้มก็ไม่ได้เลวร้ายถึงขนาดจะคบเป็นเพื่อนไม่ได้หรอกนะ อย่างน้อยๆ เขาก็เลือกพาเธอมาที่วัด เพราะเห็นว่าเธอกำลังทุกข์ใจไม่ใช่หรือ?

“มาเถอะ ไปทำเรื่องดีๆ กัน”

เรื่องดีๆ ?...เฮอะ แค่ได้ยิน คนที่ทำทุกอย่างได้เพื่อเม็ดเงินอย่างปลื้มก็เผลอย่นจมูกใส่โดยไม่รู้ตัวเสียแล้ว


เจ้าของร่างเล็กเป็นคนเดินนำหน้าเข้าไปยังบริเวณวัด และยังรับอาสาเป็นผู้นำในการพาชายหนุ่มที่ดูไม่คุ้นเคยกับการทำบุญให้เข้าไปในโบสถ์และไหว้พระเพื่อขอพร ปลื้มดูจะไม่ค่อยถูกใจกับการต้องตั้งคำอธิษฐานเอาเสียเลยเพราะตลอดเวลาที่ผ่านมา โชคชะตาของเขามีเพียงเขาผู้เดียวเท่านั้นที่เป็นคนกำหนด แต่เมื่อเห็นหญิงสาวมีสีหน้าที่ผ่อนคลายขึ้น เขาก็คิดว่ามันคงไม่เสียหายซะทีเดียวที่จะนั่งเป็นเพื่อนเธออยู่ในนั้นเงียบๆ นานกว่าครึ่งชั่วโมง

หลังจากที่ปล่อยเวลาให้ผ่านไป คนทั้งสองก็ตัดสินใจซื้อปลาดุกตัวใหญ่จากแม่ค้าเพื่อเดินไปยังท่าน้ำที่ทำเอาไว้เป็นที่ให้อาหารปลา ซึ่งโดยปกติแล้วผู้หญิงส่วนใหญ่มักจะวี้ดว้ายกับการสัมผัสปลาตัวลื่นๆ ไม่มีเกร็ด แต่ในสถานการณ์นี้มันกลับต่างกันโดยสิ้นเชิงเพราะปลื้มต่างหากล่ะที่ไม่กล้าแม้แต่จะแตะปลายถุงพลาสติกเพื่อปล่อยปลาตัวนั้นลงแม่น้ำ

“สาบานเลยว่ากลับมาคราวหน้าจะเอาแหมาด้วย”

คนที่ถอยกรูดออกไปเกือบสามวาว่าแล้วชะโงกหน้ามามองคนสวยที่กำลังหัวเราะจนน้ำตาแทบเล็ดกับท่าทีตลกๆ นั่น

บางครั้งคนเราก็เป็นเพื่อนกับคนที่ต่างกันสุดขั้วได้ และบางครั้งเราอาจรู้สึกสบายใจเมื่ออยู่กับคนที่เคยทำให้เรารู้สึกระแวงได้เหมือนกัน วันนี้เม่ยเม่ยได้พิสูจน์ข้อเท็จจริงเหล่านั้นแล้ว และได้สัมผัสอีกแง่มุมหนึ่งที่ไม่เคยมีใครในมหาวิทยาลัยได้รู้จัก ตัวตนอีกด้านหนึ่งของปลื้มที่ก็ไม่ได้เลวร้ายอย่างที่คิดนัก

“ถามหน่อยสิ” เม่ยเม่ยเอ่ยขึ้นท่ามกลางบรรยากาศยามเย็นที่พระอาทิตย์ใกล้จะตก คนตัวสูงที่กำลังใช้มือเปิดฝาขวดหรี่ตาลงเล็กน้อยอย่างระแวง ซึ่งท่าทางเหล่านั้นเรียกรอยยิ้มและเสียงหัวเราะของอีกฝ่ายดังลั่น

“ปกติเราชอบทำท่าแบบนี้ใส่เธอเหรอ”

“บางทีก็หน้าโหดกว่านี้อีก” ว่าแล้วปลื้มก็ยิ่งตีหน้านิ่วคิ้วขมวดใส่หญิงสาว แถมยังแกล้งทำสีหน้าเป็นแยกเขี้ยวใส่ได้น่าเกลียดแบบสุดๆ

“น้อยๆ หน่อย เราว่าเราทำมันก็ไม่ได้แย่อย่างนั้นนะ”

“มันไม่ได้แย่ แต่เราแค่อยากเห็นหน้าน่ารักๆ แบบนี้มากกว่า”

นิ้วชี้ยาวๆ ถูกยกขึ้นมาชี้ที่แก้มทั้งสองข้างของเม่ยเม่ยที่กำลังคลี่ยิ้มออกโดยไม่รู้ตัว คนตัวเล็กที่ถูกจับได้ว่าเริ่มรู้สึกผ่อนคลายเวลาที่อยู่กับอีกฝ่ายหุบยิ้มลงในทันที ปลื้มเลยค่อยๆ สาวเท้าเข้ามายืนเคียงข้างพร้อมกับยื่นขวดน้ำให้


“จะให้โอกาสถามสามคำถาม มากกว่านั้นคำถามละ...ห้าร้อย”

“ขี้งกอะไรขนาดนั้น” คนที่จิบน้ำอยู่ถึงกับแหวเสียงลั่น

“เวลาเราเป็นเงินเป็นทอง”

“แต่เธอก็ยอมเสียเวลามาอยู่ตรงนี้ กับเราไม่ใช่เหรอ...” สายตาสีอ่อนช้อนตามองอีกฝ่าย และเอ่ยออกไป “ทำไม”

ทำไมเขาถึงได้ยอมเสียสละเวลาอันมีค่าของตัวเองเพื่อมาอยู่กับเม่ยเม่ยตรงนี้น่ะหรือ เป็นคำถามที่น่าสนใจที่แม้แต่ตัวชายหนุ่มเองก็ไม่เคยตั้งขึ้นมาถามตัวเอง และเมื่อคิดหาคำตอบ ค้นมันลงไปให้ลึกถึงความรู้สึกที่แท้จริง เขาก็ตอบได้เพียงแค่ว่า

“เราไม่คิดว่าการมาอยู่กับเม่ยเป็นเรื่องเสียเวลาไง”

หญิงสาวพยักหน้ารับแม้ว่าคำพูดนั้นจะไม่ได้บอกตรงๆ ว่าชอบ แต่เธอก็ไม่ใช่คนโง่ขนาดจะไม่เข้าใจความหมายที่อีกฝ่ายจะสื่อ

“ดูเหมือนเธอจะไม่ค่อยมีเพื่อนนะ” คนตัวเล็กพลิกตัวหันออกไปมองวิวทิวทัศน์ของแม่น้ำที่ตกกระทบกับแสงพระอาทิตย์ยามเย็น สายลมพัดเส้นผมสีอ่อนจนปลิวไหว “เธอเป็นคนยังไงกันแน่”

“ถ้าบอกว่าเป็นคนดี จะเชื่อมั้ย”

“ไหนบอกว่าจะให้ถามสามคำถามไง ทำไมโกหกแล้วล่ะ”

“คนส่วนใหญ่คงจะไม่อยากเชื่อเรื่องที่เป็นความจริงสินะ” ปลื้มว่าแบบนั้นแล้วเอนแผ่นหลังกว้างพิงเข้ากับรั้วเหล็กที่ถูกกั้นไว้ระหว่างท่าเรือกับแม่น้ำ “เราก็แค่คนทำมาหากิน ถึงจะพูดได้ไม่เต็มปากว่าสุจริตร้อยเปอร์เซ็นต์ แต่มันก็ไม่ได้ไปทำให้ใครเดือดร้อนนี่”

แม้ว่าน้ำหนักในคำพูดนั้นจะทำให้เม่ยเม่ยเชื่อเขาไม่ได้เต็มร้อย แต่มันก็ทำให้ภาพลักษณ์ของอีกฝ่ายดูแตกต่างไปจากเดิม

“คนเรามีต้นทุนไม่เท่ากัน เราเข้าใจ” หญิงสาวว่าและครุ่นคิดเกี่ยวกับชีวิตตัวเองที่ถูกรับเลี้ยงโดยครอบครัวที่สมบูรณ์ เธอไม่เคยรู้สึกขาดแม้ว่าตัวเองจะเป็นเด็กกำพร้า แต่ถึงกระนั้นเมื่อเป็นเรื่องของพี่ชาย เธอก็ยังไม่เคยรู้สึกพอ 




เม่ยเม่ยถอดถอนหายใจออกมาเหยียดยาว ก่อนจะก้มหน้ามองโทรศัพท์อีกครั้ง บนหน้าจอนั้นยังคงว่างเปล่า ไร้ซึ่งการติดต่อใดๆ จากเธียร แม้ว่านี่จะเป็นเวลาเกือบหนึ่งทุ่มแล้วก็ตาม

ปกติแค่ออกไปไหนกลับบ้านช้าหน่อย ก็โทรตาม โทรถามตลอด แต่นี่อะไร...

หญิงสาวย่นคิ้วเข้าหากัน ยิ่งครุ่นคิดถึงผู้หญิงคนนั้นกับพี่ชายของเธอ เธอก็ยิ่งรู้สึกว่าเรื่องทุกอย่างมันแปลก

บางที...ผู้หญิงคนนั้นอาจจะเป็นญาติผู้น้องของมิสเตอร์โคล แล้วการที่พวกเขาทำอะไรแบบนั้นในห้องพักอาจารย์ล่ะ มันไม่ได้แปลว่าถ่านไฟเก่ามันกลับมาร้อนอีกครั้งหรอกเหรอ

“พี่ชายคนนั้นก็ดูไม่เลวนะ”

คนตัวเล็กสะดุ้งเล็กน้อยเพราะไม่คิดว่าปลื้มจะเอ่ยถึงใครอีกคนหนึ่งที่เธอพยายามเลี่ยงตลอดการเดินทางมาที่นี่ คนตัวสูงยกยิ้มแล้วพลิกตัวหันหน้าออกไปยังแม่น้ำเช่นเดียวกับเธอ และพูดต่อไปว่า

“เราเห็นผู้หญิงคนนั้นเดินเข้าไปในห้องพักอาจารย์พิเศษตั้งแต่เช้าแล้วล่ะ”

เม่ยเม่ยควรจะรู้สึกแปลกใจมั้ยกับการที่คนอันตรายแบบปลื้มจะรู้การเคลื่อนไหวของคนในมหาวิทยาลัย และต่อให้เธอสงสัยอยากได้คำตอบว่าเขาทำได้ยังไง มันก็คงจะมีแต่ความเงียบเท่านั้นที่ตอบคำถามของเธอได้

“เธอคงไม่คิดว่าพี่ชายเธอจะเป็นประเภทเดียวกันกับไอ้รัญญ์หรอกใช่มั้ย”

คิ้วเรียวสวยขมวดเข้าหากันมุ่น ไม่ใช่ว่าแปลกใจที่เรื่องที่เกิดขึ้นในห้องนั้นรู้ไปถึงหูเขา แต่เธอกำลังสับสนว่าเหตุผลอะไรที่เขาออกตัวปกป้องผู้ชายที่น่าจะได้ชื่อว่าเป็นคู่แข่ง ปลื้มไม่ได้ชอบเธอแล้วอยากคบกับเธออย่างนั้นหรือ

“รู้น่าว่ามันดูโง่มากที่พูดเข้าข้างคู่แข่ง แต่เราไม่อยากเห็นเธอเข้าใจผิดและแพ้ให้กับผู้หญิงแบบนั้น”

“เธอรู้จักด้วยเหรอ”

“ใครบ้างจะไม่รู้จักคนประเภทเดียวกันกับตัวเองล่ะ” ปลื้มเว้นช่วงไปเล็กน้อย แล้วหันใบหน้ามามองเม่ยเม่ยอย่างตรงไปตรงมา “คุณเธียรเขาไม่มีทางหักหลังเม่ยได้หรอก เขาเป็นผู้ชายที่ดีพอตัวเลยนะ”

“...”

“โดยเฉพาะเมื่อเทียบกับไอ้รัญญ์”

หญิงสาวอยากจะหัวเราะออกมาเพราะท่าทีที่ปลื้มพูดถึงรัญญ์นั้นมันค่อนไปทางขยะแขยง อารมณ์เหมือนเห็นสัตว์เซลล์เดียวที่ไม่น่าอภิรมย์

“ตัวเลือกนี้ก็ไม่เลวนักหรอก ถึงตอนแรกเราจะบอกว่าห่วยก็เถอะ”

รอยยิ้มบางๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของชายหนุ่ม มันแทบจะเป็นครั้งแรกเลยที่เขายิ้มออกมาจากใจ ไม่ใช่ยิ้มเสแสร้งแกล้งทำอย่างที่เคยเป็นมา

ใบหน้าหวานของเม่ยเม่ยเผยอยิ้มตามปลื้ม รู้สึกว่าความขุ่นข้องที่อยู่ในใจดูมลายหายไปสิ้นเพียงแค่เห็นรอยยิ้มนั่น

มันก็จะดูแปลกๆ และงงๆ หน่อยกับความสัมพันธ์ของพวกเขาทั้งสอง แต่ถ้าจะให้จำกัดความก็คงจะเป็นอะไรที่คล้ายๆ กับคำว่าเพื่อนผู้เข้าใจกันล่ะมั้ง

 

ตอนที่แล้วว่าเมนต์น้อยแล้ว
ตอนนี้จะไม่มีเมนต์เลยเหรอ T_T
เมนต์เถอะ อัพแต่ละที
กว่าจะขึ้นก็ลำบากแย้ววว


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 36 ครั้ง

1,089 ความคิดเห็น

  1. #1065 LazyA (@ammie16) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2561 / 11:06
    ล่มเรือพี่เธียรมาเชียร์ปลื้มตอนนี้ทันมั้ย?
    #1065
    0
  2. วันที่ 21 พฤษภาคม 2561 / 07:27
    เปนกำลังใจให้ไรท์ค่ะ
    #1037
    0
  3. #968 Badble (@pinkpandashmuel) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2560 / 13:58
    ไรท์เรามาเม้นต์แล้วนะ ถึงจะช้าไปหน่อยก็เถอะ สู้ๆนะคะ^^
    #968
    1
    • #968-1 YB Soulm@te (@black_devil_zaa) (จากตอนที่ 27)
      20 ตุลาคม 2560 / 19:15
      ขอบคุณนะคะ เห็นเมนต์แล้วชื่นใจมากเลย
      #968-1
  4. #888 SXRXCHXYX (@ammysirachaya) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 27 กันยายน 2560 / 00:12
    ปลื้มคนดีจังเลยน
    #888
    0
  5. #872 Maris3592 (@Maris3592) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 9 กันยายน 2560 / 23:32
    เป็นปลื้มมมม~
    #872
    0
  6. #862 แค่คนเลว (@0614626364) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 6 กันยายน 2560 / 16:18
    ปลื้มน่ารักจังคำพูดดีมากเลยอ่ะ
    #862
    0
  7. วันที่ 6 กันยายน 2560 / 09:07
    เปลี่ยนใจมารักปลื้มดีมั้ยเนี่ย 555
    #856
    0
  8. #855 Sunny-bee (@Sunny-bee) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 6 กันยายน 2560 / 00:43
    ปลื้มแกก็ดีนะ
    #855
    0
  9. #854 puggenoa (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 5 กันยายน 2560 / 20:36
    ทีมพี่เธียรข่ะ
    #854
    0
  10. #853 monny2202 (@monny2202) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 5 กันยายน 2560 / 13:43
    แกกกก ฉันแอบเชียร์ปลื้มเบาๆ ถึงจะรู้ว่าใครเป็นพระเอก แต่ฉันก็อยากจะเข็นคู่นี้!!!!
    #853
    0
  11. #852 Audaidaj (@Audaidaj) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 5 กันยายน 2560 / 09:57
    ปลื้มถึงจะพูดว่าดีได้ไม่เต็มปากแต่ลึกๆแล้วก็เป็นคนดีแหล่ะแค่สภาพแวดล้อมเท่านั้นที่เปลี่ยนคน
    #852
    0
  12. วันที่ 5 กันยายน 2560 / 08:19
    มีโมเมนต์ดีๆ กับเขาด้วยนะปลื้ม
    #851
    0
  13. #850 neweryyyy (@kingdek) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 4 กันยายน 2560 / 22:48
    มาต่อเร็วว
    #850
    0
  14. #849 momay2000 (@tangmay2000) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 4 กันยายน 2560 / 21:07
    เชียร์ปลื้มมม
    #849
    0
  15. #848 โซระ หิวข้าว (@pukiielonely0) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 4 กันยายน 2560 / 20:52
    ปลื้มมุมดีๆ น่ารักดี ><
    #848
    0
  16. #847 Maris3592 (@Maris3592) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 4 กันยายน 2560 / 20:43
    บางคนเราต้องรู้จักกับเขาสักระยะถึงจะรู้ว่าเป็นคนยังไง~
    #847
    0
  17. #846 jiranan2528 (@jiranan2528) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 4 กันยายน 2560 / 20:04
    รออออค่ะ
    #846
    0
  18. วันที่ 3 กันยายน 2560 / 09:09
    ไม่น่าเชือว่าปลื้มจะมีมุมดีๆ กับเขาด้วย
    #844
    0