ตอนที่ 7 : #จิมมี่บี EP. 06 [ ฉุกเฉินครั้งที่เจ็ด ] 140%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8768
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 53 ครั้ง
    3 เม.ย. 60

#จิมมี่บี

ฉุกเฉินครั้งที่เจ็ด
-คิสๆ-


และพออีหมอลิวย้ายสารร่างของมันไป ฉันก็ได้นอนพักสมใจ...ซะที่ไหน

เพราะไอ้คนที่ชอบทำให้หัวใจฉันทำงานหนักเดินเข้ามาภายในห้องด้วยท่าทีร้อนรน พอมาถึงก็เอามือมาทาบแก้มฉันที หน้าผากฉันที ซอกคอที ก่อนจะถอนหายใจออกมา

ถอนสายบัวทำไมจุ๋ย

ถอนหายใจ =_=...ดีขึ้นแล้วนี่ งั้นนอนไปก่อน เดี๋ยวจะกลับคอนโดฯ อาบน้ำทำงานละ เย็นๆ จะมาเยี่ยมใหม่นะจิมมี่บอกแค่นั้น และมันก็ไม่รอให้ฉันได้ลาหรือออะไรเลย พูดจบก็เดินออกไปแบบไม่ใยดี แต่ก็คงจะรีบจริง นี่มันเช้าแล้วอ่ะ มันต้องรีบทำงาน ส่วนฉันก็ลางานค่ะ สภาพนี้ทำงานไม่ไหวแน่ๆ

มนุษย์ที่ชอบฝืนสังขาร ฝืนมากๆ ก็จะกลายเป็นแบบนี้แหละ บักห่า เสียเวลาหนักกว่าเดิม

สงสัยต้องกลับมาสายเฮลตี้ละ

 

สี่ชั่วโมงต่อมา

พยาบาลกับอีลิวมาตรวจเป็นระยะๆ จนตอนนี้รู้สึกว่าตัวเองดีขึ้นแล้ว แต่ก็ยังไม่ถึงขั้นแสดงพลังเดอะฮัค ปล่อยอัลติได้เหมือนแต่ก่อน คงต้องนอนพักยาวๆ สักวันสองวันเลย ต้องให้ร่างกายมันได้ฟื้นฟูบ้าง ตั้งแต่มาเป็นหมอก็นอนน้อยทุกวัน ไม่ต้องสังเกตจากอะไรให้มากมายหรอก แค่รอยดำใต้ตาไม่ต่างจากแพนด้าก็บอกเล่าเรื่องราวทั้งหมดได้แล้ว นอนพักนะแก เออ ลืม พี่ดวินเขาฝากของมาให้

ทำไมไม่เอามาให้เองอ่ะ หยิ่งเหรอ ดังแล้วหยิ่ง แค่คนกดไลค์ภาพในไอจีเยอะหน่อยทำเป็นหยิ่ง

มีผ่าไงชะนีอีลิวคือชายแท้ไม่แพ้แดนมังกร แต่มันชอบด่าเพื่อนผู้หญิงแบบนี้ จนเกือบติดภาพลักษณ์เกย์ตามอีจุ๋ยไปติดๆ ทว่ามันก็ลบล้างด้วยการหิ้วสาวบ่อยๆ จนโดนสาวหนึ่งในสต๊อกมันบอกว่าท้อง ...นี่แม่งไม่รู้หรือไงวะว่าคนที่ตัวเองโด๋วมาเนี่ยเป็นหมอ =_= ก็นกกันไปค่ะ โดนอีลิวดีดหลุดจากวงโคจรอุบาศของมันแบบไม่ใยดี

ใช้หน้าตาไปทางชั่วได้ชั่วแบบไร้ที่ติจริงๆ

ละเค้าฝากอะไรมาให้ฉันอ่ะ ใบนัดผ่าเหรอ

เออ ผ่าริดสีดวงที่แก้มก้นแกอ่ะ

ริดสีดวงอะไรอยู่ที่แก้มก้นวะ มันอยู่ที่ตาตุ่มหมาไม่ใช่เหรอ

เชี่ยเอ้ยยยยย ไม่ติดว่าป่วยอยู่นะ จะตบหัวให้ลั่นเลย

เชอะ นมฉันมันไม่ใหญ่สินะ แกถึงคิดแต่จะทำร้ายร่างกาย

เออ ทำมาพันซีๆ ก็ไม่มีอารมณ์

นี่มันอีจุ๋ยสอง

เออๆ ว่ามาได้ละ มีไร

ฝากผลไม้มาให้ แต่ฉันกินหมดแล้วว่ะ เหลือแค่กระดาษโน๊ต

...โห หมอโรงพยาบาลนี้นี่มันเป็นแบบนี้กันหมดเลยเหรออออ

พอมันสารภาพบาปที่ตัวมันเองไม่ค่อยจะสำนึกเท่าไหร่ อีลิวก็ส่งกระดาษโน้ตที่พับแบบมิดชิดมาก ชนิดที่ว่าไม่ต้องการให้ใครเปิดอ่าน...แต่ ฉันเปิดอ่านละ

เชี่ยมาก =____=

เสือกจริงๆ

เขาบอกว่า...

...

เป็นห่วงนะ เดี๋ยวผ่าเสร็จจะรีบมาหา

 

25%


นั่น... หยอดมาอีกคนแล้ว บอกเลยว่าจะไม่หลงกล

จะนอน

ไสหัวแกไปได้ละไป อยากนอนพักแล้ว ร่างกายไม่ค่อยมีแรงเลย ไม่รู้เป็นอะไรเนี่ย ตรวจดิ๊

แกขี้เกียจ

อีลิว

เดี๋ยวก็ดี ร่างกายมันต้องพักฟื้นบ้างอะไรบ้าง อีกอย่าง ลองนั่งไทม์แมคชีนกลับไปดูเวลาที่ผ่านมานะว่าแกใช้ร่างกายทำอะไรบ้าง อ่อยผู้ชาย อ่อยผู้ชาย แล้วก็อ่อยผู้ชาย นกทุกคน ไม่เหนื่อย ไม่เพลียก็ไม่แปลก

นี่ถ้าฉันเป็นนางร้ายในละครคงจะกรี๊ดจนลั่นโรงพยาบาลแล้วอ่ะ =__= แม่ง

อีหมอ

ไปละ นอนไปมันเอามือมาวางบนหน้าผากฉันและกดลงแรงๆ จนหัวแทบจะสิงหมอนอยู่แล้ว จากนั้นก็เดินออกไป ตูละปวดหัว ขี้เกียจคิดอะไรละ นอนเลยดีกว่า

 

ตกเย็น

ฉันนอนไปเยอะมาก ตื่นอีกทีก็ตอนเย็นแล้ว ท้องฟ้ากลายเป็นสีม่วงเข้ม แสงไฟในห้องมีแค่ไฟหัวเตียงมัวๆ ทำให้เห็นอะไรรอบตัวเพียงเล็กน้อยเท่านั้น ความจริงมีตื่นมาด้วยความเบลอกินข้าวเย็น กินยา ฉีดยา แล้วก็นอนต่อ ฉันถอนหายใจออกมาและหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดโทรหาหม่อมแม่ พอกดโทรหา รอสายไม่นานนัก แม่ก็รับสายพร้อมกับกรอกน้ำเสียงที่ฉันโคตรจะคิดถึงมา

(เป็นไงบ้าง แม่เห็นวุ่นๆ เลยไม่ได้โทรหา)

ก็ไม่ค่อยดีอ่ะแม่ เมื่อเช้ามืดเพิ่งแอดมิดเนี่ย แต่ดีขึ้นแล้ว

(แล้วมีใครดูแลไหมลูก ให้แม่ไปหาไหม)

ไม่เป็นไรแม่ มาก็ไกล เหนื่อยเปล่าๆ ไว้...ว่างๆ หนูจะไปหานะคำว่าว่าง...แม่งเหมือนไม่มีอยู่จริงอ่ะ ยิ่งเทศกาลที่คนทั่วไปได้กลับบ้าน บอกเลยว่าอาชีพแบบฉันไม่ได้กลับหรอก สแตนบายอยู่ตลอดเวลาแหละ แต่ก็คุยเรื่องพวกนี้กับแม่แล้วนะ พ่อกับแม่โอเคกับสิ่งที่ฉันทำ ท่านบอกแค่ว่าทำอะไรแล้วมีความสุขก็ทำ ถ้าเหนื่อยอยากชาร์จพลังก็กลับบ้าน บางทีแม่ก็มาหา มาค้างหลายคืนก่อนจะกลับไปอะไรแบบนี้ แม่กับพ่อดูแลตัวเองด้วยนะ บอกพ่อบุหรี่อย่าสูบเยอะ หนูห่วง

(พ่อเคยฟังที่ไหนเล่า)

เหล้าก็ดื่มเยอะ ร่างกายยิ่งไม่ค่อยดีอยู่

(โอยยย บ่นนะไอ้เตี้ย) นั่น พ่อพูดแทรกขึ้นมา ฉันเลยหัวเราะกับชื่อที่พ่อชอบเรียก พ่อชอบเรียกว่า ไอ้เตี้ย ตลกดีเหมือนกัน เรียกแบบนี้มาตั้งแต่เด็กแล้ว ฉันสูงแค่ร้อยห้าสิบ น้ำหนักนี่แต่ก่อนตอนสิบหกสิบเจ็ดหนักหกสิบกว่า วิ่งทีแก้มย้วยอ่ะ พอหลังจากนั้นเริ่มเครียด เข้าสภาวะเรียน ทำงานหนักขึ้นเรื่อยๆ มันเลยผอม แบบไม่ได้ผอมสุขภาพดีนะ ผอมจนกลับบ้านไปแต่ละทีพ่อแม่จับขุนให้กินทุกๆ ครึ่งชั่วโมงอ่ะ

คิดถึงพ่อแม่แฮะ แทบไม่ได้เจอกันเลย

ก็ห่วงไงเลยบ่นฉันบอกและยกมือขึ้นปาดน้ำตา

คุยกับพ่อแม่จะบอกว่ามีความสุขก็มีนะ แต่...มันคิดถึงอ่ะ

(แกอยู่นั่นก็ดูแลตัวเองด้วย ไม่ใช่เอะอะเป็นหมอแล้วจะเอาแต่รักษาคนอื่น ร่างกายแก แกก็ต้องดูแล) พ่อที่น่าจะเอาโทรศัพท์ต่อมาจากแม่บอก

รู้แล้วน่า ขี้บ่นจริงๆ เลยเนี่ย

(อืม แล้วผัวเผอเมื่อไหร่จะมี อายุขั้นนี้แล้ว หลงหลานไม่มีให้พ่ออุ้มแล้วมั้งงง)

หาผัวยังไม่ได้เลยพ่อ สงสัยสวยเกินไป

(ถุ้ยยย)

T___T ใครๆ ก็ไม่รักโผมมมมมมมมมมมมมม

โอ้ยพ่อ พ่อควรจะปลงได้แล้วป่ะ ทุกวันนี้มีเพื่อนก็บุญละ อย่าเพิ่งถามหาผัวเลย

(นั่นสินะ พ่อกับแม่ควรปลง เฮ้ออออ ว่างๆ ก็กลับมาบ้านบ้าง พ่อแม่คิดถึง)

รู้แล้วน่า

 

ฉันคุยกับพ่อแม่อีกสักพักก่อนจะวางสายไป พ่อกับแม่ฉันอยู่ต่างจังหวัดน่ะ ไกล เลยไม่ค่อยได้กลับอย่างที่บอกไป

และพอวางก็ร้องไห้ คิดถึงพ่อแม่ ยิ่งช่วงที่ร่างกายอ่อนแอ นี่นึกถึงตอนเด็กๆ ที่แม่จับเช็ดตัวเลย

 

ดราม่าอะไร

เชี่ย...คะ...ใครวะ

ฉันมองไปที่ต้นเสียงด้วยความตกใจ และพบว่าเป็นอีจิมมี่ที่เข้ามาตอนไหนก็ไม่รู้ มันพาดสูทที่ไหลและดึงเนกไทที่รัดติ้วที่คอออก เป็นอะไรที่ดูเซ็กซี่ลูกกะตามาก =_=/// ดูแบดไม่ใช่มันเลยอ่ะ เปิดไฟใหญ่นะ

อะ...เออฉันที่ดึงสติตัวเองจากความเคลิ้มครางตอบกลับไป และยกมือขึ้นเช็ดคราบน้ำตาตัวเองออก ไม่อยากให้มันเห็นน้ำตา แม่มันจะรู้ว่าฉันร้องไห้ก็ตาม เดี๋ยวโดนแซว มีของกินไรมาฝากป่ะ

ไม่มี จะกินอะไร เดี๋ยวไปซื้อให้

ยำมาม่า ตำมะม่วงใส่ปู อ่า แซ่บบะคัก

กินแต่ละอย่างนะ เดี๋ยวก็แสบท้องหรอก กระเพาะไม่ดีอยู่นะบีบ่น...บ่นเว้ยย

คนมันเปรี้ยวปาก สงสัยกำลังแพ้ท้องลูกของเรา

ลูกหรือแก๊สในกระเพาะ

T___T พอกันที ไม่เล่นกับมันแล้ว

จิมมี่ส่ายหน้าไปมา และเดินเข้ามาที่ข้างเตียงหลังจากที่โยนทุกอย่างลงบนโซฟาเรียบร้อยแล้ว มันลากเก้าอี้มานั่งข้างๆ ฉันก่อนจะยื่นมือมา ฉันตกใจและถอยหน้าหนี แต่ก็หนีได้ไม่สุด เพราะปลายนิ้วเรียวยาวของจิมมี่แตะลงบนแก้มของฉัน มันเกลี่ยเบาๆ ...และการที่มันทำแบบนี้มันทำให้ฉันใจเต้นแรงรัว ทำอะไรไม่ถูก มือไม้สั่นไปหมด

โอ้ยยยยย อะไรเนี่ย

ทะ...ทำอะไรของแกวะ

ร้องไห้ทำไม

...

รู้สึกไม่สบายตัวเหรอ

ไม่ใช่เด็กๆ นะที่จะมาร้องไห้เพราะเรื่องแค่นี้อ่ะ

ก่อนมาโรงพยาบาลหมาตัวไรร้องครางหงิงๆ

ชิ

แล้วสรุปร้องไห้เพราะอะไร

คิดถึงแม่กับพ่อ

งอแง

แล้วไงวะ อีจุ๋ยฉันปัดมือมันออกและถามเสียงขึ้นจมูก แกล้งทำเป็นโกรธ อารมณ์แบบโกรธกลบเกลื่อนอ่ะ ก็...เล่นโดนมันเอามือมาเกลี่ยแก้มเช็ดน้ำตาให้ มองด้วยสายตาแบบนั้น ท่าทางโคตรจะอบอุ่นน่าจับมาทำพ่อของลูกขนาดนี้ ถ้าขืนเขินใส่มันไปนะ โดนด่าอีก เลยต้องทำแบบนี้แหละ

ปากแม่งก็บอกว่าอันตราย แต่ตัวเองนั่นแหละที่ชอบเอาตัวมาใกล้ฉันเอง ให้ฉันคิดลึกไปเอง แล้วก็มาบอกว่าล้อเล่น =_= ผู้ชายสมัยนี้มันเป็นแบบนี้กันไปหมดแล้วเหรอ

น่าตบให้เกรียนลั่นแล้วลากเข้าถ้ำจับทำปั๋วจริงๆ

กอดฉันได้นะ

กอดไร๊

คิดถึงพ่อแม่ก็กอดฉันไง

แกเป็นพ่อฉันเรอะ

พ่อทูนหัว

ถ้าไม่ติดว่าป่วยจะตบให้เกรียนลั่นเลยอีจิมหมั่นไส้โว้ยยยย

ชอบมาอ่อยอ่ะ ชอบมาอ่อย!

หวั่นไหวก็บอก

ถุย

แล้วนี่จะกินอะไรไหม เดี๋ยวฉันจะลงไปเอาชุดมาอาบน้ำชั้นล่าง จะได้แวะซื้อให้ แต่ห้ามของที่มันกัดกระเพาะอ่อนแอๆ ของแกนะ

อะไรก็ได้อ่ะที่แกคิดว่าอร่อย

กล้วยทอดมั้ย

ก็ได้นะ

หึ...ได้จิมมี่หัวเราะเบาๆ และยื่นมือของมันมาอีกครั้ง ขยี้ผมของฉัน ก่อนจะเดินออกจากห้องไป

ทิ้งให้ชะนีผีป่าแบบอีบี... ใจเต้นแรงกับการกระทำของมัน

 

...ขอกรี๊ดนะ กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

 

60%


นอนรอไม่นานนัก ประตูห้องก็เปิดออก และคนที่เข้ามาไม่ใช่ใคร สามีสำรองของฉันเอง อีอัพ พอร์ช แล้วก็อีอาร์ต มากันครบทีม ใส่ชุดขาวกันมาทั้งก๊ก เอ่อ...เพื่อนคะ พวกมึงคะ กูยังไม่ตายเว้ย ห่า

“=_= ใครเปิดการ์ดอัญเชิญมาไม่ทราบ ละใส่ชุดอะไรกันมา

อ้าว คิดว่าตายอีอาร์ต

เอาน่ามึง อย่างน้อยก็มาไวอาลัยให้ความนกผู้ของมันไง อีอัพ

...ฮ่าๆพอร์ช

เพื่อนเหี้ยนี่มันเพื่อนเหี้ยจริงๆ

แหม นกผู้ดีกว่าแดกหลานตัวเองมั้ยคะ

เดี๋ยวกูเอาสายน้ำเกลือรัดคอเลยอีอาร์ตขู่และทำท่าเหมือนจะทำจริงๆ ซึ่งอัพก็มาทำเป็นห้าม พูดง่ายๆ คือถ้าเพื่อนอาร์ตจะทำ เพื่อนอัพก็พร้อมที่จะสนับสนุน สู้เคียงบ่าเคียงไหล่อะไรประมาณนี้ =_= 

ปวดประสาทกับพวกแม่งจริงๆ อยากจะนอนพักสวยๆ ก็ไม่ได้นะ ต้องมารบกวนและกวนตีน เป็นไงมั่งอ่ะ จะตายยังเพื่อน

มึงน่าจะตายก่อนกูอ่ะอาร์ต เพราะธรณีจะสูบมึง ที่มึงทำเรื่องสารเลวกับหลานที่อายุยังไม่ถึงวัยเบญเพศ นังแพศยา!

ว้าย ตาย แล้วววว” อาร์ต

เชี่ยเอ้ยยยยยยยยยยยยยยย เกลียด! ด่าแล้วยังไม่สำนึก

“มาๆ เลิกแกล้งบีได้แล้ว นี่...พวกเราซื้อของมาเยี่ยมพอร์ชตัดบทการกวนตีน นี่แหละสามีแห่งชาติ หายไวๆ นะ

อือ

แหม ทีอีพอร์ชพูดมึงทำเป็นนุ่มนิ่ม สร้างภาพ ตอแหล อีชะนีสรุปพวกแม่งไร้ความแมนกันอย่างเห็นได้ชัด อาจ์ตนี่ตัวปากจัด แต่ชินแล้ว ชินกับคนทั้งกลุ่มอ่ะ คืองี้นะ ถ้าคนอื่นได้ยินอาจจะแบบ พวกแกคุยอะไรกัน ทำไมโหดกันขนาดนี้ และอาจจะโกรธแบบไม่เผาผี แต่พวกฉันซึ่งในกลุ่มมีแต่พวกสัปดน ไร้ความเป็นคนดี เลยชิน ไม่ถือสากัน เอาฮาซะมากกว่า

ทำไม ก็พวกมึงชอบด่ากู พอร์ชไม่เคยด่าเว้ย

มันอาจจะด่าในใจก็ได้นะอัพ

ใส่ร้ายเราได้ไงเนี่ยพอร์ช

เห็นมะ ผัวน้อยกูเป็นคนดี อีพวกผัวไพร่แบบพวกมึงไม่มีทางเข้าถึงจิตวิญญาณแห่งการเป็นคนดีหรอก ถุยๆๆๆ

ดีนะ ที่มีแรงเหลือเฟือมาสู้รบกับพวกเวรนี่

 

มากันแล้วเหรอ ...เสียงหนึ่งดังขึ้นก่อนที่อาร์ตกับอัพจะต่อปากต่อคำกับฉัน ซึ่งคนคนนั้จะเป็นใครไปไม่ได้นอกซะจากอีจุ๋ย มันเดินขึ้นมาพร้อมกระเป๋าเป้ขนาดกลาง และถุงขนม ผลไม้มากมาย เห็นแล้วน้ำลายสอเลยว่ะ

ผัวหลวงมึงมาละ ซื้อไรมากินวะ กินมั่ง

“หยุดดด พวกมึงหยุดดด แม่งทำไมชอบมาแย่งส่วนบุญกู

มึงมันไม่สมควรได้แดกของดีๆ กร้ากกกอีอาร์ต พวกนี้ไม่น่าจะเป็นหมอกันอ่ะ น่าจะเป็นผีมากกว่า แม่งเอ้ยย

จิมมี่หัวเราะและวางของลงบนโต๊ะเตรียมอาหาร หยิบจานมา ส่วนอีพวกนั้นก็ไปช่วยกันจัดจาน เทของใส่ แล้วก็กินไปด้วย ทิ้งให้คนป่วยแบบฉันนอนมองด้วยความปวดร้าว ผัวทิ้งยังไม่เจ็บเท่าโดนแย่งของกินทุกวีคเลย แคมเปญห่าอะไรก็ไม่ได้กิน แพ้ แพ้ แพ้... กูซื้อมาให้เสนียด พวกมึงอย่าแย่งดิ

แหมม เป็นแฟนมันเหรอ หวงของแทน อัพแซวและผลักเพื่อน ส่วนฉันก็แอบหน้าชาตอนที่อัพพูดแบบนั้น จะว่าเขินก็ไม่ใช่ จะว่าเจ็บก็ไม่เชิง บอกไม่ถูกเหมือนกันอ่ะ มันโหวงๆ

อีกอย่างนะ แฟนบ้าอะไร แตะตัวมันยังไม่ยอมให้แตะเลยเหอะ กลัวขี้กรากหลุดมั้ง =___=

จิมมี่หัวเราะและเหลือบมามองหน้าฉันที่นอนเป็นผักบนเตียง...

เป็นผัวหลวงมันไง

“!!!”

ชะ...เชี่ย!!! เล่นเหี้ยไรเนี่ย

90%


สรุปนี่คือตกลงปลงใจละ?ไอ้อัพถามถึงสติทุกคนที่เอ๋อไปกับคำพูดของจิมมี่เมื่อกี้ ฉันเองก็เช่นกัน ปล่อยมุขอะไรไม่ออกเลย ทำอะไรไม่ได้ นอกจากแกล้งตายอ่ะ

จริงเหรอจิมพอร์ช

เพื่อน เพื่อนต้องเช็คสายตานะเพื่อนอาร์ต

ก็เห็นมันชอบเรียก...ไม่เห็นมีอะไรนี่

 

ฟึบ... 

ดึงสติกลับมาจ้าอีดอก ที่แท้ก็แค่นั้นนี่เอง =_= จะร้องไห้หรือดีใจดีวะเนี่ย ทำความรู้สึกตัวเองไม่ถูกเลยค่ะ

 

ล้อเล่นแบบนี้ไม่ดีนะ ยังไงบีก็มีความรู้สึก อยู่ๆ พอร์ชก็พูดขึ้นมา ซึ่งนั่นก็ทำเอาฉันอยากจะสถาปนานางขึ้นมาเป็นสามีหลวงทันที แต่สังเกตจากแฟนนางแล้ว เป็นผัวน้อยต่อไปเถอะ กลัวหน้าแหกสัดๆ ได้ข่าวมาว่าเคยตบกระชากเกรียนพรีมช่วงที่คบกับพอร์ชช่วงแรกๆ อ่ะ ฉันพอได้ข่าวนี่ร้องอื้อหือ อู้หู อาหา... เข้าใจแล้วใช่ไหม ว่าทำไมพอร์ชถึงถูกละไว้ในฐานที่เข้าใจ เมียแม่งดุอย่างกับหมาปั๊ก

เฮ้ย ไม่เอา ไม่ตึงเครียดน่า มาๆ แดกๆ กันดีกว่าอาร์ตพูดแทรก และดึงโต๊ะเลื่อนมาตรงหน้าฉัน

ฉันและจิมมี่มองหน้าฉัน ก่อนที่ฉันจะเป็นฝ่ายหลบตามันก่อน

ไม่ชอบแบบนี้เลยว่ะ แต่ฉันก็ผิดเองแหละที่ไปเล่นมุกกับมันก่อน ไม่งั้นก็คงไม่บานปลายมาขนาดนี้หรอกมั้ง พอมันเล่นกลับใจก็หวิวไง เพราะงั้นฉันควรทำตามที่มันบอกเมื่อคืนก่อนที่บอกว่าฉันไม่ควรเล่นแบบนั้นอีก

...เอาจริงๆ ก็อยากหนีหน้ามัน อยากหนีจากมันเหมือนกันนะ

ฉันแค่รู้สึกว่าการที่เราชอบใครมากๆ สักคนแล้วรู้แก่ใจว่าเป็นไปไม่ได้ คือใจมันจะไม่อยากเห็นเลย เพราะเห็นแล้วมันเฮิร์ท มันจะเจ็บนิดๆ นะเจ็บนิดๆ อะไรแบบนี้อ่ะ เพราะงั้น ฉันถึงคิดว่าเราไม่ควรจะใกล้ชิดกันอีก

 

และหลังจากที่บุรุษสามหน่อก่อกวนเสร็จ ก็กลับไปกันจนหมด ทุกคนดูว่างมาก ว่างจนมาก่อกวนฉันได้อย่างสบายใจ ชีวิตพวกแม่งนี่มันสนุกสนานดีจริงๆ ถ้าเทียบกับเพลง ชีวิตพวกแม่งคือเพลงโจ๊ะๆ ส่วนฉันน่ะเหรอ... เพลงเศร้าพี่ขอเหล้าสองกรึ๊บ!

แกจะนอนเลยไหมจิมมี่ที่สะบัดผ้าห่มของโรงพยาบาลให้คลายออกจากกันหันมาถาม

เออ นอน

งั้นฉันไปปิดไฟนะ

เออ

...ฝันดี

"เออ ฝันดี"

 

...ไฟดับลงแล้ว

ฉันพลิกตัวหันหลังให้กับจิมมี่และหลับเปลือกตาลง พยายามอดกลั้นไม่ให้น้ำตาไหลออกมา

พยายามบังคับใจให้ไม่ปวด ใจปวดนี่แม่งพาราเซตามอลเอาไม่อยู่นะ ...ก็ต้องทนเจ็บจนระบมอ่ะ

แต่สุดท้ายถึงจะพยายามกลั้นแค่ไหน ฉันก็กลั้นน้ำตาเอาไว้ไม่อยู่ มันไหลออกมาไม่ยอมหยุดเลย

เชี่ยแม่งเอ้ย เจ็บฉิบหายเลย

อยู่กันแค่นี้ แค่เอื้อมมือ แต่จิมมี่แม่งโคตรไกลตัวฉันอ่ะ

...ไกลมากจริงๆ

 

เออแต่ฉันว่าฉันลืมคุณพี่หมอดวินนะ ไหนบอกผ่าเสร็จจะมาหาวะเนี่ย ไม่ได้เช็คโทรศัพท์เลย ส่งข้อความไปกระแหนะกระแหนพี่แกหน่อยดีกว่า

 

และพอเอาโทรศัพท์ขึ้นมากดเปิดหน้าจอก็พบว่ามีข้อความจากพี่แกเข้ามาประมาณสามข้อความได้

 

ดวินสายหล่อ:: เฮ้ย มีเคสฉุกเฉิน พี่ไปไม่ได้ เดี๋ยวไปหาพรุ่งนี้นะเตี้ย

ดวินสายหล่อ:: ไม่ต้องงอแงเดี๋ยวซื้อหญ้าให้กิน

ดวินสายหล่อ:: นอนพักเยอะๆ นะได้เตี้ย เพิ่งผ่าเสร็จ ไปไม่ทันแล้ว

 

...คนที่ชัดเจนกับฉันมากที่สุดแม่งก็คงจะเป็นเขานี่แหละ

ยังไงๆ กับจิมมี่คงเป็นไปได้ยากอยู่แล้ว ถ้าพี่ดวินแกอยากลองคบกับฉัน ฉันจะไม่ปฏิเสธพี่แกเลย

 

140%

ก๊วนหมอนี่น่ารักอ่ะ ฉันรักแก๊งนี้
นิยายไพโบล่าร์ของแท้เลยเจ้าค่ะ เดี๋ยวฮาเดี๋ยวเฮิร์ท 5555555
อีจิม สมหน้าแกเพราะพี่ดวินมาแรงแซงทางโค้งเบรกไม่ทันตกคลองมาก
ปล. เกลียดชื่อไลน์หมอดวิน สายหล่ออะไร หล่อลื่นเหรอ 555555555555555
ปล.2 คิดหาอิมเมจหมอดวินไม่เจอ ใครมีก็เสนอมาได้
อ่านเม้นโหวตนะจุ๊กกรู้วววววว



หลายคนอาจจะแบบใส่อะไรมา
แต่นิยายเรื่องนี้เราเขียนเพราะเราชอบมาก ชอบพล็อตที่เราคิดเอาไว้
อาจจะไม่ได้มีแค่เรื่องราวความรักแบบความรักของคนรักอย่างเดียว มันจะมีเรื่องครอบครัว สายอาชีพ การรักษา ความรู้นิดๆ หน่อยๆ สาระบ้างอะไรบ้าง จรรยาบรรณในสายอาชีพ ความรักแบบเพื่อนฝูง เรื่องราวหลากหลายแบบ สำหรับคนที่อ่านแล้วเริ่มแบบว่า ไม่ชอบ กดออกได้เลยค่ะ สำหรับคนเน้นอ่านแค่ความรักแบบ รักคู่รักกับNC เรื่องนี้ก็มี NC มีค้งมีคิส เหมือนนิยายทั่วไป แต่เราก็ใส่หลายๆ อย่างเข้ามาแทรกเหมือนกัน ถือว่าบอกแล้ว อย่ามาด่าทีหลังนะ 55555 


อ่านเม้นโหวต ขอบคุณมากค่ะ
แท็ก #จิมมี่บี

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 53 ครั้ง

4,412 ความคิดเห็น

  1. #4411 003338 (@003338) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 มกราคม 2561 / 22:41
    ฮือ...เจอพี่พอร์ชแล้วแต่คิดถึงอีพี่ต้อมกับน้องต้นไม้
    #4411
    0
  2. #4386 ... (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2560 / 22:38
    ฮรืออออ ชอบเรื่องนี้ รักคนเขียนนนนน///-///
    #4386
    0
  3. #3887 ni_ky (@ni_ky) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2560 / 22:32
    โอ้ยหน่วงอ่ะ คือรู้สึกแล้วไง พอรู้สึกก็อยากหนี อยากห่างอ่ะ แต่เขากลับเดินเข้ามายื้ออ่ะ คือแบบทั้งหน่วยหน่อยๆ จุกนิดๆ ใจแม่งหวิวๆอ่ะ รู้ไงว่าเขาไม่มีทางรักเราอ่ะ ร้องตามนะ เราคิดว่าเป็นหมอบีนี่เจ็บอ่ะ พอร์ชพูดตรงมาก พูดเล่นมากๆอ่ะ เดี่ยวคิดจริงนะ มีรู้สึกนะเว้ยยย คือหวั่นไหวไง
    #3887
    0
  4. #2435 Borutan (@Borutan) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 01:25
    ตอนนี้แบบหน่วงในความรู้สึกมากอ่ะ ที่สำคัญทำไมพูดตรงจังเลยค่ะพอร์ช
    #2435
    0
  5. #2385 yellow doll (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 18:12
    ขุ่นพ่อขุ่นแม่ยังไม่หมดหวังนะค้าาาาาา
    #2385
    0
  6. #2343 ` Memories ★ (@eayaomam) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 00:10
    พร้อมหนีไปซบอกหม่อมได้ทุกเมื่อนะคะหมอจิม แค่บอกไว้เฉยๆ555555
    #2343
    0
  7. #2056 hhhggg_p (@liven_hoong) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 เมษายน 2560 / 03:44
    เชียร์อิจุ๋ยอะ แต่ก็นั่นแหละสงสารเจ้บี หมอดวินดีกว่าเจ้ ไม่ช้ำด้วย??
    #2056
    0
  8. #777 YulSica (@0mygirl0) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 มีนาคม 2560 / 14:32
    หมอดวินออกตัวชัดเจน
    #777
    0
  9. #427 itsagirl (@itsagirl) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 มีนาคม 2560 / 21:31
    ร้องไห้ตาม เจ็บจริงอะไรจริงค่ะ สนุกมากเลย ลงจนจบไหมคะ?
    #427
    0
  10. #419 shivanath (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 มีนาคม 2560 / 12:33
    กลายเป็นตลกร้ายที่ย้อนมาทำร้ายใจตัวเอง สงสารนางร้องไห้ไปพร้อมกับนาง
    #419
    0
  11. #378 Daonuear (@Daonuear) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 มีนาคม 2560 / 21:50
    เมจหมอบีน่ารักมาก โปรดส่งผู้ชายที่ชัดเจนมาให้นางที (ทั้งขำทั้งสงสาร)
    #378
    0
  12. วันที่ 15 มีนาคม 2560 / 14:11
    เสนียดกำลังจะเปลี่ยนใจแล้วนะจิมมี่

    ช้าแล้วจะเสียใจที่หลังนะ
    #354
    0
  13. #353 Roschees94 (@roschees-ros-) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 มีนาคม 2560 / 12:07
    #ทีมหมอดวิน จ้าาาา 5555
    จิมมี่หลบไปปป
    #353
    0
  14. #352 bbuappm (@sasicp) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 มีนาคม 2560 / 11:19
    ทีมหมอดวินได้มะะ555555
    #352
    0
  15. #350 aowoon (@aosutatip15) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 มีนาคม 2560 / 10:07
    55555555 คบเลยยยยยยย เราไม่ใช่ของตายโว้ยยย
    #350
    0
  16. #349 หว๋าย.... (@n0867634212) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 มีนาคม 2560 / 09:59
    #349
    0
  17. #348 PinkMiary (@Miikii956) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 มีนาคม 2560 / 09:58
    สัญญาว่าถ้ามีโรงบาลที่มีแก๊งหมอนี้ จะไปเลย แต่ไม่ไปรักษาได้ไหม เดี๋ยวพวกนางห่วงแฟนกันหมดแล้วลืมคนไข้5555
    #348
    0
  18. #347 imavikur (@rayfa) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 มีนาคม 2560 / 09:55
    หมอแก๊งนี้ไม่ไม่อยากรักษาด้วยอะ กลัวตาย55555 อ่อยกเว้นหมอพอร์ชไว้คน ฮ่าๆ
    #347
    0
  19. #346 BBplanet (@supichaya92) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 มีนาคม 2560 / 09:26
    หมอโรงบาลนี้ดูเพี้ยนๆนะ
    #346
    0
  20. #345 fernsarinrat (@fernsarinrat) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 มีนาคม 2560 / 08:59
    ย้ายที๊มมม ทีมพี่หมอดวิ๊นสายหล่อ เอาเลยลูกกก คบไปเลยย เอาที่สบายใจ ให้อิจุ๋ยมันรู้ซะบ้างว่าใครหมู่ใครจ่า
    #345
    0
  21. #344 Kasalongkham (@kasalongkham) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 มีนาคม 2560 / 08:41
    เอาแล้วไงอิหมอจิมม หมอดวินแซงแล้ววว
    #344
    0
  22. #343 MikoKoCH (@MikoKoCH) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 มีนาคม 2560 / 08:37
    ห้ะ ซื้อหญ้าให้กิน?? มีงี้ด้วยย ซื้อจากที่ไหน เดี๋ยวซื้อมากินมั่ง//ไม่ใช่ล่ะ
    #343
    0
  23. #342 Meatboll (@meatboll) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 มีนาคม 2560 / 08:19
    เอาแหล่วๆๆๆๆ
    #342
    0
  24. #341 Kon--Kon (@Kon--Kon) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 มีนาคม 2560 / 08:14
    เดี๋ยวๆ ซื้อหญ้าให้กิน? ผช.โรงบาลนี้น่าตบจริงๆ 555
    #341
    0
  25. #340 7346 (@missinn98) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 มีนาคม 2560 / 08:11
    นั่นไงอีจุ๋ยย หมอดวินนำแล้วไง
    #340
    0