ตอนที่ 6 : #จิมมี่บี EP. 05 [ ฉุกเฉินครั้งที่หก ] 150%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8304
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 41 ครั้ง
    10 มี.ค. 60

#จิมมี่บี

ฉุกเฉินครั้งที่หก



ผัวบ้านป้าแกดิ

ใจเต้นแรงมาก... ควบคุมไม่ได้เลย อยู่ๆ มาฮาร์ดคอผงผัวแบบนี้ก็ไปไม่ถูกสิวะ เพราะปกติมีแต่ฉันที่เล่น พอโดนเล่นกลับนี่เงิบแดกเลย

ใจคอไม่ค่อยดีเลยค่ะ


และจิมมี่ก็ไม่ได้ตอบอะไรกลับมา แต่มันเดินหายไปในห้องน้ำ ก่อนจะออกมาพร้อมกะละมังสีเขียวใบเล็กๆ ที่ฉันเอาไว้ซักผ้าตอนที่ผ้าไม่เยอะมาก หลังๆ ไม่ได้ใช้หรอก คว่ำอยู่ในห้องน้ำเป็นชาติแล้ว จิมมี่ยืนมองหน้าฉันด้วยสายตานิ่งๆ และถามออกมาเสียงนิ่งเหมือนหน้ามันตอนนี้ ผ้าเช็ดตัวอยู่ไหน

ใน...” ถามทำไมวะ

เร็วๆโอ้ยยย จะมาทำท่าดุทำไมวะเนี่ย

ในตู้!”

เออ รอแป๊ป

อะไรของแก

จะเช็ดตัวให้แกไง

จะบ้าหรือไงวะ เดี๋ยวทำเอง

ถอดเสื้อผ้าออกเลย

หะ อะไรของมันวะเนี่ย!!!


10%


ฮึ่ยยย จะบ้าหรือไง ไม่เอาเว้ยฉันหลอนเลยเนี่ย มันจะเอาจริงเหรอ ฉันเช็ดเอง แกไปจัดโต๊ะไป

อยู่นิ่งๆ บนเตียงแหละ

ไม่เว้ยฉันทำท่าจะลุกหนี แต่อีจุ๋ยมันไวกว่า ด้วยส่วนสูงที่ไม่ต่างอะไรจากเปรตสักนิด แม่งมาดึงขาฉันล็อคไว้ที่เดิน ทำเอาน้ำกระฉอกออกมาเปรอะเตียง แต่ตอนนี้ไม่มีอารมณ์จะมาด่ามันแล้ว ตกใจจนแทบช็อค นี่เจอเคสคนไข้มาทีสิบคน อาการหนักๆ ยังไม่ตกใจเท่านี้เล้ยยยย T___T ไม่นะ ไม่! “เชี่ยจุ๋ยปล่อยนะเว้ย ปล่อยไง ปล่อยยยยย

ไม่ปล่อย

จิมมี่!!!” ฉันแหกปากร้องโวยวาย ไม่หวังให้ใครมาช่วย เพราะห้องมันเก็บเสียง อีกอย่างคนในคอนโดฯ คงไม่มีใครเผือกขนาดเอาหูมาแนบประตูหรอก =_= แต่ประเด็นเว้ย จุ๋ยมันจะทำอะไรกันแน่ ฉันตะเกียกตะตายจนผ้าปูเตียงร่นมาติดมือแล้วเนี่ย จะทำอะ...เฮ้ยยย ขึ้นมาบนเตียงทำไม อีบ้า!”

เช็ดตัวให้แกไง

จิมมี่ ไอ้เชี่ยจิม ออกไป ไม่งั้น...

ไม่งั้นอะไร ก็เห็นแกเล่นลวนลามคนอื่นไปทั่ว ...ทีงี้กลัวทำไมอ่ะ แค่ของจริงเอง

Q___Q พ่อแก้วแม่แก้วช่วยอีบีด้วย กลัวจากใจแมนๆ ของชะนีตัวนี้เลย

ของจริง...ไม่ต้องพูดเยอะ แต่เน้นที่การกระทำใช่มะที่จะสื่อ

เฮ้ย ไม่เล่นเว้ย ไม่เล่น แกถอยไป ฉันยอมเช็ดตัวแล้ว โอเคนะ โอเคฉันพยายามใจเย็น แต่ก่อนเป็นคนหัวร้อนง่ายมากกับอะไรเล็กๆ น้อยๆ แต่พอมาเรียนหมอ เจอเรื่องราวอะไรเยอะแยะมันทำให้ฉันเป็นคนใจเย็นลง ค่อยๆ คิดที่จะแก้ปัญหา แต่ก็ไม่ใช่กับทุกเรื่องเว้ยเฮ้ย เรื่องอีจิมมี่เป็นอะไรที่ใหม่มาก แก้ไขไม่ได้ ยากกว่าโจทย์ฟิสิกส์ที่อาจารย์หมอออกมาเหมือนจะส่งนิสิตแพทย์ไปรักษานักบินของนาซ่าที่นอกโลกอีก

ไม่อ่ะ จะเช็ดตัวให้

ไม่อ๊าวววววมันชักจะเลยเถิดไปกันใหญ่แล้วอ่ะ

ตอนนี้จิมมี่คร่อมบนตัวฉัน กะละมังที่น้ำกระฉอกออกไปเยอะถูกวางข้างๆ ผ้าเช็ดตัวในมือจิมมี่ซึ่งยันอยู่ใกล้ๆ กับหน้าฉัน... รู้สึกว่าทุกๆ อย่างมันไวมาก และเราใกล้กันมากเกินไป ในเวลานี้ฉันเกิดความกลัวขึ้นมา มันเป็นความกลัวที่บอกไม่ถูกเหมือนกัน ฉันรู้สึกดีกับมันก็จริง ฉันชอบเล่น ลวนลามเพื่อนๆ รอบข้างเป็นชีวิตจิตใจก็จริง แต่ก็ทำไปเล่นๆ แล้วพวกนั้นก็รู้ว่าฉันมันพวกขี้เล่น ทว่ามันไม่เคยเกินขอบเขตอะไร ...ไม่เคยเกินมาขนาดนี้อ่ะ

...

เชี่ย...ถอยออกไป

แกคิดว่าฉันเป็นเกย์ไม่ใช่เหรอ จะกลัวอะไร

แต่...แต่กายหยาบแกเป็นผู้ชายไงวะ

ใจละเอียดล่ะ

เกย์!”

แน่ใจอ่ะ?

โอ้ยยย จะบอกอะไร จะบอกว่าตัวเองไม่ใช่เกย์เหรอ

แกคิดไปเองอ่ะบี ว่าฉันเป็ยเกย์

ก็...บุคลิกมันให้อ่ะ บวกกับหลายๆ อย่าง หลายๆ องค์ประกอบฉันเลยมองว่ามันเป็นเกย์ ชอบผู้ชายมาตลอด วันนั้นแกนัวกับผู้ชายอ่ะ

มันเมาแล้วฉันก็ต่อยหน้าไอ้เวรนั่นไปแล้ว

ไม่ได้อยู่ดูฉากนั้นนี่เว้ย จะรู้มะ

แล้วไม่ถาม

แล้วทำไมไม่แก้ตัวอ่ะ

...หึ แกไม่ได้ถาม ฉันจะแก้ตัวทำไม ในเมื่อฉันรู้แก่ใจว่าตัวเองเป็นอะไร ชอบอะไร และ...อยากทำอะไรจิมมี่พูดและไล่สายตามองหน้าฉัน ก่อนจะมองต่ำลงไป ซึ่งฉันรีบยกมือขึ้นมาปิดทันที คือก็เข้าใจแหละว่าตัวเองไม่มี แต่มันอายนะถ้าจะถูกมองตรงๆ แบบนี้อ่ะ ไม่ต้องปิดหรอก ฉันไม่มีอารมณ์กับชะนีแบบแก

งั้นก็ถอยไปสิวะ จะเช็ดตัวบ้าอะไรมาคร่อมกันแบบนี้ จะปล้ำฉันก็บอกมาเถอะ มามะ

ยังจะเล่นอีกนะบี บอกแล้วไงตอนนี้ฉันจริงจัง

...

ถ้าไม่เล่นมันก็ไปไม่ถูกไง มันทำตัวไม่ถูกไงเว้ยยยย

...ที่ฉันคร่อมแก ที่ทำแบบนี้เพราะอยากให้แกรู้ว่ามันอันตราย

...

ต่อให้ฉันหรือใครในกลุ่มไม่ได้ชอบผู้หญิง...แต่แต่ก็รู้ว่าอะไรมันก็เกิดขึ้นได้ แกเป็นผู้หญิงนะบี แกควรเซฟตัวเองมากกว่านี้ ไม่ใช่เล่น แกไม่รู้หรอกว่าวันหนึ่ง คนคนนั้นที่แกเล่นด้วยเกิดคิดล่วงเกินแกขึ้นมา แกสู้ไม่ได้...ดูอย่างตอนนี้สิ แกสู้แรงฉันได้เหรอ

...เออ ฉันรู้ แต่ฉันก็มีแค่พวกมันเป็นเพื่อนไง 

ติดเล่นมากไปเองแหละ

ช่างเถอะ ฉันผิดเอง ฉันมันก็แค่ชะนีหื่นกามที่ลวนลามเพื่อนเป็นงานอดิเรก

เชอะ งอนผู้ชายทุกคนบนโลก

“เออ...ขอโทษแล้วกันที่ไปทำให้แกอึดอัด

บี...

แกถอยออกไปก่อนสิ คือที่แกพูดฉันเข้าใจนะว่าแก...รู้สึกยังไง ฉันเข้าใจแล้ว ฉันจะเซฟตัวเองมากว่านี้ ฉัน...จะไม่ไปทำแบบนี้กับใคร หรือเล่นกับใครอีก กับแกด้วย ไม่ต้องห่วง

แกเพื่อนสนิทฉัน ฉันเตือนเพราะฉันห่วงนะบีจิมมี่บอกเสียงเบาและยอมถอยออกไป

รู้น่าว่าเป็นเพื่อนกัน

แต่ย้ำคำว่าเพื่อนบ่อยๆ มันก็จิ๊ดนะ จิ๊ดๆ อ่ะ

 

บอกตามตรงฉันพยายามหนีมันแล้ว แต่สุดท้ายก็ต้องเจอไง

มันเฮิร์ท

พอมันลุกไป เราก็เงียบกันไปอีกพักหนึ่ง 

ในที่สุดจิมมี่ก็ถามออกมาทำลายความเงียบ

แกโกรธฉันเหรอ

ปะ...เปล่า เดี๋ยวไปเช็ดตัวแป๊ป ดูแกสิ อีบ้า ทำเตียงฉันเปียกหมดเลย อีสัดป่านี่ เดี๋ยวแม่จับปล้ำให้เป็นตุ๊ดเลยนี่ฉันบ่นมันเร็วๆ เพราะเวลาตันๆ จะพูดอะไรช้าไม่ได้ พูดช้าแล้วจะร้องไห้ ฉันลุกขึ้นและคว้ากะละมังมาถือเอาไว้ ก่อนจะเดินไปที่ห้องน้ำ ดึงประตูปิดและล็อคมันจนแน่นสนิท จากนั้นก็ทรุดลงไปกองกับพื้น เพราะพิษไข้และเรี่ยวแรงที่หมดไปกับคำพูดของจิมมี่

และพอมาอยู่คนเดียว น้ำตาของฉันแม่งก็ไหลออกมาอย่างกับน้ำป่าไหลหลาก

หายใจไม่ออกเลยอ่ะ

ทรมานฉิบเป๋ง

 

50%

แต่สุดท้ายฉันก็ไม่ควรนั่งบ้าในห้องน้ำนานๆ ควรจะเช็ดตัวแล้วออกไปกินอะไร ทำตัวปกติ

...ทำตัวให้ปกติไงอีดอกกกกก

 

และหลังจากที่จัดการตัวเองเรียบร้อยก็ออกมาพร้อมกับชุดเดิม อาการยังไม่ค่อยดีขึ้นเท่าไหร่เลย แต่ก็พยายามฝืนทำให้จิมมี่คิดว่าฉันไม่เป็นอะไร แต่ด้วยความที่มันก็เป็นหมอ เรียนมาศาสตร์เดียวกัน น่าจะมองออก จะปิดบังเท่าที่ทำได้นะ และต่อไปนี้ฉันไม่อยากหวังอะไรกับมันอีกละ

ถึงมันไม่ได้เป็นเกย์ มันก็ไม่เอาฉันหรอก ควรปลงสังขารแล้วไปนอนตายบนเตียงต่อหลังกินข้าว

นี่ก็ภาวนาให้มันรีบๆ กลับไปซะ จะได้นอนเฮิร์ทแบบหายห่วง ไม่เปียกซึมออกนอกขอบ นอนร้องไห้คนเดียวกระชับได้ใจความมากกว่า

ทำไมกินได้แค่นี้อ่ะ

เจ็บคอ แค่นี้แหละ ฉันอิ่มแล้ว

กินยาจิมมี่บอกและยื่นยาสามสี่เม็ดมาให้ ฉันเงยหน้ามองหน้ามันและกลินน้ำลายดังเอือก ไอ้ที่กลืนน้ำลายนี่ไม่ได้อยากกินเพื่อนหรืออะไรหรอกนะ แต่ยาแม่งเยอะโคตร แล้วขมๆ ทั้งนั้น อันตัวฉันนั้นเขียนจ่ายยาคนไข้ได้นะ แต่ถ้าจะให้กินเอง แม่งแบบ...ดาเมจยาแรงมาก ขมแรง

แกไม่ได้ใส่สารพิษให้ฉันกินจนตายแล้วยกมรดก คอนโดฯ พร้อมหนี้สินให้หรอกนะ

ฉันรวย

เออ

หล่อด้วย บอกเผื่อไม่รู้

ไปเอาความมั่นหน้าผิดๆ แบบนี้มาจากไหนฉันว่ามันและเผลอยิ้มออกมากับมุขที่นานๆ คนแบบอีจุ๋ยจะเล่นกับเขาสักที ปกติแม่งคีฟลุคจะตายไป แต่งตัวก็เนี๊ยบ เสื้อเหมือนรีดประมาณสามล้านรอบก่อนหยิบมาใส่ ต่างจากฉันที่ซักเสร็จขยุ้มๆ ยัดเข้าตู้แบบไม่พับ จะใส่ก็ไม่รีด ไม่ทำห่าอะไรทั้งนั้น 

กลิ่นตัวหอมเหมือนดอกไม้เดินได้ ผมแสกกลาง...ทรงที่ถ้าคนอื่นทำอาจจะพร้อมรบในสมัยนุ่งโจงกระเบน แต่อีจุ๋ยทำแล้วแม่งหล่อ คือเอาจริง โลกแม่งลำเอียง =__= มันดูดีไปหมด 

ส่วนฉันก็สวยไปหมดเหมือนกัน สวยอ่ะไปหมด เหลือแต่ความขี้เหร่เอาไว้

เอามาจากหนังหน้าตัวเองเนี่ยแหละ อย่าลีลาแล้วกินยาซะ

เอออออ

เดี๋ยวคืนนี้นอนเป็นเพื่อน เอาหนังสือมาละ จิมมี่บอกและชี้ไปที่กองหนังสือ ฉันเบิกตาโพล่ง ไม่ได้ตกใจที่มันเอาหนังสือมา เพราะปกติพวกเราก็ต้องอ่านอัพเดทข้อมูล อัพเกรดความรู้เข้าสมองกันตลอดอยู่แล้ว แต่ตกใจที่มันจะมานอนคอนโดฯ ฉันเนี่ยแหละ

บ้าไปแล้ว อีผี นี่ไม่ได้กลัวโดนฉันลากไปกินในน้ำเลยเหรอ ฉันเป็นกระต่ายนะเว้ย

แกจะบ้าหรือไง

ทำไม ทีแกยังไม่นอนห้องฉันได้เลย

แต่แกเพิ่งด่าฉันมาหมาดๆ นะเว้ย เรื่อง...

ฉันไม่ปล้ำแกหรอก ต่อให้แกทำนมมาพันซีๆ ก็ไม่น่าอึ๊บหรอกเสนียดน้อย

พูดซะภูมิใจในตัวเอง อยากประกาศนียบัตรเป็นเกียรติให้ตัวเองเลยนะ เพื่อนเหี้ย =__=

จริงดิ แกไม่มีอารมณ์จะมาโด๋วฉันหน่อยเหรอ ฉันออกจะเซ็กซี่ น่าขยี้

โด๋วคือไร น่าขยี้นี่คืออะไร ขี้เหรอ

โด๋วคืออึ๊บ แกต้องมีอารมณ์อยากอึ๊บฉันบ้างสิ ฉันสวยนะ แล้วขี้นั่นน่ะ มาจากปากแกไงอีดอก

...ส่องกระจกนะเสนียด

ทำไม ฉันสวยมาก ไม่ส่องก็รู้ว่าตัวเองสวย

หึ ไม่ตกใจบ้างเหรอ นี่ฉันเห็นหน้าแกทีไรสะดุ้งวิญญาณแทบหลุดทุกที

T__T มันไม่ใช่ตุ๊ด มันไม่ใช่เกย์ แต่มันเป็นผู้ชาย...ผู้ชายที่ปักคมอย่างกับมีดผ่าตัด อีจุ๋ยตะลุยแดนอีสานนนนน

อีดอกกกกก

 


90%

เฮอะ นอนละ

บี

อะไรแก

เปล่า ฝันดี

เออ

พอจบประโยคสั้นๆ นั้น เราก็ต่างคนต่างนอน

 

และฉันมารู้สึกตัวอีกที ตอน...ตีสามมั้ง มองที่นาฬิกาเรือนเท้าควายที่ติดบนผนังห้อง คือสมัยอยู่หอไม่มีนาฬิกาจะซื้อทีไรลืม หาดูเวลาไม่ค่อยได้ โทรศัพท์ก็ขี้เกียจหยิบมาดู เพราะเวลาหยิบมาดูหน้าจอทีไร แม่งชอบลืมดูเวลาทั้งๆ ที่ก่อนเปิดหน้าจอตั้งใจจะดูเวลานะ เบลอๆ อ่ะ พอม่คอนโดฯ เป็นของตัวเอง สร้างความยูนีคสั่งทำนาฬิกาเองแม่งเลย

พอเรื่องนาฬิกา แต่ตอนนี้ฉันหนาวมาก หนาวไปถึงกระดูกดำ มันยุบยิบไปหมด เหมือนว่ายาที่กิน การพักผ่อนมันไม่เพียงพอ ร่างกายแม่งต้องการไปโรงพยาบาล ...อะไรจะคิดถึงโรงพยาบาลปานนั้นวะ T__T ฮือออ ทรมาน ห่มผ้าให้หนายังไงก็ยังเย็นมาจากด้านใน หนาวจนสั่นไปหมด

อือออ...แคกๆๆไอด้วย

ฉันเป็นมนุษย์ที่ไอแล้วทรมานตัวเองมาก มันเป็นไอกรนอ่ะ ไอทีตัวโค้งงอเหมือนกระดูกซี่โครงจะหัก

จากอาหาร ไอจาม คออักเสบ แต่ยังไม่มีอาการอาเจียน ...ลองวินิจฉัยตัวเองน่าจะเป็นไข้หวัดใหญ่ แต่ยังไม่รู้ชนิด มันมีสี่ชนิดอ่ะ T__T ก็ได้แต่ภาวนาอย่าให้ตัวเองเป็นชนิดA เพราะว่ามันรุนแรงมาก แต่คงไม่หรอกมั้ง ไม่งั้นอาการฉันน่าจะหนักกว่านี้

แต่ฉัน...ไม่มีแรงแล้ว

 

#จิมมี่

อืออออผมได้ยินเสียงครางแผ่วๆ และคนบนเตียงที่พลิกตัวไปมา มันทำให้ผมรู้สึกห่วงขึ้นมาจนต้องตื่นมาดู ดีหน่อยที่บีไม่ได้ปิดไฟนอน มันชอบฝันร้ายถ้าปิดไฟนอน เลยติดนิสัยชอบเปิดไฟนอนมาตั้งแต่ตอนรู้จักกันใหม่ๆ แล้ว และเมื่อผมมองไปที่บี เห็นว่าเหงื่อแตกพลัก ขยับตัวไปมา หอบหายใจหนัก

บี

...จะ...จิม ไม่ไหวแล้วว่ะ

ผมรีบลุกขึ้นทันทีก่อนจะเอื้อมมือไปแตะบนร่างกายบีตรวจอุณหภูมิ พบว่าตัวร้อนจี๋เลย เจ้าตัวไอไม่หยุด อาการแบบนี้ไม่น่าจะดูแลตัวเองแล้วหายแน่ๆ

ไปโรงพยาบาลนะ

อือบีพยักหน้า และร้องไห้เหมือนเด็กๆ ...ก็เข้าใจว่าทรมาน แต่ร้องไห้แบบนั้นมันทำให้ใจผมไม่ดีเลยนะ

ผมไม่ชอบเห็นน้ำตาของใคร เห็นแล้วมัน...สงสาร

 

#บี

แคกๆฉันไอรอบที่ล้านแปด ตอนแรกก็ไอ แต่ไม่มากขนาดนี้ อาการมันหนักขึ้นได้ยังไงก็ไม่รู้

จิมมี่ถามหาคีย์การ์ดของห้อง พอฉันบอกมันก็ไปหยิบมาก่อนจะอุ้มฉันลงไปชั้นล่าง ดีหน่อยที่ได้พี่ยามช่วยเปิดประตูหน้าคอนโดฯ อำนวยความสะดวกหลายๆ อย่างให้

อย่าเพิ่งตายนะเสนียด

แค่เป็น แคก...เป็นไข้ จะตายห่าได้ไง อีผี

หึขำ... ขำไปเถอะ แสรดดด

 

โรงพยาบาล

พอมาถึงโรงพยาบาลก็โดนจับตรวจทันที ฉันร้องไห้หนักมากตอนโดนเจาะเลือดไปตรวจ แต่แม่งเส้นไม่ขึ้น จิ้มจนมือเป็นรูเลือดจะรั่วออกมาหมดตัวละ กว่าจะทำเสร็จก็ปาไปตีห้า หมอลิวให้ยาและนอนพัก ต้องรอผลตรวจว่าเป็นไข้หวัดชนิดไหน และในระยะที่อันตรายนั้นอิฉันโดนขังเดี่ยวในห้อง =_= ห้ามคนเฝ้าจนกว่าจะรู้ชนิด

ก๊อกๆ...

มาแล้ว

ตกลงฉันเป็นอะไรวะแกฉันถามหมอที่อยู่เวรดึก หมอลิว แพทย์ผู้เชี่ยวชาญทางด้านการเต๊าะชะนีอีกรายที่ไม่ค่อยพบหน้าพบตากันเท่าไหร่ถือแฟ้มขึ้นมาอ่าน และทำหน้าตาแบบ...เหมือนญาติจะตายอ่ะ

แกเป็นเอดส์ เหลือเวลาอีกแค่สามนาที

“T___T แค่ไปบาร์โฮสต์เอง แต่แต๊ะอั๋งเองนะ จะติดได้ไง

ถุย!”

เอาดีๆฉันถามมันอีกครั้งทั้งๆ ที่ร่างกายเพลียจนไม่เหลือเรี่ยวแรงจะสู้รบกับพวกแม่งแล้ว

ไข้หวัดชนิดB ไม่รุนแรงเท่าไหร่ เฮ้อ ...เสียใจว่ะ

ทำไมวะ แค่ชนิดB”

น่าจะเป็นชนิดร้ายแรงกว่านี้ ซื้อชุดดำมาไม่มีงานให้ใส่

พร่องงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงเกลียดแม่ม

ฮะๆ ล้อเล่นชะนี ก็ให้น้ำเกลือแล้ว ให้ยา กินยา นอนพัก พักเยอะๆ หายแล้วก็อัดวิตามินซีเยอะๆ ซะนะ หมอทำงานหนัก ต้องดูแลตัวเองเพื่อที่จะดูแลคนไข้ต่อไป ถ้าแกมาเป็นแบบนี้มันก็ไม่ดีไง หัดดูแลตัวเองบ้าง

ดูแลก็ดูแลเหอะ ขอบใจมาก

ขอบใจอะไร ไม่ต้อง เดี๋ยวเพิ่มVat1% ค่ารักษาให้เพื่อนร่วมวิชาชีพ

ไปคุยกับขี้ไปอีลิว ไสหัวไปซะ จะนอนแล้ว

อย่าเพิ่งนอนๆ ไอ้จิมมันรอเฝ้าอยู่ นี่แกล้งมันอยู่

แกล้งอะไรวะ

บอกว่าแกเป็นไข้หวัดใหญ่ชนิดA โอกาสตายสูงมาก

=__= อีลิวมาเป็นหมอ รู้สึกว่าวงการแพทย์เข้าสู่ยุคมืดทันที บนโลกนี้ไม่ควรมีหมอแบบมันเล้ยยย ในกรณีนี้ฉันเป็นคนไข้นะ แล้วมันก็เป็นหมอ ส่วนอีจุ๋ยคือเพื่อนคนไข้ แต่มันไปพูดแบบนี้เนี่ยนะ ปกอีแป้นจะแตก

แกนี่มันไม่มีจรรยาบรรณแพทย์เลยอ่ะลิว สารเลว

เออน่า นานๆ กว่าจะได้แกล้งมัน นิดๆ หน่อยๆ

ละมันว่าไง

เตรียมจัดงานศพละ มันถามฉันว่าจะกินกระเพาะปลาหรือเป็ดพะโล้ดี แต่ช่วงนี้ถือศีลไม่กินเป็ด เป็ดมันน่ารัก

อีพวกเลวววววว

มีแรงด่าแปลว่าอาการดีขึ้นแล้ว ล้อเล่น มันก็ห่วง จะเข้ามาแบบไม่สนใจว่าตัวเองอาจจะติดเชื้อแรดแกเลย

ฉันถอนหายใจแล้วยกมือขึ้นไหว้อีลิวแบบไหว้พระ กราบเลยค่ะเพื่อน มึงช่วยจริงจัง

เออ มันก็ห่วงแกไง ว่าแต่...ห่วงเกินเพื่อนไปป่ะวะ

จริงเหรอ

ถามหน่อย

อะไร

แกเป็นอะไรกับมัน แล้วเวลานี้ทำไมมันพาแกมาส่งโรงพยาบาลได้วะ

หมอไม่ควรเสือกกับเรื่องส่วนตัวคนไข้ป่ะ

“=___=”

“He is my friend.”

“He ใช้กับ are ไม่ใช่เหรอ

ไม่เนียนไปเรียนมาใหม่ไอ้ควายยยยยยยยยยยย

โอ้ยยย ประสาทจะแดกกกกกกกกกกกก

แล้วมาพูดให้มีความหวังทำไมเนี่ย อีจุ๋ยเนี่ยนะ จะห่วงฉันมากมายก่ายกอง

มันหวั่นไหวนะ ถ้าจะมาห่วงกันขนาดนี้

...หรือว่าฉันสวย?


150%
สำหรับคนงงมุข He is my friend ถ้าแม่นแกรมม่า จะพบว่า He มันใช้กับ is ไม่ใช่ are แต่หมอลิวยิงมุก
He มันใช้กับ are ไม่ใช่เหรอ มันผิด he มันใช้กับ are ไม่ได้ หมอบีเลยด่าไป =___= เหยดดดด แกรมม่าจุดนี้ง่ายมากนะตัวเอง He she it ใช้กับ is ส่วน (i am) you we they ใช้กับ are ไง





โคตรนิยายไพโบลาร์ 555555555555 เดี๋ยวฮา เดี๋ยวเศร้า แล้วก็กลับมาฮาอีก
โอ้ยย ชอบเรื่องนี้มากอ่ะ
ปล. เรื่องอาการ มันจะเป็นที่รายบุคคลไปว่าใครจะมีอาการแบบไหนนะคะ
ไม่จำเป็นจะต้องเหมือนกันทุกเคสเด้อ ไม่ต้องแหก อ่านข้อมูลข้างล่าง 555



ขอบคุณข้อมูลการแพทย์
ไวรัสชนิด B มักแพร่ระบาดตามฤดูกาลที่มีสภาพอากาศเอื้ออำนวยต่อการติดเชื้อ อย่างฤดูหนาวและฤดูฝน เช่น ไข้หวัดใหญ่ตามฤดูกาล (Seasonal Flu) อาจแพร่ระบาดได้ในระดับภูมิภาค

ไวรัสชนิด A มีความรุนแรงและอันตรายมากที่สุด สามารถติดต่อจากสัตว์พาหะมาสู่คน และจากคนที่ติดเชื้อไปสู่คนอื่น ๆ ทางการไอ จาม และอากาศหายใจที่มีเชื้อไวรัสกระจายอยู่ จึงสามารถแพร่ระบาดได้เป็นวงกว้าง หรือระบาดไปทั่วโลกได้ในระยะเวลาอันรวดเร็ว

โครงสร้างของไวรัสชนิด A แตกต่างจากไวรัสชนิดอื่น คือ มีไกลโคโปรตีน 2 แบบ ได้แก่ Hemagglutinin (HA) และ Neuraminidase (NA) โดย HA มีหน้าที่จับกับตัวรับสารของเซลล์แล้วบุกรุกเซลล์ สร้างอนุภาคไวรัสขึ้นมาใหม่ เมื่อติดเชื้อแล้ว NA จะทำหน้าที่ส่งไวรัสที่สร้างขึ้นใหม่แพร่กระจายไปสู่เซลล์อื่น ๆ

โปรตีน HA มีทั้งสิ้น 15 ชนิดย่อย และ NA มี 9 ชนิดย่อย สายพันธุ์ของไวรัสจึงถูกตั้งชื่อตามการจับตัวของโปรตีน อย่างสายพันธุ์ที่มีการระบาดในช่วงทศวรรษที่ผ่านมา เช่น H1N1 (ไข้หวัดหมู) H5N1 (ไข้หวัดนก)


อาการของไข้หวัดใหญ่

ผู้ป่วยโรคไข้หวัดใหญ่จะมีอาการเบื้องต้นคล้ายผู้ป่วยไข้หวัดธรรมดา แต่อาการป่วยไข้หวัดใหญ่จะส่งผลกระทบต่อสภาพร่างกายได้มากกว่า มีไข้สูงมาก ปวดเมื่อยกล้ามเนื้อ อ่อนเพลียหมดแรง ไอ จาม เจ็บคอ คออักเสบ บางคนมีอาการคลื่นไส้อาเจียนและท้องร่วงร่วมด้วย บางราย ผู้ป่วยมีอาการแสดงอย่างอื่น แต่ไม่มีไข้ และอาจมีอาการแทรกซ้อนอื่นได้ด้วย ทั้งนี้อาการป่วยที่อาจเกิดขึ้น ขึ้นอยู่กับร่างกาย อายุ และโรคประจำตัวเดิมของแต่ละบุคคลด้วย

การรักษาไข้หวัดใหญ่

เมื่อป่วยเป็นไข้หวัดใหญ่ แพทย์จะจ่ายยาเพื่อรักษาตามอาการที่ป่วย หรือหากมีอาการป่วยเพียงเล็กน้อย สามารถใช้ยารักษาได้ด้วยตนเองภายใต้คำแนะนำของเภสัชกร เช่นยาลดไข้ ยาแก้หวัด เช็ดตัวลดไข้ และควรนอนหลับพักฟื้นให้เพียงพอ เพราะการป่วยไข้หวัดใหญ่จะทำให้ร่างกายอ่อนล้าและต้องการการพักผ่อนมากกว่าปกติ

หากมีอาการที่น่าสงสัยหรือจัดอยู่ในผู้ป่วยสายพันธุ์อันตรายที่เสี่ยงต่อการแพร่ระบาด ผู้ป่วยต้องเข้ารับการรักษาอย่างใกล้ชิดจากแพทย์ เพื่อรับยาต้านไวรัสป้องกันหรือลดความเสี่ยงการเกิดภาวะแทรกซ้อนที่รุนแรง และควบคุมไม่ให้เกิดการแพร่ระบาดของไวรัส


จากเว็บ > https://www.pobpad.com/%E0%B9%84%E0%B8%82%E0%B9%89%E0%B8%AB%E0%B8%A7%E0%B8%B1%E0%B8%94%E0%B9%83%E0%B8%AB%E0%B8%8D%E0%B9%88?gclid=Cj0KEQiAuonGBRCaotXoycysvIMBEiQAcxV0nJ1Rfh6dHgmtN5e5XPbfjYAyUQbvftU3o37NxN_3J-AaAsw88P8HAQ




อ่านเม้นโหวต ขอบคุณมากค่ะ
แท็ก #จิมมี่บี

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 41 ครั้ง

4,412 ความคิดเห็น

  1. #4342 Thungpang (@thung-pang) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2560 / 13:02
    ไรต๋เขียนได้ตลกมาก 555555 ชอบ
    #4342
    0
  2. #3356 Miw Kwanchanok (@miw5944) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 01:26
    ไข้หวัดร้ายเเรงใกล้ตายถถถถ.ทำไมรู้สึกว่าลิวทำดีน่าคบๆ5555
    รอดูความห่วงของหนูจิมมม
    #3356
    0
  3. #2369 -memory (@-memory) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 13:07
    เกร็ดความรู้จากนิยาย #ไข้หวัด????
    #2369
    0
  4. #2341 ` Memories ★ (@eayaomam) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 เมษายน 2560 / 23:53
    ตัลหลกหมอบี ยังมีแรงมาเล่น55555555
    ปล.คำเตือนมาเป็นพรืดเลยนะคะขุ่นหมอจิมมมมมมม
    #2341
    0
  5. #1177 THE'GUNN (@wookiee) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 เมษายน 2560 / 21:59
    เหมือนไรท์จะอิงจากชีวิตจริง ไบโพล่า 5555 แซวๆ สนุกๆ
    #1177
    0
  6. #1053 บานาน่าช็อกโก้ (@mimi_0311) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 เมษายน 2560 / 22:40
    ไพโบล่านี่มุขใช่มั้ยไรท์  55555   มันไม่ใช่ไบโพล่าหรอหื้มม
    #1053
    0
  7. #776 YulSica (@0mygirl0) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 มีนาคม 2560 / 14:19
    คนป่วยตล้กกกกก
    #776
    0
  8. #706 charoensem (@charoensem) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 มีนาคม 2560 / 22:33
    มีความอ่านนิยายแล้วได้ความรู้5555
    #706
    0
  9. #257 MikoKoCH (@MikoKoCH) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 มีนาคม 2560 / 10:19
    ตอนนี้ไปเป็นแพทย์ได้เลยอ่ะ...สาระโครตเยอะ555
    #257
    0
  10. #255 Meatboll (@meatboll) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 มีนาคม 2560 / 00:32
    ตลกมุข He ใช้ are. 5555
    หมอลิว: อ่ะ งงเด้ งงเด้
    555555555
    #255
    0
  11. #251 บีคลายด์ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 มีนาคม 2560 / 23:29
    ยิ่งอ่าน ตอนเเรกก็ชอบละ แต่มาเจอจุดที่หมอบี นิสัยคล้ายๆ เราบางส่วนนี่ยิ่งชอบ5555



    ติดตามๆๆ
    #251
    0
  12. #246 imavikur (@rayfa) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 มีนาคม 2560 / 20:35
    อ่านแล้วฮาบีมากอะ55555 เป็นคนป่วยที่ตลก กร๊ากกกกก
    #246
    0
  13. #243 fernsarinrat (@fernsarinrat) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 มีนาคม 2560 / 19:54
    ไบโพล่าจริงค่ะ555555 แต่บีเป็นคนอารมณ์ดีจริงๆ น่าจีบมั่กเวอร์ ขอคนมาจีบหมอบีกระตุ้นเจ๊จุ๋ยหน่อยเร้ววว ท่าเยอะเกลือเกิลล ชักช้าเดี๋ยวคนอื่นจะเอาไปกินเด้อ
    #243
    0
  14. #239 หว๋าย.... (@n0867634212) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 มีนาคม 2560 / 19:18
    หุหุหุหุุ...สาระ ก็มา ด้วย.....อย่างยาวอ่ะ..
    #239
    0
  15. #238 aowoon (@aosutatip15) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 มีนาคม 2560 / 19:13
    555555อ่านเรื่องนี้แล้วแก้เครียดได้จริงๆ ชอบบบ
    #238
    0
  16. #237 Mirage of Darkness (@blissdestiny) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 มีนาคม 2560 / 19:10
    ... หมอบีคะ ไม่น่าใช่ความสวยนะคะ น่าจะความแปลกค่ะ 5555
    #237
    0
  17. #236 Farh Kanokkangwan (@djapfotgbnk) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 มีนาคม 2560 / 19:06
    งงตรงมุขHe is my friendอะค่ะอธิบายที ขอบคุณค่ะ
    #236
    0
  18. #235 Mikaririn (@Mikaririn) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 มีนาคม 2560 / 19:01
    ไม่รักไม่ต้องมาแคร์ไม่ต้องมาดีกับฉัน อ่านนิยายเรื่องนี้ทีไรเพลงนี้ลอยมาทุกที
    หมอร.พ.นี้มันเครียดขนาดต้องมายิงมุกใส่กันเองแก้เครียดสินะ
    #235
    0
  19. #234 หน่อย (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 มีนาคม 2560 / 18:40
    ชอบมากๆๆอยากได้มาครอบครอง
    #234
    0
  20. #233 Daonuear (@Daonuear) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 มีนาคม 2560 / 18:28
    บีรอดมาได้เพราะอิจุ๋ย แต่ต้องมาปวดหัวหนักเพราะหมอลิวอีก แล้วเมื่อไหร่จะหาย#บีชะนีมีกรรม#
    #233
    0
  21. #232 1991may (@0614626364) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 มีนาคม 2560 / 14:10
    ชอบคำนี้อ่ะเสนียดน้อยยยยยยย555555
    #232
    0
  22. #231 imavikur (@rayfa) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 มีนาคม 2560 / 11:40
    สงสารเสนียดน้อย5555555
    #231
    0
  23. วันที่ 10 มีนาคม 2560 / 11:25
    หมอจุ๋ยยังคงเป็นหมอจุ๋ย
    #230
    0
  24. #229 yantar (@ammy-lee) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 มีนาคม 2560 / 02:49
    ชอบบบบบ
    #229
    0
  25. #228 aowoon (@aosutatip15) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 มีนาคม 2560 / 02:26
    5555555 นี่จะชอบกันจริงๆใช่ไหม
    #228
    0