ตอนที่ 11 : #จิมมี่บี EP. 10 [ ฉุกเฉินครั้งที่สิบเอ็ด ] 140%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9219
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 65 ครั้ง
    31 มี.ค. 60

#จิมมี่บี

ฉุกเฉินครั้งที่สิบเอ็ด
-สัมผัส...ร้อน-



ฉันแทบร้องไห้ออกมาตอนที่มันบอกว่ามันมีอารมณ์ ...เชื่อไหม ถึงจะเป็นหมอมา เจอมาสารพัดแต่กับเรื่องอย่างว่าฉันโคตรอ่อนด๋อย ฉันถอยหลังจนตัวเองติดกับผนัง ถ้าขยับอีกก็สิงผนังห้องไปเลยแล้วกันนะ พอเงยหน้าก็เจอสายตาเสือป่าบ้าบิ่นของจิมมี่ คิดว่าตัวเองคงไม่รอดแล้วแหละ เพราะสายตาจ้องจะงาบขนาดนั้น

ไหนตอนแรกมันบอกว่ามันไม่สนใจฉันไง ทำไมตอนนี้มาทำแบบนี้วะ

แก...ฉัน...ฉันจะโกรธแกจริงๆ นะ

...ก็ฉันมีอารมณ์อ่ะ

ไปเตะบอลสิเว้ย!” หนาว... บอกเลยว่าหนาวมาก ให้มายืนแบบนี้เนี่ย มีผ้านุ่งแค่ผืนเดียว มันโหวงเหวงมาก ฉันยกมือขึ้นมากอดตัวเองเอาไว้ และรั้งไม่ให้ผ้าเช็ดตัวมันหลุดออกไป จิมมี่ยกมือดันผนังเหมือนต้องการจะกักทางหนีของฉัน ฉันเม้มริมฝีปากเข้าหากันและมองตากับจิมมี่ มองดูเพื่อที่จะได้รู้ว่ามันกำลังคิดจะทำอะไรต่อไปไง

ใครบอกแกว่ามีอารมณ์ เตะบอลแล้วจะช่วยให้หาย

ไม่รู้เรียนพละมา

จบหมอมาได้ไงเนี่ย

โอ้ย แต่แกมีอารมณ์มันก็ไม่เกี่ยวกับฉันป่ะวะยื้อ...ยื้อเวลาไว้สุดชีวิต คือฉันเป็นหมอก็จริง แต่ไม่ได้ฉลาดมากพอที่จะแก้ไขทุกสถานการณ์ได้อ่ะ ถ้าเป็นสถานการณ์คนไข้ยังพอไหว ทว่าเป็นสถานการณ์บัดซบนี่แล้ว ไปไม่ถูกจริงๆ ฉันไม่ได้เป็นหมอเพราะความฉลาดหลุดโลก แต่เพราะความพยายาม ตั้งใจ มุ่งมั่นต่างหากเว้ยยย ...อีจิม จะพูดอีกครั้งเดียวนะ ถอยไปซะ ฉันยังไม่อยากโกรธแกไปมากกว่านี้

แปลว่าตอนนี้โกรธ

เออเซ่!”

งั้น...ไหนๆ ก็โกรธแล้ว

หมับ!

เฮ้ยยยย ไอ้จิ้มมมมมม!!!” ฉันร้องเสียงหลงเมื่ออยู่ๆ จิมมี่ใช้จังหวะความเผลอ...หรือโฟกัสผิดจุดของฉันมาช้อนตัวอุ้มฉันขึ้นในสภาพที่ไม่เอื้อสุดๆ เพราะผ้าเช็ดตัวมันล่นขึ้น ฉันทุบหลังมันด้วยความหวาดกลัวสุดขีด จิมมี่พาฉันออกไปนอกห้องน้ำ และ...

พลัก!

โอ้ยย...

โยนลงเตียง!

และพอรู้ตัวว่าตัวเองอยู่บนเตียง ฉันรีบควานหาผ้าห่มมาคลุมตัวเองเอาไว้ทันที ดีหน่อยจังหวะที่มันเหวี่ยงลงมาแม่งผ้าเช็ดตัวไม่เปิด ไม่งั้นฉันคงอายจนมุดหน้าลงแกนโลกแน่ๆ อ่ะ บอกตามตรงว่าตอนนี้ฉันแทบไม่เหลือสติเลย ไม่รู้ว่าควรทำอะไรต่อไปดีนอกจากดึงผ้าห่มมาคลุมปกปิดร่างกายที่เกือบเปลือยของตัวเองเอาไว้ก่อน

ออกมาจากผ้าดิ

ไม่!!! ออกไปจากห้องฉันเลยนะ!”

ไม่ออก

ออกไป แกไม่ใช่เพื่อนฉันแล้ว ไอ้เวรเอ้ยยโมโหมากตอนนี้

ไม่รู้ว่าแม่งจะทำอะไร รู้แค่ว่าโกรธโคตรๆ ที่มันล่วงเกินฉันมาก ฉันไม่รู้หรอกว่ามันจะเป็นคนแบบที่อัพบอกไหม แต่มีสิ่งหนึ่งที่อัพพูดมาตรงมากคือ...จิมมี่อันตราย

มันไม่ใช่เพื่อนที่ฉันไว้ใจได้อีกแล้วว่ะ...

เหรอ ฉันไม่ใช่เพื่อนแกแล้วเหรอ

เออ ออกไปเดี๋ยวนี้เลย

แล้วถ้าไม่ได้เป็นเพื่อน ฉันเป็นอะไรดี? มันถาม ก่อนจะปลดกระดุมเสื้อออกทีละเม็ด ตอนนั้นเองฉันรีบหันไปมองที่โทรศัพท์ตัวเอง ฉันพยายามคิดว่าจะถ้าเอื้อมมือไปคว้าโทรศัพท์จะมีเวลากี่วิในการกดโทรหาเพื่อนคนใดคนหนึ่งให้มาช่วย หรือไม่ก็ตำรวจอ่ะ สักคนที่จะช่วยให้ฉันหลุดพ้นไปจากสถานการณ์เลวร้ายนี่

มันน่ากลัวเกินไป... น่ากลัว

จิม อย่ามาทำแบบนี้สิวะ

ทำแบบไหนอ่ะบี

ทำ...เฮ้ย อย่าขึ้นมา!!!” โอ้ยยยย ทำไงดีวะ มันขึ้นมาบนเตียงแล้ว!

 

30%

จิมมี่ปลดกระดุมเสื้อออกจนหมดแล้ว และฉันก็เห็นกล้ามเนื้อลอน...บ่งบอกว่าเจ้าตัวดูแลสุขภาพร่างกายตัวเองดีมากขนาดไหน แต่นั่นไม่ใช่ประเด็นสำคัญ ประเด็นสำคัญคือมันจะกินฉันแล้วเนี่ย

เอาอีจุ๋ยคนเดิมกลับมาได้ไหม คนที่ไม่ยอมให้ฉันเข้าใกล้อ่ะ ไม่เอาคนนี้ ไม่รู้จัก ไม่ชอบ กลัว!

ฉันยกมือไหว้มันทันที และทำหน้าตาเหมือนจะร้องไห้... คือมันกลัวจนร้องไห้ไม่ออกเลยแหละ อันนี้กลัวจริงไม่มีติงนัง ยิ่งสภาพฉันพร้อมจะโดนแดกได้ทุกเมื่อแบบนี้ ฉันยิ่งกลัวเข้าไปใหญ่ ถ้านี่คือการสั่งสอนของจิมมี่เหมือนครั้งที่แล้วที่มันบอกฉันว่าไม่ควรเล่นกับผู้ชายแบบนั้น...ฉันว่ามันสอนแรงเกินไป หัวใจแทบวายตายแหน่ะ

อย่าเข้ามาเลยนะ ไหว้ล่ะ

...หึมันหัวเราะ แต่ก็เข้ามาอยู่ดี

ฉันถดตัวติดกับหัวเตียงและมุดตัวเข้าผ้าห่มโผล่มาแค่ตา ตอนนี้หายนะแล้วแหละ เพราะผ้าเช็ดตัวมันหลุดแล้ว ...ร่นไปอยู่ที่เตียง ตัวของฉันเลยเปลือยเปล่า ถ้าไอ้จิมกระชากผ้าห่มออกไป ฉันจะกรี๊ดมันให้โลกแตกเลย 

จิมมี่ในตอนนี้แม่งไม่ต่างอะไรกับเสือร้ายเลย เพราะมันคร่อมฉันจนไร้ทางหนีแล้ว เราใกล้กันมากเกินไป แล้วมันก็อันตรายมากเกินไปด้วย จิม...อย่านะ ฉันขอแกล่ะ ฉันขอนะ

...ขอ ขออะไร

แกอย่าทำแบบนี้เลย

ตีเข้าดราม่าแล้วกัน เผื่อได้ผล

ฉันไม่ได้มีใครนานแล้วบี ตอนแรกก็ไม่รู้สึกอะไรกับแกหรอก ...แต่ตอนนี้ไม่รู้ทำไม โคตรรู้สึก

รู้สึกแบบไหนวะ รู้สึกชอบ หรือว่าอยากแค่สนองความต้องการทางร่างกาย

อย่างแรกฉันให้มันได้ แต่อย่างที่สองฉันให้มันไม่ได้ ฉันไม่ใช่ผู้หญิงง่ายๆ ที่ให้ใครก็ได้นะ ฉันไม่ใช่พวกหัวโบราณที่ถือเรื่องซิงเป็นใหญ่ แต่...มันถ้าไม่ได้รักและเราไม่ได้เป็นอะไรกัน ฉันก็ให้ไม่ได้จริงๆ ว่ะ ฉันโคตรกลัวว่าทุกๆ อย่างจะเป็นอย่างที่ไอ้อัพบอก...ที่ว่ามันฟันแล้วทิ้ง

เป็นแบบนั้นฉันคงเจ็บน่าดูเลย

...

...จิมมี่เลียริมฝีปากและเลื่อนใบหน้าเข้ามาใกล้เรื่อยๆ จนฉันมุดตัวลงผ้าห่มแทบมิดแล้ว

อย่า

บี

ไม่เอา อย่าทำแบบนี้ ฉันไม่โอเค

นิดเดียว

นิด...พร่อง

แค่...นิดเดียว ไม่ทำก็ได้ แต่ฉันรู้สึกอ่ะ จะให้ทำยังไง...เออ รู้ รู้ว่าสึก แต่ฉันก็ไม่ตุ๊กตายางมะ

นิดหน่อยบ้านเตี่ยมันดิ

ไปซื้อกินไป ไม่ก็โทรหาชะนีในสต๊อกแกอ่ะ น่าจะยอมถวายตัวพร้อมหัวหมูให้แกฉันตอบเสียงอู้อี้กลับไปเพราะตัวอยู่ใต้ผ้าห่มโผล่มาแค่ตาครึ่งเดียว มือกำผ้าห่มแน่น พันรอบตัวเลยเหอะ ส่วนฉันไม่ให้โอเคนะ ลงไปได้แล้ว ฉันจะหยิบเสื้อผ้ามาใส่ หนาว

หนาวก็ให้ฉันกอดดิ

อีผี!!!”

ผีผ้าห่ม?

ไม่เอา!!!”

ให้ตายเถอะ ฉันจะประคองสถานการณ์ไปได้นานแค่ไหนเนี่ย

งั้นขอนิดเดียว

นะ...นิดยังไง

ฉันไม่กินแก แต่ขอนิดเดียว

...

เอาก็เอาวะ ยังไงก็รอด

ว่ามา

กอด จูบ ลูบ คลำ

...โหหหห กูรอดตรงไหนเนี่ยยยยยย นี่เรียกว่ารอดเหรอ โอ้โหหหหหหห

 

60%


ม่ายยยยยยยยยยยฉันแหกปากโวยวายและมุดตัวลงไปในผ้าห่มแบบฟูลบอดี้ ไม่มีทางอ่ะ ฉันไม่ยอมให้มันมา กอดจูบลูบคลำไปมากกว่านี้แน่นอน “ไสหัวไปเลยไอ้หมา!”

บี

ม่ายยยยยย

บี

ไม่โว้ยยยยย

ฮะๆๆๆ ฮ่าๆ ไม่แกล้งแล้วก็ได้...หึหึ ใส่ผ้าได้แล้ว จะได้นอน ง่วง” 

ขำ...ทำมาเป็นขำ อีดอก(คำสร้อย)

...

นี่ไม่ใช่แผนหลอกฉันออกมาจากรูตุ่นใช่ไหม... ฉันนิ่งอยู่แป๊ปหนึ่งดูสถานการณ์ต่อไปว่ามันจะทำอะไรต่อ

นิ่งทำไม ใส่เสื้อสิเสนียดหรืออยากโดนกินจริงๆ

ไม่

ไม่ใส่?

ไม่ให้แกกินสิวะฉันบอกและยอมโผล่หน้าออกไป พอโผล่ไปก็พบว่าจิมมี่หายไปจากเตียงแล้วเรียบร้อย น่าจะลงไปนอนที่พื้นบนผ้าที่ปูเอาไว้ ฉันเลยถอนหายใจโล่งออก ...ที่แท้มันก็แกล้งนี่เอง แต่รอบนี้แกล้งโคตรแรงเลย รู้สึกน้ำตาจะแชร์ ขอไหลนะคะ

มองทำไมคนที่นอนลืมตาอยู่ถามเมื่อฉันโผล่หน้าไปหา

ปะ...เปล่า

อือ ใส่เสื้อผ้าไป

...เออๆ

รอด... รอดไป ฮู้ววววว

แต่เดี๋ยวก่อน รอบหน้ามันโดนฉันเอาคืนแบบทบต้นทบดอก มีดอกเบี้ย เคลียร์ไม่ขาดนี่แม่จะเอามีดคว้านท้องเอาเครื่องในไปขายให้พี่หมอดวิน!

 

ใส่เสื้อผ้าเสร็จฉันก็รีบกระโดดขึ้นเตียง แอบหยิบสเปรย์พริกไทยที่สั่งเอาไว้ตั้งแต่ตอนสอบยังไม่ติดหมอ คิดไปมาก็ราวๆ เจ็ดแปดปีแล้วมั้ง ยังไม่เคยได้ใช้อ่ะ แต่เคยฉีดใส่ถังขยะตอนซื้อมาใหม่ๆ แล้วโผล่หน้าไปดม ...บอกเลยว่าถ้าใครโดนพ่นใส่ก็มีเละกันไปข้างอ่ะ ฤทธิ์รุนแรงเหลือเกิน แนะนำให้ใช้ในการป้องกันตัวมากกว่าเอาไปทำร้ายคนอื่นนะ แต่ในประเทศไทยไอ้สเปรย์นี่มันยังไม่ถูกกฎหมายไง

เอาง่ายๆ เป็นสาวเป็นนางก็ระวังตัวไว้ดีที่สุด อย่าเอาตัวเองไปจุดเสี่ยง แต่ถ้าคนมันจะดวงซวยเจอ แม่งก็เจออ่ะ

...แบบฉันนี่ไง พยายามหนี แต่ก็โดนตามเป็นปลิงควาย

 

บี

...

นอนแล้วเหรอ

นอนแล้ว

นอนที่ไหนตอบได้

“มีสิ ที่นี่ที่เดียว

...

“ละมีไร

ขอโทษนะที่แกล้ง

เออ ดีกว่าทำจริง ไม่งั้นฉันจะโกรธแกมากกว่านี้อีก

ตอนนี้โกรธอยู่เหรอ

จะเหลือขี้เหรอ!” ทำมาเป็นถาม ไม่โกรธสิแปลก แต่ถึงโกรธแค่ไหนก็โกรธสุดไม่ได้ เพราะมันยังไม่ได้ทำอะไร แค่แกล้ง และแกล้งแรง ...ก็นะ ไม่ว่ายังไงฉันก็ต้องป้องกันตัวเอาไว้ และเฟดตัวห่างๆ จากจิมมี่มากกว่าเดิมแล้วแหละ เพราะมันอันตรายฉิบหายเลย อยากหนีไปนอนบ้านเพื่อนผู้หญิงสักคน แต่มันไม่มีไง 

หมอพั้นซ์ก็อยู่กับที่บ้าน พี่ติ๋มอยู่กับผัว ฉันไม่กล้าไปขออยู่ด้วยหรอก เกรงใจพ่อแม่พั้นซ์ไม่ก็ผัวพี่ติ๋มอ่ะ คิดไปคิดมา เพื่อนผู้หญิงนี่แทบไม่มีสนิทๆ เลยนะ เพราะเรียนหนักแล้วก็มาคบกับอีพวกบ้านี่แหละ ไม่ได้เรียนก็ไปเที่ยวกับพวกมันนานๆ ครั้ง หรือไม่ก็นอนค่ะ นอนเลย นอนยาวๆ ถ้าว่าง เอาจริง ส่วนมากก็ไม่ค่อยได้นอนแบบรื่นรมย์เท่าไหร่นักหรอก เน้นอ่านหนังสือเป็นเนื้อๆ มากกว่า

มันยากอ่ะ ต้องพยายามเยอะเลย

ขอโทษไง

แกอย่าแกล้งฉันแบบนี้อีกนะ มันแรงไป ฉันโคตรตกใจแล้วก็ไม่ชอบมากๆ ด้วย

อือ ไม่แกล้งแล้ว

ดี

เอาไว้ทำจริงเลยทีเดียว

หะ!

 

90%


รอทำจริงบ้านป้าแกเหรอ นอนได้ละ พรุ่งนี้ทำงานฉันตอบมันไปส่งๆ และหลับเปลือกตาลงเพื่อนอนหลับ ไม่ใช่หลับนอน

 

สองชั่วโมงต่อมา... เวลา ตีสามไม่มีผีออกอะไรทั้งนั้น ตอนเป็นนิสิตแพทย์ เข้าเวร ราววอร์ด ทำสารพัดเจอเอ๊ะนั่นใช่มั้ย อุ๊ ใช่แน่เลย อ้าวเฮ้ย มาเป็นตัว เนื้อๆ ไม่น้ำบ้าง ชิน...ก็กลัวเหมือนเดิมแหละ ที่เล่าไปแค่ให้เปลืองบรรทัดไปอย่างนั้น เหมือนเดิมฮะ สาระไม่มี

ที่จะสื่อคือ ฉันนอนไม่หลับ เพราะไม่ว่าจะพยายามหลับแค่ไหนก็เห็นแต่หน้าจิมมี่ที่ยื่นมาจูบ... และเหตุการณ์เมื่อกี้ ที่มันแกล้งฉัน นั่นทำให้ฉันคิดจนนอนไม่หลับ พอโผล่หน้าไปหาไอ้ตัวการ แม่งหลับเป็นปุ๋ยอินทรีย์เลย หงุดหงิด! สร้างเรื่องแล้วนอนหลับสบายเลยนะมึง

เข้าเวรเจ็ดโมงเช้าตอนนี้ตีสาม มีเวลานอนอีกสี่ชั่วโมง แล้วงานไม่ใช่เล็กน้อย ...แม่ง อีจิมมี่ อีผี แกจะไม่ได้เข้ามาในชีวิตฉันอีก เพราะแกทำระบบชีวิตฉันรวนมาก อีผีบ้า!

นอนไม่หลับเหรอเสนียด

เออ นอนไม่หลับ

คิดเรื่องฉันอ่ะดิ

ใช่

ฮั่นแน่...

แกกินเหล้าสูบบุหรี่ ดูแลร่างกายตัวเองดีป่ะ

กินเหล้าครั้งคราว บุหรี่ไม่สูบออกกำลังกายตลอด...ดูดีพร้อมเป็นสามีสำเร็จรูป

ดี เครื่องในน่าจะเอาไปขายต่อได้ราคาสูง

เสนียดดด...เกลียดเวลามันทำเสียงอ้อนเนี่ยแหละ แกยังงอนฉันอยู่เหรอ

นอนละตอนนี้แม่ขอเล่นตัวบ้าง อย่าให้มันได้ใจ

บี

...

เตี้ย

...

เสนียด

...

น้องเตี้ย

...

บี๋

...

ไม่ตอบ... ไม่ตอบโว้ยยยยย

ฟึบ! เสียงลุกขึ้น… ฉันเลยลืมตามองเห็นจิมมี่ลุกขึ้นมานั่งแล้วมองมาที่ฉัน รอยยิ้มมันกวนตีนมาก

ขยับมาตรงนี้หน่อย

ไม่

บีขยับมาหน่อย ตรงนี้มันให้ฉันไปนอนชิดริมเตียงอ่ะ คือฉันนอนชิดแหละ แต่ชิดอีกข้างหนึ่งเลย ห่างไกลรอยยิ้มสุดๆ ป้องกันอันตรายได้ประมาณศูนย์จุดห้าเปอร์เซ็นต์

ไม่

หนึ่ง

...

สามไอ้เชี่ย แล้วสองหายไปไหน!

ฟึบบ! มันขึ้นมาบนเตียงแล้ว ฉันรีบลุกขึ้นนั่งแล้วยกมือขึ้น “หยุ๊ดดดดดดด ลงไป!”

มานอนตรงนี้ดิ

โอ้ยยย อะไรของแกวะไอ้จิมมี่หน้าหมี!”

หน้าหมีอะไรออกจะหล่อขนาดนี้

เออ! ไม่เถียง

แล้วจะให้ไปนอนตรงนั้นทำไม

น่า มาเถอะ ฉันไม่ทำอะไรแกหรอก

งั้นแกลงไปจากเตียงก่อน ฉันถึงจะขยับไป

เคพยักหน้าแล้วก็ยอมลงไปจากเตียงแต่โดยดี ฉันถอนหายใจออกมาพรืดใหญ่และดึงหมอนผ้าห่มไปบริเวณที่จิมมี่ชี้ ส่วนไอ้ตัวต้นเรื่อง อีกแล้วก็ล้มตัวลงนอนสบายใจ “เอามือมา

เอาไปทำไม

เออน่า หรือจะให้ขึ้นไปเอาบนเตียง?

ความหมายสองแง่สองง่ามมาก เอามือฉันไปดีกว่าให้มันขึ้นมาเอาบนเตียง

โอเค เอามือแม่ไปเลยลูก

ฉันยื่นมือไปหาจิมมี่และมันก็คว้ามือฉันไปจับเอาไว้...

นอนจับมือ...ใสๆ

สะ...ไสยศาสตร์ป่ะ

หึ ความจริงก็อยากไม่ใสนะ แต่ตอนแรกแกไม่ยอมไง

...แหม ถ้าเมื่อกี้ยอมนี่คือเสร็จแน่นอนใช่ป่ะ อีดอกกกก!!!(คำสร้อย)

140%
เกลียดความรุกของจิมมี่มาก 5555555555555555 โอ้ยยยยย
ถ้าเมจแกไม่ใช่นายฉันจะยำแกให้เละเลยเหอะ
ชอบมากกกก 555 สงสารบี แต่ในเวลาเดียวกันก็แอบอิจฉา อีดอก (คำสร้อย)

อ่านเม้นโหวตด้วยดิ


แซ่บเวอร์อ่ะแกรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรรร 55555
ยังไม่จำหน่ายตอนนี้นะคะ อ่านในเว็บไปก่อน เอาปกมายั่วเฉยๆ
รับรองว่าเด็ดเข็ดฟันแน่นวล






โปรดอ่านคำเตือน
พระเอกในนิยายของข้าพเจ้าไม่จำเป็นต้องแสนดีเสมอไป
เตือนหนักๆ ว่าพระเอกเรื่องนี้ ชั่วจาก เซลล์กำเนิดร่างกาย เลวตั้งแต่ยังเป็นอสุจิ เลวจากDNA RNA ไมโครโซม ตับ ไต ไส้พุง กล้ามเนื้อ และสมองทุกส่วน โปรดทำใจและเตรียมนิ้วดีๆ เพื่อพิมพ์ด่านางกันเถอะ

อ่านเม้นโหวต ขอบคุณมากค่ะ
แท็ก #จิมมี่บี

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 65 ครั้ง

4,412 ความคิดเห็น

  1. #2406 jaywalker (@jaywalker) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 21:14
    น้ำตาจะแชร์ ขอไหลนะค่ะ55555555
    #2406
    0
  2. #2349 ` Memories ★ (@eayaomam) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 00:53
    ผู้ชายแบบนี้น่ากลัวจริงๆนะ คือตั้งรับไม่ทัน
    #2349
    0
  3. #2057 hhhggg_p (@liven_hoong) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 15 เมษายน 2560 / 04:47
    รุกหนักมากใจจะวาย ฮืออออออออออ
    #2057
    0
  4. #926 faipuy (@ppuy_6275) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 เมษายน 2560 / 01:41
    ไสยๆ ชอบคำสร้อยอะ55
    #926
    0
  5. #909 Patumtip (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 21:40
    เจิม มารอน่ะ
    #909
    0
  6. #906 Eaernessa (@Eaernessa) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 21:26
    ไสๆไสมากล้ะอีผีจุ๋ย
    #906
    0
  7. #899 Daonuear (@Daonuear) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 15:18
    อิจุ๋ยขบวนการหมอหน้าหมีใสๆๆ555
    #899
    0
  8. #898 Meatboll (@meatboll) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 15:15
    ใสๆวะ5555+
    #898
    0
  9. #897 odeletta (@tukticknaluknaa) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 15:06
    ใสๆเลยนะคุณหมอ
    #897
    0
  10. #896 LizBAMM_97 (@LizBAMM_97) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 14:28
    เกลียดการโฆษณาตัวเอง แงง น่าร้าก
    #896
    0
  11. #895 รอยยิ้ม (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 14:23
    อ้ากกกก เขินแทนบี
    #895
    0
  12. #894 Tay Za (@dgydht) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 14:19
    555555ตอนรุกนี้โครตหนักเลยจิมมี่
    #894
    0
  13. #893 Boyaa_cl (@Boyaa_cl) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 14:10
    กร๊าชชชชชชชชช ฟินไปอีกใสใส
    #893
    0
  14. #892 imavikur (@rayfa) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 13:50
    อีหมอจิมมี่ หมอผีมากค่ะ5555555
    #892
    0
  15. #891 Orangesq (@somza1122) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 13:36
    จะอ่อยอะไรขนาดเน้หมอจิมมมมมม
    #891
    0
  16. #890 Music__ (@Music__) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 13:26
    อ่อยเบอร์แรง
    #890
    0
  17. วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 12:55
    หมอจิมเล่มรุกหนักขึ้นเรื่อยๆ
    #889
    0
  18. #888 Mikaririn (@Mikaririn) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 12:53
    อ่อยหนักอ่อยแรงมาก
    #888
    0
  19. #887 imavikur (@rayfa) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 08:06
    นึกว่าจะเสร็จแล้ว 5555555
    #887
    0
  20. #886 บีคลายด์ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 23:40
    โถ่ววววววว บี~ เค้าเล่นขนาดนี้แล้วยอมบ้างก็ได้นะลูกกก555555555
    #886
    0
  21. #885 faipuy (@ppuy_6275) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 23:39
    ไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาพูดให้จิมมี่แล้วตอนนี้
    #885
    0
  22. #884 Phannipha339 (@Phannipha339) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 19:26
    เกือบแล้ว
    #884
    0
  23. #883 bbuappm (@sasicp) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 18:38
    ...-..,-
    #883
    0
  24. #882 1991may (@0614626364) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 13:38
    เอาไว้ทำจริงๆเลยเนอะจิมมี่เนอะ5555555
    #882
    0
  25. #881 JindaratKandoo (@JindaratKandoo) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 12:52
    แกล้งทำไม?ทำไมต้องแกล้ง?ทำไมไม่ทำจริงๆ55555
    #881
    0