ต้องรักมาเฟีย (สนพ.ไลต์ออฟเลิฟ)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 131,408 Views

  • 625 Comments

  • 2,058 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    120

    Overall
    131,408

ตอนที่ 8 : บทที่ 1-6 (ฉบับรีไรท์ 100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6451
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 22 ครั้ง
    7 เม.ย. 61

...ต้องรักมาเฟีย...
บทที่ 1-6 (ฉบับรีไรท์ 100%)


วางจำหน่ายในงานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติ ณ ศูนย์ประชุมแห่งชาติสิริกิติ์ บููธสนพ.ไลต์ออฟเลิฟ โซน c ชั้น 1 N 49
หรือที่เว็บสนพ.ไลต์ออฟเลิฟ ค่ะ ราคา 329 บาท
(พร้อมจัดส่ง 9 เม.ย. 61)


...................................


 

          “นังเด็กบ้า! ฟรานเซสโก้คะ ดูยายเด็กคนนี้ว่าแพมสิคะ ของแพมไม่ได้ปลอมสักหน่อย แล้วคุณก็เหมือนกัน ไม่ต้องไปยืนใกล้ยายนั่นเลยนะ” แพทริเซียกรีดร้องลั่น ทั้งเจ็บใจที่โดนต่อว่าและยังต้องมาเจ็บใจที่เห็นชายหนุ่มดูจะชอบใจยายเด็กคนนี้ พร้อมดึงแขนแข็งแรงของชายหนุ่มให้มาอยู่ใกล้ๆ ตัวเองแทน

 

          “ถ้าไม่ได้ปลอมก็ไม่ต้องโวยวายสิคะ” หญิงสาวกระตุกยิ้มพลางส่ายศีรษะอย่างปลงๆ ยามมองมาที่แพทริเซียที่กำลังเต้นเร่าๆ ราวกับโดนน้ำร้อนลวก

 

“นังบ้า ถอนคำพูดเดี๋ยวนี้นะ ตัวเองมีสู้เขาไม่ได้เลยอิจฉาใช่ไหม”

 

“ก็แล้วแต่คุณจะคิด” เตชิตาไหวไหล่ไม่สนใจ ก็อยากมาว่าเธอก่อนนี่น่า แล้วอีกอย่าง เธอก็ไม่ได้แบนอย่างที่ผู้หญิงคนนี้ว่าสักหน่อย เธอก็แค่ซ่อนรูป

 

อีกอย่าง กฎก็ต้องเป็นกฏ ในเมื่อทางร้านอาหารนี้มีกฏไม่ให้ยกอาหารกลับมาถ้าลูกค้ายังไม่ได้ชิม ยกเว้นอาหารจานนั้นจะเกิดจากความผิดพลาดของทางร้านเอง ซึ่งมันก็ยังไม่เคยเกิดขึ้น และมันจะไม่เกิดขึ้นครั้งแรกเพราะเธอเป็นคนนำมันมาเสิร์ฟแน่นอน แม้กฎนี้มันจะแปลกๆ ไปสักหน่อย แต่เธอก็เชื่อว่าเพราะทางร้านต้องการภาพลักษณ์ที่ดูดี และทุกจานอาหารทั้งคาวหวานนั้นจัดสรรออกมาอย่างดีแล้วจึงไม่ควรยกกลับไปทั้งๆ ที่ลูกค้ายังไม่ได้ลิ้มรส

 

“ขอโทษครับ ไม่ทราบว่าเกิดอะไรขึ้น” คาโน่ที่รีบเดินมาดูถามขึ้นเมื่อได้ยินเสียงโวยวาย

 

“ก็แม่พนักงานของคุณน่ะสิ ฉันบอกว่าฉันไม่กินให้ยกกลับไปก็ไม่ยอมทำ มายืนเถียงฉันอยู่ได้”

 

“เตชิตา ทำไมไม่ทำตามคำขอของคุณผู้หญิง” คาโน่หันมาว่าเตชิตาเสียงเขียว ตานั้นมองหญิงสาวขุ่นคลั่ก ก่อนขยิบตาให้เตชิตาเออออตาม แม้ภายในใจจะรู้ดีว่ากฎของทางร้านคืออะไร แต่ในเมื่อลูกค้าเริ่มโวยวาย เขาก็ต้องแก้ไขสถานการณ์ตรงหน้านั้นก่อน

 

“ก็คุณคาโน่บอกเองไม่ใช่เหรอคะว่าที่นี่มีกฎจะไม่ยกอาหารกลับไปถ้าลูกค้ายังไม่ได้ลองชิม หรือไม่ใช่เพราะว่าเกิดจากความผิดพลาดของทางร้าน” เตชิตาทวนกฎของร้านที่เธอท่องมาจนขึ้นใจเพราะไม่อยากทำผิดไม่อย่างนั้นอาจจะถูกหักเงินเดือนหรือว่าถูกเลิกจ้างได้

 

“เตชิตา! เธอนี่มัน แก้ไขสถานการณ์ก่อนได้ไหม กฎเอาไว้ก่อน เธอไม่รู้หรือยังไงว่าคุณ ฟรานเซสโก้เขาเป็นใครเนี่ย ขอโทษคุณผู้หญิงเร็ว” คาโน่เอ่ยเสียงลอดไรฟันก่อนพยักหน้าให้หญิงสาวทำตาม

 

“แต่ฉันไม่ผิดนี่คะ แล้วอีกอย่างฉันก็ไม่รู้ด้วยว่าคุณฟรานเซสโก้คนนี้เป็นใคร” เตชิตาตอบ ใบหน้าสวยนั้นดูจริงจังจนคนฟังถึงกับหน้าเหลอไปเล็กน้อย

 

นี่เป็นไปได้ยังไงที่จะมีคนที่ไม่รู้จักเขาฟรานเซสโก้ถอนหายใจส่ายหัวกับยายเด็กแสบตัวป่วนที่ไม่รู้จักเขา 

 

“นี่เธอไม่รู้จักฟรานเซสโก้จริงๆ เหรอ?” แพทริเซียถามเสียงดัง

 

“ก็ใช่น่ะสิ” พยักหน้ารับ สีหน้านั้นจริงจังจนแพทริเซียอ้าปากค้างไปอีกคน

 

คาโน่ถึงกับเอามือกุมขมับกับคำตอบของลูกน้อง “ยายต้องรัก เธอไม่ต้องพูดความจริงทั้งหมดก็ได้” ชายหนุ่มกระซิบบอกเสียงเครียด ยิ่งเห็นใบหน้าคมคายนั้นตึงขึ้นยิ่งเสียวสันหลังวาบๆ ใครๆ ก็รู้ว่าถ้าเกิดคนอย่างฟรานเซสโก้ เดอร์ลูดส์ไม่พอใจแล้วละก็ ไม่มีใครเข้าหน้าติดสักคน 

 

เตชิตาถอนหายใจอีกครั้ง นี่มันวันซวยอะไรของเธอที่ต้องมาเจอแขกเพี้ยนๆ อย่างแม่นางแบบจอมวีนคนนี้ด้วยนะ แถมผู้จัดการเธอก็ยังเออออไปกับเขาให้เธอแหกกฎที่เคร่งหนักหนานี้อีก รวมถึงผู้ชายหล่อล่ำที่ยืนจ้องเธอราวกับจะกินเลือดกินเนื้อเธออีกคน แค่เธอไม่รู้จักเขานี่มันเป็นเรื่องคอขาดบาดตายกันเลยหรือไงกัน หญิงสาวยู่หน้าใส่ฟรานเซสโก้ที่ยังจ้องเธอเขม็ง

 

“ผมต้องขอโทษแทนลูกน้องผมด้วยครับ เตชิตา ขอโทษคุณฟรานเซสโก้และคุณผู้หญิงเร็วๆ เข้า” คาโน่เอ่ยเสียงนุ่มก่อนเน้นเสียงกับเตชิตาพลางสะกิดให้หญิงสาวขอโทษตามเขา

 

“แต่ฉันไม่ผิดนี่ค่ะ”

 

“อยากโดนหักเงินเดือนหรือยังไง”

 

จบคำว่า หักเงินเดือนเตชิตาถึงกับถอนหายใจแรงกว่าครั้งก่อน ตาสวยหันไปจ้องแพทริเซียเขม็ง ริมฝีปากอิ่มเม้มเข้าหากันแน่นเมื่อเห็นอีกฝ่ายกำลังเยาะเย้ยเธอ ก่อนหันไปทางฟรานเซสโก้ที่ยังยืนมองเธอด้วยแววตาขบขัน

 

จริงๆ เขาเองไม่ได้ติดใจอะไร กับแค่ของหวานที่แพทริเซียดูจะทำเกินไป แต่ผู้หญิงคนนี้ที่เขาได้ยินผู้จัดการเรียกว่า เตชิตาก็แสบได้ไม่แพ้กัน เขาเองก็อยากจะรู้ว่าหญิงสาวจะทำอย่างไรต่อเมื่อเจอคำประกาศิตจากเจ้านาย

 

“เร็วๆ สิ ฉันรอฟังอยู่” แพทริเซียเร่ง ตาสวยฉายแววสะใจอยู่ในที

 

เตชิตาหันมาทางคาโน่อีกครั้งก็เห็นชายหนุ่มส่งซิกซ์แนลให้เธอทำตาม

 

“ขอโทษค่ะ” หญิงสาวบอกเสียงเบา มือบางกำแน่นด้วยความโมโห แต่นั่นยังไม่เท่ากับเสียหน้า ถ้าไม่ติดว่าเธอไม่อยากจะโดนหักเงินเดือนแล้วละก็ เธอจะไม่ยอมเด็ดขาด

 

“โอเค แต่ยังไงคุณช่วยอบรมพนักงานของคุณด้วยแล้วกัน” แพทริเซียบอกก่อนปลายประโยคจะหันไปทางคาโน่ที่ส่งยิ้มแหยมาให้

 

“พอได้แล้วแพม กลับ!

 

“แต่ว่า...”

 

“ผมบอกให้กลับ! ไม่อย่างนั้นคุณก็กลับเอง คาร์ก จัดการเรื่องค่าอาหารด้วย” ชายหนุ่มบอกพลางขยับเสื้อสูทให้เข้าที่ ขายาวก้าวตรงมาใกล้เตชิตาก่อนเอ่ยเบาๆ ให้ได้ยินกันเพียงแค่สองคน

 

“ผมเริ่มสนใจของไม่ปลอมอย่างคุณแล้วสิ แต่ปริมาณดูจะน้อยไปหน่อย” ฟรานเซสโก้พูดพร้อมยิ้มกว้าง นัยน์ตาสีเหล็กไล่ลงมามองยังหน้าอกของเตชิตาระยิบระยับก่อนเดินออกจากร้านไป ทิ้งให้เตชิตากรีดร้องในใจตามหลังเขาไป

 

'ตาบ้า ลามก'

 

“ฟรานเซสโก้คะ! รอแพมด้วย” แพทริเซียที่ไม่ทันสังเกตว่าชายหนุ่มเข้าไปกระซิบกับเตชิตาเพราะมัวแต่ยืนกำชับกับคาโน่ให้ดูแลเรื่องพนักงานร้องเสียงหลงเมื่อหันมาเห็นชายหนุ่มเดินหนีเธอไป

 

“พระเจ้า วันอะไรเนี่ย ต้องรัก เดี๋ยวคุณมาคุยกับผมหลังเลิกงานด้วยนะ ส่วนตอนนี้กลับไปทำงานต่อเดี๋ยวนี้”

 

“ค่ะ” เตชิตารับคำคอตก ถ้าเธอไม่เจอสองคนนี้ เธอคงไม่ต้องโดนเรียกไปพบหรอก หวังว่าเธอจะไม่โดนหักเงินเดือนหรอกนะ

 





......................................................................

ฝากอุดหนุนต้องรักมาเฟียด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ

        


        ด้วยรัก.../นิ่มแก้ว/

              07/04/61

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 22 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #622 Kanlaya Thilaruk (@tanakan69) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 20:44
    มีebookไหมคะ
    #622
    1
    • #622-1 นิ่มแก้ว nimkaew (@nimkaew) (จากตอนที่ 8)
      17 เมษายน 2561 / 22:15
      คุณ Kanlaya Thilaruk แบบ E-book มีค่ะ ต้องรอสักระยะนะคะ
      #622-1
  2. #34 SomekoPranom (@SomekoPranom) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2560 / 01:02
    ว่าเขาแสบแต่ก็สนใจเขาใช่ไหมละคุณฟรานเซสโก้😊😊😊
    #34
    0