ต้องรักมาเฟีย (สนพ.ไลต์ออฟเลิฟ)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 131,415 Views

  • 625 Comments

  • 2,058 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    127

    Overall
    131,415

ตอนที่ 4 : บทที่ 1-4 (ฉบับรีไรท์ 100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6635
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 22 ครั้ง
    27 มี.ค. 61

...ต้องรักมาเฟีย...
บทที่ 1-4 (ฉบับรีไรท์ 100%)
เปิดตัวความฟินและหื่นของป๋าฟรานวันที่ 1เม.ย. 61 นี้ค่ะ
ราคาสินสอดป๋าฟราน 329 บาทนะคะ
ฝากพาป๋าฟรานสุดหล่อกลับบ้านด้วยค่ะ





 

หลายวันต่อมา...

 

แสงแดดจากสีทองกลายเป็นส้มอมแดงก่อนที่จะเปลี่ยนเป็นสีกำมะหยี่ในเวลาไม่นาน รถยนต์คันหรูสี่ประตูก็ขับเข้ามาจอดตรงด้านหน้าโรงแรมหรูระดับห้าดาวชื่อดัง โดยมีคาร์กเป็นคนขับ

 

ทันทีที่รถจอดสนิท ฟรานเซสโก้ขยับสูทก่อนก้าวลงจากรถแล้วเดินอ้อมมาตรงด้านหน้าทางเข้า ก่อนหญิงสาวที่อยู่ในชุดเดรสเกาะอกสีแดงเพลิงคาดทับด้วยโบว์สีดำขับผิวขาวให้ดูน่ามอง ยิ่งหน้าอกหน้าใจที่มีมากจนแทบจะล้นออกมายิ่งชวนให้หญิงสาวดูเซ็กซี่มากขึ้นจะก้าวลงจากรถตามมา

 

“ฟรานเซสโก้ รอแพมด้วยสิคะ” แพทริเซีย หรือแพม นางแบบสาวสวยชื่อดังของอิตาลีที่กำลังมาแรง จีบปากจีบคอพูดพลางคว้าแขนของชายหนุ่มไปควงราวกับเจ้าข้าวเจ้าของไม่ให้เดินนำเธอไปก่อน

 

“ผมไม่ชอบชักช้าคุณก็รู้” ชายหนุ่มตอบเสียงเข้ม ใบหน้าคมนั้นเรียบเฉย

 

“ถ้าอย่างนั้นเรารีบเข้าไปข้างในกันเถอะค่ะ แพมเริ่มหิวแล้ว”

 

แพทริเซียเอ่ยเสียงหวานพร้อมยิ้มประจบชายหนุ่มก่อนเดินเข้าไปในโรงแรมเพื่อตรงไปที่ห้องอาหารอิตาลีชื่อดัง

 

“สวัสดีครับคุณฟรานเซสโก้ เชิญทางด้านนี้เลยครับ ผมจัดโต๊ะไว้ให้เรียบร้อยแล้ว” คาโน่ผู้จัดการร้านที่รีบออกมาต้อนรับเมื่อเห็นว่าเป็นฟรานเซสโก้ ชายหนุ่มผู้กุมบังเหียนธุรกิจยานยนต์ยักษ์ใหญ่ของตระกูลเดอร์ลูดส์ ผู้ที่มีอำนาจในมือมากล้น เข้ามาใช้บริการหลังจากที่ลูกน้องของชายหนุ่มได้โทร.จองไว้ล่วงหน้า

 

ฟรานเซสโก้พยักหน้าก่อนเดินตามคาโน่เข้ามา โดยมีแพทริเซียเกาะแขนแจไม่ยอมห่าง พร้อมกับคาร์กที่เดินตามเจ้านายมาห่างๆ เพื่อดูแลความปลอดภัย

 

ตอนนี้ในร้านมีลูกค้าเป็นจำนวนมาก ฟรานเซสโก้ที่ชอบความเป็นส่วนตัวถึงกับถอนหายใจเบาๆ ก่อนรู้สึกโล่งใจเมื่อผู้จัดการร้านเดินนำเขาไปอีกด้านของห้องอาหารที่ดูเป็นส่วนตัวมากขึ้น

 

“รออาหารสักครู่นะครับ ผมกำลังจัดเตรียมดินเนอร์หรูตามที่คุณสั่งไว้ อาหารจะพร้อมเสิร์ฟในอีกห้านาทีครับ”

 

“ขอบใจมาก” ชายหนุ่มบอกเสียงราบเรียบ ก้มหน้าลงมองนาฬิกาข้อมือตัวเอง

 

“ครับ” คาโน่บอกก่อนค้อมตัวให้แล้วเดินกลับเข้าไปตรงเคาน์เตอร์

 

“ฟรานเซสโก้คะ คุณจ้องแต่นาฬิกา แพมอยู่กับคุณตรงนี้ทั้งคน คุณไม่สนใจแพมหน่อยเหรอคะ” แพทริเซียทำหน้างอเมื่อชายหนุ่มไม่สนใจเธอ

 

“ผมยังมีธุระไปต่อ” ชายหนุ่มบอก ใบหน้านั้นยังคงนิ่งสนิท

 

“แต่คุณบอกว่าวันนี้คุณมีเวลาให้แพมยังไงคะ” นางแบบสาวที่เป็นพรีเซ็นเตอร์ให้กับเดอร์ลูดส์มอเตอร์สปอร์ตเอนเตอร์ไพรส์คนล่าสุดบอกเสียงแง่งอน

 

“ผมก็มาให้แล้วยังไง จริงๆ ผมเลื่อนนัดคุณก็ได้ แต่ผมไม่ทำ เพราะอย่างนั้นคุณก็ควรรู้ว่าควรทำตัวยังไง แต่ถ้าคุณยังงอแง ผมจะกลับเดี๋ยวนี้” ฟรานเซสโก้บอกเสียงเข้ม

 

จริงๆ วันนี้เขาตั้งใจว่าจะนัดแพทริเซียมาดินเนอร์ หญิงสาวคนนี้สวยเปรี้ยว ดูโฉบเฉี่ยวน่ามอง และตรงสเปกที่จะเป็นคู่ควงของเขา แต่เขาเองก็มีกฎของการที่แต่ละคนจะมาเป็นคู่เดตเหมือนกัน จะไม่มีการผูกมัดใดๆ ทั้งสิ้น รวมถึงจะไม่มีการล้ำเส้นของกันและกัน ที่สำคัญ ไม่ทำตัวงอแง ซึ่งแพทริเซียกำลังทำอยู่ตอนนี้ มันทำให้เขารู้สึกเบื่อหน่าย และเขาไม่ชอบที่จะต้องมานั่งง้อใคร และสิ่งนี้ทำให้เขาไม่สามารถพูดได้เต็มปากว่าแพทริเซียคือคู่ควงของเขา เธอยังคงเป็นแค่พรีเซ็นเตอร์ของบริษัทเขาเท่านั้น วันนี้จึงกลายเป็นเหมือนเขามาเลี้ยงต้อนรับพรีเซ็นเตอร์คนใหม่เสียมากกว่าการมาออกเดต

 

“แพมขอโทษนะคะฟรานเซสโก้ อย่าโกรธแพมเลยนะคะ” หญิงสาวทำเสียงอ่อนเสียงหวาน ก่อนลุกขึ้นเดินไปทางด้านหลังของชายหนุ่มแล้วคล้องคอเขาพร้อมกับหอมที่แก้มสากฟอดใหญ่ เป็นจังหวะเดียวกันกับที่เตชิตาเดินเข้ามาพอดี

 

เตชิตาชะงักเท้าที่กำลังจะก้าวเข้ามารินน้ำให้กับลูกค้าทั้งสองคนและเตรียมจะหมุนตัวกลับ แต่ทว่าเสียงเข้มกลับเอ่ยขัดเธอไว้เสียก่อน

 

“จะเข้าก็เข้ามา”

 

เตชิตาถอนหายใจเบาๆ พลางตั้งสติ จริงๆ เธอมาอยู่ที่นี่นานพอสมควร แต่ก็ยังไม่ชินกับการที่จะมาเห็นคนกอดจูบกันต่อหน้าเท่าไร ยิ่งในร้านอาหารแบบนี้ด้วยแล้วยิ่งไปกันใหญ่ แต่อย่างว่า คนที่นี่มักจะไม่แคร์สายตาคนอื่น แต่กลับเป็นเธอเองที่อายแทน

 

“ยืนเฉยอยู่ทำไม ไม่ทำหน้าที่ของคุณเหรอ” ฟรานเซสโก้ถามอีกครั้งเมื่อเห็นหญิงสาวร่างบอบบางชาวเอเชียยังยืนอยู่ที่เดิม

 

“เอ่อ...ค่ะ”

 

หญิงสาวรับคำก่อนรีบเดินเข้ามาทำหน้าที่ มือบางที่ถือเหยือกแก้วใส่น้ำรีบรินให้หญิงสาวที่ตอนนี้กลับมานั่งที่ตัวเองเรียบร้อย ก่อนหันมาทางชายหนุ่มที่เธอเผลอเงยหน้าขึ้นไปมองเขาแว่บหนึ่งแล้วต้องรีบหลบเพราะนัยน์ตาสีเหล็กนั้นทอประกายวิบวับมองเธออยู่ ใบหน้าคมคายดูหล่อเหลาแม้จะมีแค่เพียงแสงไฟสลัว แต่เธอกลับเห็นเขาชัดเจนจนเธอยังแปลกใจ ริมฝีปากหนานั้นดูมีเสน่ห์น่าดูดดื่มจนเธอเผลอกลืนน้ำลายลงคอ ก่อนรีบดึงสติให้กลับมาเข้าที่เข้าทาง

 

ฟรานเซสโก้พยายามกลั้นยิ้มไว้อย่างสุดความสามารถเมื่อเห็นหญิงสาวร่างบอบบางแต่มีกลิ่นกายที่หอมละมุนแบบที่เขาไม่เคยได้สัมผัสมาก่อนกำลังตกตะลึงเมื่อเธอสบตากับเขา ใบหน้าสวยหวานนั้นเรียกให้เขาไม่อาจละสายตาไปจากเธอได้ เขางุนงงกับตัวเองที่เผลอไปมองหญิงสาวสวยหวานคนนี้ เพราะปกติเขาไม่เคยเหลียวมองสาวหวานสักครั้ง อย่างเขาต้องแต่งตัวเปรี้ยวและร้อนแรงเท่านั้น แต่ครั้งนี้...กลับไม่เหมือนเคย อาจจะเป็นเพราะนัยน์ตากลมโตกับแก้มที่แดงระเรื่อน่าสัมผัส แถมกลิ่นกายที่หอมละมุนนั่นอีก ฟรานเซสโก้บอกกับตัวเองก่อนจะหลุดออกจากภวังค์เมื่อเสียงเล็กแหลมของแพทริเซียดังขึ้น

 

“รินเสร็จหรือยัง”





.......................................................................

ขอบคุณแฟนคลับ แม่ยกและรีดเดอร์ทุกคนมากๆ ค่ะ จุ๊บๆ พบกันตอนหน้านะคะ ^^

ส่วนใครที่ไปงานหนังสือ เดี๋ยวเจอกันที่บูธไลต์ออฟเลิฟ โซน C ชั้น 1 บูธ N49 ค่ะ นิ่มไปวันที่  3 เม.ย. 61 ช่วงบ่ายโมงถึงบ่ายสามนะคะ แล้วเจอกันค่ะ ^^

 

 

ด้วยรัก.../นิ่มแก้ว/

     26/03/61


 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 22 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #618 Kwanta Lorliam (@kwantal) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 เมษายน 2561 / 17:35
    เมื่อตาต่อตามาประสานต่างให้ไหวหวั่นละซิ
    #618
    0
  2. #17 Tanny (@tan2492540) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2560 / 22:00
    รอเด้อออ
    #17
    0