ต้องรักมาเฟีย (สนพ.ไลต์ออฟเลิฟ)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 131,760 Views

  • 626 Comments

  • 2,053 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    42

    Overall
    131,760

ตอนที่ 19 : บทที่ 3-4 (ฉบับรีไรท์ 100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6429
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    21 พ.ค. 61

...ต้องรักมาเฟีย...
บทที่ 3-4 (ฉบับรีไรท์ 100%)


สั่งซื้อได้ที่เว็บสนพ. ไลต์ออฟเลิฟ ราคา 329 บาท
สมาชิกมีส่วนลดค่ะ
หรือที่เว็บ นายอินทร์
หรือที่หน้าร้านนายอินทร์
และร้านหนังสือชั้นนำทั่วประเทศค่ะ
.............................
เรื่อง มาเฟียพันเล่ห์
(ป๋าฟราน + หนูแอล)

นามปากกา นิ่มแก้ว

.............................
เรื่อง หนี้รักมาเฟียร้าย
นามปากกา ศรัณยา

.............................



 

ในห้องรับประทานอาหารของตระกูลเดอร์ลูดส์หลังจากที่ฟรานเซสโก้และแพทริคจัดการกับอาหารเสร็จเรียบร้อย ฟรานเซสโก้ก็หันมาทางริต้า หัวหน้าแม่บ้านที่ยืนอยู่ไม่ไกล

 

“ริต้า เดี๋ยวช่วยจัดห้องพักไว้ให้พี่เลี้ยงของแพทริคด้วย เอาห้องข้างบนทางปีกขวาแล้วกัน”

 

“ทางปีกขวาหรือคะ” ริต้าเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยก่อนถามเสียงระคนแปลกใจ ห้องทางปีกขวามันเป็นห้องที่ติดกับห้องของชายหนุ่ม น่าแปลก ปกติเขาไม่เคยให้ใครขึ้นไปพักข้างบนนอกจากห้องของแพทริค แต่ครั้งนี้กลับให้พี่เลี้ยงเด็กชายพักที่บ้านและยังได้ขึ้นไปอยู่ห้องด้านบนอีกด้วย สร้างความงุนงงให้กับหัวหน้าแม่บ้านวัยกลางคนที่ทำงานอยู่กับชายหนุ่มมานานไม่น้อย

 

“ใช่ ติดกับห้องฉันเนี่ยล่ะ”

 

“ค่ะ” ริต้ารับคำแม้จะยังไม่คลายความสงสัย

 

“อะไรนะแด๊ด! พี่เลี้ยงเหรอ ผมไม่เอานะ ไม่เอาเด็ดขาด” ไม่เพียงแค่ริต้าจะแปลกใจ แต่แพทริคเองก็เช่นกันที่แปลกใจปนตกใจก่อนเสียงใสๆ จะโวยวายขึ้น

 

“เงียบ! แพทริค ไม่มีการโวยวายและที่สำคัญ อย่าลืมว่าถ้าเราก่อเรื่อง วันหยุดของเราจะไม่ได้ออกไปไหนทั้งนั้น แล้วก็ช่วยทำตัวให้น่ารักสมกับเป็นลูกของแด๊ดด้วย” ฟรานเซสโก้บอกเสียงเข้มใบหน้าคมนั้นจริงจังไม่มีแววเล่น

 

“...” แพทริคนั่งกัดริมฝีปากแน่น มองคนเป็นพ่อตาขวาง นี่ขนาดว่ายายพี่เลี้ยงคนนี้ยังไม่มา ยังสร้างความวุ่นวายได้มากขนาดนี้ แถมแด๊ดก็ดูจะให้ความพิเศษกับผู้หญิงคนนี้ไม่น้อย ขนาดถึงให้ขึ้นไปพักข้างบน มันต้องมีอะไรมากกว่านี้แน่ๆ 

 

แบบนี้มันต้องจัดการ!’ แพทริคกัดฟันกรอด มือบางกำแน่น มีของสนุกให้ได้เล่นอีกแล้วสินะ

 

“ริต้า ไปทำตามที่ฉันบอก แล้วถ้ามีอะไรก็ช่วยแนะนำเธอด้วยแล้วกัน”

 

“ได้ค่ะ ว่าแต่เธอจะเข้ามาเริ่มงานเมื่อไรคะ”

 

“พรุ่งนี้”

 

“ค่ะ เดี๋ยวฉันจัดการให้ค่ะ”

 

“ขอบใจมาก งั้นก็ไปจัดการเถอะ ตรงนี้ไม่มีอะไรแล้ว ถ้ามีอะไรฉันจะเรียก”

 

“ค่ะคุณฟรานเซสโก้” หญิงสาวรับคำก่อนหันมาทางแพทริคที่นั่งหน้างอง้ำ เห็นแล้วเธอก็นึกสงสารเด็กน้อยเหมือนกัน แต่ที่ฟรานเซสโก้ทำไปเธอเองก็เข้าใจเขา เขาคงอยากให้แพทริคมีคนดูแลในระหว่างที่ไม่อยู่ ซึ่งถ้าจะให้พวกเธอเลี้ยง เขาก็คงคิดว่าไม่เหมาะนัก เพราะทุกคนต่างก็มีหน้าที่เป็นของตัวเอง แม้จะเห็นใจมากแค่ไหน แต่คำสั่งก็ย่อมเป็นคำสั่ง หญิงสาวจึงค้อมตัวเพียงนิดแล้วเดินออกจากห้องรับประทานอาหารไป

 

 

เช้าวันต่อมา แสงแดดที่ส่องเข้ามาทางหน้าต่างเรียกให้เตชิตาที่ลืมตาขึ้นมาต้องกระพริบตาถี่ก่อนลืมจนเต็มตา มือบางเอื้อมไปดูโทรศัพท์ก่อนทะลึ่งตัวลุกพรวดขึ้นจากที่นอนเมื่อเห็นว่าตอนนี้เป็นเวลาเจ็ดโมงเช้า

 

“สายแล้วยายต้องรัก” เตชิตาเอ่ยกับตัวเองก่อนรีบหายเข้าไปในห้องน้ำด้วยความรวดเร็ว

 

สิบนาทีต่อมา เตชิตาก็ออกมาจากห้องน้ำในสภาพที่อยู่ในชุดเสื้อยืดกางเกงยีนส์ที่ดูทะมัดทะแมง หญิงสาวสำรวจความเรียบร้อยอีกครั้ง ผมยาวเป็นลอนนั้นวันนี้ถูกเจ้าตัวรวบเป็นหางม้าก่อนคว้าเสื้อนอกมาคลุมเป็นจังหวะเดียวกันกับที่สัญญาณโทรศัพท์ของเธอดังขึ้นพอดี

 

“สวัสดีค่ะ”

 

“คุณฟรานเซสโก้ให้ผมมารอรับคุณครับ ตอนนี้ผมอยู่ด้านล่างของที่พักคุณแล้ว ไม่ทราบว่าคุณเตชิตาพักชั้นไหนครับ ผมจะได้ขึ้นไปช่วยขนสัมภาระ” คาร์กบอก

 

“ไม่เป็นไรค่ะ ขอบคุณมาก ฉันมีแค่กระเป๋าใบเดียวค่ะ รอสักครู่นะคะฉันกำลังจะลงไปค่ะ” เอ่ยจบเตชิตาก็กดวางสายก่อนรีบหยิบกระเป๋าใส่เสื้อผ้าของตัวเองพร้อมกับของใช้ส่วนตัวกับกระเป๋าเป้อีกใบแล้วรีบออกจากห้องพักของตัวเอง

 

เพียงไม่นานเตชิตาก็ลงมาอยู่ด้านล่าง คาร์กที่เห็นรีบเดินเข้ามาหาหญิงสาวทันที

 

“สวัสดีครับคุณเตชิตา มาครับผมช่วย” ชายหนุ่มบอกพลางยื่นมือไปรับกระเป๋ามาถือไว้เอง ใบหน้าคมนั้นยังคงเรียบสนิทพอๆ กับน้ำเสียง

 

“ขอบคุณค่ะ เราจะไปที่บ้านของคุณฟรานเซสโก้เลยเหรอคะ”

 

“ครับ เชิญครับ” ชายหนุ่มพลางเปิดประตูรถทางด้านหลังให้หญิงสาวที่วันนี้อยู่ในลุคสดใสแต่แฝงไปด้วยความน่ารัก 

 

“คือว่า...ฉันมีเรื่องอยากจะฝากคุณไปบอกคุณฟรานเซสโก้หน่อยค่ะ”

 

 

..............................................................

ขอบคุณทุกคนที่แวะเข้ามาอ่านและอุดหนุนผลงานของนิ่มนะคะ


        ด้วยรัก.../นิ่มแก้ว/

                        21/05/61

 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

0 ความคิดเห็น