ต้องรักมาเฟีย (สนพ.ไลต์ออฟเลิฟ)

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 131,434 Views

  • 625 Comments

  • 2,056 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    146

    Overall
    131,434

ตอนที่ 15 : บทที่ 2-7 (ฉบับรีไรท์ 100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6221
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 21 ครั้ง
    2 พ.ค. 61

...ต้องรักมาเฟีย...
บทที่ 2-7 (ฉบับรีไรท์ 100%)


สั่งซื้อได้ที่เว็บสนพ. ไลต์ออฟเลิฟ ราคา 329 บาท
สมาชิกมีส่วนลดค่ะ
หรือที่เว็บ นายอินทร์
หรือที่หน้าร้านนายอินทร์
และร้านหนังสือชั้นนำทั่วประเทศค่ะ
.............................
เรื่อง มาเฟียพันเล่ห์
(ป๋าฟราน + หนูแอล)


.............................
เรื่อง หนี้รักมาเฟียร้าย

.............................

“โอเคๆ ผมไม่แกล้งคุณแล้ว นั่งลงก่อนเถอะ คุณไม่สนใจค่าจ้างที่ผมจะให้หรอกเหรอ” ชายหนุ่มบอกก่อนเดินกลับมานั่งเก้าอี้ของตัวเองพร้อมยกมือขึ้นสงบศึกด้วยกลัวว่าถ้าเขาแกล้งเธออีกนิด หญิงสาวจะเดินหนีออกจากห้องไปจริงๆ ก่อนเลิกคิ้วขึ้นถามหญิงสาวที่ชะงักไปนิด

ฟรานเซสโก้กระตุกยิ้มเพียงนิดเมื่อเห็นหญิงสาวหยุดนิ่ง เขารู้ว่าเธออยากได้เงิน เพราะจากประวัติที่เขาให้คาร์กไปสืบมา บ้านของเธอไม่ได้ร่ำรวย แต่หญิงสาวไม่เคยทำเรื่องเสื่อมเสีย เธอเป็นคนขยันและอดออม ส่งตัวเองจนจบและมาต่อปริญญาโทที่นี่ได้ ซึ่งต่างจากผู้หญิงคนอื่นที่เข้ามาหาเขาเพราะหวังสบายทางลัด

เตชิตาเม้มปากแน่นเมื่อชายหนุ่มพูดแทงใจเธอ แน่สิ ที่เธอมาสมัครก็เพราะเงินเดือนนั่นแหละ แต่ถ้าให้เธอต้องมาเจอสายตาวิบวับแบบนี้ตลอดมันก็ไม่ไหวเหมือนกัน เธอยังไม่อยากเข้าไปเป็นกลุ่มที่คลั่งไคล้เขาอีกคน

“ว่ายังไงคุณ ไม่สนใจเหรอ” เขาถามขึ้นอีกครั้งเมื่อเห็นเตชิตายังยืนนิ่ง

แน่ล่ะเขารู้ว่าถ้าเขาใช้เงื่อนไขนี้ เขาจะทำให้หญิงสาวยังคงอยู่ในห้องต่อ ยิ่งได้แกล้งเธอและได้เห็นแก้มนวลนั้นซับสีระเรื่อแล้วเขาก็หยุดตัวเองไม่ได้ แม้จริงๆ ที่มองเธอนั้นมันก็ไม่ได้มีอะไรที่น่าชวนให้วาบหวิวสักนิด เพราะหญิงสาวสวมเสื้อยืดสีขาวทับด้วยแจ็คเก็ตสีชมพูอ่อน ซึ่งมองยังไงหน้าอกหน้าใจของเธอก็ไม่ได้ใหญ่โตอะไรเมื่อเทียบกับแพทริเซียเลย แต่มันน่าแปลกตรงที่เขาไม่สามารถหยุดมองใบหน้าหวานๆ ของเธอได้นั่นต่างหาก เขาเลยต้องเอาเรื่องที่หญิงสาวแนะนำมาเป็นข้ออ้างเพื่อได้ใกล้ชิดเธอ ทั้งที่ความจริงมีแต่สาวๆ อยากจะใกล้เขา

“ถ้าอย่างนั้นคุณก็รีบสัมภาษณ์สักที แล้วก็เลิกจ้องหน้าอกฉันแบบนั้นด้วยค่ะ”

“โอเค ผมจะเลิกมองแต่ไว้จะพิสูจน์ของแท้เลยแล้วกัน ฟรานเซสโก้ต่อในใจ

รอยยิ้มกรุ้มกริ่มนั้นเรียกให้เตชิตาไม่ค่อยแน่ใจกับคำบอกของเขาเท่าไรนัก แต่ก็ไม่อยากเอ่ยอะไรต่อ กลัวเขาจะกลับมาจ้องหน้าอกของเธออีก

“ขอบคุณค่ะ”

“ทำไมคุณถึงอยากมาเป็นพี่เลี้ยงเด็ก”

“ฉันต้องการหาเงินค่ะ แล้วอีกอย่างฉันกับเด็กมักจะเข้ากันได้ดี ถ้าหากคุณต้องการพี่เลี้ยงสักคนที่ไว้ใจได้และดูแลเด็กอย่างดี คุณก็น่าจะเลือกฉัน” เตชิตาตอบตามความจริง น้ำเสียงนั้นจริงจัง

“คุณแน่ใจแล้วใช่ไหมว่าคุณจะเข้ากับเด็กได้ดี”

“ค่ะ ฉันแน่ใจ”

“งั้นก็ดีครับ เพราะว่าผมอยากได้พี่เลี้ยงแบบคุณอยู่” ฟรานเซสโก้จงใจเน้นคำว่า อยากได้พี่เลี้ยงก่อนยิ้มเจ้าเล่ห์

“คุณฟรานเซสโก้! พูดดีๆ นะคุณ” เตชิตาร้องเสียงดังเมื่อชายหนุ่มพูดจาสองแง่สองง่ามพร้อมสายตาวิบวับปนเจ้าเล่ห์ของเขากำลังทำให้เธอใจสั่นระรัว 

“แล้วผมพูดไม่ดีตรงไหนครับ ก็ผมอยากได้พี่เลี้ยงจริงๆ ไม่อย่างนั้นผมจะประกาศรับสมัครเหรอ” ชายหนุ่มยิ้มกว้าง พยายามปั้นเสียงให้ดูจริงจัง

“ก็คำพูดของคุณนั่นแหละ” เตชิตากัดริมฝีปากแน่นเมื่อคำพูดของเขามันพาให้เธอคิดว่าเขาอยากมีอะไรกับเธอมากกว่าให้เธอมาเป็นพี่เลี้ยง

“นี่คุณไม่ได้กำลังคิดทะลึ่งกับผมอยู่ใช่ไหม” ชายหนุ่มล้อเลียนหญิงสาวที่ตอนนี้หน้าแดงก่ำ จริงๆ เขาก็อยากได้อยู่เหมือนกันนั่นแหละ ผู้หญิงอะไรน่ารักน่ากอดแล้วยังทำให้กายแกร่งของเขาสั่นสะท้านได้ ทั้งๆ ที่เสื้อผ้าของเธอก็ยังมิดชิดแท้ๆ

นี่แกบ้าไปแล้วเหรอฟรานเซสโก้ชายหนุ่มก่นด่าตัวเองในใจก่อนนึกขำไม่น้อยที่อาการของเขาเริ่มเป็นเอามากกับแค่ผู้หญิงที่เพิ่งเจอกันเพียงแค่สองครั้ง

“คุณนี่จริงๆ เลย ตกลงจะถามอะไรฉันเพิ่มอีกไหมคะ ถ้าไม่มีฉันจะได้กลับ” เมื่อไม่รู้จะโต้เถียงเขายังไงในเมื่อจริงๆ เธอก็คิดแบบที่เขาพูดอยู่จึงเสเปลี่ยนเรื่องแทน

“แสดงว่าคุณคิดอยู่จริงด้วย ถ้ากับคุณ ผมยินดีและเต็มใจให้คิดนะ” เขาเอ่ยพร้อมโน้มตัวเข้ามาใกล้หญิงสาวอีกครั้ง

รอยยิ้มหวานปนทะเล้นนั้นทำให้เตชิตาใจเต้นระรัว ก่อนเอามือยันแผงอกกำยำของเขาเอาไว้ “ใครคิดกันคะ ฉันไม่ได้คิด” เตชิตาอ้อมแอ้มตอบ

“ว้า! คิดหน่อยไม่ได้เหรอ ผมอยากให้คุณคิด” ชายหนุ่มทำเสียงเสียดาย

“คุณ!” เน้นเสียงตอบ ตาสวยจ้องฟรานเซสโก้เขม็ง

“โอเคๆ ถ้าคุณมั่นใจว่าคุณเลี้ยงเด็กได้ดี ผมก็จะลองเชื่อคุณ แต่ผมมีข้อแม้อยู่แค่สามข้อ ถ้าคุณตกลง ผมก็ยินดีรับคุณเข้าทำงาน”



..............................................................

ขอบคุณทุกคนที่แวะเข้ามาอ่านและอุดหนุนผลงานของนิ่มนะคะ


        ด้วยรัก.../นิ่มแก้ว/

                        01/05/61

 

 








ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 21 ครั้ง

0 ความคิดเห็น