[END] ✎ To You... ❥ {YOONMIN} #นิยายของชูก้า

ตอนที่ 3 : Page Two 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,663
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 58 ครั้ง
    24 ก.พ. 62

page two






     คำขอร้องของน้องสาวคนเดียว เพื่ออนาคตของเธอ ที่ทำให้ผมได้เจอคุณ คุณที่เป็นเหมือนแสงสว่างดวงใหม่ในชีวิตผม จุดเริ่มต้นของการเปลี่ยนแปลงของมินยุนจี





"โอปป้า!"

     เสียงหวานของหญิงสาวของบ้านหลังนี้ที่ตะโกนเรียกพี่ชายที่นั่งทำงานอยู่ชั้นล่างอย่างเสียงดัง พร้อมเจ้าคนตัวเล็กวิ่งลงมาตามเสียง แต่เสียงของมินยุนจีจะดังเพียงใด ก็ไม่ได้ทำให้ยุนกิที่นั่งตั้งใจทำงานอยู่ในห้องนั่งเล่นนั้นสนใจแม้แต่น้อย เพราะเจ้าตัวเล่นเปิดเพลงใส่หูฟังอันใหญ่ไว้หนะสิ

ฟึบ!

"ย๊า! มินยุนกิ"

     ภาพน้องสาวพร้อมเสียงและระบบสัมผัสสี่มิติปรากฏตรงหน้ายุนกิ เขาเงยหน้ามองน้องสาวอย่างไม่สบอะไรเท่าไหร่ ก็แม่คุณเล่นวิ่งลงมาดึงหูฟังออกจากหูเขาหนิ

     มินยุนกิอยู่กับน้องสาวหรือแม่ถามจริง

"ทำอะไรให้เป็นผู้หญิงบ้างไหม"

"ก็โอปป้าไม่สนใจฉันหงะ"

     เสียงงอแงของน้องสาวที่นั่งลงข้างๆเขา พร้อมใบหน้าที่ไม่ได้แตกต่างจากเขาเท่าไหร่ นอกจากความอ่อนหวานที่ดูเหมือนผู้หญิงมากกว่าเท่านั้นแหละ จนเพื่อนเขายังบ่นกับเขาเสมอว่า มินยุนจีนี่มันมินยุนกิเวอร์ชั่นผู้หญิงชัด ทั้งนิสัยและหน้าตา

     หน้าตาเขาคงไม่เถียง แต่นิสัยเนี่ย... เขาว่าเขาไม่ได้ทำตัววุ่นวายเหมือนเจ้าน้องสาวเขาที่ทำหน้างออยู่ข้างๆเขาแน่นอน ทำหน้าตาแบบนี้ มีเรื่องให้เขาปวดหัวอีกแน่ๆ จากประสบการณ์ที่เลี้ยงยุนจีมายี่สิบกว่าปี...

"ปกติก็ไม่เคยอยากให้สนใจอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ มีเรื่องอะไรอีกหละ"

"ทำไมชอบรู้ทันน้อง"

"ก็อยู่ด้วยกันมากี่ปี มีอะไรก็บอกมา โอปป้าต้องทำงาน"

     ใบหน้าหมวยเบ้อย่างขัดใจก่อนจะขยับนั่งดีๆแล้วยื่นซองเอกสารที่เขาพึ่งรับมาก่อนน้องสาวจะกลับถึงบ้านมาให้เขา เอกสารตอบรับเข้าเรียนต่อของมินยุนจี

     ยัยนี่คงไม่บ้าให้เขาไปเรียนแทนหรอกนะ

"โอปป้าต้องช่วยฉันนะ"

"ไม่ไปเรียนแทนหรอก จะบ้าเหรอ"

"ไม่ใช่เว้ย น้องจะให้พี่ไปทำงานแทนน้องตอนที่ยุนจีไปเรียนต่างหาก"

"แล้วทำไมไม่ยื่นลาไปเรียนต่อ แค่สี่เดือน บริษัทมันจะเขี้ยวอะไรขนาดนั้น"

"สี่เดือนเลยนะ เขาไล่ยุนจีออกพอดี อีกอย่าง... ฉันไม่รู้ว่าสิ่งที่ฉันอยากเรียนมันใช่ทางของฉันจริงๆไหม พี่ยุนจีเป็นคนออกแบบตัวละครเกมส์ แต่ที่ฉันจะไปมันเอกดีไซน์จิวฯนะพี่ ลาไปเรียนที่ไม่ได้เกี่ยวข้องกับงานเขาจะให้หรือไง"

"แล้วพี่จะไปทำงานแทนเราได้ไงยุนจี พี่เป็นนักเขียนนะ"

"พี่ออกแบบคาแลคเตอร์ตัวละครในนิยายพี่ได้ มันก็คล้ายๆกัน อีกอย่างพี่วาดรูปดีกว่ายุนจีอีกไม่รู้หรือไง งานสมัยเรียนที่ยุนจีทำไม่ทันแล้วให้พี่ช่วยทำอะ อาจารย์ชมกันจะตาย โอปป้าของยุนจีทำได้อยู่แล้ว"

"ถึงจะเป็นอย่างนั้นก็เถอะ แต่เราเป็นผู้หญิงนะ พี่จะไปทำงานแทนได้ไง ทีมเราอีก"

"พี่ก็ปลอมแต่งหญิงแทนน้องหน่อยไม่ได้หรือไง นะ แค่สี่เดือนเอง ไม่ต้องใส่กระโปรงด้วย เพราะยุนจีไม่ค่อยใส่อะไรแบบนั้นอยู่แล้วนะ พี่กิ ช่วยยุนจีหน่อยนะ..."

"เฮ้อ..."

     เขามองหน้าน้องสาวอย่างเหนื่อยใจ ต้องรักน้องขนาดไหนถึงยอมแต่เป็นผู้หญิงไปทำงานแทนน้องเนี่ย งานเขาก็มี ถ้าไปทำงานแทนยุนจีแล้วงานเขาหละ

"พี่ก็มีงานของพี่นะยุนจี"

"งานยุนจี ยุนจีจะทำส่งให้พี่เอง ทางเมล แต่ถ้างานแก้เฉพาะหน้า หรือประชุมทีม ยุนจีต้องให้พี่ทำแทน ได้ไหมนะ..."

"..."

"กลับมายุนจีจะเคลียทุกอย่างต่อเองนะยุนกิโอปป้า..."

     เขามีทางเลือกไหม... เหตุผลของยุนจีมันก็ใช่ ถ้าไปแล้วไม่รอดกลับมาอย่างน้อยก็มีงานทำ อีกอย่างบริษัทที่ยุนจีทำก็ไม่ใช่บริษัทเกมส์กากๆ บริษัทเกมส์ระดับท๊อปของประเทศด้วยซ้ำ โอกาสที่มีอยู่กับโอกาสที่เข้ามา ถ้าเขาเป็นยุนจีเขาก็คงทำแบบน้องหละมั้ง

"งานเราก็จะเคลียเองนะถ้าไม่เฉพาะหน้า"

"ฮับ! โอปป้ายอมช่วยยุนจีแล้วใช่ไหม?"

"โอปป้าเคยปฏิเสธเราได้ด้วยหรือไง มินยุนจี โอปป้าทำให้ขนาดนี้แล้ว ถ้าถึงเวลาที่โอปป้าต้องการความช่วยเหลือ หรือสบายแล้วอย่าเทมินยุนกิคนนี้ละกัน"

"รักมินยุนกิที่สุดเลย!! ยุนจีสัญญาจะทำทุกอย่างเพื่อยุนกิเหมือนกัน"

     มือขาวขยับยีผมของน้องสาวที่โผตัวกอดเขาด้วยความดีใจอย่างเอ็นดู ก็อยู่กันอยู่แค่สองคนไม่ทำให้น้อง มินยุนกิก็ไม่รู้จะทำให้ใครแล้ว อะไรที่ทำให้น้องสาวคนนี้ได้ เขาก็จะทำมัน ถึงแม้เขาจะเหนื่อยหรือกว่าเดิมก็ตามอะนะ เพราะแบบนี้ไงเขาถึงเลือกอาชีพอิสระแบบนี้ ถึงจะไม่ได้รวยเหมือนงานอื่นๆ แต่เขาก็มีเวลาให้น้องสาวอย่างเต็มที่



✎ Page Two




     หลังจากวันนั้นที่ยุนจีมาขอร้องเขาให้ช่วยปลอมตัวไปทำงานแทนเจ้าตัวที่ไปเรียนต่อเป็นเวลาสี่เดือนนั้น วันนี้ก็ถึงวันที่เขาต้องเริ่มทำตามที่รับปากกับเจ้าน้องสาวตัวยุ่งเอาไว้ หลังจากคุณเธอยัดข้อมูลต่างๆใส่เขา ไม่ว่าจะเป็นเพื่อนร่วมทีม แม้กระทั่งเพื่อนสนิท 
 
     เขาก็ไม่เข้าใจน้องสาวตัวเองว่าทำไมไม่บอกเพื่อนสนิทตัวเอง เขาจะได้ไม่ต้องตีเนียนขนาดนนี้ คนที่ยุนจีนี่คงเป็นคนที่อันตรายที่สุดเลยมั้งถ้าโดนจับได้ 
 
     ที่สำคัญ เขาคงต้องหาคำตอบเรื่องสูงที่เพิ่มขึ้นกับคนอื่นๆด้วย ก็มินยุนจี ตัวเล็กจะตาย ต่างจากเขาที่เป็นผู้ชายที่ย่อมสูงและไหล่กว้างกว่าเป็นธรรมดา แต่ถ้าเปรียบในหมู่ผู้ชายด้วยกันเขาก็ไม่ใช่ผู้ชายตัวใหญ่อะไร 
 
     ดวงตาตี๋มองภาพสะท้อนใบหน้าของชายหนุ่มที่สวมวิกบ๊อบหน้าม้าซึ่งเป็นทรงผมประจำตัวยุนจี และเจ้าตัวนั่นแหละจัดหาไม่ให้เขาพร้อมวิธีใส่ รวมถึงวิธีแต่งหน้าอันวุ่นวาย บางทีเขาก็ไม่เคยเข้าใจพวกผู้หญิงหรอก ทำไมต้องทำอะไรให้มันวุ่นวาย ทั้งๆสุดท้ายใบหน้าที่ปราศจากเครื่องสำอางนั้นแหละ มีเสน่ห์ที่สุดแล้วในสายตาเขา 
 
     มือเรียวคว้ากระเป๋าเป๋และกุญแจรถ หลังจากสำรวจการแต่งการเป็นที่เรียบร้อย เขารีบออกจากห้องเพื่อขับรถไปบริษัททันที ตามแผนที่ที่ยุนจีทิ้งไว้ให้เขา 
 


✎ Page Two



“สวัสดียุนจี” 
 
     เสียงหวานของใครสักคนที่เขายังไม่ได้หันไปมองเอ่ยทักเขาจากด้านหลังในขณะที่เขากำลังเดินไปขึ้นลิฟต์เพื่อไปยังห้องทำงานของน้องสาว 
 
     ใบหน้าน่ารักพร้อมรอยยิ้มสดใส อบอุ่นเหมือนแสงแดดยามเช้า ของชายตัวเล็กกว่าเขาที่นอกจากทักเขาด้วยน้ำเสียงที่สดใสแล้ว ยังส่งสายตาสงสัยตามมาในเวลาเดียวกัน ถ้าเขาจำไม่ผิด 
 
     คนคนนี้คงเป็นเพื่อนสนิทของยุนจี ปาร์คจีมิน 
 
“สวัสดีจีมิน” 
 
“แปลกๆนะ” 
 
     เขามองคนตัวเล็กด้วยสายตานิ่งๆ ก็จะยักไหล่ไม่สนใจแล้วหันกลับไปเดินต่อทันที โดยมีเจ้าตัวเล็กคนเดิมวิ่งตามเขามา 
 
     ส่งยิ้มน่ารักไม่พอ ยังมาจ้องเขาด้วยสายตาแบบนั่นให้เขาใจแกว่งอีก เด็กนี้อันตรายเหมือนที่เขาคิดไว้จริงๆ มินยุนจีทำไมถึงมีเพื่อนที่อันตรายแบบนี้กันนะ 
 
“นี่ยุนจี วันนี้เธอแปลกจริงๆนะ” 
 
     เขาหันมองอีกคนที่วิ่งตามขึ้นลิฟต์ตัวเดียวกับเขาพร้อมส่งสายตารำคาญปนสงสัยใส่เจ้าคนตัวเล็กที่วอแวเขาไม่เลิก ทำไมไม่บอกพี่อีกเรื่องยุนจีว่าเพื่อนเราเป็นคนวอแวอะไรแบบนี้ 
 
     ปาร์คจีมินนี่เป็นเหมือนลูกแมวขี้วอแวจริงๆนะ 
 
“ใส่เสริมส้นมาเหรอ?” 
 
“อืม” 
 
“ไม่สบายด้วย?” 
 
“นิดหน่อย” 
 
     บางทีเจ้าเด็กคนนี้ควรคำนึงบ้างนะว่าคนที่เจ้าตัวโผล่หน้าเข้ามาใกล้อยู่นั้นเป็นผู้หญิง เฮ้อ... ยุนจีสนิทกับเจ้าตัวเล็กนี่ระดับไหนกัน เจ้านี่ถึงได้ทำเหมือนเป็นเรื่องปกติกับระยะห่างระหว่างหญิงชายขนาดนี้กัน 
 
“หงืม~ งั้นวันนี้พรีเซนเสร็จ กลับไปพักไหม เดี๋ยวเราไปส่งเอง” 
 
“ไม่เป็นไร ฉันขับรถมา” 
 
“เห้? มีรถแล้วเหรอ ไหนบอกเราว่าขี้เกียจขับรถเลยไม่ยอมซื้อรถไง” 
 
     ปาร์คจีมินควรไปเป็นนักสืบนะ ถ้าจะขี้สงสัยขนาดนี้ ไม่ควรมาโปรแกรมเมอร์จริงๆ ดูเหมือนมันไม่ง่ายเหมือนน้องสาวเขาพูดไว้ก็ตรงปาร์คจีมินนี่แหละ 
 
“รถพี่ชาย” 
 
     เขาเลือกตอบอีกคนแล้วออกจากลิฟต์ทันทีที่ถึงชั้นที่เขากด โดยทีเจ้าตัวเล็กวิ่งตามมาจับแขนเขาพร้อมกับส่งสีหน้าสงสัยใส่เขา จะสงสัยอะไรนักหนา งานการไม่รับไปทำหรือไง 
 
“จะไปไหนหงะ” 
 
“ทำงานไง” 
 
“แต่ห้องทำงานเราอยู่ฝั่งนี้ยุนจี ไหวไหมเนี่ย” 
 
“อ่า... ฉันแค่มึนๆนิดหน่อย” 
 
“ไปๆ เดี๋ยวจีมินจะดูแลเอง” 
 
     เสียงสดใสเอ่ยกับเขาจบแล้วจัดการจับมือเขาลากไปอีกฝั่ง ฝั่งที่เจ้าตัวบอกกับเขาว่าเป็นห้องทำงานนั้นแหละ เขามองมือที่โดนมือเล็กจับไว้ มือเล็กๆที่ไม่น่าจะนิ่มขนาดนี้ นิ่มเกินกว่าเป็นมือผู้ชาย ไหนจะแผ่นหลังที่ไม่ได้กว้างอะไร ออกจะแคบเหมือนผู้หญิงด้วยซ้ำ 
 
     มินยุนกิว่าตัวเขาเล็กในหมู่ผู้ชายแล้วนะ ปาร์คจีมินนี่ตัวเล็กกว่าเขาอีก เล็กจนดูนุ่มนิ่มไปทุกอย่าง... นุ่มนิ่มจนเขาอยากจะถนอมคนตัวเล็กที่เดินนำจับมือเขาอยู่ในตอนนี้



next page
 






Vitamin J Talk
เจอกันซะที คุณมินโดนแอคแทคกันเลยทีเดียว เจอกันตอนถัดไปนะคะ ^^ #นิยายของชูก้า
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 58 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

211 ความคิดเห็น

  1. #196 kuychai (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 20:59
    เจอแว้วววววว
    #196
    0
  2. #194 Yok-Wnl (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2561 / 23:56
    แพ้มาก บอกเรยยยย
    #194
    0
  3. #192 Mew (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 17:39

    ยุนกิเป็นพี่ชายที่น่ารักมากเลย มีอย่างงี้สักคนรักตายเลย

    #192
    0
  4. #177 JP_Spectrum (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 มีนาคม 2561 / 04:57
    พี่ยุนกิจะเก็บเรื่องนี้ได้อีกนานแค่ไหนเนี่ยยย
    #177
    0
  5. #68 timeinlove (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2560 / 10:17
    อ่าาาา ใจละลายด้วยรอยยิ้ม
    #68
    0
  6. #54 โลมาบนบก (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2560 / 22:59
    ฮืออออ เขิน หยุดยิ้มไม่ได้เลยค่ะ ส่วนยุนกินี่รักน้องจริงๆ ยอมแต่งหญิงเลย ปจมนายนี่ขี้วอแวจริงๆนะ เดี๋ยวพี่ยุนกิก็ตกหลุมรักหรอก ฮี้ๆๆ
    #54
    0
  7. #45 มีฟา (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2560 / 23:36
    พี่น้องคู่นี่น่ารักจริงๆเลยย ยุนกิเจอจีมินร้าาาว เรื่องจะเป็นยังไงต่อน้าาา
    #45
    0
  8. #18 Milklove2547 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 มีนาคม 2560 / 06:39
    แอคแทคก้อมาาา
    #18
    0
  9. #17 two ♡ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:53
    มีความเอาใจน้องสาว ฮือ อยากมีแบบนี้สักคน ; - ; มาในเรื่องการแต่งหญิง คือแบบ ในสายตาคนอื่นี่ว่าค้องแปลกมากแน่ๆอะ ส่วนสูงอะเสริมได้แต่แบบไหล่อะ ถ้าชั้นเป็นจีมินชั้นก็สงสัย555555555555 สนุกๆๆ ชอบมาก ชอบจีมินมากๆ ชอบเรื่องนี้ด้วยเช่นกัล (ปาใจ)
    #17
    0
  10. #16 c h i m (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:07
    พี่ชายไม่รอดแล้ว5555555555 เอ็นดูน้องเขาละสิ ฮือแกถ้าจีมินรู้ก็ดีเด้อจะได้ช่วยดูแลพี่เขาด้วยเดี๋ยวไปเบ้อะใส่คนอื่นความลับจะแตกเอา555555555
    #16
    0
  11. #15 Bella Dalal (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2560 / 08:30
    คือน่าสนใจมากอ่ะเรื่องนี้ ชอบที่ไรท์วางเรื่องให้เหมือนนิยายซ้อนนิยาย พี่แกก้น่ารักจัง ซึนเเต่อบอุ่น อ่านอยากมีพี่ชายอย่างงี้บ้างเลย555 รอนะคะ ??สู้ๆนะคะ
    #15
    0
  12. #14 Milklove2547 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2560 / 07:01
    พี่ชายแบบนี้ขอได้ไหม
    #14
    0
  13. #13 c h i m (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2560 / 01:16
    มินยุนกิเป็นพี่ชายที่น่ารักมากอะ ฮืออบอุ่นจัง พี่เขาจะได้เจอจีมินแล้วใช่ไหมคะ ฮือ รออีก 50% น้า สู้ๆค่าา
    #13
    0
  14. #12 Arthittaya092 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:25
    รออออออออ
    #12
    0