[END] ✎ To You... ❥ {YOONMIN} #นิยายของชูก้า

ตอนที่ 14 : Page Twelve 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,152
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 36 ครั้ง
    26 พ.ย. 60

Page Twelve













ชีวิตที่ไม่มีคุณเหมือนกับหนังสือไร้เรื่องราว ไม่มีความน่าสนใจแม้แต่น้อย ผมจะต้องทำอย่างไรกับความรู้สึกของตัวเองดีคุณจะรู้สึกเหมือนกับผมตอนนี้ไหม?

 


ภายในห้องมืดมิดมีเพียงแสงสว่างจากจอมอนิเตอร์เป็นสิ่งเดียวส่องสว่าง ดวงตาคมเรียวมองเคอเซอร์กระพริบรอคอยการทำงานท่ามหน้ากระดาษว่างเปล่า ยุนกินั่งมองหน้ากระดาษว่างเปล่าอยู่แบบนี้มาเกือบสองชั่วโมงทั้งที่บนโต๊ะทำงานเต็มไปด้วยเศษกระดาษที่ถูกขย้ำทิ้งใบแล้วใบเล่า


ตอนนี้เขากลับมาใช้ชีวิตเป็นปกติ ยุนจีกลับมาถึงก็กลับไปทำงานของตัวเองส่วนเขานั้น ไม่มีเวลาแม้แต่จะกล่าวลาจีมินหรือทำใจลาอีกคนเลยด้วยซ้ำแต่ถึงจะมีเวลาลาไปเพื่ออะไรในเมื่อตัวตนของเขาเป็นเพียงพี่ชายของยุนจีที่เจอกันเพียงครั้งเดียวกับคุยผ่านแชทเพียงไม่กี่ครั้งและทุกครั้งล้วนเป็นเขาทั้งนั้นที่เป็นฝ่ายหาเรื่องทักอีกคนไป


มินยุนกิในสายตาของจีมินก็เป็นเพียงคนที่ไม่มีตัวตนในชีวิตอีกคน เพียงแค่พี่ชายของเพื่อนสนิทที่มีความชอบคล้ายกันก็เท่านั้น


ใบหน้าหล่อเงยหน้ามองเพดาห้องนอนด้วยสายตาเหม่อลอย ก่อนถอนหายใจออกมาอย่างอ่อนล้าดวงตาคมเรียวปิดลงช้าๆโดยไม่รับรู้เลยว่าภายในห้องนอนนี้ไม่ได้มีเพียงตนเองอีกต่อไป หญิงสาวใบหน้าถอดแบบจากตนเองยืนมองพี่ชายคนเดียวของเธอด้วยแววตาที่ไม่สามารถอธิบายออกมาเป็นคำพูดได้


หลังจากยุนจีกลับถึงบ้านโดยมีจีมินขับรถมาส่งเหมือนก่อนเธอไปเรียนต่อในช่วงเวลาหลายเดือนที่ผ่านมา เธอตั้งใจว่าจะขึ้นมาถามพี่ชายตัวเองว่าระหว่างที่เธอไม่อยู่ได้ไปทำอะไรแปลกๆ กับเพื่อนเธอหรือเปล่า แต่สิ่งที่เห็นไม่ต้องถามออกมาเป็นคำพูดเธอก็ได้คำตอบมันด้วยสายตาคู่นี้แล้ว


ความสัมพันธ์ระหว่างจีมินกับพี่ชายคนเดียวของเธอต้องเกิดอะไรบางอย่างที่เธอไม่รู้...


พี่ยุนกิไม่เคยเหม่อจนไม่รู้สึกตัวทั้งๆ ที่ไม่ได้ใส่เฮดโฟนแบบนี้สักครั้งนอกจากต้องมีอะไรกวนใจและต้องคิดนั้นแหละพี่ชายเธอถึงจะเป็นแบบนี้ ในขณะที่จีมินก็มาสารภาพรักกับเธอถึงแม้ลึกๆ แล้วจะดีใจแค่ไหนก็ตามแต่เธอมั่นใจว่าความรู้สึกที่เพื่อนสนิทคนนี้บอกกับเธอนั้นไม่ได้เกิดจากตัวตนจริงๆ ของเธอหรอก...


จีมินหลงรักยุนจีในร่างพี่ชายเธอต่างหาก เธอมั่นใจ


ถึงแม้ว่เพื่อนสนิทเธออย่างจีมินจะไม่เคยมีท่าทีสนใจเพศเดียวกันเลยสักครั้งก็ตาม แต่เรื่องความรักหน่ะมันไม่สนใจเพศหรอก ถ้าความรู้สึกมันรัก มันเลือกคนนี้มันก็คือคนคนนี้อยู่ดี ต่อให้คนที่เลือกจะเป็นกะเทยหรือเป็นคนเลวแค่ไหนก็ตาม เธอรู้จักจีมินมาเกือบสิบปีถ้าจีมินจะชอบเธอควรจะชอบตั้งแต่รู้จักช่วงห้าปีแรกแล้วเหมือนที่เธอรู้ตัวว่าชอบเพื่อนสนิทคนนี้ตั้งแต่ขึ้นปีสองนั้นแหละ


คนแบบจีมินถ้าชอบใครแล้วไม่เลือกจะเก็บไว้เหมือนเธอ จีมินมีความกล้ามากกว่าเธอหลายเท่าและเธอไม่คิดจะเอาความรู้สึกของจีมินมาใช้เพื่อให้ตัวเองสมหวังเพราะสุดท้ายเส้นทางของเธอกับจีมินต้องจบด้วยการเลิกลาอยู่ดีในเมื่อตัวตนที่จีมินชอบไม่ใช่เธอแม้แต่น้อย...


ตอนนี้เธอพิสูจน์พี่ยุนกิก่อนแล้วกัน ถ้าทั้งความรู้สึกตรงกันจริง การเสียสละครั้งนี้ของเธอเพื่อคนที่รักทั้งสองคนมันก็เป็นเรื่องดีไม่ใช่หรือไง?


เพราะคนเช่นพี่ยุนกิควรหาความสุขให้ตัวเองบ้างได้แล้วดูแลเธอมายี่สิบกว่าปี ทำเพื่อเธอมาตลอดเรื่องแค่นี้มันยังไม่ได้เสี้ยวนึงที่พี่ชายคนนี้ทำเพื่อเธอเลยด้วยซ้ำที่สำคัญ...


พี่ยุนกิดูแลจีมินได้ดีกว่าเธออย่างแน่นอน


“พี่ยุนกิ...”


เสียงแหบหวานของคนเป็นน้องสาวพร้อมสัมผัสอ่อนโยนจากมือเรียวที่กำลังลูบผมเป็นพี่อย่างเบามือ ใบหน้าหล่อหันมองน้องสาวด้วยความสงสัยก่อนจะเป็นยุนจีเองที่จัดการหมุนเก้าอี้ทำงานของคนเป็นพี่ขยับหันมาคุยกันตรงๆ โดยที่เธอเลือกที่จะนั่งปลายเตียงนอนของพี่ชาย


ดวงตาคมเรียวสบสายตากับดวงตาตรงหน้าที่คล้ายคลึงกันจนถ้าไม่สังเกตจริงๆ คงไม่มีทางสัมผัสได้ถึงความแตกต่างของสองพี่น้องคู่นี้ นอกจากสังเกตแล้วคงยังต้องเคยเจอยุนกิและยุนจีพอสมควรด้วยซ้ำถึงจะแยกแยะออกเพราะแบบนี้ยังไงยุนกิถึงปลอมตัวเป็นยุนจีได้ตลอดสี่เดือนโดยไม่มีใครจับได้


“เป็นอะไรไป?”


สุดท้ายเป็นยุนกิที่เอ่ยถามทำลายความเงียบพร้อมกับสายตากดดันที่กำลังค้นหาอะไรบางอย่างจากตัวเขา มันไม่กี่ครั้งหรอกที่ยุนจีทำตัวอ่อนโยนมองเขาด้วยแววตาเป็นห่วงแบบนี้ เขาไม่รู้ว่าน้องสาวตัวดีกลับไปใช้ชีวิตเป็นตัวเองวันแรกเจออะไรบ้างไหม ถ้าเขาจำไม่ผิดวันนี้เป็นวันที่จีมินกลับมาทำงานหลังจากหยุดพักหลังเกิดเรื่องไปหนึ่งวัน


คงวุ่นวายจนเหนื่อยหล่ะมั้ง...


“ยุนจีถามอะไรพี่หน่อยได้ไหม?”


“อือ ถามมาสิถ้าพี่ตอบได้นะ กับยุนจีพี่เคยปิดบังอะไรที่ไหนกัน”


เพราะเราอยู่ด้วยกันเพียงสองคนพี่น้องความสัมพันธ์ของเขากับจีมินอาจจะไม่เหมือนพี่น้องบ้านอื่นที่มีช่องว่างระหว่างวัยและเพศ แต่สำหรับเขาและยุนจีนั้นเราถูกเลี้ยงมาโดยมีอะไรก็บอกกันเสมอไม่ว่าเรื่องจะใหญ่หรือเล็กแค่ไหน ขนาดตอนยุนจีมีประจำเดือนครั้งแรกเขาจำได้ว่าต้องวิ่งไปซื้อผ้าอนามัยแถมแทบพายัยน้องสาวตัวแสบนี่เข้าโรงพยาบาล


จะว่าไปน้องสาวของเขาโตเป็นสาวขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ เพราะมัวแต่ทำงาน คิดเรื่องตัวเองอยู่จนละเลยยุนจีไปบ้างหรือป่าวก็ยังไม่แน่ใจ บางทีเขาควรใส่ใจน้องสาวมากกว่านี้ถึงแม้ว่ามันก็มีสักวันที่ยุนจีต้องแต่งงานมีครอบครัวของตัวเองและถ้าคนที่จะมารับช่วงต่อดูแลน้องสาวคนนี้ของเขาเป็นเด็กคนนั้น...


มันก็ดีแล้วไม่ใช่หรือไงยุนกิ


“พี่รู้สึกยังไงกับจีมิน บอกยุนจีตรงๆ นะ”


“...”


คำถามซึ่งออกจากปากน้องสาวทำให้เขาชะงักไปชั่วขณะก่อนจะปรับสีหน้าเป็นปกติซึ่งทุกการกระทำของเขามันไม่รอดพ้นสายตาน้องสาวที่เขาเลี้ยงมาตลอดยี่สิบกว่าปีได้อยู่ดี ยุนกิรู้ดีว่าเขาไม่สามารถหลอกหัวใจตัวเองหรือตบตายุนจีที่มองเขาด้วยสายตาจับผิดอย่างคาดหวังนั้นได้แม้แต่น้อย...


“รู้สึกอะไรแล้วจะมีอะไรดีขึ้นเหรอยุนจี ปล่อยให้มันเป็นแบบนี้ต่อไปดีแล้ว ยังไงซะเรื่องของพี่กับจีมินมันเป็นไปไม่ได้หรอกยุนจี”


“แล้วถ้ายุนจีบอกว่าวันนี้จีมินมาบอกชอบยุนจีล่ะ พี่คิดยังไง...”


     ชอบ?

     

     ชอบยุนจีต่างหากมินยุนกิ เขาจะใจเต้นแรงกับคำบอกชอบน้องสาวตัวเองทำไมทุกอย่างมันดีแล้วยุนจีชอบจีมินและจีมินก็ชอบยุนจี มันก็ถูกต้องแล้วไม่ใช่หรือไงทำไมมินยุนจีถึงมองเขาด้วยสายตาเปี่ยมไปด้วยความเศร้าขนาดนั้นในเมื่อคนที่ตัวเองชอบรู้สึกเหมือนกันไม่ใช่หรือไง


“ก็ดีแล้วไม่ใช่หรอกไง เราก็ชอบจีมินทำไมพี่จะดูไม่ออก”


“มันไม่ใช่พี่ยุนกิ จีมินไม่ได้ชอบยุนจีแต่... จีมินชอบยุนจีในช่วงเวลาสี่เดือนต่างหาก”


ยุนจีในช่วงเวลาสี่เดือนมันก็คือเขาในคราบของยุนจีไม่ใช่หรือไงกัน เป็นไปไม่ได้หรอกจีมินชอบยุนจีก็คือจีมินชอบยุนจี เวลาแค่สี่เดือนจะทำให้คนที่คุ้นเคยกันมานานชอบเพียงเพราะอะไรบางอย่างจากคนคุ้นเคยเปลี่ยนไปได้หรือไงกัน


“...”


“พี่ฟังยุนจีนะ ยุนจีอาจจะเคยชอบจีมินแต่นั้นมันเมื่อก่อนเพราะยุนจีทำใจกับเรื่องนี้มานานแล้ว ถ้าจีมินชอบยุนจีจริงๆ คงชอบตั้งแต่สมัยเรียนแล้วไม่ใช่พึ่งมารู้สึกตอนนี้ ยุนจีไม่ดีใจหรอกนะสิ่งที่ยุนจีอยากรู้คือพี่คิดยังไงกับจีมินพูดออกมา มินยุนกิ...”


น้ำเสียงกดดันแฝงไปด้วยความเสียใจของยุนจีทำให้ยุนกิที่นั่งฟังนิ่งเงียบอยู่นั้นเจ็บปวดไม่ต่างจากน้องสาวแม้แต่น้อย ถึงสิ่งที่ยุนจีจะพูดมันมีเหตุผลมากแค่ไหนก็ตามแต่ไม่ได้ทำให้ความกล้าของเขามีมากขึ้นกว่าเดิมแม้แต่น้อย นี่คงเป็นครั้งแรกในชีวิตที่เขารู้สึกว่าตัวเองขี้คลาดขนาดนี้แค่คำคำเดียวแค่พูดออกไปเขายังไม่มีแม้แต่แรงจะขยับปากเลย


“พี่ยุนกิรู้ใช่ไหมว่า ยุนจีรักพี่มากที่สุดรู้ใช่ไหมว่าเพราะอะไร สำหรับยุนจีความรู้สึกของจีมินไม่สำคัญเท่ากับความรู้สึกของพี่ชายคนเดียวของยุนจี พะ พี่ช่วยบอกยุนจีได้ไหมว่ายุนจีต้องทำยังไงต่อไป...”


น้ำตาหยดแรกที่ไหลลงจากดวงตาเรียวสวยเพียงแค่หยดเดียวสามารถทำลายทุกอย่างความกลัวทุกสิ่งภายในใจของคนเป็นพี่อย่างยุนกิจนหมดสิ้น แขนขาวคว้าร่างบางของน้องสาวคนเดียวเข้าสู่อ้อมกอดพร้อมลูบปลอบประโลมเอ่ยขอโทษซ้ำแล้วซ้ำเล่าพร้อมคำตอบภายในใจซึ่งเขาก็ไม่คิดว่ามันจะพูดออกมาได้เพียงเพราะน้ำตาของคนรักเขาเช่นนี้


เหนือสิ่งอื่นใดยุนจีก็ยังคงเป็นสิ่งที่มีค่าที่สุดในชีวิตที่แสนสงบของมินยุนกิอยู่ดี... นี่ล่ะมั้งความรู้สึกของครอบครัวมันแต่ต่างจากความรู้สึกที่มีให้จีมิน


“พี่ขอโทษ ไม่ร้องไห้สิยุนจี”


“ฮึก พะ พี่ก็พูดมันออกมาสิ!


“อืม พี่ชอบจีมิน พี่ขอโทษนะยุนจีแต่ยังเรื่องของพี่กับจีมินมันเป็นไปไม่ได้หรอกยุนจี”


สิ้นเสียงคำตอบแขนเล็กกอดคนเป็นพี่แน่นกว่าเดิมพร้อมกับซุกเข้าหาอกกว้างของคนเป็นพี่อย่างต้องการที่พักพิงเพราะตอนนี้ยุนจีคนเข้มแข็งนั้นอ่อนแอมากเหลือเกินกับสิ่งที่จะต้องทำหลังจากนี้


ยุนจีขอแค่ตอนนี้เท่านั้นพี่ยุนกิแล้วยุนจีจะกลับมาเป็นน้องสาวที่เข้มแข็งของพี่เหมือนเดิม ตอนนี้น้องสาวพี่คนนี้เหนื่อยเหลือเกินจริงๆ...



 


Next page







Vitamin J

เรื่องราวในหนังสือที่ยุนกิเขียนจบที่ตอนนี้

หลังจากนี้คือภาคต่อที่ยุนกิเริ่มร่างไว้เผื่อเขียนเล่มถัดไปแล้ว

หวังว่าจะไม่งงกันนะคะ

อีกห้าตอนจะจบแล้วนะ ฝากนิยายชูก้าด้วยนะ

อย่าลืมเม้น หรือ #นิยายของชูก้ากันนะ เราจะรออ่านเหมือนกัน เจอกันตอนหน้าค่ะ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 36 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

211 ความคิดเห็น

  1. #206 kuychai (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 22:19
    สงสารความทั้งสาม
    #206
    0
  2. #187 JP_Spectrum (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 มีนาคม 2561 / 06:22
    ฮือออยุนจีเราเข้าใจเธอนะแล้วเราก็รักเธอมากเลย ขอบคุณที่เข้าใจจีมินกับพี่ยุนกินะ เราจะอยู่ข้างๆ เธอเอง
    #187
    0
  3. #137 Radddd (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2560 / 23:44
    หน่วงมากทั้งพี่ทั้งน้องเลย ชอบความรักยุนกิกะยุนจี เรารู้สึกถึงความอบอุ่น ความรัก เเละก็ความเป็นห่วงของสองคนนั้นมากอ่ะ เป็นความรักของพี่น้องที่ดูเเน่นเเฟ้น อ่านเเล้วรู้สึกอบอุ่นหัวใจมาก ยิ่งโมเม้นที่ยุนกิยีหัวยุนจี คือแบบ น่ารักมากอ่ะ ส่วนจีมินกะพี่ยุนกินั้น ก็ละมุนไม่ต่าง แต่มันจะคนละฟีลเลย มันจะน่ารัก อ่านเเล้วยิ้ม มันละมุนหัวใจอ้ะ มันคือรักเเบบคนรัก มันก้อจะอีกเเบบ สุดท้ายยุนจีจะทำอะไรก็เอาใจช่วยนะ ยังไงซะก็เป็นที่รักทั้งสองคนเลย T.T ถึงพึ่งอ่านเเต่รักนะคะ To You..
    #137
    0
  4. #136 joy105102 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2560 / 18:12
    //กอดๆๆๆ กอดทุกคนเลย
    #136
    0
  5. #132 AnY.an* (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2560 / 18:13
    ฮือออ ผลักยุนจีออกขอกอดด้วยคน
    #132
    0
  6. #131 โลมาบนบก (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2560 / 00:49
    อ่านแล้วหน่วงมากอ่าาา ฮือออ เจ็บ เข้าใจตัวละครหมดเลย
    #131
    0
  7. #130 St_Serenity (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2560 / 20:27
    สงสารทั้งยุนกิและยุนจี ทั้งคู่ยอมถอยเพื่ออีกคนถึงแม้ตัวเองจะเจ็บ

    แต่เราสงสารยุนจีมากกว่านะ เพราะสุดท้ายยังไงคนที่จีมินรู้สึกจริงๆก็คือยุนกิอยู่ดี
    #130
    0
  8. #129 tchr (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2560 / 18:41
    ส่วนตัวเรานะ เราว่ามันเจ็บปวดพอสมควรเลยล่ะ แต่ผู้หญิงตัวเล็กๆยอมเสียสละเพื่อให้พี่ชายที่รักมากที่สุดได้สมหวัง ส่วนคนพี่เองก็ไม่อยากทำร้ายจิตใจน้องสาวแต่ก็ไม่ได้... ยุนจีนี่เป็นเด็กดีมากเลยนะ เข้าใจพี่ชายและเข้าใจเพื่อนที่ปอบชอบมาตลอด การได้เห็นคนที่เรารักมีความสุขมันเป็นอะไรที่ดีมากจริงๆนะ มันอาจต้องใช้เวลาในการเยียวยาจิตใจ แต่การได้เห็นเค้ามีความสุขเป็นอะไรที่แบบรู้สึกดีจริงๆถึงแม้ที่ตรงนั้นไม่ใช่เราก็ตาม
    #129
    0
  9. วันที่ 26 พฤศจิกายน 2560 / 15:45
    นับถือความรักความเสียสละของพี่น้องคู่นี้นะคะ ต่างคนต่างก็รักกันเพื่อที่จะยอมเสียสละให้อีกคนมีความสุข ;_;
    ยุนจีก็รู้ว่าจีมินไม่ได้รักยุนจีที่เป็นยุนจี แต่รักยุนกิในคราบมินยุนจี
    โอ้ย มันหน่วงไปหมดเลย ฝั่งนึงก็รัก อีกฝั่งนึงก็เป็นพี่เป็นน้อง
    เดาได้เลยว่ายุนจีต้องทำทุกอย่างเพื่อให้พี่ชายตัวเองสมหวังในความรักแน่ๆ ยุนจีเสียสละแน่ๆ
    เอาง่ายๆ ไม่ว่ายุนจีจะเลือกทางไหนก็เจ็บหมดเลยอ่ะ ;_; ฮืออออออออออออออออ
    #128
    0
  10. #127 lionessme (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2560 / 14:39
    มันหน่วง,พี่ก็อยากเสียสละให้น้อง น้องก็อยากเสียสละให้พี่
    #127
    0
  11. #126 Panny_48 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2560 / 12:57
    ยุนจีต้องมีคู่ค่ะ!!
    #126
    0
  12. #125 tchr (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2560 / 22:27
    ยุนกิต้องเลือกแล้วค่ะ !!!
    #125
    0
  13. #124 St_Serenity (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2560 / 19:08
    เอาแล่ววววววววว
    #124
    0