[END] ✎ To You... ❥ {YOONMIN} #นิยายของชูก้า

ตอนที่ 11 : Page Nine 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,265
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 43 ครั้ง
    5 พ.ย. 60

Page Nine















เพราะว่าผมเชื่อหัวใจตนเองว่าเลือกคนที่รักได้ไม่ผิดคน ผมถึงพยายามเพื่อให้คุณมีความสุขถึงแม้คุณจะไม่เคยรับรู้เลยสักครั้ง แค่คุณยิ้มออกมาได้ถึงรอยยิ้มนั้นจะไม่ได้มอบให้ผมแต่ผมถือว่ามันเป็นของผม

 


ภายในห้องรักษาความปลอดภัยจอมอนิเตอร์หลายตัวกำลังฉายภาพเหตุการณ์ต่างๆ ภายในบริษัท ยุนกิที่เดินตามฮีชอลเข้าไปในห้องรักษาความปลอดภัยเพื่อขอเปิดดูกล้องวงจรปิดช่วงหนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมาเขารู้ดีว่ามันต้องใช้เวลาในการตรวจสอบไฟล์วีดีโอทั้งหมดของผู้คนที่เข้าออกห้องทำงานทีมเข้าแต่เพื่อคนตัวเล็กที่กำลังโดนใส่ความนั้นต่อให้ต้องอดนอนเป็นอาทิตย์เขายินดีทำ


“ยุนกิ มันเยอะมากเลยนะ นายจะดูคนเดียวหมดนี่เลย? ให้พี่ช่วยไหม? ยังไงเด็กคนนั้นก็เป็นพนักงานบริษัทพี่”


ฮีชอลที่มองไฟล์วีดีโอทั้งหมดเอ่ยด้วยน้ำเสียงเป็นห่วงซึ่งยุนกิรู้ถึงเหตุผลดีเจ็ดไฟล์ที่ความยาวของแต่ละไฟล์ไม่ต่ำกว่ายี่สิบสามชั่วโมงที่เขาต้องดูนั่งดูทั้งหมดด้วยตัวเองยุนจีคงต้องทำเรื่องลาหยุดงานหลายวันอย่างแน่นอน


“ถ้าไม่รบกวนมากเกินไป รบกวนพี่ด้วยครับ”


“ก็แค่นั้นนึกว่าจะทำตัวเป็นฮีโร่คนเดียวซะอีก ไปนั่งตรงนั้นเดี๋ยวเจ้าหน้าที่เขาเปิดไฟล์ให้แล้วเรามาแบ่งไล่ดูกัน”


ยุนกิเดินไปนั่งที่โต๊ะซึ่งเจ้าหน้าที่ได้เตรียมไว้ให้ก่อนนิ้วเรียวคลิกเปิดไฟล์วีดีโอแต่ละตัวเปิดดูอย่างตั้งใจ ไม่ว่าภาพเหตุการณ์เหล่านั้นจะน่าเบื่อขนาดไหนมันเป็นเพียงภาพเหตุการณ์ซ้ำๆ ที่ฉายให้เขาได้เห็นสิ่งที่ตัวเองกระทำตลอดระยะเวลาหนึ่งสัปดาห์ที่ผ่านมา ไม่ว่าจะภาพที่จีมินขยับเก้าอี้มานั่งทำงานข้างเขา รอยยิ้มสดใสที่มอบให้เขาในคราบของมินยุนจี หรือแม้แต่ใบหน้าน่ารักที่ตั้งใจทำงานนั่นก็เหมือนกันทั้งหมดที่เป็นปาร์คจีมินไม่ว่าจะอริยาบทไหน มันช่างน่ามองสำหรับเขาอยู่ดี


จากหนึ่งชั่วโมงลุล่วงจนกระทั่งสามชั่วโมงแล้วไม่มีวี่แววว่ายุนกิจะละสายตาจากหน้าจอแม้แต่น้อย ทุกการกระทำล้วนอยู่ภายใต้สายตาของฮีชอลที่นั่งช่วยดูภาพจากกล้องวงจรปิดอยู่ไม่ห่าง


เขาไม่เคยคิดว่าวันหนึ่งเขาจะได้เห็นคนแบบยุนกิทุ่มเทและทำเพื่อใครได้แบบนี้ คนที่ไม่แคร์อะไร มีเพียงความรักให้กับน้องสาวตัวเองเท่านั้นจะทำเพื่อใครสักคนได้ขนาดนี้ เขาไม่รู้แม้แต่ว่ายุนกิรู้จักเด็กคนนั้นได้ยังไงด้วยซ้ำแต่การกระทำที่รุ่นน้องคนนี้แสดงออกมาทำให้เขาเชื่อแล้วว่ายุนกิกำลังรักปาร์คจีมินจริงๆ


ปาร์คจีมินเป็นเด็กที่โชคดีในมุมมองคนที่สนิทกับยุนกิเช่นเขา


แต๊ก!


เสียงเคาะคีย์บอร์ดเพื่อหยุดภาพก่อนมือขาวจะกดแป้นพิมพ์เพื่อบังคับย้อยภาพจากกล้องวงจรปิดอีกครั้งพร้อมกับซูมเข้าเพื่อดูเหตุการณ์ ดวงตาเรียวคมจับจ้องการกระทำของบุคคลในภาพอย่างตั้งใจก่อนจะเบิกตากว้างด้วยความดีใจ รอยยิ้มแรกตั้งแต่เกิดเรื่องปรากฏขึ้นบนใบหน้าหล่อ


ภาพชายหนุ่มที่กำลังแฮคเครื่องคอมพิวเตอร์ที่จีมินใช้ทำงานก่อนจะดึงไฟล์งานใส่ไทมไดร์ทโดยใช้เวลาไม่ถึงสิบนาทีก่อนจะรีบเดินออกจากห้องทำงานของทีมเขา มือขาวสะกิดฮีชอลก่อนจะกดรีเพลย์อีกครั้ง รอยยิ้มแห่งความดีใจปรากฏขึ้นบนใบหน้าคนทั้งคู่


ฮีชอลจัดการทำเรื่องดึงไฟล์ช่วงเวลาที่เป็นหลักฐานกับเจ้าหน้าทีโดยที่ยุนกิไม่ต้องเอ่ยปากพูด ดวงตาคมเรียวจับจ้องภาพตรงหน้าด้วยแววตาครุ่นคิดเขาไม่เข้าใจว่าแค่เงินเท่านั้นเหรอที่ทำให้ใครสักคนทำลายองค์กรที่ตนเองทำงานได้ ตัวเงินมันมีจำนวนมหาศาลขนาดที่ทำลายแห่งทำมาหากินจากความสามารถตนเองได้เลยงั้นเหรอ?


“เสร็จแล้ว ฉันว่าเรากลับบ้านก่อนเถอะเดี๋ยวพรุ่งนี้ฉันเรียกประชุมบอร์ดนายจะเข้าด้วยไหมยุนกิ”


ใบหน้าหล่อมองคนเป็นรุ่นพี่ด้วยสีหน้าครุ่นคิด การที่เข้าร่วมประชุมมันมีผลดีตรงที่จีมินจะรู้ว่าคนที่ช่วยตัวเองนั้นเป็นเขาไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เขาไม่สามารถเข้าไปปลอบหรือพูดคุยได้เท่าคราบมินยุนจี...


“ไม่ล่ะ ผมติดธุระ”


“เออ แล้วเจอกัน ฉันติดต่อไปหัดออกมาเจอบ้างไม่ใช่เจอแต่เวลามีเรื่อง ไอ้นี่นิ”


“เออๆ กลับไปนอนไป นี่จะตีหนึ่งแล้ว ขับรถดีๆ นะไว้ว่างๆ ผมจะติดต่อไป ขอบคุณพี่มากนะ”


ดวงตาคมเรียวมองตาแผ่นหลังบางจนลับสายตาก่อนจะหันหลังเดินไปอีกฝั่งที่เป็นทางออกลานจอดรถ สองขาเรียวก้าวเดินตามทางเดินยามค่ำคืนด้วยจังหวะคงที่ก่อนจะสะดุดกับเสียงคนคุยดังออกมาจากทางหนีไฟ


พวกมันไม่ทันคิดหรอก มั่นใจว่าระบบรักษาความปลอดภัยของตัวเองดีจะตาย รีบๆ โอนส่วนที่เหลือมาให้ผมได้แล้ว”


น้ำเสียงแหบห้าวดังออกมาจากอีกฝากฝั่งประตูหนีไฟบทสนทนาที่ทำให้ยุนกิขยับหามุมหลบที่สามารถมองเห็นใบหน้าต้นเสียงได้ถนัด มือขาวล้วงโทรศัพท์มือถือออกมาพร้อมกดโปรแกรมบันทึกเสียงตามสัญชาตญาณ เขาไม่รู้หรอกว่าคนที่เขากำลังแอบฟังอยู่นั้นกำลังคุยกับคนปลายสายเกี่ยวกับเรื่องที่เกิดขึ้นกับจีมินไหม แต่เขาจำใบหน้าของคนที่แอบเข้ามาในห้องทำงานทีมเพื่อแฮคเครื่องคอมของจีมินได้เป็นอย่างดี


หมอนี่แหละที่ขโมยเกมขายให้กับบริษัทคู่แข่ง!


“พวกมันไม่คิดจะดูหรอก อย่าตุกติกได้ป่ะ เดี๋ยวบริษัทก็ไล่เด็กนั้นออกตามที่วางแผนไว้ พวกคุณก็รอซื้อตัวกันเองแล้วกัน ผมทำตามที่เราตกลงกันแล้ว”


“เรื่องยัยยุนจี เอาไว้พวกคุณจ่ายเงินก่อนที่เหลือให้ผมก่อนแล้วผมจะให้คำตอบอีกครั้ง บริษัทหวงตัวยัยนี่จะตายไป ฝีมือก็งั้นๆ ไม่รู้จะหวงทำไมนักหนา เออ ผมรู้แล้วแต่ทุกอย่างจะเป็นไปตามที่เราตกลง ไม่จ่ายผมแฉพวกคุณแน่”


ทันทีที่อีกฝ่ายตัดสายมือขาวจัดการกดปิดการบันทึกเสียงทันทีก่อนจะขยับตัวหลบเมื่อเห็นร่างสูงใหญ่เดินออกมาจากทางเดินหนีไฟ ดวงตาเรียวคมมองตามแผ่นหลังอีกคนจนลับสายตา ขาเรียวรีบสาวเท้าเดินออกจากทางบันไดหนีไฟไปยังลานจอดรถชั้นที่เขาจอดไว้ทันที


MinYG: พี่ฮีชอลผมฝากด้วยนะครับ ไม่ต้องบอกจีมินว่าผมหาหลักฐานมา ผมไม่อยากให้เด็กคนนั้นรู้สึกว่าตัวเองติดบุญคุณผม… now.


นิ้วเรียวจัดการกดส่งไฟล์เสียงที่เมื่อครู่เข้าในแชทฮีชอลอย่างไม่รอช้า โดยรอจนกระทั่งไฟล์เสียงส่งออกไปเรียบร้อย ยุนกิจึงค่อยขับรถออกจากลานจอดรถตรงกลับบ้านทันทีถึงแม้ตอนนี้เขาจะล้ามากแค่ไหน พรุ่งนี้เขาต้องมาทำงานในคราบยุนจีให้ได้อยู่ดี ที่สำคัญเขาหวังว่าหลักฐานสำคัญชิ้นนี้จะช่วยจีมินให้พ้นจากความผิดที่เจ้าตัวไม่ได้ทำและปกป้องน้องสาวเขาในเวลาเดียวกันเพราะเท่าที่ฟังเป้าหมายไม่ได้มีเพียงจีมินเท่านั้น รวมไปถึงยุนจีน้องสาวเขาเช่นกัน ถ้าไม่รีบกำจัดคนแบบนั้นออกไปจากบริษัท...


น้องสาวเขาก็คงโดนใส่ร้ายเช่นเดียวกับจีมินอย่างแน่นอน เขาไม่มีทางปล่อยให้คนรักทั้งสองคนเขาต้องเจ็บปวดไปมากกว่านี้ ถึงตอนนี้เขาจะสวมรอยเป็นยุนจีก็ตามเถอะ




Page Nine __




เช้าวันใหม่ที่มีแต่ความวุ่นวายภาพในบริษัทชั้นสามสิบเก้าซึ่งเป็นสถานที่ทำงานของยุนกิในคราบมินยุนกิสมาชิกในทีมแทบไม่มีสมาธิประชุมอัพเดทงานกันแม้แต่น้อยหลังจากจีมินถูกบอร์ดผู้บริหารเรียกตัวขึ้นไปคุยเรื่องที่คนในทีมรู้ดีว่าคืออะไร ทุกคนถึงแม้จะไม่แสดงออกมาตรงๆ ว่ากำลังกังวลกับเหตุการณ์ที่กำลังเกิดขึ้นในทีม


ยุนกิมองสมาชิกร่วมทีมเล็กน้อยก่อนจะลุกขึ้นออกไปเข้าห้องน้ำด้านนอกทั้งที่จริงแล้วเขากำลังเป็นห่วงเพื่อนสนิทน้องสาวมากกว่า ถึงแม้หลักฐานจะหนาแน่นขนาดนั้นแต่อะไรที่ไม่คาดคิดสามารถเกิดขึ้นได้เสมอ เขาจะวางใจต่อเมื่อเห็นรอยยิ้มน่ารักของอีกคนเท่านั้นแหละ


สองขาเรียวก้าวออกจากลิฟต์ก่อนจะเดินไปยืนพิงกำแพงรอจีมินออกมาจากห้องประชุมในมุมทางเดินเงียบๆ มือขาวล้วงโทรศัพท์ตัวเองขึ้นมาเล่นฆ่าเวลาที่เขาเลือกที่จะออกมายืนรอแบบนี้เพราะจีมินถูกเรียกตัวเข้าไปคุยในห้องประชุมใหญ่เกือบสองชั่วโมงแล้ว


แกร๊ก...


เสียงเปิดประตูห้องประตูพร้อมกับเหล่าผู้บริหารทยอยเดินออกจากห้องประชุมรวมถึงรุ่นพี่เขาเช่นกัน ฮีชอลหันมามองเขาแว๊บนึงเหมือนสงสัยอะไรซึ่เขาเลือกที่จะโค้งทักทายในฐานะยุนจีแต่ไม่ทันที่ฮีชอลจะเดินแยกเข้ามาหาเขาก็โดนผู้บริหารคนอื่นดึงตัวไปคุยต่อ


สายตาคมมองผ่านรุ่นพี่จนกระทั่งพบคนตัวเล็กที่เดินออกมาจากห้องประชุมตามหลังตัวการก่อเรื่องที่ถูกคุมตัวด้วยเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยด้วยท่าทางอ่อนล้าเต็มที ดวงตาคู่เล็กสบตากับเขาก่อนจะปลีกตัวแยกเดินออกมาหาเขาที่ยืนรออยู่


“เป็นไง”


คำทักทายแรกที่ยุนกิพยายามปรับเสียงให้อ่อนลงเหมือนเวลาที่ใช้คุยกับคนตัวเล็กในฐานนะมินยุนจี จะให้เสียงแหบใหญ่เหมือนปกติเดี๋ยวจีมินสงสัยแล้วจะแย่ ถึงแม้จะใกล้ถึงวันที่ยุนจีกลับมาแล้วก็ตาม


เวลาของมินยุนกิในฐานนะของมินยุนจีกำลังจะหมดอีกไม่นาน


“เหนื่อย... กอดได้ไหม?”


เสียงหวานที่เอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงอ่อนล้า ยุนกิยกแขนขึ้นก่อนที่คนตัวเล็กจะขยับตัวเข้าสู่อ้อมกอดมือขาวลูบกลุ่มผมสีอ่อนด้วยความอ่อนโยน ใบหน้าน่ารักซบลงบนอกอีกคนถึงสัมผัสที่ได้รับจะไม่ค่อยเหมือนปกติที่จีมินกอดยุนจีเท่าไหร่นักแต่เขาปฏิเสธไม่ได้เลยว่าอ้อมกอดนี้อบอุ่นและรู้สึกมั่งคงมากกว่าทุกครั้งที่สัมผัส


ความมั่งคงและปลอดภัยที่ทำให้หัวใจดวงนี้เต้นแรงอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน


“มันจบแล้วนะ”


“อือ...”



 

Next page









#นิยายของชูก้า



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 43 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

211 ความคิดเห็น

  1. #203 kuychai (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 21:55
    ใครรรนรร
    #203
    0
  2. #184 JP_Spectrum (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 มีนาคม 2561 / 05:53
    ฮือจีมินเหนื่อยมากใช่มั้ย พี่ยุนกิทำดีที่สุดเลยย
    #184
    0
  3. #134 joy105102 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2560 / 17:17
    เขินมากเว่อ ขอกอดได้มั้ยยยย หืมมมมม //มาๆกอดๆ /////-/////
    #134
    0
  4. #105 เขยตระกูลควอน (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2560 / 11:09
    ฮือออออออออ มากรีดร้องตอนจบ ฮืออ ขอกอดหน่อย โอ้ยตายยๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    เขินแทน เขินแบบมากเวอร์ ต่อไปนี้ก็ไม่มีอะไรแล้วนะจีมินนะ
    แล้วมินยุนจีใกล้จะกลับมาแล้วอ่ะ มันจะมีดราม่าแน่ๆ ใชมั้ย ;-;
    ยังไม่พร้อมเลยนะ ไม่อยากจะคิดว่าถ้าความจริงเปิดเผยจีมินจะทำยังไง ฮ์ออออออออ
    แต่ตอนนี้ยกให้ตอนกอดกันมากเลอ อยากโดนกอดบ้างง่ะ ฮืๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #105
    0
  5. #104 tchr (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2560 / 12:33
    คนดีของจีมินนนนน ฮืออออออ พอยุนจีกลับมามันจะเป็นยังไงนะ
    #104
    0
  6. #103 Hopelove JF (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2560 / 22:56
    รอต่ออีกนะคะเป็นกำลังใจให้นะ หวังว่าจะไม่พีคขนาดที่ฮีชอลเป็นวางแผนนะคะ555
    #103
    0
  7. #102 โลมาบนบก (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2560 / 18:57
    ฮือออออ จีมินน หนูรอดพ้นได้แล้วนะลูกกก พี่ยุนกินี่ช่วยเหลือลับหลังตลอด อบอุ่น;___;
    #102
    0
  8. #101 เมนจีม (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 21:17
    รอเสมอนะค้าา
    #101
    0
  9. #99 เขยตระกูลควอน (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 15:28
    ใครทำอะไรจีมิน อย่าให้รู้นะ จะไปจุดประทัดใส่หน้าบ้านเลย
    #99
    0
  10. #98 tchr (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 12:31
    ใครมันกล้าใส่ร้ายจีมินของยุนกิหาาาาาาา!!! เจอดีแน่ อ้ากกกกกกกกก
    #98
    0
  11. #97 โลมาบนบก (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 15:43
    ฮรืออออ ใครมันบังอาจทำร้ายบริษัทคะ ทำไมพี่กิต้องอ่อนโยน ฮรือออออ รอนานจังเลยคะไรท์5555555 ไม่เป็นไรคะ รอได้ๆ55555
    #97
    0