[END] ✎ To You... ❥ {YOONMIN} #นิยายของชูก้า

ตอนที่ 10 : Page Eight 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,520
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 43 ครั้ง
    28 ต.ค. 60

Page eight















    ต่อให้ทุกคนจะไม่เชื่อคุณ หันหลังให้คุณ แต่ไม่ใช่สำหรับผม ผมเชื่อในความเป็นคุณ เชื่อว่าคุณไม่ได้เป็นคนผิด ถึงใครจะว่าอย่างไร คุณในสายตาผมก็คือคุณ ผมจะเคียงข้างคุณเอง...

 



ขาเรียวยาวเดินเข้าออฟฟิตตามปกติเช่นกันวันอื่นแต่สิ่งที่เปลี่ยนไปจนเขาสัมผัสมันได้คงเป็นบรรยากาศตรึงเครียดทันทีที่ยุนกิในคราบน้องสาวก้าวเข้าห้องทำงานทีม ห้องทำงานที่เขาเคยรำคาญทุกครั้งที่ก้าวขาเข้ามาในห้องนี้เสียงเอะอะโวยวาย หรือเสียงหยอกล้อของสมาชิกในทีมวันนี้กลับมีเพียงความเงียบและความตรึงเครียดโดยเฉพาะแผ่นหลังเล็กของคนที่เขาตกหลุมรักตรงหน้านั้น


ทุกสายตาจับจ้องไปยังจีมินที่ยืนนิ่งหน้าโต๊ะทำงานตัวเอง ยุนกิจัดการวางกระเป๋าทำงานวางลงบนโต๊ะก่อนจะขมวดคิ้วเขาหากันอย่างไม่เข้าใจกับเอกสารบนโต๊ะทำงานตัวเอง มือขาวหยิบเอกสารขึ้นมาอ่านก่อนจะขมวดคิ้วเข้าหากันอย่างใช้ความคิด ภาพข่าวการเปิดตัวเกมผลิตภัณฑ์ตัวใหม่ของบริษัทที่เขาจำได้ว่ามันคือบริษัทคู่แข่งของบริษัทที่ยุนจีทำงานอยู่และเมื่อเปิดดูรายละเอียดของข่าวตัวละครต่างๆ ของเกมยิ่งสร้างความคุ้นเคยให้กับเขาเป็นอย่างดี


มันจะไม่คุ้นได้ยังไงในเมื่อมันคือตัวละครที่เขาออกแบบ!!


“นี่มันคืออะไรกัน”


เสียงแหบทุ้มพึมพำออกมาอย่างไม่เชื่อสายตาว่าตัวละครรวมถึงคอนเซปเกมของทีมเขาถูกบริษัทคู่แข่งขโมยไปเปิดตัวขายทั้งๆ ที่พวกเขากำลังวางแผนเปิดตัวในอีกหนึ่งเดือนข้างหน้าเพราะสิ่งที่มีตอนนี้มันยังไม่ใช่ตัวสมบูรณ์พร้อมปล่อยในตลาดได้ หรือเรียกง่ายๆ ว่ามันคือตัวเบต้าตัวทดลองเล่น และนั้นคือสิ่งที่บริษัทคู่แข่งขโมยมันไป


“เราโดนขโมยงานล่ะยุนจี”


เสียงแหบหวานเอ่ยให้คำตอบยุนกิ พร้อมกับหันหน้าไปมองร่างเล็กที่ยังคงยืนนิ่งมองโต๊ะทำงานตัวเองนิ่งเช่นเดิมจนเขาอดเป็นห่วงไม่ได้เพราะเขารู้ดีว่าจีมินตั้งใจทำงานแค่ไหนและเจ้าตัวคือคนรับผิดชอบแก้ไขส่วนที่ยังไม่สมบูรณ์ของเกมตัวนี้หลังจากส่งให้แผนก QA ของบริษัททดลองเล่น


“มีข่าวออกมาว่าจีมินเป็นคนเอาตัวเบต้าไปขายด้วย เจ้านั้นเลยเครียดแบบนั้น”


“ไม่มีทาง...”


ไม่มีทางที่จีมินจะเป็นคนเอางานของทีมไปขายอย่างแน่นอนเพราะเด็กคนนี้บริสุทธิ์และซื่อสัตย์กับงานของตัวเองแค่นั้นเขารู้ดีและเขาก็คิดว่าเขามองคนไม่ผิดอย่างแน่นอน คนที่เอาเวลาทั้งหมดมาอ่านหนังสือของเขาไม่มีทางที่จะเป็นคนไร้จิตสำนึกเอาผลงานของส่วนรวมไปแลกเปลี่ยนเป็นตัวเงินแน่นอน


“แต่ไม่มีใครมีโค้ดตัวล่าสุดนอกจากจีมินแล้วนะ เราก็เชื่อว่าจีมินจะทำมันหรอกนอกเสียจากเครื่องมันโดนแฮ็กนั้นแหละ”


     แทฮยองเอ่ยออกมาอย่างใช้ความคิดในทีมที่รู้เรื่องกันก็ไม่มีใครเชื่อว่าเรื่องที่เกิดขึ้นจะเป็นฝีมือจีมินแต่จีมินไม่มีหลักฐานอะไรมาพิสูจน์ตัวเองว่าบริสุทธิ์ได้นอกเสียจากจับตัวคนก่อนเรื่องได้นั้นแหละ ความเชื่อใจในทีมมันเป็นเรื่องสำคัญก็จริงแต่มันทำอะไรไม่ได้เลยถ้าคุณไม่มีหลักฐานมาชี้แจงความบริสุทธิ์ของตัวเอง


“แล้วหัวหน้ารู้เรื่องหรือยังทั้งเรื่องเกมและเรื่องข่าวลือ”


ตอนนี้สิ่งเขาห่วงมากกว่าเกมโดยขโมยคงเป็นความรู้สึกและหน้าที่การงานของคนตัวเล็กนั้นแหละ เขาก็คิดไม่ออกเหมือนกันว่าจะหาทางพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของจีมินได้ยังไงเพราะดูเหมือนคนที่เอาข่าวมาวางทุกโต๊ะทำงานนอกจากไม่หวังดีแล้วอาจจะเป็นคนเอาผลงานไปขายก็ได้


“รู้แล้วโดนผู้ใหญ่เรียกไปคุยอยู่ เราอยากรู้จริงๆ ใครมันกล้าทำว่ะแล้วต้องบ้าขนาดไหนถึงใส่ร้ายจีมินได้ จีมินมันไม่เคยไปมีเรื่องกับใครเลยนะ วันๆ ก็เห็นตัวติดกับเธอ”


“ใครเป็นคนเอาข่าวนี่มาวาง นายพอรู้ไหม?”


ยุนกิมองแทฮยองที่หันหน้ามองตัวเองด้วยสายตางุงงงก่อนจะส่ายหน้าเป็นคำตอบ ในเมื่อคนในทีมไม่รู้คงมีแต่กล้องวงจรปิดเท่านั้นแหละที่ให้คำตอบได้ แต่เขาไม่มีอำนาจที่จะไปขอเปิดดูกล้องวงจรปิดได้นี่สิปัญหา


“ทุกคนมาทำงานตอนเช้าก็เห็นไอ้ข่าวนี่หมดแล้ว กล้องวงจรปิดจะขอเปิดดูได้ก็ต่อเมื่อผู้ใหญ่สั่งหรือเจ้าหน้าที่ตำรวจเปิดคนแจ้งเปิดนั่นแหละ ถ้าแจ้งตำรวจบริษัทไม่ยอมแน่ๆ เชื่อฉันสิยุนจี”


     คิ้วเรียวขมวดเข้ากันอย่างใช้ความคิดในขณะที่สายตายังคงมองแผ่นหลังเล็กไม่ละสายตาด้วยความเป็นห่วง เขาไม่รู้ว่าตอนนี้จีมินกำลังรู้สึกยังไง ต้องการคนปลอบไหมหรือต้องการคนรับฟังบ้างหรือเปล่า เขากลัวว่าถ้าเข้าไปปลอบจะเป็นการตอกย้ำอีกคนให้แย่กว่าเดิม


ในเมื่อไม่ยอมแจ้งความ ก็เหลือเพียงทำให้ผู้ใหญ่ยอมให้เปิดกล้องวงจรปิดดูมันคงเป็นหนทางเดียวที่สามารถช่วยจีมินพิสูจน์ความบริสุทธิ์ได้และคงมีเพียงมินยุนกิที่ทำหน้าที่นี้ได้ ไม่ใช่ยุนกิในคราบน้องสาวเช่นนี้


“จีมิน คุณเตรียมตัวรายงานสิ่งที่คุณทำในแต่ละวันตลอดสองอาทิตย์ที่ผ่านมาให้ผมฟังในห้องประชุมด้วย ผู้บริหารกำลังรออยู่ ผมพยายามช่วยคุณอยู่นะจีมิน พูดความจริงผมเชื่อใจว่าคุณไม่ได้เป็นคนทำ”


น้ำเสียงอบอุ่นใจดีของหัวหน้าทีมดังขึ้นพร้อมกับมือหนาตบไหล่บางของคนตัวเล็กอย่างให้กำลังใจ โดยยุนกิมองภาพตรงหน้าด้วยความเป็นห่วง ถึงกับเรียกสอบพฤติกรรมโดยทีมผู้บริหารแบบนี้บริษัทคงเสียหายไม่มาก็น้อย


อดทนก่อนนะจีมินพี่กำลังหาทางช่วยเราอยู่


“แทฮยองฝากลางานให้ด้วยนะ”


“เห้ย เดี๋ยวดิ ยุนจี!!


มือขาวคว้ากระเป๋าทำงานพร้อมกับเอกสารตัวปัญหาเดินออกจากห้องทำงานทันทีโดยไม่สนใจเสียงเรียกโวยวายของแทฮยองแม้แต่น้อย ยิ่งเห็นเสี้ยวหน้าของคนตัวเล็กที่หมุนตัวเดินตามหลังหัวหน้าออกจากห้องทำงานไป เขาแทบอยากจะดึงคนตัวเล็กมากอดปลอบแรงๆ สักที


ถ้าความรักสามารถทำให้ใครอีกคนเจ็บปวดไม่ต่างกันเหมือนในนิยายที่เขาแต่งอยู่นั้น เขาคงกำลังรักจีมินมากแล้วจริงๆ


“พี่ครับ ผมมีเรื่องจะขอความช่วยเหลือ ร้านกาแฟชองดัมอีกหนึ่งชั่วโมง”


เสียงแหบทุ้มเอ่ยทันทีที่ปลายสายรับโทรศัพท์ก่อนจะวางสายทันทีที่พูดจบไม่รอให้ปลายสายเอ่ยตอบหรือโวยวายอะไรพร้อมออกรถขับออกจากบริษัทด้วยความเร็วจนพนักงานตรวจสอบความปลอดภัยมองตามอย่างตกใจ




Page Eight __




ภายในร้านกาแฟเล็กๆ สุดปลายถนนย่านชองดัม ชายหนุ่มเจ้าของผิวขาวเด่นนั่งกุมแก้วมัคสีขาวสะอาดที่บรรจุอเมริกาโน่กาแฟรสโปรดอยู่มุมสุดของร้านดวงตาเรียวคมมองแก้วกาแฟอย่างเหม่อลอย จนบุคคลมาใหม่ได้แต่ยืนมองรุ่นน้องด้วยความไม่เข้าใจ


ให้เขารีบมาแล้วมาดูมันนั่งเหม่อแบบนี้เหรอว่ะมินยุนกิ! คิมฮีชอลคนนี้ก็มาการมีงานทำไหมว่ะ


“ไอ้ยุนกิ”


“มาแล้วเหรอ นั่งสิครับพี่”


คิมฮีชอลคนนี้อยากจะโบกหัวรุ่นน้องสักทีได้ไหม ได้น้ำเสียงไม่เดือดร้อนไม่สนใจว่าทำให้คนอื่นต้องเหนื่อยหอบขนาดไหนเนี่ยมันช่างกวนตีนนัก แต่เขาจะมองมันผ่านไปเพราะตลอดระยะเวลาหลายเดือนที่ผ่านนี่คือครั้งแรกที่เจ้ารุ่นน้องเป็นฝ่ายติดต่อเขามาด้วยตัวเองส่วนใหญ่มีแต่เขาส่งข้อความนัดมันมาดื่มซึ่งมันก็ปฏิเสธตลอดเวลา


เหมือนคนไม่อยากรู้จักเขาอย่างไงอย่างงั้น


“เออๆ ว่าแต่มีอะไรถึงให้พี่รีบออกมาแบบนี้ ที่บริษัทพี่พึ่งมีปัญหาอยู่”


“เรื่องนั้นแหละ”


คำตอบที่ทำให้ฮีชอลต้องขมวดคิ้วเข้าหากันอย่างไม่เข้าใจว่ายุนกิต้องการสื่ออะไร เรื่องนั้นแหละมันหมายถึงอะไรไม่ทราบเรื่องบริษัทเขามีปัญหาหรือเรื่องอะไร ยุนกิเป็นนักเขียนจะมารู้เรื่องภายในบริษัทเขาได้ยังไงกัน


“เรื่องอะไรว่ะ”


“เรื่องเกมโดนขโมย”


ท่าทางนิ่งเฉยก่อนจะยกกาแฟขึ้นจิบนั่นมันหมายความว่าอะไร มินยุนกิรู้เรื่องภายในบริษัทเขาได้ยังไงในเมื่อเจ้าตัวไม่ได้สนใจเกมแม้แต่น้อย วันๆ ก็หมกอยู่กับนิยายที่รักของมันถ้าไม่ติดว่าเป็นคนที่ทำให้เขาคบกับคนรักได้คิมฮีชอลจะไม่คิดไปคบให้เสียเวลาเลยจริงๆ


“เดี๋ยว นายรู้เรื่องนี้ได้ยังไง”


“ปาร์คจีมินไม่ผิด เขากำลังเป็นแพะพี่เปิดกล้องวงจรปิดได้ไหม ผมเชื่อว่าเขาไม่ได้ทำ”


น้ำเสียงจริงจังจนทำให้คนฟังอย่างฮีชอลรู้สึกประหลาดใจกับการพบกันครั้งนี้ของเขากับยุนกิเพราะตั้งแต่รู้จักกับยุนกิมาเขาไม่เคยเห็นสักครั้งว่าเจ้านี้จะจริงจังสนใจเรื่องของใครมากขนาดนี้แม้กระทั่งน้องสาวตัวเองที่ทำงานอยู่บริษัทเขานั้นยังไม่เคยเห็นจะตรึงเครียดเป็นเดือนร้อนใจอะไร


ถึงแม้ท่าทียุนกิจะดูชิลๆ แต่แววตาและน้ำเสียงที่ใช้มันปิดคนแบบเขาไม่ได้หรอก


“เป็นอะไรกับปาร์คจีมิน ตอบพี่มายุนกิ”


“...”


ดวงตาเรียวคมจ้องมองคนเป็นพี่ด้วยแววตานิ่งเฉยโดยที่อีกฝ่ายก็จ้องกลับมาอย่างคาดคั้นไม่แพ้กัน สุดท้ายยุนกิก็ต้องยอมแพ้เอ่ยประโยคที่เขาไม่คิดจะพูดมันออกมาให้ใครฟังแม้กระทั่งน้องสาวแท้ๆ ที่เขารักจนยอมทำเรื่องไร้สาระปลอมตัวไปทำงานแทนจนทำให้เขาได้พบกับปาร์คจีมิน


“ยุนกิ”


“เด็กคนนั้น... เป็นคนที่ผมรักตอนนี้”


คำตอบที่ทำให้คนฟังตกใจกับสิ่งที่ได้ยินในขณะที่คนพูดไม่ได้ตื่นเต้นหรือมีอาการอะไรนอกจากใบหน้านิ่งเฉยที่มองกลับมาอย่างกดดัน นิ่งจนเขารู้สึกว่าสิ่งที่ได้ยินเมื่อครู่นั้นเขาอาจจะหูฝาดก็ได้


“พี่หูฝาดใช่ป่ะ”


“ให้ถีบไหม?”


คิมฮีชอลคนนี้บอกได้เลยว่าตอนนี้เขารู้สึกสงสารปาร์คจีมินขึ้นมาแล้วแหละ เหมือนมีบาปที่ทำให้คนแข็งกระด้างแบบนี้ตกหลุมรักได้และบาปยิ่งกว่าคือคนที่อ่านหนังสือที่มันแต่งจนเป็นแฟนคลับมัน พวกแฟนคลับหนังสือจะเคยรู้ไหมนิยายรักที่อ่านติดกันนั่นแหละจะถูกแต่งออกมาจากคนด้านชาขนาดนี้


“ฉันล่ะสงสารจีมินจริงๆ สงสารแฟนคลับนายด้วยเฮ้อ...”


“ตกลงจะช่วยไหม?”


เสียงแหบทุ้มเอ่ยออกมาอย่างกดดันโดยไม่สนใจว่าอีกฝ่ายจะมีสีหน้าท่าทางยังไงกับคำพูดที่ตัวเองพึ่งได้พูดไปคำสารภาพครั้งแรกที่เขาพูดมันออกมาด้วยตัวเองถึงจะไม่ได้พูดมันออกมาให้คนที่ควรฟังราวกับย้ำเตือนภายในจิตใจเขาได้เป็นอย่างดีว่าความรู้สึกของเขาตอนนี้มีกับเพื่อนน้องสาวเป็นแบบไหน


เขารักเด็กคนนั้นเข้าแล้วจริงๆ และสักวันเขาสัญญาว่าเขาจะพูดมันออกมาให้อีกคนฟังถึงแม้คำตอบจะไม่ได้เป็นอย่างที่หวังก็ตาม แค่ได้พูดก็พอ...


“ได้ดิ นายจะไปดูเองหรือจะให้พี่ดู”


“ไปดูด้วยกันนี่แหละ ตอนนี้เลยได้ไหม?”


บางทีคิมฮีชอลก็รู้สึกว่าไอ้ท่าทางนิ่งเฉยของมินยุนกินี่มันหลอกลวงผู้คนชัดๆ มึงจะรีบไปไหนไม่ทราบครับพ่อน้องชายปล่อยให้พี่คนนี้ได้ดื่มกาแฟนั่งพักให้หายเหนื่อยในการบึ่งรถมาที่นี่บ้างได้ไหม!!







 

Next page














Vitamin J

กลับมาแล้วนะคะ จะทยอยลงจนจบนะ ใครที่รอกันต้องขอโทษด้วยนะคะที่ทำให้รอนานจนถึงว่าเราเลิกแต่งแล้ว ยังแต่งอยู่นะ

อย่าลืมเม้น หรือ #นิยายของชูก้า กันด้วยนะคะ

แล้วเจอกันตอนหน้านะคะ ^^


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 43 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

211 ความคิดเห็น

  1. #202 kuychai (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 21:47
    ใครทำจีมมม
    #202
    0
  2. #183 JP_Spectrum (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 มีนาคม 2561 / 05:47
    พี่ยุนกิเท่มากตอนนี้
    #183
    0
  3. #100 เมนจีม (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 21:16
    ช่วยน้องให้ได้นะะะะ
    #100
    0
  4. #96 tchr (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 11:39
    ฮืออออออออ คิดถึงมากกกกกก ยุนกินี่ก็นะ มาดเย็นชาแต่อบอุ่นใจมาก พี่คะ มีแบคดีขนาดนี้ ช่วยจีมินให้ได้นะคะ
    #96
    0
  5. #95 AnY.an* (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 02:42
    ฮีชอลนี่เมียผู้บริหารรึเปล่า5555555
    #95
    0
  6. #94 lionessme (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 19:06
    แบคใหญ่มากคุณมิน,ถึงขั้นสั่งเปิดกล้องได้
    #94
    0
  7. #93 Thitibam (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 16:40
    รอนะคะะ
    #93
    0
  8. #92 Bella Dalal (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 15:31
    ไรท์หายไปจนนึกว่าไม่เเต่งเเล้วจริงๆ555 เเต่เราก็จะรอนะคะ รอตอนต่อไปค่ะ :)
    #92
    0
  9. #91 เขยตระกูลควอน (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 14:49
    ไปช่วยน้องในฐานะมินยุนกิ ฐานะผู้ชายที่รักปาร์คจีมิน ไม่ใช้ในญานะมินยุนจีเพื่อนของจีมิน ฮืออออออ คิดถึงเรื่องนี้มากๆ เลย ;_; ส่วนฮีนิมคะ มินยุนกิเขาเป็นคนอบอุ่นกับคนที่เขารักนะคะ ไม่ได้เป็นด้านชานะ ฮือๆฟฟฟๆๆ
    ช่วยน้องให้ได้นะคะมินยุนกิ
    #91
    0
  10. #90 โลมาบนบก (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 14:08
    ฮือออออออ พี่ยุนกิช่วยน้องงง พี่ต้องช่วยให้ได้นะพี่????
    #90
    0
  11. #89 เมนจีม (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 07:51
    นึกว่าจะลอยเรื่องนี้ซะแล้วฮืออออออรอเสมอนะค้าาๆๆ
    #89
    0
  12. #88 lionessme (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2560 / 17:20
    งื้อออออ,ใครใส่ร้ายหนูลูกกก
    #88
    0
  13. #87 Maimai (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2560 / 01:15
    คิดถึงไรท์จังเลยค่ะะะะ คิดถึงพี่ยุนกิด้วยย
    #87
    0
  14. #85 โลมาบนบก (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2560 / 20:11
    ไรท์ มาวางบอมบ์แล้วจากไป ฮืออออออ
    #85
    0
  15. #84 LN_ahctun (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2560 / 19:02
    จีมินจะรู้ยังง่ะ แต่จีมินชอบพี่ก้านี่นา ใช่มะ คุยละสบายใจงี้อะ ฮื่อออออ รู้สึกถึงกลิ่นดราม่า
    #84
    0
  16. #83 Thitibam (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2560 / 18:17
    ฮื้อออ ไรท์
    #83
    0