ตีตราสวาท

ตอนที่ 9 : เริ่มต้นใหม่ 70 %

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 783
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    3 ก.พ. 60




“เพื่อนคุณธิศงั้นหรือป้า?”

ลัดจันทร์ถามป้าสอางค์ของเธอด้วยสีหน้าฉงนสนเท่หลังจากที่ได้ยินว่าอธิศวัสกำลังไปหาเพื่อนที่พักอยู่ที่บ้านต้นไม้ เพราะบรรดาเพื่อนของอธิศวัสนั้นหล่อนรู้จักเกือบทุกคน

“ใช่...เขาชื่อคุณวิล มาจากอเมริกา เป็นฝรั่งน่ะแก” คนเก่าคนแก่ของสวรรค์ริมแควรีสอร์ท บอกกล่าวเรื่องนี้กับหลานสาวฟัง

“เพื่อนฝรั่ง?” ทวนคำอย่างประหลาดใจนิดๆ เพราะถึงจะสนิทกันแค่ไหน แต่ก็ไม่เคยมีใครได้รับอภิสิทธิ์ให้ไปพักอาศัยที่บ้านต้นไม้ซึ่งเป็นเซฟเฮ้าส์สุดรักสุดหวงของชายหนุ่มเลย อย่าว่าอื่นไกล นอกจากเจ้าตัวเองแล้ว ก็ไม่มีใครได้เหยียบย่างไปที่นั่นเลยเสียด้วยซ้ำ

อธิศวัสสร้างบ้านต้นไม้หลังนั้นขึ้นมาด้วยตัวเอง เรียกว่าเขาตอกตะปูเองทุกเล่ม เลื่อยไม้เองทุกแผ่น สร้างมันขึ้นมาด้วยตัวเองคนเดียวทั้งหมด และใช้เวลากว่าสองปีถึงได้สำเร็จ เป็นพื้นที่หวงห้ามที่ไม่มีใครได้เข้าไป นอกจากตัวเขากับฟ้ารุ่งลดา ซึ่งก็ไม่ได้สนใจหรือโปรดปรานบ้านต้นไม้ของพี่ชายสักเท่าไหร่นัก

คุณวิลที่ป้าสอางค์พูดถึง จึงดูกลายเป็นแขกสุดพิเศษ ระดับซุปเปอร์วีไอพีเลยก็ว่าได้

“แล้วป้าเคยเห็นหน้าเขาไหม? คุณวิลเพื่อนคุณธิศนี่?” ถามอย่างใคร่รู้

“ไม่เห็นหรอก ไม่อยากเห็นด้วย เอ็งก็รู้ว่าข้าพูดภาษาปะกิดไม่เก่ง แค่ฮัลโล เวลคัม แต้งกิ้ว กู๊ดบาย ก็ยังใช้ผิดๆ ถูกๆ เลย” ค้อนน้อยๆ คนถามที่ไม่น่าถาม เห็นอยู่ว่าเวลามีลูกค้าเป็นชาวต่างชาติทีไร ป้าสอางค์เป็นได้ถอยกรูดแล้วรุนหลังหลานสาวให้ออกมารับหน้าแทนทุกที

“ว้า! เลยอดรู้เลยว่าหล่อหรือเปล่า?”

“หน็อย นังจันทร์ ข้าก็นึกว่าถามไปทำไม? เอ็งนี่มันชักจะไวไฟใหญ่แล้วนะ”

“โธ่! ป้า ฉันแค่ถามเฉยๆ อยากรู้ ไม่ได้จะไปส่องเขาสักหน่อย” บ่นงึมงำที่ถูกเข้าใจผิด

“ชะช่า...อย่าคิดเชียว เพราะคุณธิศสั่งห้ามเด็ดขาดว่าห้ามใครไปรบกวนเพื่อนแก นอกเสียจากว่าถ้าโทรศัพท์มาสั่งอะไรก็ให้เด็กเอาไปให้ และไม่ต้องเคาะประตูด้วย วางไว้ข้างนอกแล้วตะโกนบอกเขาก็พอ”

“โอ้โหป้า ทำไมถึงต้องทำอะไรลึกลับขนาดนั้นด้วย สงสัยเพื่อนคุณธิศคนนี้จะขี้เหร่ หรือไม่ก็เป็นพวกนักโทษหนีคดีมาหรือไร ถึงได้ต้องหลบซ่อนตัวขนาดนั้น” แค่ตั้งข้อสงสัย

“อีนังจันทร์ ลามปามใหญ่แล้วนะแก เพื่อนเจ้านายนะโว้ย จะเป็นโจรไปได้ยังไง?” พอโดนป้าเอ็ด ลัดจันทร์ก็หัวหด ไม่เถียงต่อ แต่เก็บเอาความสงสัยไว้ล้นอก และหมายมั่นว่าเจ้าหล่อนจะต้องเห็นหน้าเพื่อนของอธิศวัสให้ได้ อยากรู้นักว่าทำไมถึงต้องทำตัวลึกลับขนาดนั้นด้วย

แต่ดูเหมือนว่าคุณวิลอะไรเนี่ย จะหวงความเป็นส่วนตัวเอามากๆ ทีเดียว เพราะไม่เคยมีใครได้เห็นหน้า ลัดจันทร์มีหน้าที่ไปรับเสื้อผ้าของเขามาซัก พอเธอไปถึงตอนเช้า เสื้อผ้าที่ใช้แล้วก็อยู่ในตะกร้าเรียบร้อย พอเอาของเก่าไปเปลี่ยน ที่ใช้แล้วตะกร้าใหม่ก็รอคอยอยู่ เลยให้เชื่อว่าเพื่อนของธิศวัสมีตัวตนจริง และเป็นคงชายหนุ่มร่างใหญ่ จากเสื้อผ้าบิ๊กไซต์ที่เขาใส่นั่นแหละ

และโชคก็เข้าข้าง เมื่ออีกสองอาทิตย์ต่อมา ลัดจันทร์เอาเสื้อผ้าที่ซักเสร็จแล้วไปส่งให้ชายหนุ่ม แล้วบังเอิญยืนมองวิวสวยของแม่น้ำแควในมุมที่ไม่เคยได้เห็นมาก่อนพร้อมกับชื่นชมรสนิยมและความตาถึงของอธิศวัสที่สร้างบ้านต้นไม้ขึ้น ณ ตรงนี้ เพราะภาพตรงหน้าที่หล่อนเห็นมันงดงามเกินคำบรรยายจริงๆ

ประตูไม้ที่ปิดสนิทเหมือนไม่เคยเปิดต้อนรับใคร จู่ๆ ก็เปิดผางออกมาจากข้างใน เจ้าหล่อนหันขวับไปมองด้วยความตกใจ จึงได้เผชิญหน้ากับแขกลึกลับของเจ้านายเป็นครั้งแรก ลัดจันทร์มองตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะขอโทษขอโพยแล้ววิ่งจู๊ดลงมาจากบ้านต้นไม้ในทันที

“สาธุๆ อย่าไปฟ้องคุณธิศเลยนะ ไม่งั้นนังจันทร์มีหวังโดนด่า แถมโดนตัดเงินเดือนแน่ๆ” เจ้าหล่อนยกมือพนมไหว้เหนือหัวพร้อมกับภาวนา เพราะถึงอธิศวัสจะขึ้นชื่อว่า เป็นเจ้านายที่ใจดี มีน้ำใจกับบรรดาลูกน้อง แต่ลองว่าใครทำผิดหรือทำนอกเหนือคำสั่งเมื่อไหร่ เขาก็พร้อมจะกลายร่างเป็นคนที่ดุดันและเฉียบขาดจนทุกคนพากันหัวหด เรียกว่าปกครองด้วยทั้งพระเดชและพระคุณอย่างแท้จริง

ลัดจันทร์ใจตุ๊มๆ ต่อมๆ อยู่สองสามวัน หล่อนจำใบหน้าดุขึ้งรกรุงรังของผู้ชายตัวใหญ่เหมือนหมีคนนั้นได้ นัยน์ตาสีฟ้ามองมาที่หล่อนอย่างตระหนกตกใจเช่นกัน

“ลัดจันทร์” น้ำเสียงเรียกเป็นปกติ แต่สามารถสะกิดให้คนมีชะนักปักหลังสะดุ้งโหยงได้

“คะ...ขา คุณธิศ” หันมาเผชิญหน้าเจ้านายใจเต้นแรง

“เป็นอะไรตกใจ ขวัญอ่อนเสียจริง” ว่าพร้อมกับส่ายหน้าไปมา “ถ้าว่างก็ช่วยไปจัดการปัดกวาดฝุ่นห้องยัยฟ้าให้ด้วยนะ สุดสัปดาห์นี้เขาจะกลับบ้าน”

“จะกลับจริงหรือคะคุณธิศ?” ที่ถามเพราะหญิงสาวไม่ได้กลับบ้านมาเกือบเดือนได้แล้ว หลอกให้คนทางนี้ดีใจรอเก้อมาหลายอาทิตย์แล้ว

“เห็นยัยฟ้าว่าอย่างนั้นนะ นี่ฉันก็บ่นไปเหมือนกัน ก็อ้างว่าติดซ้อมกีฬามหาวิทยาลัยและก็ใกล้สอบด้วย ทำกิจกรรมเยอะอย่างนี้ ถ้าเกรดตกล่ะก็ฉันจะให้งดกิจกรรมหมดทุกอย่างเลย” คนเป็นพี่ก็บ่นเหมือนกัน

“ได้ค่ะ งั้นเดี๋ยวจันทร์ไปทำให้เลยก็แล้วกัน วันนี้ว่างอยู่” และไม่อยากอยู่เผชิญหน้ากับเจ้านายด้วย

“ฉันบอกจันทร์ไว้ก่อน กลัวลืม ช่วงนี้หลายเรื่องเหลือเกิน ไหนจะงานของสมาคม งานแต่งคนนั้นคนนี้ ใกล้หน้าหนาวแล้วสินะ ฤดูแต่งงาน ได้การ์ดมาตั้งหกเจ็ดใบ ใส่ซองสนุกเชียว” อธิศวัสว่า อมยิ้มน้อยๆ

“อยากได้ซองคืน คุณธิศก็ต้องแต่งมั่งสิคะ” ป้าสอางค์แนะนำคนหนุ่ม

“แล้วจะให้ผมไปแต่งกับใครล่ะครับป้า วันๆ ก็ทำแต่งานในรีสอร์ท ไม่ค่อยได้เจอสาวๆ ที่ไหน?”

“อู้ย...ว่าไป สาวๆ น่ะเจอทุกวัน คุณธิศไม่สนใจมองเองมากกว่า นี่ป้าก็รออยู่นี่ว่าเมื่อไหร่จะมีข่าวดี ลุ้นคุณธิศมาหลายปีก็ยังไม่มีวี่แวว อีกไม่นานคุณฟ้าเรียนจบ ระวังน้องจะแซงหน้าไปเสียก่อนนะคะ” ป้าสอางค์กล้ากระเซ้า เพราะเป็นคนเก่าคนแก่ที่ดูแลชายหนุ่มมานาน ตั้งแต่สมัยปู่ย่าของเขา จึงเอ็นดูเห็นอธิศวัสและฟ้ารุ่งลดาเป็นเหมือนลูกเหมือนหลานของแกเอง

“นั่นสิครับ แต่ไม่เป็นไร ยัยฟ้าเป็นผู้หญิง รีบแต่งงานนั่นแหละดีแล้ว ส่วนผมเป็นผู้ชายไม่ห่วงเรื่องนี้เท่าไหร่” เจ้าตัวว่าอย่างอารมณ์ดี

“แหม! ทำมาพูดดีไป เห็นพอมีหนุ่มๆ มาคุยกับคุณฟ้าเป็นได้แลตาขวางทุกที” เหน็บคนหวงน้องสาว

“ก็ยัยฟ้ายังเรียนไม่จบนี่ครับ ตอนนี้มีหน้าที่เรียนอย่างเดียว ห้ามมีแฟน ไว้ร่ำเรียนจบมีการมีงานทำดูแลตัวเองได้เมื่อไหร่นั่นแหละ ผมก็ไม่หวงไม่ห้ามหรอก”

“ค่า...แต่คุณฟ้าก็ดีนะคะ เป็นเด็กดีเชื่อฟังคุณธิศทุกอย่าง บอกยังไงได้อย่างนั้น นี่ถ้าคุณท่านทั้งสองยังอยู่คงชื่นใจ คุณธิศก็ทำงานทำการประสบความสำเร็จ คุณฟ้าก็เรียนเก่ง ใกล้จะจบแล้วด้วย” ป้าสอางค์เองเป็นคนอื่น ยังอดจะปลาบปลื้มใจแทนไม่ได้เลย

“คุณฟ้าน่ะไม่สนใจหนุ่มที่ไหนหรอกป้า เห็นมีปลื้มตาหวานอยู่คนเดียว ก็คนข้างเตียงนั่นแหละ” ลัดจันทร์ที่วัยไล่เลี่ยกันว่าขึ้นมา ก่อนจะนึกอะไรขึ้นได้

“ผู้ชายคนนั้น”

“อะไรของแกนังจันทร์ พูดถึงผู้ชายที่ไหน?” ผู้เป็นป้าหูกระดิก

“ปละ...เปล่าป้า...นี่ก็ไม่มีงานแล้ว เดี๋ยวฉันขอตัวไปเก็บกวาดห้องให้คุณฟ้าก่อนนะ” ลัดจันทร์ว่าแล้วก็รีบวิ่งปรู๊ดหายไปทันที ไม่อยู่รอฟังคำอนุญาต เพราะต้องการจะไปพิสูจน์อะไรบางอย่าง 


ฝากอ่านด้วยจ้า...

ใครชอบนิยายรัก โรแมนติก คอเมดี้ จัดเรื่องนี้ไปด่วนเลยน๊า ^^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

17 ความคิดเห็น