ตีตราสวาท

ตอนที่ 31 : ความทรงจำเก่า 30 %

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 880
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    26 ก.พ. 60



ธิศวัสจัดเลี้ยงต้อนรับให้กับทีมงาน ที่หลังจากวันนี้ไปสำรวจโลเคชั่นเรียบร้อยแล้ว ตั้งแต่พรุ่งนี้เป็นต้นไปคือการตะลุยถ่ายทำให้เสร็จตามกำหนด ถือว่าเป็นงานหนักที่รออยู่ คงไม่มีโอกาสที่จะได้ละเลียดทานอาหารอย่างวันนี้

วิลเลี่ยมรอคอยฟ้ารุ่งลดาปรากฏตัวด้วยใจจดจ่อ เขาตอบตัวเองไม่ได้เหมือนกัน ว่าทำไมวันทั้งวันถึงได้กระวนกระวายอยากเห็นหน้าเธอนัก การปรากฏตัวของหมออังกูรในค่ำนี้ที่สวรรค์ริมแควรีสอร์ท พร้อมกับคนที่เขารอคอย ทำให้พระเอกหนุ่มไม่สบอารมณ์อย่างหนัก

“ผู้ชายคนนั้นแฟนเฟย่าเหรอ?” ถามขึ้นรวนๆ น้ำเสียงและสีหน้าไม่ค่อยพอใจ แม้จะรู้มาจากอธิศวัสแล้วว่าทั้งสองคนยังไม่ได้ตกลงปลงใจคบหากัน

ฟ้ารุ่งลดาที่กำลังเดินสำรวจตรวจตราความเรียบร้อยของโต๊ะบุฟเฟ่ต์ที่ฝ่ายจัดเลี้ยงของรีสอร์ททยอยลำเลียงออกมาจากครัวชะงัก หันไปมองหน้าคนถามอย่างประหลาดใจ ไม่รู้ว่าเขามาโผล่ข้างหลังเธอตั้งแต่เมื่อไหร่

“อ๋อ...ค่ะ” เธอผงกหน้ารับสมอ้าง เพื่อจะกันหัวใจตัวเองให้ออกห่างจากเขา...ผู้ชายอันตราย

ใช่...ไม่ใช่...จริง...ไม่จริง...เขาก็ไม่รู้ด้วยเสียหน่อย อยู่ถ่ายหนังแค่เดือนเดียว เดี๋ยวเขาก็ต้องกลับไปแล้ว...ไปในโลกของเขา...โลกที่แตกต่างจากเธอลิบลับ และเธอก็ไม่มีวันจะไปถึงด้วย

ตอนนี้ฟ้ารุ่งลดาต้องการใครสักคนที่มาช่วยยึดเหนี่ยวหัวจิตหัวใจเธอไม่ให้ไหลล่องหรือลอยเพริดไปกับความเพ้อฝันจอมปลอม และภาพฉากหน้าสวยงามที่คิดไปเองอีกแล้ว

ทั้งที่รู้ว่าเธอโกหก...แต่เขาก็อดที่จะหัวเสียไม่ได้...หรืออีกทีก็เพราะว่าเธอโกหก เลยทำให้เขาโมโห

“งั้นดีเลย พี่อยากรู้จักเขา” ไม่ว่าเปล่ามีถือโอกาสตวัดแขนโอบไหล่เธอ แล้วเดินไปหาหมออังกูรที่นั่งอยู่คนเดียว

“เฮ้!  สวัสดี คุณเป็นบอยเฟรนด์ของเฟย่าใช่ไหม?” ทักพร้อมกับยื่นมือไปจับกับอีกฝ่าย คุณหมอเอาแต่ตื่นตะลึงที่ดาราในดวงใจเข้ามาทักทาย ไม่ทันได้ฟังดีผงกหน้าอย่างเดียว “ยินดีที่ได้รู้จัก”

“ครับๆ ยินดีที่ได้รู้จัก ผมเป็นแฟนคุณ ติดตามเรดสปายทุกตอนไม่เคยพลาด”

“ดีใจที่ได้มาเจอแฟนตัวจริง...ถ่ายรูปกันหน่อยไหม?” ว่าแล้วก็ล้วงเอาโทรศัพท์ขึ้นมา ดึงบ่าของคนที่สูงน้อยกว่านั่นมาใกล้ๆ แล้วถ่ายรูปคู่ให้ ทำเอาคุณหมอหนุ่มถึงกับปลื้มอกปลื้มใจที่ดาราดังระดับโลกไม่ถือเนื้อถือตัวสักนิด

“อ่า...ผมขอถ่ายในโทรศัพท์ผมด้วยได้ไหม?” ว่าพร้อมกับล้วงโทรศัพท์ออกมาจากในกระเป๋ามือไม้สั่น

“ได้เลย...ยินดี” ใบหน้าคร้ามเข้มยิ้มแฉ่งมีมนุษยสัมพันธ์เป็นเลิศ

“วานถ่ายให้หน่อยนะครับคุณฟ้า เอาหลายๆ รูปเลย” ท่าทางคุณหมอทั้งตื่นเต้นและดีใจอย่างเก็บอาการไม่อยู่ ฟ้ารุ่งลดาเกิดอาการเซ็งขึ้นมา ไม่คิดว่าหมออังกูรจะเบอร์ห้า...บ้าเห่อ ดารากับเขาด้วย

เธอรับโทรศัพท์จากคุณหมอมาช่วยถ่ายรูปให้ได้ไปหลายภาพ ก่อนส่งโทรศัพท์คืนเจ้าของ ที่รับไปตรวจเช็กหน้าจอไม่ได้สนใจเธอเลยแม้แต่นิด

วิลเลี่ยมยักคิ้วให้หยับๆ อย่างเป็นต่อ เป็นท่าทางที่เธอเกลียดนัก

“ขอบคุณมากนะครับ ผมดีใจจริงๆ ที่ได้เจอคุณ มันเหมือนฝันไปเลย” คุณหมอเพ้อพร่ำ

“คุณเป็นเพื่อนเฟย่า ก็เหมือนเพื่อนผม” คนว่าแจกยิ้มไม่กลัวเหงือกแห้ง

“เฟย่า” คุณหมอทำหน้างง

“นี่ไง...มายด์ เบบี้ดอล์ เธอคนนี้แหละที่ประกาศว่า โตขึ้นมาจะเป็นเจ้าสาวของผม” ว่าพร้อมกับหันมหอมแก้มเธอฟอดใหญ่อย่างรักใคร่เอ็นดู

ฟ้ารุ่งลดาตัวแข็งทื่อ ไม่รู้ว่าเขากำลังทำอะไรอยู่ และเกิดความจำดีอะไรขึ้นมาถึงมาพูดเรื่องนั้นในตอนนี้

หมออังกูรหน้าเหวอไปนิดๆ ก่อนจะหัวเราะแหะๆ ตามน้ำ

“พวกคุณรู้จักกันนานแล้วหรือครับ?”

“ใช่ เรารู้จักกันตั้งแต่ตอนเป็นเด็ก ก่อนที่เธอจะย้ายกลับมาประเทศไทย”

“ผมไม่เคยเห็นรู้เรื่องนี้เลย” คุณหมอพูดอย่างงงๆ

“อ้าว! พวกคุณมีความลับกันด้วยเหรอ? ขอโทษๆ ผมไม่รู้ ไม่นึกว่าเรื่องของเราสองคนจะเป็นความลับสำหรับคนอื่น” หันมาสบตาเธอพร้อมกับคำพูดแฝงความนัยที่ทำเอาเธอหายใจไม่ทั่วท้อง

ฟ้ารุ่งลดาทำหน้าไม่ถูก เธอบิดตัวเองออกจากอ้อมแขนของเขาอย่างไม่พอใจนิดๆ ก็พอดีกับที่อธิศวัสและสะบันงาเข้ามาร่วมวงด้วย

“ทำความรู้จักกันแล้วหรือ?”

“ครับ ผมได้ถ่ายรูปกับเขาด้วย” พูดอวดๆ สะบันงาตาโต

“ฉันปันค่ะ...เพื่อนของฟ้า และเป็นแฟนของพี่ธิศ ยินดีที่ได้รู้จัก” หญิงสาวชิงแนะนำตัวเองแล้วยื่นมือไม่หาพระเอกหนุ่ม ที่จับแสดงความยินดี สีหน้าดีอกดีใจ ขณะที่อธิศวัสส่ายหน้าดิกปฏิเสธสถานเดียวกับแม่สาวขี้ตู่

“ขอปันถ่ายรูปกับคุณวิลเลี่ยมด้วยได้ไหมคะ?” ท่าทางกระดี๊กระด๊า ทั้งที่เมื่อกี้ยังเกาะหนึบติดอธิศวัสเป็นตังเมอยู่แท้ๆ

“ยินดีครับ”

“คุณใจดีจัง ไม่ถือตัวด้วย โอ้ย...น่ารักอ่ะ พี่ธิศถ่ายรูปให้ปันหน่อย เอาสวยๆ เลยนะคะ” สะบันงารีบล้วงโทรศัพท์ยื่นให้อธิศวัสที่ยืนหน้าตึง เมื่อถูกใช้ให้ถ่ายรูป เขาจึงต้องทำหน้าที่ช่างภาพจำเป็นอย่างเสียไม่ได้

“ไหนดูสิคะพี่ธิศ สวยไหม? อ๋าย...ถ่ายยังไง หน้าปันบานเป็นกาละมังเลย เอาใหม่ๆ” ว่าแล้วก็ยื่นโทรศัพท์คืนให้ชายหนุ่มช่วยเป็นตากล้องอีก

“เดี๋ยวก็ใช้แอพแต่งเอาสิ...หน้าเรามันบานอยู่แล้ว ถ่ายยังไงก็เหมือนเดิมแหละ” ว่าอย่างหมั่นไส้ คนระริกรี้ออกนอกหน้า

“ว้าย! พี่ธิศอ่ะ ปากคอเราะร้ายที่สุดเลย หึงปันหรือคะ?”

อธิศวัสได้แต่ส่ายหน้าหน่ายๆ กับคนช่างคิดเองเออเอง

“มาครับ เดี๋ยวผมถ่ายให้ก็ได้” หมออังกูรรับอาสา

“หมอน่ะ น่ารักที่สุดเลยค่ะ” สะบันงารีบชม ยื่นโทรศัพท์ให้คุณหมอแทน

“เบอร์ห้า บ้าเห่อพอกันทั้งสองคนเลยค่ะ” ฟ้ารุ่งลดากระซิบพี่ชาย พยักพเยิดหน้าไปทางคุณหมอและคุณพยาบาลที่กระดี๊กระด๊ากันยกใหญ่

“อาหารเรียบร้อยดีไหมฟ้า?”

“ค่ะ ทางโน้นกำลังเอนจอยกัน มีแต่คุณดาราใหญ่นี่แหละค่ะ ที่ยังไม่ได้ทาน มาหว่านเสน่ห์เรียกเรตติ้งอยู่” พูดพร้อมค้อนประหลับประเหลือกดาราดังที่เอ่ยถึง

“อ้าว! แล้วเราเป็นอะไร เมื่อก่อนเห็นเครซี่นายวิลจะเป็นจะตาย” ถามทำหน้าแปลกใจ

“ฟ้าไม่บ้าดาราด้วยหรอกค่ะ พี่ธิศรับรองแขกด้วยละกัน ฟ้าจะขอไปช่วยจันทร์ดูอาหารทางโน้นก่อนนะคะ”

พี่ชายพยักหน้า ร่างบางก็เดินลิ่วจากไป บอกไม่ถูกเหมือนกันว่าทำไมถึงไม่อยากใกล้เขา เห็นหน้าวิลเลี่ยมแล้วก็รู้สึกหมั่นไส้ ไม่ชอบขี้หน้าขึ้นมา โดยเฉพาะท่าทางเฟรนด์ลี่ที่เขาแสดงออกกับเพื่อนๆ ของเธอเหมือนกำลังทำคะแนน

สายตาคมกริบมองตามหลังไป กำลังคิดว่าวิธีไหนจะหาโอกาสได้ใกล้ชิดกับฟ้ารุ่งลดาและได้อยู่ด้วยกันตามลำพัง

+++++++++


ใครอยากอ่านเต็มเรื่อง พร้อมให้โหลดจ้า ^^


ตีตราสวาท
วชิราภา
www.mebmarket.com
ครั้งหนึ่งเธอเคยเป็นของเขา...และเขาจะไม่มีวันยอมให้เธอไปเป็นของใครอีก วิลเลี่ยม สตาร์คนดังของ NFLหนีข่าวฉาว และแฟนสาวที่นอกใจมาอยู่เมืองไทยในค่ำคืนแสนทรมานที่ต้องการผ่านพ้นฝันร้ายไปให้ได้ เขาต้องการผู้หญิงสักคน...มาช่วยลบเลือนความทรงจำร้ายๆ นั่นทิ้งไปและฟ้ารุ่งลดาก็ผ่านเข้ามาโดยไม่ได้ตั้งใจ “พี่เป็นผู้ชายคนแรกของฟ้า หรือว่าจะเถียง”สองแขนที่แข็งแรง รัดร่างอรชรเอาไว้ แน่นยิ่งกว่าแน่น“เวลาผ่านมาตั้งสี่ปี เพิ่งสำนึกได้ตอนนี้หรือไง...ฟ้าไม่เปลืองสมองไปจำหรอกนะ เมื่อคุณก็บอกเองว่าเมา...และไม่ได้ตั้งใจ”ตอกคนหน้ามึนกลับไป ทั้งที่ใจก็เจ็บแสนเจ็บ กับเหตุผลอย่างคนมักง่ายของเขา“ไม่จำก็ไม่เป็นไร...เพราะพี่จะทำมันใหม่ ให้ดีกว่าเดิมด้วย...และครั้งนี้พี่ไม่เมาและพี่ตั้งใจ” น้ำเสียงที่กระซิบชิดข้างใบหู ทำเอาเธอขนลุกซู่ขึ้นมาทั้งตัว“อย่าทำบ้าๆ นะวิล” เธอขู่กลับไปด้วยเสียงสั่นพร่าแต่คำขอกลับถูกปฏิเสธโดยสิ้นเชิง...เมื่อร่างบางถูกวางลงบนเตียง...ตามด้วยมวลน้ำหนักมหาศาล จากกายร้อนผ่าวเปล่าเปลือยล้อนจ้อน

ฝากนิยายเรื่องใหม่ "วิวาห์ตีทะเบียน" ด้วยจ้า ^^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

17 ความคิดเห็น