ตีตราสวาท

ตอนที่ 28 : รักลงตัว 100 %

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 806
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    26 ก.พ. 60

 



“ไม่ต้องห่วงนะ ตอนนี้ทางทีมงานกำลังหาสถานที่ ที่ใกล้เคียงกับฉากเดิม คิดว่าอีกไม่นานก็คงจะได้เริ่มถ่ายทำกันต่อ พวกคุณไม่ต้องกังวล ผมจะพยายามปิดกล้องให้ได้ภายในกำหนด” โรเบิร์ตให้คำมั่นสัญญากับนักแสดงหนุ่มคิวทองและผู้จัดการที่บุกมาถึงออฟฟิศของเขา

“ผมคิดว่าบางทีเราอาจจะช่วยอะไรคุณได้บ้าง...ผมอยากเห็นโลเคชั่นที่จะใช้ถ่ายอีกครั้งหนึ่ง” วิลเลี่ยมเสนอตัว โรเบิร์ตจึงเปิดไอแพดแล้วยื่นให้เขาดู เขารู้สึกคุ้นๆ ตาสถานที่คล้ายๆ แบบนี้ สีหน้าครุ่นคิดนิ่งงันไปพักใหญ่ ก่อนจะนึกออกว่ามันคือที่ไหน

รีบล้วงโทรศัพท์ในกระเป๋า แล้วเปิดอีเมลของเพื่อนสนิท กดลิงค์ไปยังรูปที่อธิศวัสได้ถ่ายไว้ในโฆษณารีสอร์ท แล้วยื่นให้โรเบิร์ตได้ดู

“พอจะใกล้เคียงกันไหมครับ?”

“ที่ไหนกันเนี่ย? มันสวย...สวยมากๆ ทีเดียว สวยกว่าโลเคชั่นเดิมเสียอีก” โรเบิร์ตตาลุกวาวอยางตื่นตะลึง

“ที่เมืองไทย ไกลหน่อย ผมมีเพื่อนอยู่ที่นั่น และถ้าคุณสนใจ ผมสามารถต่อสายตรงให้ได้ทันทีเลย” เขาหมายมั่นปั้นมืออยู่แล้วที่จะได้กลับไปที่นั่นอีกครั้ง เพื่อแก้ไขเรื่องในอดีต

“จะช้าอยู่ทำไมล่ะ? ผมอยากเห็นโลเคชั่นนี้ในตอนนี้ว่ามันจะเหมือนในรูปอยู่หรือเปล่า?”

“ได้...ผมจะจัดการให้เอง...ถ้าเราใช้สถานที่นี้ได้ คุณจะบินไปเมืองไทยไหมล่ะ?”

“แน่นอนสิ...มันคุ้มที่สุดแล้วล่ะ” โรเบิร์ตให้คำมั่น

วิลเลี่ยมจึงไม่รอช้า เขาติดต่อหาอธิศวัส และฝ่ายนั้นก็จัดการหาข้อมูลพร้อมกับแผนการอำนวยความสะดวกให้กับกองถ่ายด้วยความเต็มใจยิ่ง

“งานยังยุ่งเหมือนเดิมอยู่ไหม?” ชายหนุ่มโทรศัพท์ทางไกลไปเมืองไทย หลังจากที่ได้ข้อสรุปว่า ทีมงานถ่ายทำภาพยนตร์ จะยกกองไปถ่ายทำโลเคชั่นที่นั่นแทน

“ตอนนี้มียัยฟ้ามาช่วย ก็พอจะลดงานบางอย่างไปได้หน่อย แต่ก็ไม่มาก เพราะเธอก็ยังทำงานประจำอยู่”

“เฟย่าย้ายกลับไปอยู่ที่นั่นแล้วหรือ?” น้ำเสียงของเขาตื่นเต้นยินดี แปลว่ากลับไปเมืองไทยหนนี้ เขาจะได้พบหน้าเธอแน่ๆ

“ใช่ เธอกลับมาช่วยงานฉันที่รีสอร์ต...ตอนนี้รีสอร์ทขยายออกไปอีกหลายหลัง แต่บ้านบนต้นไม้ของนายก็ยังอยู่นะ ฉันไม่ค่อยได้ไปที่นั่นสักเท่าไหร่ แต่มันยังคงสภาพเดิมเหมือนนายมาครั้งที่แล้ว” เข้าใจเอาอะไรมาหลอกล่อ หมอนี่รู้ว่าเขาติดใจบ้านบนต้นไม้หลังนั้น...และยิ่งกว่านั้น ใครบางคนก็ติดอยู่ในใจของเขาเช่นกัน

แต่จนป่านนี้ สี่ปีผ่านไป เขาก็ยังนึกไม่ออกว่า จะแก้ไขความผิดครั้งนั้นยังไงดี?

+++++++++

 

“ห้องพักถูกจองเต็มหมดทั้งเดือนเลยหรือจันทร์ นี่ก็ไม่ใช่ไฮซีซั่นเสียหน่อย”

คนที่นั่งตรวจสอบบัญชีเงยหน้าขึ้นมาถามลัดจันทร์ ที่ใช้เวลาอยู่ในรีสอร์ทมากกว่า เมื่อเห็นลงตารางจองที่พักเต็มเหยียดยาวนานเกือบสองเดือน แต่ก็ไม่ได้ระบุชื่อกรุ๊ปทัวร์ หรือคนจองเอาไว้

“ค่ะ คุณธิศสั่งให้กันไว้ น่าจะเป็นทัวร์กรุ๊ปใหญ่เลยนะคะคุณฟ้า”

“แล้วทำไมไม่เห็นลงชื่อล่ะ ว่าจากบริษัทไหน หรือที่ไหน จองทั้งเดือนนี่นะ พวกเขามาทำอะไร แล้วเป็นกรุ๊ปไหนใช่ลูกค้าจีนหรือเปล่า เราจะได้เตรียมเมนูอาหาร จัดสถานที่ให้ถูกใจ?” เพราะปรากฏการณ์อย่างนี้ไม่เกิดขึ้นบ่อยนัก เลยทำให้ฟ้ารุ่งลดาอดที่จะแปลกใจไม่ได้

“จันทร์ก็ไม่ทราบเหมือนกันค่ะ คุณฟ้าคงต้องถามคุณธิศเอาเอง เพราะแกเป็นสั่งให้ลงเวลาเอาไว้” ลัดจันทร์ยิ้มให้ไม่เต็มปาก ไม่ใช่ว่าเธอไม่ถาม แต่อธิศวัสก็แค่พูดสั้นๆ ว่า

ทำตามที่ฉันสั่งเถอะน่าจันทร์ ไม่ต้องถามมากหรอก

แล้วคนอย่างหล่อน จะไปกล้าหือกับเจ้านายได้ยังไง?

เพียงแต่คิดว่าต้องมีอะไรไม่ชอบมาพากลแหงๆ เพราะแค่รายชื่อลูกค้า ก็ไม่น่าจะต้องปิดเป็นความลับอะไร เดี๋ยวอาทิตย์หน้าลูกค้ากลุ่มนี้เข้ามา ก็จะรู้เองล่ะว่าเป็นพวกไหนกัน

“คุณธิศมาโน่นแล้วค่าคุณฟ้า ถามเลยค่าถามเลย” ลัดจันทร์ยุส่ง เพราะก็อยากรู้อยู่เหมือนกัน

ทันทีที่อธิศวัสที่เดินตรวจงานรอบๆ รีสอร์ทมาถึง ฟ้ารุ่งลดาก็ถามเรื่องที่สงสัย

“อ๋อ...นี่เป็นกรุ๊ปจองพิเศษแขกของพี่เอง”

“แขกของพี่?” ทำหน้าฉงน “จองเต็มเลยหรือคะ?”

“อื้ม....ใช่ กรุ๊ปใหญ่น่ะ สักห้าหกสิบคนได้ และเขาก็อยากได้ความเป็นส่วนตัวด้วย”

“ห้าหกสิบคน ต้องถึงขนาดปิดรีสอร์ทเลยหรือคะ? อย่างนี้ห้องที่ว่างๆ เหลือๆ ก็ยังรับลูกค้าได้อีกตั้งเยอะ”

“เอาน่าฟ้า...กรุ๊ปนี้แขกพิเศษของพี่จริงๆ อีกอย่างช่วงนี้ก็ไม่ใช่ไฮซีซั่น แขกไม่เยอะหรอก” รีบบอกน้องสาว

“แล้วแขกพี่ธิศนี่ใครกัน ฟ้ารู้จักหรือเปล่า? ทำไมไม่ระบุชื่อ ดูเหมือนอะไรๆ ก็เป็นความลับหมด มันอะไรคะเนี่ย?”

อธิศวัสอมยิ้มกริ่ม ไม่ตอบว่ากระไร เพราะวิลเลี่ยมให้เขาช่วยปิดเอาไว้ก่อน หมอนั่นอยากเซอไพร์ซฟ้ารุ่งลดา เขาเองก็นึกสนุกไปด้วย อยากเห็นหน้าตาดีใจของน้องสาวในตอนนั้น

“เอาน่า เดี๋ยวอาทิตย์หน้าพวกเขามาถึง ฟ้าก็รู้เองแหละ” คำตอบมีลับลมคมนัยไม่น่าไว้ใจสักนิด

“สวัสดีครับพี่ธิศ” การมาถึงของใครบางคน ดึงความสนใจจากพี่ชายไปเสียก่อน

อธิศวัสหน้าตึง

“หวัดดีคุณหมอ...มาทำอะไรแต่เช้า”

“ผมมารับฟ้าจะไปอบรมด้วยกันที่ชลบุรีครับ” รีบรายงานตัว

“อ้าว! ต้องไปชลบุรีเลยหรือ? พี่ก็นึกว่าอบรมแถวนี้...แล้วนี่ไปกันสองคนหรือ?” ทำหน้าไม่ไว้ใจ ตอนที่ฟ้ารุ่งลดาบอก เขาก็ไม่ได้ถามไถ่ให้ถ้วนถี่ และก็ไม่รู้ด้วยว่าจะมีสารถีส่วนตัวมารับ

“ไปกันสามคนครับ มีปันด้วย เดี๋ยวจะแวะไปรับ ผมมารับฟ้าก่อนเพราะเป็นทางผ่าน”

“อ้อ...แค่ทางใช่ไหมที่เป็นทางผ่าน หวังว่าคนแถวนี้คงไม่ใช่ทางผ่านของหมอด้วยนะ” รีบดักคอเอาไว้ก่อน

“ผมไม่กล้าคิดอย่างนั้นหรอกครับ...จีบใครก็จีบจริง คบใครก็คบจริง ผมให้เกียรติผู้หญิงเสมอ” หันไปยิ้มให้ฟ้ารุ่งลดาตาหวาน เสียจนเขานึกหมั่นไส้

“กระเป๋าอยู่ไหนครับฟ้า?”

ฟ้ารุ่งลดาเอี้ยวตัวก้มลงไปหิ้วกระเป๋าสัมภาระใบย่อมขึ้นมา และหมออังกูรก็รีบกุลีกุจอไปช่วยถือให้

“อะไร นี่ต้องนอนค้างคืนด้วยหรือ?” ดูเหมือนคนเป็นพี่จะไม่รู้รายละเอียดสักอย่าง

“ค่ะ มันเป็นงานอบรมสัมนาวิชาการ นอนค้างสองคืนเองค่ะ”

“อะไร นี่ต้องนอนค้างสองคืนเลยหรือ?” ถามเสียงดังขึ้นทุกที

“โธ่! พี่ธิศค่ะ ตั้งชลบุรีนะคะ จะให้ขับรถไปกลับหรือไง เหนื่อยตายพอดี”

“แล้วนี่ไปกันแค่สองคน...เอ๊ย! สามคนเท่านั้นหรือ?”

“มีรถตู้ของโรงพยาบาลไปอีกคันหนึ่งครับ” คุณหมอตอบยิ้มๆ

“ก็แล้วทำไมไม่ไปรถตู้ จะเหนื่อยขับรถไปเองทำไม?” ถามอย่างไม่พอใจนัก ไม่ค่อยจะไว้ใจให้หนุ่มสาวอยู่กันตามลำพัง ถึงว่าจะมีสะบันงาไปอีกคน ก็กลัวว่าไม่ใช่ไปช่วยกันหรอก แต่ไปช่วยส่งเสริมแทนต่างหาก

“สองสาวอยากจะแวะเที่ยว แวะซื้อของฝากด้วยน่ะครับ ขับไปเองสะดวกกว่าจะได้นั่งรถสบายๆ อีกอย่างรถผมก็ไม่ค่อยได้ขับไกลๆ ด้วย เอามาวิ่งเสียหน่อย”

คนฟังเหตุผลหน้ายุ่ง นึกอยากห้ามอยู่เหมือนกันแต่เวลามันกระชั้นเต็มทีแล้ว

“ไปกันเถอะค่ะคุณหมอ รถตู้ออกไปตั้งครึ่งชั่วโมงแล้ว เดี๋ยวไปถึงช้า พี่นารีจะว่าพวกเราเอาได้” ฟ้ารุ่งลดาตัดบทการสนทนาระหว่างพี่ชายกับคุณหมอ เพราะไม่อย่างนั้นก็คงถามซักไซ้ไล่เลียงกันยืดเยื้อไปไม่สิ้นสุดแน่

“ผมไปก่อนนะครับพี่ สวัสดีครับ” คุณหมอยกมือไหว้นอบน้อม ก่อนจะหิ้วกระเป๋าเสื้อผ้าให้หญิงสาว

“อื้อ...ขับรถดีๆ แล้วกันนะ” สั่งทิ้งท้าย มองตามหลังทั้งสองคนที่เดินไปขึ้นรถ

“คุณหมอนี่น่ารักดีนะคะคุณธิศ” ลัดจันทร์เอ่ยชม หลังจากเห็นเพื่อนร่วมงานของฟ้ารุ่งลดาที่มักมากับสะบันงาบ่อยๆ ดูก็รู้ว่าคุณหมอกำลังมาจีบคุณฟ้าของเธออยู่

“น่ารักตรงไหน หน้าตาอย่างกะโนบิตะ” พูดขึ้นมาอย่างอคติ หลังจากที่เขาไปปรากฏตัวที่โรงพยาบาลวันนั้น และหมออังกูรได้ประกาศเจตนารมย์ว่าอยากจะคบหากับฟ้ารุ่งลดา แถมยังขออนุญาตเขาเป็นนัยๆ แม้ไม่ได้ตอบรับหรือปฏิเสธ ฝ่ายนั้นก็เดินหน้ารุกบุกมารับส่งฟ้ารุ่งลดาถึงรีสอร์ทบ่อยเสียจนคนแถวนี้เข้าใจผิดว่าเจ้าหมอนี่เป็นแฟนน้องสาวเขาไปแล้ว

อธิศวัสก็ไม่ได้ห้ามปราม และก็ไม่สนับสนุน เพราะจะว่าไป ด้วยวุฒิภาวะและหน้าที่การงานความรับผิดชอบ ฟ้ารุ่งลดาก็น่าจะได้รู้จักคบหาเรียนรู้ผู้ชายสักคนได้แล้ว และหมออังกูรก็ไม่มีอะไรน่ารังเกียจ เพียงแต่ด้วยความที่เขามีน้องสาวคนเดียว และเหลือกันอยู่สองพี่น้อง ใครจะมารับช่วงเอาเธอไปดูแลต่อ ก็ขอให้เขาได้มั่นใจว่า ผู้ชายคนนั้นจะดูแลฟ้ารุ่งลดาได้ไม่ต่างจากเขา

“คุณธิศนี่อคตินะคะ ป้าอางยังว่าคุณหมอน่ารักเลย หน้าตาตี๋ๆ อินเตอร์ดีออก” ลัดจันทร์แย้ง

“ไม่ได้การล่ะ ต้องรีบโทรหายัยปันก่อน” เขาแทบไม่ฟังว่าคนอื่นจะว่ายังไง รีบล้วงเอาโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋า ต้องไปกำชับให้สปายหัวเขียวคนเดียวที่มีอยู่ ช่วยเป็นหูเป็นตาแทน

“แน่...คิดถึงคุณปันล่ะสิ พอเธอมาก็ชอบทำท่ารำคาญเข้าใส่ พอไม่ได้เห็นหน้าก็อดคิดถึงไม่ได้” ลัดจันทร์แอบล้อเจ้านายหนุ่ม

“เลอะเทอะไปใหญ่แล้วจันทร์ ฉันจะให้ปันช่วยจับตาดูสองคนนี่ต่างหาก ขึ้นชื่อว่าเป็นผู้ชาย ยังไงก็ไว้ใจไม่ได้หรอก” ว่าแล้วก็รีบต่อสายตาสะบันงาทันที

ลัดจันทร์ได้แต่ส่ายหน้า ในความห่วงใยออกนอกหน้านอกตาของอธิศวัส ที่ดูเหมือนว่า ฟ้ารุ่งลดาจะเป็นลูกสาวอายุแปดขวบ มากกว่าเป็นน้องสาวในวัยยี่สิบสี่เสียอีก


ใครอยากอ่านเต็มเรื่อง พร้อมให้โหลดจ้า ^^


ตีตราสวาท
วชิราภา
www.mebmarket.com
ครั้งหนึ่งเธอเคยเป็นของเขา...และเขาจะไม่มีวันยอมให้เธอไปเป็นของใครอีก วิลเลี่ยม สตาร์คนดังของ NFLหนีข่าวฉาว และแฟนสาวที่นอกใจมาอยู่เมืองไทยในค่ำคืนแสนทรมานที่ต้องการผ่านพ้นฝันร้ายไปให้ได้ เขาต้องการผู้หญิงสักคน...มาช่วยลบเลือนความทรงจำร้ายๆ นั่นทิ้งไปและฟ้ารุ่งลดาก็ผ่านเข้ามาโดยไม่ได้ตั้งใจ “พี่เป็นผู้ชายคนแรกของฟ้า หรือว่าจะเถียง”สองแขนที่แข็งแรง รัดร่างอรชรเอาไว้ แน่นยิ่งกว่าแน่น“เวลาผ่านมาตั้งสี่ปี เพิ่งสำนึกได้ตอนนี้หรือไง...ฟ้าไม่เปลืองสมองไปจำหรอกนะ เมื่อคุณก็บอกเองว่าเมา...และไม่ได้ตั้งใจ”ตอกคนหน้ามึนกลับไป ทั้งที่ใจก็เจ็บแสนเจ็บ กับเหตุผลอย่างคนมักง่ายของเขา“ไม่จำก็ไม่เป็นไร...เพราะพี่จะทำมันใหม่ ให้ดีกว่าเดิมด้วย...และครั้งนี้พี่ไม่เมาและพี่ตั้งใจ” น้ำเสียงที่กระซิบชิดข้างใบหู ทำเอาเธอขนลุกซู่ขึ้นมาทั้งตัว“อย่าทำบ้าๆ นะวิล” เธอขู่กลับไปด้วยเสียงสั่นพร่าแต่คำขอกลับถูกปฏิเสธโดยสิ้นเชิง...เมื่อร่างบางถูกวางลงบนเตียง...ตามด้วยมวลน้ำหนักมหาศาล จากกายร้อนผ่าวเปล่าเปลือยล้อนจ้อน
ฝากนิยายเรื่องใหม่ "วิวาห์ตีทะเบียน" ด้วยจ้า ^^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

17 ความคิดเห็น

  1. #9 kik529 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2560 / 14:17
    ดูฟ้าไม่ได้มีความสำคัญกับวิลเลยอ่ะ อยากให้ฉีกแบบไม่ต้องคู่กันเลยก็ได้ ไม่อยากให้ฟ้าเป็นของใกล้มืออิตาวิลคิดจะทำอะไรก็ทำ แถมวิลยังมีแฟนอยู่แล้ว อย่าให้ฟ้าใจอ่อนเลยค่ะ
    #9
    0