ตีตราสวาท

ตอนที่ 25 : ไม่ชอบใจ 65 %

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 817
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    26 ก.พ. 60





สะบันงาเม้มปากแน่น ไม่อยากบอก เพราะกลัวเส้นทางรักของเพื่อนจะสะดุดกึกเสียก่อน ทั้งที่ฟ้ารุ่งลดาก็ไม่ได้มีทีท่าให้กับฝ่ายชาย...แต่เธอก็เชียร์เขาเต็มที่

“งั้นก็ไม่ต้องกินหรอกนะ กุ้งนี่น่ะ รวมทั้งอาหารทั้งหมดบนโต๊ะนี่ด้วย”

“อ่ะ...อ้าว...แล้วจะให้ปันกินข้าวสวยเปล่าๆ หรือคะ...ใจร้ายอ่ะ” คนว่าหน้ากระเง้ากระงอด

“นี่ไง...พริกน้ำปลา ไม่อยากกินข้าวเปล่าๆ ก็เหยาะให้ชุ่มๆ เลยน่ะ” ว่าพร้อมกับผลักถ้วยพริกน้ำปลามาให้

“อะไรกัน...พี่ธิศอ่า...ใจร้าย เป็นตั้งเจ้าของรีสอร์ทใหญ่โต ทำเป็นงกไปได้ เลี้ยงน้องนุ่งแค่นี้ ขนจุ๊กกะแร้ไม่ร่วงหรอกค่ะ” คนว่าเล่นลิ้นค้อนเบาๆ

ส่วนเขายิ้มเหี้ยม พร้อมครางหึๆ ในลำคอ

“ในโลกนี้ไม่มีอะไรได้มาฟรีๆ อยากกินก็คายความลับนั้นมาแลกเสียดีๆ” ทั้งหว่านล้อมและข่มขู่ในที

“อ่า...ก็...” กลิ้งลูกตาไปมองหน้าเพื่อน ที่ส่งสายตาขึงเข้าใส่ พร้อมกับปั้นหน้าหงิก

“เวลาหิวๆ ปันคิดอะไรไม่ค่อยออกหรอกค่ะ พี่ธิศให้ปันกินอิ่มก่อนนะคะ รับรองว่าถึงตอนนั้น หัวสมองแล่นฉิวลิ่วลมเชียวค่ะ” ต่อรอง พร้อมส่งสายตาออดๆ อ้อนวอน

อธิศวัสส่ายหน้าเบาๆ ก่อนจะยอมปล่อยให้คนมาใหม่ที่สวาปามด้วยความเร็วเหนือแสงอย่างหิวจัดจริงๆ เหมือนที่บอกเอาไว้แต่ต้น โดยมีเขานั่งมองตาปริบๆ

พอรู้ว่ามีคนมาจีบน้องสาว อารมณ์เหมือนเสือถูกกระตุกหนวดกระดิก  แม้จะเอ่ยเต็มปากเต็มคำว่า อนุญาตให้มีแฟนได้ แต่นั่นมันก็ต้องผ่านการคัดกรองจากเขาจนมั่นใจแล้วนั่นแหละ ถึงจะยอมให้ฟ้ารุ่งลดาคบหาได้

ในชีวิตของเขา นอกจากญาติห่างๆ ที่นานๆ เจอกันครั้งไม่อิหนังขังขอบกันแล้ว ดวงใจของเขาก็คือน้องสาวเพียงคนเดียวที่เรียบร้อย น่ารักและได้ดั่งใจทุกอย่าง แม้จะรู้ดีว่า วันหนึ่งเจ้าหล่อนต้องไปมีครอบครัวและอนาคตของตัวเอง แต่ก็ขอให้เขาได้มั่นใจและวางใจว่าผู้ชายคนนั้นจะมาดูแลเธอได้ดีเยี่ยมเช่นเดียวกันกับเขาก่อนเถอะ

ฟ้ารุ่งลดาหัวเราะคิกๆ เมื่อเห็นพี่ชายหัวฟัดหัวเหวี่ยง สายตาจับผิดจึงเพ่งมามองที่เธอแทน

“ใครมาจีบเรา ฮึ! ยัยฟ้า บอกพี่มาเสียดีๆ ไม่ได้ว่าอะไร แต่จะช่วยดูให้” น้ำเสียงเข้มว่า มันน่ากลัวก็ตรงนี้แหละ ไอ้ดูที่อธิศวัสว่า นี่มันน่าจะระดับใช้กล้องจุลทรรศน์จับผิด เอ๊ย! ส่องดูเลยทีเดียว

“ไม่มีหรอกค่ะ กิติศัพย์ของพี่ธิศน่ะดังกระฉ่อนไปทั้งโรงพยาบาล จะมีใครไหนเป็นหน่วยกล้าตายมาจีบฟ้าล่ะ หวงดีนัก ถ้าขึ้นคานก็เลี้ยงน้องด้วยละกัน” คนว่าค้อนประหลับประเหลือก

“ก็แน่ล่ะสิ น้องสาวคนเดียวนี่ พี่ก็ต้องหวงห่วงเราเป็นธรรมดา ถ้าใครหน้าไหนมันกล้าเข้ามาแหยม ก็ขอให้ดีจริงเถอะ ถ้าผ่านด่านพี่ไปได้ เราไม่เสียใจแน่” คนเป็นพี่ว่าหน้าเครียด จนไม่รู้ไอ้ที่พูดว่ายอมให้มีแฟนได้ นั่นพูดจริงๆ หรือแค่พูดไปอย่างนั้นเอง

สะบันงายังคงเพลิดเพลินกับการกิน เจ้าหล่อนตัวเล็กนิดเดียว แต่ทานเก่งชนิดที่ว่าใครได้ไปเลี้ยงนี่ต้องเป็นคนที่มีเงินถุงเงินถังหรือเป็นเจ้าของโรงสีนั่นแหละ

“นี่ยังไม่อิ่มอีกหรือปัน” ถามเมื่อเจ้าตัวจ้วงตักน้ำซุปจากแกงจืดสาหร่ายจนแทบหยดสุดท้ายที่ติดถ้วย

“ใกล้แล้วค่า ของเหลือปันเสียดาย อีกอย่างตุนพลังไว้เยอะๆ เดี๋ยวไปถึงโรงพยาบาลก็ต้องลุยงานหนักปานโคถึก” เจ้าตัวว่าวางช้อนส้อมลงจานดังแคร้งแล้วยกมือขึ้นลูบท้อง ก่อนจะเรอออกมาเบาๆ

เอิ้ก...

อธิศวัสถึงกับหน้าเหวอไปเลยทีเดียว รีบยกมือขึ้นปัดไล่ลม

“อุ้ย! ขอโทษค่าพี่ธิศ พอดีปันอิ่มมากไปหน่อย”

“อะไรกันนี่เรา เป็นสาวเป็นนางมาเรอต่อหน้าหนุ่มๆ ไม่รู้จักรักษากิริยาบ้าง”

“โธ่! พี่ธิศขา เรื่องธรรมชาติ อีกอย่างพี่ธิศก็ไม่ใช่หนุ่มๆ ที่ไหน แต่เป็นพี่ชายยัยฟ้า ก็เหมือนพี่ชายปันนั่นแหละ” เจ้าตัวว่าพร้อมกับยิ้มยิงฟันสามสิบสองซี่อย่างกับลิงจ๋อให้เขา

อธิศวัสพ่นลมหายใจพรวดอย่างหน่ายๆ

“เอ้า กินอิ่มแล้วก็บอกมาเสียที ว่าใครกันที่มาจีบยัยฟ้า”

พอถูกเขาทวงถามก็สะดุ้งเบาๆ ฟ้ารุ่งลดาเตะเท้าอยู่ใต้โต๊ะเป็นการปรามเพื่อนไม่ให้ปากสว่าง เพราะไม่เช่นนั้นมีหวังเธอต้องถูกพี่ชายซักไซ้ไล่เลียงไม่จบง่ายๆ แน่ และที่สำคัญ ถึงผู้ชายคนนั้นจะจีบเธอ แต่เธอก็ไม่ได้เออออห่อหมกด้วยเสียหน่อย

เธอไม่อยากลำบากใจ และเข้าหน้ากันไม่ติด เชื่อว่าถ้าอธิศวัสรู้ ไม่มีทางปล่อยให้เรื่องนี้ผ่านไปง่ายๆ แน่

“อ่า...ตายแล้ว ปันเพิ่งนึกออกว่า อาจารย์หมอจะให้เข้าสังเกตการณ์ห้องผ่าตัดเช้านี้ด้วย ตายล่ะ ตายๆ ยังไม่ได้เตรียมตัวเลย...รีบไปกันเถอะฟ้าสายแล้ว” ทำหน้าตกอกตกใจ โวยวาย ก่อนจะลากแขนเพื่อนสาวให้รีบลุกขึ้น

“ขอบคุณพี่ธิศที่เลี้ยงข้าวปันนะคะ” ยกมือไหว้ลวกๆ เหมือนลิงหลอกเจ้า

อธิศวัสมองคนผลุนผลันลุกอย่างไม่ทันตั้งหลัก  พอสองสาวคว้ากระเป๋าได้ ก็พากันเดินฉับๆ ออกจากห้องอาหารของรีสอร์ทไปที่รถของสะบันงาที่ขับมารับฟ้ารุ่งลดาอยู่ทุกวันเพื่อไปทำงานด้วยกัน พอย้ายกลับมา สองสาวก็ตัวติดกันเป็นตังเมทีเดียว

กระทั่งรถของสะบันงาขับออกไปแล้วเขาถึงได้รู้ตัว

“อ้าว...ยัยปันหลอกแดก..เอ๊ย! หลอกกินฟรีอีกแล้ว...หน็อย” มองตามหลังไปอย่างขัดเคืองใจไม่น้อย ที่สุดท้ายสะบันงาก็ไม่ยอมบอกความลับนั่นแลกกับอาหารมื้ออร่อย

ลัดจันทร์กับป้าสอางค์ ยืนหัวเราะกันคิกคักเมื่อเห็นอธิศวัสออกท่างิ้วตามหลังพยาบาลสาว

“คุณปันกับคุณธิศนี่ ทันกันดีนะป้า”

“ข้าก็ว่า สงสัยคุณธิศได้มาเสียทีคุณปันเสียแน่แล้วกระมัง ไม่เคยเห็นสนใจผู้หญิงที่ไหน มีแต่คุณปันนี่แหละ ที่คุณธิศคุยด้วยมากที่สุด”

“เล่นเข้าทางคุณฟ้าอย่างนี้ ก็ทางสะดวกน่ะสิ”

“ไม่มีทางครับ...ผมไม่ชอบเด็กกะโหลกกะลาอย่างนั้นหรอก” อธิศวัสตอบโต้กลับมา พร้อมทำตาเขียว “จะนินทากันก็ให้มันเบาๆ หน่อยสิครับ ผมได้ยินนะ” ว่าดักคอสองป้าหลาน ที่ชอบเม้าธ์เขาเรื่องสะบันงา

“ค่า...ไม่ชอบเด็กกะโหลกกะลา แล้วป้าจะรอดูหน้าเจ้าสาวคุณธิศนะคะว่าเหมือนคุณปันหรือเปล่า?” ป้าสอางค์ยังอดกระเซ้า ไม่ได้

อธิศวัสได้แต่ส่ายหน้าเซ็งๆ คิดหัวแทบแตกว่า หนุ่มที่ไหนจะกล้ามาจีบน้องสาว...คิดมาคิดไป วันๆ ฟ้ารุ่งลดาทำงานที่โรงพยาบาล กับช่วยงานที่รีสอร์ทแทบไม่ได้เจอใคร...และถ้าจะมีผู้ชายมาจีบจริงสักคนละก็

“ต้องที่โรงพยาบาลแน่ๆ สงสัยต้องแอบตามไปดูเสียแล้วล่ะ” คนหวงน้องสาว บ่นพึมงึมงำอยู่คนเดียว

+++++++++

 

“มาทำงานแต่เช้าเลยนะครับฟ้า”

หนุ่มแว่นหน้าตี๋ บอกยี่ห้อให้รู้ว่าแก่กล้าวิชาการ ปักชื่อตรงอกเสื้อกาวน์ด้วยตัวหนังสือสีเขียวว่า นพ.อังกูร  อังกิสุนทรเอ่ยทักเมื่อสองสาวเดินมา

“แหมๆ คุณหมอขา มองเห็นแต่ฟ้าคนเดียวหรือไง?” สะบันงากระเซ้า จนฟ้ารุ่งลดาต้องถองข้อศอกใส่เพื่อน ปรามไม่ให้ลามปามเพราะด้วยตำแหน่งและหน้าที่ในโรงพยาบาลนี้ ควรที่จะให้เกียรติคุณหมอสักหน่อย

คุณหมอหนุ่มยิ้มขวยเขิน

“ก็ทักทั้งสองคนนั่นแหละครับ ตัวติดกันเป็นตังเมเลย”

“ก็เราเป็นคู่หูกันนี่คะ...ถ้าใครจะจีบฟ้าก็ต้องผ่านด่านปันให้ได้เสียก่อน” รีบออกตัวแรงเอี๊ยดเพราะรู้ว่าคุณหมอหนุ่มกำลังหมายปองเพื่อนรักของตัวเองอยู่

“คุณหมอก็มาแต่เช้าเลยนะคะ” ฟ้ารุ่งลดาทักกลับไปด้วยมารยาท

“ครับ เดี๋ยวต้องออกตรวจเยี่ยมคนไข้ ไม่รู้ว่าวันนี้ต้องออกกับใคร?” คุณหมอมองไปที่ไวท์บอร์ดชาร์ตด้านหลังซึ่งเขียนเวรของคุณหมอและพยาบาลเอาไว้

“เวรปันค่ะ” สะบันงารีบยกมือแสดงตัว แต่พอเห็นสายตาและสีหน้าผิดหวังหน่อยๆ ของคุณหมอ เจ้าหล่อนก็รีบร้องเสียงหลงขึ้นมา

“แต่ปันเพิ่งนึกได้ว่า อาจารย์หมอชัยวัฒน์จะให้เข้าไปช่วยสังเกตการณ์ห้องผ่าตัด...อ่า...สงสัยต้องฝากฟ้าแล้วล่ะนะ ไปออกเวรกับคุณหมอแทนปันหน่อย” ว่าพร้อมกับดันตัวเพื่อนไปข้างหน้าเสนอให้

“อ้าว! แล้วงานฟ้าล่ะ” ฟ้ารุ่งลดาเอี้ยวตัวกลับมาถาม


ใครอยากอ่านเต็มเรื่อง พร้อมให้โหลดจ้า ^^


ตีตราสวาท
วชิราภา
www.mebmarket.com
ครั้งหนึ่งเธอเคยเป็นของเขา...และเขาจะไม่มีวันยอมให้เธอไปเป็นของใครอีก วิลเลี่ยม สตาร์คนดังของ NFLหนีข่าวฉาว และแฟนสาวที่นอกใจมาอยู่เมืองไทยในค่ำคืนแสนทรมานที่ต้องการผ่านพ้นฝันร้ายไปให้ได้ เขาต้องการผู้หญิงสักคน...มาช่วยลบเลือนความทรงจำร้ายๆ นั่นทิ้งไปและฟ้ารุ่งลดาก็ผ่านเข้ามาโดยไม่ได้ตั้งใจ “พี่เป็นผู้ชายคนแรกของฟ้า หรือว่าจะเถียง”สองแขนที่แข็งแรง รัดร่างอรชรเอาไว้ แน่นยิ่งกว่าแน่น“เวลาผ่านมาตั้งสี่ปี เพิ่งสำนึกได้ตอนนี้หรือไง...ฟ้าไม่เปลืองสมองไปจำหรอกนะ เมื่อคุณก็บอกเองว่าเมา...และไม่ได้ตั้งใจ”ตอกคนหน้ามึนกลับไป ทั้งที่ใจก็เจ็บแสนเจ็บ กับเหตุผลอย่างคนมักง่ายของเขา“ไม่จำก็ไม่เป็นไร...เพราะพี่จะทำมันใหม่ ให้ดีกว่าเดิมด้วย...และครั้งนี้พี่ไม่เมาและพี่ตั้งใจ” น้ำเสียงที่กระซิบชิดข้างใบหู ทำเอาเธอขนลุกซู่ขึ้นมาทั้งตัว“อย่าทำบ้าๆ นะวิล” เธอขู่กลับไปด้วยเสียงสั่นพร่าแต่คำขอกลับถูกปฏิเสธโดยสิ้นเชิง...เมื่อร่างบางถูกวางลงบนเตียง...ตามด้วยมวลน้ำหนักมหาศาล จากกายร้อนผ่าวเปล่าเปลือยล้อนจ้อน
ฝากนิยายเรื่องใหม่ "วิวาห์ตีทะเบียน" ด้วยจ้า ^^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

17 ความคิดเห็น