ตีตราสวาท

ตอนที่ 19 : รักใหม่ 65 %

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 997
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    12 ก.พ. 60




 “เจ๋งว่ะ นายสงบ เยือกเย็น และเป็นผู้ใหญ่ควบคุมตัวเองได้ดีจนน่าทึ่ง” ใครอีกคนที่แอบอยู่หลังพนักเก้าอี้โผล่พรวดใบหน้ามา พร้อมกับยกนิ้วให้

ในขณะที่วิลเลี่ยมทอดถอนลมหายใจแผ่วพร่า เรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้น จะว่าเขาไม่รู้สึกรู้สาเลยก็ไม่ใช่ เขาไม่ได้อาลัยอาวรณ์ แค้นเคือง หรือรู้สึกใดๆ กับอดีตคู่หมั้นอีกแล้ว นอกจากรู้สึกปลงกับความจริงที่ไม่อาจหลีกเลี่ยง

ผลประโยชน์ที่สุดแล้วก็อยู่เหนือความรู้สึกของจิตใจ ภาพที่แอนนิต้าเพิ่งจูบปากอย่างดูดดื่มกับจิมมี่ในวันที่ทั้งสองแต่งงานกัน ผ่านสายตามาไม่นานนี้เอง ชีวิตแต่งงานของทั้งคู่กลับมีอันถึงกาลอวสานเมื่อฝ่ายชายไปเกี่ยวข้องกับคดียาเสพติดและติดโทษแบนจากสโมสรต้นสังกัด เรียกได้ว่าหมดอนาคตไปเลยทีเดียว

และก็เหมือนประวัติศาสตร์ซ้ำรอยเดิม เพียงแต่เปลี่ยนคนใหม่ เพราะไอ้นายจิมมี่ถูกถีบหัวส่งทันที จากภรรยาสาวสุดที่รัก ข่าวการหย่าร้างของทั้งคู่ออกมาเป็นระยะๆ และมันก็เพิ่งจบลงเมื่อไม่กี่วันนี้เอง

ทันทีที่เป็นอิสระ แอนนิต้าก็รีบแจ้นมาบีบน้ำตา สร้างเรื่องเรียกร้องความเห็นใจจากเขา...คนที่หล่อนเคยทิ้งไป เขาไม่สนใจหรือใส่ใจเลยจริงๆ แม้ควรที่จะสะใจเล็กๆ เพราะที่สุดหล่อนก็ไม่ประสบความสำเร็จกับเส้นทางที่เลือกนั่น แต่เขากลับเวทนาสงสารนายจิมมี่เหลือเกิน

ชีวิตเขาตั้งแต่วันที่ตั้งใจจะเดินไปข้างหน้า ไม่จมปลักกับอดีตที่แก้ไขไม่ได้ เรื่องเดียวที่ไม่เคยทอดทิ้งหรือลืมไป ก็คือเรื่องที่เกิดกับผู้หญิงอีกคนที่เมืองไทยนั่นต่างหาก

จนป่านนี้ ผ่านมาถึงสามปีเขาก็ไม่มีเวลากลับไปเคลียร์หรือแก้ไขมัน เมื่อมีงานชุกจนกระดิกกระเดี้ยวตัวแทบไม่ได้ ตอนนี้เขามีซีรี่ย์ภาคต่อรออยู่...รวมถึงหนังทั้งที่ถ่ายทำและรอฉายอีกสองสามเรื่องได้ สามปีมานี้ชีวิตของเขารุ่งโรจน์และไปได้ดีในวงการบันเทิง เรียกว่าประสบความสำเร็จอย่างงดงามเลยทีเดียว

“นี่หล่อนคงหลงคิดว่านายยังรักหล่อนอยู่สินะ ถึงกล้ากลับมาหานาย ปั้นเรื่องโกหกหน้าตายอย่างไม่ละอายใจบ้างเลย” แดนนี่เอ่ยอย่างเจ็บแค้นแทนเพื่อนรัก

“หล่อนก็กล้าดี...สมกับเป็นแอนนิต้า” เขาว่าอย่างเข้าใจ

“ที่หล่อนกล้าเพราะว่านายยังไม่มีคนอื่นน่ะสิ...อาจจะคิดว่านายยังรอหล่อนอยู่กระมัง”

วิลเลี่ยมหัวเราะขำๆ ให้กับข้อสันนิษฐานของเพื่อน อย่างไม่อยากเชื่อเหมือนกันว่า ผู้หญิงที่ครั้งหนึ่งทำให้เขาจะเป็นจะตาย กลับไร้ความหมายใดๆ ในวันนี้ เหมือนไม่เคยรักกันมาก่อน งานหนักช่วยเขาไว้ได้มากจริง

“ถ้าไม่อยากให้หล่อนมาวอแวกับนายอีก บางทีน่าจะถึงเวลาที่นายควรจะคบใครสักคนจริงจังเสียทีนะ ไอ้ข่าวที่ว่านายเป็นเกย์จะได้ซาๆ ไปด้วย นี่อะไรนักหนา จะเงียบๆ ก็มีมาอีก ไม่รู้กี่ระลอก ทั้งที่นายก็ควงสาวๆ ไม่ซ้ำหน้า”

นั่นสินะ...ข่าวว่าเขาเป็นเกย์ยังไม่เงียบหายไปเสียทีเดียว แต่ตอนนี้เขาไม่ว่างจะคบใคร และอดีตก็ทำให้เขารู้สึกเข็ดจนไม่อยากจะเสียเวลากับเรื่องความรักหรือผู้หญิงคนไหนอีก

“ตอนนี้ฉันสนใจแต่เรื่องงานเท่านั้น ฉันอยากทำมันออกมาให้ดีที่สุด”

“นายพูดเหมือนคนไม่มีหัวใจงั้นแหละ หรือว่านายเอาหัวใจให้ใครไปแล้ว” แดนนี่ถามกระเซ้า

คนฟังจึงฉุกคิดขึ้นได้ ว่าอะไรที่ทำให้เขาไม่กล้าจริงจังกับผู้หญิงคนไหน ไม่ใช่เพราะอดีตคู่หมั้นแน่ แต่เพราะเรื่องค้างคาใจที่ทำไว้กับผู้หญิงคนหนึ่งนั่นต่างหากเล่า

+++++++++

 

“คุณธิศเป็นยังบ้างคะคุณฟ้า”

พอหมดเวลาเยี่ยม ฟ้ารุ่งลดาจึงกลับมาพักผ่อนที่รีสอร์ท ป้าสอางค์และลัดจันทร์ที่รอฟังข่าวอย่างกระวนกระวายถาม แต่เพราะต้องอยู่คอยดูแลความเรียบร้อยของงานแต่งงานที่มาจัดขึ้นในคืนนี้จึงไม่ได้ไปเยี่ยมชายหนุ่มเอง

“หมอให้รอดูอาการอีกยี่สิบสี่ชั่วโมงค่ะ”

“ทางนี้ก็วุ่นๆ ป้ากับนังจันทร์ปลีกตัวไปไม่ได้เลย เป็นห่วงคุณธิศก็เป็นห่วง” ป้าสอางค์บ่น

“ไว้พรุ่งนี้ค่อยไปเยี่ยมกันก็ได้ค่ะ ตอนนี้หมอให้พี่ธิศอยู่ดูอาการที่ไอซียู ไม่สะดวกให้เข้าเยี่ยมเหมือนกัน” เธอเห็นเลขาของพี่ชายกำลังวิ่งวุ่นกับการสั่งคนงานที่ช่วยกันเคลียร์พื้นที่ให้เสร็จสิ้นในคืนนี้ เพราะพรุ่งนี้มีงานตักบาตรต่อตอนเช้า

“คุณธิศต้องอยู่ไอซียูเลยหรือคะ?” ลัดจันทร์ทำหน้าตกอกตกใจ

“ใกล้หมอไว้ให้สบายใจกว่าน่ะจันทร์ ถ้าพรุ่งนี้ตรวจเช็กแล้วไม่มีอะไรผิดปกติ ก็คงย้ายไปอยู่ห้องปกติได้แล้วล่ะ” บอกให้ทั้งสองสบายใจ และเธอเองก็หวังให้เป็นเช่นนั้น

แม้จะเห็นอาการของอธิศวัสยังทรงอยู่ แต่ภายในยี่สิบสี่ชั่วโมงนี้ ก็ยังไว้วางใจไม่นัก

“แล้วทางนี้เป็นไงคะ งานเรียบร้อยดีไหม?”

“เรียบร้อยค่ะ นี่เจ้าบ่าวเจ้าสาวกับแขกชุดสุดท้ายก็เพิ่งกลับไป ไม่มีคุณธิศเสียคน ที่รีสอร์ทวุ่นวายมากเลยค่ะ”

ฟ้ารุ่งลดาเพิ่งได้ตระหนักในตอนนี้ ว่าพี่ชายเธอต้องรับผิดชอบมากขนาดไหน สิ่งที่อธิศวัสทำไม่ใช่แค่หารายได้เข้ารีสอร์ท หรือทำให้ที่นี่มีแขกเข้าพักตลอดทั้งปี แต่มันหมายถึงปากท้องของคนงานทุกคนที่อยู่ร่วมกันมานานอีกด้วย

อธิศวัสไม่เคยห้ามที่เธอจะเลือกเรียนพยาบาลตามความตั้งใจของผู้เป็นย่า แทนที่จะเรียนสาขาอื่นเพื่อที่จะได้มาช่วยงานแบ่งเบาภาระของเขา และก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าผลประกอบการที่ทำกำไรอย่างต่อเนื่องของรีสอร์ทคือเงินที่ส่งเสียให้เธอเล่าเรียนจนจบและมีความเป็นอยู่อย่างสุขสบาย เพราะลำพังเงินเดือนพยาบาลก็ไม่ได้มากมายอะไรนัก

ฟ้ารุ่งลดาเดินลึกเข้าไปในรีสอร์ท ซึ่งเป็นความรับผิดชอบของเธอเช่นกัน มองไปรอบๆ สำรวจตรวจตราสวรรค์ริมแควในยามค่ำคืน คบไฟที่จุดไว้ตามทางเดินให้ความรู้สึกโรแมนติก และเงียบเหงาในเวลาเดียวกัน

เธอเดินมาเรื่อยๆ กระทั่งมาหยุดยืนมองบ้านต้นไม้ที่มีไฟส่องให้เห็นเพียงลางๆ ท่ามกลางความมืดมิดของรัตติกาล

ที่นี่ใช่ไหมคือเหตุผล?

เหตุการณ์เลวร้ายในค่ำคืนนั้นที่ทำให้เธอไม่อยากกลับมาบ้าน...ไม่อยากกลับกาญจนบุรี รวมทั้งโยกโย้เฉไฉไม่ยอมย้ายกลับมาช่วยพี่ชายทำงาน ทั้งที่ผู้ชายคนนั้นไม่อยู่ที่นี่แล้ว และเขาก็คงไม่กลับมาที่นี่อีก

ตอนนี้วิลเลี่ยมโด่งดัง มีชื่อเสียงเสียยิ่งกว่าเมื่อครั้งเป็นนักกีฬา เส้นทางชีวิตของเขากับเธอแทบไม่มีความเป็นไปได้ที่จะกลับมาบรรจบพบเจอกันอีก

แล้วเธอจะยังหนีอะไร? หนีใครกัน?

ตอนนี้เธอไม่ใช่เด็กสาวที่จะปล่อยให้อารมณ์มาอยู่เหนือเหตุผล บางทีนี่อาจจะถึงเวลาแล้วจริงๆ ที่เธอควรจะกลับมาช่วยแบ่งเบางานจากพี่ชาย หลังจากผลัดผ่อนมานาน ในเมื่อสวรรค์ริมแควคือความรับผิดชอบของเธอเช่นกัน

ไม่มีเหตุผลที่จะเอาคนอื่นเป็นข้ออ้างอีกแล้ว เธอควรจะทำเพื่อครอบครัว เพื่อตัวเอง และเพื่อปากท้องของคนงานพวกนี้มากกว่าปล่อยให้อดีตฝังใจจากคนๆ หนึ่งมาทำลายช่วงเวลาดีๆ ของชีวิต ที่มีแต่จะนับถอยหลังเหลือน้อยลงไปทุกที

+++++++++


ใครอยากอ่านเต็มเรื่อง พร้อมให้โหลดจ้า ^^


ตีตราสวาท
วชิราภา
www.mebmarket.com
ครั้งหนึ่งเธอเคยเป็นของเขา...และเขาจะไม่มีวันยอมให้เธอไปเป็นของใครอีก วิลเลี่ยม สตาร์คนดังของ NFLหนีข่าวฉาว และแฟนสาวที่นอกใจมาอยู่เมืองไทยในค่ำคืนแสนทรมานที่ต้องการผ่านพ้นฝันร้ายไปให้ได้ เขาต้องการผู้หญิงสักคน...มาช่วยลบเลือนความทรงจำร้ายๆ นั่นทิ้งไปและฟ้ารุ่งลดาก็ผ่านเข้ามาโดยไม่ได้ตั้งใจ “พี่เป็นผู้ชายคนแรกของฟ้า หรือว่าจะเถียง”สองแขนที่แข็งแรง รัดร่างอรชรเอาไว้ แน่นยิ่งกว่าแน่น“เวลาผ่านมาตั้งสี่ปี เพิ่งสำนึกได้ตอนนี้หรือไง...ฟ้าไม่เปลืองสมองไปจำหรอกนะ เมื่อคุณก็บอกเองว่าเมา...และไม่ได้ตั้งใจ”ตอกคนหน้ามึนกลับไป ทั้งที่ใจก็เจ็บแสนเจ็บ กับเหตุผลอย่างคนมักง่ายของเขา“ไม่จำก็ไม่เป็นไร...เพราะพี่จะทำมันใหม่ ให้ดีกว่าเดิมด้วย...และครั้งนี้พี่ไม่เมาและพี่ตั้งใจ” น้ำเสียงที่กระซิบชิดข้างใบหู ทำเอาเธอขนลุกซู่ขึ้นมาทั้งตัว“อย่าทำบ้าๆ นะวิล” เธอขู่กลับไปด้วยเสียงสั่นพร่าแต่คำขอกลับถูกปฏิเสธโดยสิ้นเชิง...เมื่อร่างบางถูกวางลงบนเตียง...ตามด้วยมวลน้ำหนักมหาศาล จากกายร้อนผ่าวเปล่าเปลือยล้อนจ้อน
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

17 ความคิดเห็น