ตีตราสวาท

ตอนที่ 12 : ฉันไม่ใช่อีตัว 100 %

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,140
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    7 ก.พ. 60






         “วิล” 
เรียกชื่อเขาแผ่วเบาพร้อมกับหอบหายใจสะท้าน หวังช่วยบรรเทาอารมณ์มุทะลุดุดันนั่นลง

หากเสียงกระเส่าที่ลอยพ้นจากริมฝีปากชมพูฉ่ำที่บวมเจ่อ กระตุ้นให้ความโกรธเกรี้ยวกลับมาอีกครั้ง เพราะมันช่างเหมือนใครบางคนที่ร่ำเรียกยามต้องการเขา

“อย่ามาเรียกชื่อฉัน” 

เสียงดังตวาดลั่น โดยพลันฝ่ามือหนาก็ตะปบลงปิดปากเล็กเอาไว้แน่น ใบหน้าคร้ามลดลงไปซุกไซ้อย่างหื่นกระหาย หวังบรรเทาความร้อนรุ่มทั้งใจและกายให้รีบๆ ดับลงไปเสียให้เร็ว

เขาต้องการแค่มีเซ็กส์กับใครสักคน...ต้องการแค่ปลดปล่อย...ต้องการบอกกับทุกซอกส่วนในร่างกาย ทุกอณูความรู้สึกว่าเขานอนกับผู้หญิงคนไหนก็ได้...เขาไม่จำเป็นต้องสัตย์ซื่อหรือเสพติดลิ้มรสชาติเดียวเดิมๆ อีกต่อไป เขาต้องการใครที่มาลบภาพความทรงจำร้ายๆ ของผู้หญิงคนนั้นออกไปจากหัวใจเสียที

มือหนาลูบโลมลงบนหน้าท้องนวลเนียน แล้วเลื่อนต่ำสอดลึกหายเข้าไปภายใต้กางเกงชั้นในตัวจิ๋ว ผู้หญิงก็เหมือนๆ กันนั่นแหละ ไม่ว่าคนไหนก็ไม่ได้พิเศษหรือวิเศษวิโสนักหรอก

มือร้อนลูบคลำสัมผัสกับเนินนุ่ม ขยุ้มเบากอบกำเต็มไม้เต็มมือ ตวัดเกี่ยวผ้าชิ้นเล็กที่กั้นขวางทางความงามบนดินแดนเร้นลับของกายสาวให้พ้นไป ก่อนปลายนิ้วจะควานหาใจกลางตุ่มไต เมื่อเจอแล้วก็ขยับไหวปลายนิ้วพลิ้วแผ่วและแน่นหนักสลับ เพื่อปลุกเร้าเอาใจ และมันก็ช่วยลดการขัดขืนลงไปได้ชะงัด

คนใต้ร่างดิ้นพล่านครางครวญ เนื้อตัวสั่นเทิ้มรุนแรง มือที่ปัดป้องผลักไส เกาะเกี่ยวเนื้อตัวเขาเอาไว้เป็นหลักมั่น เปล่งเสียงดังปานว่าจะขาดใจลงเสียให้ได้

ฟ้ารุ่งลดารู้ว่ากำลังจะเกิดอะไรขึ้นกับตัวเอง ภาพชายในฝันที่สวยสดงดงามเสมอมา หากนาทีนี้ผีป่าซาตานตนใดเข้าสิง ถึงแปรเปลี่ยนให้เขาดูร้ายกาจน่าสะพรึงกลัว วิลเลี่ยมกำลังปลุกเร้าเธอ เขาไม่ยั้งมือ ไม่ปราณี เร่งรี่ที่จะเอาชนะ...และในที่สุด ชัยชนะนั่นก็เป็นของเขา

เสียงหวีดร้องวาบหวิวเจียนขาดใจภายใต้อุ้งมือใหญ่ที่กุมชะตากรรมเธออยู่ ร่างแบบบางขาวอล่องฉ่องทรุดฮวบลงอย่างไร้เรี่ยวแรงเมื่อสัมผัสได้ถึงความซาบซ่านกระสันเสียวอย่างรุนแรง

กายใหญ่โตรับร่างที่ซานซบลงมาหา โอบอุ้มพาเธอหันกลับไปยังที่นอน แล้วโยนเจ้าหล่อนลงไปบนเตียงนุ่ม ยิ้มอย่างวายร้ายพรายพร่าปรากฏบนใบหน้าขณะเดินไปหยิบอุปกรณ์ป้องกันที่ตู้เสื้อผ้า ก่อนจะกลับมาที่ข้างเตียง เร่งรูดดึงกางเกงที่สวมใส่จนหลุดกองลงไปที่ปลายเท้า สะบัดมันออกจากกายอย่างไม่ลังเล

สายตากวาดกว้านมองความงามตระการตาของผิวเนียนผุดผ่องไปทั้งตัว ทรวงอกอิ่มเต็มตึงไม่เล็กหรือใหญ่เกินไป เอวบางคอดกิ่ว สะโพกงอนงาม

หล่อนไม่ใช่คนสวยพันธุ์เนื้อนมไข่ และไม่ได้แบบบางอย่างนางแบบเสียทีเดียว หล่อนมีส่วนโค้งและเว้าที่งดงามอย่างผู้หญิงที่ยากจะถอนสายตาจาก

 ที่สำคัญหล่อนมีเลือดเนื้อชีวิตจิตวิญญาณ ที่ปลุกเร้าให้เขาเดือดพล่านหื่นกระหายได้อย่างอธิบายไม่ถูก ดวงตาคมวาววามมองมาด้วยความรู้สึกยิ่งกว่าพอใจ

ร่างอล่องฉ่องนวลเนียนตาบนเตียงที่บิดครวญไปมาหายใจหอบสะท้าน จ้องมองตะลึงงัน เมื่อร่างล่ำสันหนาหนั่นด้วยมัดกล้ามเนื้อล้อนจ้อนกำลังยืนตระหง่านตรงหน้า ก่อนจะลดตัวลงมาหาทาบทับบนเนื้อกายเธอทุกส่วนสัดจนจมมิดหายลงไปในฟูก

“วิล...อย่า....” 

เสียงร้องห้ามปรามไม่เป็นผล เขาสยบการขัดขืนด้วยริมฝีปากร้อนฉ่าที่ประกบปิดแน่น สอดลิ้นนุ่มแต่ดุดันเกี่ยวไล้ไล่ลิ้นเล็กในโพรงปากให้จนมุม แล้วลากไปดูดดึงรังรัดแสนวาบหวาม

ร่างของเธอไม่อาจขยับ ด้วยน้ำหนักตัวมหาศาลที่ตรึงติด ปิดทุกช่องว่างระหว่างสองร่างได้อย่างแนบแน่น สนิทชิดเชื้อเนื้อแนบเนื้อ...จนเธอระทดระทวยอ่อน

เปลวไฟแห่งปรารถนาลุกติดตามฝ่ามือร้อนที่ไล้ลูบไปถ้วนทั่ว ตะโบมโลมเล้า ขยำคลึงสองเต้าอวบอิ่มสมตัว ร่างบางสะท้านสั่นวูบวาบหวิวไหวใกล้สิ้นสติ การโรมรันพันตูผ่านไปชั่วครู่ร่างเปล่าเปลือยของเธอถูกปลุกเร้าจนอ่อนปวกเปียกหมดทางสู้กลายเป็นตอบสนองต่อเขาโดยไม่รู้ตัว

“เธอต้องการฉัน อย่าปฏิเสธเลย” 

เขาแทรกลำตัวหนาลงมาระหว่างขาทั้งสองข้างที่ตั้งชันสั่นระริก พร้อมกับผลักตัวเองเข้าหาเธอสุดแรง

ฟ้ารุ่งลดาสะดุ้งเฮือก หวีดร้องเต็มเสียงด้วยความตกใจ เมื่อจู่ๆ ความแข็งกร้าวก็พรวดพราดเข้ามาในตัวเธออย่างรุนแรง...เจ็บและเสียวซ่านเสียจนร่างน้อยสะท้านแรง

วิลเลี่ยมชะงักกาย เมื่อสัมผัสได้ถึงความรู้สึกบางอย่างที่ราวกับว่าเจ้าหล่อนคือสาวพรมจรรย์...พร้อมกับทุ่มเถียงกับตัวเอง

ไม่มีทางเป็นอย่างนั้นแน่...สาวซิงที่ไหนจะมายึดอาชีพนี้...เขาก็คงแค่เมาหนักเท่านั้นเอง

ใบหน้าคร้ามค้างงันก้มลงมองใบหน้าเล็กที่ปากคอสั่น น้ำตาคลอเต็มหน่วยช่างน่าสงสาร

“เธอไม่ชอบฉันใช่ไหม?” 

ถามคล้ายเห็นใจ ก่อนจะก้มลงจูบซับน้ำตาเธอไว้

“แต่เธอต้องชอบเงินฉันแน่” 

พูดอย่างมั่นใจ คนฟังถึงกับสะอึก ส่ายหน้าหนี แต่จมูกและริมฝีปากของเขาก็ไล่ระดมจูบเธอไม่ยั้งจนใบหน้าเปียกฉ่ำไปหมด

“โอเคว่าฉันอาจจะรุนแรงไปหน่อย แต่ฉันจ่ายให้เธอคุ้มแน่ๆ” 

พูดพร้อมกับหัวหัวเราะเบาๆ ก่อนที่เขาจะบดริมฝีปากลงมาบนกลีบปากบวมเจ่อที่พยายามสะบัดขัดขืน

ร่างเธอถูกตรึงตอก ทั้งด้วยส่วนนั้นที่ฝังลึกเข้ามาในตัว เจ็บร้าวระบมเสียจนขยับไม่ได้ ยังจะน้ำหนักของกายใหญ่โตที่ทำให้เธอไม่อาจจะขยับเขยื้อนใดๆ กลายเป็นเครื่องตอบสนองรองรับอารมณ์ให้กับเขา

ครั้งแล้วครั้งเล่าที่ร่างหนาผละห่าง แต่ไม่นานนักก็ถาโถมความซ่านเสียวลงมาฝากฝังในกายเธออยู่ซ้ำๆ ริมฝีปากร้อนไล่ระบัดระบายไปตามกรอบหน้า ลำคอ ดูดไซ้ไล้เลียอย่างตะกละตะกรามเอาแต่ใจ พร้อมกับสาดซัดกายเข้ามาหาเธอ จนความเจ็บค่อยๆ เปลี่ยนเป็นความคุ้นชิน

ความซ่านเสียวที่เพิ่มพูนคูณทวีทำให้สะโพกงามงอนเริ่มร่อนส่ายตอบสนองกลับไปไม่รู้ตัว

จังหวะการเคลื่อนไหวช้าเนิบเริ่มขยับเร่งเร้าเสียจนเตียงนอนสั่นไหว จนน่ากลัวว่าบ้านต้นไม้จะพังลงมา พายุอารมณ์ที่โหมกระหน่ำไม่ยั้งและสาดซัดแรง กำลังพาร่างของเธอพุ่งทะยานขึ้นไปสู่ท้เบื้องบน เสียงร้องครวญครางฟังไม่เป็นภาษา ผสานกับเสียงร้องแหบห้าวเหมือนคนเจ็บปวด

ฟ้ารุ่งลดาจิกเกร็งแน่น ผวาเข้ากอดรัดร่างหนาที่ชุ่มไปด้วยเหงื่อร้อน กายใหญ่ซัดสาดใส่เธออีกสองสามครั้งก่อนจะทิ้งร่างทรุดฮวบลงมา แล้วถ่ายถอนตัวเองออก พลิกลงนอนเคียงข้างกัน

ดวงดาวพริบพราวพร่างระยิบระยับสว่างเต็มตาเริ่มเลือนหายไป กลายเป็นฝ้าเพดานไม้ที่เธอไม่เคยแหงนหน้ามองมาก่อนเมื่อมาเยือนที่นี่

เธอไม่ได้ชอบมันนักหรอก...ไม่รู้ว่าทำไมพี่ชายของเธอถึงได้ลุ่มหลงขนาดสร้างมันขึ้นมา...และเขาจะรู้ไหมว่า เพื่อนรักของเขาได้พรากความสาวของน้องสาวสุดรักสุดหวงของเขาไป ในสถานที่แห่งนี้

+++++++++

 

มดหน้าที่ของเธอแล้ว กลับไปเสีย”

ร่างหนาพลิกผละกายลงจากร่างเนียนนุ่มแทบจะทันที หลังจากเสร็จสมอารมณ์ใคร่ ได้ระบายออกให้หายร้อนรุ่ม ก่อนจะลุกขึ้นก้าวเท้าลงจากเตียง

ร่างบางสะอื้นฮั่กๆ น้ำตานองหน้าเมื่อรู้ว่าอะไรเกิดขึ้นกับตัวเอง จนวิลเลี่ยมยังตกใจ นัยน์ตาคู่สวยก่ำแดงก้มต่ำไม่ยอมสบตา ร่างขาวผ่องนวลเนีนนที่ยามนี้แดงเถือกไปทั้งเนื้อทั้งตัว ด้วยพายุอารมณ์คุคลั่งของเขาสั่นเทาสะท้านไปทั้งตัว

เธอตกเป็นของผู้ชายที่ชื่นชมมาตลอด แต่เขามิใช่เทพบุตรอย่างที่คิดฝันเอาไว้ วิลเลี่ยมคือปีศาจร้ายเอาแต่ใจตัวเอง เจ้าอารมณ์และดูถูกผู้หญิง

ภาพที่เห็นทำให้เขาสะเทือนใจ วูบหนึ่งที่เขารู้สึกผิดขึ้นมา โอเคว่าเขาอาจจะบ้าคลั่งและรุนแรงไปสักหน่อย แต่อาชีพอย่างเธอคงเจอลูกค้าหลากหลายแบบอยู่กระมัง เพียงแค่ว่าอาจจะไม่เคยเจอใครอย่างเขา และด้วยขนาดของร่างกายที่แตกต่างกันอยู่มาก รวมถึงทุกส่วนในตัวที่ใหญ่โตเกินมาตรฐานผู้ชายทั่วไป อาจจะทำให้เจ้าหล่อนบอบช้ำมากไปสักหน่อย

ก่อนที่เขาจะรู้สึกตัวเองเป็นผู้ร้ายไปกว่านี้ ร่างสูงผินหลังกลับ เดินไปหยิบกระเป๋าสตางค์ก่อนจะดึงธนบัตรปึกใหญ่ในนั้นออกมาวางที่หัวเตียง

“นี่ค่าเหนื่อยของเธอ คิดว่าน่าจะคุ้มค่า” คำพูดเพื่อให้ตัวเองรู้สึกผิดน้อยลง กลับกรีดลึกบาดร้าวเข้าไปในหัวใจอีกดวง หัวใจที่บอบช้ำยับเยินแตกสลายย่อยยับที่ไม่มีวันกลับมาเหมือนเดิม

วิล...วิลเลี่ยม โจนส์คนที่เธอเคยรู้จัก ได้ตายไปแล้ว

ที่ยืนอยู่ตรงนี้คือปีศาจร้ายที่น่ากลัว และมันได้พรากความภาคภูมิใจทั้งหมดของเธอไปอย่างไม่มีวันได้กลับคืนมาอีกแล้ว

ดวงตาพร่ามองตามหลังร่างเปลือยเปล่าบึกบึนที่เดินหายเข้าไปในห้องน้ำ ก่อนจะปล่อยโฮอย่างขวัญเสียทันทีที่บานประตูปิดลง กายบางงองุ้มกอดตัวเองด้วยความชอกช้ำทั้งร่างกายและจิตใจ

เสียงคนข้างในกำลังอาบน้ำอย่างสบายอารมณ์ ราวกับว่าไม่รู้สึกรู้สากับสิ่งที่ได้กระทำกับเธอ

เขาจำเธอไม่ได้...วิลจำเธอไม่ได้...คนที่เคยออกปากอยากเป็นเจ้าสาวของเขา

แต่สิ่งที่ชายหนุ่มยัดเยียดให้กับเธอ คือเซ็กส์ดิบเถื่อนกระด้างอย่างคนไร้หัวจิตหัวใจ เหมือนเธอเป็นเพียงที่ระบายรองรับอารมณ์ป่าเถื่อนนั่น


ใครอยากอ่านเต็มเรื่อง พร้อมให้โหลดจ้า ^^


ตีตราสวาท
วชิราภา
www.mebmarket.com
ครั้งหนึ่งเธอเคยเป็นของเขา...และเขาจะไม่มีวันยอมให้เธอไปเป็นของใครอีก วิลเลี่ยม สตาร์คนดังของ NFLหนีข่าวฉาว และแฟนสาวที่นอกใจมาอยู่เมืองไทยในค่ำคืนแสนทรมานที่ต้องการผ่านพ้นฝันร้ายไปให้ได้ เขาต้องการผู้หญิงสักคน...มาช่วยลบเลือนความทรงจำร้ายๆ นั่นทิ้งไปและฟ้ารุ่งลดาก็ผ่านเข้ามาโดยไม่ได้ตั้งใจ “พี่เป็นผู้ชายคนแรกของฟ้า หรือว่าจะเถียง”สองแขนที่แข็งแรง รัดร่างอรชรเอาไว้ แน่นยิ่งกว่าแน่น“เวลาผ่านมาตั้งสี่ปี เพิ่งสำนึกได้ตอนนี้หรือไง...ฟ้าไม่เปลืองสมองไปจำหรอกนะ เมื่อคุณก็บอกเองว่าเมา...และไม่ได้ตั้งใจ”ตอกคนหน้ามึนกลับไป ทั้งที่ใจก็เจ็บแสนเจ็บ กับเหตุผลอย่างคนมักง่ายของเขา“ไม่จำก็ไม่เป็นไร...เพราะพี่จะทำมันใหม่ ให้ดีกว่าเดิมด้วย...และครั้งนี้พี่ไม่เมาและพี่ตั้งใจ” น้ำเสียงที่กระซิบชิดข้างใบหู ทำเอาเธอขนลุกซู่ขึ้นมาทั้งตัว“อย่าทำบ้าๆ นะวิล” เธอขู่กลับไปด้วยเสียงสั่นพร่าแต่คำขอกลับถูกปฏิเสธโดยสิ้นเชิง...เมื่อร่างบางถูกวางลงบนเตียง...ตามด้วยมวลน้ำหนักมหาศาล จากกายร้อนผ่าวเปล่าเปลือยล้อนจ้อน
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

17 ความคิดเห็น