เสพติดรัก #Bnior Ft.GOT7

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 10,169 Views

  • 522 Comments

  • 1,079 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    156

    Overall
    10,169

ตอนที่ 4 : เสพติดครั้งที่ 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3007
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 122 ครั้ง
    2 ธ.ค. 61



2



          จินยองลืมตาตื่นในเช้าวันรุ่งขึ้น รู้สึกหนักอึ้งไปทั้งตัวโดยเฉพาะสมอง ร่างบางใช้ความพยายามทั้งหมดผุดลุกขึ้นนั่ง ก่อนจะพบว่าตัวเองมีเพียงเสื้อเชิ้ตตัวโคร่งบางๆปกปิดร่างกายเท่านั้น 

 

          เมื่อคืนเขาไม่ได้ฝัน จากที่ตั้งใจจะจบเเค่วันไนท์สเเตนท์ก็กลับกลายมาเป็นทูไนท์สแตนท์จนได้ 

 

          บ้าที่สุด สาบานว่าถ้าเค้ามีเเรงเหลือจะชกหน้าผู้ชายคนนั้นสักที!

 

          จินยองโซเซออกมาจากห้องนอน ร่างกายเจ็บร้าวไปหมด กลิ่นหอมอ่อนๆของข้าวต้มโชยมาปะทะจมูก จินยองท้องร้องแต่ก็ต้องกลั้นหายใจเดินตรงไปที่ประตู ตั้งใจจะลืมเรื่องที่เกิดขึ้นซะ 


          แต่ไม่ทันได้แตะลูกบิดจู่ๆร่างกายก็เซไปด้านหลังเพราะแรงดึงจากใครบางคน แผ่นหลังบางปะทะกับหน้าอกแกร่ง จินยองแหงนหน้าขึ้นมอง

 

          "จะไปไหน?" ใบหน้าเหวี่ยงๆของผู้ชายตรงหน้าเลิกคิ้วขึ้นประกอบคำถาม จินยองพยายามแกะมืออีกคนออกเเต่เรี่ยวเเรงที่มีก็ช่างไม่เป็นใจ

 

          "ผมจะกลับห้อง ปล่อยผม" ถึงเสียงจะเเหบเเห้งแค่ไหนก็ยังเต็มไปด้วยความดื้อรั้น จินยองไม่สนใจเรื่องโทรศัพท์เเล้ว ไม่คืนก็ไม่ต้องคืน! 

 

          "ไม่สบายอยู่ หายเเล้วค่อยกลับ" แจบอมตอบกลับพร้อมกับเพิ่มเเรงรัดเอวบางไปด้วย 

 

          "ไม่ ปล่อยผมสิ" จินยองดิ้นไปดิ้นมาจนสุดท้ายก็หมดเเรง ปล่อยให้เเจบอมลากกลับมานอนแหมะบนเตียงตามเดิม แจบอมมองแมวพยศที่นอนหอบหายใจเเรงหมดฤทธิ์อยู่บนเตียงก่อนจะเดินหายไปและกลับมาอีกครั้งพร้อมกับชามข้าวต้มในมือ 

 

          "ลุก" มือหนาฉุดดึงอีกคนให้ลุกนั่งแต่จินยองไม่อยากทำตามคำสั่ง จงใจจะทิ้งตัวลงเตียงอีกรอบ หวังจะแก้เเค้นให้อีกคนหงุดหงิด ถ้าไม่ได้ยินคำพูดถัดมาเสียก่อน

 

          "ถ้าลงไปนอนฉันปล้ำอีกรอบจริงๆ เอาดิ" จินยองเลยได้แต่กำผ้าปูที่นอนเเน่นด้วยความเจ็บใจ อ้าปากรับข้าวต้มที่อีกคนส่งมาให้แต่โดยดี แต่เหมือนว่าตัวเองจะหิวเลยเผลอกินจนหมดชามจนได้ น่าอายเป็นบ้า 

 

          หลังจากกินข้าวก็กินยาเเละนอนพัก เเต่สักพักก็เหมือนถูกปลุกให้ตื่นเพราะใครสักคนกำลังยุ่มย่ามกับนิ้วมือของตน 

 

          "อือ.." จินยองครางในคอประท้วง

 

          เเจบอมดึงนิ้วมือคนป่วยที่กำลังปรือตามองมาทาบกับปุ่มสเเกนเพื่อปลดล็อกก่อนจะยกยิ้มกับตัวเอง จินยองขมวดคิ้วมองภาพนั้นก่อนจะหลับไปอีกรอบด้วยฤทธิ์ยาที่กินเข้าไป 

 

          ตกกลางคืนจินยองลืมตาตื่นขึ้นอีกครั้ง ภาพตรงหน้าคือภาพของชายคนเดิมกำลังแต่งตัวอยู่ แจบอมไม่ได้เปิดไฟในห้องนอนเพราะกลัวจินยองจะตื่น เพียงเเค่เปิดประตูห้องให้ไฟจากด้านนอกส่องเข้ามาเท่านั้น พอรู้ตัวว่าโดนมองจึงเอี้ยวหน้าไปหาคนที่นอนอยู่บนเตียง

 

          "ฉันจะไปข้างนอก อย่าออกไปไหนล่ะ" แจบอมว่าพรางพับแขนเสื้อขึ้น แต่สิ่งที่ได้รับกลับมาคือเเววตาดื้อรั้นที่เขารู้สึกว่ามันเป็นของคู่กายของอีกฝ่าย ประมาณว่าออกแน่ อะไรเเบบนั้น 

 

          "ถ้ากลับมาเเล้วไม่เจอนายมีปัญหาแน่ ปาร์คจินยอง" แจบอมขู่เสียงเรียบก่อนจะเดินออกจากห้อง ลงมายังโรงจอดรถและขับรถออกไปยังที่หมาย 

 

Pub G 

 

          แจบอมกดรีโมทล็อกรถก่อนจะตรงปรี่เข้าไปด้านใน ผู้คนแออัดเบียดเสียดมากกว่าปกติเพราะวันนี้เป็นวันหยุด ตามจริงวันนี้เขาต้องพักผ่อนอยู่ห้อง แต่ไม่รู้ว่าไอ้เเจ็คสันมันเกิดบ้าอะไรขึ้นมาเลยโทรตามให้มาที่นี่ ซึ่งเป็นที่ใช้สังสรรค์กันประจำเพราะมีเพื่อนเป็นเจ้าของ 

 

          "ไงพ่อคนชิค ติดเด็กอยู่ไงถึงมาช้า" พอมาถึงไอ้เเจ็คสันก็พ่นหมาออกมาทันที แจบอมถีบเข่าเพื่อนไปเบาๆก่อนจะนั่งลงตรงที่ว่าง 

 

          "เมื่อวานมึงมีเรื่องกับพวกไอ้ฮันบินหรอวะ" ชูก้าที่นั่งโซฟาตรงข้ามกันถามขึ้น 

 

          "ก็ไม่เชิง รู้ได้ไง?" ถามกลับขณะรับแก้วเหล้ามายกดื่ม 

 

          "คนเขาเห็นกันทั้งสนาม ใครๆก็รู้ว่าพวกมึงไม่ถูกกัน" ไอ้แบม ผู้ชายที่หน้าหวานที่สุดในกลุ่มพูดขึ้นบ้าง ได้ยินเเบบนั้นเเจบอมก็ไหวไหล่ ก่อนทั้งหมดจะเปลี่ยนหัวข้อการสนทนาไป 

 

          "เออ แล้วเด็กเมื่อวานใครวะ ที่ขึ้นรถไปกับมึงอ่ะ" แต่ก็ไม่วายวกเข้ามาเรื่องของเขาอีกจนได้ 

 

          "กูไม่บอก จบนะ" ตอบไปแบบนั้นไอ้เเจ็คสันก็ทำท่าฮึดฮัดไม่พอใจ พอคิดถึงร่างนุ่มนิ่มผิดกับนิสัยที่รั้นผิดมนุษย์มนานั่นเเล้วก็นึกห่วงขึ้นมา ข้าวเย็นก็ไม่ได้ตื่นมากิน ไข้ก็ยังไม่หายดีด้วย จริงๆเพราะคืนแรกเขาดันหนักมือไปหน่อยแต่ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะอ่อนเเอขนาดนี้ 


         บอกตามตรงว่าคนดีอย่างเขารู้สึกผิด 

 

          "แล้วเรียกกูมามีไร?" 

 

          "ไม่มีไร เรียกมาหารค่าเหล้า" 

   

          กวนตีน..  

 

 

          จินยองกลับเข้ามาที่ห้องของตัวเองอีกครั้งในสภาพที่ยังมึนๆเพราะฤทธิ์ยา ร่างบางพรูลมหายใจออกมาเหนื่อยๆเเละเดินไปทิ้งตัวลงบนเตียง โชคดีที่ไอ้บ้าเเจบอมทิ้งโทรศัพท์ กุญเเจห้อง กับกระเป๋าสตางค์ที่คิดว่าหายไปแล้วไว้ที่โต๊ะโคมไฟ ถึงจะอยู่คอนโดเดียวกันเเต่จินยองอยู่ชั้นหก แจบอมอยู่ชั้นสิบ คงไม่ได้เจอกันง่ายๆ 

 

          ถ้ากลับมาเเล้วไม่เจอนายมีปัญหาแน่ ปาร์คจินยอง

 

          อึก 

 

         แอบกลืนน้ำลายลงคอหวาดๆเมื่อคำพูดของผู้ชายคนนั้นหวนกลับเข้ามาในหัว ผู้ชายอะไร เถื่อน หยาบ เอาแต่ใจ โรคจิต เผด็จการ คิดว่าตัวเองเป็นญาติกับฮิตเลอร์หรือไง

 

ความจริงก็อยากจะคุยให้เป็นเรื่องเป็นราวไปเลยว่าจะเอายังไง แต่ดูจากนิสัยเอาเเต่ใจแบบนั้นคงยากที่จะตกลงกันเลยหนีกลับมาตั้งหลักก่อนดีกว่า ไม่รู้ด้วยว่าเเจบอมคนนั้นคิดอะไรอยู่ 

 

          เเล้วทำไมถึงมารู้ชื่อกันได้ล่ะ..

 

          Rrrrrrr 

 

          ความคิดที่ตีรวนกันอยู่ในหัวของจินยองถูกหยุดด้วยเสียงเรียกเข้าของโทรศัพท์มือถือ จินยองพึ่งเปลี่ยนเบอร์ใหม่หลังจากเลิกกับมาร์ค เดาไม่ยากเพราะมีไม่กี่คนที่รู้

 

          [จินยองงี่! ให้ตายเถอะ ในที่สุดก็รับสายฉันได้สักที! @#$%^&**()_!@*#^] มือบางยกโทรศัพท์ออกห่างจากหูทันทีที่เเม่ไอรีนเพื่อนสาวคนสนิทบ่นเป็นฟืนเป็นไฟใส่แบบไม่หยุดหายใจ ไอรีนเป็นเพื่อนคณะเดียวกันที่ค่อนข้างสนิทกันกับจินยอง 

 

          "อ่า ขอโทษนะ โทรศัพท์เสียน่ะ พึ่งซ่อมมา" 

 

          [ไม่ต้องมาพูดเลย นายอยู่ที่ไหน กับใคร บอกมานะ!] จินยองขมวดคิ้วมุ่นกับคำถามของเธอ

 

          "อยู่ห้องคนเดียวสิ ถามเเปลกๆ" 

 

          [เเล้วที่โพสในเฟสบุ๊คนั่นมันอะไร อธิบายมาซะดีๆ!] คราวนี้คิ้วสองข้างเเทบจะไหลมารวมกันอยู่ตรงกลางเพราะจำได้ว่าตัวเองไม่ได้โพสอะไรอย่างที่โดนกล่าวหาเลย 

 

          สองวันที่ผ่านมาก็พึ่งได้จับโทรศัพท์เนี่ย!

 

          "แปบ" ด้วยความสงสัยมือบางก็กดเข้าไปในแอพพลิเคชั่นที่ว่า ก่อนจะตาเหลือกเมื่อพบว่ามีเเจ้งเตือนเกือบร้อยเเบบที่ไม่เคยมีมาก่อนเลยในชีวิต มือสั่นๆกดเข้าไปที่หน้าทามไลน์ก่อนจะหน้าชาไปทั้งเเถบ

 

          มันเป็นรูปที่เค้ากำลังนอนอยู่ โดยที่มีนิ้วชี้เรียวสวยของผู้ชายที่ข้างๆนิ้วสลักตัวอักษรภาษาอังกฤษเล็กๆว่า 'JB' จิ้มมาที่จมูกด้วย พร้อมกับเเคปชั่นสั้นๆว่า 

 

          'แมวดื้อ'


**

 

          แจบอมกลับมาที่ห้องก็พบว่าแมวพยศที่เคยนอนซมอยู่บนเตียงได้หนีกลับห้องไปเเล้วจริงๆ คิดเเล้วไม่มีผิดเพราะจงใจทิ้งข้าวของของอีกฝ่ายเอาไว้ข้างเตียง เขาไม่ได้ใส่ใจมากนัก เลือกเดินตรงเข้าไปชำระล้างกลิ่นเหล้ากลิ่นบุหรี่ในห้องน้ำอย่างสบายอารมณ์

 

         วันต่อมา 

 

          จินยองเข้าเรียนเช้ากว่าปกติเพื่อหลีกเลี่ยงประชากรของคณะบริหารทั้งหลาย คาดว่าเรื่องที่จอมเผด็กการเเจบอมนั่นทำลงบนเฟสบุ๊คของเขาต้องดังกระฉ่อนไปทั้งคณะเเน่  


          อันที่จริงจินยองไม่ใช่คนเด่นคนดังอะไร แต่ที่เป็นที่รู้จักเพราะ(เคย)เป็นแฟนของเดือนคณะอย่างมาร์คต้วนต่างหาก

 

         และไม่รู้ว่าเคราะห์ซ้ำกรรมซัดหรืออะไร ถึงได้ลืมไปว่าวิชานี้ตัวเองลงทะเบียนเรียนกับผู้ชายคนนั้น

 

          'มาร์ค'เปิดประตูเข้ามาด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง จินยองสบตากับอีกฝ่ายไม่ถึงหนึ่งวิก็ก้มหน้าเล่นโทรศัพท์เพื่อหนีสายตานั่นพร้อมกับส่งข้อความเร่งไอรีนเเบบถี่ยิบ 

 

          จินยองรู้สึกผิดต่อมาร์คที่เสียครั้งเเรกไปให้กับคนแปลกหน้าที่ไม่เคยรู้จักมาก่อน ซ้ำครั้งที่สองยังตามมาติดๆ ทั้งที่ตลอดสองปีจินยองไม่เคยยอมให้มาร์คทำอะไรเกินเลยไปมากกว่าจูบจนถึงวันที่อีกฝ่ายทนไม่ไหวและทิ้งไปมีคนใหม่ เขาก็โกรธตัวเองเหมือนกัน ทั้งเรื่องที่เสียครั้งเเรกไปแบบนั้น ทั้งเรื่องของมาร์คที่ความจริงเเล้วเขาไม่จำเป็นต้องเเคร์ด้วยซ้ำ 

 

          ไอรีนส่งข้อความกลับมาบอกว่าเธอไม่สบาย เลยมาเรียนไม่ได้ สองชั่วโมงของวิชานี้จินยองรู้สึกหายใจไม่ออกเพราะรู้สึกได้ถึงสายตาของใครหลายคนในห้อง สมองเขาจะระเบิดอยู่เเล้ว 

 

          พอหมดคาบจินยองก็รีบลุกรีบเดินออกไปจากห้องทันที แต่พ้นประตูห้องได้ไม่กี่ก้าวก็ต้องหยุดชะงักเมื่อพบว่ามาร์คยืนอยู่ไม่ไกลออกไป เวลาปกติเขาคงจะเดินผ่านไปง่ายๆ แต่คราวนี้ขาทั้งสองข้างกลับก้าวไม่ออกเพราะผู้หญิง'คนใหม่'ของอีกคนยืนอยู่ด้วย 

 

          "มาร์ค ไปกินข้าวกันนะคะ" ผู้หญิงคนนั้นเอ่ยเสียงหวานใส่ จินยองรีบเบือนหน้าหนีเมื่อมาร์คเหลือบมองมาทางเขา คนในคณะที่เดินผ่านไปมาก็มองมาอย่างสนใจ บ้างก็เอาไปพูดนินทากันกับเพื่อนเเบบที่ไม่กลัวว่าพวกเขาจะได้ยิน

 

          จะบ้าตาย

 

          "แกดูสิ นั่นผู้หญิงคนใหม่ของมาร์คป่ะ"

 

          "เออ น่าสงสารจินยองเนอะ"

 

          "เเต่จินยองก็ใช่ย่อยนะเว้ย รายนั้นก็มีแฟนใหม่เเล้วเหมือนกัน"     

 

          "อืม ไปสิ" เสียงทุ้มตอบกลับผู้หญิงคนนั้น 

 

          รีบไปสักที.. จินยองได้เเต่คิดในใจ แต่ก่อนที่จะเจ็บปวดใจไปมากกว่านี้ เสียงที่ฟังดูคุ้นหูอย่างประหลาดก็ดังขึ้นด้านหลัง

 

          "เจอตัวเเล้ว ปาร์คจินยอง"

 

          ขนอ่อนในร่างกายพร้อมใจกันลุกชัน น้ำตาที่ตั้งท่าจะไหลก็แห้งเหือดไปทันที จินยองหันกลับไปก็พบว่าเป็นเเจบอมจริงๆ เขาอยู่ในชุดยูนิฟอร์มนักศึกษา เเถมยังเป็นช็อปสีน้ำเงินที่ดูยังไงก็วิศวะของมหาลัยนี้ด้วย จินยองได้เเต่อ้าปากค้าง

 

          โลกจะมากลมอะไรตอนนี้

 

          การปรากฏตัวของเเจบอมสร้างเสียงฮือฮา เเจบอม จินยอง เเละมาร์คกลายเป็นหัวข้อให้คนนินทากันอย่างสนุกปาก ผู้หญิงของมาร์คก็มองเเจบอมสลับไปมากับมาร์คกับจินยองเหมือนไม่เข้าใจสถานการณ์ด้วย 

 

          "ออกจากห้องทำไมไม่เก็บที่นอน" แจบอมว่าเเล้วหรี่ตามองจินยองอย่างตำหนิ ทำให้เกิดเสียงกรี๊ดเบาๆของพวกที่พึ่งตั้งตัวเป็นทีม #Bnyoung สดๆร้อนๆ

 

          "ฮะ!?" จินยองถามเหมือนไม่เชื่อหู ตึกวิศวะกับบริหารห่างกันคนละซีกโลก ถ่อมาถึงนี่เพราะเรื่องนี้เนี่ยนะ!

 

          มาร์คมองผู้ชายมาใหม่นิ่ง แต่แจบอมไม่สนใจเเละเริ่มพูดต่อราวกับจงใจให้ได้ยิน 

 

          "วันก่อนนายทำที่นอนเลอะ เยอะด้วยนะ"

 

          "คุณเเจบอม!" จินยองถลึงตาใส่ให้เขาหยุดพูด ร่างสูงพยักหน้าเข้าใจ 

 

          "โอเค รู้ละ ฉันช่วยซักก็ได้" 

 

          ไม่ใช่โว้ย!

 

 


----------------------------------------------------------------------------

มีความอยากคุย 
เรื่องนี้อารมณ์ประมาณวัยรุ่นเลือดร้อนนิดหน่อย หัวร้อนกันทั้งเรื่อง555555555
จินยองมีความมึน นิยายไหลเร็วนิดนึงเพราะเนื้อหาไม่เยอะ อ่านแก้เครียด? 

ยังไงฝากติดตามด้วยนะค้าาาาาาา /กราบบบ
ปล.หนึ่งเม้นเท่ากับหนึ่งกำลังใจ 
#พี่บีช่างสัก


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 122 ครั้ง

82 ความคิดเห็น

  1. #491 Aquila_Eagle (@Aquila_Eagle) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2561 / 20:37

    โคตรร้ายยยย 555 ????????????

    #491
    0
  2. #449 ai802567 (@ai802567) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 16:45
    หนูชอบเรื่องนี้
    #449
    0
  3. #376 OnceUponATime94 (@OnceUponATime94) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2561 / 12:22
    แตบอมลุคนี้มันกร้าววววใจ
    อยากมีแจบอมเป็นของตัวเอง!!! ฮรือออออออ~~
    #376
    0
  4. #360 mooping11 (@0914103197) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2561 / 16:35

    ชอบ555555 ชอบพี่บีลุคนี้

    #360
    0
  5. #356 code8 (@code8) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2561 / 17:42

    เขิลแทนเลยค่า

    #356
    0
  6. #343 only_got7 (@only_got7) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 15:21
    กวนมาก แจบอม สงสารจินยองเลย
    #343
    0
  7. #333 jjtk (@bebiejaney) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 07:11
    อิพี่วัอยยยยยยยืกวนจริง
    #333
    0
  8. #309 jammy3939 (@jammy3939) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 16:06
    อ๊อยยยยยย ก็นึกว่าพี่จบมเรียนจบแน้ว
    #309
    0
  9. #298 anandasp10 (@anandasp10) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 31 มีนาคม 2561 / 08:27
    อยากจับอิพี่มาทุบ55555
    #298
    0
  10. #295 mukkamik (@mukkamik) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 มีนาคม 2561 / 10:09
    กรี๊ดดดดด แจบอมมาประกาศศักดาหรอคะ ฟกกกฟหกกดฟฟ
    #295
    0
  11. #290 MS_JC1.61 (@m0613702151) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:49
    โลกกลมมากเว่อ อยู่มหาลัยเดียวกันอีก
    #290
    0
  12. #276 ~AnNiE~ (@whitetiar) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2560 / 09:18
    แอร๊ย จิ้นหน้าพี่แกออกเลย กร๊าวววววเหลือเหิน
    #276
    0
  13. #261 หมี่กะทิ (@Nidjakun_1234) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2560 / 22:42
    เป็นผู้ชายหน้ามึน ตีรวน กวนประสาทจริงๆ5555555
    #261
    0
  14. #255 phitchayathidada (@phitchayathidada) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2560 / 21:08
    อ้ากกกน่ารัก โอเคฉันช่วยซักก็ได้ แดกดิ้ๆๆค่ะ
    #255
    0
  15. #233 ออมม่า (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2560 / 20:11
    โลกกลม ผิด หรือถูกเวลาละเนี้ยะ
    #233
    0
  16. #230 Starting from zero (@marhgy) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2560 / 16:20
    เขินนนนนน
    #230
    0
  17. #227 xx_x_ (@gh-xx_x_) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2560 / 04:14
    พี่ก็ปราบพยศแมวดื้อบ่อยๆเด้อ เอ้อไม่ใช่ล้ะฮิฮิ พิมั้คคึต้องคิดอะไรๆบ้างแหละเฮ้อมมๆๆๆๆ
    #227
    0
  18. #212 jjtk (@bebiejaney) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2560 / 21:26
    เขินพี่แจบอมมากกกกก โอ๊ยยยย แคปชั่น แมวดื้อ คือชนะเลิสสสสส
    #212
    0
  19. #196 SN2544 (@cat12919) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2560 / 15:40
    คุณแจบอมร้ายมาก
    แต่ชอบบบบบบบบ
    #196
    0
  20. #157 เดร (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 21:37
    ร้ายยยยยยย!!! 5555

    มาแสดงความเป็นเจ้าของถึงที่เชียว

    แสบจริงๆ 5555
    #157
    0
  21. #123 P.Ploy Kung (@lipaploy) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2560 / 02:14
    งื้ออออออเราชอบพี่แจบอมเรื่องนี้มากกกกดูเอาแต่ใจแต่ก็รักจินยองคนเดียวน้าาา ไรท์มาต่อไวๆนะคะ สู้ๆ
    #123
    0
  22. #120 nu_kets (@nu_kets) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2560 / 21:46
    คือแจบอมแกต้องการอะไรไหนบอกซิ...ต้องการประกาศให้ชาวโลกรู้ใช้ไหมว่าแกได้น้องจินยองแล้วอะ...มีความสนุกและตั้งหน้าตั้งตารอที่จะอ่านต่อ

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 18 มิถุนายน 2560 / 09:17
    #120
    0
  23. #119 TuesThursday (@TuesThursday) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2560 / 09:04
    น่ารักแหล่วววววๆๆๆๆๆ ต่อๆๆๆๆๆ งื่อออออ
    #119
    0
  24. #118 TonFon_Tanwarut (@TonFon_Tanwarut) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2560 / 20:38
    กริ๊ดดด เจบีเอ๋ยยย ฉันทุบเตียงไปกี่รอบแล้วววว แง้ง น่ารักอ่าา
    #118
    0
  25. #117 mAjjcs (@milkpy) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2560 / 08:44
    กรี๊ดดดดดด ชอบค่ะ ชอบพี่แจบอมมากกกก เด็ดดวงสุดๆ 555555 รู้สึกสะใจแทน อย่างน้อยจินยองก็จะได้ไม่ดูเป็นหมาหัวเน่าสำหรับมาร์ค เชอะะะะ จินยองเหมาะกับพี่แจบอมแล้วววว อะคึอะคึ
    #117
    0