END || Time's up เวลา (เจ้าชู้) ของคุณหมดแล้วล่ะ!

ตอนที่ 26 : Chapter 25 ll ไม่มีอะไร

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,440
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    7 ก.ย. 61






25





07.00 AM @บ้านพี่เมฆ


พี่น้ำป่ามารับฉันในตอนเช้าวันรุ่งขึ้น เพราะฉันต้องเป็นทีเอในวิชาแปดโมงเช้า (อีกแล้ว) ซึ่งก็เหมือนเคยเขามารอรับฉันก่อนเวลาเสียอีก ฉันก็ไม่เข้าใจนะว่าเขาจะรีบมารับฉันเช้าๆ ทำไม แต่มันเป็นแบบนี้มาตั้งแต่เทอมที่แล้วแล้ว และเขาก็ดูจะสนุกกับการลากฉันไปนั่งกินข้าวเช้าด้วยกันอะ


คิดว่าวันนี้ก็คงเหมือนเดิม


“พี่น้ำป่า วันนี้ไม่ไปกินข้าวเช้าที่คณะพี่แล้วได้ไหมอะ” ฉันหันไปถามคนข้างตัวขณะปลดเบลท์ออกจากตัวทันทีที่ตัวรถเลี้ยวเข้ามาในเขตมหาลัย


“ทำไมอะ ขนมเบื้องที่คณะพี่อร่อยนะ” พี่น้ำป่าส่ายหน้าแล้วยังชักจูงฉันด้วยขนมหวานอย่างหน้าตาเฉย


“ไม่เอาอะ! พี่น้ำป่าไปนั่งเล่นที่คณะหนูก่อนนะ!! อีกเกือบชั่วโมงแน่ะ กว่าหนูจะต้องไปเข้าห้องเรียนอะ” ฉันเกาะแขนพี่น้ำป่า แล้วกะพริบตาปริบๆใส่เขาอย่างอ้อนๆ


“แต่พี่หิวข้าวนะเนล อยากกินขนมเบื้องด้วย” เขาบ่นงึมงำใส่แต่ก็ยอมจอดรถเทียบฟุตบาทหน้าคณะฉัน และนั่นทำให้ฉันยื่นกล่องสีฟ้าสดใสในมือไปตรงหน้าเขาอย่างรวดเร็ว


“อะไรอะ” พี่น้ำป่ารับไปก่อนจะเลิกคิ้วขึ้นถาม


“ข้าวเช้าฝีมือหนูเอง เพราะงั้นพี่น้ำป่าไปนั่งเล่นที่คณะหนูก่อนนะ ส่วนขนมเบื้องถ้าพี่จะกินพี่ค่อยซื้อไปกินตอนนั่งเรียนนะ!” ฉันส่งยิ้มไปให้พี่น้ำป่า ก่อนจะดึงกล่องข้าวมาแล้วรีบลงจากรถไปโดยไม่รอคำตอบอะไรจากเขาทั้งนั้น


ฉันยังไม่อยากเจอเรื่องซวยตั้งแต่วันแรกของเทอมใหม่หรอกนะ


ของดเข้าใกล้คณะวิศวะหนึ่งวัน!


“เนลทำมาให้พี่กินจริงๆ เหรอ?” พี่น้ำป่าถามขึ้นหลังจากทรุดตัวลงนั่งที่โต๊ะม้าหินหน้าคณะสังคมฯ ตรงข้ามฉัน


“จริง หนูรีบตื่นมาทำตอนเช้า ก็เลยยังไม่ได้กินเหมือนกันด้วย เพราะงั้นมากินข้าวด้วยกันนะ” ฉันบอกพลางเปิดฝากล่องถนอมอาหารออกแล้วเลื่อนมันไปตรงหน้าร่างสูงที่กำลังเบิกตากว้าง ก่อนจะหันกลับมาเปิดฝากล่องข้าวอีกกล่องของตัวเองด้วย


“คืนนี้เนลจะไปค้างห้องพี่เหรอ?” คำถามประหลาดๆ ของพี่น้ำป่า ทำให้ฉันหันไปมองหน้าเขาอย่างงุนงง


“ไปทำไมอ่ะ”


“อ้าว... ก็เห็นเนลบอกจะทำอาหารเช้าให้สามีทาน พี่ก็นึกว่าเนลอยากเลื่อนขั้นให้พี่ซะอีก”  เขาถามอย่างงุนงงและจริงจัง จนฉันอดใช้ช้อนที่กำลังส่งไปให้เคาะไปที่ฝ่ามือเขาไม่ได้


“ทะลึ่งใหญ่แล้วพี่น้ำป่า! หนูไม่ได้ทำมาให้พี่กินทุกวันสักหน่อย ก็แค่วันนี้เท่านั้นแหละ พรุ่งนี้หนูก็ไม่ทำแล้ว” ฉันเบะปากแล้วหันไปเขวี้ยงค้อนใส่


“พี่ล้อเล่นหรอก... ว่าแต่เนลทำให้พี่กินทุกวันไม่ได้เหรอ?” เขาหัวเราะแห้งๆ แล้วหันมาถามฉันแบบอ้อนๆ


“จริงๆ ก็ทำได้นะ ถ้าพี่อยากกินเดี๋ยวหนูทำมาให้ตั้งแต่วันพรุ่งนี้เลย โอเคมั้ย?” ฉันพยักหน้าหงึกหงักอย่างไม่คิดอะไรมาก แต่อยู่ๆพี่น้ำป่าก็เงียบไปจนฉันต้องละสายตาจากกล่องข้าวเพื่อเงยหน้าขึ้นมองเขา


“งั้นคืนนี้ไปห้องพี่นะ” พี่น้ำป่าคลี่ยิ้มออกมาทันที เขาถามด้วยน้ำเสียงเจ้าเล่ห์ ดวงตาเป็นประกายวิบวับจนน่าหมั่นไส้


“ถ้าพี่ไม่อยากกิน ก็บอกหนูมาดีๆ -*-!

 

.

.

.


11.55 AM @โรงอาหารกลาง Tempo University


“นี่มันเพิ่งจะเปิดเทอมวันแรกจริงป่ะเนี่ย!” มิ้งค์โวยวายออกมาตอนที่เราทั้งสามคนก้าวเท้าเข้ามาในโรงอาหารกลางช่วงพักเที่ยง จำนวนคนที่เดินผ่านไปมาจนแทบจะหาที่นั่งไม่ได้ทำให้ฉันที่เพิ่งขอบคุณอะไรก็ตามที่ทำให้ฉันไม่ต้องไปเหยียบคณะวิศวะให้ได้แผลกลับบ้านตั้งแต่วันแรกของเทอม เริ่มคิดถึงโรงอาหารวิศวะขึ้นมาหน่อยๆ


ก็ที่นั่นคนไม่เยอะขนาดนี้นี่นา


“แล้วพวกพี่เขาอยู่ไหนกันล่ะ” ฉันหันไปมองหน้ามะใหม่ที่กำลังชะเง้อคอมองไปรอบๆ ก่อนมิ้งค์จะเป็นฝ่ายโพล่งขึ้นมาเพราะหาเจอก่อน


“นั่นไงพวกพี่ซัน” มิ้งค์สาวเท้าเร็วๆ เข้าไปหาผู้ชายหน้าหล่อที่นั่งอยู่กลางโรงอาหาร โดยมีสายตาจากสาวน้อยสาวใหญ่รอบโต๊ะส่งมาเป็นสายตาเดียว


ทั้งๆ ที่ที่นี่การจะหาโต๊ะว่างนับเป็นเรื่องยาก แต่โต๊ะที่พี่น้ำป่านั่งอยู่กลับโล่งทั้งโต๊ะจนน่าอิจฉาเลยล่ะ


“อ้าวมิ้งค์มาแล้วเหรอ มานั่งกินข้าวด้วยกันมา” เสียงเรียกของพี่ซันทำมิ้งค์เบิกตากว้าง แล้วฟาดมือลงไปที่ไหล่ของแฟนตัวเองแบบไม่ออมแรงจนฉันยังเจ็บแทน


“ไม่ตลกคิดว่าเมื่อกี้มิ้งค์ไม่เห็นว่าพี่ส่งสายตาไปให้คนอื่นหรือไง!


“มิ้งค์” ฉันกระตุกแขนเสื้อเพื่อนตัวเองให้ลดเสียงลง เพราะคนเริ่มมองมาทางพวกฉันกันใหญ่แล้ว มิ้งค์พ่นลมหายใจออกมาแรงๆ ก่อนจะชี้ไปทางมะใหม่ที่ยืนหน้าตึงอยู่ข้างๆ


“แกไม่เจอแกก็พูดได้ดิ ขนาดไอ้ใหม่มันยังยืนหน้าทะมึนเลยแกไม่เห็นเหรอ”


“เห็น เพราะงั้นพวกพี่ต้องทำใจกันนะ มีแฟนขี้หึงแบบเนี้ย” ฉันหันไปแซวพี่แฟงค์กับพี่ซันพลางทิ้งตัวนั่งลงตรงข้ามพี่น้ำป่า ก่อนทั้งคู่จะไหวไหล่อย่างไม่สนใจพร้อมๆ กัน


“เนลต้องเข้าใจว่าพวกพี่หล่อมาก ถ้าแฟนจะหึงมันก็เป็นเรื่องธรรมดา” พี่แฟรงค์ยักคิ้วให้ฉัน


“จริงด้วย” ฉันหัวเราะเบาๆ


“แล้วเนลไม่คิดจะหวงพี่บ้างเหรอ พี่ก็หล่อนะ”


พี่น้ำป่าประท้วงขึ้นมาบ้าง เขามวดคิ้วมุ่นทำหน้างอเหมือนไม่ชอบใจ


“หวงพี่มั้ย หนูก็หวงนะ...” พอได้ยินฉันพูดแบบนั้นพี่น้ำป่าก็ยิ้มกว้างจนตาเกือบปิด ก่อนเขาจะยิ้มค้างเมื่อฉันพูดประโยคต่อมา


“แต่ถ้าพี่มีคนอื่น ถึงหนูหวงหนูก็ปล่อยอ่ะ” พี่น้ำป่าชะงัก เขามองสบตาฉันที่มองเขาอยู่ ก่อนเรียวปากสีชมพูจะขยับขึ้นเป็นรอยยิ้ม


“พี่ไม่ยอมให้เนลปล่อยพี่ไปหรอก” ฉันมองหน้าพี่น้ำป่ากลับไปก่อนจะส่งรอยยิ้มกลับไปให้เขาบ้าง


“งั้นพี่ก็จับมือหนูไว้ให้แน่นๆละกัน”


“จะจับให้แน่นไม่ให้ใครมาแทรกได้เลย ว่าแต่...เย็นนี้เราไปดูหนังกันมั้ย พี่เห็นมันมีหนังที่เนลน่าจะอยากดูเข้าโรงพอดี” พี่น้ำป่าหัวเราะ เขาหันมามองหน้าฉันตาเป็นประกาย ก่อนฉันจะชะงักแล้วยิ้มแห้ง


“ไปไม่ได้อะ หนูมีงานต้องทำ”


“อะไร มีงานตั้งแต่วันแรกเลยเนี่ยนะเนล?” เขาขมวดคิ้วถามฉันอย่างสงสัย มิ้งค์เบิกตากว้างหน้าตาเหลอหลา ก่อนจะหันกลับไปถามมะใหม่ที่นั่งฝั่งตรงข้ามตัวเอง


“เออ นั่นดิ งานไรอะ ยังไม่ทันเริ่มเรียนเลย มีงานแล้วเหรอ หรือฉันเผลอหลับในห้องวะใหม่”


“ฉันก็ไม่รู้” มะใหม่ส่ายหน้าแล้วหันมาจ้องหน้าฉันด้วยอีกคน


“งานที่ฉันเป็นทีเอเมื่อเช้านี้น่ะ ฉันต้องกลับไปทำตารางสำหรับเช็คชื่อใหม่ตามที่นั่ง เพราะเทอมที่แล้วดันมีคนเซ็นต์ชื่อแทนเพื่อนที่ไม่เข้าเรียน อาจารย์เลยสั่งลงมาว่าให้ฉันไปแก้ปัญหาเรื่องนี้มาให้ด้วย ฉันก็เลยต้องฟิกที่นั่งแล้วเป็นคนเช็คชื่อคนเข้าเรียนแทนการให้เซ็นต์ชื่ออะ” ฉันเบะปากออก ก่อนพี่น้ำป่าจะถอนหายใจออกมาแรงๆ พร้อมๆ กับเพื่อนฉันอีกสองคน


“งั้นฉันไปหาข้าวกินก่อนละกัน” มะใหม่เขวี้ยงค้อนทางสายตาใส่ฉันก่อนจะลุกเดินหนีไปเป็นรายแรก โดยมีมิ้งค์ลุกตามไปติดๆ


“ฉันไปด้วย”


“งั้นมึงก็เฝ้าโต๊ะไปเลยนะไอ้ป่า ไปมิ้งค์หาข้าวกินกัน” พี่ซันลุกพรวดแล้วเดินไปลากมิ้งค์ไปอีกทาง โดยมีเสียงโวยวายดังมาแว่วๆ


“เอ๊ะพี่ก็ไปกับพี่แฟรงค์สิ! จะมายุ่งอะไรกับมิ้งค์ ปล่อย!!!


“ไอ้แฟรงค์มันตามแฟนมันไปตั้งนานแล้ว น้องมิ้งค์ที่เคารพตาถั่วเหรอครับ?”


“พี่ถามจริงนะเนลจำเป็นต้องไปเป็นทีเอด้วยเหรอ บ้านก็มีตังค์อยู่แล้วนี่ไม่เห็นต้องหาทุนเรียนด้วยวิธีนี้เลย” เสียงของพี่น้ำป่าที่โพล่งถามขึ้นมาทำให้ฉันหันไปมองหน้าเขาที่กำลังทำหน้าเบ้


“จำเป็นสิพี่น้ำป่า” ฉันพยักหน้ารับ


“จำเป็นยังไง” พี่น้ำป่าขมวดคิ้ว


“ก็หนูว่างมาก จะไปทำงานแบบมิ้งค์กับมะใหม่ก็ไม่ได้ หนูก็เลยต้องมาเป็นทีเอนี่ไง” ฉันยิ้มบอกคนที่กอดอกเหมือนเด็กเอาแต่ใจตรงหน้า ก่อนพี่น้ำป่าจะเถียงสวนกลับมาทันควัน


“แต่ตอนนี้เนลก็มีแฟนแล้วป่ะ เนลไม่ว่างแล้วนะ”


“หนูไม่ว่างแค่บางวันเอง พี่น้ำป่าจะโวยวายทำไมเนี่ย” พอได้ยินฉันบอกแบบนั้น พี่น้ำป่าก็เบ้หน้าหนักกว่าเก่า


“เนลก็บอกแบบนี้ทุกทีอะ หนูสอบชิงทุนมาแล้วหนูต้องเป็นทีเอทั้งปี เพราะงั้นพี่ก็ทนๆไปก่อนนะ ไม่ก็...ถ้าหนูไม่ทำก็เท่ากับว่าหนูไม่มีความรับผิดชอบต่อหน้าที่นะ พี่อยากให้หนูเป็นคนแบบนั้นเหรอ พี่ฟังจนท่องได้แล้วมั้งเนี่ย” พี่น้ำป่าดัดเสียงเล็กเสียงน้อยใส่ฉัน เพราะทุกครั้งที่เขาบ่นเรื่องนี้ ฉันก็จะย้อนแบบนี้กลับไปประจำจนเขาพูดไม่ออก


“โอเค ก็ได้ๆ  เดี๋ยวปีหน้าหนูไม่เป็นทีเอแล้วก็ได้ โอเคป่ะพี่” ฉันหลุดหัวเราะออกมาเบาๆ


“จริงดิ?!


“ถ้าพี่ไม่เชื่อ งั้นเกี่ยวก้อยสัญญาไหม” ฉันถามพลางยื่นนิ้วก้อยไปหาพี่น้ำป่าที่หรี่ตามองหน้าฉันอย่างชั่งใจ ก่อนเขาจะพ่นลมหายใจออกจากจมูกเบาๆพร้อมเบือนหน้าหนี


“เล่นอะไรปัญญาอ่อนอะเนล”


ถึงจะว่าแบบนั้นแต่พี่น้ำป่าก็ยอมยื่นนิ้วก้อยของตัวเองมาเกี่ยวกับนิ้วฉันแต่โดยดี


.

.

.


วันรุ่งขึ้น


10.00 AM @Faculty of Engineering, Tempo University


หลังจากเบี้ยวนัดพี่น้ำป่าเมื่อวาน ฉันก็ตัดสินใจเลื่อนนัดพี่น้ำป่าเป็นวันนี้แทน และโชคดีว่าวันนี้อาจารย์ภาคฉันมีประชุม เลยสั่งงดคลาสทุกวิชา ฉันก็เลยมาหาพี่น้ำป่าที่คณะได้ตั้งแต่ก่อนเที่ยงแบบนี้ พี่ซันบอกว่าพี่น้ำป่าคุยกับอาจารย์ที่ปรึกษาเพื่อเตรียมทำโปรเจ็กต์จบอยู่ (ฉันแปลกใจมากเลยว่าเขารีบเหรอ พี่น้ำป่าเพิ่งปีสามเทอมสองเองนะ!)


และเพราะพี่ซันพามิ้งค์หนีไปเที่ยว ฉันก็เลยหลบต้องเข้ามานั่งรอเขาที่ร้านขนมใต้ตึกเครื่องกลที่พี่น้ำป่าเคยพามาคนเดียว


“น้องครับ น้องทำของตกน่ะ...อ้าว เนล!” เสียงเรียกจากทางด้านข้างทำให้ฉันที่นั่งหลบอยู่ในมุมเพื่อหลีกเลี่ยงคน ต้องละสายตาจากหนังสือขึ้นไปมองคนข้างตัว เขายื่นแผ่นกระดาษมาให้ฉันที่นั่งกะพริบตาปริบๆ


เพื่อนพี่น้ำป่านี่นา ฉันจำได้ว่าเคยเห็นเขาตอนติวหนังสือ


เพียงแต่ฉันจำชื่อไม่ได้อ่ะ


“อ่าว...ขอบคุณค่ะพี่” ฉันยิ้มตอบพลางรับกระดาษมาจากมือเขาแล้วพลิกดู ซึ่งมันก็เป็นช็อตโน้ตของฉันจริงๆ นั่นแหละ


“แล้วนี่เนลมาหาไอ้ป่าเหรอ ไม่ขึ้นไปหามันข้างบนอ่ะ” พี่คนนั้นหันมาถามอย่างประหลาดใจ


“ก็ตะกี้พี่ซันบอกว่าเขาคุยกับอาจารย์อยู่ หนูเลยนั่งรอข้างล่างอ่ะ”


“อ๋อ มันคุยเสร็จแล้ว และมันก็เพิ่งจะโดนพี่ลากไปช่วยงานที่แลปเนี่ย น่าจะอีกสักพักใหญ่ๆน่ะกว่าจะเสร็จ นี่พี่ก็ลงมาซื้อของกินไปเซ่นที่มันมาช่วยงานอยู่ เนลจะขึ้นไปหามันมั้ยล่ะ แต่อย่าเพิ่งรีบลากมันไปนะ ให้มันช่วยงานพี่ก่อน แล้วเนลกินอะไรไหมล่ะ เดี๋ยวพี่ซื้อขนมเซ่นเนลอีกคน แล้วเนลช่วยรั้งมันให้ช่วยพี่ทำแลปที -..-” เขาหัวเราะออกมาอีกครั้งหลังจากพูดรัวยาวจนฉันฟังแทบไม่ทัน


“ได้พี่ เดี๋ยวหนูช่วยรั้งพี่น้ำป่าไว้ให้”


ฉันอออกจากร้านขนมแล้วมุ่งตรงไปยังแลปภาคพี่น้ำป่าที่อยู่บนตึกอย่างเคยชิน (พี่น้ำป่าชอบลากฉันมานั่งรอตอนเขาทำแลปน่ะ) ไม่นานนักฉันก็โผล่มายังดงห้องกระจกที่เต็มไปด้วยเครื่องจักรแล้วก้าวพรวดๆ เข้าไปด้านในแต่ก็ต้องขมวดคิ้วอย่างุนงงเมื่อไม่พบใครสักคน


พี่คนเมื่อกี้หลอกฉันเหรอ -__-^


ฉันคว้าโทรศัพท์มือถือเดินออกมานอกแลปพร้อมกับกดโทรออกหาพี่น้ำป่าไปด้วย


ระหว่างนั้นฉันปวดฉิ้งฉ่องจึงตัดสินใจเดินไปเข้าห้องน้ำที่อยู่ในซอกหลืบของตัวตึก โดยที่สายตาก็ยังคงกวาดมองหาคนที่ฉันมาหา


I’m in love with the shape of youWe push and pull like a magnet doAlthough my heart is falling tooI’m in love with your body~*


เสียงริงโทนของพี่น้ำป่าที่ดังไม่ไกลจากทางหนีไฟ ทำให้ฉันเลิกคิ้วขึ้นอย่างประหลาดใจพร้อมเดินตรงไปยังประตูสีแดงที่อยู่คนละทิศกับห้องน้ำ ฝ่ามือเกือบจะยื่นไปผลักประตูทางหนีไฟแล้ว ถ้าพี่น้ำป่าไม่กดรับสายเสียก่อน


[เนล พี่ติดธุระอยู่เดี๋ยวพี่โทรกลับนะ แป๊บนึง] พูดจบเขาก็ตัดสายทิ้งไปซะเฉยๆ ฉันดึงมือออกจากกลอนประตู แล้วแนบหูลงไป ทว่าเสียงบทสนทนาด้านในก็ไม่ชัดจนฉันไม่สามารถจับใจความได้ ฉันก็เลยยื่นหน้าไปแอบส่องผ่านทางช่องกระจกใสบนบานประตูแทน


แหม่ จะให้ฉันโผล่พรวดเข้าไปทั้งๆที่พี่น้ำป่าบอกว่าติดธุระอยู่มันก็ยังไงๆ อยู่ ใช่ไหมล่ะ


ฉันเห็นพี่น้ำป่ายืนหันหลังให้กับประตูอยู่  (ถึงจะเห็นแค่ด้านหลังฉันก็จำได้นะ!) ท่าทางเหมือนกำลังคุยกับใครสักคน ตอนที่ฉันพยายามชะโงกหน้ามองอีกนิดก็พอดีกับที่พี่น้ำป่าขยับตัว มือบางของใครบางคนรั้งคอพี่น้ำป่าให้ลงไปใกล้ และนั่นทำให้ฉันมองเห็นนักศึกษาหญิงคนหนึ่งกำลังฝังหน้าลงไปบนซอกคอของพี่น้ำป่า


หัวใจฉันสั่นไหวอย่างรุนแรง ดวงตาฉันเบิกกว้างมองภาพข้างในอย่างตกตะลึง ร่างทั้งร่างก็พลันแข็งค้างอย่างทำอะไรไม่ถูก มือไม้ฉันเย็นเฉียบ


การที่เขาจะมีธุระกับเพื่อนผู้หญิง หรืออะไรจนต้องมาแอบคุย ฉันยังพอทำใจรับฟังได้ว่ามันอาจไม่มีอะไร แต่การที่คนทั้งสองมาอยู่ในที่ลับตาแบบนี้ ทำท่าแบบนี้...


ฉันรับไม่ได้จริงๆ


ก็อก!


เสียงโทรศัพท์มือถือที่หลุดออกจากมือเรียกสติฉันให้กลับเข้าร่าง ฉันรีบเก็บโทรศัพท์แล้ววิ่งตรงไปยังห้องน้ำหญิงทันทีโดยไม่สนใจว่าพี่น้ำป่าจะทันเห็นฉันไหม


เสียงหัวใจเต้นรัวจนฉันต้องทรุดตัวลงนั่งสงบสติอยู่ในห้องน้ำ ไม่นานนักพี่น้ำป่าก็โทรกลับมาหาฉัน แต่ฉันไม่ได้กดรับสาย แล้วจัดการปิดเสียงโทรศัพท์มือถือแทน


นั่นคือการติด ธุระ’ ของพี่น้ำป่างั้นเหรอ?


ฉันไม่อยากจะเชื่อเลย!


.

.

.


“อ้าว เนล หายไปไหนมา พี่นั่งรอเนลอยู่ตั้งนานแล้วนะเนี่ย” พี่น้ำป่าถามฉันที่เพิ่งเดินกลับเข้ามาในแลปอย่างแปลกใจ เขายังคงส่งรอยยิ้มมหาเสน่ห์ให้ฉันอย่างอารมณ์ดี


“พี่ไปไหนมาอ่ะพี่น้ำป่า” ฉันไม่ตอบแล้วโยนคำถามกลับไปแทน


“เมื่อกี้พี่คุยธุระกับเพื่อนอยู่ เนลยังไม่ตอบพี่เลยนะว่า เนลไปไหนมา หายไปตั้งนาน ไหนไอ้พลมันบอกว่าเนลขึ้นมานานแล้วไง”


ถึงตอนนี้เขาก็ยังคงโกหกฉัน


คนรักกันเขาทำกันแบบนี้งั้นเหรอ


ฉันหลุดยิ้มออกมาอย่างสมเพชตัวเองแล้วหันไปมองหน้าเพื่อนพี่น้ำป่าที่กำลังพยักหน้าเห็นด้วย พี่พลย่นหน้าใส่ฉันแล้วเริ่มบ่น


“นั่นดิ ไหนจะช่วยรั้งมันไว้ให้พี่ไง นี่ถ้าพี่ขึ้นมาไม่ทันมันคงชิ่งไปหาเนลแล้วมั้งเนี่ย เล่นไม่รับโทรศัพท์มันเลย ไอ้น้ำป่ามันหัวร้อนไปหมดแล้ว นี่มันแทบจะกินหัวพี่แล้วนะ”


“เวอร์ละมึง! ว่าไงเนลหายไปไหนมา” พี่น้ำป่าหันไปด่าเพื่อนทีนึงแล้วหันกลับมาหาฉัน เขาลุกขึ้นยืนแล้วก้าวเข้ามาหาด้วยสีหน้าปกติ แต่ฉันดูออกว่าเขาแอบเครียดเมื่อฉันไม่ตอบ ฉันมองท่าทางร้อนรนของพี่น้ำป่าแล้วขยับยิ้มออกมาบางๆ


“หนูไปขี้มาอ่ะ”


ฉันก็อยากรู้เหมือนกันว่าเขาจะโกหกฉันไปได้อีกนานเท่าไหร่

 

.

.

.


หลังจากวันนั้นฉันตัดสินใจปล่อยให้เรื่องทุกอย่างให้เป็นไปตามทางของมันทันที ในเมื่อฉันรั้งพี่น้ำป่าไม่ได้ ฉันก็จะไม่รั้งเขาไว้อีกแล้ว มีหลายครั้งเหมือนกันที่พี่น้ำป่าพยายามจะลากฉันออกไปข้างนอก แต่ฉันเริ่มปฏิเสธแล้วเอาแต่ขลุกตัวอยู่ที่บ้านพี่เมฆโดยไม่ยอมออกไปไหนอีก จนพี่น้ำป่าโมโหอยู่บ่อยๆ ซึ่งฉันก็ไม่ได้สนใจ


เขาเองไม่มีฉันก็ได้ แล้วทำไมฉันจะต้องมีเขาตลอดเวลาด้วย?


โชคดีหมือนกันที่ส่วนมากฉันจะหัวหมุนอยู่กับการจัดการเรื่องทุกอย่างที่ตัวเองต้องรับผิดชอบให้เข้าที่เข้าทาง ฉันก็เลยไม่ต้องมานั่งคิดอะไรมากมายให้ปวดหัว เพียงแต่บางครั้งฉันก็อดไม่ได้ที่จะเข้าไปในเพจลูกหมีปลูกเผือกเพื่อดูว่าตอนที่ฉันไม่อยู่พี่น้ำป่าแอบไปไหนกับใคร แต่ไม่ว่าฉันจะเข้าไปในเพจหายังไงฉันก็ไม่เจอหัวข้อที่เกี่ยวข้องกับพี่น้ำป่าเลยแม้แต่นิด ในเพจยังคงมีแต่ข่าวไร้สาระ


โพสต์ทุกโพสต์ที่เกี่ยวกับฉันหรือพี่น้ำป่าในเพจนั่นไม่มีเลยแม้แต่โพสต์เดียว 


มีหลายครั้งที่มีคนมาเตือนฉันเรื่องพี่น้ำป่าว่าเขาไปไหนมาไหนกับผู้หญิงคนอื่น บางคนแอบถ่ายรูปมาให้ฉันดูด้วยซ้ำ แต่ฉันก็ไม่ได้ทำอะไรไปมากกว่าการอยู่นิ่งๆ แล้วรอฟังคำโกหกของเขา ไม่ว่าเขาจะอยากไปไหน ฉันก็ไม่รั้งไม่ห้ามอะไรทั้งนั้น ฉันปิดหูปิดตาทำเป็นมองไม่เห็น ไม่ได้ยินอะไร ฉันเองเชื่ออย่างที่พี่ลักษ์เคยบอก ถ้าผู้ชายจะเปลี่ยน เขาก็จะเปลี่ยนตัวเองโดยไม่ต้องให้ฉันไปบอก ฉันเชื่อว่าถ้าเขารักฉันอย่างที่เขาพูด เขาจะไม่ทำตัวเจ้าชู้ และเปลี่ยนแปลงตัวเองเพื่อฉันได้


ถ้าเขารักฉัน ไม่ว่าจะต่อหน้าหรือลับหลังเขาก็จะมีฉันแค่คนเดียว


แต่เขาก็ไม่เปลี่ยน...


ฉันเจ็บกับการแกล้งทำเป็นไม่รู้เรื่องอะไรทั้งๆที่รู้อยู่เต็มอก พร้อมๆกับความมั่นใจในตัวพี่น้ำป่าเริ่มจางลงจนฉันไม่สามารถบอกตัวเองได้อีกต่อไปว่าเขายังรักฉันอยู่หรือเปล่า


เขากำลังทำลายความเชื่อใจที่ฉันให้ลงไปอย่างช้าๆ จนฉันไม่รู้แล้วว่าพี่น้ำป่าพูดจริงหรือโกหก ฉันตอบตัวเองไม่ได้ว่าเขาติดงานหรือไปหาผู้หญิงคนอื่น


ฉันพยายามทำให้ทุกอย่างมันเหมือนเดิม ยังคงทำข้าวกล่องไปให้เขาทุกเช้า พี่น้ำป่ายังไปรับไปส่งฉันที่บ้านพี่เมฆ เรากินข้าวด้วยกันทุกเที่ยง และกลับบ้านพร้อมกัน แต่พี่น้ำป่าก็ยังสังเกตเห็นว่าฉันไม่เหมือนเดิม


เขาพยายามถามว่าฉันไม่สบายใจเรื่องอะไร แต่ฉันรู้สึกว่า ถ้าฉันบอกไปพี่น้ำป่าก็จะไม่เจ้าชู้เพราะฉันบอก เขาจะไม่ทำมันเพราะฉันรู้ ไม่ใช่ไม่ทำเพราะรักฉัน สุดท้ายฉันก็เลยไม่พูด


มิ้งค์กับมะใหม่เองก็ระแคะระคายกับเรื่องนี้เหมือนกัน ทั้งคู่พยายามถามว่าฉันกับพี่น้ำป่ามีปัญหาอะไรรึเปล่า เพราะพี่น้ำป่าบ่นเรื่องฉันหลายครั้งแล้ว แต่ฉันบอกว่าไม่มี


พอไม่ได้คำตอบ เขาก็ยิ่งโมโห อาการโมโหของพี่น้ำป่ายิ่งทำให้ฉันเหนื่อยใจที่จะคุยด้วย พอพี่น้ำป่าพาล มากๆ เข้าฉันก็ยิ่งไม่อยากเจอ เขาเริ่มโวยวายที่ฉันหนีกลับบ้านพี่เมฆตลอด จนพี่ซีนที่วันๆสนใจแต่การ์ตูนกับผิงผิง ยังอดถามฉันไม่ได้ว่ามีเรื่องอะไรรึเปล่า


และแน่นอนฉันบอกไปว่ามันไม่มีอะไร

 


------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

*เพลง Shape of you - Ed Sheeran

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

1,077 ความคิดเห็น

  1. #571 Meatboll (@meatboll) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2560 / 23:57
    น้ำป่า... แกชักจะโชคดีเกินไปรึเปล่าที่ได้เนลเป็นแฟนเนี่ย 55555555 เนลคือดีมากอ่ะ ถ้าเป็นเรานี่อาละวาดกลับไปแล้ว 55555
    #571
    0
  2. #570 PuengSudarat (@PuengSudarat) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2560 / 21:59
    แล้วตกลงน้ำป่าเลิกคุยกะผุ้หญิงคนอื่นยังอะ ประเด็นนี้ยังค้างยุ่เลย
    #570
    1
    • #570-1 0636156046 (@0636156046) (จากตอนที่ 26)
      13 ตุลาคม 2560 / 13:09
      รู้สึกเพ้อฝันว่า 'ตัวเองเป็นนางเอก'....++
      #570-1
  3. #569 Meatboll (@meatboll) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2560 / 20:33
    หู้ยย นึกว่าจะทะเลาะกันแรงกว่านี้ซะอีก ใจเย็นๆเด้อ ค่อยๆคุยกัน เค้าไม่อยากต้มมาม่าTT
    #569
    0
  4. #568 Meatboll (@meatboll) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2560 / 10:08
    อย่ามีเรื่องนะพี่น้ำป่า เดี๋ยวเดือดร้อนเนลอีกกกก
    #568
    0
  5. #567 sakaodeoaun (@sakaodeoaun) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2560 / 20:26
    ทำไมชื่อตอนมันหน่วงอย่าบอกนะว่าเจอบรรดาเด็กน้ำป่า หรือเนลมีคนมาจีบนะ
    #567
    0
  6. #566 Meatboll (@meatboll) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2560 / 20:07
    เดี๋ยวโดนพัดตบหรอกพี่น้ำป่า 5556555
    #566
    0
  7. #565 red (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2560 / 22:28
    เจิมมมมม
    #565
    0
  8. #564 jungkook (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2560 / 08:47
    เจิมมมมมมมม
    #564
    0
  9. #563 😁😁😁&#12851 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2560 / 20:51
    เจิมมมมมมม
    #563
    0
  10. #562 บีเลย์ (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2560 / 06:46
    รอๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #562
    0
  11. #561 บีเลย์ (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2560 / 06:46
    รอๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #561
    0
  12. วันที่ 2 ตุลาคม 2560 / 21:22
    เจิมๆ ๆ
    #560
    0
  13. #559 jungkook (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2560 / 18:40
    เจิมมมมมมมมม
    #559
    0
  14. #558 😁😁😁&#12851 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 30 กันยายน 2560 / 22:56
    เจิมมมมมมม
    #558
    0
  15. วันที่ 29 กันยายน 2560 / 20:37
    เจ้ิมๆๆ
    #557
    0
  16. #556 plengthanjira (@plengthanjira) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 29 กันยายน 2560 / 16:41
    เจิมมมค้า
    #556
    0
  17. #555 เพลิง (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 29 กันยายน 2560 / 14:01
    เจิมมมมมมมมม
    #555
    0
  18. #554 deonloveton (@deonloveton) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 28 กันยายน 2560 / 23:14
    เจิมมมมมมมมมม
    #554
    0
  19. #553 bigbossboss (@bigbossboss) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 28 กันยายน 2560 / 22:22
    เจิมมม
    #553
    0
  20. #552 บีเลย์ (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 28 กันยายน 2560 / 21:34
    เจิมมมมมมม
    #552
    0