Call me love รับความรักไหมคะคุณพี่ชายข้างบ้าน

ตอนที่ 7 : Chapter 6 : ไม่ไหวแล้วว่ะ [Complete]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,228
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 63 ครั้ง
    1 ต.ค. 62


Chapter 6

ไม่ไหวแล้วว่ะ


ช่วงมอบดอกไม้ได้เวียนมาอีกครั้งหลังจากเพิ่งเสร็จสิ้นช่วงการตอบคำถามไป ซึ่งฉันมั่นใจว่าคำตอบที่ฉันพูดออกไปก็ถือว่าเป็นที่น่าพอใจอยู่สมควร


“เอาล่ะค่ะ ตอนนี้ใครมีดอกไม้อยู่ในมือรีบเดินออกมาด้านหน้าเลยค่ะ นี่เป็นรอบสุดท้ายของการเก็บคะแนนขวัญใจศิลปศาสตร์แล้วนะคะ”


ฉันเดินออกยังด้านหน้าเวทีเมื่อเห็นพี่เกียร์ พี่กาวน์ พี่ตุลย์แล้วก็ที่กวักมือให้ไปหา ยังดีหน่อยที่รอบนี้ถือกันมาคนล่ะดอกไม่บ้าจี้เหมามาเหมือนรอบที่แล้ว


“ขอบคุณนะคะ” ฉันบอกพลางรับดอกไม้มา


“เมื่อกี้ไอ้ตุลย์มันจะเหมาดอกไม้อีกแล้ว” พี่กาวน์ว่าเป็นเชิงฟ้อง


“แต่รอบนี้เขาจำกัดคนล่ะหนึ่งดอกเลยเป็นอย่างที่เห็นนั่นแหละ” ที่รักว่าเสริมและนี่อาจจะเป็นสาเหตุที่ทำให้พี่ตุลย์ยืนหน้ามุ่ยอยู่แบบนี้ก็เป็นได้


“อยากให้ความรักได้ตำแหน่งขนาดนั้นเชียวเหรอคะ” ฉันถามกึ่งล้อ


“เปล่า”


“อ้าว แล้วทำไมถึงอยากเหมาดอกไม้ล่ะคะ”


“พี่ไม่อยากให้คนอื่นซื้อดอกไม้มาให้เรา” น้ำเสียงของพี่ตุลย์ฟังดูหงุดหงิดพิกล หัวคิ้วเข้มนั้นแทบจะชนกันจนผูกเป็นโบว์ได้อยู่แล้ว


“ทำไมล่ะคะ”


“น่ารำคาญ” ร่างสูงว่าเท่านั้นก่อนจะเดินกลับไปนั่งที่ของตัวเองทิ้งให้ฉันมองตามตาปริบๆ ไปอย่างงุนงง


พี่ตุลย์เขาอารมณ์เสียอะไรมาเหรอคะ” ฉันลากสายตากลับมาที่พี่น้องอีกสามคนแล้วส่งเสียงถามความสงสัยในใจ


“มันเป็นบ้าน่ะ อย่าสนใจเลย” พี่เกียร์ตอบแล้วพากันกลับไปนั่งที่เก้าอี้ เป็นจังหวะเดียวกันกับที่มีชายร่างสูงเดินสวนเข้ามา


“ความรัก พี่นึกว่าจะมาไม่ทันซะแล้ว ขอโทษนะที่พี่มาช้าพอดีพี่ทำสัมมนาเพิ่งเสร็จน่ะ”


ฉันมองหน้าพี่ขวานที่มีอาการหอบนิดๆ จากการวิ่งมาด้วยยิ้มแหยๆ เขาพูดเหมือนกับว่าฉันกำลังรอเขาแต่ความเป็นจริงมันไม่ใช่แบบนั้น ไม่ว่าเขาจะมาหรือไม่มันก็ไม่ได้มีผลอะไรต่อฉันอยู่แล้ว แล้วไหนจะดอกไม้ช่อโตที่ผิดแปลกไปกับคนอื่นนี่อีกล่ะ


“ไม่เป็นไรค่ะ อันที่จริงพี่ขวานไม่ต้องมาก็ได้” ฉันบอกตามความจริงพลางรับช่อดอกไม้มาตามมารยาท


“ต้องมาสิ ความรักเป็นสายรหัสพี่คนเดียวเชียวนะ”


ฉันคลี่ยิ้มบางไปไม่ถึงนัยน์ตา หากเขาคิดตามที่เขาพูดมาก็ดี แต่ถ้าคิดเกินไปกว่านั้นเห็นทีจะไม่ได้ ฉันไม่ได้ปิดโอกาสให้กับตัวเอง ไม่ได้หวงความโสดอะไรทั้งนั้น แค่ความรู้สึกมันบอกว่าคนนี้ยังไม่ใช่


“ขอบคุณค่ะ” ฉันบอกพอดีกับหมดเวลาให้ดอกไม้พอดีฉันเลยใช้โอกาสนี้เลี่ยงออกมา


“อีกไม่กี่อึดใจเราก็จะได้ทราบผลกันแล้วนะคะว่าตำแหน่งต่างๆ จะตกไปอยู่ในมือของใครกันบ้าง รับรองค่ะว่าทุกคนต้องเซอร์ไพรส์แน่นอน”


แล้วทุกคนก็ต้องเซอร์ไพรส์ตามที่พี่พิธีกรเขาบอกจริงๆ...


เพราะตัวเต็งที่ทุกคนหมายตากันเอาไว้ต่างตกรอบเสียคนที่นั่งชมอยู่ต่างพากันงุนงง อย่างตำแหน่งยานแม่ก็ได้คนที่ชื่อว่าตาลแทนที่จะเป็นสกายส์ที่ทำคะแนนได้ดีมาทุกรอบ เห็นเขาลือกันว่าปีนี้ เส้นใหญ่คงจะจริง ไม่อยากจะคิดว่าว่าในโลกออนไลน์ตอนนี้จะดราม่าไปถึงไหนกันแล้ว


“สองตำแหน่งสุดท้ายในคำคืนนี้นะคะคือตำแหน่งชนะเลิศอันดับหนึ่งของเดือนและดาวนั่นเองค่า ขอเชิญผู้เข้าประกวดที่เหลือมายืนด้านหน้าเลยค่ะ”


ฉันเงยหน้าขึ้นมองบนเวทีก่อนแวบหนึ่งก่อนจะถอนสายตาออกมา...ใช่ ฉันตกรอบ เอาตามความจริงก็งงนิดหน่อย ไม่ได้หวังให้เป็นที่หนึ่งแต่ขนาดตกรอบแรกมันก็ออกจะเกินความคาดหมายไปสักเล็กน้อย แต่ช่างเถอะ ตกรอบเร็วก็ดีจะได้รีบกลับบ้าน หิวไส้จะบิดอยู่แล้วเนี่ย


ฉันเดินออกจากห้องแต่งตัวด้วยเสื้อยืดกับกางเกงวอร์มก่อนจะคลี่ยิ้มกว้างเมื่อเจอร่างสูงของพี่ตุลย์กำลังยืนจังก้าอยู่


“พี่ตุลย์!


“เรียกเบาๆ ก็ได้ พี่ไม่ได้หูตึงนะ” เขาเอ็ดด้วยน้ำเสียงไม่จริงจัง


“แล้วนี่หายหงุดหงิดแล้วเหรอ”


“ใช่ ดีใจที่เราตกรอบเร็ว จะได้ไม่ไปยืนให้เมื่อยขาไง”


“อ้อ...ที่แท้กลัวเราจะเมื่อยขา ความรักนึกว่าพี่ตุลย์ไปทะเลาะกับใครมาซะอีก” ฉันพูดไปเรื่อยๆ ได้ความว่าคนที่เหลือเดินไปรอที่รถแล้ว


“ตุลย์”


เสียงเรียกนั้นทำให้ฉันกับพี่ตุลย์หันกลับไปก่อนจะเจอกับพี่มิลค์ที่กึ่งวิ่งกึ่งเดินมาหา และดูเหมือนว่าในห้องจะประกาศผลกันแล้วเพราะฉันเห็นคนเริ่มทยอยกันออกมา


“ว่าไง” พี่ตุลย์ตอบเสียงเรียบในขณะที่ฉันเดินกระเถิบออกห่างเล็กน้อย


“ไปส่งมิลค์ที่คอนโดหน่อยสิ”


“เราไม่ได้เอารถมา”


“มิลค์ก็ไม่ได้เอารถมาเหมือนกัน”


“งั้นเดี๋ยวนะ” พี่ตุลย์บอกแค่นั้นก่อนจะล้วงมือเข้าไปในกระเป๋ากางเกงยีนที่ใส่อยู่ เสียงเหรียญกระทบพื้นดังขึ้นเมื่อตอนที่มือหนานั่นชักมือออกมาจากกระเป๋า “เหี้ยเอ้ย”


พี่ตุลย์สบถก่อนจะเดินตามเหรียญนั้นไปแต่ก็โดนพี่มิลค์คว้าแขนเอาไว้เสียก่อน “จะทำอะไรน่ะตุลย์”


“หยิบเหรียญไง ทั้งตัวยังแค่สิบบาทเนี่ย” เมื่อเห็นว่าสองคนนั้นยังยื้อแขนไปมากันอยู่ ฉันเลยถือวิสาสะไปหยิบเหรียญสิบนั้นมาให้พี่ตุลย์แทน


“นี่คะพี่ตุลย์”


“ขอบใจนะคะ”


ฟึ่บ! กริ๊ง


เหรียญที่ฉันเก็บมาเมื่อกี้ไปนอนอยู่บนพื้นอีกครั้งโดยฝีมือของพี่มิลค์ที่ปัดมือของฉันที่กำลังวางเหรียญไปบนมือหนาอย่างแรง


“ทำอะไรน่ะมิลค์!!” ฉันสะดุ้งโหยงเพราะเสียงตะคอกของพี่ตุลย์ที่ลั่นออกมา


“แค่สิบบาท จะสนใจอะไรกันนักกันหนา”


“สิบบาทก็เงินไหมว่ะ”


“นี่! อย่าทำเป็นงกหน้าเลือดไปหน่อยเลยตุลย์ ทีเสียเงินซื้อดอกไม้ให้แม่นี่ไปเป็นพันทำไมไม่เสียดายบ้างล่ะห๊ะ!” ‘แม่นี่ซึ่งนั่นก็คือฉันกำลังทำหน้าเหลอหลาอยู่เพราะจู่ๆ ก็โดนลากไปเกี่ยวด้วย


“ทำไมต้องเสียดาย ในเมื่อเราเต็มใจให้ความรักเอง” พี่ตุลย์ถอนหายใจเหมือนจะระงับอารมณ์พลางก้มไปหยิบเหรียญขึ้นมาแล้วยืดตัวขึ้นมาถาม “เมื่อกี้เล็บมิลค์เขาปัดโดนเรารึเปล่า”


“เอ่อ” ยังไม่ทันจะตอบ มือเล็กของฉันก็ถูกยกไปสแกนโดยนัยน์ตาเข้มนั้นเสียแล้ว


“เจ็บไหม”


“ไม่ค่ะ”


“ไปรอพี่ที่รถ เดี๋ยวพี่จะรีบตามไป” สิ้นคำฉันก็ยืนลังเลอยู่ เพราะตอนนี้สีหน้าของพี่มิลค์ดูหน้ากลัวจนฉันกลัวว่าพี่ตุลย์อาจจะโดนเธอทำร้ายก็เป็นไปได้ ก่อนที่น้ำเสียงทุ้มนั้นจะย้ำขึ้นอีกครั้ง “พี่จะรีบตามไป พี่ไม่ปล่อยให้เราหิวนานหรอก”


“รีบตามมานะคะ”

 

ไม่มีใครรู้ว่าหลังจากนั้นเกิดอะไรขึ้น แต่รอยฝ่ามือที่แดงเถือกอยู่บนใบหน้าของพี่ตุลย์ตอนนี้ก็สามารถเดาได้ว่าคงมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้นอย่างแน่นอน ฉันหยิบน้ำแข็งขึ้นมาห่อผ้าก่อนจะประคบข้างแก้มร่างสูงเบาๆ ในขณะที่พี่ๆ คนอื่นทำกับข้าวอยู่ในครัวแม้ตอนนี้เวลาจะล่วงเลยมาเกือบสี่ทุ่มแล้วก็ตาม


“โอ๊ย!


“เจ็บเหรอคะ”


“ก็เออนะสิ เมื่อไหร่จะเลิกมือหนักซะทีห๊ะ” ฉันยู่หน้า ก็เห็นบ่นแบบนี้ทุกรอบเวลาได้แผลกลับไป พอจะให้คนอื่นมาทำก็ดันงอแงไม่เอาอีก


“พี่เกียร์มือเบา...”


“แต่พี่อยากให้เราทำให้”


“เฮ้อออ”


ประคบไปได้สักพักกลิ่นหอมๆ ก็ลอยเตะจมูก ฉันวางลูกประคบลงทันทีพลางหันไปส่งยิ้มหวานให้กับอาหารง่ายๆ อย่างสปาร์เก็ตตี้ที่พวกพี่ๆ ยกกันเข้ามา


“ความรัก พี่ยังเจ็บอยู่นะ”


“ความรักหิว”


“ก็ได้ แต่กินเสร็จต้องมาประคบต่อเลยนะ เดี๋ยวพรุ่งนี้พี่หน้าบวม”


“แล้วเป็นไง เคลียร์กันเรียบร้อยไหม” พี่กาวน์ถาม


“อือ”


“อือนี่คือไรวะ”


“เลิกกันแล้ว” มือที่ถือส้อมม้วนเส้นสปาเก็ตตี้อยู่ชะงัก ฉันปรายตาขึ้นไปมองพี่ตุลย์ที่กำลังทำสีหน้าเจ็บปวดเพราะการเคี้ยวอยู่


“เพราะความรักใช่ไหมคะ”


“ไม่ใช่เพราะเราหรอก พี่กับเขาเราเข้ากันไม่ได้เอง” พี่ตุลย์บอกพร้อมมีที่รักที่ทำปากขยับตามอย่างกับรู้ว่าพี่ตุลย์จะพูดว่าอะไร


“พูดแบบนี้อีกแล้ว คนก่อนหน้านี้ที่เลิกไปก็พูดแบบนี้”


“คนก่อนหน้านี้เหรอ...ที่เขาผลักเราจนล้มอ่ะนะ พี่ไม่ใช่คนที่เลิกกับใครง่ายๆ เพราะคนอื่นหรอกนะ ที่พี่เลิกก็เพราะเราเข้ากันไม่ได้จริงๆ”


“ถึงจะอย่างนั้นก็เถอะค่ะ ยังไงความรักก็รู้สึกว่าตัวเองเป็นต้นเหตุอยู่ดี ต่อไปนี้ไม่ว่าความรักจะชอบแฟนของพี่ตุลย์หรือไม่พี่ตุลย์ไม่ต้องสนใจความรัก ถ้าพี่ตุลย์รักเขาก็รักไปเลย”


“จะไม่ให้พี่สนใจได้ยังไง ความรักเป็นน้องสาวคนเดียวของพี่นะ” พูดพร้อมกับมือหนาที่ทาบลงมาบนศีรษะฉันแล้วแล้วโยกเบาๆ


“ก็แค่น้องสาวข้างบ้าน”


“ก็จริง...” พี่ตุลย์กดยิ้มมุมปากขณะมองฉันด้วยแววตาที่อ่านยาก


“แต่ว่าก็ว่าเถอะ ฉันว่าผลการประกวดปีนี้โดนล็อคมาแหงๆ ถึงความรักจะไม่ได้ที่หนึ่งแต่ก็ต้องได้ขวัญใจสิจริงไหม เหมาดอกไม้ไปซะขนาดนั้น” เสียงของพี่กาวน์ทำให้ถอนสายตาจากพี่ตุลย์ออกมาได้


“ผมก็เห็นด้วยนะ พี่เกียร์คิดไงกับเรื่องนี้”


“ช่างเขาเถอะ”


“จริงสิพี่เกียร์!!” ฉันโพล่งออกมาเสียงดัง


“เบาๆ หน่อยเดี๋ยวคุณพ่อกับคุณแม่ก็ตื่นหรอก”


“ขอโทษค่ะ แหะๆ ความรักจะถามว่าวันนี้พี่เกียร์ไปทำแผลให้นุ่มนิ่มมาเหรอคะ เห็นพี่เต้ยมาเล่าให้ความรักฟังตอนทที่แต่งตัวอยู่”


“ใครคือนุ่มนิ่ม”


“เพื่อนสนิทความรักเองค่ะ วันนี้นางทำแก้วบาดมือก็เลยกลับบ้านไปก่อน”


“อ้อ น้องคนนั้น...น่ารักดีนะ”


“ไม่ได้นะคะพี่กาวน์! คนนี้ความรักจองให้พี่เกียร์เขาค่ะ”



“ถามพี่เกียร์ยังว่าเขาอยากได้เหรอเปล่า” พี่กาวน์เชิดหน้าไปทางพี่เกียร์ที่ยังคงนั่งนิ่ง...นิ่ง...แล้วก็นิ่ง


“ถ้าพี่เกียร์ไม่ตอบแสดงว่านั่นคือคำตอบนะคะ”


“...”


“เออพี่เกียร์ ผมมีเรื่องจะพูดกับพี่” ฉันหันขวับไปพี่ตุลย์ทันที นี่ถ้าเขาไม่พูดออกมาพี่เกียร์ก็จะตอบอยู่แล้วเชียว ชิชะ!


“ได้สิ ไปคุยในห้องรับแขกแล้วกัน”



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 63 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

188 ความคิดเห็น

  1. #115 กิ่ง ก๋อง แก้ว (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2560 / 19:36
    พี่ตุลย์เห็นพี่ขวานมั้ย เห็นป่ะๆถึงพี่จะเป็นพระเอกแต่ก็มีคนอยากนั่งเรือพี่ขวานแล้วระเบิดเรือพี่ให้จมยุน่ะ
    #115
    0
  2. #114 Jenkoll (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2560 / 19:14
    ชอบความสดใสของความรักค่ะ น่ารักดี
    และความผูกพันของทุกคนรู้สึกอบอุ่นจังค่ะ
    #114
    0
  3. #112 คนบ๋วย (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 08:11
    ที่รักคะ ทำไมฉันชอบเธอวะ
    #112
    0
  4. #111 euria44 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 07:51
    ดีใจจจจจคิดถึงเรื่องนี้สุด
    #111
    0
  5. #110 Beer Kanokporn (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 05:48
    ไรท์กลับมาแล้วววว
    #110
    0
  6. #109 baifernkub (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 05:00
    รออยู่นร้าาาาา สู้ๆๆๆๆๆๆค่ะ
    #109
    0
  7. #107 Meaw-Pat-cha-rin (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 22:22
    มาแล้วๆๆๆๆ เข้ามารอทุกวันเลยยยค่าา
    #107
    0
  8. #106 7346 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 22:02
    เย้มาแล้ววว พี่ตุลย์นี่ไม่รู้ใจตัวเองหรือไง
    #106
    0
  9. #105 Lovke Love (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 22:02
    พี่ตุลย์น่ารัก
    #105
    0
  10. #104 matural01 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 21:39
    เค้าจะพูดเรื่องไรกันนนน
    #104
    0
  11. #103 Thanjira Rearsteratamkul (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 21:33
    มาแล้ววววว ดีใจจจจจจ
    #103
    0