Call me love รับความรักไหมคะคุณพี่ชายข้างบ้าน

ตอนที่ 6 : Chapter 5 : ความรักแม่ง... [Complete]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,837
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 75 ครั้ง
    1 ต.ค. 62

ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ suzy dream high

Chapter 5

ความรักแม่ง...

กิจกรรมประกวดดาวเดือนของคณะศิลปศาสตร์เป็นที่กล่าวขานกันทุกปี จึงไม่น่าแปลกอะไรถ้าจะเห็นคนที่กำลังยืนต่อแถวเข้างานนั้นมาจากต่างคณะ และส่วนใหญ่จะเป็นผู้ชายที่ต้องมายลโฉมตำแหน่งดาวคณะปีนี้ให้ได้เพื่อที่จะรู้ว่าสามารถเทียบเท่าปีก่อนๆ ได้หรือไม่


“กาวน์ขาาา” เสียงลากยาวดังมาจากสาวประเภทสองอีกคนที่เป็นหัวเรือในงานครั้งนี้ดังขึ้น ร่างสมชายใจสมหญิงรีบปรี่เข้าไปทักทายหนุ่มหล่อที่ปรากฏตัวขึ้น


“ไงเต้ย สวยขึ้นเหรอเปล่าเนี่ย”


“ปากหวานไม่เปลี่ยนเลยน้า วันนี้มาเล็ง เอ้ย! มาเชียร์ใครเป็นพิเศษเหรอ”


“มาเชียร์น้องสาวน่ะ” ชายหนุ่มตอบตามความเป็นจริง แต่เหมือนดูแล้วเต้ยจะไม่เชื่อสักเท่าไหร่จึงส่งสายตาล้อเลียนมาให้


“ตอนนี้เป็นน้อง ตอนต่อไปละคะ”


“น้องสาวจริงๆ” กาวน์ยืนยันอีกครั้งด้วยรอยยิ้มซึ่งดูไม่ออกเลยว่าเขาพูดจริงหรือเล่นกันแน่ ก่อนที่ร่างสูงจะหันหลังกลับไปกวาดสายตา “หายไปไหนวะ”


“หาใครอยู่เหรอจ๊ะ”


“หา...นั่นไงมากันแล้ว”


การปรากฏตัวของชายหนุ่มหล่ออีก 3 คนเรียกสายตาจากคนรอบข้างและเสียงฮือฮาเป็นระยะ เต้ยถึงกับต้องขยี้ตาตัวเองเพราะไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่เห็นตอนนี้เลยจริงๆ


ที่รัก...หนุ่มน้อยเฟรชชี่จากคณะสัตวแพทย์ศาสตร์ ผู้หลงรักแมวเป็นชีวิตจิตใจ ได้เจอครั้งหนึ่งตอนไปปฐมนิเทศให้กับนักศึกษาใหม่ ความหล่อของเขาได้เตะตาต้องใจจนต้องเสิร์ซเฟสของน้องเขา ก่อนจะพบกับความช้ำใจเมื่อรู้ว่าหนุ่มน้อยคนนี้มีเจ้าของหัวใจเสียแล้ว ทั้งๆ ที่ยัยนั่นดูออกจากเพี้ยนเหมือนหมอดูยิปซีหลงยุคมามากกว่า (พาล)


เกียร์ชายหนุ่มผู้เงียบขรึมผิดกับน้องชายที่แสนจะขี้เล่นอย่างกาวน์ ไทด์สีเขียวกับการแต่งตัวนักศึกษาอย่างถูกกฏระเบียบนั่นบ่งบอกว่าเขาเรียนอยู่คณะแพทยศาสตร์อย่างไม่ต้องสงสัย ถึงจะดูเข้าถึงยากแต่เพราะนิสัยนี้นี่แหละที่ทำเอาสาวๆ ต่อแถวอยากจะทลายกำแพงเข้าไปในใจชายหนุ่มกันเป็นหางว่าว แต่ก็ต้องน้ำตาตกในกันมาสักทุกราย


ตุลย์...หนุ่มคนสุดท้ายที่คุ้นหน้าคุ้นตากันดี ดูเหมือนว่าเขาจะสิงสถิตอยู่ที่คณะศิลปศาสตร์มากกว่าคณะของตัวเองเสียอีก ดีกว่ากาวน์เพื่อนสนิทหน่อยตรงที่ไม่เจ้าชู้ไปทั่ว คบใครก็ทุ่มสุดตัวอย่างคนล่าสุดที่ชื่อมิลค์อะไรนั่นไง อยากรู้จริงๆ ว่าจะไปกันรอดสักกี่น้ำ...


“ทำไมมีแต่คนหล่อๆ จะเป็นลม” เต้ยว่าอย่างออกรส ก่อนจะเอามือมาโบกลมเรียกสติคืนตัวเอง “พี่เกียร์ น้องขอถ่ายรูปหน่อยน้า”


“ขอโทษนะครับ” คำปฏิเสธที่ดูเหมือนจะสุภาพทำเอากะเทยร่างใหญ่ถึงกับรีบเบรกเท้าตัวเองหัวแทบจะขะมำจุ่มพื้น


“อย่าถือสาพี่มันเลยเต้ย มาถ่ายรูปกับผมก็ได้นะ” กาวน์รีบแก้สถานการณ์โดยการดึงความสนใจ


“ไม่ได้พี่ เอาน้องก็ยังดี”


“ฮ่าๆ มาๆ”


แชะ! เพล้ง!


เสียงชัตเตอร์ดังขึ้นพร้อมๆ กับเสียงแก้วที่ตกแตก เต้ยรีบหันไปดูก่อนส่ายหน้าอย่างอ่อนใจ ใครใช้คนซุ่มซ่ามมาทำหน้าที่อะไรแบบนี้เนี่ย กะเทยปวดเฮด!


“ไอ้นุ่มนิ่มเอ้ยยย ใครเอามันมาทำหน้าที่นี้วะเนี่ย” เต้ยพูดกับตัวเองอย่างอ่อนอกอ่อนใจก่อนจะขอตัวไปดูรุ่นน้องจองซุ่มซ่ามที่ยังดื้อจะช่วยเก็บเศษแก้ว “ไป-ทำ-แผล! เลือดออกขนาดนี้ยังยิ้มอยู่อีก เด็กอะไร๊!


“เดี๋ยวเข้างานกันไปก่อนเลยนะ” เกียร์ละสายจากร่างบางที่วิ่งหายไปแล้วเอ่ยขึ้น


“ทำไมอ่ะ”


“จะไปเข้าห้องน้ำ”


“เอ๊ะ แต่เมื่อกี้...อ่าๆ รีบตามมาแล้วกันนะพี่”


สายตาชิ้งๆ พูดแทนทุกอย่าง ที่รักรีบปิดปากตัวเอง ทั้งๆ ที่จะท้วงว่าเมื่อกี้พวกเขาก็เพิ่งเข้าห้องน้ำมา ในขณะที่ตุลย์ทำเพียงไหวไหล่แล้วทำหน้าที่มาทุกคนเข้าไปในงานเหมือนกับเป็นคณะของตัวเอง


“นั่นแฟนแกนิ” ตุลย์หันไปตามที่กาวน์ชี้ก่อนก่อนจะเจอกับแฟนสาวของตัวเองที่ยืนอยู่ข้างเวที “ไม่ไปทักหน่อยเหรอ”


“ไม่ว่ะ ขี้เกียจ”


“ทะเลาะกัน?”


“ไม่”


“ไม่ทะเลาะ?”


“ไม่เสือก”


โอเค จบ!

 

หลังเวที

“ทุกคนแสตนด์บายรอน้า อีก 2 นาทีเท่านั้น” พัดช่าเรียกพวกรุ่นน้องให้มาเข้าแถวกันโดยรอบแรกจะขึ้นไปเดินบนเวทีเพื่อโชว์ตัวกันก่อน “โอเค ทุกคนขึ้นเวทีได้”


ไฟทุกดวงในห้องดับลงก่อนจะมีแสงจากสปอร์ทไลท์ส่องขึ้นไปบนเวที เสียงเพลงสากลดังขึ้นก่อนที่ผู้เข้าประกวดทีละคนจะค่อยๆ เดินขึ้นไปบนเวที


ความรักที่วันนี้อยู่ในชุดราตรีสีขาวฟูฟ่องโชว์ไหล่เนียนรวบรวมสติเก็บความตื่นเต้นไว้ในใจก่อนจะส่งยิ้มให้กับคนที่มาดูด้วยความสดใส ตามคาดเสียงเฮดังขึ้นทันทีเมื่อหญิงสาวปรากฏตัวขึ้น ตัวเต็งดาวคณะปีนี้ทั้งสวยทั้งน่ารักคงโดนใจใครหลายคนไม่น้อย


ไม่เว้นแต่...


“ไอ้ตุลย์ ทำไมเงียบไปวะ” กาวน์หันไปถามเพื่อนสนิทที่ยืนเงียบอยู่ ปกติมันต้องโหวกเหวกมากกว่านี้แล้วนี่มันทำไมถึงเอาแต่อ้าปากค้างอยู่แบบนี้ก็ไม่รู้ “ไอ้ตุลย์!!


“อะไรวะ” ตุลย์เหลือบตามองเพื่อนชั่ววิก่อนจะเบนสายตามองไปยังบนเวทีตามเดิม วันนี้น้องสาวของเขาสวย...สวยจนไม่อยากให้ใครมองนอกจากตัวเขาเอง


“น้องกูสวยมะ” คำถามของกาวน์ไม่ได้ผ่านหูตุลย์เลยสักนิดเพราะเขากำลังช็อคกับความคิดของตัวเองเมื่อกี้อยู่ สงสัยเขาคงติดเชื้อความหวงน้องสาวจากสามพี่น้องนี้แน่ๆ “มึงไม่ได้ยินที่กูพูดไหมเนี่ย”


“ความรักน่าจะหนาว ชุดดูโป๊ไปหน่อย”


“มึงสนใจการแต่งตัวของน้องมันตั้งแต่เมื่อไหร่” เพราะที่ผ่านมาไม่ว่าความรักจะแต่งตัวแบบไหนเพื่อนเขาคนนี้ก็ชมว่าสวยหมดไม่มีท้วงติงสักนิด


“โป๊ไปจริงๆ นะเว้ย”


กาวน์แอบเห็นด้วยกับคำพูดของตุลย์แต่พอสังเกตอีกครั้งมันก็ไม่ได้ขนาดนั้น เพราะถึงแม้ว่าชุดจะเป็นเกาะอกก็จริงแต่ความยาวของชุดที่ลากเป็นฟู่ฟองจนถึงบริเวณเข่าก็ทำให้ดูน่ารักมากกว่าเซ็กซี่


“กูว่าสมวัยดีออก” ปกติคำพูดนี้ต้องเป็นของไอ้ตุลย์มันนะเนี่ย


“ความรักแม่ง...” เขากำลังรู้สึกหงุดหงิดอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนจนต้องสบถออกมา ให้ตายเหอะ หรือว่าช่วงนี้เขาอาจจะเครียดเกินไป


งานประกวดดาวเดือนยังคงดำเนินต่อไปเรื่อยๆ ท่ามกลางความสนุกของทุกคนก็มีแต่ตุลย์นี่แหละที่นั่งนิ่งอยู่แบบนี้ตั้งแต่งานเริ่มแล้ว นี่เขาหงุดหงิดจริงๆ นะเนี่ยยิ่งตอนที่ความรักออกมาโชว์ร้องเพลงเสียงแล้วเสียงผิวปากแซ็วขึ้นมาเขาก็ยิ่งหงุดหงิด


รู้แบบนี้ตอนความรักมาถามว่าจะโชว์ความสามารถพิเศษอะไรดีเขาไม่น่าเสนอให้ร้องเพลงเลย เขารู้ว่าความรักร้องเพลงเพราะมากเลยเสนออกไปแต่ถ้ามีคนชอบเสียงความรักขนาดนี้เขาก็ชักแอบหวงๆ เหมือนกัน


“เดี๋ยวกูออกไปซื้ออดอกไม้นะ ฝากไหมไอ้ตุลย์”


“กูซื้อเอง” ว่าเสียงเรียบก่อนจะยืดตัวเต็มความสูงแล้วดินออกไปนอกห้องอย่างไม่รอกาวน์ที่มองตามมาอย่างงงๆ


“ซื้อดอกไม้เหรอคะ”


“ครับ เหมาหมดนี่เท่าไหร่ครับ”


“เดี๋ยวๆ มึงเหลือให้กูกับพี่เกียร์บ้าง มึงกลัวความรักไม่ได้รางวัลขวัญใจรึไง” กาวน์ที่ยืนอยู่ข้างหลังเพื่อต่อแถวโวยขึ้น


“เปล่า...ตกลงว่าไงครับ” ตุลย์ปฏิเสธเพื่อนก่อนจะกลับมาเร่งคำตอบจากนักศึกษาปีหนึ่งที่มาช่วยขายดอกไม้อีกครั้ง


“ดอกละสิบบาทค่ะ” นัยน์ตาสีนิลกวาดมองดอกกุหลาบที่ใส่ไว้ในแจกันห้าใบใหญ่อย่างลวกๆ


“ประมานร้อยห้าสิบดอก ผมให้สองพัน” ว่าเสร็จก็ยื่นเงินให้นักศึกษาที่ต่างมองหน้ากันเพราะคนต่อแถวที่รู้เหตุการณ์เริ่มโวยวายออกมาเพราะต่างคนก็อยากจะซื้อไปให้คนที่ตัวเองชอบเหมือนกัน


“จะดีเหรอวะ”


“เดี๋ยวน้องเขาก็หามาเติมเองน่า” ตุลย์ว่าปัด 


“มึงเป็นไรเนี่ย ดูอารมณ์ไม่ดีมาสักพักหนึ่งล่ะ”


“ไอ้กาวน์”


“อะไร”


“ขนดอกไม้มาด้วย” สั่งเสร็จก็เดินกลับเข้าห้องที่จัดประกวดอยู่อย่างไม่หันหลังกลับมามองเพื่อนรักที่ทำหน้าเหรอหราอยู่ก่อนจะทำตามคำสั่งโดยมีน้องปี1ช่วยอีกแรง


“เอาล่ะค่ะ ตอนนี้คือช่วงรับดอกไม้นะคะซึ่งจะคิดเป็นคะแนนทั้งหมดในรางวัลขวัญใจศิลปศาสตร์ ใครมีดอกไม้อยู่ในมือนำมาให้ผู้แข่งขันของเราได้เลยค่า”


พูดจบสามหนุ่มเนื้อท้องของเราก็ยืนขึ้นซึ่งสร้างความเด่นให้ตัวเองไปอีก แต่ละคนต่างหอบดอกไม้อย่างเต็มอกก่อนจะเดินไปกันไปยังหน้าเวที ความรักที่เห็นแบบนั้นก็ยิ้มแหยออกมาเล็กน้อย ถึงเธอจะบอกว่าอยากได้รางวัลแต่ก็ไม่ต้องจริงจังเหมามาทั้งหมดขนาดนี้ไหม


ความรักจะบ้า!


“มาเร็วๆ ไอ้แสบ” กาวน์เรียกน้องสาวตัวเองที่ยังยืนอยู่กับที่เพราะไม่กล้าเดินออกมา “เร็วๆ ไอ้ตุลย์มันยอมกินมาม่าทั้งเดือนเพื่อนความรักเลยนะ”


ขานชื่อมาขนาดนี้ไม่ออกก็คงกระไรอยู่


“ขอบคุณนะคะ น้องปลื้มใจสุดๆ” ประโยคหลังนี่แอบกัดฟันพูดนิดๆ ก่อนจะรับดอกไม้ยื่นให้พี่สตาฟเพื่อไปนับคะแนนแล้วเวียนไปขายใหม่อีกรอบ


“สองพันนะ จ่ายคืนมันด้วย”


“ฮ่าๆๆ แล้วนี่เป็นอะไรคะไม่พูดไม่จา” พี่เกียร์นะไม่แปลกหรอกแต่พี่ตุลย์นี่สิ เอาแต่มองอยู่ได้ “ทำไมคะ ความรักสวยมากน่ะสิ”


“ความรักแม่ง...”


“พูดนิดหน่อยทำมาเป็นด่า” ความรักย่นจมูกใส่ตุลย์ก่อนจะเดินกลับไปรวมตัวกับเพื่อนๆ อีกครั้ง


“พักเบรกมาฟังเพลงกันสักแปปนะคะ แล้วเดี๋ยวมาทราบผลกันค่ะว่าดาวเดือนและยานแม่ปีนี้จะเป็นใคร อีกสักครู่เท่านั้นค่า”


ความรักที่เดินกลับเข้าหลังเวทีนั้นชะงักเมื่อเจอมิลค์ที่รอสละตำแหน่งมายืนขวางหน้าเธอเอาไว้ ท่าทางหาเรื่องของอีกฝ่ายทำให้ความรักถอนหายใจออกมา ให้เดาก็คงมาถามเรื่องเมื่อกี้นั่นแหละ


“น้องรู้จักกับตุลย์ด้วยเหรอ...ไม่สิ กาวน์กับพี่เกียร์ด้วย” แหมะ เรียกซะสนิทเลยนะ ล้านให้ล้านพนันว่าพี่เกียร์ไม่รู้จักชื่อของพี่มิลค์แน่นอน


“ค่ะ”


“รู้จักกันได้ไงเหรอ”


“บ้านใกล้กันค่ะ ถ้าไม่มีอะไรแล้วความรักขอตัวก่อนนะคะ” เพราะไม่อยากต่อความยาวสาวความยืดความรักเลยเลือกที่จะออกไปจากตรงนี้ก่อน


“มิลลลค์ ข่าวล่ามาใหม่ด่วนๆๆ”


“ไรอีก”


“กุหลาบเมื่อกี้น่ะตุลย์เขาเป็นซื้อให้หมดเลย แล้วใช้แบงค์พันด้วยน่ะย่ะ เห็นไหมล่ะฉันบอกแล้วว่าตุลย์นะทองจริงไม่เก๊นะจ๊ะ”


“แต่เมื่อกี้ฉันได้ยินว่าเขาต้องกินมาม่าทั้งเดือนเลยนะเพราะเอาเงินซื้อดอกกุหลาบไปหมดแล้ว” พิธีกรที่อยู่บนเวทีเมื่อกี้ได้เดินผ่านมาได้ยินพอดีว่าขึ้นมา


“พอเหอะ เดี๋ยวได้รู้ว่าทองจริงหรือทองชุบ”



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 75 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

188 ความคิดเห็น

  1. #100 Meawwk (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2560 / 20:23
    รอต่อไปปป
    #100
    0
  2. #99 Thanjira Rearsteratamkul (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2560 / 19:00
    หายไปเลยอ่า T.T
    #99
    0
  3. #97 Afradear (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2560 / 00:40
    โอ๊ย5555
    #97
    0
  4. #96 baifernkub (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2560 / 18:35
    รอค่าาาาาาา
    #96
    0
  5. #94 Jenkoll (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2560 / 03:32
    แบบนี้ต้องมีหนุ่มๆมาแย่งซื้อดอกไม้ให้ความรักด้วยน้าาา
    พี่ตุลย์จะได้อกแตกอ่ะ 555555555
    #94
    0
  6. #93 heykeo (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2560 / 03:13
    ความหวงเริ่มมา
    #93
    0
  7. #92 MOONLIGHT (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2560 / 21:01
    พี่ตุลย์ระวัง มคปด. นะคะ
    #92
    0
  8. #91 mmm. (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2560 / 20:42
    พี่ตุลย์หวงน้องก็บอกกกก
    #91
    0
  9. #90 Meaw-Pat-cha-rin (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2560 / 20:41
    พี่ตุลย์สายเปย์ อิ อิ
    #90
    0
  10. #89 คนบ๋วย (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2560 / 20:37
    ตุลย์อ่ะ ทองเก๊แน่นวลลล555555 ลูกพี่ตุ่นจนเหมือนพี่ตุ่นตอนเรียนนั่นแหละ555555555555
    #89
    1
    • #89-1 lightskywriter(จากตอนที่ 6)
      8 ตุลาคม 2560 / 21:53
      ร้าายยยยยยยยยยยยยยยยยย แฮฮฮฮฮ
      #89-1