Call me love รับความรักไหมคะคุณพี่ชายข้างบ้าน

ตอนที่ 5 : Chapter 4 : ห่วงหรือหวง [Complete]]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,777
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 67 ครั้ง
    1 ต.ค. 62

ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ taecyeon abs dream high

 Chapter 4

ห่วงหรือหวง

“พี่ตุลลลลย์” ฉันเรียกชื่อเจ้าของห้อง ก่อนจะเปิดประตูเดินโพล่งเข้าไป


“เฮ้ย!!” เสียงร้องตกใจของพี่ตุลย์ทำฉันชะงัก ในขณะที่ฉันเบิกตากว้างเล็กน้อยแต่ก็กลับมาทำตัวปกติได้อย่างรวดเร็ว


“อย่าตกใจไปหน่อยเลยน่า ทำเหมือนน้องไม่เคยเห็นไปได้” ฉันบอกเสียงเรียบขณะเดินไปนั่งอยู่บนเตียงนุ่ม พี่ตุลย์ที่อยู่ในชุดผ้าขุนหนูผืนเดียวพันรอบเอวเอาไว้ยีผมตัวเองอย่างหัวเสียเล็กน้อย


“ครั้งล่าสุดที่ความรักเห็นพี่ในสภาพแบบนี้มันคือเกือบสิบปีที่แล้วไม่ใช่รึไง” เขาว่าเสียงเกือบดุ


“ก็เหมือนกันแหละน่า” ฉันว่าปัดอย่างไม่รู้สึกอะไร ทั้งๆ ที่ในใจรู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อยที่ได้เห็นหน้าท้องแกร่งนั่นเริ่มมีซิกส์แพ็คขึ้นมา


“คอแห้งเหรอ”


“คะ” ฉันกระพริบตาปริบๆ ลากสายตาขึ้นไปมองหน้าพี่ตุลย์


“พี่ถามว่าเราคอแห้งเหรอ”


“ไม่นี่คะ”


“ก็พี่เห็นเรากลืนน้ำลาย”


“อ้อ...” ฉันครางออกมาออย่างรับรู้ นี่ฉันคงไม่เผลอไปกลืนน้ำลายตอนแอบมองหน้าท้องแน่นๆ นั่นหรอกใช่ไหม “ค่ะๆ ความรักหิวน้ำ ความรักเลยกลืนน้ำลาย”


พี่ตุลย์พยักหน้าสองสามครั้ง ก่อนจะหายไปยังอีกฝากหนึ่งของห้องแล้วกลับมาพร้อมกับน้ำหนึ่งแก้ว ฉันรับแก้วมาดื่มน้ำรวดเดียว นึกสงสัยในใจว่าทำไมพี่แกถึงไม่ยอมไปใส่เสื้อผ้าสักที


“แล้วนี่ความรักมีอะไร ถึงได้บุกมาถึงนี่”


“ได้โปรดอย่าใช้คำว่าบุก ความรักก็เข้าออกบ้านหลังนี้เป็นประจำอยู่แล้ว รวมถึงห้องพี่ตุลย์ด้วย” ฉันอธิบายแล้วนั่งเท้าศอกลงกับเข่าขณะจ้องมองหน้าร่างสูงอย่างพิจารณา


คิ้วก็เข้ม จมูกก็โด่ง ริมฝีปากก็ไม่เล็กไม่ใหญ่จนเกินไป ตัวก็สูงอย่างกับต้นไม้ ผิวก็เนียนเหมือนกับเนยเทียม การศึกษาก็ดี บ้านก็รวย ถึงนิสัยจะกวนๆ ไปบ้างแต่ก็พอให้อภัยได้ แล้วคนโปรไฟล์ดีเกือบทุกด้านอย่างพี่ตุลย์จะต้องได้ผู้หญิงนิสัยเห็นแก่เงินอย่างพี่มิลค์นี่นะ


“ความรักยอมไม่ได้!”


“หือ? ความรักเป็นอะไรคะ” พี่ตุลย์ทำหน้าเหลอหลาเมื่อจู่ๆ ฉันก็โพล่งขึ้นมาเสียงดัง


“ความรักไม่ชอบพี่มิลค์ พี่มิลค์ไม่ได้จริงใจกับพี่เลยสักนิด ความรักจะไม่ยอมให้พี่มิลค์มาเป็นพี่สะใภ้ของความรักเด็ดขาด!” ฉันพูดเสียงจริงจัง เอามือกอดอกอย่างหมายมาด


“แล้วถ้าพี่จริงจังกับมิลค์เขาล่ะ”


“ตาถั่ว ตาถั่วที่สุด!


“ฮ่าๆๆ” พี่ตุลย์หัวเราะอะไร นี่ฉันกำลังซีเรียสอยู่นะ ถ้าพี่ตุลย์กับพี่มิลค์แต่งงานกันสมบัติที่รุ่นปู่รุ่นพ่อได้สร้างขึ้นมาต้องถูกผลาญไปหมดแน่ๆ


“ฮึ่ย ไม่คุยกับพี่ตุลย์แล้ว!


ฉันส่งเสียงฮึดฮัดอย่างขัดใจ แล้วเดินออกจากห้องร่างสูงด้วยอารมณ์ที่ไม่คงที่นัก เสียงกีตาร์ที่ดังลอยมาทางห้องรับแขกทำให้ฉันเปลี่ยนใจจากที่ตอนแรกว่าจะกลับบ้านกลับเดินตามเสียงนั้นไปแทน


“ติน” ฉันเรียกตินน้องชายของพี่ตุลย์


“อ้าวความรัก มาหาเฮียเหรอ” ฉันพยักหน้ามุ่ยๆ ก่อนจะถอนหายใจ ตินกับฉันอายุเท่ากันแต่ฉันเรียนก่อนอายุเลยได้ขึ้นมหาลัยก่อน


“เป็นอะไร โดนเฮียกวนมาอีกแล้วเหรอ” เขาถามขณะมองคอร์ดกีตาร์


“พี่ชายนายจะเอาแฟนตัวเองมาผลาญสมบัติ!


“อะไรนะ” ตินวงกีตาร์ลงแล้วหันหน้ามาคุยกับฉัน คิ้วเข้มที่สืบต่อกันมาตั้งแต่บรรพบุรุษขมวดขึ้นอย่างสงสัย


“ก็แฟนของพี่ตุลย์อ่ะคบกับพี่ตุลย์เพราะเงิน”


“ไม่เห็นแปลก นี่ถ้าไม่รวยคงจะไม่มีใครคบ”


“ไม่ตลกเลยนะติน เมื่อกี้พี่ตุลย์บอกว่าเขาจริงจังกับผู้หญิงคนนั้นด้วย ทั้งๆ ที่หล่อนไม่ได้รักพี่ตุลย์เลยสักนิด นายรับพี่สะใภ้แบบนี้ได้เหรอ”


“แล้วพี่สะใภ้ของฉันนี่ต้องเป็นยังไง”


“ก็ต้องน่ารัก นิสัยดี เข้ากับครอบครัวของพี่ตุลย์ได้ คอยเป็นห่วงพี่ตุลย์ ไม่เห็นแก่เงิน เธอคนนั้นต้องรักพี่ตุลย์อย่างจริงใจแล้วพี่ตุลย์ก็ต้องรักเธอด้วยเช่นกัน”


“นั่นมันแกไม่ใช่เหรอความรัก?”


“ใช่...เอ้ย ไม่ใช่! ฉันหมายถึงรวมๆ น่ะ เข้าใจ๊” ฉันแก้ประโยคเสียงดังใส่ตินที่กำลังยิ้มกรุ้มกริ่มอยู่ “ยิ้มแบบนั้นหมายความว่าไง”


“เปล๊า” ตินปฏิเสธเสียงสูงแถมยังไหวไหล่อีก


“แต่ก็นั่นแหละ ฉันไม่ชอบแฟนคนนี้ของพี่นายจริงๆ นะ”


“แกเคยชอบแฟนของเฮียด้วยเหรอความรัก”


“ก็...” คำถามของตินทำให้ฉันชะงักไปเล็กน้อย “ก็...ก็แฟนคนแรกของพี่ตุลย์ดูแอ๊บไป ส่วนคนที่สองนี่ดูแรงยังไงป้าพิมพ์ต้องไม่ให้ผ่านอยู่แล้ว คนที่สามก็นมใหญ่ไป น่ากลัววว อ้อส่วนคนที่สี่ หล่อนเคยแกล้งขัดขาฉันให้ล้มลงพื้นจนเลือดออกเพราะคิดว่าฉันจะแย่งพี่ตุลย์ไปจากหล่อน แล้วเป็นไงล่ะ หึๆ”


“พี่ตุลย์บอกเลิกผู้หญิงคนนั้นทันทีเพราะเธอทำแกเจ็บ”


“ช่ายยย”


“แล้วคนนี้ล่ะ? น่าว่ายากอยู่นะเมื่อกี้แกก็ว่าเฮียจริงจังด้วยนี่”


“มันต้องมีสักทางสิน่า”


“ขืนแกยังเป็นแบบนี้ต่อไป มีหวังเฮียฉันได้ขึ้นคานแน่ๆ เลยความรัก”


“ก็ฉันเป็นห่วง”


“ห่วงหรือหวง ถามจริง” ตินยกคิ้วข้างเดียวถามฉันด้วยน้ำเสียงเจ้าเล่ห์


“ห่วงเว้ย! ห หีบ ไม้เอก สระอัว ง งู ห่วง!” ฉันลุกขึ้นยืนสะกดคำใส่มันก่อนจะเดินดุ่มๆ กลับบ้านอย่างหงุดหงิดเล็กน้อย กวนเบื้องล่างพอกันทั้งพี่ทั้งน้องเลยวุ้ย


แล้วทำไมอากาศมันถึงได้ร้อนแบบนี้เนี่ย ฮึ่ย!


วันซ้อมใหญ่


วันซ้อมใหญ่วันสุดท้ายเรามาซ้อมกันในห้องโถงใหญ่ของคณะซึ่งเป็นสถานที่จริงที่เตรียมไว้สำหรับการประกวดดาวเดือนซึ่งจะเกิดขึ้นในวันพรุ่งนี้ ถึงตอนแรกฉันจะไม่ค่อยเต็มใจมาประกวดสักเท่าไหร่แต่พอใกล้ถึงวันจริงฉันก็ยิ่งตื่นเต้นขึ้นมากเรื่อยๆ


“โห ยอดกดไลค์แกนำโด่งเลยอ่ะความรัก” นุ่มนิ่มที่วันนี้ไม่มีเรียนเลยมานั่งเฝ้าฉันแทนยื่นโทรศัพท์มาให้ฉันดู “นี่ฉันกำลังจะมีเพื่อนสนิทเป็นดาวคณะใช่ไหม>_<”


ดูท่าทางแกจะดีใจมากกว่าฉันอีกนะเนี่ย”


“นิดหนึ่งอ่ะแก แบบความสวยของตัวเองไม่พอไงเลยต้องมานั่งตื่นเต้นกับความสวยของแกไปก่อน” นุ่มนิ่มหัวเราะแห้งๆ ก่อนจะก้มเล่นโทรศัพท์ของตัวเองต่อไป


ฉันส่ายหน้าไปมาแล้วยิ้มอ่อนใจ นุ่มนิ่มเพื่อนฉันคนนี้ถึงจะไม่ได้สวยมากจนต้องเหลียวหลัง แต่นางก็น่ารักน่าหยิกยิ้มแย้มอยู่ตลอดเวลาจนฉันคิดภาพตอนที่มันทำหน้าเศร้าหรือร้องไห้แทบไม่ออก


“แกๆ” ฉันเรียกนุ่มนิ่มแล้วสะกิดมันยิกๆ ให้เงยหน้าขึ้นมา


“มีไรแก”


“มาแล้ว” สองพยางค์สั้นๆ ทำให้นุ่มนิ่มรีบหันไปมองทางที่ฉันหลิ่วตาไป


พี่ขวานกำลังเดินมาพร้อมกับถุงขนมห่อใหญ่เช่นทุกเดิม ถามว่าดีไหมที่มีพี่รหัสเทคแคร์ดีแบบนี้ ใช่...มันก็ดีนั่นแหละแต่บางครั้งฉันก็รู้สึกอัดอึดกับสายตาของพี่แกอ่ะ หลังๆ มานี่เวลาเจอพี่ขวานตามทางเดินฉันเลยทำเพียงแค่ยิ้มทักทายเท่านั้น


“สวัสดีค่ะพี่ขวาน” เสียงยัยนุ่มนิ่มทักทายพี่ขวานแล้วคลี่ยิ้มร่า ที่ฉันพกนุ่มนิ่มมานั่งเฝ้าฉันก็ด้วยเหตุผลนี้แหละ อย่างน้อยมันก็ทำให้บรรยากาศน่าหายใจขึ้นมานิดหนึ่ง


“สวัสดีนุ่มนิ่ม วันนี้มาเฝ้าความรักเหรอครับ”


“ค่ะ แล้วนี่หอบอะไรมาตั้งเยอะแยะคะเนี่ย”


“ขนมครับ เอาไปแบ่งกันนะ” พี่ขวานยื่นถุงขนมให้กับนุ่มนิ่ม ก่อนจะเลื่อนสายตาแพรวพราวชวนขนลุกนั่นมามองฉัน “เหนื่อยไหมครับความรัก”


“ไม่เลยค่ะ”


“พรุ่งนี้ประกวดเสร็จไปไหนต่อไหมครับ พี่จะพาไปเลี้ยงสายรหัส” ฉันยิ้มเผล่อย่างไม่รู้จะตอบว่าอะไร ถึงพูดว่าสายรหัสแต่ตอนนี้ทั้งสายก็เหลือแต่กับฉันและพี่ขวานสองคนนี่น่า


“วันหลังดีกว่าค่ะ มันดึกความรักต้องรีบกลับบ้าน”


“งั้นวันมะรืนละครับ วันอาทิตย์ความรักคงว่างนะครับ”


“วันมะรืน...”


“ความรักมันต้องทำงานกลุ่มน่ะค่ะพี่ขวาน มันคงไม่สะดวกหรอก” ฉันส่งสายตาขอบคุณไปให้เพื่อนรักแวบหนึ่งก่อนจะเปลี่ยนมาเป็นหน้าเศร้าแทน


“ความรักขอโทษนะคะพี่ขวาน”


“ไม่เป็นไรครับ งั้นพี่ขอตัวก่อนนะ”


“ค่า สวัสดีค่า” เสียงฉันกับนุ่มนิ่มถอนหายใจออกมาพร้อมกันหลังจากที่พี่ขวานเดินอออกจากห้องนี้ไปแล้ว


“พี่ขวานชอบแกเหรอ”


“ตรงๆ งี้เลย?”


“เออตรงๆ งี้เลย”


“คงงั้นแหละมั้งแก แต่ฉันไม่ได้ชอบพี่เขาอ่ะ ฉันเริ่มอึดอัดกับท่าทีของพี่แกเต็มที หรือฉันถามพี่เขาตรงๆ ไปเลยดีไหมว่าพี่เขาชอบฉันหรือเปล่า”


“แกกล้า?”


“พูดไปงั้นแหละ” ฉันตอบแล้วถอนหายใจออกมาอีกรอบ


“ทำไมแกไม่ชอบพี่ขวานอ่ะ พี่เขาก็ไม่ได้ขี้เหร่อะไรนี่แถมยังดูขยันเป็นเด็กกิจกรรมอีกต่างหาก แกรู้ไหมว่ามีคนจ้องจะงาบพี่ขวานกี่คน”


“เพราะรู้ไงเลยไม่อยากเอาตัวเองไปเสี่ยงกับฝ่ามือของผู้หญิงพวกนั้น อีกอย่างก็ที่บอกไปนั่นแหละมันไม่ได้รู้สึกใจเต้นอ่ะ เข้าใจปะ”


"เออ นางเอกในนิยายของฉันก็ไม่ได้ใจเต้นกับตัวประกอบเหมือนกัน”


“ใช่ไหมละ”


“ตามทฤษฎีถ้าแกเจอคนที่ทำให้แกหัวใจเต้นแรงจนจะระเบิด แกต้องรีบคว้าเขาไว้เลยนะความรัก บางทีใครคนนั้นอาจจะเป็นเนื้อคู่แกก็ได้”


“แล้วถ้าตามปฏิบัติอ่ะ”


“ไม่รู้อ่ะ นี่ก็ยังไม่เคยโดนสักที” พูดจบแม่นัก(หัด)เขียนก็ถอนหายใจออกมา


“พี่ชายฉันสักคนเป็นไง จะเอาเป็นเจ้าชู้สาวติดเป็นพรวน หรือจะเอาแบบหนุ่มอนาคตไกลผู้เงียบขรึมดีล่ะจ๊ะนุ่มนิ่ม”


“ไม่เอาใครทั้งนั้นแหละ ถ้ามันจะมีเดี๋ยวมันก็มีเองนั่นแหละ” นุ่มนิ่มพูดตัดบท ก่อนจะเริ่มฉีกซองขนมทีละห่อสองห่อเป็นการบ่งบอกว่ามันไม่อยากพูดถึงเรื่องนี้อีกแล้ว


“ไม่ใช่อยู่ดีๆ แกมาร่อนการ์ดงานแต่งนะแบบสายฟ้าฟาดนะ”


“นั่นปากเหรอน่ะที่พูด” นุ่มนิ่มค้อนขวับ ก่อนจะยัดขนมใส่ปากฉันที่กำลังหัวเราะมันอยู่ “ขำไปเหอะ ถึงตาแกบ้างเดี๋ยวจะขำไปออก หลังประกวดดาวเสร็จฉันต้องทำบัตรคิวแจกหนุ่มๆ ที่มาตามจีบแกแล้วล่ะมั้ง”


“ปากเสีย เอาจริงไม่อยากมีแฟนอ่ะ”


“ไม่ใช่ไปเล็งใครไว้แล้วไม่บอกเพื่อนนะ”


“ฉันจะไปเล็งใครที่ไหนคะคุณเพื่อน วันๆ เจอแต่ผู้หญิง กะเทย ทอม เก้งเนี่ย”


“จะไปรู้แกเรอะ ฉันไม่ได้ตัวติดกับแกตลอดเวลาสักหน่อย แกอาจจะนัดพบเจอกันตอนที่ฉันไม่อยู่ก็ได้”


“ยัยนักเขียนเพ้อเจ้อ! ฉันไปซ้อมต่อดีกว่า” ว่าเสร็จฉันก็ลุกขึ้นยืนเดินไปที่เวทีอีกครั้งเพื่อซ้อมการแสดงรอบความสามารถพิเศษนั่นก็คือ การร้องเพลง

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 67 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

188 ความคิดเห็น

  1. #88 Thanjira Rearsteratamkul (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2560 / 12:17
    พี่ขวานนี่ชอบความรักใช่มะ? มาชอบเราแทนดีกว่าพี่ขวานนน
    #88
    0
  2. #87 Jiang Yu (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2560 / 10:04
    ความรักเป็นห่วงเนอะ ไม่ได้หวงซะหน่อย#น่าร้ากก
    #87
    0
  3. #86 Jariyanilsuwan (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2560 / 02:07
    น่ารักกกกก
    #86
    0
  4. #85 Sopagan (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2560 / 20:54
    ไม่เนียนนะคะความรักไปเรียนมาใหม่ค่ะ สองพี่น้องนี่ต้องรู้แน่ๆว่าความรักห่วงพี่ตุลย์ หวังดีอยากให้สมบัติครอบครัวพี่ตุลย์ปลอดภัย เลยแกล้งความรักแบบเน้~
    #85
    0
  5. #84 MOONLIGHT (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2560 / 20:12
    เหรอค่ะๆๆ ความรัก
    #84
    0
  6. #83 Maw-meaw (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2560 / 19:45
    เป็นความสัมพันธ์ที่น่ารักมาก ห่วงอ่ะเนอะไม่ใช่หวง อิ อิ
    #83
    0
  7. #82 Petcharat (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2560 / 19:37
    สนุกค่ะ
    #82
    0
  8. #81 Thanjira Rearsteratamkul (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2560 / 19:31
    ร้อนหรือเขินห้ะความรัก55555 ปล.ไรท์มาแล้วดีใจมาก><
    #81
    0