Call me love รับความรักไหมคะคุณพี่ชายข้างบ้าน

ตอนที่ 17 : Chapter 16 : โกรธอะไรน้อง [Loading 40%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,050
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 74 ครั้ง
    26 ธ.ค. 62

Chapter 16

โกรธอะไรน้อง

แชะ!

ทันทีที่เสียงแฟลชดังขึ้น คนที่อยู่บนเตียงก็ดูเหมือนจะรู้สึกตัว พี่ตุลย์ค่อยๆ ขยับตัวแล้วลืมตาขึ้นมา นัยน์ตาสีดำนิลนั้นสบกับดวงตาของฉัน เราสบตากันอยู่สักพักโดยไม่มีใครพูดอะไรออกมา พี่ตุลย์หลับตาขึ้นไปอีกครั้งค้างไว้ชั่วครู่ก่อนจะลืมตาขึ้นมาใหม่

“ตื่นได้แล้วค่ะ”

ฉันลุกขึ้นยืนเต็มความสูงก่อนก้มตัวยื่นมือไปจับมือหนาเอาไว้ ออกแรงดึงให้คนตัวยักษ์ลุกขึ้นมา ฉันปล่อยมือเมื่ออีกฝ่ายยอมลุกขึ้นนั่ง เดินไปหยิบรีโมทเพื่อเปิดผ้าม่านปลุกให้เจ้าของห้องได้ตื่นเต็มตา

“ความรัก”

“ขา” ฉันขานรับเดินไปหาคนที่เรียกชื่อตัวเอง

“มาได้ยังไงคะ”

“คีย์การ์ดไงคะ”

“ไม่ พี่หมายถึงว่ามาทำไม” น้ำเสียงราบเรียบทำฉันชะงักไปแปปหนึ่งก่อนจะเก็บสีหน้าสลดให้หายออกไปได้อย่างรวดเร็วแล้วส่งยิ้มให้พี่ตุลย์แทน

“ก็ใครล่ะคะที่ไม่ยอ มกลับบ้านตั้งหลายวัน ความรักเป็นห่วง คุณลุงคุณป้าก็เป็นห่วง ความรักเลยอาสามาดูพี่ตุลย์ให้ไงคะ แล้วนี่เห็นนะผ้าเก้งไว้เต็มเลย ไปค่ะไปอาบน้ำจะได้สดชื่นๆ” ฉันว่าแล้วออกแรงฉุดมืออีกฝ่ายอีกครั้ง 

“ความรักกลับไปเถอะ เดี๋ยวพี่จัดการเอง”

“ไม่กลับ” ฉันส่ายหน้ารัว ก่อนจะพยายามอีครั้งในที่สุดก็ดันหลังอีกฝ่ายให้เดินเข้าไปในห้องน้ำจนได้ “เสื้อผ้าตั้งอยู่หน้าห้องน้ำนะคะ อย่าอาบนานนะคะเดี๋ยวจะป่วย”

แม้จะไม่มีเสียงตอบรับแต่ก็จะถือว่าอีกฝ่ายรับรู้ก็แล้วกัน หากเห็นท่าไม่ดีค่อยไขกุญแจเปิดประตูเข้าไป ไหนดูสิตู้เย็นมีอะไรบ้าง ฉันเปิดตู้เย็นดูพลางถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกเมื่อมันไม่ได้ว่างอย่างที่คิดเอาไว้ ก็แน่ล่ะดูเหมือนพี่ตุลย์จะกินแต่ของเวฟทั้งนั้นเลยนี่น่า

โธ่ แล้วมาว่าให้คนอื่นกินผัก

ถึงฉันจะทำอาหารไม่เก่งแต่ก็ทำอาหารได้แม้จะไม่ชำนาญอะไรมากมายแต่น่าจะดีกว่าของเวฟค้างคืนเป็นไหนๆ อย่างน้อยข้าวไข่ดาวจานนี้ก็มีคุณค่าทางอาหารมากกว่าบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปก็แล้วกัน ฉันยืนมองจานข้าวที่มีไข่ดาวโปะอยู่ด้วยรอยยิ้มก่อนจะหันไปทางห้องนอน

พี่ตุลย์เดินออกมาพอดี

“มากินข้าวค่ะ” ฉันจูงมือพี่ตุลย์ให้มานั่งที่โต๊ะอาหาร ฉันยิ้มเมื่ออีกฝ่ายมองไข่ดาวแล้วเงยหน้าขึ้นมามองหน้าฉัน ฉันปล่อยให้เขาจัดการกับอาหารส่วนตัวเองก็มาจัดแจงสิ่งที่รกหูรกตาให้คอนโดเป็นคอนโดมากยิ่งขึ้น

“ไม่ต้องเก็บหรอก เดี๋ยวพี่ค่อยเรียกแม่บ้านมา”

“ค่อยของพี่ตุลย์นี่ไม่น่าไว้ใจเลยค่ะ ให้ความรักเก็บเถอะดีแล้ว โอ๊ะ! กางเกงตั้งแต่เมื่อไหร่คะเนี่ย” ฉันไม่สนใจคำห้ามของพี่ตุลย์แล้วยังเก็บห้องให้อีกฝ่ายต่อไปเรื่อยๆ แม้จะไม่ได้ถึงขั้นต้องซักผ้าให้แต่อย่างน้อยก็ขอให้มีความเป็นระเบียบให้มากกว่านี้หน่อย       

“เฮ้อ จะทำอะไรก็ทำ พี่เคยห้ามอะไรเราได้ด้วยเหรอ”

“ไม่เคยค่ะ” ฉันยิ้มแฉ่งตอบกลับไป

ฉันจัดห้องไปพลางแอบชำเลืองร่างสูงไปพะลาง แน่นอนว่าการที่ฉันมาที่นี่ในวันนี้ไม่ได้มาเพราะจัดห้องเฉยๆ อย่างเดียวแน่นอน เพราะระยะห่างที่เหมือนจะมากขึ้นมาอย่างกะทันหันทำให้ฉันคิดไม่ตก ก็เลยแบกคิดว่าอยากจะมาถามพี่ตุลย์ตรงๆ ว่าเขากำลังโกรธอะไรฉันหรือเปล่า

แล้วไหนจะเรื่องพี่อาย...

“บอก...ไม่บอก” ฉันอ่านตัวหนังสือยึกยือที่เป็นลายมือของเจ้าของห้อง  กระดาษรายงานแผ่นหนึ่งถูกหนังสือเล่มหนาตั้งทับไว้อยู่

“เฮ้ย!” จู่ๆ พี่ตุลย์ก็โพล่งขึ้นมาจนฉันสะดุ้ง ร่างสูงผละจากโต๊ะกินข้าววิ่งมาแย่งกระดาษฉันไปด้วยความรวดเร็วแล้วซ่อนไปทางด้านหลัง

มีพิรุธ!

ไวกว่าความคิดฉันรีบจู่โจมพุ่งหาอีกฝ่ายเพื่อแย่งกระดาษแผ่นนั้นมา แต่เจ้าตัวก็ใช่ร่างกายที่เปรียบกว่ายกกระดาษขึ้นเหนือไว้เหนือหัว ฉันเลยปีนขึ้นไปยืนบนโซฟาเพื่อให้สูงกว่าอีกฝ่ายและสามารถเข้าใกล้กระดาษแผ่นนั้นได้ซึ่งเอาจริงๆ ทั้งหน้ากระดาษก็ไม่เห็นจะมีอะไรนอกจากคำว่าบอกและไม่บอก อาการออกขนาดนี้คนอย่างความรักจะปล่อยผ่านไปได้ยังไง

“ขอดูหน่อยนะคะ”

“ก็แค่กระดาษแผ่นเดียวน่า”

“ก็ใช่นะสิคะ กระดาษแค่แผ่นเดียวทำไมจะให้ดูไม่ได้น้า” ฉันลากเสียงยาวจงใจกวนโอ๊ยอีกฝ่ายพลางหรี่ตามองอย่างสำรวจไปด้วย “บอก...ไม่บอก อย่างกับจะไปสารภาพรักกับใคร”

“...” อ้าว เงียบเลย...อย่าบอกนะว่า!

“จริงเหรอคะ! พี่ตุลย์จะไปสารภาพรักกับใครคะ” ฉันใช้ช่วงเวลาที่พี่ตุลย์กำลังครุ่นคิดอยู่ชิงกระดาษแผ่นนั้นมาจนได้ พลิกไปพลิกมาก็ไม่เห็นรายชื่อผู้ต้องสงสัยมีแต่หัวใจดวงเล็กๆ ที่แอบไว้ตรงมุมกระดาษ

“อย่ามายุ่งน่า” พี่ตุลย์แย่งกลับไป “มันไม่ใช่เรื่องของเรา”

เหมือนโดนฉีดยาชาเลยนะ ไม่ต้องใช้เข็มแค่ใช้คำพูดของร่างสูงก็พอ หึ

“ขอโทษด้วยนะคะ”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 74 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

188 ความคิดเห็น

  1. #188 JBenz0605 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2563 / 13:39
    รอออออออ
    #188
    0
  2. #187 Oipaka (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2563 / 01:14
    งานเข้าแล้วพี่ตุลย์
    #187
    0
  3. #186 Falada (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2563 / 12:22

    รอค่ะ ไรท์สู้ๆ

    #186
    0
  4. #185 kanomcream (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2562 / 06:26
    สมน้ำหน้า​
    #185
    0
  5. #184 Waraporn Kawpoon (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2562 / 20:52
    ปวดใจงะ
    #184
    0
  6. #183 mymild2119 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2562 / 20:51
    รอจ้าาา
    #183
    0