Call me love รับความรักไหมคะคุณพี่ชายข้างบ้าน

ตอนที่ 12 : Chapter 11 : just bro [Complete]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,566
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 124 ครั้ง
    25 พ.ย. 62

Chapter 11

just bro 


การนอนอยู่นิ่งๆ มีคนป้อนข้าวป้อนน้ำแม้มันจะสบายราวกับเจ้าหญิงขนาดไหนแต่มันก็น่าเบื่ออยู่ดี นี่สินะที่บรรดาเจ้าหญิงทั้งหลายถึงหาเรื่องหนีออกนอกวังหรือพยายามหาอะไรสนุกๆ ในวังทำแทน


“นั่งก่อนสิคะ” ฉันว่าแล้วกระตือรือร้นผายมือไปยังเก้าอี้หัวล้านที่วางอยู่ใกล้พี่ตุลย์ คนตัวสูงทำท่าจะลุกออกไปแต่ฉันก็ยึดข้อมือของเขาให้นั่งลงตามเดิมไว้ได้ก่อนเลยกลายเป็นว่าตอนนี้พี่ตุลย์กับพี่อายได้นั่งข้างกันโดยปริยาย


“เป็นไงบ้างความรัก โทษทีนะพี่เพิ่งทำงานพิเศษเลยมาเยี่ยมช้าขนาดนี้”


“โอ๊ยไม่เป็นไรหรอกค่ะ ไม่ได้เป็นอะไรมากซะหน่อย”


“เหรอคะ” ฉันส่งสายตาเขียวปั๊ดไปให้คนพูดอย่างพี่ตุลย์ที่พูดขัดขึ้นมา ก่อนที่จะรีบเปลี่ยนเรื่องเมื่อเห็นพี่อายยิ้มเจื่อนๆ


“อ้อ! นี่พี่เกียร์ค่ะเป็นพี่ชายแท้ๆ ของความรักเอง พี่เกียร์ค่ะนี่พี่อายค่ะเป็นประธานเอกปีสอง” ฉันแนะนำให้พวกเขาสองคนรู้จักกันก่อนจะปรายตาผู้ชายอีกคน “นี่พี่ตุลย์ พี่อายคงเห็นหน้าพี่เขาบ่อยๆ แล้ว ปีสองเหมือนกันถึงหน้าจะล้ำไปหน่อยก็เถอะ”


“ความรัก” พี่ตุลย์กดเสียงต่ำเรียกชื่อฉันอย่างคาดโทษ


“แหะ ล้อเล่นนิดเดียวเอง อ้อแล้วก็พี่ตุลย์ก็เป็นพี่ชายความรักเหมือนกันค่ะ” ฉันพูดไปด้วยสบตาพี่อายไปด้วยเลยไม่เห็นอาการชะงักของพี่ตุลย์และรอยยิ้มมุมปากของพี่เกียร์


“ยินดีที่ได้รู้จักทุกคนนะคะ ที่อายมาวันนี้นอกจากมาเยี่ยมน้องความรักแล้วก็อยากจะมาขอโทษครอบครัวของน้องความรักด้วยค่ะที่ทำให้น้องได้รับบาดเจ็บแบบนี้”


“พี่อายเงยหน้าขึ้นมาค่ะๆ ความรักบอกแล้วไงคะว่าความรักไม่เป็นอะไรมากสักหน่อย อีกอย่างพี่อายไม่ได้เป็นคนทำ มันเป็นอุบัติเหตุค่ะ” ฉันรีบละล่ำละลั่กบอกออกไปเมื่อเห็นพี่อายก้มศีรษะขอโทษก่อนจะร่ายยาวไปอีกหลายประโยคเพื่อไม่ให้อีกฝ่ายรู้สึกผิด


“แต่ถึงอย่างนั้นพี่ก็เป็นคนคุมงานรับน้องนี้ การที่น้องในค่ายได้รับบาดเจ็บก็ถือเป็นความรับผิดชอบของพี่อยู่ดี”


“ไม่หรอกครับ” พี่เกียร์พูด “อย่างที่น้องสาวของพี่บอกนั่นแหละ มันเป็นอุบัติเหตุเป็นสิ่งที่ควบคุมไม่ได้ อีกอย่างคนทางเราก็ไม่ค่อยระวังตัวอยู่แล้ว อย่าโทษตัวเองเลยนะครับ”


ฉันพยักหน้าหงึกๆ อย่างเห็นด้วยทุกคำพูดของพี่เกียร์ “พูดอะไรหน่อยสิคะพี่ตุลย์”


“แขนหักก็ดีเหมือนจะได้อยู่นิ่งๆ บ้าง” ฉันส่งเสียงหึกลับไปอย่างงอนๆ


“ขอบคุณมากๆ นะคะที่เข้าใจ ตอนนั้นนายดูเป็นห่วงน้องความรักมาก เราขอโทษอีกครั้งนะ”


“ไม่เป็นไร”


ฉันแอบลอบยิ้มในใจ เอาน่าถึงน้ำเสียงอาจจะฟังดูแล้วทื่อๆ ไปบ้างแต่คนก็เพิ่งจะเริ่มคุยกันอะเนอะจะมาเสียงอ่อนเสียงหวานใส่กันตั้งแต่ครั้งแรกก็กระไรอยู่ เดี๋ยวพอเขาเป็นแฟนกันก็คงอี๋อ๋อจนน้ำตาลชิดซ้ายน้ำผึ้งชิดขวาเองนั่นแหละ พี่มิลค์จะได้เลิกวอแวกับพี่ตุลย์สักที


“เดี๋ยวพี่ลงไปหาแม่หนูแจ้นะ เราสามคนคุยกันตามสบายเลย” พี่เกียร์ออกจากห้องไป หน้าที่ป้อนข้าวเลยตกเป็นของพี่ตุลย์ไปโดยปริยาย ฉันทำท่าจะท้วงแต่ก็โดนเขาข่มขู่(?)ด้วยสายตา


“แม่ความรักมาด้วยเหรอ ดีเลยพี่จะได้ขอโทษท่าน” ฉันยิ้มอย่างขอบคุณเพราะถึงแม้บอกว่าไม่ต้องทำก็ได้แต่เชื่อเถอะว่าพี่อายก็ยังจะดึงดันขอโทษอยู่ดีด้วยเหตุผลต่างๆ ที่พี่เขายกมาก่อนหน้านี้นั่นแหละ “แล้วนี่มิลค์เขามาเยี่ยมความรักบ้างรึยัง”


“ยังไม่เห็นเลยค่ะ แต่ช่างเขาเถอะค่ะ”


“แล้วความรักไปอยู่กับมิลค์ได้ยังไง”


“พอดีเดินสวนทางกันแล้วพี่มิลค์เรียกให้ไปช่วยยกของค่ะ พี่มิลค์เขาใส่ส้นสูงความรักเลยปีนขึ้นไปหยิบกล่องปฐมพยาบาลเอง” ฉันเล่าไปตามความจริงก่อนจะเห็นคนฟังทั้งสองคนขมวดคิ้วขึ้นเล็กน้อย


“เพราะพี่รึเปล่า”


“คะ” ฉันว่าเสียงงงๆ


“เก้าอี้น่ะ ไม่ได้มีคนทำให้เลื่อนใช่ไหม”


“พี่ตุลลลลย์” ฉันเรียกชื่อคนถามเสียงยาวก่อนจะเปิดปากหัวเราะขำ “พี่ตุลย์ดูละครหลังข่าวเยอะเกินไปหรือเปล่าคะ ใครจะกล้าทำแบบนั้น กล้องวงจรปิดในห้องก็มี”


ได้ข่าวว่าพี่ก็ดูเป็นเพื่อนเรานะ ละครหลังข่าวน่ะ”


“แต่เดี๋ยวนี้ไม่ได้ดูกันแล้วกันเหอะ” เดี๋ยวนี้ของฉันคือตอนที่พี่ตุลย์อยู่ม.6 ในขณะที่ฉันอยู่ม.5 เจ้าตัวอ้างว่าต้องเตรียมตัวสอบเข้ามหาลัยให้ลุงตุ่นกับป้าพิมพ์เข้าให้ได้เพราะไม่อยากจะโดนเตะออกนอกประเทศ รู้ตัวอีกทีฉันก็นอนดูละครหลังข่าวในห้องคนเดียวแทนที่จะมีตุลย์กับเด็กในบ้านดูอยู่ด้วยในห้องรับแขก


“แต่พี่ก็ดูย้อนหลังตามไหม เราถามกี่ฉากๆ พี่ก็ตอบได้”


“แต่มันไม่เรียลไทม์”


“งั้นต่อไปพี่จะไปดูละครเป็นเพื่อนเรา”


“ลิงหลอกเจ้า” ถ้าแขนฉันไม่หักคงเอามากอดอกเชิดหน้าใส่อีกฝ่ายแล้ว


“พี่เคยผิดกับเราสักครั้งไหม”


“ม...ไม่รู้แหละ!” ทำไมต้องตะกุกตะกักด้วยเนี่ยห๊ะ แค่พี่ตุลย์ทำเสียงจริงจังขึ้นมาเองเนี่ยแต่จะว่าไปก็จริงอย่างที่เขาพูด นิสัยอีกอย่างที่ฉันชอบคือพี่ตุลย์เป็นคนพูดคำไหนคำนั้นนั่นแหละ


“เนี่ยพอเถียงไม่ได้ก็เสียงดังข่ม”


“อิพี่ตุลย์!!


“เห็นไหมๆ” พี่ตุลย์พูด ร่างสูงหันไปขอความเห็นคนที่นั่งข้างตัวเองโดยไม่รู้ตัว พี่อายยิ้มบางก่อนจะหัวเราะออกมาเล็กน้อย


“ดูเป็นพี่น้องที่สนิทกันดีนะคะ”


“ไม่ใช่พี่น้องกันแท้ๆ หรอก”


“แต่เหมือนว่าเป็นพี่น้องกันแท้ๆ เลยนะ” ใครๆ ก็ว่ากันแบบนี้ซึ่งก็ไม่ได้แปลกใจหรอกออกจะชินแล้วด้วยซ้ำ จนบางครั้งตินก็มาบ่นให้ฟังอยู่บ่อยๆ ว่าเขาหน้าไม่เหมือนพี่ตุลย์เหรอ ทำไมไม่มีใครค่อยรู้ว่าเขาต่างหากที่เป็นน้องของพี่ตุลย์ไม่ใช่ฉัน


“ใช่ไหมละคะ”


“กินยาได้แล้ว” พี่ตุลย์พูดขัดเสียงเข้ม ฉันแอบเห็นร่างสูงลอบถอนหายใจขณะเตรียมยาให้ฉัน เม็ดยาหลากสีถูกส่งเข้ามาในปากในคราวเดียวกันก่อนจะมีน้ำเป็นตัวขับเคลื่อนให้ลงกระเพาะ “ดีนะที่กินยาง่าย”


“ความรักเก่ง” ฉันพูดพลางยักคิ้วคลี่ยิ้มแป้น


“ทำหน้ากวนตีนอีกล่ะ”


“เถียงอะไรกันอีกแล้วหึสองคนนี้ เสียงดังไปถึงนอกห้องโน้น” เป็นแม่หนูแจ้นั่นเองที่พูดและตามหลังมาด้วยคนที่เหลือ


“แม่หนูแจ้ฟังผิดหรือเปล่าคะ ความรักกับพี่ตุลย์น่ะรักกันจะตายไป” ฉันแก้ตัวน้ำขุ่นก่อนจะเฉไฉโดยการแนะนำพี่อายให้แม่หนูแจ้ได้รู้จัก


“อายต้องกราบขอโทษคุณแม่ด้วยนะคะที่ทำให้น้องความรักบาดเจ็บ ในฐานะที่อายเป็นประธานสาขาหากคุณแม่ต้องการความช่วยเหลืออะไรบอกอายมาได้เลยนะคะ”


“แม่ไม่ได้อะไรหรอกจ่ะและไม่ได้ติดใจอะไรด้วย เมื่อกี้ตาเกียร์เล่าให้ฟังว่าหนูอายขอโทษแล้วขอโทษอีก อย่ารู้สึกผิดไปเลยนะจ๊ะ”


“ขอบคุณมากๆ เลยนะคะ”


“ไม่เป็นไรจ่ะ”


“ความรัก งั้นพี่ไปก่อนดีกว่าเราจะได้พักผ่อนด้วยเพิ่งกินยาไปนี่”


“ให้พี่ตุลย์ไปส่งสิ!...คะฉันโพล่งออกไปก่อนจะอ่อนเสียงลงเมื่อรู้สึกตัวว่าตนเองเผลอทำกริยาโอเวอร์ไปนิดนึง แต่นิดหนึ่งจริงๆ นะ คงไม่มีใครจับสังเกตได้หรอกมั้ง


“ไม่เป็นไรๆ หอในอยู่ใกล้แค่นี้เดี๋ยวพี่เดินไปเอง”


“ไม่ได้สิคะพี่อายอุตส่าห์มาเยี่ยมความรักเชียวนะ อีกอย่างแดดร้อนแบบนี้กว่าจะถึงหอได้เป็นลมไปก่อนแน่” ฉันว่าก่อนจะเลื่อนสายตามาที่ร่างสูง พี่ตุลย์มีรถ แอร์เย็นๆ นั่งแปปเดียวเดี๋ยวก็ถึง ใช่ไหมคะพี่ตุลย์”


“ให้พี่ไปส่งก็ได้นะ”


“ไม่ได้ค่ะ” ฉันตอบพี่กาวน์แทบจะทันที รู้นะว่าคิดอะไรอยู่นะ เห็นนะว่ามองพี่อายตั้งแต่เข้ามาแล้ว “อย่าลืมสิคะว่าพี่กาวน์งอนความรักอยู่”


“แล้ว?”


“แล้วพี่กาวน์ต้องอยู่ให้ความรักง้อสิคะ”


“เดี๋ยวก่อนนะ พี่ว่ามันแปลกๆ” นั่น ทำหน้างงอีก


“ไม่เห็นจะแปลกตรงไหนเลยนี่คะ ความรักอยากให้พี่กาวน์หายงอนฉะนั้นพี่กาวน์ก็ต้องอยู่ให้ความรักง้อ ส่วนพี่ตุลย์ก็ขับรถพาพี่อายไปส่งที่หอ จบแฮปปี้” ฉันร่ายแล้วยิ้มกว้างปิดท้าย


“เอ่อพี่ว่า...”


“ไม่ต้องเกรงใจหรอกค่ะพี่อาย พี่ตุลย์เต็มใจ...จริงไหมคะ”


“รถเราจอดอยู่ชั้นบีสองน่ะ”


“งั้นรบกวนหน่อยนะ” พี่ตุลย์ไม่ตอบเขาเพียงพยักหน้าคีพลุคคูลๆ เหมือนพระเอกเย็นชาก่อนจะลุกเดินนำหน้าพี่อายออกจากห้องพักไป


“คิดจะทำอะไรนะ” เป็นแฝดอย่างที่รักที่ถามออกมา


“พูดอะไรของตัว” ฉันว่าก่อนจะค่อยๆ ร่นตัวลงนอนเพราะดูเหมือนว่ายาที่กินเข้าไปนั้นเริ่มจะออกฤทธิ์แล้ว


“คิดจะจับคู่ให้พี่ตุลย์เหรอ”


“ตัวเพ้อเจ้อ เราง่วงแล้ว” ก่อนจะหาวใส่ไปหนึ่งทีเพื่อยืนยัน


“ไหนว่าจะง้อพี่”


“โอ๊ะจริงด้วย แต่ความรักตาจะปิดแล้วนี่คะ”


“ไม่ยากๆ แปปเดียว” เมื่อพี่กาวน์ว่าอย่างนั้นฉันเลยพยายามถ่างตาตื่นให้ได้มากที่สุด พี่กาวน์ขยับเข้ามาใกล้ นี่เป็นระยะห่างที่น้องสุดแล้วตั้งแต่ฉันแขนหัก


“อะไรเหรอคะ”


“ขอเบอร์อายหน่อย”


“ไม่ได้ค่ะ! นั่นของพี่ตุลย์!!”


“คิดจะจับคู่ให้ไอ้ตุลย์มันเหรอ” พี่กาวน์ถามพลางหรี่ตาสำรวจ


“เปล๊า!


“เสียงสูง!!


“กะ...ก็แค่พี่อายดูน่ารักดี”


“ฉะนั้นก็ต้องคู่กับคนหล่อๆ กับพี่ไง” คนเจ้าชู้สวนกลับแทบจะทันที ให้ตายยังไงฉันก็ไม่ยอมจับคู่พี่อายให้กับพี่กาวน์เด็ดขาด


“ปล่อยพี่อายไปสักคนเถอะนะคะ”


“โหพูดแบบนี้เหมือนว่าพี่ดูเลวมากเลยนะ ไอ้ตุลย์ก็ใช่ว่าจะดีไปกว่าพี่สักเท่าไหร่หรออกนะ ผู้หญิงตามหลังมันเป็นพรวน”


“แต่พี่ตุลย์เขาก็ไม่ได้คบซ้อนนี่คะ” ข้อนี้มั่นใจเลยว่าพี่กาวน์ไม่สามารถทำได้แน่ๆ “อีกอย่างตอนนี้พี่ตุลย์เขาก็โสด พี่อายก็เป็นคนดี รับรองว่าทั้งลุงตุ่นและป้าพิมพ์ไฟเขียวแน่ๆ ค่ะ”


“รู้ได้ยังไงว่ามันโสด”


“เอ๊ะ” ฉันร้องออกมามองดูใบหน้าของพี่ชายคนรองที่ยิ้มเหมือนกับว่ารู้อะไรมา


“ก็ไม่อยากจะเมาท์เพื่อนสักเท่าไหร่หรอกนะ”


“ก็ไม่ต้องพูด” พี่กาวน์เบรกทำเอาคนที่คันปากส่งสายตาค้อนไปให้ “มันเป็นเรื่องของตุลย์เขา เราก็เหมือนกันนะความรักทำแบบนี้มันไม่น่ารักเลยรู้ไหม”


“ทำไมล่ะคะก็ความรักอยากให้พี่ตุลย์เจอคนดีๆ นี่” ฉันว่าเสียงเบาทำหน้าจ๋อยเมื่อโดนดุ


“เดี๋ยวตุลย์เขาอึดอัด”


“แต่พี่เกียร์ก็ไม่อึดอัดนี่คะ” ฉันว่านึกถึงตอนที่ชงเพื่อนรักอย่างอมยิ้มให้กับพี่เกียร์ฟัง


“พี่ไม่พูดก็ใช่ว่าพี่จะไม่อึดอัดนะความรัก ตุลย์มันก็เหมือนกัน พี่ว่าถ้าสองคนนั้นเขาคู่กันจริงๆ เขาก็ต้องคู่กัน แต่ถ้าไม่ใช่ จะให้สิบความรักไม่ช่วยจับคู่มันก็เปล่าประโยชน์ เข้าใจที่พี่พูดใช่ไหม”


“...เข้าใจแล้วค่ะ”


“พี่เกียร์ดุน้องมันทำไมเนี่ย เห็นไหมซึมเลย” ไม่ได้ซึมสักหน่อย พี่กาวน์อ่ะมั่ว “พี่พาแม่หนูแจ้กับที่รักไปที่รถก่อนเดี๋ยวผมตามไป ขอเวลาส่วนตัวให้เราสองคนด้วยครับ”


“ไหนใครบอกว่าจะไม่พูดด้วยสักสามวัน” เป็นที่รักที่พึมพำออกมาก่อนจะรีบเดินออกจากห้องเมื่อเห็นสายตาของพี่กาวน์ ก่อนที่ทั้งห้องจะเหลือเพียงฉันกับคนที่ดูเหมือนว่าจะหายงอนแล้ว


“ความรักไม่ให้เบอร์พี่อายจริงๆ นะคะ!” ฉันเริ่มบทสนทนาด้วยการพูดดัก


“ความรักควรให้พี่นะ ก่อนที่พี่อายของความรักจะไปเป็นมือที่สาม”


“พี่ตุลย์มีแฟนใหม่แล้วเหรอคะ” ฉันถามตาโตลืมความเจ็บของแผลที่ศีรษะไปชั่วขณะ จะเป็นไปได้ยังไงในเมื่อตั้งพี่พี่ตุลย์เลิกกับพี่มิลค์ฉันก็ยังไม่เห็นว่าอีกฝ่ายจะคุยๆ อยู่กับใคร


“จะเรียกว่าแฟนใหม่ได้ไหมนะ” ทำไมรู้สึกว่าคิ้วมันกระตุกๆ นะ คงไม่ใช่... “พี่เห็นมิลค์ที่คณะบ่อยนะช่วงหลังๆ พี่ถามมันมันก็บอกว่าไร้สาระ แต่เห็นเพื่อนๆ ภาคมันพูดว่ามิลค์มาขอคืนดีแหละ”


“แล้วพี่ตุลย์คืนดีไหมคะ”


“ความรักก็รู้ว่าไอ้ตุลย์น่ะมันขี้ใจอ่อนจะตาย”


ไม่ใช่คำตอบแต่ทว่าเหมือนเป็นคำตอบ อะไรกัน...นี่พี่ตุลย์จะเอาพี่มิลค์มาเป็นสะใภ้คนโตของบ้านจริงๆ นะเหรอ ร้อยไม่ยอมพันไม่ยอม บทสนทนาในห้องน้ำยังแจ่มแจ้งอยู่ในหู นี่ถ้าพี่มิลค์รู้ว่าพี่ตุลย์รวยจริงๆ ก็ยิ่งสะบัดยากขึ้นไปใหญ่นะสิ ยิ่งไปกว่านั้นพี่มิลค์ไม่ได้รักพี่ตุลย์จริงๆ เลยด้วยซ้ำ ไม่ได้การๆ ยังไงก็ต้องทำให้พี่ตุลย์กับพี่อายเป็นแฟนกันให้เร็วที่สุดให้ได้


“ถึงคบกันได้ไม่กี่เดือนแต่เหมือนจะตัดกันไม่ขาด”


“ความรักจะตัดมันเองค่ะ”


กว่าจะมาต่่อจนจบได้ แงงงงง ขอโทษทุกคนมากเลยนะคะ

เขียนๆ  ไปเนื้อเรื่องไม่ได้ตามที่วางไว้ในหัวเลยค่ะ จะร้องไห้ จะพยายามพาากลับเข้าฝั่งมานะคะ

*ยังไม่เช็คคำตกและคำผิด*

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 124 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

188 ความคิดเห็น

  1. #166 V.Lek (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2562 / 08:52
    อยากอ่านเรื่องพี่กาวน์กับพี่เกียร์แล้วว
    #166
    0
  2. #165 คนที่รอมานาน (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2562 / 22:54
    พี่ตุลย์งานหนักนะเนี่ย
    #165
    0
  3. #164 kanokradaparima (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2562 / 14:18
    ถูกน้องจับคู่ให้อีกแล้วค่ะพี่ตุลย์
    #164
    0
  4. #163 faiifuza (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2562 / 14:43
    ยัยน้องผู้ไม่รู้อะไร เอ็นดูพี่ตุลย์ล่วงหน้าเลยค่าาา
    #163
    1
    • #163-1 Menajung09(จากตอนที่ 12)
      13 พฤศจิกายน 2562 / 07:13
      รอนะคะ
      #163-1
  5. #162 Charlinda88 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2562 / 22:27
    น้อลลลลลลล เดี๋ยวโดนพี่ตุลย์งอนนะ
    #162
    0