Call me love รับความรักไหมคะคุณพี่ชายข้างบ้าน

ตอนที่ 1 : Intro : ทางหมาลอด [Complete]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,375
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 84 ครั้ง
    9 ก.ค. 63

บทนำ

ทางหมาลอด

 

“ติดแล้ว!!” ฉันตะโกนออกมาอย่างเสียงดังด้วยความดีใจ หลังจากเข้าไปเช็ครายชื่อผู้สอบสัมภาษณ์ผ่านในคณะศิลปศาสตร์แล้วมีชื่อของฉันอยู่ในนั้น

ปั่ก!

“โอ๊ย!” ฉันเก็บก้อนหินที่หล่นใส่หัวก่อนจะตกกระเด็นกระดอนไปสู่พื้นหญ้าขึ้นมาดู พลางหันซ้ายหันขวาเพื่อหาที่มาของมัน

ปั่ก!

“โอ๊ย!!” ฉันร้องขึ้นมาอีกครั้งก่อนจะก้าวเท้าฉับๆ เดินไปที่รั้วอิฐของบ้าน ก่อนจะมุดตัวเองคลานผ่านทางช่องหมาลอดแล้วไปโผล่บ้านข้างๆ ที่ฉันเห็นก้อนหินลอยข้ามกำแพงมาเมื่อกี้

“พี่นึกว่าทางนี้เขาทำไว้ให้หมาซะอีก” เสียงทุ้มกลั้วหัวเราะดังขึ้นเหนือหัว ฉันรีบลุกขึ้นยืนตัวตรงแล้วเดินไปเชิดหน้าใส่เขา

“อิพี่ตุลย์ นี่แน่ะ!” ฉันเรียกชื่อเจ้าของน้ำเสียงเมื่อกี้ก่อนจะโยนก้อนหินที่กำติดมือมาด้วยปาใส่ร่างสูงไปด้วยความโมโห

“พี่เจ็บนะความรัก” พี่ตุลย์ว่าขึ้น เมื่อฉันยังคงเก็บหินตามพื้นปาใส่เขาไม่ยอมหยุด

“แล้วเมื่อกี้ที่ปาใส่น้องอ่ะ คิดว่าน้องไม่เจ็บรึไง” ฉันโต้ก่อนจะปาก้อนหินลูกสุดท้ายใส่เขา แล้วหยุดยืนหอบตัวโยน

“อ้าว โดนจริงดิ โหขนาดพี่ไม่เห็นเรานะเนี่ย”

“โดนจริงสิคะ นี่ไงงง” ฉันลากเสียงยาว สาวเท้าเข้าไปหาร่างสูงจนเกือบชิด ก่อนจะชี้ผลงานที่เขาทำเอาไว้ให้ดู “เห็นไหมคะ ยังเจ็บอยู่เลย”

“โห”

“แดงเถือกเลยใช่ไหมคะ”

“เปล่า ขาวเถือกต่างหาก นี่สระผมบ้างไหมเนี่ยดูรังแคดิ๊”

“พี่ตุลย์!” ฉันเงยหน้าขึ้นไปส่งสายตาเขม็งให้เขา

“พี่ล้อเล่นน่า ไหนมาดูสิเจ็บมากไหม” พี่ตุลย์ว่าก่อนจะก้มลงมาเกือบจะชิดเส้นผมฉัน มือข้างหนึ่งของเขาจับไหล่ฉันให้ยืนนิ่งๆ ส่วนอีกข้างก็ปัดป่ายไปกับเส้นผมของฉันเบาๆ ลมอุ่นเบาๆ ที่สัมผัสได้ทำให้ฉันรู้ว่าเขากำลังเป่าให้ฉันหายเจ็บอยู่ “หายเจ็บยังคะ”

“ยังเลยค่ะ เป่าต่ออีกนิดหนึ่งสิคะกำลังเคลิ้ม...เอ๊ย! กำลังหายเจ็บเลย” ฉันแก้คำก่อนจะได้ยินเสียงหัวเราะหึเบาๆ ออกจากลำคอของร่างสูง

“แล้วเมื่อกี้ความรักร้องอะไรคะ ใครติดอะไร”

“อ้อออ” ฉันลากเสียงยาว แล้วผละตัวออกมามองหน้าพี่ตุลย์แล้วคลี่ยิ้มดีใจ “ความรักสอบติดแล้วค่ะ ต่อไปน้องจะเป็นนักศึกษาคณะเต็มตัวแล้วนะคะ แถมยังเป็นที่เดียวกับที่พี่ตุลย์เรียนด้วยยย” ประโยคสุดท้ายเหมือนจะอวดเบาๆ

“เก่งที่สุดเลยค่ะน้องสาวพี่” พี่ตุลย์ว่าแล้วยิ้มออกมา ก่อนจะยกมือหนาขึ้นมาทาบบนศีรษะฉันแล้วโยกเบาๆ

“ก็ต้องเก่งอยู่แล้ว ความรักซะอย่าง^^” ฉันยักคิ้วใส่พี่ตุลย์ก่อนจะขอตัวกลับบ้าน เพราะเดี๋ยวต้องเอาข่าวนี้ไปบอกคนทั้งบ้านให้รับรู้ ทั้งคุณพ่อเอย คุณแม่เอย ไหนจะพี่ชายอีกสอง ฝาแฝดที่สอบติดไปก่อนหน้าฉันอีกหนึ่งอีก

งานนี้ได้ของขวัญเละแน่ความรักเอ๊ย ฮ่าๆๆๆ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 84 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

188 ความคิดเห็น

  1. #8 PRINCEZpunch (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:28
    พี่ตุลนี่หล่อได้พ่อนี่ค่ะ เหมือนพ่อเด๊ะเลย 555
    #8
    1
    • #8-1 J sik(จากตอนที่ 1)
      19 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:51
      เราก็ว่าเหมือนพี่ตุ่น5555
      #8-1
  2. #7 ชาใหญ่ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2560 / 16:31
    น่าร้ากกกกกกกก
    #7
    0
  3. #6 Tubtip (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2560 / 16:18
    อืมมมมมมม
    #6
    0
  4. #5 ตัวป่วน*-* (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2560 / 16:15
    รอๆๆนะคะ คิดถึงพี่ยู หนูแจ้
    #5
    0