ชู้นอกหัวใจ

ตอนที่ 23 : อารมณ์ที่เลยเถิด 35 %

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 257
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    24 ม.ค. 60




“บ้าจริง”

พิจิกาสบถออกมาเบาๆ ในหัวหนักอึ้งเมื่อตื่นขึ้นมาเช้าวันนี้ เธอลืมตั้งนาฬิกาปลุก ถึงได้ตื่นสายกว่าทุกวันไปตั้งสามสิบนาที เธอสายแล้วเสียงร้องแรกแหกกระเชอในสมองบอก

อื้ม! จะรีบไปไหนล่ะ?” มือหนาคว้าเอวเธอ พร้อมกับขยับยุกยิกมาหนุนหัวที่บั้นเอวด้านหลัง

แต่ชะรอยว่ากระดูกตรงนั้นจะแข็งเกินไป ศีรษะทุยที่ปรกด้วยเส้นผมหยักศกจึงเลื่อนไถลลงไปจะหนุนแก้มก้นแทน พิจิการีบเอี้ยวตัวกลับ ผลักศีรษะหนักๆ นั่นออกไปให้พ้นตัว

“โอ้ย” ได้ยินเสียงร้องเหมือนจะเจ็บ แต่เบาไปเสียด้วยซ้ำ มันน่าจะซัดให้หนักมืออีกสักหน่อย

“สมน้ำหน้า” เธอว่าอย่างหมั่นไส้

ดวงตาคมกล้าเกียจคร้านปรือขึ้นมามอง พร้อมกับทำหน้ามุ่ยเข้าใส่ มองร่างขาวเนียนที่ตะกายลงไปจากเตียง คว้าชุดคลุมขึ้นมาสวมแล้ววิ่งเข้าห้องน้ำไป

ร่างใหญ่ที่นอนยาวเหยียดจึงได้พลิกตัวกลับมานอนหงาย มองฝ้าเพดานสีหวาน ก่อนจะย่นจมูกนิดๆ แล้วจึงกลอกตามองรอบห้องนอนที่ตกแต่งสไตล์วินเทจออกโทนสีชมพูให้ความรู้สึกหวานแหวว ไม่ยักรู้ว่าพิจิกาจะคลั่งสีชมพูขนาดนี้ ทั้งผ้าปูที่นอน หมอน ผ้าม่าน จนเขาเริ่มรู้สึกตัวเองกลายเป็นสีชมพูไปด้วย

ฟรานเชสโก้อมยิ้ม นึกถึงค่ำคืนที่ผ่านมา คนที่ตั้งกฏไว้แหกกฏเสียเอง

อันที่จริงเขาก็ไม่ค่อยเห็นด้วยสักเท่าไหร่ กับข้อห้ามของหญิงสาว ที่ห้ามเธอกับเขามีเซ็กส์กัน มันดีจะตาย ได้ออกกำลังกาย ได้แบ่งปันความสุข และก็ได้รู้จักกันมากยิ่งขึ้น เช้านี้เขาถึงได้อิ่มเอมเปรมปรีด์มากๆ

เสียงน้ำไหลซู่แรงได้ยินแว่วมา แค่หลับตาลงภาพร่างเปลือยเปล่ากลางสายน้ำของหญิงสาวก็ทำให้เขาตื่นตัวขึ้นมาอีก พิจิกาคงไม่ยอมเสียเวลากับเขาด้วยแน่ๆ เพราะรีบเร่งเสียขนาดนั้น

เฮ้อ! เช้านี้น่าจะเป็นวันหยุด เขาจะได้ใช้เวลากับเธอบนเตียงนอนให้ยาวนานกว่านี้

“นี่คุณไม่ต้องรีบไปทำงานทำการหรือไง?”

คนที่พันผ้าเช็ดตัวออกจากห้องน้ำมาถาม เพราะไม่เห็นมีท่าทีว่าเขาจะยอมตื่นง่ายๆ

“ไปสิครับ”

“ไปแล้วทำไมยังไม่ลุก”

“อาบน้ำแต่งตัวสิบนาทีเสร็จ ผมก็พร้อมจะออกบ้านแล้ว” เขาตอบตามจริง

ถึงจะหล่อเนี๊ยบหัวจรดเท้าจนสาวๆ ในออฟฟิศส่งสายตาให้ทุกวัน แต่เขาก็ไม่ได้เสียเวลาไปกับการแต่งตัวมากนัก เขาเชื่อว่าการที่เรามีรูปร่างที่ดี เลือกเสื้อผ้าให้เหมาะกับตัวเอง ฉีดโคโลญจ์อ่อนๆ แค่นี้ก็เอาอยู่แล้ว

หญิงสาวค้อนคนไม่เรื่องมากเบาๆ ก่อนจะเดินเข้าไปในส่วนของห้องแต่งตัว โดยมีสายตาคู่หนึ่งมองตามไปจนสุดสายตา ก่อนจะยอมลุกจากเตียง มองหาเสื้อผ้าของตัวเอง แล้วคว้าเอาบ็อกเซอร์มาสวม ก่อนจะเดินตามไปอิงสะโพกที่ประตู

“คุณเซ็กซี่เป็นบ้า” เอ่ยอย่างที่รู้สึกจริงๆ

พิจิกากำลังลงมือแต่งหน้า เธอเหลือบดวงตาขึ้นมองเขาผ่านกระจกเงา รูปร่างเปล่าเปลือยท่อนบนอวดมัดกล้ามเนื้องามแข็งแกร่งทำให้แก้มเธอร้อนๆ ใจหวิวๆ ขนาดเพิ่งตื่นนอนเขายังดูดีชะมัด ในขณะที่เธอเหมือนผีดิบที่ทั้งซีดเซียว แถมเมื่อคืนก็ยังไม่ได้หลับได้นอนดี ไหนจะทั้งดื่ม ทั้งกิจกรรมบนเตียงอันหนักหน่วงที่เผลอปล่อยตัวปล่อยใจให้ความร่วมมือกับเขาไปเสียตั้งสองสามรอบ ทำเอาเธอตื่นขึ้นมาเช้านี้อย่างเพลียๆ

“ว้าย...ทะลึ่ง”

ดวงตาที่เลื่อนไล่ลงมา มองเห็นส่วนโป่งพองที่ดุนดันกางเกงผ้าเนื้อบางออกมาชัดเจนถึงกับกรีดร้องลั่น

“มันเป็นธรรมชาติของผู้ชายน่ะคุณ”

“ผู้ชายลามก ทะลึ่ง หื่นจิตน่ะสิ” เธอว่า รีบเบือนสายตาหนีพร้อมแก้มที่แดงแจ๋

คนถูกข้อกล่าวหาส่ายหน้าไม่เห็นด้วยกับคำบริพาส รุนแรง หัวเราะหึๆ

“นี่ ออกไปได้แล้ว ฉันจะแต่งหน้าแต่งตัว”

“เชิญตามสบายครับ ผมไม่รบกวน” หากก็ไม่มีทีท่าจะย้ายตัวเองไปไหน

“ก็คุณยืนมองอยู่อย่างนี้ แล้วฉันจะทำได้ยังไงล่ะ?”

เขายกมือสองข้างขึ้น ส่ายหน้าไปมา

“ผมก็อยากรู้ว่ากว่าผู้หญิงจะสวยได้ ต้องทำยังไงบ้าง?”

“ไม่ได้...ออกไปเลย” เสียงเข้มไล่

“นิดเดียวก็ไม่ได้” ยังอุตส่าห์ต่อรอง

“นี่คุณ...ฉันรีบนะ ตอนนี้ก็เช้าแล้ว คุณน่าจะกลับบ้านไปได้แล้ว”

“ใจดำจริ๊ง...พอหมดผลประโยชน์ก็ขับไล่ไสส่งกันเชียว”

หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าลึกๆ อย่างพยายามจะระงับสติอารมณ์

“ฉันไปเอาผลประโยชน์อะไรจากคุณ”

“แน่ะ...เช้าแล้วก็ลืมเลย เฮ้อ!” แหงนหน้าขึ้นทำหน้าเสียใจ “ทีเมื่อคืนละขอร้องให้ผมอยู่...ให้ผมกอด...ให้จูบ...ให้....”

“พอ” เสียงแหวว่า หันมาสบตากับเขา

“ฉันรีบจริงๆ นะเชส วันนี้มันสายแล้ว อันที่จริงฉันไม่ควรกินเหล้าเลย ไม่ควรดื่ม และคุณ” ชี้หน้าเขา “ควรจะห้ามฉัน” โบ้ยเป็นความผิดของเขา

“ห้ามได้หรือ?” ทำหน้าสงสัย

ไม่รู้ล่ะ...แต่เขาต้องห้าม เพราะมีแอลกอฮอล์เข้ามาเกี่ยวข้องครั้งใด เธอต้องตื่นขึ้นมาด้วยความสะพรึงเสียทุกครั้ง เอาเป็นว่าเรื่องเมื่อคืนเธอจะยกผลประโยชน์ให้จำเลย...เอ๊ะ! แต่เดี๋ยว

ร่างเพรียวลุกจากโต๊ะเครื่องแป้ง เดินกลับเข้าไปในห้องนอน มองหาเสื้อผ้าที่ถูกถอดทิ้งไม่เป็นที่เป็นทาง ก่อนจะพบสิ่งที่มองหา เดินเข้าไปก้มหยิบกางเกงสแล็คของเขาขึ้นมา

“อะไร?” ฟรานเชสโก้ทำหน้างง

มือเรียวล้วงเข้าไปในกระเป๋า ก่อนจะล้วงซองฟอยด์แบนๆ ออกมาชูขึ้น

“นี่อะไร?”

“คุณก็รู้อยู่แล้ว” ทำหน้าตาใสซื่อ

“นี่คุณพกถุงยางอนามัยในกระเป๋ากางเกงตลอดเวลาอย่างนั้นหรือ?” สายตาจ้องจับผิดถาม ทำเอาเขาชักจะหนาวๆ ร้อนๆ ขึ้นมา

“พกไปทุกที่ แปลว่าคุณพร้อมจะมีเซ็กส์กับใครก็ได้ตลอดเวลางั้นหรือ?”

“เปล่านะ ผมเพิ่งหยิบมาเมื่อตอนเย็นวานนี้ ไม่ได้พกไปทำงานด้วยเสียหน่อย”

“แล้วทำไมต้องพกมันด้วย”

“ก็เผื่อฉุกเฉินไง ปลอดภัยไว้ก่อน เผื่อต้องใช้ และก็ต้องใช้จริงๆ เสียด้วย” ว่าพร้อมกับเดินมาหยิบมันไปจากมือเธอ

“เหลือตั้งอัน ไม่อยากเอากลับบ้านเลย” ว่าพร้อมกับกัดริมฝีปาก แล้วขยิบตาให้เธอ “ไหนๆ เอามาแล้วก็...”

“นี่แน่ะ...นี่แน่ะ...” มือเล็กตีเผียะๆ ลงมาบนตัวเขาอย่างไม่ยั้งมือ ...ยังมีหน้ามาพูดอีก

“โอ้ยๆ อะไรนี่...ตีผมทำไม?” ถามพร้อมกับกระโดดหนีเหย็งๆ กระทั่งโดดไปอยู่อีกฝั่งหนึ่งของเตียงนอน

“นี่แปลว่าคุณคิดเอาไว้อยู่แล้วใช่ไหมว่าเราจะต้องมีอะไรกัน?”

โธ่! ผมแค่เตรียมพร้อม”

“แต่ฉันก็บอกแล้วว่าเราจะไม่”

“มันเป็นเรื่องธรรมชาติน่า ทำไมคุณต้องคิดมากด้วย คุณพอใจ ผมพอใจ เราได้แบ่งปันความสุขกัน มันไม่ดีหรือไง?”

“แต่มันเปลืองตัว”


อ่านเต็มเรื่อง พร้อมให้โหลดแล้วจ้า ^^



ชู้นอกหัวใจ
วชิราภา
www.mebmarket.com
เมื่อผู้ชายคลายเหงา...อยากจะเป็นเจ้าของตัวจริงหัวใจเธอ **********************พิจิกาอกหักยับเยินจากผู้ชายมีเมียแล้วเธอต้องกอบกู้สภาพจิตใจกลับมาให้เร็วที่สุดแล้ว...เขา...ก็ผ่านเข้ามาในชีวิตความบังเอิญที่ได้ช่วยหญิงสาวที่เมาไม่ได้สติทำให้การเริ่มต้นชีวิตที่เมืองไทยของเขาเต็มไปด้วยสีสันและเพราะปิ๊งเธอตั้งแต่แรกเห็นฟรานเชสโก้จึงอาสาช่วยเยียวยาหัวใจให้เขาขอคิดค่าเหนื่อยไม่มากไม่มาย แค่ให้ได้แอ้มเธอบ้างเป็นครั้งคราว...ก็โอเค
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4 ความคิดเห็น