ชู้นอกหัวใจ

ตอนที่ 22 : ทำใจลำบาก 100 %

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 240
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    23 ม.ค. 60




 “แล้วแฟนเก่าคุณเป็นคนยังไง?”

การอยู่ด้วยกันลำพังกับเขาในที่รโหฐานไม่ปลอดภัย พอตั้งสติได้พิจิกาจึงอ้างว่าเธออยากผ่อนคลายความตึงเครียดมาทั้งวันด้วยธรรมชาติบำบัด

การได้สูดอากาศแท้ๆ ที่ไม่ต้องผ่านเครื่องฟอกอากาศ กลิ่นดิน กลิ่นหญ้า กลิ่นต้นไม้ และการให้เท้าที่เขย่งเก็งกอยบนรองเท้าส้นสูงทั้งวันได้เหยียบดินเหยียบหญ้าตามธรรมชาติ จึงชักชวนชายหนุ่มออกมานั่งกันที่สนามหญ้าข้างนอก

เธอไม่มีเวลาเอาใจใส่สวนสวยของตัวเองนัก จึงจ้างคนสวนซึ่งมารับจ้างดูแลบ้านหลายหลังในหมู่บ้านให้ช่วยจัดการให้ เพิ่งได้สังเกตเห็นต้นหมากรากไม้ของตัวเองออกดอกออกผลให้ชื่นชม

อื้ม! เขาก็เป็นคนเงียบๆ ไม่ค่อยพูด เป็นคนง่ายๆ สมถะ ไม่ติดหรู แล้วก็พูดเพราะ เป็นสุภาพบุรุษ ให้เกียรติคนอื่น ชอบถ่ายรูป ชอบท่องเที่ยวคนเดียวเหมือนกับฉัน” ข้อดียาวเหยียดของกันตทัศน์สมควรให้ตกหลุมรักเขาได้

“ฟังดูเหมือนคุณไม่น่าจะชอบเขาได้เลยนะ”

“ทำไมล่ะ?”

“ก็ดูลุคซ์ของคุณเป็นผู้หญิงเปรี้ยวๆ เฉี่ยว หัวสมัยใหม่ น่าจะชอบผู้ชายที่ไลฟ์สไตล์เหมือนๆ กัน”

ปรายดวงตาสวยมามองเขานิดหนึ่ง

“เหมือนคุณงั้นสิ”

“อื้อฮึ” รีบพยักหน้ารับอย่างไม่ลังเล

“ครั้งนี้คุณเลือกถูกแล้ว” ยกนิ้วหัวแม่มือให้เธอ

“คุณคิดว่าเราจะไปกันได้ดีจริงหรือ?”

“หลายวันที่ผ่านมา มันก็ดีไม่ใช่หรือ?” เขาถามกลับ

ก็มันเพิ่งเริ่มต้น ช่วงโปรโมชั่น อะไรมันก็ดีหมดแหละ

“ฉันไม่คาดหวังขนาดนั้นหรอกนะ”

“ผมก็เหมือนกัน...เราแค่ทำทุกวันให้ดีก็พอ” ฟรานเชสโก้ว่า พร้อมกับยื่นขวดไลท์เบียร์มาชนกับขวดสเมอนอฟ กลิ่นแอปเปิ้ลที่เพิ่งขี่จักรยานไปซื้อมาจากหน้าหมู่บ้าน

พิจิกามองขวดเครื่องดื่มในมือที่เพิ่งยกขึ้นจิบ รสชาติซาบซ่านของมันยังรู้สึกอยู่ที่ลิ้น

“เขาไม่ชอบให้ฉันดื่ม เขาบอกว่าผู้หญิงไม่เหมาะกับเหล้า ตอนอยู่กับเขาฉันต้องแอบดื่มโดยไม่ให้เขารู้” เธอเล่าให้ฟังพร้อมระลึกถึงความหลัง

“ผมไม่มีปัญหานะ ผู้หญิงเมานิดๆ น่ะ เซ็กซี่ดีออก” ว่าพร้อมกระดกไลท์เบียร์ในมือขึ้นดื่ม

“งั้นในสายตาคุณฉันคงเซ็กซี่ไม่มีลิมิตสินะ เมาจนจำอะไรไม่ได้ขนาดนั้น” พูดพร้อมกับแหงนหน้า หัวเราะเบาๆ

“ใครว่าล่ะ? เวลาคุณเมาน่ะ สยองจะตาย” ว่าแล้วก็เอื้อมมือมาดึงขวดเครื่องดื่มในมือเธอไป “พอก่อน เดี๋ยวเมา”

พิจิกามองค้อนเขา ก่อนจะคว้าขวดสเมอนอฟคืนมา

“แอลกอฮอลแค่ห้าเปอร์เซ็นต์...ฉันไม่เมาง่ายๆ หรอก”

“ไว้ใจได้หรือ...คุณน่ะ คออ่อนจะตาย” พูดราวกับรู้จักเธอดี

นั่นสินะ...เธอน่ะมันพวกคออ่อนจะตาย

พิจิกาก้มหน้าลง หมุนขวดในมือไปมา

“คุณยังรักเขาอยู่ใช่ไหม?”

“ฉันไม่แน่ใจ” ตอบไปตามความรู้สึกจริง

เธอเองก็ยังไม่รู้ สับสน แต่คงไม่ลืมง่ายๆ แน่ แค่เวลาไม่กี่สัปดาห์ เธอน่าจะอกหัก เมาหัวทิ่ม กร้อนผมสั้น กินอาหารไม่ลง ไม่มีกระจิตกระใจจะทำงาน...อาการของคนอกหักต้องเป็นแบบนั้นไม่ใช่หรือ? แต่ที่ผ่านมา ไม่ถึงครึ่งด้วยซ้ำที่เธอจะเป็นแบบนั้น

ก็เพราะงานที่ทำอยู่ก็ยังยุ่งได้ใจ กลับมาถึงบ้านก็มีใครอีกคนมาอยู่ด้วย บางทีอาจจะเพราะเธอมีเขา...ฟรานเชสโก้เข้ามาวนๆ เวียนๆ ในชีวิต

“ตอนนี้คุณกำลังคิดถึงเขาอยู่หรือ?”

เธอเหลียวหน้ามองคนพูด ร่างหนานั่นคลานเข้ามาหาเธอ ก่อนจะจรดหน้าผากมาแตะ

“เวลาอยู่กับผม...ห้ามคิดถึงผู้ชายอื่น”

เธอหลุบตาลงต่ำ

“ฉันจะพยายาม”

“ไม่ใช่แค่พยายาม คุณต้องทำให้ได้ มันจะดีกับตัวคุณ และดีกับเราสองคนด้วย”

พิจิกาตาปริบๆ เงยหน้าขึ้นสบตาเขา ชายหนุ่มขยับห่างกลับไปนั่งลงอย่างเดิม

“ตอนคุณอกหัก คุณทำยังไง? ใช้เวลานานไหมกว่าจะลืมเธอได้”

“ไม่รู้สิ....เพราะผมจะออกเดททันที...ไม่มาเสียเวลาคิดเรื่องที่มันผ่านไปแล้ว และผมก็กลับไปแก้ไขมันไม่ได้ ชีวิตต้องเดินหน้า อาจจะมีเวลาที่หยุดพัก แต่ผมจะไม่ก้าวถอยหลังเด็ดขาด”

“คุณพูดเหมือนไม่เคยรักใครจริง”

ฟรานเชสโก้หัวเราะเบาๆ

“คุณดูถูกผมมากเลยนะ”

“ดูถูกต้องใช่ไหม? ว่าคุณเป็นคนแบบนั้นจริงๆ”

“ไม่...จริงๆ ต้องบอกว่าดูผิดต่างหาก” เขาถอนใจแผ่วเบา

“การที่เราได้เรียนรู้จักใคร ทุกคนหวังว่ามันจะเป็นช่วงเวลาดีๆ ของชีวิตกันทั้งนั้น แต่ถ้าเกิดมันไม่ใช่ มันไปต่อไม่ได้ เราก็ต้องยอมรับในท้ายที่สุด ดีกว่าฝืนคบกันต่อไป แล้วต้องเจ็บปวด เสียใจ เสียเวลาทั้งสองฝ่าย...ชีวิตมันสั้นเกินไปสำหรับความทุกข์ และอะไรที่มันไม่ใช่”

พิจิกามองหน้าเขา พร้อมกับครุ่นคิดตาม

ตอนที่ตัดสินใจยอมคบกับฟรานเชสโก้ เธอจำไม่ได้ว่าคิดอะไรอยู่ อาจจะตกกระไดพลอยโจน แม้หลายวันที่ผ่านมา อาจจะพิสูจน์อะไรไม่ได้มาก แต่ก็ยังไม่มีวันไหนที่เธอรู้สึกว่าตัวเองคิดผิด หรือไม่ควรที่จะตอบรับคำขอของเขา

ฟรานเชสโก้ไม่ใช่ผู้ชายหล่อเหลาธรรมดา ไม่ได้หล่อกระโหลกกะลา แต่เขามีความคิดแง่มุมที่เธอไม่เคยคิดถึง ประสบการณ์รักที่อาจจะโชกโชนผ่านมานับไม่ถ้วน ไม่ได้ทำให้เธอรู้สึกกลัว หรือมองว่าเขาไม่น่าไว้วางใจ แต่กลับช่วยให้เขาแก้ไขปัญหาหรือสถานการณ์ต่างๆ ได้ดี

เขาอาจจะกวนประสาทไปบ้าง พูดตรงเสียจนหน้าหงาย หรือกระเซ้าเย้าแหย่ให้เธอโมโหอยู่บ่อยๆ แต่เธอก็ไม่เคยจะโกรธเขาเป็นจริงเป็นจัง กลับได้ฉุกคิดอะไรหลายๆ อย่าง เรียกว่าเป็นประสบการณ์ที่ไม่เคยเจอมาก่อน

“งั้นที่ผ่านมา ฉันก็ควรจะดีใจสินะ”

“ใช่ ผมขอบคุณแฟนเก่าทุกคนที่เข้ามาเป็นช่วงเวลาดีๆ ในชีวิตผม”

“แล้วฉันควรขอบคุณเขาไหม? ตอนนี้ฉันยังนึกอะไม่ออกเลย ฉันเสียเวลากับเรื่องนี้มามาก ฉันเป็นทุกข์ ฉันร้องไห้ ฉันกินเหล้าเมาหัวทิ่ม”

“แต่ในช่วงเวลานั้นคุณก็มีความสุขเหมือนกันไม่ใช่หรือ? ถึงจะสุขบ้าง ทุกข์บ้าง แต่มันก็ต้องมีดีอยู่บ้าง ไม่อย่างนั้นคุณคงจะหันหลังเดินจากมานานแล้ว และถ้าคุณคิดเรื่องที่ขอบคุณเขาไม่ออก ก็ขอบคุณที่เขาทำให้เราได้มาเป็นแฟนกันสิ ผู้ชายอย่างผมไม่ได้จะยอมเป็นแฟนใครง่ายๆ นะ”

พิจิกาค้อนเขาเบาๆ ที่สุดท้ายก็เอาดีเข้าตัวจนได้

“แต่ฉันไม่เหมือนคุณ ฉันกับเขาเรามีความทรงจำด้วยกันเยอะ ความทรงจำที่ฉันไม่เคยมีกับคนอื่น เขาเป็นผู้ชายคนแรกที่ฉันรัก”

ฟรานเชสโก้ค่อนข้างแปลกใจที่ได้ยินอย่างนั้น แต่เมื่อคิดย้อนกลับไป พิจิกาไม่ได้โกหก...รักแรก ลืมยาก และผู้ชายคนนั้นก็เป็นสุภาพบุรุษแน่นอน เพราะขนาดว่ารักกันมากมายอย่างนี้ เธอก็ยังหลุดรอดมาจนถึงมือเขา

มือหนาเอื้อมไปจับบนมือของเธอ บีบเบาๆ พิจิกาหันไปมองหน้าเขา

“เราจะสร้างความทรงจำด้วยกัน แล้วเรื่องของเราก็จะเข้าไปแทนที่”

“ฉันอยากลืมเขา...คุณช่วยฉันได้ไหมคะ?”

ดวงตาคู่งามที่ช้อนขึ้นมอง เต็มไปด้วยความเศร้า และเว้าวอนอ้อนขอให้เขาช่วยทำให้เธอพ้นจากความทุกข์แสนสาหัสที่กำลังเผชิญอยู่

ฟรานเชสโก้อึ้งไป การทำตามคำขอร้องของหญิงสาวในเวลานี้ไม่ใช่สิ่งดีนัก เท่ากับเขากำลังฉกฉวยโอกาสในเวลาที่เธอกำลังเสียใจ เป็นเวลาที่เธอกำลังขาดสติ เป็นสิ่งที่สุภาพบุรุษไม่ควรกระทำ

แต่เขาไม่ใช่สุภาพบุรุษ เขาไม่ใช่คนดีขนาดนั้น เขาก็แค่ผู้ชายธรรมดา ที่มีความปรารถนา รัก โลภ โกรธ หลง และในตอนนี้ร่างกายของเขาก็ปรารถนาเธอ...ปราถนาที่จะช่วยให้หญิงสาวตรงหน้าพ้นจากความทุกข์ที่เผชิญอยู่

แล้วเขาจะปฏิเสธทั้งตัวเองและเธอไปเพื่ออะไร

“ด้วยความยินดี”

ดวงตาคมกล้าฉายแววล้ำลึกของความรู้สึกข้างใน มือหนาโอบประคองใบหน้าเล็กอย่างทะนุถนอม ก่อนจะก้มลงไปหา แตะปลายจมูกลงที่หน้าผาก เปลือกตาที่พริ้มปิดลง ปลายจมูกโด่งเล็ก แล้วทาบเรียวปากที่กลีบปากอิ่มนุ่มเคล้าด้วยกลิ่นและรสของแอลกอฮอล์ สัมผัสได้ถึงไวน์ที่เธอดื่มไปก่อนหน้านี้ อวลอบผสานกับกลิ่นปากหอมๆ ที่ชวนให้บดเบียดหนักหน่วงขึ้นทีละนิด พิจิกาเองก็ตอบสนองเขา แม้จะไม่เร่าร้อน แต่ก็จุดไฟในปรารถนาในกายให้ค่อยๆ ติดขึ้นมา ก่อนจะลุกโชนโชติยากที่จะดับลงได้

 


อ่านเต็มเรื่อง พร้อมให้โหลดแล้วจ้า ^^



ชู้นอกหัวใจ
วชิราภา
www.mebmarket.com
เมื่อผู้ชายคลายเหงา...อยากจะเป็นเจ้าของตัวจริงหัวใจเธอ **********************พิจิกาอกหักยับเยินจากผู้ชายมีเมียแล้วเธอต้องกอบกู้สภาพจิตใจกลับมาให้เร็วที่สุดแล้ว...เขา...ก็ผ่านเข้ามาในชีวิตความบังเอิญที่ได้ช่วยหญิงสาวที่เมาไม่ได้สติทำให้การเริ่มต้นชีวิตที่เมืองไทยของเขาเต็มไปด้วยสีสันและเพราะปิ๊งเธอตั้งแต่แรกเห็นฟรานเชสโก้จึงอาสาช่วยเยียวยาหัวใจให้เขาขอคิดค่าเหนื่อยไม่มากไม่มาย แค่ให้ได้แอ้มเธอบ้างเป็นครั้งคราว...ก็โอเค
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4 ความคิดเห็น