ชู้นอกหัวใจ

ตอนที่ 20 : ทำใจลำบาก 30 %

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 241
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    21 ม.ค. 60


  

 

 

 “แต่ตอนผมขับรถกลับบ้าน ถนนยังโล่งอยู่เลย”

เสียงปลายสายแง่วๆ กระเง้ากระงอดไม่ค่อยอยากเชื่อข้ออ้างของเธอนัก

“ก็นั่นมันตอนนั้น แต่ตอนนี้รถมันติด”

“หื้ม...แล้วนี่อีกกี่นาทีคุณจะถึงบ้านล่ะ? ผมหิวแล้วนะ”

“หิวก็ทานไปก่อนเลย แค่นี้นะ”

เธอตะคอกเบาๆ หลังป้องปากกระซิบกระซาบอยู่เป็นนานสองนาน ปกติฟรานเชนโก้เคยเข้าใจอะไรง่ายๆ พูดคำไหนก็เชื่อหมด แต่วันนี้เหมือนเขาจะมีเซ้นต์ว่าเธอกำลังนอกใจ

ไม่สิ...เธอไม่ได้นอกใจ ก็แค่มาดื่มกาแฟกับแฟนเก่าเท่านั้นเอง

พิจิกาเก็บโทรศัพท์ซุกไว้ในกระเป๋าถือ ก่อนจะเงยหน้ามามองคนที่นั่งตรงกันข้าม

“พิจิกำลังคบคนอื่นอยู่ใช่ไหม?”

ใบหน้าของกันตทัศน์นิ่งขรึม คนที่ไม่เข้าใจหรือไม่รู้จักอาจจะคิดว่าเขาเป็นคนเย็นชา ไร้อารมณ์ แต่สำหรับคนที่เคยคุ้นเคยอย่างเธอ รู้ว่าชายหนุ่มกำลังครุ่นคิดอะไรอยู่

เธอนิ่งไป ยังไม่ตอบ ถึงตอนนี้พิจิกายอมรับว่าผู้ชายตรงหน้ายังคงมีอิทธิพลกับเธอ

“แล้วไม่ได้หรือคะ?” น้ำเสียงถามเหมือนไม่พอใจนิดๆ

“ได้สิคะ พิจิมีสิทธิ์เลือก”

เขาไม่คิดจะเหนี่ยวรั้ง หรือทำอะไรเพื่อยื้ดยุดเธอเอาไว้ จนบางครั้งพิจิกาก็อยากถามว่าเขารักเธอบ้างหรือเปล่า?

“พี่ยอมรับการตัดสินใจของพิจิทุกอย่าง” ฟังดูช่างเป็นผู้ชายที่แสนดีเหลือเกิน

“แล้วพี่กันล่ะคะ เป็นยังไง สบายดีหรือเปล่า?” เธอเห็นแววเคร่งเครียด กังวล ไม่สบายใจ

กันตทัศน์ยิ้มนิดๆ ดูท่าเขาจะกลับมาเป็นเสือยิ้มยากเหมือนเมื่อครั้งแรกที่เธอได้รู้จักเขา

“พี่ก็เหมือนเดิมค่ะ”

ตอบทั้งที่รู้ดีว่าตัวเองไม่เหมือนเดิม เขาแคร์พิจิกามาก แต่ก็ทำอะไรไม่ได้มากไปกว่านี้ เขาให้เกียรติการตัดสินใจของเธอ ไม่ว่าหญิงสาวจะเลือกทางไหน เธอเป็นคนที่ทำให้เขามีความสุขเมื่ออยู่ใกล้ ยิ้มและหัวเราะได้ตลอดเวลา

หลังจากคืนนั้นที่เห็นเธอจูบกับผู้ชายอื่น เขาโกรธจนหัวเสีย แต่รู้ว่าตัวเองไม่มีสิทธิ์อะไรในตัวเธอ จึงรีบพาตัวเองออกมาจากผับแห่งนั้นให้เร็วที่สุด

ในสมองเอาแต่คิดวุ่นวายใจเรื่องเธอกับผู้ชายอื่น จูบนั้นที่เขาไม่เคยได้ครอบครอง ก่อนจะกลับมามองตัวเองด้วยความอดสูใจ ทั้งที่จริงจะว่าไปแล้ว สถานการณ์เราสามคนอย่างที่เป็นอยู่ เขามันเห็นแก่ตัวที่สุด

สายตาเลื่อนไปจับที่หนังสือ ท่องหลังคาโลก ที่ต่างคนต่างก็ซื้อคนละเล่ม มันมีความหมายกับทั้งเขาและเธอยังไง กันตทัศน์รู้ดี

“พิจิยังอยากไปนั่งรถไฟสายนั้นอยู่ไหม?”

เธอผงกหน้า...เป็นความตั้งใจ

“แล้วจะไปกับเขาหรือ?”

ก็ถ้าชวนแล้วฟรานเชสโก้ยอมไปนะ

“ค่ะ แล้วพี่กันล่ะคะ?”

“ไม่รู้จะไปกับใคร” เอ่ยออกมาตามความเป็นจริง

“ก็คุณตาลไงคะ”

แนะนำไปอย่างยอมรับว่าเขามีผู้หญิงคนนั้นในชีวิต ผู้หญิงที่ควรให้ความสำคัญมากกว่าเธอ

“เธอน่ารักมากเลยนะคะ พิจิไม่รู้ว่าชีวิตคู่ของพี่กันเป็นยังไง?” เธอไม่เคยถามก่อนหน้านั้น คอยรับฟังสิ่งที่เขาถ่ายทอดให้ฟังอย่างเดียวทั้งหมด

“ทำไมพี่กันไม่ลองดูอีกครั้งละคะ”

ตอนนี้หัวใจของเขาไม่ต้องแบ่งมาให้เธอแล้ว มันอาจจะง่ายขึ้นก็ได้

“เรื่องของความรัก ความสัมพันธ์ เป็นเรื่องละเอียดอ่อน ไม่ว่าจะมีปัญหาอะไร ไม่มีใครรู้ดีไปกว่าคนสองคน และวิธีแก้ปัญหา เพื่อหาทางออก คนสองคนก็ต้องร่วมกัน ไม่อย่างนั้นเขาจะเรียกว่าชีวิตคู่หรือคะ?”

เธอ...ที่เคยทำให้เขาเอนเอียง จนนอกใจภรรยา กล้าดียังไงถึงไปแนะนำเขาอย่างนั้น...พิจิกาอยากหัวร่อให้ตัวเอง แต่ความรู้สึกตอนนี้มันไม่น่าขัน เธอจริงจังที่จะเอาใจช่วยพวกเขา จริงๆ

เสียงโทรศัพท์ในกระเป๋าดังพร้อมสั่นระรัวขึ้นมาอีก

กันตทัศน์มองหญิงสาวที่ล้วงโทรศัพท์ออกมาดูแล้วหน้ายุ่งเหยิง

“งั้นเราก็รีบกลับกันเถอะนะ” บอกเธอยิ้มๆ แล้วยกมือเรียกพนักงานมาเก็บเงิน

ทั้งสองบอกลาและแยกกันที่หน้าร้าน กันตทัศน์มองอดีตคนรักที่รีบผลุนผลันจากไป ใจของเขาวูบตก...เมื่อคิดว่าพิจิกาเลือกจะไปมีชีวิตรักของเธอแล้วจริงๆ

+++++++++

“ใช้น้ำมันตราเต่าหรือไงคุณ เพิ่งกลับมาถึงเอาป่านนี้”

คนที่เดินตามหลังมาหลังจากเปิดประตูให้เอารถเข้าบ้านบ่นเบาๆ

พิจิกาหันไปมองหนุ่มหน้าตาฝรั่งจ๋าอย่างขำๆ

“ไปเอาคำพูดนี้มาจากไหนเนี่ย?”

“จากอิงอิง”

พอเห็นหญิงสาวตาขวางที่ได้ยินชื่อที่กระเดียดไปทางผู้หญิงก็รีบขยายความ

 “ลูกสาวของแม่บ้านที่บริษัทน่ะ อายุเพิ่งจะเจ็ดขวบ อย่าแก่หึงไปหน่อยเลย”

“ใคร...ใครหึงคุณ”

“ใครไม่รู้แหละที่มองตาขวาง เม้มปากนิดๆ ทำจมูกบานๆ น่ะ” ว่าแล้วก็จับปลายจมูกโด่งเล็กของเธอบิดโยกไปมา

“ไปทานข้าวได้แล้ว ผมหิวจนไส้จะกิ่ว” ร่างสูงจูงแขนเธอพากันเข้าไปในบ้าน

อ้าว! ก็บอกให้ทานไปก่อนเลย”

“กินคนเดียวมันจะไปอร่อยอะไร...เป็นแฟนกันก็ต้องกินข้าวด้วยกันสิ” พูดพร้อมกับยิ้มแป้น

“ดูสิ ต้มยำเย็นชืดจนเป็นไข เดี๋ยวผมเอาไปอุ่นก่อนนะ” ว่าแล้วก็รีบขมีขมันยกชามใบโตที่ใส่ต้มยำกุ้งตัวใหญ่ๆ เอาไปอุ่น พร้อมกับมายกชามไก่ทอดและผัดผักเพื่อไปเข้าไมโครเวฟ

“มาเดี๋ยวฉันช่วยค่ะ”

“ไม่เป็นไร คุณตักข้าวใส่จานก็แล้วกัน” เขาเลือกที่จะแบ่งงานเบาๆ ให้เธอทำ

พิจิกามองตามหลังร่างสูงที่กระวีกระวาดไปอย่างอารมณ์ดีขึ้นมา ถึงฟรานเชสโก้จะมีเลือดไทยแค่ครึ่งตัว แต่เขามีความเป็นคนไทยค่อนข้างมากทีเดียว ทานข้าวด้วยกันทุกเย็นก็ช่วยเก็บโต๊ะล้างจาน มีคนเคยบอกว่าผู้ชายทำงานบ้านน่ะน่ารักและเซ็กซี่ที่สุด เธออยากต่อให้ว่า ผู้ชายหล่อล่ำ แถมยังทำงานบ้านได้น่ะ สุดยอดของสุดยอดความน่ารักเซ็กซี่ ช่างเป็นโชคดีของเธอจริงๆ

“ฉันต้องขอบคุณแฟนคนก่อนๆ ของคุณนะเนี่ย ที่   เทรนด์มาดีขนาดนี้”

ใบหน้าคร้ามหล่อเหลาหันมายิ้มอย่างอารมณ์ดี

“งั้นตอนที่คุณฟาร่ามาเมืองไทย คุณควรจะไหว้ขอบคุณเธอสวยๆ นะ”

ชื่อผู้หญิงสะดุดหูเธออีก

“แล้วฟาร่านี่แฟนคนที่เท่าไหร่ของคุณ?” ถามพร้อมกับเท้าสะเอว ตีหน้ายักษ์


อ่านเต็มเรื่อง พร้อมให้โหลดแล้วจ้า ^^



ชู้นอกหัวใจ
วชิราภา
www.mebmarket.com
เมื่อผู้ชายคลายเหงา...อยากจะเป็นเจ้าของตัวจริงหัวใจเธอ **********************พิจิกาอกหักยับเยินจากผู้ชายมีเมียแล้วเธอต้องกอบกู้สภาพจิตใจกลับมาให้เร็วที่สุดแล้ว...เขา...ก็ผ่านเข้ามาในชีวิตความบังเอิญที่ได้ช่วยหญิงสาวที่เมาไม่ได้สติทำให้การเริ่มต้นชีวิตที่เมืองไทยของเขาเต็มไปด้วยสีสันและเพราะปิ๊งเธอตั้งแต่แรกเห็นฟรานเชสโก้จึงอาสาช่วยเยียวยาหัวใจให้เขาขอคิดค่าเหนื่อยไม่มากไม่มาย แค่ให้ได้แอ้มเธอบ้างเป็นครั้งคราว...ก็โอเค
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4 ความคิดเห็น

  1. #2 Serenezz (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 24 มกราคม 2560 / 23:22
    'มันเปลืองตัว' พระเอกแซ่บขนาดนี้ ฉันยอมเปลืองตัวแทน อ๊ายยย
    #2
    0