ชู้นอกหัวใจ

ตอนที่ 13 : แม่สาวจอมจุ้น 65 %

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 201
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    15 ม.ค. 60




“ค่ะ” แล้วไงคะ...ก็ฉันโสด

แต่เธอไม่ได้พูด เลิกสนใจเขา เชิดใบหน้านิดๆ จะเดินกลับไปที่โต๊ะ แต่ถูกรั้งไว้ด้วยมือของใครบางคนอย่างถือวิสาสะ

“เดี๋ยวสิ จะไปแล้วหรือ?”

เขากำลังตอแยเธอ...ความคิดบอกอย่างนั้น แม้ไม่ได้มีท่าทีคุกคาม แต่พิจิกาก็ไม่ใคร่ชอบใจนัก ดวงตาคู่สวยปรายมองมือที่จับคล้ายตำหนิ ชายหนุ่มจึงยอมปล่อย

“คุณมากับใคร นั่งตรงไหน ผมไปนั่งด้วยได้หรือเปล่า?”

อะไรทำให้เขาอยากทำอย่างนั้น...ไม่รู้ ก็มันอยากทำ

คิ้วเรียวเลิกสูงอย่างประหลาดใจ...ในผับมีผู้หญิงตั้งมากมาย และก็คงไม่ใช่เรื่องยากสำหรับเขา แต่ทำไมนายเชส ถึงยังตื๊อเธออยู่ได้...หรือเขาคิดจะสานต่อ เพราะเห็นว่าเธอเป็นผู้หญิงง่ายๆ แต่คืนนี้ไม่เหมือนคืนนั้นแน่

แววระริกไหวในดวงตาคมคาย คล้ายกับกำลังรอคอยคำตอบอย่างใจจดใจจ่อ

“ฉันมากับเพื่อน ไม่สะดวกหรอกค่ะ”

เธอเชิดหน้า มองกลับไปที่โต๊ะ แล้วก็ต้องใจหายวาบ เมื่อเห็นผู้ชายหน้าคุ้น ...นั่นกันตทัศน์ เขายืนอยู่ที่ประตูทางเข้า กำลังสอดส่ายสายตามองหาใครอยู่

พิจิการีบหันขวับกลับทันที นี่เขายอมทิ้งเมียเพื่อมาหาเธอจริงๆ หรือ?

เธอไม่ได้รู้สึกดีใจ ตรงกันข้ามกลับรู้สึกผิดกับผู้หญิงอีกคน และยังไม่พร้อมที่จะเผชิญหน้ากันในเวลาและสถานการณ์นี้

“ว่าไงครับ เปลี่ยนใจหรือเปล่า?”

บอกไม่ถูกว่าทำไมเขาต้องดีใจที่หญิงสาวหันกลับมา แม้หน้าตาเธอจะดูตื่นๆ

“ฉันอยากเต้นรำ”

“ได้สิ” รีบตอบอย่างยินดีทีเดียว

ขณะที่หัวใจเธอเต้นตึ่กตั่ก ไม่ใช่เพราะผู้ชายตรงหน้า แต่เป็นอีกคนที่กำลังพยายามหลบหน้านั่นต่างหากเล่า

ฟรานเชสโก้จูงแขนเรียวของร่างเปรียวสวย ที่วันนี้อยู่ในชุดเสื้อเชิร์ต และกระโปรงแบบเรียบๆ แต่เมื่อพวกมันมาอยู่บนตัวเธอกลับดูเก๋ไก๋ทีเดียว

เขาแตะแขนโอบที่เอวคอด หญิงสาววางมือลงบนบ่าของเขาขยับก้าวช้าๆ สายตาต่อสายตาประสานสบ ในหัวกลับเต็มไปด้วยความสับสน

เธอกำลังทำอะไรอยู่

จะเป็นแม่พระก็ไม่ใช่...นางมารร้ายก็ไม่เชิง

เธอกำลังยืมมือผู้ชายคนหนึ่ง เพื่อปั่นหัวผู้ชายอีกคนหนึ่ง...บางทีก็แค่อาจจะอยากเรียกร้องความสนใจจากเขา...เขาที่ยอมทิ้งเมียมาหาเธอ แต่ไม่ได้ทำให้เธอดีใจ ไม่ได้ทำให้รู้สึกว่าตัวเองเป็นผู้ชนะ

ฝ่ามือร้อนที่บั้นเอวลูบไล่ขึ้นมาถึงกลางแผ่นหลัง โอบกระชับร่างเธอให้ขยับเข้าไปใกล้อีก เมื่อเสียงเพลงเปลี่ยนจังหวะ

พิจิกาเงยหน้าขึ้นมองคนตรงหน้า ดึงสติกลับมาให้อยู่กับคู่เต้นรำของตัวเอง

เธอทำบ้าอะไรอยู่กันแน่

มือบางยันแผ่นอกแน่นนั่นออกห่างอย่างเว้นระยะ

หืม!” น้ำเสียงในลำคอหนาครางอย่างประหลาดใจ

“คุณไม่อยากเต้นรำแล้วหรือ?”

ยิ่งพิศมองใบหน้างาม เขาก็ยิ่งหลงใหล

“เอ่อ...ฉันไม่”

แพขนตางามงอนหลุบลง ไม่สบตากับเขา

ฟรานเชสโก้รู้สึกแปลกๆ

“คุณเมาหรือเปล่า?”

“ไม่...ฉันมีสติดี...เต็มร้อย”

แล้วคนสติดีที่ไหน ที่ไม่รู้ว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่

“เต้นรำต่อหรือเปล่า?”

เสียงทุ้มที่คลอเคลียข้างหูถามอย่างเปิดโอกาสให้เลือก

ดวงตางามปรายไปมองหากันตทัศน์ เธอเห็นเขากำลังมองมาที่เธออยู่

เห็นแล้วสิ ว่าเธอเองก็มีคนอื่นได้เหมือนกัน

เธอพยักใบหน้าระรัว ก้มหน้างุดแนบแก้มลงซบแผ่นอกกว้าง หลับตาพริ้มกลับนึกถึงอ้อมกอดของใครบางคน กลิ่นโคโลญจ์อ่อนๆ โชยชายมาแตะจมูก

ไม่ใช่กลิ่นที่ให้ความรู้สึกอบอุ่นนุ่มนวลอย่างที่คุ้นชิน แต่เป็นกลิ่นที่เย้ายวนชวนให้เสน่หา

ใบหน้างามเงยขึ้นมามองเขา ดวงตาทอดอ่อนโยนคล้ายเว้าวอนให้คนตรงหน้า ช่วยทำให้เธอหลุดพ้นจากสิ่งที่เผชิญอยู่ และชายหนุ่มที่เจนเวทีอย่างฟรานเชสโก้อ่านภาษากายที่เธอส่งมาได้ไม่ยากเย็น เขายินดียิ่งและเต็มใจที่จะสนองตอบ

ใบหน้าคร้ามฉกลงมาใกล้ และเมื่อดวงตาคู่งามพริ้มปิดลง ริมฝีปากกลีบอิ่มเคลือบลิปสติกสีแดงเผยอเปิด เรียวปากร้อนๆ ก็ทาบทับลงไปอย่างไม่ลังเล การเคลื่อนไหวอย่างนุ่มนวลเหมือนค่อยๆ ฉุดเท้าเธอให้ลอยขึ้นมาจากพื้นที่ยืนอยู่

เธอจูบกับผู้ชาย...ตกลงเธอเมาจริงใช่ไหม?

เพราะถ้าไม่ใช่ เธอคงไม่ไร้สติจูบกับผู้ชายแปลกหน้า

แปลกหน้างั้นหรือ? เธอกับเขาเคยนอนด้วยกัน เป็นเพื่อนบ้านกัน จะเรียกว่าคนแปลกหน้าคงไม่ถูกนัก

แล้วเธอกำลังทำอะไรอยู่พิจิกา...เธอต้องการอะไรกันแน่

ริมฝีปากนิ่มกดฉับเลือกจะเม้มแน่น ไม่เปิดโอกาสให้เขาได้เข้าไปใกล้ชิดเธอมากกว่านี้ ใบหน้างามผละห่างก้มงุดๆ ฟรานเชสโก้ไม่เข้าใจหญิงสาวนัก

กันตทัศน์มองภาพนั้นอย่างตกตะลึง คาดไม่ถึงว่าพิจิกาจะกล้าไปจูบกับผู้ชายอื่นต่อหน้าต่อตาเขา ชายหนุ่มรู้สึกเหมือนถูกตบหน้าฉาดใหญ่...เช่นนี้แล้วเขาคงไม่ต้องห่วงใยความรู้สึกของเธออีกแล้วกระมัง

เมื่อใบหน้างามหันมามอง ตาต่อตาประสานกัน วูบหนึ่งที่ดวงตาคู่นั้นฉายความรู้สึกผิด เช่นเดียวกับดวงตาของเขาที่มีแววผิดหวังอย่างรุนแรง ก่อนที่จะหันกลับหน้าเป็นหลัง เดินออกไปจากผับแห่งนี้โดยไม่รีรอ

ไม่มีอะไรต้องห่วง...ไม่มีอะไรให้ต้องกังวลรู้สึกผิดอีก...ถ้าจะมีความรู้สึกอย่างนั้นอยู่ ควรมีให้กับภรรยาของเขาไม่ใช่ผู้หญิงคนนี้ เขารู้สึกผิดหวังอย่างรุนแรงจนบอกไม่ถูก

“พี่กัน”

ริมฝีปากผ่าวร้อนที่ยังบวมเจ่อครวญออกมาเบาๆ เมื่อเห็นสีหน้าแววตาของคนรัก

สาแก่ใจเธอหรือยัง?

กันตทัศน์ได้เจ็บปวดเหมือนที่เธอรู้สึกแล้ว....นี่ไงล่ะสิ่งที่เธอต้องการให้เขารับรู้ แต่เมื่อทำลงไป ความรู้สึกผิดกลับท่วมท้นในจิตใจของตัวเองแทน

“คุณโอเคไหม?”

ฟรานเชสโก้แน่ใจ ว่าหญิงสาวเรียกชื่อใครสักคน จูบเมื่อกี้ก็เป็นเรื่องเผลอไผลเกิดจากความไม่ตั้งใจมากกว่า

“ฉันอยากกลับบ้าน”

บอกไปโดยไม่รอความเห็นจากเขา เมื่อรีบผละห่างจากมาในทันทีโดยไม่รีรอ ไม่สนใจด้วยว่าร่างสูงนั่นมองตามมาอย่างอยากรู้เช่นกัน ว่ามันเกิดอะไรขึ้น

+++++++++

 

“ให้ตายเถอะพิจิ เธอจูบกับผู้ชาย”

กัลยกรโวยเล็กๆ เมื่อเพื่อนสาวกลับมาที่โต๊ะ ใบหน้าแดงก่ำผ่าวร้อน

คงต้องขอบคุณแสงสลัวในผับที่ช่วยปิดบังอำพรางความรู้สึกที่แท้จริงให้

มือเรียวคว้าแก้วเครื่องดื่มขึ้นมาสาดลงคอ เธอกำลังสับสนในสิ่งที่ทำอยู่ การได้รู้จักภรรยาของกันตทัศน์ทำให้เธอรู้สึกผิดต่อผู้หญิงด้วยกัน และการที่เห็นว่าเขายังดูแลเอาใจใส่เจ้าหล่อนอย่างดี ไม่มีท่าทีห่างเหินเหมือนที่เคยเล่าให้ฟัง ทำให้เธอรู้สึกเหมือนโดนหักหลัง และอยากแก้แค้นเขา...ซึ่งตอนนี้ก็สมใจเธอแล้ว

“ดูสิพิจิ เขามองมาที่เธอไม่วางตาเลย” ตรีทิพย์บอก

ต๊าย! หล่อสุดติ่งกระดิ่งแมวอะไรเช่นนี้”

กัลยกรที่หันไปมองชายหนุ่มที่ยังยืนหน้าค้างอยู่ที่ฟลอเต้นรำเอ่ยออกมาพร้อมกับยกมือทาบอก นึกอิจฉาเพื่อนสาวขึ้นมาครามครัน

พิจิกาเพียงปรายสายตาไปมอง เธอเห็นเขากำลังมองมาที่เธอ หญิงสาวทำเป็นไม่สนใจสั่งเครื่องดื่มแก้วใหม่ เมื่อคอสโมที่ดีกรีไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ามาการิต้าสองแก้วก่อนนี้มาเสิร์ฟ ตั้งใจที่จะละเลียดจิบไป แต่พอหันไปเห็นคู่เต้นรำของเธอกำลังคลุกวงในกับแม่สาวชุดดำรัดรึงท่าทางร้อนแรงความรู้สึกไม่พอใจก็คุกรุ่น

กึก...เธอกระแทกแก้วคอสโมที่ว่างเปล่าในมือลงที่โต๊ะอย่างฉุนเฉียวนิดๆ

สุดท้ายแล้วผู้ชายก็เหมือนๆ กันหมด ไม่รู้จักพอ



อยากอ่านเต็มเรื่อง พร้อมให้โหลดนะคะ ^^

ชู้นอกหัวใจ
วชิราภา
www.mebmarket.com
เมื่อผู้ชายคลายเหงา...อยากจะเป็นเจ้าของตัวจริงหัวใจเธอ **********************พิจิกาอกหักยับเยินจากผู้ชายมีเมียแล้วเธอต้องกอบกู้สภาพจิตใจกลับมาให้เร็วที่สุดแล้ว...เขา...ก็ผ่านเข้ามาในชีวิตความบังเอิญที่ได้ช่วยหญิงสาวที่เมาไม่ได้สติทำให้การเริ่มต้นชีวิตที่เมืองไทยของเขาเต็มไปด้วยสีสันและเพราะปิ๊งเธอตั้งแต่แรกเห็นฟรานเชสโก้จึงอาสาช่วยเยียวยาหัวใจให้เขาขอคิดค่าเหนื่อยไม่มากไม่มาย แค่ให้ได้แอ้มเธอบ้างเป็นครั้งคราว...ก็โอเค


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4 ความคิดเห็น