Teach Your Mind | วายร้าย สอนรัก [Yaoi]

ตอนที่ 20 : > Chapter 20 <

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1091
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 29 ครั้ง
    31 มี.ค. 60


> Chapter 20 <


~ ติ๊งต่อง... ~


เสียงกริ่งหน้าห้องปลุกให้ตื่นจากภวังค์แห่งการหลับใหล ผมลืมตาขึ้นช้าๆ เพื่อปรับโฟกัสหันไปมองเห็นพื้นที่ว่างข้างเตียงเลยคิดว่าพี่ยูโรลุกออกไปเปิดประตู แต่เสียงน้ำไหลที่อยู่ในห้องน้ำเป็นสิ่งที่บอกผมว่าเขาอาบน้ำอยู่ และควรจะเป็นผมเองที่ต้องออกไปเปิดประตู ผมจึงฝืนตัวเองลุกขึ้นนั่งซึ่งก็พบว่ามันปวดระบมไปหมดทั้งตัว ไม่ใช่แค่สะโพก แต่เป็นทั้งเอว แขน และขาที่คนทำตั้งใจกอดรัดร่างผมจนเหมือนว่ามันจะแหลกคามือเขาไปซะอย่างนั้นแหละ นึกแล้วโคตรเจ็บใจตัวเองที่เผลอตัวเผลอใจไปกับเขา ซึ่งนอกจากจะเสียตัวแล้ว... ผมหวังว่าตัวเองจะไม่เสียใจด้วยนะ



~ ติ๊งต่อง... ~


เสียงกริ่งดังขึ้นอีกครั้งทำให้ผมพยุงตัวเองลงมายืนที่พื้นข้างเตียงพลางก้มๆ เงยๆ หยิบชุดนอนตัวเมื่อคืนที่ถูกถอดทิ้งมาใส่ เป็นจังหวะเดียวกันกับที่ประตูห้องน้ำเปิดออกพร้อมคนที่ผมไม่อยากเจอที่สุดในตอนนี้ เขามีเพียงผ้าขนหนูพันรอบกายไว้ สายตาไล่มองใบหน้าผมเลื่อนต่ำลงมาเรื่อยๆ จนผมต้องรีบดึงผ้าห่มมาคลุมร่างเพราะใส่เสื้อผ้าไม่ทันแล้ว


"เดี๋ยวพี่ไปเปิดเอง" ไปก็ไปดิวะทำไมต้องมายิ้มกริ่มเจ้าเล่ห์แบบที่ผมเกลียดด้วย! ผมยังคงซุกตัวอยู่ใต้ผ้าห่มเพราะกลัวว่าพี่ยูโรจะเดินเข้ามาเห็นร่างกายเปลือยๆ ของผมอีก ซึ่งก็ไม่รู้ว่าผมจะอายอะไรเพราะเมื่อคืนเขาก็เห็นไปหมดแล้วอะนะ - -*



ไม่นานเขาก็เดินยิ้มอารมณ์ดีเข้ามาในห้อง พอเราสบตากันก็เป็นผมเองนี่แหละที่เอาผ้าห่มมาคลุมหัวเพราะอายเกินกว่าจะมองหน้าเขา ได้ยินเสียงหัวเราะหึหึที่ผมก็เกลียดดังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ


"ไวท์ครับ" เขาดึงผ้าห่มออกครึ่งหนึ่งทำให้เห็นหน้าผมกำลังมุุดลงกับหมอนอีกที


"เขินอะไรเนี่ย"


"อื้ออออ" พี่ยูโรล้มตัวลงมานอนคร่อมผมที่นอนหันหลังอยู่ ร่างเปลือยๆ ของเราสัมผัสกันมันทำให้ผมไม่กล้ามองหน้าพี่เขาเข้าไปใหญ่


"ยังปกติดีนะ" เขากระซิบข้างหูทำให้ผมที่กำลังดิ้นอยู่หยุดลงเพราะงงกับคำพูดของเขา


"หมายถึงไม่ได้เป็นไข้"


"..."


"เก่งเหมือนกันนะ" เขาไม่เพียงแค่กระซิบแต่เลื่อนริมฝีปากมาซุกไซ้ที่ลำคอด้านหลังของผม เขาคงคิดว่าผมคงจะไข้ขึ้นเพราะเมื่อคืนเป็น เอ่อ... ครั้งแรก และเขาก็จัดไปสามรอบ! จะมาห่วงกูตอนนี้ทำไมล่ะ! ทีเมื่อคืนทำก็ไม่ถาม! ยอมใจในความอึดของเขาและชาบูร่างกายตัวเองเหลือเกินที่ยังคงไม่ป่วยแม้ว่าจะถูกกระทำชำเราหนักแค่ไหน T^T


“วันนี้เราไม่ต้องเข้าออฟฟิศนะ ไม่ต้องทำงานกันด้วย” เขาพูดขณะริมฝีปากยังคลอเคลียอยู่บนหัวไหล่เปลือยเปล่าของผม


“ทำไมล่ะครับ”


“เดินไหวเหรอ” นั่นไงประเด็น!


“ไวท์ก็ไปทำงานได้ครับ ไม่ได้เป็นอะไรมากหรอก” แค่เสียดๆ เวลาเดินเท่านั้นเอง - -*


“อืม...”


“...”


“แต่พอดีพี่เป็นเจ้าของที่นี่ ฉะนั้นวันนี้ไวท์ไม่ต้องไปทำงานหรอก”


“แต่ผมเป็นเด็กฝึกงาน ทำแบบนั้นไม่ได้หรอก” ผมพยายามพลิกตัวนอนหงายเพื่อมองหน้าเขาซึ่งพี่ยูโรก็ช่วยจับประคองเอวผมให้สามารถหันมาคุยกับเขาได้


“ทำไมจะไม่ได้ ไวท์ไม่ใช่แค่เด็กฝึกงานซักหน่อย” เขาโน้มหน้ากดจมูกลงมาสัมผัสกับปลายจมูกของผม


“เป็นเมียท่านประธานด้วย” ตู้ม!!!! เขากดริมฝีปากลงมาจุ๊บเบาๆ ที่ปากผมแล้วนั่งคร่อมไว้ห่างๆ ซึ่งผมก็ยังคงนอนนิ่งเพราะกำลังงงกับเหตุการณ์เมื่อครู่นี้... ว่าควรจะเขิน หรือควรจะโกรธเขาดี? >///<


“ไวท์...” เขาเรียกเพื่อให้ผมหยุดอึ้ง


“อย่าน่ารักไปมากกว่านี้เลย พี่จะไม่ไหวแล้วนะ... ” เขาสบตาผม ก่อนจะกวาดสายตามองทั่วใบหน้าผม แล้วไล่ลงมามองร่างกายท่อนบนของผมที่เปลือยเปล่าโผล่พ้นจากผ้าห่มผืนหน้า แม่ง... เขินฉิบหาย ผมเลยรีบดันตัวเขาให้ออกห่างแล้วดึงผ้าห่มขึ้นมาปิดบังร่างกายไว้ เจ้าตัวส่งยิ้มอบอุ่นมาให้ก่อนจะบอกให้ผมนั่งอยู่บนเตียงก่อนเพราะเขาจะออกไปหยิบของซึ่งก็คงได้มาจากเสียงกริ่งหน้าห้องเมื่อเช้านี้ ระหว่างนั้นผมเลยกระเถิบตัวก้มลงไปหยิบกางเกงนอนข้างเตียงมารีบสวมปกปิดร่างกายตัวเองไว้ก่อน และเป็นจังหวะเดียวกันกับที่ร่างสูงที่ยังคงสวมผ้าเช็ดตัวผืนเดียว อุ้มตุ๊กตาแมวจี้ตัวใหญ่เกือบจะเท่าเขาแล้วเดินเข้ามาหาผมที่นั่งห้อยขาเปลือยท่อนบนอยู่ข้างเตียง


“ตอนแรกกะว่าจะยังไม่ให้ แต่ทนไม่ไหวแล้ว” เขาพูดแค่นั้นก่อนจะยื่นตุ๊กตาแมวตัวยักษ์นั่นมาให้ผม


“ให้ผมเหรอครับ” แค่ผมเห็นเขาอุ้มมันเข้ามา ผมก็ยิ้มออกแล้ว... แต่นี่เขาเอามันมาให้ผมด้วยยิ่งทำให้ผมดีใจเข้าไปใหญ่


“ครับ” ผมรับเจ้าแมวตัวใหญ่มากอดแน่นๆ แล้วซุกใบหน้าไปที่หัวโตๆ ของมัน โอ๊ย...ทำไมถึงฟินขนาดนี้นะ


“ขอบคุณมากๆ นะครับพี่ยูโร” เขายิ้มตอบ


“ไวท์มีอะไรจะถามพี่มั้ย” ผมมีหลายคำถามอยากจะถามเขา แต่ในเวลานี้ไม่รู้เลยว่าควรจะถามอะไรออกไปก่อนดี เพราะกำลังสับสนในตัวเองอยู่ว่าที่ยอมเขาเมื่อคืนน่ะหมายความว่าอะไร เป็นเพราะอารมณ์ความต้องการมันพาไป หรือเพราะความรู้สึกบางอย่างที่มีต่อเขากันแน่... แล้วพี่ยูโรล่ะ? ที่เขาทำเมื่อคืนเป็นเพราะเขารู้สึกดีๆ กับผมจริงๆ หรือเขาต้องการแค่ร่างกายผม


เป็นเพราะผมกำลังกลัวคำตอบอยู่นั่นเองทำให้ตัวเองเลือกที่จะส่ายหน้าเบาๆ แทนการตอบ เขายิ้มบางๆ แล้วเดินออกจากห้องไป ผมเลิกสนใจเขาแล้วหันมาสนใจเจ้าแมวตัวใหญ่ตรงหน้านี้แทน มันตัวใหญ่กว่าผมอีกถึงแม้ว่าตัวจะไม่ได้ยาวมาก แต่ถือว่าเป็นตุ๊กตาแมวตัวใหญ่ที่สุดเท่าที่ผมเคยเห็น นึกขอบคุณพี่ยูโรที่รู้ว่าผมชอบมันและหามันมาให้ ซึ่งก็ยังไม่รู้ถึงเหตุผลที่ผมได้รับมัน... หรือบางที เขาอาจจะอยากไถ่โทษเรื่องเมื่อคืนก็ได้




“ไวท์” ผมเงยหน้าไปมองตามเสียง สองมือของพี่ยูโรเหมือนถืออะไรซักอย่างแต่เขาเอามันไว้ด้านหลังแบบไม่อยากให้ผมเห็น


“ถ้าไวท์ไม่ถาม พี่จะถามไวท์แล้วนะ” เขาพูดประโยคเดียวกันกับเมื่อคืนเป๊ะ แล้วเดาได้เลยว่าสิ่งที่เขาจะพูดต่อจากนี้มันต้องเป็นอะไรที่ส่งผลต่อจิตใจของผมไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง


“...”


“ไวท์...” เขาคุกเข่าลงที่พื้นตรงหน้าผมแล้วยื่นช่อดอกกุหลาบสีขาวที่ซ่อนไว้ด้านหลังมายืนให้ผมที่นั่งอยู่บนเตียง


“...”


“พี่ไม่อยากรอให้มันช้าไปมากกว่านี้แล้ว”


“...”


“พี่รักไวท์นะ”


“...”






“คบกับพี่ได้มั้ย” หัวใจผมเต้นรัวและแรงเมื่อได้ยินประโยคนั้น เขาจับจ้องช่อดอกไม้ในมือก่อนจะละสายตามาสบตาผม ในแววตาเต็มไปด้วยความมั่นคงไม่หลุกหลิก เขายิ้มบางๆ ให้ผมขณะรอคำตอบ





            พี่ยูโรชัดเจนกับผมเสมอตั้งแต่ครั้งแรกที่เราพบกัน ซึ่งผมเองก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าเวลาอยู่ใกล้ๆ เขามันทำให้จังหวะการเต้นของหัวใจและอุณหภูมิความร้อนของใบหน้านั้นสูงขึ้นเรื่อยๆ เขาเป็นคนที่ทำให้ผมได้รับรู้ความรู้สึกที่หลากหลายเวลามีเขาอยู่ข้างๆ โดยเฉพาะเรื่องเมื่อคืน... ที่ผมหวังลึกๆ ไว้ว่าเขาจะรู้สึกดีกับผมจริงๆ แม้รู้ดีว่าอาจจะเป็นเพียงแค่ความต้องการทางด้านร่างกายของเขาก็ได้ แต่วันนี้ผมเข้าใจแล้วเพราะความชัดเจนและเจตนาของเขาที่ผมได้สัมผัส... มันทำให้ผมรู้สึกว่า





ถ้าปฏิเสธเขามันก็คงจะดูใจหมาเกินไป...

 




EURO THE CEO : วิธีง้อของออสตินนี่ได้ผลว่ะ

ทีอาร์ดับเบิ้ลอี : ง้อน้องไวท์อะนะ

ทีอาร์ดับเบิ้ลอี : มึงง้อยังไงวะ

Austin Williams : ยูจับกด?

EURO THE CEO :  yes

ทีอาร์ดับเบิ้ลอี : เชรดดดดดด เสือยูกลับมาแล้วว่ะ!

EURO THE CEO :  เสืออะไรล่ะ อยากเป็นแมวมากกว่า

Austin Williams : น้องไวท์ขาวมั้ย

ทีอาร์ดับเบิ้ลอี : ไอ้ส้นตีน 5555 กูก็อยากรู้

ทีอาร์ดับเบิ้ลอี : โทดๆ 5555555

EURO THE CEO : เหี้ย

Austin Williams : sorry ToT

ทีอาร์ดับเบิ้ลอี : 5555 ไอ้ขี้หวงงง

EURO THE CEO :  ขาวเหี้ยๆ

ทีอาร์ดับเบิ้ลอี : หืมมมม กูไม่เชื่อ! ไหนหลักฐาน!!!!

Austin Williams : me! too!

EURO THE CEO : 5555 ขอตัวไปดูแลแฟนก่อนนะ

ทีอาร์ดับเบิ้ลอี : เดี๋ยวววว คบกันแล้ว?

EURO THE CEO : จะเหลือเหรอครับเพื่อน

Austin Williams : oh น้องไวท์ของไอ T^T

Austin Williams : ฝากดูแลด้วยนะครับพี่เขย

EURO THE CEO : olo

ทีอาร์ดับเบิ้ลอี : น่อววว คุณชายยูโรไม่ธรรมดา

ทีอาร์ดับเบิ้ลอี : มึงจริงจังใช่มั้ยเนี่ย

Austin Williams : ไอจริงจังกับน้องสาวยูนะ

ทีอาร์ดับเบิ้ลอี : กูถามไอ้ยูโร มึงอย่าเจ๋อ

Austin Williams : what is เจ๋อ

ทีอาร์ดับเบิ้ลอี : ความหมายน้อยกว่าเสือกนิดนึงอะ

Austin Williams : ToT

EURO THE CEO : กูจริงจัง

Austin Williams : ไอเชื่อพี่เขยไอ

Austin Williams : ยูโรไม่เหมือนยูหรอกต้นไม้ เจ้าชู้ประตูบิน

EURO THE CEO :  ประตูดิน - -*

ทีอาร์ดับเบิ้ลอี : 55555 ไอ้ฟายยยย พ่อเป็นแฮรี่เหรอถึงบินได้อะ

Austin Williams : พ่อเป็น engineer

ทีอาร์ดับเบิ้ลอี : เพลียกับมึงจริงๆไอ้หรั่ง

EURO THE CEO : 5555 ขอตัวไปหาหวานใจก่อนนะ

ทีอาร์ดับเบิ้ลอี : เบ้ปาก มองบน

Austin Williams : ต้นไม้ยูเป็นง่อยหรอ?

ทีอาร์ดับเบิ้ลอี : ไอ้ส้นตีน!!!

 

 




“อื้อ พี่ยู ไวท์ไม่ถนัด” ครับ... พี่ยูโรนั่นแหละ แต่ตอนนี้เขาบอกว่าเราเป็น... แฟนกัน
>///< ให้เรียกชื่อย่อๆ ของเขาก็พอเพราะคนในครอบครัวเขาก็เรียกกันแบบนี้ เขาอยากให้ผมเป็นคนในครอบครัวครับ - -*


            เจ้านายที่เพิ่งจะกลายเป็น “แฟน” เข้ามาสวมกอดผมจากทางด้านหลังขณะที่ตัวเองกำลังล้างจานอยู่ กอดยังไม่พอเขายังยื่นหน้ามาหอมแก้มทั้งสองข้างของผมแรงๆ อีก ช่างป็นผู้ชายที่ฉวยโอกาสในทุกๆ ครั้งที่มีโอกาสเลยจริงๆ และผมก็แลดูเป็นคนใจง่ายเสียจริงๆ ที่ตกลงเป็นแฟนเขาอย่างง่ายดายทั้งๆ ที่รู้จักกันมาไม่กี่เดือน แถมเริ่มต้นเรียนรู้กันวันเดียวก็ได้เสียเป็นผัวเมียกันเฉย - -* ซ้ำยังถูกขอเป็นแฟนหลังจากเสียตัวหนึ่งคืน... บันเทิงมากชีวิตกู - -*


            ผมแค่รู้สึกถึงความจริงใจของเขา และอยากทำตามความรู้สึกของตัวเองก็เท่านั้น ผมรู้สึกว่าการนั่งรอเวลาเพื่อพิสูจน์ความรักมันดูเป็นเรื่องที่กินเวลาเกินไป ในเมื่อเรามีความสุขกับวันนี้ แล้วทำไมเราถึงต้องรอให้เวลามันผ่านไป? ตรรกะง่ายๆ ของผมนี่แหละที่ทำให้ตกลงเป็นแฟนกับเขา พี่ยูโรคือคนที่ทำให้ผมมีความสุขมากกว่าทุกๆ คนที่ผมเคยเจอมานั่นเอง


วันนี้เราไม่ได้ไปทำงานอย่างที่พี่ยูบอกนั่นแหละครับ เขาสั่งอาหารชุดใหญ่มาทานบนห้อง ขอย้ำ ชุดใหญ่ไฟกะพริบ! ผมกินล็อบสเตอร์ตัวใหญ่กว่าแขนไป 2 ตัว และไม่รวมซีฟู้ดอื่นๆ อีกมากมาย ไม่รู้ว่าตอนที่เขากอดผมนี่สัมผัสได้ถึงพุงป่องๆ ของผมมั้ยนะ


“ก็ไวท์ดื้อนี่ พี่บอกว่าไม่ต้องล้างจาน เดี๋ยวมีคนมาเก็บ” มันก็ไม่เกี่ยวกับที่พี่มากอดและมาหอมแก้มผมมั้ยอะครับ - -*


“ก็นิดเดียวเอง ไวท์ล้างได้” เขายังไม่ปล่อยวงแขนออกจากพุงป่องๆ ของผมและยังเอาคางมาเกยที่ไหล่ผมอยู่อย่างนั้น จนเสียงโทรศัพท์ของเขาที่วางอยู่บนโต๊ะกินข้าวมันดังขึ้น เขาถึงได้ผละออกไป


“ครับ”


“อ๋อ... ครับคุณมิ้นท์” ผมก็ไม่ได้ตั้งใจจะแอบฟังหรอก แต่ชื่อที่พี่ยูโรเรียกมันทำให้หูตัวเองผึ่งยังไงก็ไม่รู้


“วันนี้พี่ไม่ได้เข้าออฟฟิศน่ะครับ”


“เอ่อ...” ผมล้างจานเสร็จแล้วเลยลากเก้าอี้มานั่งมองพี่ยูโรยืนคุยโทรศัพท์อยู่ เขามองผมแวบหนึ่งก่อนจะพูดต่อ


“วันนี้พี่ไม่สะดวกครับ ไว้เป็นพรุ่งนี้จะไปพบนะครับ”


“สวัสดีครับ” ผมลอบถอนหายใจเมื่อได้ยินว่าคุณมิ้นท์จะมาพบพี่ยูโรอีกแล้ว เมื่อวานก็ยอมรับว่าแอบไม่พอใจที่เธอกับพี่ยูโรอยู่ด้วยกันสองต่อสอง วันนี้ไม่แอบแล้ว... รู้สึกไม่พอใจเลยที่ได้ยินชื่อผู้หญิงคนนี้อะ T^T


“ไวท์ครับบบ” เขาคงสัมผัสถึงใบหน้าบึ้งตึงของผมได้แหละมั้งถึงได้เดินอ้อมมาทางด้านหลังของเก้าอี้ที่ผมนั่งแล้วโน้มตัวลงมากอดแบบอ้อนๆ


“คุณมิ้นท์แค่จะพาน้องชายมาแนะนำให้รู้จัก” จะแนะนำให้ครบทั้งตระกูลเลยมั้ยอะ?


“...”


“เห็นว่าน้องชายใกล้จะเรียนจบเลยอยากจะให้ตามมาดูงานที่นี่น่ะ”


“ครับ” ผมเข้าใจพี่ยูโรนะ แต่ไม่เข้าใจตัวเองว่าหงุดหงิดทำไมนี่แหละ


“ยิ้มหน่อยสิ” เขาดึงเก้าอี้ตัวข้างๆ มานั่งแล้วดึงผมให้ไปนั่งคร่อมเขาไว้แบบที่เจ้าตัวชอบทำ


“พี่ยู!” ดึงมานั่งไม่พอยังโน้มหน้ามาจูบผมอีก! ผู้ชายคนนี้มันร้าย!


“ยิ้มหน่อยยย” อายุก็เยอะแล้วไม่ควรมาทำเสียงงุ้งงิ้งอ้อนแบบนี้มั้ยอะ ไม่รู้เหรอว่ามันทำให้คนเห็นแล้ว... ใจละลาย (-///-*) ผมเลยอมยิ้มให้กับความง้องแง้งของเขาที่เพิ่งได้เห็นก็วันนี้เอง เราจ้องตาและยิ้มให้กันอยู่นานจนผมเพิ่งรู้สึกตัวว่า... กระดุมเสื้อเชิ้ตของตัวเองถูกปลดลงไปจนถึงหน้าท้องแล้ว!


“พี่ยูทำอะไรเนี่ย!” ผมคว้ามือปลาหมึกให้หยุดก่อนส่งหน้าดุๆ ไปหาเขา และสิ่งที่ได้กลับมาคือใบหน้าง้องแง้งอ้อนๆ เหมือนอย่างเดิม


“ร้อน”


“...”


“ไปว่ายน้ำกัน”


“ฮะ?


“ที่ระเบียงนี่ไง”


“เอ่อ”


“ไหวมั้ยครับ” เขาพูดพลางปลดกระดุมเสื้อผมลงไปจนถึงเม็ดสุดท้ายแล้วถอดมันทิ้งลงพื้นอย่างง่ายดาย


“...”


“ถ้าไปลงน้ำจะเจ็บมั้ย” เขายกมือขึ้นมาแตะที่ใบหน้าของผมอย่างทะนุถนอม เป็นความรู้สึกอุ่นวาบทั้งตรงแก้มข้างที่ถูกสัมผัส และข้างใจหัวใจที่มันเต้นแรง... เขาอ่อนโยน อ่อนโยนมากๆ


“ไหวครับ” ผมพยักหน้าตอบ เขายิ้มบางๆ ก่อนจะเลื่อนมือลงมาที่ลำคอของผม และลากเลยมาจนถึงแผ่นอก


“พี่ชอบผิวขาวๆ ของไวท์”


“...”


“ยิ่งมันมีรอยแดงๆ อย่างนี้พี่ยิ่งชอบ...” โรคจิตป้ะ!


“...”


“เซ็กซี่มาก...” พูดจบเขาก็อุ้มผมลุกขึ้นในท่านั้น เลยต้องรีบกอดลำคอร่างสูงไว้เพราะกลัวตัวเองตก


“พี่ยูโร! ปล่อยไวท์ลง!


“ไม่ตกหรอก หึหึ” ก็ถ้าอุ้มเฉยๆ ก็ไม่ว่าไง แต่นี่ระหว่างเดินเขาเล่นซุกหน้าลงที่หน้าอกผมแล้วขบเม้มและไล้เลียเสียงดังจนคิดว่ามันต้องเกิดรอยเพิ่มจากเมื่อคืนอีกแน่ๆ


“อื้อ...พี่ยู!” กว่าจะมาถึงสระว่ายน้ำที่ระเบียงไม่รู้ว่าผมต้องเสียอะไรไปบ้าง พี่ยูโรอ่อนโยนครับ แต่ก็แค่แป๊บเดียว... เพราะความจริงแล้วเขาหื่น หื่นมากด้วย - -*




ฮัลโหลลลลลลล หวานจนน้ำตาลเรียกพี่ >< หื่นจนต้องยอมใจละค่าาาา 55555 ในตอนนี้ก็อยากให้อะไรมันชัดเจนหลังจากที่นุ้งไวท์ใจอ่อนยอมพี่ยูโรแล้วนะคะ เลยอยากยกฉากให้ทั้งคู่ได้สวีทกันแบบสุดๆ ก่อนจะไปเจอกับ บลาๆๆๆ 

ป.ลิง 1 มีคนถามถึงเรื่องทำเล่มด้วย ดีใจมากค่ะ >< ไม่คิดว่าชีวิตจะมีวันนี้ (วันที่มีคนถาม 5555) ไรต์อยากทำนะแต่ต้องลองดูจำนวนความต้องการอีกทีเนาะ เราก็มือใหม่ ไม่รู้ว่าจะมีใครสนใจรึเปล่า T^T แต่ไม่ได้ซีเรียส ที่มาแต่งก็เพราะอยากแต่งอยากแชร์นิยายของเราเท่านั้นเองค่ะ

ป.ลิง 2 ขอบคุณผู้อ่านทุกคนเหมือนเดิมนะคะ จะตั้งใจแต่งต่อไป เรื่องนี้น่าจะมีซัก 30 กว่าตอนมั้ง อิอิ ใกล้สงกรานต์แล้วต้องมีตอนพิเศษวันสงกรานต์มาแน่ๆ คิดพล็อตยาวๆ ไป ><

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 29 ครั้ง

451 ความคิดเห็น

  1. #443 pepi_sky_ (@SAKIYAH2168) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 01:23
    ฮือออออ เป็นแฟนกันซักทีค่ะ ฮือน่ารัก ขอบคุณนะคะ
    #443
    0
  2. #353 jjoyjoys (@jjoyjoys) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2560 / 10:54
    เค้าเป็นแฟนกันแล้วว เขินหนักมากกกก คุณยูโรนี่ก็หื่นไม่ใช่เล่นนิ แต่ชอบการคุยไลน์ของเดอะแก็งค์มากเลยอะ เวลาตินไม่เข้าใจอะไรก็ถามซึ่งต้นไม่ก็พร้อมที่จะอธิบายให้เพื่อนทุกครั้งไป
    #353
    0
  3. #309 ปลาวาฬเองจะ (@plawan_nr) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2560 / 03:09
    หวานจนเขินแทน ฮืออ
    #309
    0
  4. #247 CHONLADDASOMNIL (@CHONLADDASOMNIL) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2560 / 22:10
    เขินหนักมากค้าาาาาา
    #247
    0
  5. #199 meaw meaw (@meaw-007) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 30 เมษายน 2560 / 11:59
    นอนตายอย่างสงบค่ะ......................ชรวิตนี้คอมพลีสละ
    เฮียโคตรหื่นเลย ได้ลูกเราแล้วต้องดูแลดีๆนะ
    #199
    0
  6. #158 Bubble-1 (@euro2500) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 เมษายน 2560 / 22:36
    จะม่ามั้ยคะ??
    #158
    0
  7. #118 RapeeO_o (@RapeeO_o) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 1 เมษายน 2560 / 20:58
    อยากรู้จัง เฮียนี่จะหื่นเสมอต้นเสมอปลายมั้ยเน้อออออออออออออ
    #118
    0
  8. #109 พรรค (@Aommiejinyoung) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 1 เมษายน 2560 / 16:36
    ถ้าเป็นแฟนกันแล้วเปลืองตัวขนาดนี้ เจ่เจ้สงสารนุ้งไวท์จังเลยขะ พี่ยูโรนี่ก็หื่นขึ้นหน้าเวอร์วังมาก งื้อยยยยฟินขะฟินนน
    #109
    0
  9. #103 faipuy (@ppuy_6275) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 1 เมษายน 2560 / 03:05
    ตายอย่างสงบ -.,-
    #103
    0
  10. #101 Thanks (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 23:25
    โอ้ยตายแล้วหวานอัลไลเบอร์นี้งานการไม่ต้องทำกันค่ะได้สิทธิพิเศษเป็นเมียท่านประธานไม่ใช่เด็กฝึกงานธรรมดานาจา
    #101
    0
  11. #93 benbenLN (@benbenLN) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 20:50
    ตอนนี้ให้สวีทกันก่อนที่จะไปเจอกับบลาๆๆ... เดี๋ยวนะคะะ เราต้องเตรียมใจไว้มั้ยคะ.. 55555555555

    ตอนนี้เขินมากค่ะะ ฮือออออเอ
    #93
    0
  12. #92 - Nusjung - (@tabtimnak) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 31 มีนาคม 2560 / 19:23
    อิพี่ฟาดน้องเรียบร้อยไปแล้ว
    #92
    0