<เรียงราวชาวประชา, 2> - Ashen Life เถ้าชีวิต

ตอนที่ 19 : ตอนที่๑๘ ไม่บอกรักแต่รักมาก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 31
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    14 ก.พ. 60

ในความโชคร้ายยังมีความโชคดีอยู่บ้าง หลังพวกโฉดคนหนึ่งข่มขืนโดโรที คนดูต้นทางก็เห็นตำรวจผ่านมาพอดีจึงรีบหนีไปโดยไม่ทันฆ่าสองแม่ลูก

เพราะบาดแผลสาหัส หญิงสาวพาโดโรทีไปรักษาในเกาะที่ห่างไกลออกไปเพราะค่าหมอถูกกว่าและไม่ต้องเสียเวลาไปมาบ่อย แดนนี่สั่งให้ลูกน้องช่วยกันตามหาโดโรทีเพราะขาดการติดต่อไปนานน่าเป็นห่วง เขาไม่รู้เลยว่าผู้หญิงที่เขารักกำลังนอนเจ็บเจียนตายอยู่บนเตียง

“เอากระจกมา...”

“ฟื้นแล้วเหรอคะ?”

“เอากระจก... เอากระจกมา”

“แต่ว่าตอนนี้...”

“ข้าบอกให้เอากระจกมา จะชักช้าเสียเวลาอยู่ทำไมเล่า!?” โดโรทีกระแทกเสียงอย่างเกรี้ยวกราด หญิงสาวผละจากการเช็ดตัวให้แล้วพยักหน้าตอบรับ นางรีบไปหากระจกมาให้ลูกสาวเพราะกลัวจะไม่ทันใจ แน่นอนว่าภาพที่เคยพบเห็นมันต่างไปโดยสิ้นเชิง

เนื้อปูดเหวอะหวะจนจมูกกับปากแทบกลืนหายไปในใบหน้า จากสาวสวยน่ารักที่ใครๆ หมายปองกลายเป็นหน้าผีอัปลักษณ์ มือที่เคยมีก็กุดหาย น้ำตาไหลทะลักออกจากดวงตา กระจกร่วงลงจากมือ ปากคอแห้ง กล้ามเนื้อกระตุกแรง นางกรีดร้องออกมาเสียงดังกว่าเดิม

“กรี๊ดดดดด!!

......................................................................................................................................................

ตั้งแต่เหตุการณ์นั้น โดโรทีก็กลายเป็นคนเสียสติคุ้มดีคุ้มร้าย เดี๋ยวก็หัวเราะ เดี๋ยวก็ร้องไห้ หญิงสาวสงสารลูกสาวแต่ก็ไม่รู้จะทำอย่างไร จะทำได้ก็แค่คอยดูแลอย่างที่เคย

“กินข้าวหน่อยนะคะ”

“ไม่... ไม่กิน ข้าไม่กิน”

“โถ่ คุณหนูของข้า” โดโลเรสมองลูกตัวเองที่ถูกมัดติดกับเตียง ความจริงนางใช่อยากทำแบบนี้ แต่เป็นเพราะถ้าปล่อยไว้อีกฝ่ายจะคลั่งและอาละวาดทำร้ายข้าวของไม่ก็ทำร้ายตัวเอง นางไม่อยากให้เป็นแบบนั้นเพราะถ้าโดโรทีเตลิดหนีออกจากบ้านไปจะยิ่งเป็นเรื่องยาก

......................................................................................................................................................

แดนนี่เดินตามมายังชุมชนที่สืบมาได้ว่ามีหญิงสาวหน้าตาประมาณโดโลเรสมาพักแถวนี้ เขาสอบถามตามบ้านใกล้ๆ จนมาหยุดอยู่ที่ห้องของคนที่เขาห่วงใย

“โดโรที! เจ้าอยู่ในนี้ไหม?”

“ท่านแดนนี่” โดโลเรสพึมพำกับตัวเองอย่างตัดสินใจไม่ถูกว่าควรเอาย่างไร นางไม่อยากให้แดนนี่มาเห็นเด็กสาวในสภาพนี้ นางมองซ้ายมองขวาตัดสินใจไม่ถูก

“ถ้ามันไม่อยู่ก็พังประตูไปเลย”

ปัง!!

แน่ล่ะว่าคนเราชอบยุ่งเรื่องชาวบ้าน พอประตูถูกเปิดออก โดโลเรสถึงกับผงะที่มีคนมุงดูหลายร้อยคน แดนนี่วิ่งเข้าไปเห็นเด็กสาวถูกมัดแขนขานอนอยู่ ถึงนางจะพิการและหน้าตาอัปลักษณ์ แต่เขาก็จำได้ดีว่านั่นคือคนรักของเขา แดนนี่ร้องออกมาอย่างสุดกลั้น

“โดโรที!!”

พอได้ยินเสียงเรียก เด็กสาวก็หันมาทางเขา

“แดนนี่? ช่วยข้าด้วย... ช่วยข้าด้วย”

“ใคร? ใครทำเจ้า? บอกข้ามา!”

“ไม่รู้... ข้าไม่รู้... ข้ากลัว... ช่วยข้า...” โดโรทีถอยกรูดตัวสั่นน่าสงสาร ไหล่สั่นเทิ้มด้วยความหวาดกลัว แดนนี่ไม่สนใจใครห้าม ชายหนุ่มเดินเข้าไปจับแก้มเหวอะหวะนั้นทั้งน้ำตา ยิ่งเห็นดวงตาที่ไร้แววของนางก็ยิ่งร้องไห้ ถึงอีกฝ่ายจะยังมีลมหายใจ แต่เขาก็สูญเสียนางไปแล้ว

“ใครทำนาง!?”

“ข้าไม่รู้ พวกมันเป็นใครข้าก็ไม่รู้”

“อย่าสาดข้า... ข้าแตะต้องตัวข้า... โดโลเรสไม่ช่วยข้า...”

“โดโลเรส! ทำไมเจ้าไม่ช่วยนาง?” แดนนี่หันขวับไปทางหญิงสาวที่อ้ำอึ้งเพราะไม่รู้จะตอบอะไร ระหว่างนั้นพวกชาวบ้านก็พากันพูดแทรกขึ้นมาทั้งที่ความจริงก็ไม่ได้รู้เรื่องอะไรด้วย

“ที่ไม่ช่วยเพราะทำเองหรือเปล่า?”

“นั่นสิ ตอนที่มาที่นี่ข้าก็เห็นนางพาผู้หญิงคนนั้นมา จากนั้นก็มีแต่เสียงกรีดร้องให้ได้ยิน”

“ใช่ๆ ร้องเหมือนโดนทรมาน เจ้าต้องเป็นคนทำแน่ๆ”

“ไม่จริง ข้าไม่ได้ทำ! ข้าไม่ได้เป็นคนทำ!”

“จับตัวโดโลเรสไว้ พามันกลับไป ข้าจะสอบสวนมันเอง”

“ครับ!”

......................................................................................................................................................

แดนนี่อาจจะรักโดโรที แต่นั่นก็ยังเป็นความรักที่อยู่บนรูปร่างหน้าตาและคล้ายว่านางเองก็คล้ายจะรักเขาที่ชื่อเสียงเงินทอง แม้จะแค้นอยู่มากแต่เขาก็ไม่ได้สนใจใยดีที่จะดูแลนางอีก เขาไม่ยอมจะแต่งงานกับผู้หญิงมือด้วยอัปลักษณ์ แต่เรื่องที่ใครทำร้ายนางเขาก็ใช่ว่าจะทำใจปล่อยไปง่ายๆ

วอลลิสรู้ดีว่าถ้าตนไม่รีบมายุแยงเรื่องนี้คงเป็นนางเองที่ต้องโทษ การหนีไม่ใช่เรื่องง่ายเพราะแดนนี้มีลูกน้องมาก ทางเดียวที่ต้องใช้คือการใส่ร้ายคนที่อยู่ในเหตุการณ์

“แดนนี่คะ ข้าอยากช่วยเจ้าคิด”

“อย่าเพิ่งมายุ่งกับข้าน่า ข้ารำคาญ”

“โธ่ เจ้าเข้าออกห้องขังนั่นหลายครั้งแล้วนะคะ ให้ข้าช่วยคิดให้ดีกว่า”

“เจ้าจะเอายังไง?

“เท่าทีได้ยินมา คนแถวนั้นหลายต่อหลายคนลือกันว่าโดโลเรสเป็นคนทำ เจ้าน่าจะคิดบ้างว่าโดโลเรสมีเหตุผลอะไรที่ต้องทำร้ายโดโรที” วอลลิสแสร้งทำหน้าจริงจังให้สมบทบาท เหงื่อออกเต็มมือแต่เขาไม่ทันสังเกตเห็น “นางรู้หรือเปล่าว่าเจ้าจะแต่งงานกัน?”

“รู้ แล้วนางก็ห้ามไม่ให้แต่ง แต่ไม่บอกว่าเพราะอะไร”

“นั่นไง นางไม่อยากให้งานแต่งงานเกิดขึ้น นางถึงทำร้ายโดโรที”

“ข้าจะไปถามนางเดี๋ยวนี้แหละ” แดนนี่ไม่ใช่คนฉลาดมากมาแต่ไหนแต่ไรทั้งยังใจร้อนเกินพอดี ที่มีงานได้ทุกวันนี้ก็เพราะบารมีจากพ่อ พอถูกยุนิดหน่อยประกอบกับกำลังโกรธจัด เขารีบลงไปหาโดโลเรสนี่นั่งตัวเกร็งอยู่ในห้องขัง หญิงสาวเห็นดันเข้าใจว่าลูกมาช่วย

“ท่านแดนนี่ จะมาปล่อยข้าเหรอคะ?”

“เอามีดมา ตัดทีละนิ้วจนกว่าจะยอมรับสารภาพ”

“ไม่ได้นะคะ ท่านจะทำแบบนี้กับข้าไม่ได้นะคะ” โดโลเรสส่ายศีรษะ นางไม่ใช่แค่กลัวโดนทรมาน แต่นางทนให้ลูกเนรคุณแม่ไม่ได้ แต่ครั้นจะบอกความจริงว่าตนเป็นแม่ก็ไม่ได้ ลูกของนางต้องมีอนาคตที่ดี ไม่ใช่เป็นลูกทาสขี้คุก ต้องถูกดูถูกเหยียดหยามและไล่ออกจากหน้าที่การงาน มีชีวิตที่ข้นแค้น

“จับนางไว้ แบมือนางออกมา”

“ไม่... อย่านะคะ”

ฉับ!

นิ้วถูกตัดออกทีละนิ้ว เลือดพุ่งออกจากนิ้วเป็นสายกระฉูด โดโลเรสร้องออกมาด้วยความเจ็บทรมาน นางถูกบังคับให้รับสารภาพว่าเป็นคนทำร้ายโดโรที และเพราะเจ็บจนทนไม่ไหวนางจึงต้องรับผิดไป

“ยอมแล้วค่ะ ข้าเป็นคนทำเอง”

“หึ เจ้าทำร้ายโดโรทีแบบไหน ข้าก็จะทำกับเจ้าอย่างนั้น”

พูดจบก็ตวัดมีดขึ้นมากรีดหน้าหญิงสาวให้ฟอนเฟะ ลูกน้องทั้งหลายเข้ามาช่วยกันมัดโดโลเรสไว้ แดนนี่ฉีกกระชากเสื้อผ้าของโดโลเรสออก นางภาวนาไม่ให้สิ่งที่กลัวที่สุดเกิดขึ้น

“อย่านะคะ... อย่า!!”

แต่มันก็เป็นอย่างทุกครั้ง เรื่องเลวร้ายที่โดโลเรสกลัวมักเกิดขึ้นเสมอ แดนนี่ขึ้นคร่อมร่างหญิงสาวเอาไว้และใช้กำลังข่มขืนโดโลเรส มันเป็นความเจ็บสุดแสนเกินที่จะเอื้อนเอื่อย โดโลเรสไม่กล้ามองหน้าลูกชายที่กำลังขืนใจ นางอยากจะตายลงไปตรงนี้... ตายลงไปเพราะเหตุการณ์แบบนี้

น้ำตาไหลออกมาจนแห้งเหือด นางยอมเจ็บไว้เอง... นางยอมรับความทรมานทุกอย่างไว้เอง

ลูกของนางต้องสบาย... ไม่มีวันที่ใครจะได้รู้ว่าขุนนางแดนนี่กับคุณหนูโดโรทีเป็นขี้ข้าอย่างนาง  

......................................................................................................................................................

หลายปีต่อมา

แดนนี่แต่งงานใหม่กับหญิงงามคนหนึ่ง เขามีความสุขดีกับตำแหน่งที่เพิ่งได้เลื่อนขั้น ชีวิตครอบครัวของเขาไปด้วยดีและมีความสุข ไม่มีอะไรต้องทุกข์ร้อนอีก

วอลลิสแม้ชีวิตตอนแรกจะสบายจากการได้เงินของแดนนี่ แต่นางก็หาความสุขใส่ตัวอย่างการซื้อบริการโสเภณีชายและมั่วสุมจนติดยาสะเก็ดตะนอยหนักกว่าเก่า ด้วยสุขภาพที่นางทำร้ายตัวเองทำให้ติดเชื้อสาหัส หญิงสาวกลายเป็นคนอัปลักษณ์เช่นเดียวกับที่ทำกับโดโรที นิ้วมือนิ้วเท้ากุดจากโรค เงินก็ถูกหมอเถื่อนโกงไปหมด ต้องนอนทุรนทุรายอยู่ข้างถนนด้วยความระทมขมขื่น แล้วจึงตายไปด้วยความเจ็บปวด

พวกชายฉกรรจ์ก็ไปกร่างใส่แฟนธอมเฟซจึงโดนพิษตายกันหมดในสภาพที่น่าอนาถ ศพเกลื่อนถนนให้สัตว์รุมทึ้งกิน ไส้ทะลักน่ารังเกียจ

แต่บางทีคนตายไปยังดีกว่ามีชีวิตอยู่

โดโลเรสยังมีชีวิตอยู่ นางนั่งขัดรองเท้าอยู่บนถนนที่วอลลิสเพิ่งตายไปไม่กี่เดือนก่อน แม้จะรายได้ไม่ดีแต่ก็ดีกว่าไม่ทำอะไรเลย นานทีจะมีคนมาให้เงินหรือซื้อข้าวซึ้งน้ำมาให้กิน โดโลเรสใช้ผ้าชุบน้ำเช็ดใบหน้ามอมแมมของหญิงสาวอัปลักษณ์ข้างกาย เสียงเลื่อนลอยดังขึ้นแผ่วเบา

“โดโลเรส...”

“คะ?

“อยู่กับข้าทำไม? ข้าไม่มีเงินจ้างเจ้านะ...”

“เพราะแม่รักลูกเท่าชีวิตไงล่ะโดโรที”

กระแสเสียงแผ่วเบาตอบกลับไป โดโลเรสกลั้นน้ำตาไว้ไม่ไหว ชีวิตที่เป็นเพียงเถ้าถ่านของนางจะแตกดับไปไม่ได้ เพราะลูกสาวที่รักปานดวงใจ... เท่านั้นเอง

ขอโทษด้วยนะคะที่เรื่องนี้ไม่ได้จบอย่างมีความสุข โดโลเรสไม่ได้มีชีวิตที่ดีขึ้นอย่างที่หลายคนหวัง แต่เรื่องนี้โทนเรื่องมันเป็นแบบนี้เนอะ จะปรับแก้ก็ไม่ได้เพราะตั้งใจให้จบแบบนี้ค่ะ ก็สำหรับวันวาเลนไทน์เนอะ ถึงเถ้าชีวิตจะไม่ใช่นิยายน่ารัก แต่ก็เป็นความรักของแม่ ขอบคุณทุกคนที่ติดตามกันมา พบกันเรื่องใหม่ค่ะ 

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

21 ความคิดเห็น

  1. #20 Misakocarrion (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:14
    นี่จบแล้วใช่มั้ย? ใช่มั้ย? T^T สรุปโดโรทีรู้ไหมค่ะว่าโดโรเลสเป็นแม่อ่ะ
    #20
    1
    • #20-1 albaflorecitych(จากตอนที่ 19)
      14 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:53
      จบแล้วค่ะ โดโรทีไม่รู้นะคะ เพราะไม่รู้ความที่โดโลเรสรู้แล้วค่ะ ตอนนี้เหลือบทส่งท้าย ซึ่งจะเป็นการขอบคุณจากผู้เขียน ไม่มีเนื้อหาแล้วเน้อ
      #20-1