<เรียงราวชาวประชา, 2> - Ashen Life เถ้าชีวิต

ตอนที่ 17 : ตอนที่๑๖ เข้าใจแต่ทำไม่ได้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 19
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    11 ก.พ. 60

หลายเดือนผ่านเลย

วอลลิสเสพสะเก็ดตะนอยด้วยท่าทางเคลิบเคลิ้ม ผิวพรรณของนางย่อนคล้อยไปตามกาลเวลา นางตระหนักดีว่าความงามไม่อยู่กับนางตลอดไป

คนเราต่อให้สวยงามแค่ไหน พอแก่ไปความสวยก็ลดลงตามกาลเวลา ยิ่งตายอย่าพูดถึง ต่อให้งามปานเทพธิดา ทิ้งไว้ศพก็เน่าเหม็นไม่มีอะไรน่าดูชม

แม้จะยังดูดีอยู่ แต่มันเทียบสาวรุ่นได้เสียเมื่อไร เมื่อใช้ความงามเรียกลูกค้าไม่ได้ สิ่งที่นางใช้ได้ก็คือความเชี่ยวชาญ วอลลิสผ่านบุรุษมาหลายร้อยคน รู้ดีว่าต้องทำอย่างไรอีกฝ่ายจึงมีความสุข ด้วยเหตุนี้แทนที่จะเป็นโสเภณีไปเรื่อยๆ นางก็หาลูกค้าที่ดูมีฐานะเลี้ยงดูจริงจัง

และลูกค้าคนนั้นคือแดนนี่

ด้านแดนนี่กำลังทำงานอยู่ในห้อง เขาตรวจเอกสารที่ส่งมาจากทางการนับสิบ อาณาจักรกำลังวุ่นวายทำให้เขาต้องเหนื่อยกว่าเก่า แต่เพื่อปากท้องก็ต้องทำ ถ้าไม่ทำจะเอาอะไรใช้ ถึงจะมีเงินเก็บแต่ก็ถูกขูดรีดภาษีไปใช้จ่ายค่าเสียหายในสงคราม ระหว่างจะตักอาหาร ลูกน้องก็เดินเข้ามาก่อน

“ท่านแดนนี่ครับ มีคนมาหา”

“ใคร? ท่านหัวหน้าเหรอ?”

“เปล่าครับ เป็นผู้หญิง เห็นบอกว่าชื่อวอลลิส...”

พูดไม่ทันขาดคำ แดนนี่ก็กระแทกโต๊ะดังปัง ขมวดคิ้วจนรอยย่นขึ้น แล้วเดินฉับๆ ออกจากห้อง เขามองไปเห็นร่างอวบอัดยืนรออยู่ก็ลากตัวไปอีกทาง

“เจ้ามานี่ทำไม? ข้าบอกแล้วไม่ใช่เหรอว่าอย่ามาหาที่ทำงานหรือบ้านข้า?”

“ข้ารู้ค่ะ แต่ที่ข้ามานี่ข้ามีเรื่องจะคุยด้วย”

“จะคุยอะไร? ทำไมไม่รอให้ข้าไปหาที่ห้อง?”

“เจ้าลืมห้องข้าไปแล้วไม่ใช่เหรอคะ?”

“วอลลิส!”

“ก็ข้า...”

“ไม่มีคำว่าเรื่องจะคุย ถ้าข้าจะไปหาข้าจะไปเอง เจ้าไม่มีสิทธิ์ติดต่อข้า กลับไปซะ เลิกงานเย็นนี้ข้าจะไปหา แล้วอย่ามาเสนอหน้าที่ทำงานข้าอีก ไม่งั้นเราจะไม่ได้เจอกันเลย”

“แดนนี่ ข้าขอโทษ ข้าผิดไปแล้ว ข้าจะไปเดี๋ยวนี้แหละ”

ร่างอวบอัดหันหลังกลับ แดนนี่ส่ายศีรษะ ไม่ชอบพฤติกรรมแบบนี้เหลือทน

......................................................................................................................................................

ตกเย็นวันนั้นชายหนุ่มกลับไปหาวอลลิสที่ห้อง ตัวนางเองทราบดีว่าไม่มีสามารถเรียกร้องอะไรเยอะ จึงข่มอารมณ์แล้วพูดจาอ่อนหวานเอาใจ ไม่อยากทะเลาะด้วย เพราะทะเลาะไปคนที่จะเสียผลประโยชน์ก็คือนางเอง อายุปาเข้าไปเลขสี่แบบนี้หาที่เกาะใหม่ยาก

“กลับมาแล้วเหรอคะ?”

“อืม”

ด้วยอุณหภูมิที่ร้อนชื้น แดนนี่ตอบสั้นๆ แล้วถอดเสื้อตัวนอกออก เขาก็เป็นเหมือนผู้ชายทั่วไปที่มีความต้องการ แต่ด้วยความที่ชายหนุ่มไม่ชอบออกไปวุ่นวายอะไรมากจึงเลือกที่จะมีผู้หญิงไว้คอยบำเรอส่วนตัวหลายคน แต่วอลลิสเป็นคนที่เขามาหาบ่อยกว่าใครเพื่อน

ไม่ใช่ว่าแดนนี่ชอบผู้หญิงอายุมากกว่า แต่เป็นเพราะวอลลิสรู้ใจเขามากกว่า

“หมู่นี้เจ้ามาหาข้าน้อยลงนะคะ”

“เจ้าคิดอย่างนั้นเหรอ?”

“ก็มันจริงนี่นา”

“ช่วงนี้สงครามมันเริ่มกลับมา ข้างนอกข้าวยากหมากแพง เจ้าก็รู้เลอนากับยูโธเปียเป็นไม้เบื่อไม้เมากัน” แดนนี่บ่นไปตามประตา เป็นจริงดังว่า สองอาณาจักรนี้มีแนวคิดที่ต่างกันอย่างสุดขั้ว เป็นเหตุให้มีเรื่องโจมตีกันบ่อยกว่าอาณาจักรไหนๆ วอลลิสเองพอรู้เรื่องการเมืองก็ตอบกลับไป

“แต่เจ้าเป็นขุนนาง เรื่องเงินไม่น่าจะใช่ปัญหานี่”

“ปัญหามันก็มี เจ้าไม่รู้อะไร”

แดนนี่ไม่อยากจะยอมรับว่าที่ตัวเองรับตำแหน่งเป็นเพราะตัวเองเป็นลูกของจอร์แดนที่มีเส้นสายมาก่อน ไม่เช่นนั้นด้วยวัยและความสามารถของเขามาไม่ถึงขั้นนี้แน่

“เจ้าไม่มาเพราะเจ้ามีงานหรือมีผู้หญิงคนอื่น?”

“วอลลิส... ข้าว่าเราคุยกันแล้วนะ”

“คุยกันแล้วไง?”

“เราคุยกันรู้เรื่อง ทำไมเจ้าทำแบบนี้ล่ะ?” ชายหนุ่มจ้องหน้าหญิงสาวที่โวยวายใส่อย่างไม่สบอารมณ์ วอลลิสยืดคอขึ้นย้อนไม่สนใจใคร

“แบบนี้?”

“ใช่ แบบนี้ แบบที่มารบกวนข้าในเวลางาน”

“เวลางานแล้วไง”

“กติกาไม่เป็นกติกา”

“มันไม่ใช่กีฬา และข้าก็มีความรู้สึกนะคะแดนนี่”

“เจ้าจะมีหรือไม่มีข้าไม่สน ที่ข้าสนคือเราตกลงกันแล้วว่าระหว่างเราจะไม่มีอะไรมากไปกว่านี้ เจ้าเป็นผู้หญิงของข้า แต่เจ้าไม่มีวันเป็นภรรยาของข้า เจ้าเข้าใจที่ข้าพูดใช่ไหม?” ชายหนุ่มพูดเสียงเรียบแต่หนักแน่นชัดเจน เขาเป็นคนพูดคำไหนคำนั้นเสมอ

วอลลิสฟังแล้วหน้าจ๋อยลงหลายส่วน ความต้องการของนางไม่มีขีดจำกัด แม้ตอนแรกจะหวังแค่ทรัพย์สินเงินทอง แต่ต่อมานางก็ต้องการมากกว่านั้น วอลลิสอยากเป็นภรรยาออกหน้า ได้รับค่าเลี้ยงดูก้อนใหญ่ จะได้ไม่ต้องคิดมากหรือกังวลว่าแก่ไปจะเอาอะไรกิน

“ข้ารู้แล้ว ข้าคงฝันเกินตัว”

“อย่าทำเสียงแบบนั้นกับข้า”

หญิงสาวมองชายหนุ่มที่จ้องมาอย่างเคร่งเครียด นางหันมองไปทางอื่น ทราบดีว่าอีกฝ่ายไม่ได้รักใคร่นางอะไรมากมาย จะมีก็แค่เรื่องบนเตียงที่ใช้เป็นข้อผูกมัด และนางสนองเขาได้ดีกว่าผู้หญิงทั่วไป ไหนจะการพูดคุยเรื่องการเมืองได้ ต่างจากผู้หญิงพวกนั้นอยู่มาก

“ข้าขอโทษค่ะ”

บรรยากาศเงียบไป ไม่มีใครพูดอะไร สายตาของชายหนุ่มคล้ายซ่อนเร้นอะไรบางอย่าง วอลลิสทนความอึดอัดไม่ไหวจึงถามขึ้นมา

“ไหนๆ เจ้าก็มาแล้ว ขึ้นเตียงกันสักหน่อยไหม?”

“วันนี้ข้าไม่ได้มาเพื่อขึ้นเตียง”

“เจ้า... มาเพื่ออะไร?”  

“วอลลิส เจ้าจำได้ใช่ไหมว่าถ้าข้าจะแต่งงานเจ้าจะต้องไปทันที?” เสียงนั้นทำให้อุณหภูมิคล้ายเย็นเฉียบ วอลลิสเนื้อตัวแข็งทื่อไปไม่ถูก

“เจ้าจะแต่งงานเหรอคะ!?”

“อืม เร็วๆ นี้แหละ”

“กับใคร?”

“นางชื่อโดโรที” แดนนี่พูดพร้อมรอยยิ้มเมื่อนึกถึงคนที่ตัวเองรัก เขาไปหานางที่ร้านอาหารบ่อยๆ และรับไปเที่ยวจนรักใคร่กัน คบหามาสักพักแล้วเขาก็อยากแต่งงานใช้ชีวิตคู่กับนางอย่างรวดเร็ว ในขณะที่วอลลิสรู้สึกฝันสลาย ที่พึ่งพิงของนางกำลังจะจากไปแล้ว

“เจ้ารู้จักนางมานานแค่ไหน?”

“หลายเดือน”

“แต่เราอยู่ด้วยกันมาหลายปีนะคะ”

“เราคบหากันคนละแบบไหมวอลลิส?”

“แต่ข้าก็รักเจ้าไม่แพ้นางแน่ อยู่กับข้าต่อเถอะนะ ข้าไม่ไปให้นางเห็นหรอก” วอลลิสออดอ้อน ให้นางคุกเข่าวิงวอนยังยอม แต่แดนนี่ส่ายศีรษะหนักแน่นชัดเจน

“นางจะเป็นภรรยาข้า นางคงไม่ยินดีถ้ารู้ว่าข้าเลี้ยงดูเจ้าแบบนี้ ถึงยังไงเราก็อยู่ด้วยกันมาหลายปี ข้าจะไม่ใจร้ายกับเจ้า ข้าจะให้เงินก้อนสุดท้าย เจ้าจะได้เริ่มต้นชีวิตใหม่ได้”

“ไม่เอาค่ะ ข้าไม่เอา ข้าขออยู่กับเจ้าต่อ ข้าไม่อยากไป”

“ตอนแรกเจ้าบอกเจ้ายอมรับที่ตกลงกันไว้แล้วนะ”

“ก็ตอนนั้นข้ายังไม่รักเจ้านี่คะ ข้ารักเจ้า รักมาก... อย่าทิ้งข้าไปเลยนะ เจ้าไปแต่งงานกับโดโรทีก็ได้ แต่ไม่เห็นต้องไล่ข้าออกไปเลย”

“เจ้าเป็นผู้หญิง ก็น่าจะเข้าใจหัวอกผู้หญิงด้วยกัน”

“ข้าเข้าใจ แต่...”

“ไม่ว่าโดโรทีจะรู้หรือไม่ แต่ข้าต้องซื่อสัตย์ต่อนาง เพราะข้าคงรับไม่ได้ถ้ารู้ว่านางไปหลับนอนกับผู้ชายคนอื่นเหมือนกัน แค่นี้แหละ ลาก่อน ขอให้ชีวิตใหม่เจ้ามีความสุข” พูดจบก็วางเงินปึกหนึ่ง เขาเดินออกไปโดยไม่คิดหันหลังกลับมามอง วอลลิสแทบทรุด น้ำตาไหลเต็มหน้า

“แดนนี่... กลับมาหาข้าก่อน...”

เสียงของนางไม่มีความหมาย วอลลิสกำหมัดแน่นด้วยความเจ็บใจ

นางจะจัดการโดโรทีให้ยับเยิน!!

ใกล้จบแล้วนะคะ อีกประมาณ ๒-๓ ตอน รับรองความพีคเลยค่ะ แต่จะพีคอย่างไรนั้นขอไม่สปอยนะคะ ทุกคนจะได้ร่วมลุ้นไปอย่างสนุก ขอบคุณที่ติดตามกันมา ใครอยากอ่านเรื่องสบายๆ เฮฮาแก้ปวดตับไปแวะอ่านผลงานเรื่องอื่นๆ ของผู้เขียนได้เลยนะคะ อ่านให้สนุกค่ะ 

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

21 ความคิดเห็น