McKnight Fallin' 'n L.O.V.E with Devil

ตอนที่ 5 :

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 322
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    15 พ.ค. 49




Mcfly Fiction 4

I'm In Love With Devil

ให้ตายเถอะ ชีวิตฉันจะหาอะไรดีๆกว่านี้มันไม่ได้แล้วใช่ไหม อุตส่าห์หลงเข้าใจผิดว่าตัวเองเป็นคนโชคดีแล้วแท้ๆ ที่จู่ๆก็มีเงิน 2000 ปอนด์หล่นลงมาทับหัว แต่ตอนนี้ต้องมาหลบซ่อนตัวในบ้านของคนเมาบ้ากามอีก เอาเถอะ ตอนนี้ฉันไม่ควรจะมานั่งเศร้าโศกเสียใจ ฉันเดินตรงไปที่ตู้เสื้อผ้าของแดนนี่แล้วหยิบกางเกงของเขาออกมาใส่ -_-"" กางเกงมันหลวมโคกมากๆเลย ทำไมฉันถึงผอมแบบนี้นี่ หรือว่าตาแดนนี่จอมหื่นกามมันอ้วนเอง ~o~ เอาเถอะใส่ๆเข้าไปก่อน แล้วก็หายางรัดผมมามัดซักเส้นสองเส้นเดี่ยวมันก็อยู่ตัวเอง

"แย่จัง"

ฉันบ่น แถวนี้ไม่มีเชือกหรือยางเลยซักเส้น ให้ตายเถอะ แล้วฉันจะหาอะไรมามัดดี

"รื้อลิ้นชักหมอนี่ดีกว่า"

ฉันเปิดลิ้นชักของโต๊ะตั้งโครมไฟที่อยู่ข้างๆเตียงนอนของแดนนี่ออกมา แล้วก็ต้องตะลึงเมื่อเหลือบไปเห็นกรอบรูปสีชมพู ตรงขอบประดับด้วยริบบิ้นสีแดง แดนนี่กำลังจ้องหน้าฉันด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม กรี๊ดดดดดด ทำไมเขาน่ารักจัง >.< อ๊าก พอทีเถอะเฟลอร์ ข้างๆแดนนี่มีเด็กผู้หญิงหน้าตาน่ารัก อายุคงจะอ่อนกว่าพวกเราซักปีสองปี ผมของเธอเป็นสีบลอนด์ ดวงตาสีฟ้าเข้มออกน้ำเงินของเธอทำให้ฉันหลงไหล (^0^)/~~ เฮ้ยเฟลอร์ เธอเป็นผู้หญิงน่ะ ฉันสะบัดหัวไปมาเหมือนหมาหน้าย่น

"เอาละวะ หาเชือกไม่ได้ ก็เอาริบบิ้นของแดนนี่นี่แหละ ขอโทษนะตาบ้ากาม"

ฉันแกะริบบิ้นออกมาแล้วเลือนลิ้นชักกลับไปตามเดิม

แก๊ก!!!

" ('_'?) เฮ้ เมื่อกี้เสียงอะไรนะ หรือว่าเราหูฝาดไป"

ฉันก้มหน้าก้มตาเอาริบบิ้นมามัดเอวกางเกง

"อึ๊ก..."

"O~O"

ถ้าฉันฟังไม่ผิด เมื่อกี้มันเสียงคนสะอึกนี่หน่า และที่แน่ๆ มันไม่ใช่เสียงของฉันด้วย O+O กร๊ากกกกกกก รึว่าจะเป็น TToTT รึว่าจะเป็น...... เฮ้อ ไม่อยากคิดเลย ฉันล๊อกประตูแล้วไม่ใช่หรอ ฉันค่อยๆหันหลังกลับไปมองยังทิศทางและที่มาของเสียง O//o โอ๊กกกกก ฉันจะอ้วก ชีเปลือยๆกับขวดเหล้า ในมือถือกุญแจ หน้าเขาแดงก่ำจากพิษแอลกอฮอล์ที่อยู่ในมือ มือไม้ของฉันสั่นเทิ้ม ไม่ใช่สิ ร่างทั้งร่างเลยต่างหากที่สั่น ให้ตายเถอะ ตั้งแต่เกิดมายังไม่เคยเห็นผู้ชายแก้ผ้าอย่างไร้ยางอายแบบนี้เลย >o< ทุเรศ ทุเรศสุดๆ แต่ฉันก็ยืนมองนะ >.Y แกทำอะไรของแกนะเฟลอร์ หันหน้าหนีเดียวนี้ ให้ตายเถอะ แล้วจะให้ฉันหันหนีไปไหนนี่ แล้วไม่ใช่เฉพาะหันหนีเท่านั้นนะ ฉันยังต้องถามอีกว่าจะวิ่งหนีไปทางไหนดี แข้งขาของฉันอ่อนปวกเปียก

วิ๊งงงงงงง โครม

"(@_@;)"

สงสัยใช่ไหมว่าฉันทำอะไร เมื่อกี้นี้ฉันพยายามจะใส่เกียร์หมาแล้ววิ่งหนีเขา แต่กลายเป็นว่าฉันวิ่งชนกำแพง อนาถใจยิ่งนัก~#~ ตอนนี้ฉันก็นอนกองอยู่กับพื้นหัวหมุนติ้วอยู่ข้างเตียงของแดนนี่นั่นแหละ ฉันเห็นดาวสลับกับเงาของแดนนี่ที่เดินใกล้เข้ามา นอนอ้าปากพะงาบๆอย่างไร้เรี่ยวแรง แดนนี่ขึ้นค่อมร่างบางของฉัน แล้ววางขวดเหล้าไว้ข้างๆ เอิ๊ก ToT งานนี้ฉันไม่รอดแน่

"โอ๊ย อ๋อยๆ"

ฉันครางเป็นเสียงหมู เพราะว่าปวดหัวจนแทบจะลืมตาไม่ขึ้น OoO โอ๊ก เขาดึงผ้าเช็ดตัวของฉันออกไปแล้ว

"เธออออต้องเป็นของช้านนน"

สงสัยจะดืมเข้าไปอีกก๊อกใหญ่ เมื่อก่อนหน้านี้เสียงเขายังฟังดูดีกว่านี้ (/_;)/~~ นี่ไม่ใช่เวลาจะมาคิดสงสัยเรื่องนี้นะเฟลอร์ ให้ตายเถอะ เธอนอนทำอะไรอยู่ โอ๊ย !!! ก็มันลุกไมไหว ToT เฮ้ออออ กลิ้นเหล้าคลุ้งไปหมดเลย @~@

"ออกไปจากตัวฉะ...อุ๊บ O//O"

ฉันโดนปิดปากเขาแล้ว ร่างนั้นนอนทับลงบนตัวฉันด้วย อ๋อยๆ ตาลายเว้ย ตัวอ่อนปวกเปียก ฉันพยายามจะดันเขาออกแต่ไม่เป็นผล เวียนหัวจัง #@.@# กลิ่นเหล้ามันทำให้ฉันรู้สึกแย่ และที่แน่ๆคือแดนนี่ตัวหนักมาก และตอนนี้ สิ่งที่กำลังจะทำให้ฉันบ้าคือมือที่อยู่ไม่สุขของเขา มันถูกสอดเขาไปตามแผ่นหลังและลูบไล้ไปทั่วทุกหนทุกแห่งของเรือนร่างอันบอบบางของฉัน ลิ้นที่แปดเปื้อนแอลกอฮอร์อันแสนซุกซนของเขาตวัดไปมาอย่างเร้าร้อนภายในปากหมาๆของฉัน มันทำให้ฉันตัวลอย ตอนนี้เวียนหัวมากๆด้วย ฉันคงทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว................

"............."

".........."

"......."

"....."

"..."

"(_ _)Zzz "

นุ่มจังเลยที่นี่มันที่ไหนนะ ที่นอนบ้านฉันมีนุ่มๆแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน แปลกจัง แล้วห้องนอนของฉันมันอยู่ทางทิศตะวันตกไม่ใช่หรอ ทำไมฉันถึงรู้สึกได้ว่ามีแสงแดดอุ่นๆกำลังกระทบใบหน้าฉันอยู่  มือของฉันถูไถผ้าห่มอันหนาอ่อนนุ่มอย่างรู้สึกดีและสบาย ดวงตาของฉันยังไม่อยากจะเปิดขึ้นมา ฉันจำไม่ได้แล้วว่าฉันไม่ได้รู้สึกดีแบบนี้มานานเท่าไหร่ ฉันควรจะตื่นดีไหมนะ แต่เอ๊ะ--" ฉันรู้สึกว่าหนักช่วงอกชอบกล และข้างๆหูฉันก็ฟังเหมือนเสียงหมาพ่นลมใส่ดัง ฟืดฟาด บ้านฉันจนจะตาย ใครไปเอาหมามาเลี้ยงตั้งแต่เมื่อไหร่ ไม่มีทางเป็นไปได้ ฉันพยายามจะผลักสิ่งที่วางทับหน้าอกของฉันออก

"O//o กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด"

ฉันกระโดดลงจากเตียงทันทีที่สัมผัสถูกมือของใครบางคนเข้า ตาฉันเมื่อตอนกระโดดยังไม่ลืมขึ้นมาด้วยซ้ำ

"ที่นี่ที่ไหนว่ะนี่O_O??"

ฉันมองซ้ายมองขวาแล้วแทบหงายหลังตึง มันไม่ใช้บ้านของฉันนี่หน่า O#O โอ้ไม่น่ะ พระเจ้าเปลี่ยนบ้านของฉันจนสวยหรูขนาดนั้นเชียวหรอ

"กรี๊ดดดดดดดดดดดดด"

ฉันแหกปากขึ้นมาอีกรอบ เมื่อเหลือบไปเห็นร่างของผู้ชายแปลกหน้านอนคว้ำอยู่ข้างๆตำแหน่งที่นอนของฉัน ผมสีน้ำตาลเข้มของเขาทอประกายเป็นสีทอง เนื่องมาจากแสงแดดที่สาดส่องเข้ามาในตัวห้อง

"แฮ๊กๆๆๆ กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด"

ฉันกรี๊ดร้องรอบที่สามจนเสียงหลงและรุนแรงกว่าเก่า เมื่อก้มลงมองดูตัวเองที่ไม่มีเสื้อผ้าแม้แต่ชิ้นเดียวอยู่บนตัว ฉันหอบแฮ๊กๆ ยกมือขึ้นกุมใบหน้าที่ร้อนผาว มันเกิดอะไรขึ้นกับฉัน หมอนั่นเป็นใคร แล้วฉันมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง แล้วทำไมฉันถึงไม่มีเสื้อผ้าใส่ คำถามร้อยแปดพันธ์เก้าวนเวียนอยู่ในหัวของฉัน ฉันจำอะไรไม่ได้เลย ให้ตายเถอะเกิดอะไรขึ้นกับฉัน ฉันวิ่งออกจากห้องนอนก่อนจะวิ่งไปทุกหนทุกแห่งอย่างบ้าคลั้ง ห้องน้ำ ห้องครัว ห้องนั่งเล่น ห้องรับแขก แล้วก็วิ่งไปที่ประตู ฉันก้มหน้ามองดูพื้น แล้วเหลือบไปเห็นกระเป๋าเครื่องเล่นเอ็มพีสามวางอยู่ใต้โต๊ะโทรศัพท์ ที่นี่มันไม่ใช่บ้านฉันนี่หน่า @o@  ของสิ่งเดียวที่เป็นของฉันในตอนนี้คือเครื่องเล่นเอ็มพีสามเก่าๆตั้งแต่สมัยพ่อของฉันยังไม่เกิด เออไม่ใช่สิ ยังมีอีกสิ่งนึงที่แสดงว่าเป็นของฉันอยู่บ่างคือร่างกายของฉันนั่นเอง

ฉันก้มหน้าลงเก็บกระเป๋าเครื่องเล่นเอ็มพีสาม แล้วเปิดมันออกก่อนจะดึงเครื่องเล่นเอ็มพีสามออกมา แล้วเงินก้อนโตก็หลุดออกมากองอยู่กับพื้น

"O_Oโห"

ฉันทำตาลุกวาวแล้วนั่งนับเงิน

"900 ปอนด์ OoO ในกระเป๋าสตางค์ของฉันมีเก้าร้อยปอนด์ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน"

ฉันต้องแปลกใจสิ ฉันไม่เคยเงิน 900 ปอนด์เหลือติดกระเป๋านานเกินสามวันเลย เพราะว่าฉันจะต้องจ่ายเงินค่าเช้าบ้านรูหนูของฉัน แล้วก็ค่าน้ำค่าไฟ ค่าครองชีพต่างๆนานา จะว่าไปมีเงินไม่พอจะจ่ายทุกสิ่งทุกอย่างได้เลยด้วยซ้ำ แต่ตอนนี้ฉันกลับมีเงิน 900 ปอนด์ติดกระเป๋า แต่เมื่อวานฉันพกเงินมาแค่ 2 ปอนด์ไม่ใช่หรอ ไม่ใช่สิ ตั้ง 2 ปอนด์ต่างหาก และอีกอย่างนี่มันปาเข้าไปตั้งครึ่งเดือน แล้วฉันยังตกงานอีกด้วย แต่ฉันกลับมีเงิน 900 ปอนด์ อ๊ากกก ^o^ สวรรค์ทรงโปรดชัดๆ หรือว่าฉันจะเอาเงินซ่อนเอาไว้ในนี้แล้วลืมนะ ^_^  แต่เดียวนะ เมื่อวาน เมื่อวาน เมื่อวาน เมื่อก่อนหน้านี้ฉันเอ่ยคำว่าเมื่อวานรึเปล่า ไม่ใช่สิฉันคิดคำว่าเมื่อวานรึเปล่า เมื่อวานฉันไปทำอะไรมาบ่างล่ะ ฉันหางาน ฉันไม่ได้งานเพราะโดนปฎิเสธมาถึง 25 ที่ แล้วฉันก็นั่งรอให้ฝนหยุดตกอยู่ที่ป้ายรถเมล์ตอนเที่ยงคืน..แล้ว.....แล้ว......แล้วฉันก็เจอ........................

"ช้านนนนนน...มาน...เป็น...โคน...ราย...ค่าาาาาาา เธอ...มายเคย....เหง..กัน...อยู่นายยยยยยย สายยยตาบ่างเลย~~~~~"

เสียงนั้น

"เธอ..."

เสียงตาขี้เมา

"ช้านนนจาา.....จ่ายเงินห้ายย....เธอ 2000 ปอนด์"

"อาวว....ช้านนนนน...ไปส่งที่บานนนนนน หน่อยยยเส่"

"โถ้เว้ย ถึงฉันจะตกงานแต่ฉันไม่ใช่หมาน่ะ ที่นายจะได้มาโยนข้าวของใส่หัวอย่างไม่สนใจใยดีว่าฉันจะรู้สึกเจ็บหรือไม่-^-"

"อาวววว....เงินช้านนนนนน ปายยยยยยย แล้วพาาาาาช้านนนกลาบบบบบ้าน"

**************************************************

ทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้นเมื่อวานเริ่มผุดขึ้นมาในกระบาลของฉันตามลำดับ เหมือนกับว่าฉันกำลังนั่งชมละครเวทีอยู่ก็ไม่ปาน มันต่างกันที่ว่า สิ่งที่เกิดขึ้นไม่ได้เป็นเพียงละครเวที แต่มันเป็นเรื่องจริง   (@I@)

"แมนดี้...เธอพร้อมที่จะมาเป็นของฉันใช่ไหม"

คำพูดนั้นที่เขาพูดกับฉัน

"ฉะ ฉะ ฉันไม่ใช่แมนดี้นะตาบ้า"

"แมนดี้ ทำไมเธอต้องหลบฉันด้วย เธอเคยบอกนักหนาไม่ใช่หรอ ว่าอยากเป็นของฉัน"

"นายทำอะไรกับประตู ทำไมฉันถึงเปิดไม่ได้ บอกฉันมานะตาบ้า"

ภาพของฉันที่หอบผ้าหมยืนจนตรอกอยู่หน้าบานประตูผุดขึ้นมา หลังจากนั้นฉันหนีเขาแล้วก็เข้าไปในห้องนอน และ....และ...และ....มันก็เกิดขึ้น

"เธออออต้องเป็นของช้านนน"

ตอนนั้นเขาขึ้นค่อมฉันแล้ว

"T//T"

ตอนนี้หน้าฉันร้อนมาก ร้อนจนเหมือนึนเป็นไข้เลย อุณหภูมิในร่างกายของฉันในตอนนี้คงจะไม่ต่ำกว่า 50 องศา ฉันรู้ว่ามันเวอร์นะ แต่ว่าฉันอายจนแทบเป็นไขได้เลย และในขณะเดียวกันน้ำตาของฉันก็ร่วงลงมาราวกับสายฝน ยืนมองสภาพตัวเองแล้วรับไม่ได้ ฉันวิ่งเข้าไปในห้องห้องน้ำเพื่อที่จะอาบน้ำล้างตัว แล้วฉันก็แทบจะกรี๊ดออกมาเป็นภาษาหมีค-วาย T\T คอของฉันมีรอยช้ำแดงก่ำเต็มไปหมด มันทำให้ฉันนึกไปถึงภาพของตานั่น ภาพร่างของฉันบนเตียงของเขา ภาพร่างเปลือยเปล่าของเราสองคนภายใต้ผ้าห่มผืนเดียวกัน TToTT ฉันแทบจะทรุดลงไปกองอยู่กับพื้น เมื่อคืนเกิดอะไรขึ้นกับฉันบ่างนะ นี่ฉันเสียความบริสุทธิ์ให้เขาแล้วใช่ไหม เงิน 2000 ปอนด์มันไม่คุ้มกันเลยด้วยซ้ำ TTTTTToTTTTTT ฉันยืนร้องไห้อยู่หน้ากระจกอย่างบ้าคลั้ง รู้สึกระบมไปทั่วทั้งตัว

อีกห้านาทีต่อมา ฉันตัดสินใจกลับไปที่ห้องนอนของเขาแล้วนำเสื้อผ้าของเขาออกมาใส่ ยืนพิงตู้มองดูร่างของแดนนี่ที่นอนกรนอย่างน่ารังเกลียด แล้วร้องไห้โฮออกมาอีกรอบ เขาเมาแล้วพรากความบริสุทธิ์ของฉันไป หากตื่นขึ้นมาเขาก็จะลืมทุกสิ่งทุกอย่าง แต่ฉันจะจดจำมันไปจนวันตาย TToTT

"ฉันเกลียดนาย ฉันเกลียดนายที่สุด ฮื้อ..."

ฉันวีนแตกแล้วร้องไห้คร่ำครวญออกมา ทั้งโกรธทั้งโมโห ตอนนี้ฉันเริ่มวิ่งตามหาเงินอีก 1000 ปอนด์ ส่วนที่ควรจะเป็นของฉัน แต่มันเป็นโชคร้าย TT^TT เพราะต่อให้ฉันหาเท่าไหร่ก็หาไม่เจอเลย  พระเจ้าใจร้ายที่สุด TT-TT ฉันเกลียดพระเจ้า ฉันเกลียดแดนนี่ ตั้งแต่นี้เป็นตนไป ฉันจะไม่ฟังเพลงของแมคฟลายอีกแล้ว ฉันจะไม่เจียดเงินไปซื้อซีดีของพวกเขาอีกแล้ว ฉันวิ่งลนลานไปอ้อมบ้าน และก็ไปหยุดอยู่ที่ห้องครัว ฉันเห็นมีดเล่มอันคมกริบราวกับใบหน้าอันหล่อเหลาของเขาแล้วได้ไอเดียใหม่ขึ้นมา

" (V)oo(V)  ฮึ ฮึ ฮึ"

ฉันหัวเราะเหมือนคนโรคจิต ฉันเริ่มสติแตกไปซะแล้ว

"นายพรากความบริสุทธิ์ของฉันไป มันก็ควรจะแลกกับชีวิตนายเหมือนกันQ_Q"

ฉันยืนมองดูเงาของตัวเองที่สะท้อนอยู่ตามมีดแล้วยิ้ม ถูกต้องแล้ว ฉันจะฆ่าเขา ฉันจะฆ่าเขาให้ตายไปเลย พรุ้งนี้เช้าก็จะมีข่าวในหนังสือพิมพ์หน้าหนึ่ง ว่า มือกีต้าซึ่งเป็นหนึ่งในสมาชิกวงแมคฟลาย Boyband ชื่อดังแห่งเกาะอังกฤษดับอนาถคาที่อยู่ในห้องพักส่วนตัว

ฉันเดินเข้าไปในห้องของเขา แล้วยืนมองดูเขาหายใจเข้าออกอย่างสม่ำเสมอ T~T ดวงตาคู่สีฟ้าสดใสปิดสนิท เห็นเพียงแต่ขนตายาวสีน้ำตาลเข้มขลับกับผิวขาว >_< ฉันหลับตาปี๋แล้วเงื้อมมือขึ้น ฉันกำลังจะทิ่มปลายมีดลงบนตัวเขา มือของฉันสั่นระริก อีกนิดเดียว....อีกนิดเดียว อีกนิดเดียวฉันก็จะทำสำเร็จ

ปัง!! ปัง!!!! ปัง !!!ปัง!!!

"แดนนี่โว๊ย ไอ้เพลบอยผู้คลั่งรัก นายช่วยตื่นจากนิทรามาเปิดประตูให้เพื่อนสุดที่รักของแกหน่อยได้ไหม"

ฉันลืมตาขึ้นแล้วหันกลับไปมองยังประตูห้องนอนอย่างทำอะไรไม่ถูก

"ฮืออออ แมนดี้"

ฉึก!! ฉึก!!

⊱✿⊰☆•.¸¸.•´¯`•.¸¸.¤Ⓜⓒⓕⓛⓨ¤.¸¸.•´¯`•.¸¸.•☆⊱✿⊰

 

 

⊱✿⊰☆•.¸¸.•´¯`•.¸¸.¤Ⓜⓒⓕⓛⓨ¤.¸¸.•´¯`•.¸¸.•☆⊱✿⊰

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

51 ความคิดเห็น