McKnight Fallin' 'n L.O.V.E with Devil

ตอนที่ 3 :

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 340
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    15 พ.ค. 49

Mcfly Fiction 2

I’m In Love With Devil

โอ๊วพระเจ้า ช่วยเอาไม้กางเขนมาเขกกระบาลของฉันซักหนสองหนทีเถอะ แล้วบอกฉันว่าสิ่งที่ฉันเห็นนั้นเป็นแค่ฝัน ฉันมองดูภาพตาขี้เมาสลับกับรูปของคนที่ติดอยู่เหนือตึกโฆษณา ร่างกำยำนอนแผ่หลาไร้สติ ผมสีน้ำตาลบลอด์นเปียกชุ่มไปด้วยน้ำฝน ดวงตาของเขาปิดสนิท

“OoO”

กร๊ากกกกกกก โถ่เว้ย นี้ฉันทำอะไรลงไป แล้วใครจะไปนึกออกล่ะว่าตาบ้านี้จะมาเมาเตร็ดเตร่อยู่แถวนี้ในยามเที่ยงคืน โอ้เย้ !! เอ้ย ~o~ โอ้ซวย !! ฉันจะทำยังไงกับนายดีนี่ ฉันพยายามตั้งสติแล้วก้มมองดูนามบัตรของตาขี้เมา

Danny Jones

***************

***************

***************

***************

เพื่อ 2000 ปอนด์ ฉันคงต้องเอาตานี่ไปส่งที่บ้านให้ปลอดภัยสิน่ะ ตาบ้าเอ้ยตื่นขึ้นมาก่อนสิ นายเป็นนักร้องชื่อดังจากเกาะอังกฤษน่ะ ทำไมถึงได้ทำตัวเสเพลอย่างนี้

แดนนี่

ฉันตบหน้าเขาเบาๆ

ฮือ.. (-.-).

เขาครางแล้วพลิกตัวกลับ

ตืนสิโว๊ย นอนตรงนี้อยากให้รถเหยียบตายรึไง

ฉันก้มลงกระโกนใส่หูของเขา เขาเริ่มขยับ ได้ผลเร็วเกินความคาดหมาย อิอิ >.^ ถูกใจฉันละทีนี้ เชอะ คนมีชื่อเสียงเสเพลแบบนี้กันทุกคนรึเปล่านะ แต่เอาเถอะ เพื่อ 2000 ปอนด์ ฉันจะถือว่าวันนี้เป็นวันดีของฉันแล้วกัน

แมนดี้

เขาหรี่ตามองฉันแล้วเอ่ยชื่อผู้หญิงอื่น น่าถีบชะมัด -^-  แต่เออนะ เขาไม่รู้จักฉันนี่หน่า

เฟลอร์ เฟลอร์ ไม่ใช่แมนดี้

เฟลอร์ เฟลอร์

โถ้เว้ย ทำไมผู้ชายถึงโง่แบบนี้น่ะ ที่ฉันพูดว่าเฟลอร์สองครั้งนั้นมันเป็นการย้ำให้เขาเข้าใจเท่านั้นว่าชื่อฉัน ไม่ใช่ ฟลอง ไม่ใช่ แฟลง ไม่ใช่ฟลอร์ ที่แปลว่าพื้น หรือจะอะไรก็ตามที่มี ฟล ควบอยู่ แต่เขากลับมาเรียกฉัน เฟลอร์ เฟลอร์ เอาเถอะ ฉันไม่ควรจะมาถือคนเมา แต่ยังไงก็เถอะ การที่เขาเรียกฉันว่าเฟลอร์ เฟลอร์ มันก็ทำให้ฉันหงุดหงิด ที่แมนดี้ ไม่เห็นเรียก แมนดี้ แมนดี้ เลย

เฟลอร์

แดนนี้ทำตาสะลึมสลือ

เธอเป็นนนน..คาย

(_ _)  คนเมาๆ ฉันปลอบใจตัวเองก่อนที่สติกำลังจะขาดสะบั้นรอบสอง

เฟลอร์น่ะเฟลอร์และก็กำลังจะเอานายไปส่งคืนที่บ้าน เพื่อแลกกับเงิน 2000 ปอนด์

ฉันย้ำให้เขาได้สติ ให้ตายเถอะผู้ชายนี่งี่เง่าที่สุด -_-“ เมาแล้วก็พร่ามหาผู้หญิง อกหักก็วิ่งหาเหล้า

ลุกขึ้นมาได้แล้ว ฉันจะพานายไปส่งที่บ้าน

ฉันส่งมือให้เขา

อึ๊ก..

เขาทำท่าเหมือนจะอ้วก จ้องมองฉันด้วยดวงตาที่ปรือใกล้จะปิด  แต่ดีที่เขายังมีสติแล้วยืนมือมาให้ฉัน ฉันจึงดึงเขาให้ลุกขึ้น แต่เขากลับเซถลาไปทางซ้ายทีขวาที ฉันจึงเอายกแขนของเขาขึ้นมาพาดไหล่ และก็รู้ว่าฉันทำผิดอย่างมหันต์ เพราะตัวเขาหนักกว่าหมีซะอีก ฉันไม่เคยอุ้มหมีหรอกน่ะ แต่ฉันรู้ว่าหมีจริงๆมันต้องหนักแน่ๆ และที่แน่นอนที่สุดคือ แดนนี้หนักมาก อาจจะเป็นเพราะฉันตัวเล็ก หรืออาจจะเป็นเพราะเขาตัวใหญ่ เอาเถอะน่าลืมเรื่องนี้ไปก่อน ฉันต้องลากเขากลับไปที่บ้านสิน่ะ ทำยังไงดีล่ะฉันคงต้องเรียกแท๊กซี่แล้วแหละ เพราะฉันไม่รู้จักบ้านเขา แต่ยังเสนอหน้าขันอาสาที่จะไปส่งเขา ไม่ใช่สิ แดนนี่จ้างฉันต่างหาก และตอนนี้ฉันก็มีเงิน 1000 ปอนด์อยู่ในกระเป๋าแล้วด้วย ^o^ แต่ทำไมฉันเห็นแก่ได้อย่างนี้ล่ะ ?_?  เอาเถอะน่า เธอก็แค่หาบ้านแดนนี่ให้เจอ เอาเขาไปส่งไว้ที่นั่นแล้วก็ลากสังขารกลับบ้านไป ทุกอย่างมันก็จะจบ เอ้อ ยังไม่จบ ฉันต้องเอาเงินอีก 1000 ปอนด์จากเขาด้วย (^0^)/~~  ฉันหาแท๊กซี่ได้ภายใน 30 นาทีต่อมา แต่ก็ถือว่าเป็นการยืนรอที่ยาวนานพอสมควรนะ เพราะฉันแบกเขาอยู่ ก็ไม่เชิงแบกแต่เอาเป็นว่าน้ำหนักตัวทั้งหมดของเขาแทบจะทิ้งลงมาที่ไหล่บางๆของฉันหมดเลย หนาวก็หนาวตัวก็เปียกแล้วยังต้องแบกเขาเอาไว้อีก ชีวิตรันทดดีไหมล่ะ Y_Y

ฉันยืนมองตึกอพาร์ทเม็นต์อย่างแปลกใจ แท้จริงแล้วฉันน่าจะรู้น่ะว่าเขาไม่ได้อยู่บ้าน เพราะดาราทั่วไปก็อยู่ที่นี่กัน แล้วห้องของเขาอยู่ชั้นไหนล่ะนี่ ฉันมองดูบัตรอีกรอบแล้วตามหาห้องของเขา ชั้น 5 ช่างเป็นชั้นที่ไม่สูงเลยซักนิด โปรดเข้าใจด้วยว่า คำที่ว่า ไม่สูงเลยซักนิด นั่นมันเป็นคำประชด และตอนนี้ฉันก็เกือบใจขาดตาย  ~.~

แล้วจะเข้าห้องยังไงล่ะทีนี้

ฉันยืนถามตัวเอง แล้วปล่อยให้แดนนี่นอนรออยู่กับพื้นไปก่อนในขณะที่ฉันใช้ความคิด แต่จะว่าไปเขาอาจจะมีกกุญแจในกระเป๋ากางเกงเขาก็ได้  ฉันคงต้องล้วงหาสินะ z_z  เริ่มที่กระเป๋าไหนก่อนดีล่ะ ฉันล้วงลงไปในกระเป๋ากางเกงทางด้านหน้าทั้งสองข้างแต่ไม่เจอ จากนั้นจึงตัดสินใจพลิกตัวเขากลับเพื่อล้วงกระเป๋าหลัง  (o_ _)o ให้ตายเหอะ ตาบ้านี่เอากุญแจไปไว้ที่ไหนนะ

นี่นาย(^o_o^)

ฉันดึงคอเสื้อเขาขึ้นมา  จะว่ากระชากก็ได้ วันนี้ฉันเป็นพวกรุนแรง

(_ _)Zzz

พระเจ้า!!! นี่ฉันว่าฉันกระชากเขาจนสุดแรงแล้วน่ะ แต่ทำไมเขาไม่ยอมตื่น

แดนนี่ แดนนี่ แดนนี่ ฉันเรียกชื่อเขาซ้ำกับหลายๆครั้ง พร้อมกับเขย่าเขาอย่างบ้าคลั้ง *O* หรือว่าฉันกำลังจะบ้าไปจริงๆ

“#.#”

แดนนี่ทำตาสะลึมสะลือ

หมับ!!!!

จู่ๆมือของเขาก็โผล่มาแต่ไหนไม่รู้ เขากำข้อมือฉันเอาไว้

“OoO ปล่อยมือฉันน่ะตาบ้า นี่แน่ นี่แน่ นี่แน่

กร๊ากกกกกก ฉันตีมือเขาแต่เขากลับกำข้อมือฉันแน่น

แมนดี้ ฉันรักเธอ

แดนนี่เอ่ยแล้วขยับเข้ามาใกล้ฉัน O//o แต่ว่าสภาพเขาตอนนี้โสโครกมาก ฉันก็ด้วย สรุปคือ เราโสโครกกันทั้งคู่  (+.+)

ตุ๊บ ตับ โคร๊ม

ฉันทั้งถีบและเตะเขาออกจากตัว สะใจชะมัด ฮ่า ฮ่ ฮ่า ^O^ เออฉันลืมบอกอะไรไปอย่างน่ะแดน  ตอนนี้ฉันไม่มีอารมณ์จะมาทำเลิฟซีนกับนายด้วย T^T  ตราบใดที่นายยังเรียกชื่อฉันไม่ถูก และไม่จ่าย 2000 ปอนด์มา ก็อย่าหวังเลยว่าจะแอ้ม ดีเท่าไหร่แล้วที่ฉันไม่คิดค่าเสียหาย ที่นายมาจับหน้าอกฉันโดยไม่ได้รับอนุญาต เพราะฉะนั้น Teen คือสิ่งเดียวที่เหมาะสมกับนายมากที่สุดในตอนนี้

เธอใจร้าย เธอใจร้ายกับฉันตลอดเลย

เขาลุงขึ้นมานั่งชันเข่าแล้วเอาแขนพาดเข่า ปล่อยมือทิ้งลงมาห้อยต่องแต่ง

ทุเรศจริงๆ นักร้องสมัยนี้ ร้องเพลงเพราะซะเปล่า-_-”

ฉันตำหนิแล้วมองดูสภาพของแดนนี่ ก่อนจะเหลือบไปเห็นลูกกุญแจที่ห้อยอยู่บนคอของเขา *_? นั่นอาจจะเป็นกุญแจห้องเขาก็ได้ :_: ฉันหรี่ตามองก่อนจะค่อยๆคลานเข้าไปใกล้ แล้วเอามือไปจับมันขึ้นมามองแล้วลองแกะสร้อยออกจากคอของเขา

(_ _)Zzz

แดนนี่เอาหัวพิงกำแพงแล้วพล้อยหลับไป

“-_-“

 นอนไปได้ซะก็ดี จะได้ไม่ต้องมาลวนลามฉันแล้วก็เรียกหาคนชื่อแมนดี้อีก ฉันเปิดประตูออกแล้วกำลังจะเดินตรงเข้าไปหาที่เปิดไฟ

หมับ!!!

“o//o”

แย่แล้ว ทำไมมันรวดเร็วขนาดนี้ แดนนี่มันลุกขึ้นมาตั้งแต่เมื่อไหร่ แล้วมันไปเอาแรงแต่ไหนมาเยอะแยะ ตอนนี้เขากำลังกอดฉันไว้แน่น แล้วลากเข้าห้องไป

ปั้ง!!!

เสียงประตูถูดปิดลงตามหลัง

โครม!!!

โอ๊ย!!TToTT”

เราทั้งสองวิ่งชนอะไรเข้าซักอย่าง ไม่ใช่สิ ตาบ้านี่ลากฉันวิ่งชนต่างหาก ฉันเริ่มเหนื่อยแล้วนะ กว่าจะพาเขามาถึงบ้านนี่ฉันล้มไปกี่ครั้งแล้วนี่ หัวฉันคงจะเขียวเหมือนเปลือกแตงโมไปแล้วละมั้ง เวรกรรมจริงๆ ทำไมห้องมันถึงได้มืดแบบนี้เนี่ย ฉันมองอะไรไม่เห็นเลย นอกจากรู้สึกว่ามีอะไรหนักๆมาทับตัวอยู่ โมโหก็โมโห ฉันเกลียดคนขี้เมาที่สุด TOT

นี่นาย ออกไปจากตัวฉันเดียวนี้น่ะ

ฉันเขี่ยเขาลงจากตัว จะว่าไปฉันก็ใช้เท้านี่แหละเขี่ย เพราะมืออย่างเดียวมันไม่ค่อยจะมีแรง

แมนดี้..... (_ _)Zzz.

โถ่เว้ย เรียกหาแต่แมนดี้นั่นแหละ

ฉันตะโกนออกมาเมื่อหาสวิตไฟเจอ ยืนใช้มือเท้าสะเอวมองสภาพแดนนี่ที่มุดอยู่ใต้โต๊ะโทรศัพท์  

มันเป็นโต๊ะเดียวกันที่ฉันก็มุดมาเมื่อกี้นี้เอง แต่นั่นไม่ใช่ความผิดฉันน่ะ เขาต่างหากที่ลากฉันลงไปมุดด้วย

นอนตรงนั้นไปก่อนแล้วกัน

ฉันบอกเขาแล้วมองไปรอบๆห้อง ห้องของเขามีขนาดใหญ่และถูกแบ่งเป็นสัดส่วนดูเรียบร้อยพอสมควร จะว่าไปห้องหมอนี่ก็สะอาดดี ฉันให้ไปเลยเกรดเอ o(^o^)o แต่สภาพคนนี่สิ ดูไม่ได้ติดเอฟไปซะ (/_\)

+O+”

นั่นคือหน้าฉันตอนก้มมองดูสภาพตัวเอง เน่าพอๆกับแดนนี่เลย ไม่ไหวๆแบบนี้ฉันอยู่ไม่ได้หรอก ในขณะที่นายหลับ ฉันก็ขอใช้ห้องน้ำนายเพื่อชำระล้างตัวก่อนน่ะแดน ถ้าฉันเสร็จแล้ว อาจจะสงเคราะห์และช่วยเช็ดหน้าเช็ดตาให้นายบ่าง (x_x) จะได้ไม่ต้องนอนด้วยสภาพขยะๆแบบนี้ ^_* แผนการของฉันนี่เยี่ยมยอดจริงๆ excellent!!!  ^o^

 

⊱✿⊰☆•.¸¸.•´¯`•.¸¸.¤Ⓜⓒⓕⓛⓨ¤.¸¸.•´¯`•.¸¸.•☆⊱✿⊰


 

⊱✿⊰☆•.¸¸.•´¯`•.¸¸.¤Ⓜⓒⓕⓛⓨ¤.¸¸.•´¯`•.¸¸.•☆⊱✿⊰

 

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

51 ความคิดเห็น