McKnight Fallin' 'n L.O.V.E with Devil

ตอนที่ 2 :

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 432
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    15 พ.ค. 49

Mcfly Fiction 1

I’m In Love With Devil

 

ซู่ว!!!!ซ่า!!!!

~o~♪♫~~~Two years away~~~♫♪~o~I got back today~~~♪♫~o~

ฉันกำลังเปิดเพลงของ Mcfly ด้วยเครื่องเล่นเอ็มพี3เก่าๆของฉันฟังในขณะที่กำลังติดฝนอยู่ป้ายรถเมย์  ตอนนี้ฉันรู้สึกหนาวมาก หัวของฉันเปียกปอนไปหมด กระโปรงสีครีมที่ฉันจ่ายเงินก้อนสุดท้ายซื้อมาเพื่อใส่สมัครงานดูสกปรกไม่ต่างจากเศษขยะ สายฝนช่างไม่ยุติธรรมเอาซะเลย ตอนนี้มันเทียงคืนแล้วน่ะ แต่ทำไมฝนถึงต้องมาตกเอาตอนนี่ด้วย รู้ไหมว่ามันเป็นอุปสรรค์ต่อการเดินทางกลับบ้านของฉัน

~o~♪♫Memory lane~~♫♪~o~When we’re here again~~~♪♫~o~

ฉันนั่งกอดเข่ามองป้ายศิลปินชื่อดังจากเกาะอังกฤษที่ติดอยู่บนยอดตึกอย่างรู้สึกอิจฉา พวกเขาคือ Mcfly นั่นเอง และแน่นอนที่สุดคือ พวกเขาคือบุคลที่ร้องเพลงที่ฉันฟังอยู่นี่แหละ อิจฉาจัง ฉันอิจฉาพวกเขาจัง ทำไมฉันถึงไม่มีงานดีๆทำแบบพวกเขาบ่างน่ะ ฉันอิจฉาแดนนี่กับดั๊กกี้มากที่สุด เพราะพวกเขามีอายุเท่าๆกันกับฉัน แต่กลับเป็นที่รู้จักของคนหลายๆคน จะเดินไปทางไหนก็มีแฟนเพลงคอยต้อนรับ ในขณะที่ฉันเดินไปที่ไหนก็มีแต่คนมองข้าม ฉันอิจฉาพวกเขาจริงๆ ตอนนี้ฉันรู้สึกถึงน้ำอุ่นๆที่ไหล่ลงมาอาบแก้มของฉัน ถูกต้องแล้วแหละ มันคือน้ำตา พระเจ้าช่างใจร้ายนัก ทำไมจึงต้องสร้างพวกเรามาไม่เหมือนกัน พระเจ้าสร้างเพื่อนๆของฉันขึ้นมาให้มีที่เรียน ในขณะที่ฉันไม่มีเงินเพื่อที่จะส่งตัวเองให้เรียนต่อ พระเจ้าสร้างพวกเขาให้โด่งดังมีเงินล้นมือ ในขณะที่ฉันตกงานไม่เหลือแม้แต่หนึ่งเพนนีในกระเป๋า ToT  

ช้านนนนนน...มาน...เป็น...โคน...ร้าย...ค่าาาาาาา เธอ...มายเคย....เหง..กัน...อยู่นายยยยยยย สายยยตาบ่างเลย~~~~~”

ในขณะที่ฉันกำลังนั่งรำพึงรำพันน้อยใจกับโชคชะตาอยู่นั้น เสียงน่ารำคาญก็ดังขึ้นอยู่ไม่ห่าง ซึ่งมันคงจะแปลว่า ฉันมันเป็นคนไร้ค่า เธอไม่เคยเห็นกันอยู่ในสายตาบ่างเลย

แฉะ!!!!

เสียงเพลงที่ฟังดูแป่งๆ กับเสียงฝีเท้าที่ย่ำลงบนน้ำฝนที่เจิ่งนองตามท้องถนนเคลื่อนใกล้ฉันเข้ามา ฉันรู้สึกกลัวจับใจจนต้องพยายามทำตัวลีบเล็กที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพื่อไม่ให้เป็นที่สังเกตุจากเจ้าของเสียงที่บ่งบอกว่าดื่มมาหนักมากจนเข้าขั้นเมา

เธอ...

แย่ๆแล้ว เขาเห็นฉันแล้ว เขาเห็นฉันแล้ว +#+ นี่ฉันตัวใหญ่จนความมืดมันบดบังไม่มิดเชียวหรือ

ช้านนนจาา.....จ่ายเงินห้ายย....เธอ 2000 ปอนด์

ถ้าฉันฟังไม่ผิด เสียงนั่นคงจะบอกว่า ฉันจะจ่ายเงินให้เธอ 2000 ปอนด์ (@I@)

สองพันธ์ปอน สองพันธ์ปอนด์ พระเจ้า นั่นมันเป็นจำนวนเงินเท่าๆกับค่าจ้างปัดกวาดเช็ดถูถึงสามเดือนเชียวน่ะ เออฉันหมายถึงเช็ดถูเต็มวันน่ะ แล้วตาขี้เมาก็มาบอกฉันว่าจะให้เงินฉันถึง 2000 ปอนด์น่ะหรือ ประสาทไปแล้วชัดๆ เขาเป็นใครกันนะ คงจะเป็นพวกกระเป๋าหนักที่ใช้เงินเท่าไหร่ก็คงไม่หมดละสินะ ถึงได้เที่ยวแจกจ่ายเงินให้ชาวบ้านเขาไปทั่ว แต่เพราะความสงสัยฉันจึงค่อยๆเงยหน้าขึ้นอย่างระแวดระวัง

อาวว....ช้านนนนน...ไปส่งที่บานนนนนน หน่อยยยเส่

เจ้าของเสียงใช้มือค้ำตู้โทรศัพท์สีแดง ฉันไม่สามารถมองเห็นใบหน้าของเขาอย่างชัดเจนได้ หมวกแก๊บสีน้ำตาลอ่อนที่ฉันพอจะเห็นได้จากความช่วยเหลือของแสงไฟสลัวๆที่สาดส่องลงมา หมวกนั่นกำลังบดบังใบหน้าเขาอยู่ ตาบ้านี่เป็นใครน่ะ เมาแล้วก็มาบอกให้คนแปลกหน้าไปส่งที่บ้านอย่างนั้นหรอ ประสาท ประสาทไปแล้วชัดๆ (-.-) เขาใช้มือข้างหนึ่งล้วงลงไปในกระเป๋ากางเกง

ตุ๊บ!!

กระเป๋าสตางค์ของเขาถูกโยนลงมาที่กลางกระหม่อมของฉัน TToTT 

โถ้เว้ย ถึงฉันจะตกงานแต่ฉันไม่ใช่หมาน่ะ ที่นายจะได้มาโยนข้าวของใส่หัวอย่างไม่สนใจใยดีว่าฉันจะรู้สึกเจ็บหรือไม่-^-“

ฉันวีนแตก  อาจจะเป็นเพราะเครียดมากหลังจากที่ถูกที่ทำงานปฎิเสธมาถึง 25 ที่ภายในหนึ่งวัน ทั้งๆที่ฉันออกบ้านตั้งแต่ 6 โมงเช้าแล้วนะ ไม่วายยังต้องเดินผิดหวังกลับอีก แถมยังมาติดฝนจนต้องเจอตาขี้เมานี่

อาวววว....เงินช้านนนนนน ปายยยยยยย แล้วพาาาาาช้านนนกลาบบบบบ้าน

ตาบ้าพูดออกมาเหมือนเทปยานๆ ตั้งแต่สมัยปู่ของฉันยังหนุ่ม ฉันมองดูเงินในกระเป๋าของเขา

“OoO”

1000 ปอนด์ หมอนี่เป็นใครน่ะถึงได้พกเงินเยอะแบบนี้ ขนาดฉันออกบ้านมายังพกติดตัวมาด้วยแค่สองปอนด์ ฉันหมายถึงตั้งสองปอนด์ต่างหาก และตอนนี้ก็ไม่เหลือเงินติดกระเป๋าเลยซักกะเพนนี ทำยังไงดีล่ะ ถ้าเราไปส่งเขาเราก็จะได้เงินมาสิน่ะ 1000 ปอนด์นี่ก็คงจะพอประทังชีวิตของฉันให้พอผ่านไปวันๆจนกว่าจะหางานใหม่เจอ

2000 ปอนด์ ช้านนนจาาายกให้ อึ๊ก....เธอ ถ้าเธอ...อึ๊ก....อาววว..ช้านไปส่งที่บ้าน

ตาขี้เมาทำท่าเหมือนจะอ้วก ทำไมคำพูดแค่สามคำที่หลุดออกจากปากตานี่มันถึงได้ยาวกว่าปกติน่ะ -_-

ขอโทษนะ ฉันคงจะทำอย่างนั้นไม่ได้หรอก เพราะในกระเป๋านายมันมีเงินอยู่แค่ 1000 ปอนด์ ฉันต่อรอง ทำไมฉันถึงกลายเป็นโลภแบบนี้น่ะ เมื่อก่อนฉันไม่เคยเห็นแก่เงินขนาดนี้ อืมม์ ฉันหมายถึง ฉันยังไม่เคยไม่รู้จักพอแบบนี้ต่างหาก และอีกอย่างตอนนี้ฉันรู้สึกเหมือนกับว่าตัวเองนั้น ไม่ต่างอะไรไปจากคนบ้า ที่มายืนต่อรองค้าจ้างกับคนขี้เมา

ถ้า...อึ๊ก...ช้านนถึง..บ้านนนน...ช้าน..จาจ่าย...อีก...1000 ปอนด์ 

เท่าที่สังเกตุมา ตานี่จะพูดจำนวนเงินได้ชัดที่สุด แต่ไม่เป็นไรจำนวนเงินมันชัดเจนมาก สองพันธ์ปอนด์ กะอีแค่เอาคนไปส่งที่บ้าน มันน่าจะคุ้มกันน่ะ และอีกอย่างคืนนี้ฉันคงจะกลับไปบ้านไม่ได้ งานก็ไม่ได้ทำ มีโอกาศทองมาถึงมือขนาดนี้ ฉันไม่ควรจะปล่อยให้มันหลุดไปได้ และแล้วฉันก็ควักเงินออกจากกระเป๋าสตางค์ของเขา แล้วยัดเงิน 1000 ปอนด์ลงในกระเป๋าเครื่องเล่นเอ็มพีสามที่พกติดมาด้วย ก่อนจะรื้อหาที่อยู่ของตานี่ในกระเป๋า

เจนนี่ เชอรี่ เจฟรี แมนดี้ ให้ตายเถอะ ตาขี้เมานี่มีเบอร์โทรศัพท์สาวๆซักล้านเบอร์ได้เลยมั้ง ฉันดึงกระดาษที่เต็มไปด้วยเบอร์โทรศัพท์ออกมาแล้วยัดมันกลับไปที่เดิม เพราะไอ้รายชื่อสาวๆพวกนี้คงจะไม่ได้ช่วยให้ฉันหาบ้านตาขี้เมาได้แน่ๆ

อึ๊ก..

ตาบ้านั่นสะอึก ท่าทางโซเซของเขาบงบอกว่าเขาคงจะไม่รอดแน่ถ้าคืนนี้เขาไม่กลับไปถึงบ้าน

โคร๊ม!!!

ว๊าย!!”

ตาบ้านั่นล้มลงมาจนฉันหงายหลังตึง  หัวเกือบจะฟาดกับพื้น แต่เพราะความมีไหวพริบดี ฉันจึงยกมือขึ้นมารองหัวเอาไว้ก่อน ให้ตายเถอะ ฉันรู้สึกเจ็บมือชะมัด

วันนี้มันวันซวยชัดๆ

ฉันสบทอย่างไม่สบอารมณ์ แล้วยกกระเป๋าที่ติดหนึบอยู่ที่มือขึ้นมาดู ตาบ้านี่ตัวหนักจริงๆตอนนี้ฉันมองดูเหมือนขอทานข้างถนนเลย ฉันกำลังนอนอยู่บนถนนอย่างหมดสภาพ มิหนำซ้ำยังมีคนแปลกหน้ามานอนทับอีกต่างหาก

“^o^ โย่ว นี่ไงเจอแล้ว ที่อยู่ตาขี้เมา

ฉันร้องออกมาอย่างดีใจ  และตอนที่ฉันกำลังดีใจอยู่นั้น ก็รู้สึกเหมือนมีอะไรกำลังบีบหน้าอกฉันอยู่ O_o อ๊ากกกกกก มือของตาขี้เมา

ผลัก!!!

ฉันถีบเขาจนหงายหลังตึง หน่อยแน่ แค่ล้มลงมาทับยังพอให้อภัยได้ แต่มาหยิบมาจับหน้าอกฉันเล่นน่ะหรอ อย่าฝันเลยตาบ้าเอ้ย ฉันกำลังจะเตะตานั่นเข้าซักป๊าบใหญ่ แต่ก็ต้องหยุดชงัก โอ้พระเจ้า OoO  หมวกของเขากลิ้งไปกองอยู่กลางถนน โอ๊วไม่นะ พระเจ้าทรงโปรด บอกฉันมาเถอะว่ามันไม่จริงงงง..............


⊱✿⊰☆
•.¸¸.•´¯`•.¸¸.¤Ⓜⓒⓕⓛⓨ¤.¸¸.•´¯`•.¸¸.•☆⊱✿⊰

 

 

⊱✿⊰☆•.¸¸.•´¯`•.¸¸.¤Ⓜⓒⓕⓛⓨ¤.¸¸.•´¯`•.¸¸.•☆⊱✿⊰

⊱✿⊰☆•.¸¸.•´¯`•.¸¸.¤Ⓜⓒⓕⓛⓨ¤.¸¸.•´¯`•.¸¸.•☆⊱✿⊰

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

51 ความคิดเห็น