DADDY'OOO ซ่อนรัก [ทำมือ+E-book]

ตอนที่ 47 : ดวงใจของผาชัน 8 : โลกของผา [loading....100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,686
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 98 ครั้ง
    16 ส.ค. 62








8

หัวใจของใบบัว


เอ่อ.. เรื่องที่เราจะบอกก็มีแค่นี้แหละ ถ้าเป็นไปได้เริ่มงานวันเสาร์นี้เลยก็ดี

อ่าห่ะ

“…”

สั่งอะไรหน่อยไหม ตั้งแต่เดินเข้ามาใบบัวยังไม่สั่งน้ำเลยนิผาพูดขึ้นก่อนจะชี้มาตรงเมนูที่วางอยู่ตรงหน้าฉันเพราะพนักงานในร้านเอามาให้สักพักแล้วแต่เพราะฉันมัวแต่คิดโน่นคิดนี่ก็เลยลืมไปซะสนิทเลย หลังจากเดินไปสั่งโกโก้พร้อมจ่ายเงินเสร็จเรียบร้อยฉันก็เดินกลับมานั่งที่โต๊ะเดิมจึงทันได้เห็นว่าผากำลังคุยอยู่กับใครบางคนซึ่งเป็นนักศึกษาผู้หญิง เธอคนนั้นกำลังยืนคุยกับผาซึ่งนั่งอยู่ที่เดิม ผู้หญิงคนนั้นโน้มหน้าลงมาจนกระทั่งระยะห่างจากใบหน้าของผาไม่มากแถมยังการพูดคุยที่ดูเหมือนสนิทสนมกัน รอยยิ้มที่ดูยั่วยวน รวมไปถึงการแต่งกายด้วยชุดนักศึกษาที่ค่อนข้างรัดรูปเล็กน้อยนั่น ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเธอคนนั้นคงอยู่ในสถานะที่ไม่ธรรมดา

ใบบัว นี่เพื่อนเรา ชื่อปาแปงจังหวะที่ผาหันมาเห็นว่าฉันกำลังยืนอยู่เขานิ่งไปเล็กน้อยก่อนจะแนะนำให้ฉันรู้จักกับเพื่อนสาวคนดังกล่าว ฉันจึงพยักหน้ายิ้มๆ และเดินไปนั่งที่เดิม

นี่เหรอใบบัว ได้ยินชื่อมาตั้งนานแล้วดีใจที่ได้รู้จักนะ พอดีว่าเราเป็น..ปาแปงเงียบไปก่อนจะอมยิ้มด้วยลักษณะท่าทางที่ดูไม่เป็นธรรมชาติเลยสักนิด เพื่อนกับผาน่ะ

อ๋อ นั่งด้วยกันก็ได้นะเดี๋ยวเราก็ไปแล้วฉันตอบกลับไปพลางหันมองทั้งปาแปงและผาชันที่กำลังนั่งมองฉันด้วยใบหน้าเรียบเฉยดังเดิม

ไม่ดีกว่าจ๊ะ พอดีเมื่อกี้นี้เดินผ่านหน้าร้านแล้วเห็นผาพอดีก็เลยแวะมาทักเฉยๆ ได้ข่าวว่ากำลังนั่งคุยเรื่องงานกันอยู่

ฉันยิ้มตอบกลับไปใช่ แต่ตอนนี้เราคุยธุระกันเสร็จแล้ว

ใครบอกเสร็จคราวนี้เลยกลายเป็นทั้งฉันและปาแปงหันหน้าไปมองเจ้าของคำพูดนั้น เรายังมีเรื่องที่ต้องคุยกันอีกนะใบบัวอย่าลืมสิแถมยังจ้องหน้าฉันกลับอย่างไม่สะทกสะท้านใดๆ ทั้งสิ้น

เอาล่ะๆ ไม่ต้องทะเลาะกัน อย่างที่บอกว่าเราแค่ผ่านมาเฉยๆ เอาไว้คราวหน้าดีกว่านะใบบัว คาดว่าเราคงได้มีเรื่องสนทนากับใบบัวอีกยาวเลยปาแปงหันมาส่งยิ้มหวานให้ฉันแต่ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมฉันถึงได้รู้สึกว่าภายใต้รอยยิ้มนั้นมันดูมีอะไรแอบซ่อนอยู่ คราวนี้ปาแปงหันกลับไปตบแก้มผาเบาๆ ก่อนจะก้มลงกระซิบคำพูดที่ข้างหู และแน่นอนว่ามันเป็นการกระซิบที่ดังพอให้ฉันได้ยินด้วย

อย่าลืมมาหาที่ห้องนะเพื่อน

ฉันเผลอกัดริมฝีปากตัวเองเบาๆ ก่อนจะแสร้งหันหน้าไปทางอื่น บอกไม่ถูกเหมือนกันว่ารู้สึกยังไงกันแน่แต่จู่ๆ มันก็รู้สึกวูบโหวงที่หัวใจแปลกๆ ในอดีตฉันเคยรู้สึกกับผู้ชายตรงหน้ามากเกินกว่าคำว่าเพื่อน ฉันเคยปฎิเสธและไม่ยอมรับความรู้สึกของตัวเองเพราะคิดว่าอาจจะเป็นแค่ความรู้สึกหวั่นไหวของผู้หญิง สุดท้ายวันเวลากลับยิ่งตอกย้ำถึงความรู้สึกที่ฉันมีต่อเขาให้ชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ และทุกอย่างมันก็ถูกทำลายลงด้วยคำพูดทำร้ายจิตใจของคนที่ฉันแอบรัก ที่ผ่านมาฉันพยายามลืมเขา เลี่ยงการเจอ การพูดคุย แม้กระทั่งการเห็นหรือสบตากันตรงๆ จนดูเหมือนว่าเราทั้งคู่กลายเป็นคนแปลกหน้าต่อกันเพราะหวังว่าความเคยชินเหล่านั้นอาจจะทำให้ฉันกลับมามองที่ความเป็นจริงในปัจจุบันมากกว่าความรู้สึกลึกๆ ที่มีอยู่ แต่สุดท้ายก็ดูเหมือนว่าสิ่งที่ฉันพยายามทำมาตลอดเกือบหนึ่งปีจะไม่เป็นผล.. ฉันยังคงรู้สึก

แผลที่ข้อเท้าดีขึ้นไหมคนตรงหน้าทำลายความเงียบและความนึกคิดของฉันให้หยุดลง ผู้หญิงที่ชื่อปาแปงอะไรนั่นออกไปแล้ว

ดีขึ้น ไม่เจ็บแล้วฉันตอบกลับเสียงเบา

ส่วนเรื่องไอ้พวกเวรนั่นเดี๋ยวเราจัดการเอง

จัดการยังไง ผาจะไปมีเรื่องกับพวกนั้นอีกแล้วเหรอ

เรามีวิธีจัดการของเราไม่ต้องห่วงหรอก

เราไม่ได้ห่วงนะ เราแค่ไม่อยากให้ผามามีเรื่องเจ็บตัวเพราะเราฉันรีบย้อนกลับทันทีที่เขาพูดจบก่อนจะรีบหลบสายตาอมยิ้มที่มองมาอยู่ก่อนแล้ว ไม่ชิน ฉันไม่ชินเลยจริงๆ กับการที่ต้องมานั่งคุยกับเขาสองคนแบบนี้เป็นเวลานานๆ

โอเคๆ ก็ไม่ได้อะไรซะหน่อย รู้แล้วว่าไม่ได้ห่วงเอาเป็นว่าเดี๋ยวเรื่องนี้เราจัดการต่อเอง คิดว่าพวกมันคงไม่กล้ามายุ่งกับใบบัวแล้วล่ะ

ถ้างั้นก็สัญญาก่อนสิว่าจะไม่ไปมีเรื่องกับคนพวกนั้น

ถึงขนาดต้องสัญญาเขายิ้มนิดๆ

ใช่ เพื่อเป็นหลักประกันว่าผาจะไม่ไปมีเรื่องกับคนพวกนั้นอีก บอกตรงๆ ก็ได้ว่าเราไม่สบายใจถ้ารู้ว่าเพื่อนต้องเจ็บตัวเพราะเราอีก

แล้วถ้าเราสัญญาสมมุติถ้าเราไปมีเรื่องอีกใบบัวก็ไม่รู้..

เราเชื่อใจผา เรารู้ว่าผาเป็นคนยังไงฉันตอบกลับทั้งๆ ที่คนตรงหน้ายังพูดไม่ทันจบประโยคด้วยซ้ำ ผาดูอึ้งไปเล็กน้อยทันทีที่ฉันพูดจบแต่มันก็แค่ไม่กี่วินาทีเท่านั้นที่เขาดูมีสีหน้าแปลกใจ

โอเค เราสัญญาว่าจะไม่มีเรื่อง

ฉันไม่ตอบกลับได้แต่ถอนหายใจเบาๆ ด้วยความโล่งอก ไม่รู้ว่าทำไม เพียงแค่คำพูดว่าสัญญาเพียงไม่กี่คำแต่มันกลับทำให้ฉันเชื่อสนิทใจว่าเขาจะทำอย่างที่พูดจริงๆ

 

หลังจากวันนั้นเราสองคนก็ไม่ได้คุยอะไรกันมากมาย อันที่จริงก็ยังทำตัวปกติต่อกันเพียงแค่ว่าหลังจากที่เราเคลียร์ปัญหาที่ผ่านๆ มาตอนอยู่ที่คอนโดของผา ความสัมพันธ์ของเราทั้งคู่ก็ดูเหมือนว่าจะไม่มึนตึงเหมือนแต่ก่อนเท่าไหร่ อย่างน้อยฉันก็เริ่มกล้าที่จะส่งยิ้มให้เขาในบางครั้งที่เราบังเอิญเจอกันหรือต้องนั่งเรียนด้วยกัน อีกอย่างเลยก็คืออย่างน้อยฉันก็รู้สึกว่าผาดูมึนตึงและเย็นชากับฉันน้อยลงกว่าแต่ก่อนอยู่มากแต่ก็ไม่ถึงขั้นเล่นตบหัวแบบที่ทำกับแต้วและเอ๋ย

วันนี้เป็นวันแรกที่ผาจะต้องมาสอนพิเศษให้บูม ฉันเดินวนไปวนมาในห้องนอนด้วยความรู้สึกกังวลแปลกๆ ไหนจะท่าทีดื้อดึงของบูมตอนที่รู้ว่าผาจะมาเป็นครูสอนพิเศษให้อีก

ตรงๆ เลยนะเจ๊ใบบัว บูมไม่อยากเรียนหรือติวอะไรทั้งนั้น อีกอย่างบูมก็ไม่ค่อยอยากเจอหน้าเพื่อนเจ๊คนนี้ด้วย

ไหนบอกว่าไม่เคยรู้จักหรือมีปัญหาอะไรกันไง

ก็ไม่เคย แค่ไม่ชอบ

แต่พี่ตกลงกับเขาแล้วนะ พ่อกับแม่ก็รู้เรื่องนี้

แล้วก็ไม่มีใครถามความคิดเห็นบูมสักนิด

หลังจากที่เราถกเถียงปัญหาเรื่องนี้กันบูมก็ดูหัวเสียมากๆ หมอนั่นปิดประตูขังตัวเองอยู่ในห้องและไม่ยอมออกมาพบใครอีกเลย พอพ่อรู้เรื่องนี้ก็ไม่พอใจยกใหญ่จนถึงขั้นมีปากมีเสียงกันเมื่อคืน

ฉันไม่เข้าใจว่าแกจะดื้อดึงอะไรหนักหนากับเรื่องเรียน ปัญหานี้เราตกลงกันก่อนที่แกจะมากรุงเทพแล้วไม่ใช่เหรอ

ใครตกลงกับพ่อ ผมไม่เคยพูดอะไรทั้งนั้นที่ผมอยากมากรุงเทพเพราะอยากเจอหน้าเจ๊ใบบัว.. แค่นั้น

แค่นั้นงั้นเหรอ? แล้วเรื่องเรียนแกล่ะ

พ่อไม่ต้องห่วงหรอก ผมเอาตัวรอดได้

เสียงโต้เถียงของพ่อกับบูมเริ่มดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้มาจากห้องรับแขกข้างล่าง บางทีพ่อกับบูมอาจจะทะเลาะกันมาสักพักแล้ว แม่ที่กำลังจับแขนพ่ออยู่มองมาทางฉันด้วยสายตาเป็นกังวลเห็นแบบนั้นฉันจึงเดินเข้าไปตบไหล่บูมเบาๆ เป็นเชิงว่าให้ใจเย็น และสิ่งเพิ่งฉันเพิ่งรู้อีกอย่างนึงก็คือน้องชายของฉันคนนี้เจ้าอารมณ์ไม่เบาเลยทีเดียว

แกมันดื้อพ่อพูดเสียงดังอย่างโมโห

ยังไงผมก็ยังขอยืนยันคำเดิมว่าผมไม่ต้องการเป็นในสิ่งที่พ่ออยากให้เป็น ชีวิตเป็นของผมและถ้าพ่อยังบังคับแบบนี้อีกผมก็จะไม่อยู่ที่นี่พูดจบบูมก็เดินหนีออกไปจากบ้านทันที ส่วนฉันที่กำลังคว้าตัวน้องไว้กลับต้องสะดุ้งด้วยความตกใจเมื่อพ่อดันคว้าทั้งหนังสือและแจกันที่อยู่ใกล้มือตามหลังบูมไปด้วยความโมโห

เคร้ง!

เออ ให้มันได้อย่างงี้สิ แกคงไม่รู้สินะว่าฉันทั้งรักทั้งห่วงแกขนาดไหน ทำไมถึงไม่เคยรับฟังและเห็นถึงความหวังดีของฉันบ้าง

พ่อคะ ใจเย็นๆ สิ ถ้าพ่อโมโหจนเป็นอะไรขึ้นมาหนูจะทำยังไงฉันกับแม่ช่วยกันพยุงพ่อกลับไปนั่งที่โซฟา ส่วนแม่ก็คอยพูดปลอบให้พ่อใจเย็นลง เหมือนกันไม่มีผิดจริงๆ ทั้งพ่อทั้งบูม ไม่แปลกใจเลยสักนิดว่าบูมได้นิสัยเจ้าอารมณ์และใจร้อนมาจากใคร ตั้งแต่ที่บูมมากรุงเทพพ่อกับบูมพูดดีกันได้ไม่กี่คำ ไม่ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งต้องหาเรื่องมาปะทะคารมกันตลอด

ใบบัวไปตามน้องเถอะลูก ทางนี้แม่ดูเองนะไม่รู้ป่านนี้ไปถึงไหนแล้วบูมเพิ่งมากรุงเทพไม่รู้จักใครเดี๋ยวจะเกิดเรื่องไม่ดีขึ้น

จองหองล่ะสิไม่ว่าเสียงพ่อดังขึ้นอีกครั้งส่วนแม่ก็ได้แต่ส่ายหน้าไปมาอย่างอ่อนอกอ่อนใจ

เห็นแบบนั้นฉันก็รีบเดินออกมาจากบ้านเพื่อไปตามหาบูม ตอนที่ออกมาก็ไม่พบวี่แววของบูมแล้วซึ่งฉันเดาว่าหมอนั่นน่าจะโบกรถที่ขับผ่านไปมาออกไปจากหมู่บ้านแล้ว และจังหวะนั้นเองคนที่ฉันกำลังรอคอยอยู่เมื่อไม่กี่นาทีที่แล้วก็ก้าวเท้าลงมาจากรถยนต์ ฉันจำได้ทันทีว่านั่นเป็นรถของโอม ผามองมาทางฉันด้วยสีหน้างุนงงก่อนจะเดินมาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าฉันๆ ไม่แน่ใจว่าเวลานี้มันเกิดอะไรขึ้น มันเป็นเพราะฉันหมดหนทางหรือไม่รู้ว่าจะหันหน้าไปทางไหน ทั้งเรื่องของพ่อกับบูม เรื่องครอบครัว ไหนจะเรื่องของคนตรงหน้านี้อีก มันแย่มากจริงๆ นะ

ขอโทษนะผา แต่วันนี้บูมทะเลาะกับพ่อตอนนี้เราไม่รู้เลยว่าน้องหายไปอยู่ที่ไหน ขอโทษที่ทำให้เสียเวลาแต่เดี๋ยวเรา...ฉันชะงักคำพูดไว้เพียงแค่นั้นเพราะจู่ๆ คนตรงหน้าก็เอื้อมมือมาปาดน้ำตาให้ฉัน เขาลูบหัวฉันเบาๆ ก่อนจะพาไปนั่งที่ชิงช้าภายในสวน

ใจเย็นๆ ค่อยๆ พูด ตั้งสติแล้วเล่าให้เราฟังว่าเกิดอะไรขึ้นนี่เป็นครั้งแรกที่เขามองฉันด้วยสายตาอ่อนลงแบบนี้ เป็นครั้งแรกที่ฉันรู้สึกว่าตัวเองไม่ใช่คนแปลกหน้าสำหรับเขา ฉันเงียบก่อนจะหันหน้าหนีไปทางอื่น

มองหน้าเราสิไม่พูดเปล่าแต่เขากลับยื่นมือทั้งสองข้างมากอบกุมที่สองข้างแก้มของฉันคล้ายบังคับให้เราหันมาสบตากัน

ไว้ใจเราใช่ไหม

ฉันพยักหน้าก่อนจะปล่อยน้ำตาให้ไหลอาบแก้มอย่างห้ามไม่อยู่





[loading....100%]






TALK

**ขอโทษนะคะทุกคน ไม่หายแล้วจ้าาา รอบนี้จะอัพยาวจนจบพร้อมต่อเรื่องใหม่เลย

หลังจากแอบสุ่มไปนาน หลงรักคู่นี้จังเลย บอกไม่ถูก แต่เป็นคู่ที่ล้อเล่นกับความรู้สึกกันหนักมาก แอบเขียนยากด้วย มาม่ากระจุยกระจาย 



-ผาชัน-



-ใบบัว-



-บูม-


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 98 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,800 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 19:33

    ผีอิกไปแล้วเหรอผาซัน

    #4,883
    0
  2. #4877 paspraew (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 16:35

    เจ้าบูมอย่าดื้อ เดะตีตายเฃยนิ! อย่ามาทำให้ใบบัวร้องไห้ ใครหน้าไหนก็ตาม!

    #4,877
    0
  3. #4864 firstzy93 (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 12:07
    สงสารใบบัวจัง
    #4,864
    0
  4. #4863 TonYah (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 10:31
    มาแล้วววว ขอเยอะๆเลยค่ะ
    มาบ่อยๆทุกวันยิ่งดีเลยยย
    #4,863
    0
  5. #4862 annjaijai (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 06:57

    อยากอ่านต่อแล้วคะ
    #4,862
    0
  6. #4861 ✨•P•u•y•z•Z•i•i•✨ (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 00:03
    โถ่ววววีวิตของใบบัว // เย้เย้ไรท์มาแล้ววววว
    #4,861
    0
  7. #4860 Mee I'ya (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 23:30
    รอเสมอค่ะ
    #4,860
    0
  8. #4859 Tin2551 (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 23:20

    เจิมมมมม
    #4,859
    0
  9. #4858 MinPark (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 23:13
    ไรท์มาแล้วววววว//น้ำตาไหล
    #4,858
    1
    • #4858-1 Koy-goi(จากตอนที่ 47)
      5 มีนาคม 2562 / 23:24

      ตอนแรกๆก็คิดว่าจะแค่ 4 -​5 ตอนจบ

      ชอบคู่นี้ค่ะ หลงรักตั้วแต่ตอนลุงผาเลี้ยงหลานล่ะ..
      #4858-1
  10. #4857 Poppy_pims ^-^ (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 23:11
    มาแล้ววววว ขอบคุณงับบบ
    #4,857
    0
  11. #4856 Atthaworn (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 23:06
    เรารออยู่นะ ต่อจากฝาน ฝานเลย
    #4,856
    0
  12. #4855 Blueroseryy (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 22:57
    รอค้าาา
    #4,855
    0
  13. #4854 MinPark (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 22:53
    รออยู่นะค้าาา<3
    #4,854
    0
  14. #4853 Poppy_pims ^-^ (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 22:51
    กำลังใจในการสอบไฟนอลมาแล้ววววว
    #4,853
    0
  15. #4852 TUTEENOI (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 22:46
    รอแบบใจจดใจจ่อเลยค่ะ
    #4,852
    0
  16. #4851 firstzy93 (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 22:39
    รอค่าาาา
    #4,851
    0
  17. #4850 SaovaneeMada (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 22:37
    เจิมๆๆจ้า
    #4,850
    0