DADDY'OOO ซ่อนรัก [ทำมือ+E-book]

ตอนที่ 45 : ดวงใจของผาชัน 7 : ครูสอนพิเศษจำเป็น [loading....150%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,842
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 94 ครั้ง
    16 ส.ค. 62







7

หัวใจของใบบัว


บูมไม่ยกมือขึ้นไหว้หลังจากที่ฉันแนะนำผาชันให้รู้จัก น้องชายของฉันทำเพียงแค่พยักหน้ารับรู้ ในขณะที่ผาเองก็นิ่งไม่ต่างกัน หลังจากนั้นบูมก็เป็นคนพยุงฉันมาที่รถซึ่งจอดไว้ตรงลานจอดรถโดยไม่สนใจที่จะบอกลาใครเลย ส่วนฉันก็ทำได้เพียงหันไปพยักหน้าขอบคุณและบอกลาคนที่ยืนนิ่งด้วยสีหน้าไม่บ่งบอกอารมณ์ใดๆ

เดี๋ยวๆ บูมฟังพี่ก่อน บูมเคยมีปัญหาอะไรกับเพื่อนพี่หรือเปล่าฉันทักขึ้นตอนที่เราทั้งคู่เดินมาถึงลานจอดรถ

เปล่านิ ไม่เคยรู้จักกันมาก่อนแล้วจะมีปัญหากันได้ไงเจ๊ก็บ้าบอดีเนอะบูมยิ้มด้วยสีหน้าขี้เล่นตามสไตล์ก่อนจะเดินมาเปิดประตูรถให้ฉันเข้าไปนั่ง

แต่เมื่อกี้นี้พี่เห็นนะว่าบูมกับผาจ้องหน้ากันเหมือนกับคนไม่ถูกหรือไม่ชอบหน้ากัน

แหม บูมก็แค่ลองเชิงผู้ชายคนนั้นไปอย่างงั้นแหละ เขาเป็นใครก็ไม่รู้อยู่ดีๆ เจ๊ก็มาอยู่ที่คอนโดของเขาถึงจะบอกว่าเป็นเพื่อนก็เหอะนะ อีกอย่างบูมก็มีพี่สาวแค่คนเดียวแปลกตรงไหนที่จะหวงบูมพูดแต่ไม่ยอมสบตาฉันตรงๆ จนกระทั่งจัดที่นั่งด้านข้างคนขับให้ฉันเรียบร้อยพร้อมช่วยคาดเข็มขัดนิรภัยก่อนจะเดินวนกลับมานั่งตำแหน่งประจำคนขับน้องชายตัวแสบก็ยังไม่ลืมที่จะหันมาย้ำกับฉันอีกครั้ง น้องชายคนนี้หวงพี่สาวมาก เข้าใจไหมครับเจ๊

อะ อืม เป็นบ้าอะไรเนี่ยฉันพูดยิ้มๆ ก่อนจะแกล้งผลักหัวน้องตอบกลับไป

 


PHA SPECIAL

ผมกดเปลี่ยนช่องโทรทัศน์ไปมาแต่ความคิดและจิตใจไม่ได้จดจ่ออยู่กับมันเลยสักนิด ยอมรับว่าค่อนข้างแปลกใจและตกใจมากที่เด็กนั่นมาโผล่ที่คอนโดผมและที่สำคัญดันเป็นน้องชายของใบบัวซะด้วย อะไรมันจะโลกกลมขนาดนี้ ก็ถึงว่าทำไมวันนั้นผมถึงรู้สึกว่าเด็กนั่นหน้าคุ้นๆ

ก็จะไม่คุ้นได้ยังไงวะ เจอหน้าพี่สาวเขาอยู่ทุกวันผมหัวเราะกับตัวเองด้วยความรู้สึกที่บอกไม่ถูกเหมือนกัน นี่เป็นครั้งแรกที่ผมรู้สึกเหมือนกับว่าตัวเองกำลังหน้าแตกหมอไม่รับเย็บ

เฮ้ย ไอ้เพื่อนหัวเราะอะไรวะเกมส์ก็ไม่ไปเล่นด้วยกันอยู่ดีๆ ก็หายหัว

ไอ้โอมที่เพิ่งกลับมาจากดวลเกมส์ที่หอเพื่อน มันตรงดิ่งมาที่ผมก่อนจะโยนกระเป๋าอัดท้องโชคดีที่ผมรับไว้ทัน ส่วนมันก็เดินไปเปิดตู้เย็นหยิบขวดน้ำออกมาดื่ม

มีธุระนิดหน่อย

ธุระอะไรอ่ะ กับใบบัวเหรอ

เปล่า มึงก็รู้ว่าเขาเหม็นขี้หน้ากูจะตายกูจะไปมีธุระอะไรกับเขาได้

มีตัดพ้อๆมันยังส่งเสียงล้อเลียนไม่เลิกผมจึงแกล้งโยนกระเป๋าคืนใส่มันโห่ ไรวะแค่นี้ทำเป็นรับไม่ได้ พูดเรื่องจริงก็เจ็บตัวอีกกู

ไร้สาระทั้งนั้นพูดจบผมก็เดินไปคว้ากระเป๋ากับหมวกกะว่าจะออกไปหาอะไรเย็นๆ กระแทกปากแก้เครียดแต่ไอ้เพื่อนตัวดีก็ดันมาคว้าคอเสื้อผมไว้ก่อน อะไรของมึงอีกไอ้โอม เรื่องเยอะนะมึงปล่อยเลยกูจะไปข้างนอก

จะไปไหน ทำงานเหรอหยุดสักวันสิวะ พักผ่อนบ้างไรบ้างกูมีธุระจะคุยกับมึงด้วย

เรื่องอะไรอีก ถ้าเป็นเรื่องใบบัวนี่จบไปเลยนะกูไม่มีอะไรจะพูดผมรีบย้อนกลับอย่างรู้ทัน ไม่เข้าใจว่ามันจะอะไรกับผมนักหนา

ทำไมมึงถึงคิดว่ากูจะพูดเรื่องของใบบัวล่ะมันทำหน้าทะเล้นใส่ผมไม่เลิกแถมยังจับผมโยนใส่โซฟาพร้อมทั้งโยนกระป๋องเบียร์มาให้ด้วย

จะไปรู้เหรอ ก็เห็นมึงพูดแต่เรื่องนี้คราวก่อนมึงก็เพิ่งมาสารภาพกับกูว่าชอบเขาไม่ใช่หรือไงผมแค่นยิ้มนิดๆ ก่อนจะเปิดกระป๋องเบียร์ขึ้นดื่ม

นี่ไงล่ะ กูถึงได้บอกว่ามีเรื่องจะคุยด้วย

ก็ไม่พ้นเรื่องเดิม

เห็นว่ามึงเป็นคนโลภวันๆ เอาแต่หาเงินเข้ากระเป๋าก็เลยมีงานมาเสนอ

หืมผมขมวดคิ้วด้วยความสงสัยพร้อมกับจ้องไอ้โอมที่ยืนพิงตู้โชว์อยู่ฝั่งตรงข้าม มันยังคงกระดกเบียร์เย็นๆ ด้วยท่าทางที่ดูสบายอกสบายใจ งานอะไรวะ มึงก็รู้ว่างานที่กูทำอยู่ตอนนี้มันก็เยอะแล้วอีกอย่างกูก็ยังต้องเรียน ต้องอ่านหนังสือ ต้องติวสอบ ไหนจะรับจ็อบโน่นนี่นั่น มีเงินเข้ากระเป๋าจนใช้ไม่ทันแล้...

เป็นครูสอนพิเศษ

ผมยังพูดยังบ่นไม่ทันจบประโยคไอ้โอมก็แทรกขึ้นมาก่อนอย่างรู้งาน

สอนใคร

น้องชายของใบบัว

เฮ้ย เดี๋ยวๆ คือเรื่องนี้กูจำได้ว่าวันนี้มึงเป็นคนพูดกับใบบัวเองว่าหาคนสอนพิเศษให้น้องชายเขาได้แล้วผมวางกระป๋องเบียร์ลงบนโต๊ะด้วยความไม่เข้าใจ ผมไม่แน่ใจว่าไอ้เพื่อนเวรที่กำลังยืนทำท่าทางสบายอกสบายใจอยู่ตรงหน้ามันกำลังเล่นตลกอะไรอยู่กันแน่

ก็ใช่ไง กูหาได้แล้วซึ่งก็คือมึง

แต่เรื่องนี้มึงไม่เคยบอกกูเลยนะ กูเพิ่งรู้จากมึงเดี๋ยวนี้เลยแบบนี้มันก็เท่ากับว่ามึงมัดมือชกกูชัดๆ

เอ้า ก็กูไม่มีทางเลือกนี่หว่าตอนที่นั่งอยู่ในร้านเมื่อเย็นไอ้ไธแม่งก็เสือกอยู่ด้วยกูนึกอะไรไม่ออกก็เลยเอาเรื่องหาครูสอนพิเศษได้แล้วขึ้นมาอ้างเพราะคิดว่าถ้าพูดเรื่องนี้ยังไงใบบัวก็ต้องสนใจแน่นอน อีกอย่างมึงก็รู้ว่ากูชอบใบบัวกูก็เลยไม่อยากให้ใบบัวไปนั่งใกล้ไอ้ไธ

กูก็เลยต้องเดือดร้อนไปด้วยเนี่ยนะ เรื่องนี้มันไม่แฟร์กับกูเลยผมขึ้นเสียงด้วยความหงุดหงิด จริงๆ นะ ผมไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมตัวเองต้องหงุดหงิดทั้งๆ ที่ใบบัวก็เป็นเพื่อน

หน่า ถือว่าช่วยเพื่อนไม่ได้เหรอทั้งกูและใบบัวก็เป็นเพื่อนมึงไงตอนนี้เพื่อนทั้งสองกำลังเดือดร้อนต้องการความช่วยเหลือ ใบบัวต้องการหาครูสอนพิเศษให้น้องส่วนกูก็อยากให้มึงช่วยกันไอ้ไธออกไปจากใบบัว เรื่องแค่นี้เองพี่ผาทำได้อยู่แล้ว หน่านะๆๆๆไม่พูดเปล่าแต่ไอ้โอมมันยังเดินมานั่งข้างๆ ผมแถมยังเอาหน้าถูไถที่แขนผมประหนึ่งว่าตัวเองเป็นลูกแมวน้อยที่แสนน่ารัก

โอม คืองี้นะมึงก็รู้ว่ามันยาก ไม่ใช่ว่ากูไม่อยากช่วยมึงแต่มึงก็รู้ว่าความสัมพันธ์ระหว่างกูกับใบบัวน่ะไม่ค่อยดีเท่าไหร่ ถ้ากูไปสอนพิเศษให้น้องชายเขากูก็อาจจะต้องเจอหน้าเขาบ่อยๆ ซึ่งมันคงอึดอัดใจน่าดูผมปรับน้ำเสียงให้ดูซีเรียสเป็นการเป็นงานมากขึ้นทั้งยังพยายามใช้เหตุผลตามหลักความเป็นจริงมาพูด

หืมมม ไม่ม้างงงงง มึงก็คิดไปเอง ใบบัวนิสัยดีจะตายต่อให้มึงกับเขาเคยทะเลาะกันแต่ยังไงใบบัวก็ต้องให้เกียรติมึงมั่งแหละเพราะว่ามึงไปในฐานะครูสอนพิเศษ กูเชื่อว่าใบบัวแยกเรื่องงานกับเรื่องส่วนตัวได้

มึงไม่เข้าใจหรอกผมย้ำอีกครั้ง

อีกอย่างเลยนะที่กูเลือกมึงเพราะกูเห็นว่ามึงนั่นแหละเหมาะสมที่จะเป็นครูสอนพิเศษให้น้องชายใบบัวที่สุดแล้ว มึงเรียนเก่ง นิสัยเงียบขรึม เป็นผู้ใหญ่ มีเหตุมีผลซึ่งกูคิดว่ามึงน่าจะคุมความประพฤติและดูแลน้องชายของใบบัวได้ กูได้ข่าวมาว่าเจ้านั่นเกเรไม่เบา ยังไงดีวะ ก็ถือซะว่าเจ้านั่นเป็นน้องของมึงเหมือนฝานฝานไง

ไม่เหมือน ฝานฝานมันน้องสาวกูแต่เด็กนั่นไม่ใช่

ไม่เหมือนตรงไหน น้องชายใบบัวอายุก็ไม่ได้ห่างจากน้องฝานฝานมากเลย ตอนน้องฝานฝานเกเรมึงก็ยังคุมได้เลย

เอ้า ไอ้เวรกูก็บอกอยู่ว่านั่นมันน้องกูถ้ากูไม่ดูแลแล้วใครจะดูแล

เออ มันก็คือกันนั่นแหละเชื่อกูสิมึงทำได้

ไม่มีทางผมย้ำ

มึงไม่มีทางเลือกเพราะกูรับปากใบบัวไปแล้ว ทำไมวะเรื่องแค่นี้มึงช่วยเพื่อนไม่ได้เลยเหรอ หรืออันที่จริงแล้วมึงกลัวใบบัวใช่ม่ะ หรือมึงกลัวใจตัวเอง อะไรยังไง หืออไอ้โอมก็ยังคงเซ้าซี้ไม่เลิกจนผมต้องพยายามแกะมือมันออกจากแขนด้วยความรำคาญ

เปล่า กูไม่ได้กลัวอะไรทั้งนั้นแหละ

ถ้างั้นก็ไปเหอะ ถือซะว่าช่วยเพื่อน

กูขอคิดดูก่อน

ให้ตายสิวะ ครั้งแรกที่ผมเจอน้องชายของใบบัวคือวันที่ผมทำงานอยู่ที่คลับ วันนั้นมีแก๊งวัยรุ่นมาตามตื้อฝานฝานแต่น้องสาวผมไม่ได้เล่นด้วยแล้วก็ได้น้องชายของใบบัวนี่แหละที่มาช่วย ก็นิสัยของผมมันเป็นแบบนี้ ไม่ค่อยยินดียินร้ายกับสถานการณ์วุ่นวายที่เกิดขึ้นจนกว่าเรื่องราวมันจะจวนตัวจริงๆ ผมมันเป็นพวกไม่ค่อยชอบแสดงสีหน้าหรือความรู้สึกนึกคิดให้ใครได้รู้แถมยังเป็นพวกเก็บอารมณ์เก่งที่หนึ่งผมก็เลยทำได้แค่ยืนดูน้องชายของใบบัวโดนแก๊งวัยรุ่นที่มีคนมากกว่ารุมกระทืบ แต่แล้วไงล่ะ ไอ้เด็กนั่นมันก็รอดมาได้นี่หว่า เห็นๆ กันอยู่ว่าหน่วยก้านมันดียังไงก็เอาตัวรอดได้ก็เลยไม่ได้เสนอหน้าเข้าไปช่วย แต่ใครจะไปคิดล่ะว่าเด็กนั่นดันเป็นน้องชายแท้ๆ ของใบบัว แล้วจะให้ผมไปเป็นครูสอนพิเศษให้เด็กนั่นเนี่ยนะ มันคงตั้งใจเรียนกับผมน่าดูเลยล่ะ..       

END PHA SPECIAL




[loading....150%]






TALK

**มาแล้วค่าาา คิดว่าเฮียผาจะไปเป็นครูสอนพิเศษให้บูมไหม หุหุ ฝากเม้นโหวตด้วยน้าาา ขอบคุณค่ะ :)

(ขอฝากนิยายเรื่องอื่นๆ ด้วยนะคะ เรื่องล่าสุดที่เขียนอยู่คือเรื่อง Miracle ปาฏิหาริย์ หัวใจ กาลเวลา แนวรักโรแมนติกงุ้งงิ้งๆ กับพยายามปัดฝุ่นต้นฉบับเรื่องเก่าที่ดองไว้อยู่ จะพยายามเคลียร์ให้จบทุกเรื่องตามสัญญานะคะ^^)


ลิ้งนิยายเรื่องใหม่ คลิก!




-ผาชัน-



-ใบบัว-



-บูม-


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 94 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,800 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 26 มกราคม 2562 / 19:07

    น้องบูมเขาหวงพี่สาวด้วยนะ ไม่ง่ายแล้วผา

    #4,818
    0
  2. #4817 Jo-A-Ja (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 26 มกราคม 2562 / 13:20
    ว่าที่พี่เขยกะน้อง 5555
    #4,817
    0
  3. #4816 Milufon (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 26 มกราคม 2562 / 11:13

    หูยๆๆๆๆ

    #4,816
    0
  4. #4815 หว๋าย.... (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 26 มกราคม 2562 / 10:10

    หุหุหุหุหุ

    #4,815
    0
  5. #4814 firstzy93 (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 26 มกราคม 2562 / 09:55
    ทำเลยๆ ช่วยใบบัวไง
    #4,814
    0
  6. #4813 ✨•P•u•y•z•Z•i•i•✨ (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 26 มกราคม 2562 / 08:54
    ลองดูก่อนเฮียผา
    #4,813
    0
  7. #4812 TonYah (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 26 มกราคม 2562 / 06:39
    ไปๆๆๆๆๆ
    #4,812
    0
  8. #4811 MinPark (จากตอนที่ 45)
    วันที่ 26 มกราคม 2562 / 03:46
    คิดถึงมากอ่ะไรท์ โหยหาาาาา~
    #4,811
    0