DADDY'OOO ซ่อนรัก [ทำมือ+E-book]

ตอนที่ 4 : DADDY'OOO ซ่อนรัก 2 : : มุมเล็กๆ ของหัวใจ [loading....150%] NC 18+

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15,721
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 95 ครั้ง
    15 มี.ค. 60





2

มุมเล็กๆ ของหัวใจ

หวาดผวา เอื้อมคว้าเพียงเงา
เธอรู้หรือเปล่า ว่าฉันรักเธอแค่ไหน
ปลายทาง ตอนจบของหัวใจ
จะเป็นอย่างไร เจ็บแค่ไหน ไม่รู้เลย


 

      ฉันค่อนข้างอึ้งเล็กน้อยกับสิ่งที่ได้ยินแต่ก็พยายามไม่คิดอะไรก่อนจะพยายามผลักพี่ครูซออกไปแต่พี่ครูซตัวหนักมากเลยแถมยังทับอยู่บนตัวฉันด้วย


“กันตา ฉันรักเธอมากนะฝานฝานก็แค่น้องสาวคนนึง” พี่ครูซยังคงเพ้อไม่เลิก ตอนนี้พี่ครูซเมาจนแทบจะไม่ได้สติด้วยซ้ำ


“…”


“ฉันไม่ได้อยากทะเลาะกับเธอเลย อึก ฉันไม่ได้เข้าข้างฝานฝาน”


“…”


“แต่เพื่อนเธอรังแกฝานฝาน ฉันแค่ไม่ชอบ” พี่ครูซกระซิบชิดริมฝีปากฉัน ไออุ่นจากริมฝีปากของพี่ครูซกระจายออกมาพร้อมๆ กับกลิ่นแอลกอฮอล์ ฉันพยายามปัดมือพร้อมกับดันหน้าพี่ครูซออกไปแต่สิ่งที่พี่ครูซทำก็คือรวบมือทั้งสองข้างของฉันก่อนจะตรึงไว้เหนือศรีษะ


“พี่ครูซ นี่ฝานฝานนะไม่ใช่...” ฉันพยายามแล้ว พยายามที่จะผลักพี่ครูซออกไปแต่พี่ครูซก็แรงเยอะกว่ากลับกดฉันไว้กับเตียงจนฉันขยับไปไหนไม่ได้เลย


“กันตา”


“พี่ครูซ อื้ออ” แต่พี่ครูซกลับจูบปิดปากฉันแทน พี่ครูซบ้าไปแล้วฉันไม่ใช่พี่กันตาแล้วทำไมพี่ครูซถึงคิดว่าคนที่นอนอยู่บนเตียงนี่คือพี่กันตา ตอนนี้พี่ครูซเมาจนไม่มีสติด้วยซ้ำ “พี่ครูซอย่าถอดชุดฝานนะ อย่า..”


“กันตา..”


“อื้อออ คะ ใครก็ได้ช่วย...” ฉันยังไม่ทันจะพูดจนจบประโยคด้วยซ้ำพี่ครูซก็กดจูบลงมาอีก ฉันกัดริมฝีปากตัวเองจนแน่นเพราะไม่อยากรับรสริมฝีปากจากพี่ครูซ ฉันกับพี่ครูซเราไม่ได้เป็นอะไรกัน พี่ครูซมีแฟนแล้ว พี่ครูซเป็นแฟนกับพี่กันตา ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีของฉันมันยังทำงานอยู่ ถึงแม้ว่า.. ฉันฝืนหลับตาลงอีกครั้ง


“ปกติเธอก็ยอมฉันไม่ใช่เหรอกันตา แต่ทำไมวันนี้..” พี่ครูซงึมงำในลำคอก่อนจะเปลี่ยนเป็นซุกหน้าลงกับซอกคอของฉันแทน ฉันสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อรู้สึกได้ถึงแรงขบแม้มบริเวณลำคอ ฉันรู้สึกได้ว่าพี่ครูซจูบซอกคอฉันเบาๆ ก่อนจะเปลี่ยนมาจูบบริเวณติ่งหู จูบข้างแก้ม จูบแก้ม กระทั่งหยุดลงตรงริมฝีปากอีกครั้ง


“พี่ครูซ ยะ อย่า..” ฉันกระซิบเสียงเบา ถึงแม้ว่าในห้องนี้มันจะมืดมากแต่ฉันก็ยังมองเห็นแววตาของพี่ครูซผ่านแสงสะท้อนที่รอดเข้ามาผ่านทางผ้าม่าน พี่ครูซค่อยๆ เปิดเปลือกตาขึ้นก่อนจะมองเข้ามาในตาของฉัน


“กันตา” พี่ครูซพูดเสียงเบา ฉันส่ายหน้าแทนคำตอบกว่าจะรู้ตัวอีกครั้งพี่ครูซก็กดริมฝีปากลงมาอย่างหนักหน่วง ฉันส่ายหน้าหนีเป็นพัลวันแต่พี่ครูซกลับกดร่างกายฉันแนบกับเตียงนอนแน่นขึ้น เมื่อหมดแรงหนีฉันจึงตัดสินใจอยู่นิ่งๆ พี่ครูซปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของตัวเองออกจนหมดแผงอกขาวๆ แข็งแกร่งตรงหน้าทำเอาใจฉันสั่นสะท้านไปหมดอย่างที่ไม่เคยเป็น


“พะ พี่ครูซทำแบบนี้มันไม่ถูกต้องนะ” ฉันคิดว่าฉันคงต้องทำอะไรสักอย่างก่อนที่อะไรมันจะเลยเถิดไปมากกว่านี้ และนี่ก็คงจะเป็นความพยายามในรอบที่ร้อยของฉันๆ ตัดสินใจออกแรงเฮือกสุดท้ายก่อนจะผลักพี่ครูซออกไป ตอนนี้พี่ครูซเมาจนหื่นไปหมดแล้ว หลังจากผลักพี่ครูซออกไปได้ในช่วงจังหวะที่ฉันกำลังจะหลุดออกไปจากเตียงบ้าๆ นี่พี่ครูซกลับคว้าข้อเท้าฉันไว้ซะแน่นแล้วมันก็ดันลากข้อเท้าฉันกลับเข้าหาตัวเองด้วย


[CUT]


CRUZ SPECIALS
    ผมขยับตัวอย่างยากลำบากก่อนจะรู้สึกได้ถึงอะไรนิ่มๆ ในอ้อมแขน ผมค่อยๆ ฝืนลืมตาขึ้นก่อนจะต้องหลับตาลงอีกครั้งเพราะแสงแดดที่รอดผ่านหน้าต่างเข้ามามันจ้ามากเลย ให้ตายเหอะ อะไรนิ่มๆ ในอ้อมกอดของผมเริ่มขยับตัว นิ่ม แถมหอมมาก อะไรว่ะ


    คราวนี้ผมขยับตัวเล็กน้อยก่อนจะค่อยๆ ก้มหน้าลงเพื่อดูว่าไอ้นิ่มๆ ในอ้อมแขนผมคืออะไร เมื่อคืนผมทะเลาะกับกันตามาแถมยังเมามากด้วย ยัยนั่นไม่ฟังผมสักนิดหาว่าผมเข้าข้างฝานๆ เรื่องที่เราทะเลาะกันก็คือเรื่องของฝานฝาน ผมไม่ได้โง่จนเกินไป ผู้หญิงที่ผลักฝานฝานตกน้ำเป็นเพื่อนของกันตาผมก็เลยว่าเพื่อนกันตาไปเล็กน้อยแต่กันตาผู้หญิงบ้านั่นกลับเข้าใจผิดว่าผมเข้าข้างฝานฝาน ผมจดจ้องร่างนิ่มๆ กับผิวขาวๆ ในอ้อมแขนก่อนจะพบว่าเป็นฝานฝาน เอ ฝานฝานงั้นเหรอ


“เฮ้ย”


“...” ฝานฝานเงียบก่อนจะถอนหายใจออกมา เราต่างจ้องหน้ากันนิ่งๆ ดูเหมือนฝานฝานจะตื่นนานแล้ว


“อะไรพี่ครูซ มองหน้าแบบนี้หมายความว่าไง” ฝานฝานจ้องหน้าผมนิ่งๆ ก่อนจะถามขึ้น


“นี่ฉันกับเธอ โอ้ ตายล่ะ ฉิบหายแล้ว” ผมเกาหัวตัวเองด้วยความหงุดหงิด ทั้งเนื้อทั้งตัวของผมไม่มีเสื้อผ้าสวมอยู่เลยสักชิ้นผมจึงตัดสินใจดึงผ้าห่มขึ้นมาปิดท่อนล่างไว้


“เฮ้ย พี่ครูซทำบ้าอะไรเนี่ยไม่เห็นเหรอว่าฝานใช้ผ้าห่มปิดอยู่” ผมจ้องหน้าฝานฝานกลับอย่างอึ้งๆ


“นี่พี่ทำ.. แบบนั้นกับฝานฝานจริงๆ เหรอ” นี่ผมเมาถึงขนาดไม่ได้สติขนาดนั้นเลยเหรอว่ะ ความทรงจำครั้งสุดท้ายผมจำได้ว่าตัวเองกำลังคุยอะไรอยู่กับไอ้สิงหา แล้วผมก็ลืมไปหมดแล้วว่าผมทำอะไรต่อจากนั้น คือว่าเมื่อคืนผมดื่มหนักมากจริงๆ


“ใช่ เมื่อคืนฝานเข้ามาเปลี่ยนเสื้อผ้าในห้องของพี่ครูซแล้วตั้งใจจะนอนสักพักแล้วค่อยกลับบ้านเพราะฝานไม่อยากใส่ชุดกระโปรงลงไปข้างล่างให้พวกพี่ล้อรู้ตัวอีกทีพี่ครูซก็พยายามจูบฝานไม่หยุดแถมยังคิดว่าฝานเป็นพี่กันตาด้วย” ฝานฝานพูดประโยคยาวเหยียดโดยไม่หยุดพักแถมยังจ้องหน้าผมนิ่งๆ ด้วย มันนิ่งจนผมเดาไม่ออกเลยด้วยซ้ำว่าตอนนี้ฝานฝานรู้สึกยังไง ฝานฝานลุกออกจากโซฟาก่อนจะโยนกางเกงยีนใส่หน้าผมเต็มๆ


พรึบ ผมคว้ากางเกงยีนของผมไว้ได้ทันก่อนจะหยิบมาใส่อย่างลวกๆ ฉับพลันสายตาของผมก็ดันเหลือบไปเห็นคราบเลือดที่โซฟา เวรเอ๊ย นี่ผมทำจริงๆ เหรอว่ะ ผมหันกลับมามองฝานฝานอีกครั้งก่อนจะพบว่าฝานฝานกำลังหันหลังให้ผมทั้งเนื้อทั้งตัวของฝานฝานมีแค่ผ้าห่มผืนเดียวที่คลุมตัวไว้ ส่วนชุดเดรสที่ผมจำได้ว่าเป็นชุดของกันตาซึ่งฝานฝานน่าจะใส่เมื่อคืนก็กองอยู่ที่พื้น


“ฝะ...”


“พอเถอะพี่ครูซ” ยังไม่ทันที่ผมจะพูดจนจบประโยคด้วยซ้ำฝานฝานก็หันกลับมาเผชิญหน้ากับผม สายตาของฝานฝานที่มองผมในเวลานี้มันเป็นสายตาที่ฝานฝานไม่เคยใช้มองผมแต่มันกลับดูห่างเหิน


“…”


“เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนฝานจะถือซะว่ามันไม่เคยเกิดขึ้น พี่ครูซเมามากก็เลยเผลอคิด.. ว่าฝานฝานคือพี่กันตา ฝานไม่ถือก็แค่มีอะไรกับพี่ครูซเอง”


“เฮ้ย แต่นี่มันเป็นครั้งแรกของฝานฝานนะ แล้วพี่ก็ไม่ได้อยากให้มันเป็นแบบนี้” ผมพูดมันออกมาอย่างยากลำบาก ถึงแม้ว่าผมจะไม่เคยคิดอะไรกับฝานฝานที่ผ่านมาผมเห็นฝานฝานเป็นแค่รุ่นน้องจอมป่วนแต่ว่าตอนนี้ผมกับฝานฝานก็มีอะไรกันแล้ว และที่สำคัญทุกอย่างมันเป็นเพราะผมเองด้วย


“แล้วพี่ครูซจะทำยังไง พี่ครูซจะเลิกกับพี่กันตามาหาฝานฝานงั้นเหรอ” ฝานฝานเลิกคิ้วอย่างกวนๆ ใส่ผม แถมยังจ้องหน้าผมอย่างท้าทายด้วย


“คือ..”


“มันเป็นไปไม่ได้อยู่แล้วไง ก็ในเมื่อพี่ครูซเป็นแฟนกับพี่กันตาเรื่องแบบนี้สำหรับพี่ครูซมันก็เป็นเรื่องปกติอยู่แล้วพี่ครูซจะมาใส่ใจทำไม ลืมมันไปเหอะพี่ครูซ”


“ฟังนะฝานฝาน พี่ขอโทษเมื่อคืนพี่เมามากพี่เผลอทำเรื่องบ้าๆ ไปโดยไม่รู้ตัว” ผมจ้องหน้าฝานฝานนิ่งๆ ไม่รู้จะพูดยังไงว่าผมรู้สึกผิดจริงๆ ความรู้สึกในตอนนี้แม่งจุกไปหมดเลยว่ะ


“ฝานเข้าใจ แล้วพี่ครูซจะเอาไง” ฝานฝานยังคงใช้สายตาห่างเหินจนเกือบจะเย็นชาจ้องหน้าผมๆ ไม่เคยคิดเลยด้วยซ้ำว่าเด็กผู้หญิงที่เป็นจอมป่วนที่สุดในกลุ่ม เคยท้าตีท้าต่อยกับผมเป็นว่าเล่น แต่วันนี้เด็กผู้หญิงคนนั้นกำลังใช้สายตาห่างเหินแบบนี้มองผมๆ พูดไม่ออกจริงๆ


“ฝานจะให้พี่ทำอะไรพี่ยอมหมดทุกอย่าง พี่ยินดีรับผิดชอบ” ผมตัดสินพูดมันออกมา ผมรู้สึกผิดจริงๆ นะ ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ผมก็ไม่อยากให้เรื่องแบบนี้มันเกิดขึ้น


“พี่ครูซแน่ใจเหรอ” ฝานฝานเลิกคิ้วขึ้นก่อนจะเหยียดยิ้มมุมปาก


“อืม”


“เลิกกับพี่กันตาสิ ถ้าพี่ครูซคิดจะรับผิดชอบฝานจริงๆ”


“แต่.. ฝานฝาน เธอก็รู้ว่าพี่ทำแบบนั้นไม่ได้พี่จะเลิกกับกันตาได้ยังไงในเมื่อยัยนั่นไม่ได้ทำอะไรผิด” ผมรู้ว่าสิ่งที่ผมพูดออกไปมันเป็นความคิดของคนที่เห็นแก่ตัวแต่ผมจะเลิกกับกันตาได้ยังไง ยัยนั่นไม่ได้ทำอะไรผิด ยัยนั่นเป็นแฟนผม นี่ยังไม่นับเรื่องที่ว่าถ้ากันตารู้เรื่องที่ผมมีอะไรกับฝานฝานจะเป็นยังไงต่อ ไม่ใช่ว่าผมไม่รู้ว่าฝานฝานรู้สึกยังไง


“ก็ถึงได้บอกไงว่าให้พี่ครูซลืมๆ มันไปอย่าใส่ใจกับสิ่งที่ฝานพูดไปเลยพี่ครูซ ฝานก็แค่ลองใจพี่ครูซไปแบบนั้นแหละ ฝานไม่เคยคิดอะไรกับพี่ครูซๆ ไม่เคยคิดอะไรกับฝานเกินกว่าคำว่าน้อง เราไม่ได้รักกันเพราะฉะนั้นเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนก็ขอให้พี่ครูซลืมๆ มันไป”


“ฝานพูดจริงๆ เหรอว่าฝานไม่ใส่ใจ นี่มันครั้งแรกของฝานฝานเลยนะ” ผมพูดขึ้นด้วยความสงสัย วินาทีนี้ดูเหมือนว่าฝานฝานจะแมนกว่าผมซึ่งเป็นผู้ชายทั้งแท่งซะอีก


“ใช่อ่ะดิ พี่ครูซอ่ะคิดมาก ฝานเข้าใจว่าเวลาคนเราเมาอ่ะแม่งไม่ค่อยจะมีสติหรอกอะไรๆ มันก็เกิดขึ้นได้ เนี่ยย พี่ครูซรู้ป่ะว่าฝานกับไอ้แดนยังเกือบได้กันตั้งหลายครั้งเวลาเมาฝานกับมันยังไม่ถือเลยแล้วเนี่ยแค่เสียซิงให้พี่ครูซเอาเป็นว่าเราสองคนก็ลืมๆ มันไปเหอะ กลับมาเป็นพี่น้องกันแบบเดิมแล้วเรื่องนี้ก็ปล่อยให้มันเป็นความลับตลอดไป” ผมจ้องหน้าฝานฝานตาไม่กระพริบในตอนที่ฝานฝานเดินเข้ามาตบบ่าผมก่อนจะฉีกยิ้มกว้างให้เหมือนเดิมแบบที่เคยเป็นมา สายตาที่ดูห่างเหินเมื่อกี้นี้ราวกับว่ามันไม่เคยเกิดขึ้น มันจะง่ายขนาดนั้นเลยเหรอว่ะ ผมถอนหายใจเล็กน้อยก่อนจะตัดสินใจพูดออกมา


“ถ้างั้น.. เรื่องระหว่างเราให้มันจบแค่วันนี้สิ่งที่เกิดขึ้นเธอห้ามบอกใครโดยเฉพาะแฟนฉัน” ผมตัดสินใจพูดมันออกไปก่อนจะค่อยๆ หลับตาลง ฝานฝานพี่ขอโทษ


“สบายใจได้พี่ครูซ ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นฉันก็จะไม่บอกใคร” อีกครั้งที่ฝานฝานพูดพร้อมกับตบบ่าผมเบาๆ ผมเงยหน้าขึ้นมาก่อนจะเห็นรอยยิ้มของฝานฝาน


“ลืมมันเหอะพี่”


“อืม” ผมพยักหน้าเล็กน้อยเป็นเชิงว่าเข้าใจ


“ถ้างั้นฝานไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนนะ คงต้องรีบกลับแล้วแหละที่บ้านคงเป็นห่วง”


“อืม” บอกไม่ถูกว่าตัวเองรู้สึกยังไง รู้อย่างเดียวว่าทั้งร่างมันชาไปหมด
END CRUZ SPECIALS



    ฉันฝืนฉีกยิ้มให้พี่ครูซอย่างยากลำบาก ทันทีที่หันหลังให้พี่ครูซฉันแทบไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าน้ำตาหยดแรกมันไหลออกมาตอนไหน ก่อนจะตามมาด้วยหยดที่สองและสาม


“ให้มันจบแบบนี้นั่นแหละดีแล้วฝานฝาน” ฉันกระซิบกับตัวเองเบาๆ



    วันนั้นฉันแทบไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าตัวเองกลับมาถึงบ้านได้ยังไงในตอนที่ฉันเดินออกมาจากห้องพี่ครูซทุกคนก็ทยอยกลับกันไปเกือบหมดแล้วยกเว้นไอ้แดนที่นอนเมาอยู่กับพี่กุนซือที่โซฟาชั้นล่าง ฉันกลับมาถึงบ้านตอนที่พี่ผากำลังจะออกไปเรียนพอดีแถมยังต้องปั้นสีหน้าให้เป็นปกติเหมือนกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นฉันก็แค่ออกไปปาร์ตี้เหมือนที่เคยเป็นมาเพราะถ้าไม่ทำแบบนั้นพี่ผาก็จะสงสัยอีกพี่ผาเป็นคนฉลาดแถมยังมีผู้หญิงมาติดพี่ผาเยอะด้วยฉันรู้ว่าเรื่องแบบนี้พี่ผาก็ผ่านมาหมดแล้ว จำได้ว่าวันนั้นฉันร้องไห้จนแทบไม่มีน้ำตาฉันบอกไม่ถูกเหมือนกันว่าตัวเองรู้สึกยังไงก็แค่คิดเพียงว่าสิ่งที่ตัวเองทำนั้นถูกต้องแล้วฉันรู้ตัวดีว่าตัวเองไม่มีสิทธิ์เรียกร้องอะไรจากพี่ครูซเลยด้วยซ้ำ และต่อให้ฉันจะรู้สึกกับพี่ครูซมากเกินกว่าคำว่าพี่น้องแต่มันก็เป็นสิ่งที่ไม่มีทางเป็นไปได้


“ฝาน หลายวันมานี้แกเป็นอะไรว่ะดูเหม่อๆ ผิดปกติ” ไอ้แดนตบบ่าฉันเบาๆ ตอนลงมาจากตึกเรียน ฉันจึงส่ายหัวไปมาแทนคำตอบ


“นั่นดิ ตั้งแต่คืนที่ไปปาร์ตี้ที่บ้านพี่ครูซแล้ว เออ ว่าจะถามพอดีว่าวันนั้นแกกลับไงเพราะฉันไม่เห็นแกเลย” ไอ้เหนือถามขึ้นฉันจึงเงียบไปเล็กน้อยก่อนจะตอบออกไป


“กลับเองน่ะ ตอนดึกๆ เห็นพวกแกกินเมาอยู่ก็เลยขี้เกียจเรียก”


“เฮ้ยไอ้เหนือ แต่วันนั้นกูกลับเช้าว่ะ แม่งอย่างช็อกตอนตื่นมากูดันนอนกอดอยู่กับพี่กุนซือขนลุกฉิบหาย ฮ่าๆๆๆ” 


“นี่ดีนะที่เป็นพี่กุนซือเลยมั่นใจได้หน่อยเพราะเฮียแกแมนทั้งแท่ง” ไอ้เหนือว่าก่อนจะหัวเราะเบาๆ


“เออดิว่ะ แม่งอย่างแฮงค์เลย”


    ฉันเดินฟังไอ้เหนือกับไอ้แดนที่คุยกันอย่างออกรสเรื่องคืนวันที่ปาร์ตี้ที่บ้านพี่ครูซ สติของฉันในเวลานั้นแทบไม่อยู่กับเนื้อกับตัว ในหัวสมองของฉันมันทั้งดื้อด้านทั้งงี่เง่าเพราะมันดันมีใบหน้าของพี่ครูซวนเวียนเข้ามาในหัวอย่างไม่หยุดหย่อน ฉันเอาแต่คิดถึงสัมผัสของพี่ครูซ คิดถึงรอยจูบในคืนวันนั้น และคิดถึงอ้อมกอดในเช้าวันนั้นด้วย ทุกๆ อย่างในคืนวันนั้นมันเอาแต่ตีร่วนในหัวสมองฉันอย่างไม่หยุดหย่อนราวกับว่าต้องการจะตอกย้ำถึงเรื่องราวในคืนวันนั้น 


“เฮ้ ไอ้เหนือ ไอ้แดน ไอ้ฝาน” ฉันเงยหน้าขึ้นมาอีกครั้งตอนที่ไอ้ยินเสียงพี่สิงหาตะโกนเรียกก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองรอบตัวเล็กน้อย นี่ฉันเดินมาถึงร้านเฮียเบิร์ดแล้วงั้นเหรอ


“เฮียเบิร์ดวันนี้ขอเหมือนเดิมฮะ” ไอ้แดนตะโกนขึ้นก่อนจะเดินไปร่วมโต๊ะกับพวกแก๊งพี่สิงหา แน่นอนว่าหนึ่งในนั้นต้องมีพี่ครูซอยู่ด้วยอยู่แล้ว แวบนึงที่ฉันเผลอหันไปสบตากับพี่ครูซที่กำลังมองมาที่ฉันอยู่พอดีก่อนจะรีบหลุบตาลงเพราะเห็นพี่กันตานั่งอยู่ข้างๆ พี่ครูซและพี่ครูซก็กำลัง.. โอบเอวพี่กันตาอยู่ ฉันจึงสะกิดเอวไอ้เหนือเบาๆ


“เฮ้ยเหนือ กูกลับก่อนนะพอดีปวดหัวว่ะ”


“เอ้า เป็นอะไรว่ะ เมื่อกี้นี้ยังดีๆ อยู่เลย”


“ก็มันเพิ่งเป็น” ฉันตอบไปแบบส่งๆ


“อะไรว้าาา ฝานฝานแม่งไม่ใจเลยว่ะมาๆ มานั่งดื่มกับพวกพี่นิเดี๋ยวก็หายปวดหัวแล้ว” พี่สิงหายังคงดื้อด้านไม่เลิกแถมยังมาลากฉันให้ไปนั่งข้างๆ พี่ครูซด้วย พี่ขุนเขามองมาทางฉันก่อนจะกระตุกยิ้มมุมปากนิดๆ พร้อมทั้งเลื่อนแก้วเหล้ามาตรงหน้าฉันด้วย


“หวัดดีจ๊ะน้องฝานฝาน หน้าซีดเชียวไม่สบายเหรอ” พี่กันตาชะโงกหน้ามาถามฉันก่อนจะฉีกยิ้มที่มีลิปสติกสีแดงเคลือบอยู่ให้ฉัน วันนี้พี่กันตาใส่กระโปรงสั้นจนน่ากลัวแต่ก็ปฎิเสธไม่ได้จริงๆ นะว่าพี่กันตาสวยจริงๆ ดูเหมาะกับพี่ครูซดี


“อ๋อ สงสัยเรียนเยอะเลยปวดหัวนิดหน่อยค่ะ” ฉันตอบกลับไปก่อนจะหยิบแก้วเหล้าที่พี่ขุนเขาเลื่อนมาวางตรงหน้าขึ้นมาจิบ


“ฝานฝาน เรื่องคืนวันนั้นพี่ขอโทษแทนพวกเพื่อนพี่จริงๆ นะ ยัยพวกนั้นคงเมาแล้วสติเลอะเลือนก็เลยเผลอชนฝานฝานตกน้ำ” พี่กันตาทำสีหน้ารู้สึกผิดเต็มที่ ฉันก็เลยหัวเราะนิดหน่อยก่อนจะตอบกลับไป


“อ๋อ ไม่เป็นอะไรหรอกค่ะ ถือว่ามีเรื่องกับพวกไม่มีสมองฝานไม่ค่อยถือ” ฉันตอบไปแบบไม่คิดอะไรก่อนจะกระดกเหล้าหมดแก้ว ฉันแทบไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าทันทีที่ฉันพูดจบรอบโต๊ะก็เกิดความเงียบขึ้นก่อนที่พี่ขุนเขาจะเป็นคนทำลายความเงียบแทน


“ว่าแต่วันนั้นฝานกลับยังไงพี่จำได้ว่าพี่ไม่เห็นฝานฝาน” พี่ขุนเขาหันมาถามฉันพร้อมกับเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย


“แท็กซี่” ฉันตอบไปแบบส่งๆ


“เดี๋ยวพี่จะนัดวันเลี้ยงสายรหัสนะอย่าลืมบอกน้องล่ะ”


“อืม” พี่ขุนเขาชวนฉันคุยต่ออีกสักพักฉันก็ถามคำตอบคำเพราะรู้สึกไม่ค่อยโอเคกับสภาพแวดล้อมที่นี่เท่าไหร่ ฉันนั่งอยู่ข้างๆ พี่ครูซแถมยังต้องนั่งตัวเกร็งแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อนด้วย ถ้าเป็นเมื่อก่อนพี่ครูซก็คงผลักหัวฉันหรือไม่ก็คงเป็นฉันที่ผลักหัวพี่ครูซคืน


“ครูซ วันก่อนพ่อกับแม่กันตาบอกว่าตกลงกับคุณลุงคุณป้าแล้วว่าเรียนจบเมื่อไหร่เราจะแต่งงานกันเลย”


“อื้อ ก็ดีนิ” แก้วน้ำในมือฉันสั่นเล็กน้อยตอนที่ได้ยินพี่กันตากับพี่ครูซคุยกัน แต่ทำไงได้ล่ะจะไม่ได้ยินก็ไม่ได้เพราะฉันดันนั่งอยู่ใกล้พี่ครูซพอดี


“นี่ พวกนายน่ะวันแต่งงานของฉันกับครูซพวกนายต้องไปเป็นเพื่อนเจ้าบ่าวกันให้หมดเลยนะ” พี่กันตาหันไปคุยกับพวกเพื่อนพี่ครูซอย่างสนุกสนาน


“แน่นอนอยู่แล้วกันตา นี่กะว่าคืนนั้นถ้าเจ้าบ่าวไม่เมาเละพวกฉันไม่ยอมให้เจ้าบ่าวเข้าหอกับเธอแน่” พี่กุนซือพูดขึ้นก่อนจะหันไปหัวเราะกับพวกไอ้เหนือไอ้แดน


“ยังไงก็แล้วแต่ พี่กันตาอย่าลืมเชิญพวกผมนะฮะ” ไอ้แดนเป็นคนพูดขึ้น


“แหม จะลืมได้ยังไงล่ะจ๊ะยิ่งเป็นรุ่นน้องที่น่ารักของครูซด้วยโดยเฉพาะน้องเหนือ น้องแดน แล้วก็น้องฝานฝาน” ประโยคสุดท้ายพี่กันตาพูดชื่อฉันก่อนจะหันมามองฉันด้วย “ฝานฝานดูสิ แหวนวงนี้ครูซเพิ่งเอามาให้พี่แหละบอกว่าจองตัวไว้ก่อน สวยไหมจ๊ะ” พี่กันตาพูดพร้อมทั้งยื่นมือซ้ายมาตรงหน้าฉันที่นิ้วนางของพี่กันตามีแหวนเพชรเม็ดงามสวมอยู่ ฉันจ้องมันเล็กน้อยก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองพี่กันตาแล้วก็ฝืนฉีกยิ้มกว้างออกมาเหมือนอย่างเคยโดยที่ไม่หันไปมองพี่ครูซเลยด้วยซ้ำ


“เหมาะกับคนสวยๆ แบบพี่กันตามากค่ะ” จบประโยคฉันก็ได้แต่กลืนน้ำลายฝืดๆ ลงคอก่อนจะหยิบน้ำเปล่าขึ้นมาดื่มจนหมดแก้ว



    ผ่านไปสักพักในตอนที่ทุกคนในโต๊ะกำลังคุยกันอย่างออกรสแล้วก็มีพวกน้องปีหนึ่งมาเพิ่มด้วยฉันก็เลยเดินออกมาเข้าห้องน้ำ จริงๆ ฉันกะไว้แล้วว่าคืนวันนั้นจะเป็นวันสุดท้ายที่ฉันจะร้องไห้แต่มันก็อดไม่ได้ทุกที ฉันได้แต่ยืนมองตัวเองในกระจก ฉันเป็นผู้หญิงตัวผอมแถมยังสูงด้วย ฉันไว้ผมสั้นซึ่งก็ไม่สามารถจำกัดความได้เหมือนกันว่ามันคือทรงอะไรเพราะปกติฉันไม่ค่อยหวีผม ในทุกๆ วันหลังจากตื่นนอนฉันก็แค่อาบน้ำ ทาครีมเล็กน้อย แต่งตัว แล้วก็ออกจากบ้านมาเรียน บางครั้งผมก็ลืมหวีไปเลยเพราะฉันไม่เคยห่วงเรื่องความสวยความงามแถมหน้าก็ยังไม่เคยแต่งด้วย ฉันได้แต่ส่ายหน้าไปมาเล็กน้อย ผู้หญิงอยางฉันนี่แทบไม่มีอะไรเทียบพี่กันตาได้เลย รายนั้นทั้งหุ่นดี ทั้งสวย แถมยังแต่งหน้าสวยด้วย ผู้หญิงแบบพี่กันตาดูเหมาะกับ.. พี่ครูซมากๆ เลย ที่ผ่านมาก็ไม่แปลกหรอกที่พี่ครูซจะชอบล้อเรื่องเสื้อผ้าหน้าผมของฉัน และในช่วงจังหวะที่ฉันกำลังเดินออกมาจากห้องน้ำกลับต้องชะงักเล็กน้อยเพราะพี่ครูซกำลังยืนสูบบุหรี่อยู่หน้าห้องน้ำหญิง ฉันสบตากับพี่ครูซเล็กน้อยก่อนจะเดินหนีไปอีกทาง


“เดี๋ยวสิฝานฝาน จะไม่พูดอะไรกับพี่หน่อยเหรอ” พี่ครูซทิ้งบุหรี่ลงพื้นก่อนจะเดินเข้ามาคว้าแขนฉันไว้


“พูดอะไรอ่ะพี่ครูซ” ฉันหันกลับมาก่อนจะแสร้งยิ้มทำเหมือนกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น


“อะไรก็ได้ จะด่าพี่เหมือนที่ฝานชอบทำก็ได้” พี่ครูซพูดขึ้นด้วยสีหน้าสับสน


“พี่ครูซนี่โรคจิตเนอะชอบโดนฝานด่า” ฉันแค่นยิ้มเล็กน้อยก่อนจะตอบออกไป


“ฝานจงใจหลบหน้าพี่”


“ไม่ได้หลบ”


“พี่ไม่ได้โง่นะฝานฝาน”


“ฝานก็ไม่ได้บอกว่าพี่ครูซโง่นิ” ฉันตอบกลับไปแบบกวนๆ


“เรากลับมาเป็นพี่น้องกันเหมือนเดิมไม่ได้จริงๆ เหรอฝานฝาน” พี่ครูซบีบข้อมือฉันจนแน่น


“แล้วนี่เราไม่ได้เป็นพี่น้องกันเหรอพี่ครูซ”


“ฝานไม่เหมือนเดิมพี่รู้”


“พี่ครูซนี่เก่งเนอะ รู้ด้วยว่าฝานคิดยังไง” ฉันว่าก่อนจะหัวเราะเล็กน้อยราวกับมันเป็นเรื่องตลกขบขัน


“…”


“พี่ครูซอย่าคิดมากเลย บอกแล้วไงว่าให้ทำเหมือนมันไม่มีอะไรเกิดขึ้นฝานไม่ได้คิดอะไรเลยสักนิดแล้วพี่ครูซจะคิดทำไม ช่วงนี้ฝานแค่ไม่ค่อยสบายนิดหน่อยก็เลยไม่ค่อยมาเจอพวกพี่” ฉันถอนหายใจเล็กน้อยก่อนจะจ้องหน้าพี่ครูซนิ่งๆ


“…”


“อย่าทำแบบนี้เลยพี่ครูซ ถ้าพี่กันตามาเห็นก็จะเข้าใจพี่ครูซกับฝานฝานผิด อีกอย่าง..”


“…” ฉันเงียบไปก่อนจะตัดสินใจพูดขึ้น


“ฝานก็ไม่อยากขึ้นชื่อว่าเป็นคนที่ชอบทำลายความรักของใครด้วย พี่ครูซไม่ต้องกังวลหรอกบอกแล้วไงว่าฝานอยู่ได้” ฉันตัดสินใจแกะมือพี่ครูซออกจากข้อมือตัวเองก่อนจะหันหลังเดินออกมาจากตรงนั้นโดยไม่แม้แต่จะหันกลับไปมองพี่ครูซเลยสักนิด ต่อให้ฉันจะไม่สวย ต่อให้ฉันจะดูแย่ในสายตาคนอื่นยังไง แต่คนอย่างฝานฝานจะไม่ยอมให้ใครมาสมน้ำหน้าหรือมาสงสารเด็ดขาด และถึงแม้ว่าลับหลังฉันจะอ่อนแอหรือจะร้องไห้ฉันก็จะไม่ยอมให้พี่ครูซเห็นน้ำตา



1 เดือนต่อมา

    ฉันเดินวนไปวนมาอยู่หน้าห้องน้ำเหมือนคนจิตตก ฉันไม่รู้ว่าฉันจะทำยังไงดี คือว่าฉันไม่เคยประสบกับเรื่องแบบนี้แต่ฉันก็ไม่ใช่คนโง่ ฉันเคยเรียนสุขศึกษามาว่าหลังจากที่มีเพศสัมพันธ์แล้วประจำเดือนขาดน่ะความหมายของมันมีไม่กี่อย่างหรอก และตอนนี้ประจำเดือนฉันก็ขาดมาหนึ่งสัปดาห์แล้ว และฉันกำลังสงสัยว่าฉันอาจจะ...


    ฉันกำที่ตรวจในมือไว้แน่นก่อนจะตัดสินใจเดินเข้าไปในห้องน้ำ หนึ่งเดือนที่ผ่านมาฉันใช้ชีวิตอยู่ไปวันๆ โดยทำตัวเหมือนปกติทุกอย่าง ไปเรียน ไปเที่ยวบ้าง ปาร์ตี้บ้าง แล้วก็กลับบ้านนอน โดยทั้งหมดนี้ฉันไปแค่กับเพื่อนวันไหนถ้าพวกไอ้เหนือไปดื่มกับพวกพี่ครูซฉันก็ไม่ไป ลืมบอกไปว่าฉันเปลี่ยนเบอร์แล้วโดยมีแค่เพื่อนในกลุ่มที่รู้เบอร์ใหม่ฉันๆ ไม่เล่นเฟส และงดโซเชียลทุกอย่าง ฉันปิดหูปิดตาพยายามลืม หลบหนีทุกสิ่งทุกอย่างที่ทำให้ฉันเจ็บปวด ถูกต้องแล้ว.. รวมถึงจงใจหลบหน้าพี่ครูซด้วย เพราะถ้ายิ่งเจอฉันก็ยิ่งเจ็บ ถ้ายิ่งเจอมันก็ยากที่ฉันจะปฎิเสธหัวใจตัวเองว่าไม่ได้รู้สึกอะไรกับพี่ครูซ


“ท่องไว้ฝานฝาน พี่ครูซมีแฟนแล้วๆๆๆ” ฉันพูดกับตัวเองในห้องน้ำพร้อมกับปาดน้ำตาออกไปเงียบๆ


ฉันกำที่ตรวจไว้แน่นหลังจากที่ทำตามที่ข้างกล่องระบุวิธีการตรวจไว้ หัวใจฉันเต้นแรงอย่างไม่เป็นจังหวะ ตอนนี้ฉันทั้งรู้สึกตื่นเต้นและกลัวมาก ฉันแทบไม่กล้าคิดสิ่งที่จะเกิดขึ้นหลังจากนี้เลยว่าถ้าเกิดฉันท้องขึ้นมาจริงๆ ฉันจะทำยังไงต่อไป แน่นอนว่าฉันคงไม่หน้าด้านเดินไปบอกพี่ครูซว่าฉันท้องกับพี่ครูซทั้งๆ ที่พี่ครูซเองก็มีแฟนอยู่แล้ว โอเค ฉันรู้ว่ามันคือความรับผิดชอบของผู้ชาย เพียงแต่.. ถ้าพี่ครูซรู้พี่กันตาก็ต้องรู้แน่ๆ แล้วสองคนนั้นก็จะมีปัญหากัน ส่วนฉันก็จะกลายเป็นมือที่สามที่มาทำลายความรักของทั้งคู่


ฉันค่อยๆ คลายนิ้วทั้งสี่ออกจากที่ตรวจการตั้งครรภ์ ก่อนจะค่อยๆ ลืมตาขึ้นมา แม้ว่าจะค่อนข้างมั่นใจว่าผลมันจะออกมาเป็นยังไงแต่ฉันก็ต้องยอมรับความจริงให้ได้ สาเหตุที่ฉันค่อนข้างมั่นใจก็เพราะว่าคืนวันนั้นพี่ครูซไม่ได้ป้องกันในขณะที่ฉันก็ไม่เคยมีปัญหาเรื่องประจำเดือนคลาดเคลื่อนด้วย ฉันถอนหายใจเล็กน้อยก่อนจะค่อยๆ วางที่ตรวจการตั้งครรภ์ลงตรงอ่างล้างมือราวกันคนหมดแรง มันไม่ง่ายเลยนะกับการที่ผู้หญิงคนนึงจะต้องมาแบกรับเรื่องราวแบบนี้ไว้คนเดียวแต่มันต่างออกไปเพราะผู้หญิงคนนั้นคือฝานฝานที่ไม่เคยอ่อนแอและเสียน้ำตาให้ใครเห็น


สองขีด!!


“แล้วแกจะเอายังไงกับชีวิตต่อไปว่ะฝานฝาน” และต่อให้คนเราจะเข้มแข็งมากแค่ไหนแต่เมื่อถึงจุดที่มันเกินจะแบกรับก็ไม่แปลกหรอกที่จะต้องมีน้ำตาเป็นธรรมดา น้ำตามันก็เหมือนตัวช่วยระบายความทุกข์เหมือนอย่างฉันในตอนนี้ยังไงล่ะ



“ฝานฝาน พี่ขุนเขาตามหาตัวแกอยู่”


“…”


“ฝานฝาน”


“…”


“เฮ้ย ฝานฝาน”


“หะ ห่ะ ว่าไงนะ” ฉันสะดุ้งเล็กน้อยตอนที่ไอ้เหนือมันตบบ่าดังพลั๊ก


“เหม่ออะไรอยู่ว่ะ ฉันบอกว่าพี่ขุนเขาตามหาตัวแกอยู่”


“อ๋อ อืม”


“อืม นี่ยังไง จะไปไหม พี่ขุนเขาบอกว่าไม่เห็นหน้าแกมาเป็นอาทิตย์ ไม่ดิว่ะจะเป็นเดือนแล้ว” ไอ้เหนือพูดขึ้นก่อนจะหย่อนก้นนั่งลงข้างๆ ฉัน


“ไม่รู้ดิ ขอคิดดูก่อน วันนี้มีนัดกับเฮียผาด้วย” ฉันเอาเฮียผามาอ้างแทบจะทันที ถ้าเจอพี่ขุนเขาก็ต้องเจอพี่ครูซด้วย


“แต่พี่ขุนเขาบอกว่ายังไงวันนี้ก็ต้องลากแกไปเจอให้ได้ไม่งั้นพี่ขุนเขาจะบุกมาที่นี่เอง”


“เฮ้ยๆ ไม่ต้อง” ฉันโบกไม้โบกมือไปมาอย่างเร่งรีบ พี่ขุนเขาก็นะทำไมต้องมาอยากเจอฉันตอนนี้ด้วย


“เอาหน่า ไปเจอพี่เขาหน่อยเดียวเองพี่ขุนเขาอาจจะมีเรื่องอยากคุยกับแกก็ได้” ไอ้เหนือยังคงเซ้าซี้ไม่เลิก


“โทรไม่ได้หรอว่ะ”


“นี่ ถามจริงๆ เหอะไอ้ฝาน ช่วงหลายสัปดาห์มานี้แกเป็นอะไรไปฉันรู้นะว่าแกจงใจหนีหน้าพวกกลุ่มพี่ขุนเขา” ไอ้เหนือจ้องฉันด้วยสีหน้าที่จริงจังมากขึ้น ฉันก็เลยจ้องมันกลับไปพยายามที่จะไม่เผยพิรุธอะไรออกมา ไอ้เหนือมันฉลาดฉันรู้ว่ามันกำลังจับผิดฉันอยู่


“ไม่มีอะไรนิ”


“ฝานฝาน ฉันกับแกไม่ได้เป็นเพื่อนกันแค่วันสองวันนะ”


“ก็ใช่ไง แกเป็นเพื่อนรักฉัน” 


“อย่ากวนดิ ซีเรียสนะเว้ย”


“เปล่ากวนนะ แต่ฉันต้องรีบกลับบ้านแกก็รู้”


“เมื่อก่อนไม่เห็นรีบแบบนี้ ตกเย็นทีไรก็มีแต่แกที่ชวนปาร์ตี้ก่อนตลอด”


“พอดีช่วงนี้เฮียผาบ่นว่าฉันใช้เงินเก่งก็เลยงดปาร์ตี้ชั่วคราว” พูดจบฉันก็หันหน้าไปทางอื่นเพราะไม่อยากเสวนากับไอ้เหนืออีก ไอ้นี่มันฉลาดแถมยังแอบเอาแต่ใจลึกๆ ด้วย ฉันรู้ว่ามันต้องพยายามหาวิธีลากฉันไปเจอพี่ขุนเขาให้ได้


“เหอะ นิสัยแกเนี่ยนะไม่เคยเปลี่ยน แถไปเรื่อย โกหกเก่งตายล่ะไอ้ฝาน”



ตอนเย็นฉันแอบหนีไอ้เหนือกับไอ้แดนออกมาก่อนที่จะเลิกเรียนด้วยซ้ำเพราะฉันคิดไว้แล้วว่าพอเลิกเรียนเมื่อไหร่ไอ้สองคนนั้นมันต้องล็อกคอฉันไว้แน่ๆ แต่ก็นะ มันเหมือนโชคชะตากลับเล่นตลกเพราะทันทีที่ฉันเดินลงมาจากตึกกลับเจอพี่ขุนเขากับพี่กุนซือยืนดักรออยู่หน้าลิฟต์ชั้นหนึ่ง


“ไง ฝานฝาน จะรีบไปไหน”


“เอ่อ พี่ขุนเขา” ฉันทำทีเป็นโบกมือให้พี่ขุนเขาก่อนจะหันไปส่งยิ้มให้พี่กุนซือ


“เป็นอะไรเรา ทำไมช่วงนี้ไม่ไปเจอพวกพี่เลย” พี่ขุนเขาถามขึ้นก่อนจะจ้องหน้าฉันนิ่งๆ ซึ่งเป็นเอกลักษณ์ประจำตัวพี่ขุนเขาแบบที่ชอบทำ


“คือว่าช่วงนี้ฝานโดนเฮียผาหักค่าขนมน่ะพี่ขุนเขาก็เลยไม่ค่อยได้ไปไหนมาไหนตอนเลิกเรียนเหมือนเดิม”


“มีปัญหาเรื่องเงินบอกพี่ก็ได้นิ” พี่ขุนเขาคลี่ยิ้มเล็กน้อยฉันก็เลยแกล้งส่ายหน้าไปมา


“ไม่ได้หรอกพี่ ฝานไม่อยากเป็นหนี้ใครมันหาเงินใช้คืนลำบาก”


“ถ้างั้นก็เอาไปเลยสิ ไอ้ขุนเขามันไม่โกรธฝานฝานหรอก” พี่กุนซือหัวเราะเล็กน้อย


“แหะๆ เกรงใจน่ะพี่” พูดจบฉันก็หันซ้ายหันขวาไปมาเพื่อมองหาใครบางคน และยังเป็นคนที่ฉันไม่อยากเจอมากที่สุด


“มองหาใครอยู่เหรอฝานฝาน” พี่ขุนเขาพูดขึ้นก่อนจะหันไปมองด้านหลังที่ฉันมองไปเมื่อกี้นี้


“ปะ เปล่า ว่าแต่พี่ขุนเขามาหาฝานทำไมเหรอ”


“ว่าจะชวนไปกินข้าว”


“ตะ แต่”


“ไม่ต้องห่วงถ้าเป็นเรื่องเงินนี่ตัดออกไปได้เลยมื้อนี้พี่เลี้ยงเอง” ยังไม่ทันที่ฉันจะพูดจบด้วยซ้ำพี่ขุนเขาก็พูดแทรกขึ้นมาก่อนแถมยังถือวิสาสะมาลากข้อมือฉันให้เดินตามไปด้วยรู้ตัวอีกครั้งฉันก็ถูกพี่ขุนเขาลากเข้าไปในรถก่อนจะตามมาด้วยพี่กุนซือที่นั่งด้านข้างคนขับส่วนพี่ขุนเขาเป็นคนขับ ตลอดระยะทางฉันได้แต่นั่งเงียบอยู่ในรถกระทั่งพี่ขุนเขาขับเข้ามาจอดที่หน้าร้านอาหารญี่ปุ่นชื่อดังแห่งหนึ่ง


“อ่ะ สั่งเลยฝานฝาน มื้อนี้ไอ้ขุนเขามันเลี้ยงเพราะฉะนั้นอยากกินอะไรสั่งเลยวันนี้แม่งกระเป๋าหนักจริง” พี่กุนซือพูดขึ้นพร้อมทั้งวางเมนูลงตรงหน้าฉันๆ ก็เลยหยิบเมนูขึ้นมาดูด้วยความหิว จริงๆ แล้วแทบไม่มีอะไรตกถึงท้องฉันตั้งแต่ตอนเที่ยงแล้วเพราะช่วงนี้ฉันกินอะไรไม่ค่อยลง ฉันสั่งซูชิชุดใหญ่ไปส่วนพี่ขุนเขากับพี่กุนซือก็จัดหนักไม่แพ้กัน


“เฮ้ย พวกมึง” ฉันชะงักแทบจะทันทีที่ได้ยินเสียงคุ้นหูของใครบางคนก่อนจะค่อยๆ เงยหน้าขึ้น พี่ครูซเหลือบสายตามามองทางฉันเล็กน้อยก่อนจะค่อยๆ เบนสายตาไปทางพี่ขุนเขา


“โชคดีที่มาทันพอดีนะมึง พวกกูเพิ่งสั่งไปเองว่าแต่มึงเหอะไปไหนมา” พี่ขุนเขาลดโทรศัพท์ในมือลงพร้อมทั้งยื่นเมนูไปให้พี่ครูซ


“ไปซื้อของขวัญวันเกิดให้กันตามา” พูดจบพี่ครูซก็หันมามองฉันๆ ก็เลยส่งยิ้มกลับไป


“สวีทฉิบ กูเดานะมึงคงซื้อกระเป๋าให้กันตาอีกเหมือนเดิม ไม่ก็เครื่องสำอางอีกเหมือนเดิม” ตอนที่พี่กุนซือพูดสายตาฉันก็ดันเหลือบไปมองที่มือพี่ครูซพอดี ฉันคิดว่าไม่ใช่เครื่องสำอางนะเพราะในถุงที่พี่ครูซถืออยู่กล่องมันใหญ่มากเลย


“เฮ้ย เออว่ะ พูดถึงวันเกิดพรุ่งนี้ก็วันเกิดฝานฝานแล้วนิ” พี่ขุนเขาหันมาถามฉันๆ ก็เลยหันกลับไปมอง ก็ใช่ไง.. พรุ่งนี้วันเกิดฉันเอง


“ก็แค่วันๆ เดียวไม่เห็นมีอะไรพิเศษเลย”


“เฮ้ย มีดิ ก็ไอ้ขุนเขามันกะจะเลี้ยงให้ฝานฝานเลยนะ” พี่กุนซือเป็นคนพูดขึ้น


“โอ๊ย ไม่เป็นไรหรอกพี่เปลืองเงินเปล่าๆ” ฉันบอกปัดไปแบบส่งๆ ก่อนจะเริ่มจิ้มซูชิเข้าปากเพราะพนักงานมาเสิร์ฟอาหารพอดี


“น่าเสียดายนะที่พี่คงไปด้วยไม่ได้เพราะพรุ่งนี้พี่ต้องไปงานเลี้ยงวันเกิดกันตาพอดี ยัยนั่นนัดเลี้ยงก่อนวันเกิดจริงๆ น่ะ” พี่ครูซพูดขึ้นพร้อมทั้งเอื้อมมือมาเคาะหน้าผากฉันเบาๆ เหมือนที่เคยทำ ฉันชะงักเล็กน้อยก่อนจะค่อยๆ กลืนน้ำลายลงคออย่างอยากลำบาก ถ้าพี่ครูซคิดได้สักนิดพี่ครูซก็คงจะรู้ว่าระหว่างฉันกับพี่ครูซมันไม่เหมือนเดิมอีกต่อไปแล้ว


“มันก็ต้องแบบนั้นอยู่แล้วฝานก็แค่คนนอก ยังไงแฟนก็ต้องสำคัญกว่าอยู่แล้ว” ฉันเงยหน้าขึ้นก่อนจะฉีกยิ้มเหมือนกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นเหมือนที่เคยเป็นมา พี่ครูซจ้องฉันก่อนจะค่อยๆ ฉีกยิ้มออกมา


เพราะแบบนี้ไงฝานถึงทำลายความรักของพี่ครูซไม่ได้ ฝานท้องกับพี่ครูซแต่ฝานจะให้พี่ครูซรู้ความจริงได้ยังไง วันนึงพี่ครูซก็จะมีความสุขกับคนที่พี่ครูซรัก แต่ฝานฝานคนนี้ไม่ใช่ ฝานก็แค่ความผิดพลาดในชีวิตของพี่ครูซต่อให้พี่ครูซรู้เรื่องราวทั้งหมด หรือต่อให้พี่ครูซรับผิดชอบฝานก็ไม่มีความสุขอยู่ดี แม้กระทั่งตอนนี้เวลาที่ฝานต้องทนมองพี่ครูซอยู่กับพี่กันตายังยากเลย ฝานไม่รู้ว่าจริงๆ แล้วฝานคิดยังไงกับพี่ครูซกันแน่แต่มันก็คงไม่ใช่ความรู้สึกในแบบพี่น้องเหมือนเดิมเพราะถ้าฝานรู้สึกแบบเดิมฝานก็คงไม่เจ็บแบบนี้เวลาต้องทนมองพี่ครูซอยู่กับพี่กันตา


ขอโทษนะพี่ครูซ.. เรื่องของเราปล่อยให้มันเป็นอดีตอย่างที่เราตกลงกันนั่นแหละดีแล้ว




จำได้ว่าถัดมาอีกวันซึ่งเป็นวันเกิดของฉันๆ เล่าเรื่องราวทั้งหมดให้เฮียผาฟัง


จำได้ว่าวันนั้นซึ่งเป็นวันเกิดของฉันพี่ขุนเขา พี่รหัสและเป็นเหมือนพี่ชายของฉันอีกคนเลี้ยงวันเกิดให้ฉัน


จำได้ว่าแก๊งพี่ขุนเขามาวันเกิดของฉันหมดยกเว้นพี่ครูซ


จำได้ว่าไอ้เหนือกับไอ้แดนหอบของขวัญกล่องใหญ่มาให้ฉันซึ่งในนั้นเป็นตุ๊กตาผู้หญิงน่ารักๆ แถมยังมีชื่อฉันติดอยู่ด้วย


จำได้ว่าคืนวันนั้นตอนที่ฉันกลับบ้านมีกล่องของขวัญปริศนาวางอยู่ที่หน้าบ้านซึ่งของที่อยู่ในนั้นคือ.. นาฬิกาทราย ในกล่องนั้นไม่มีชื่อคนให้และอะไรทั้งนั้นนอกจากนาฬิกาทรายและข้อความบนการ์ด ‘น้ำเต้าหู้ ปาท่องโก๋.. ในวันวาน’ ฉับพลันเรื่องราวเก่าๆ ก็ค่อยๆ ไหลเข้ามาในหัวฉัน


‘เพิ่งกลับเหรอ’

‘แหกตาดูสิเฮีย’ ฉันแวดกลับไปอย่างกวนๆ ก่อนจะเดินไปนั่งข้างๆ พี่ครูซ

‘เมาป่ะเนี่ย แล้วทำไมเพิ่งกลับ’ พี่ครูซพูดขึ้นก่อนจะยื่นแก้วน้ำเต้าหู้มาให้ฉัน



วัน และเวลาผ่านไปไวราวกับโกหก


“รักแท้แม่งไม่มีจริง” ฉันกระซิบกับตัวเองก่อนจะวางนาฬิกาทรายลงบนโต๊ะพร้อมทั้งรวบผมที่ยาวจนถึงกลางหลังขึ้นอย่างลวกๆ


 

 

 

 

[loading....150%]

 




 

 

Talk
 

 

ฉาก cut อยู่ในกลุ่มลับเฟสบุ๊คต้องกดเข้าแล้วรออนุมัติก่อนน้าาาถึงจะอ่านได้จ้าา

เป็น nc ที่มาพร้อมกับความรู้สึกหน่วงๆ คนนึงยอมเสียสละให้ทำเหมือนว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น

เพราะรู้ตัวว่ามาทีหลัง ส่วนอีกคนก็กำลังสับสนและยอมเออออห่อหมกไปด้วยทั้งๆ ที่ตัวเองก็รู้สึก

อย่าเพิ่งเกลียดอีพี่ครูซสิ เดี๋ยวนางก็ได้รับกรรมอย่างสาสมเลยล่ะ อิอิ

ฝานฝานคัมแบ็คแล้วค่าาาาาา

ถ้าชอบก็ฝากเม้นโหวตด้วยน้าาาา ขอบคุณค่าา :) 

กลับหน้าเพจ คลิก



Devil's Set

Devil's Flower สยบหัวใจซาตาน [พูม่า&ชิลิน] เปิดรีปริ้น


Devil's Rival เดิมพันอันตราย [ฮันเตอร์&บีน่า] มีแต่อีบุ๊คจ้าาา


The Wars of Love สงครามหัวใจ อ่านคลิกรูป


Devils Heart หลุมพรางใจ เป็นภาคต่อฮันเตอร์ค่ะ







1 เม้น 1 โหวต 1 แชร์ = ล้านกำลังใจนะคะ ขอบคุณทุกคนมากๆ ค่าาาาา :)


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 95 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,800 ความคิดเห็น

  1. #5654 fariziana (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2563 / 20:52
    แล้วทำไมนางเอกไม่กินยาคุมฉุกเฉินนนน หรือมันมีเหตุผลอะไรอยู่ใน CUT รึเปล่าเนี่ย ToT
    #5,654
    0
  2. #2645 jikapuu (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 14:47
    เพิ่งมาตามอ่าน นักเขียนแต่งได้ดีมากเลย อ่านไปแล้วติดเลยตอนนี้55555
    #2,645
    0
  3. #1760 parewa0311 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2560 / 23:48
    ชื่อกลุ่มลับคือกลุ่มอะไรอ่าคะ
    #1,760
    3
    • #1760-2 Sk_care(จากตอนที่ 4)
      3 มิถุนายน 2560 / 10:26
      แล้วเพจชื่ออะไรค่ะ
      #1760-2
    • #1760-3 phattaraporn(จากตอนที่ 4)
      3 มิถุนายน 2560 / 14:46
      เข้าหน้าเพจเลยจ้า ไรท์แปะลิ้งกรุ๊ปไว้อยู่
      #1760-3
  4. #1403 LIGHT'S ME_SE (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 เมษายน 2560 / 09:16
    สงสารฝานอ่ะ อิพี่ครูซนี่นะ!!!
    #1,403
    0
  5. #1087 -Kato_Megumi- (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 เมษายน 2560 / 10:00
    พี่ขุนเขาคิดไรกันฟานฟานป่าวเนี่ย ว่าแต่ชอบชื่อฟานฟานจังเลย
    #1,087
    0
  6. #393 ป้า TIP (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 มีนาคม 2560 / 09:57
    มาคอยลูกสาวฝานฝาน ของป้า
    #393
    0
  7. #391 bambyluhan (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 มีนาคม 2560 / 22:35
    รอนร้ามาต่อไวๆนะคร้า
    อยากอ่านแร้วอ่ะ
    #391
    0
  8. #390 PrinceMillan (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 มีนาคม 2560 / 19:19
    คามแบคคคคคค โดนแน่พี่ครูซ
    #390
    0
  9. #389 1991may (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 มีนาคม 2560 / 15:12
    โอ๊ะระวังตัวนะพี่ครูซถึงตาของฝานฝานจะเอาคืนแล้วววววววว
    #389
    0
  10. #388 Napatsawan2627 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 มีนาคม 2560 / 15:06
    รอออ. อัพต่อไวๆน้า
    #388
    0
  11. #387 Dok11 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 มีนาคม 2560 / 11:35
    เมื่อไหร่จะมาอัพน้าาา เค้ารออออน้าาาาา
    #387
    0
  12. #386 Praew1341 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 มีนาคม 2560 / 10:05
    ค้างมากค่ารีบมาอัพต่อนะคะ
    #386
    0
  13. #385 dreamptk (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 มีนาคม 2560 / 01:00
    อห.ค้าง มาต่อค่ะไรท์ สงสารฝานฝาน กูจะร้องไห้ค้างงงงงงง
    #385
    0
  14. #384 sinaka2537 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 มีนาคม 2560 / 23:28
    สงสารฝานๆจับใจ
    #384
    0
  15. #383 lekkason (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 มีนาคม 2560 / 23:24
    โอ้ยยยยค้างงงงง
    #383
    0
  16. #382 nicharawaisud (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 มีนาคม 2560 / 22:16
    พรุ่งนี้มาต่อเลยได้มั้ยอ่า อยากอ่านมาก วันละครั้งเลยนะ พลีสสสส
    #382
    0
  17. #381 Sinyjunior19 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 มีนาคม 2560 / 22:12
    อยากอ่านๆๆๆๆ
    #381
    0
  18. #380 58335532 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 มีนาคม 2560 / 21:57
    รอออออ
    #380
    0
  19. #379 M15pradubthong (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 มีนาคม 2560 / 18:50
    ค้างมากค่ะไรท์มาอัพบ่อยๆนะค่ะ สนุกมากเลย ซื้อเซ็ทdevil ทางอีบุ๊กไปทั้งสองเล่มเรียบร้อยแล้วค่ะ เมื่อไหรเรื่องนี้จะลงอีบุ๊กบ้างอยากอ่านสุดๆฮือออออ
    #379
    0
  20. #377 น้องก กอล์ฟสต๊อปปี้ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 มีนาคม 2560 / 17:59
    ต่อค่าาา
    #377
    0
  21. #376 tikkiitikkii (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 มีนาคม 2560 / 17:54
    ฝานฝานน่าสงสาร พี่ครูซจะรู้ความจริงเมื่อไรนะรอออตอนต่อไปอัพเร็วๆนะค่ะ
    #376
    0
  22. #375 kwang2204 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 มีนาคม 2560 / 17:48
    ไช่ๆ-ไม่มีจิง
    #375
    0
  23. #374 0940203070 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 มีนาคม 2560 / 17:10
    รอค่า มาอัพเร็วๆนะค่ะ
    #374
    0
  24. #373 Ommy (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 มีนาคม 2560 / 16:46
    เมื่อไหร่จะมา
    #373
    0
  25. #372 BowAgase (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 มีนาคม 2560 / 15:45
    รอมาต่อนะคะ~~~
    #372
    0