[Monsta-x] The ruler vampire (wonho × you)

ตอนที่ 19 : EP 18 ll จับกุม [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 749
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 113 ครั้ง
    27 ต.ค. 61









เสียงเคาะประตูที่ดังขึ้นในตอนเช้ามืดของวัน ปลุกให้เซจูที่กำลังนอนหลับสบายอยู่บนที่นอนต้องตื่นขึ้น ร่างเล็กเดินงัวเงียมาเปิดประตูก่อนจะเจอเข้ากับวอนโฮ เธอสังเกตเห็นว่าวันนี้เขาแต่งตัวดูดีเป็นพิเศษ คล้ายจะออกไปข้างนอก


“ออกไปข้างนอกกับฉัน”


            “ไปไหน”


            “แล้วเธออยากไปไหนล่ะ”


            เอ๊ะ


            “จะไปรู้หรอ” เซจูเกาหัวด้วยความไม่เข้าใจ จากผมที่ยุ่งเหยิงอยู่แล้วของตัวเองกลับยิ่งยุ่งเข้าไปใหญ่ แล้วเขาเองเป็นคนสั่งให้ออกไปข้างนอกไม่ใช่หรอ แล้วจู่ๆจะมาถามเธอว่าอยากไปไหนเนี่ยนะ


            งงว่ะ


            “วันนี้เธออยากไปไหนเป็นพิเศษหรือเปล่า” แล้วร่างสูงก็ถามย้ำ


            “ไม่อะ ฉันมีงานบ้านที่ต้องไปทำอีก”


            “งั้นฉันขอสั่ง วันนี้ไม่ต้องทำงานอะไรทั้งนั้น”


            “หรอ” คำพูดของวอนโฮทำเอาเธอตาโตด้วยความดีใจ “ขอบใจมาก งั้นฉันไปนอนต่อนะ”


            ยังไม่ทันที่จะปิดประตูห้องเพื่อไล่แขก ร่างสูงก็ใช้แขนของตัวเองดันประตูห้องเอาไว้ซะก่อน


            “วันนี้ฉันไม่ให้เธอต้องทำงาน แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะให้เธอนอนทั้งวันนะ”


            “อะไรของนายเนี่ย”


            “ไปจัดการตัวเองให้เรียบร้อยแล้วออกไปข้างนอกกับฉัน”


            “ไปไหน”


            “ไม่รู้”


            ” ในหัวของเซจูตอนนี้คงมีแต่คำว่าอะไรวะๆๆๆ


            “ไปอาบน้ำก่อนไป แล้วรีบออกมาเจอฉัน ให้เวลาแค่ 10 นาที”


            คนโดนสั่งพยักหน้ารับอย่างจำยอม ถึงแม้ว่าจะยังไม่เข้าใจที่เขาสั่งก็ตาม แล้ว 10 นาทีต่อมาเธอเปิดประตูออกมานอกห้อง เจอกับเขาที่ยืดกอดอกพิงกำแพงด้วยใบหน้าหน่ายๆอยู่ไม่ห่าง


            “ตกลงนายจะไปไหนกันแน่เนี่ย”


            “ตามมาเดี๋ยวก็รู้เอง”


 

            20 นาทีต่อมา ทั้งคู่ก็มาอยู่ที่สวนสาธารณะแห่งหนึ่งใจกลางเมือง วอนโฮจอดรถที่เขาขับมาก่อนจะเดินนำเธอเข้าไปตามทางเดินที่ตกแต่งด้วยแผ่นหินขนาดใหญ่ ที่ขนาบข้างด้วยต้นไม้สีเขียวสบายตา


            “นายมีธุระอะไรที่นี่”


            “ไม่มีอะ แค่อยากมาเฉยๆ”


            “แล้วนายจะลากฉันมาด้วยทำไมไม่ทราบ” เธอเผลอขึ้นเสียงใส่เขาเล็กน้อย


            “ก็เพราะฉันอยากมากับเธอไง”


            “หรอ” เซจูตอบอ้อมแอ้มเมื่อได้ฟังคำตอบ


            “เขินหรอ”


            “เปล่านี่” เซจูพูดพลางยักไหล่ และตีหน้ามึน ทั้งๆที่ในใจเธอก็รู้อยู่เต็มอกว่า เขิน

          

            วอนโฮเร่งเดินนำหน้าเธอไปเมื่อเห็นม้านั่งที่ตั้งอยู่ไม่ไกล ร่างสูงทิ้งตัวลงนั่งก่อนจะกวักมือเรียกเธอยิกๆ


                แล้วก็เกิดความเงียบขึ้นระหว่างคนทั้งคู่ เซจูเอาแต่นั่งนิ่งและขยับตัวไปชิดอีกฝั่งของม้านั่ง ไม่รู้ทำไมอยู่ใกล้ๆเขาแล้วมันเกร็งๆแปลกๆ ส่วนวอนโฮเองก็นั่งเกาหัวแล้วก็กัดเล็บสลับกันไปมา จนในที่สุดเซจูก็เป็นฝ่ายทำลายความเงียบขึ้นก่อน


            “เจ้าปลอกคออันนั้นชื่ออะไรหรอ”


            ” วอนโฮไม่ได้ตอบออกมาในทันที เขาถอนหายใจก่อนจะหันมามองหน้าคนถาม “จริงๆฉันก็ไม่อยากจะพูดถึงเรื่องนี้นักหรอก”


          เซจูพยักหน้า ถ้าเขาจะไม่ตอบเธอก็ไม่เป็นไร มีคนอื่นที่เธอสามารถถามได้อีกตั้งเยอะ


            “แต่ถ้าเธออยากรู้นักฉันบอกให้ก็ได้ เธอชื่อจูยอน” ร่างสูงเหล่ตามามองเธอเล็กน้อย ก่อนจะค่อยๆขยับตัวมาใกล้ๆคนช่างถาม โดยที่เธอเองก็ไม่ทันได้สังเกต


            “แล้วมีอะไรที่อยากรู้อีกไหม เช่น


            “เช่นอะไร?” เธอหันมาถามทันควันอย่างสงสัย ก็เขาดันเงียบเสียงเอาดื้อๆ และนั่นก็ทำเอาเธอหน้าร้อนวาบ เพราะเขาดันยื่นหน้าเข้ามาใกล้ซะจนเธอไม่ทันได้ตั้งตัว และเธอก็เบี่ยงตัวออกห่างเขาแทบจะทันที


            เกือบไปแล้วไหมล่ะ


            วอนโฮระเบิดเสียงหัวเราะออกมาดังลั่นเมื่อเห็นสีหน้าตกใจของเธอ ขวัญอ่อนซะจริง เข้าใกล้กว่านี้ก็เคยทำมาแล้ว ยังไม่ชินอีกหรือไง


            “เช่นอะไร!” คนถาม ถามเสียงห้วนกลบเกลื่อนความเขินของตัวเองฃ


            “เช่น ฉันยังรักจูยอนอยู่ไหม อะไรงี้อะ”


            “อือ”


            “อือ นี่คืออะไร”


            “อือ ก็คือถามไงเล่า ตอบมาสิ!


            “กล้าขึ้นเสียงแล้วหรอ?”


            “ขอโทษ”


            “หึ” วอนโฮยิ้มเล็กๆ ก่อนจะตอบคำถามที่เซจูเองก็ไม่ได้ตั้งใจจะอยากรู้ตั้งแต่แรก จริงๆแล้วเธอก็แอบหวังให้คำตอบมันไม่เหมือนในตอนนั้นที่เขาเคยบอกเธอ


            “ฉันยังรักจูยอนอยู่”


           


            “จะผ่านไปกี่สิบ กี่ร้อยปี ฉันก็ยังจะรักจูยอน” ร่างสูงถอนหายใจ ก่อนจะอมยิ้มเล็กๆเมื่อเห็นคนข้างๆทำหน้าเหมือนหมาหงอย “แล้วฉันก็จะรักเธอด้วย...เซจู”


------ 40% ------


             มือหนาประคองเข้าที่กรอบหน้าเล็กได้รูปของเซจูเมื่อเขาเหลียวซ้ายแลขวาแล้วว่าแถวนี้ยังไม่มีใครเดินผ่านมา เขาหายใจแรงขึ้นตามความตื่นเต้นเมื่อค่อยๆเคลื่อนกายเข้าไปใกล้เธอมากขึ้น ตาคมประสานกับดวงตากลมที่สั่นระริกอย่างกล้าๆกลัวๆ


            เซจูหลับตาลงเมื่อปลายจมูกโด่งๆของเขาสัมผัสอย่างแผ่วเบาที่ปลายจมูกของเธอ แต่เธอก็ดันอกเขาออกซะก่อนที่จะเกินเลยไปมากกว่านี้


            “หึ” ร่างสูงยอมผละออกมาแต่โดยดี และนั่งขำคนข้างๆที่นั่งหูแดงจากเหตุการณ์เมื่อครู่ “ทำไมล่ะ กลัวหรอ?”


            “


            “ฉันชอบเธอนะ แล้วเธอล่ะ”


            “


            “นี่ ใบ้กินรึไง” เขาถามเสียงห้วนเมื่อเธอเอาแต่นั่งนิ่งไม่ตอบ ปากแข็งแบบนี้มันน่าสั่งสอนซะให้เข็ด


            “เปล่า”


            “งั้นก็ตอบมา”


            “ฉันฉันไม่รู้”


            “หือ? แน่ใจ?”


วอนโฮหันมาทำหน้าทะเล้นใส่จนเธอรู้สึกใจเต้นแรงจนต้องหันหน้าหนี ภูมิคุ้มกันเธอที่มีต่อเขานี่มันต่ำซะจริง


            มือหนาคว้าเขาที่สองข้างแก้มเธอ เขาออกแรงบีบนิดๆก่อนจะรั้งให้หันกลับมาที่ตน


            “ตอบมา”


            “ฉันไม่รู้จริงๆ” เซจูตอบเสียงอู้อี้ มือทั้งสองข้างพยายามแกะฝ่ามือที่บีบแก้มของเธอออก


            “แน่ใจว่าไม่รู้”


            “อย่านะ!” จากมือที่เคยแกะมือเขาถูกย้ายมาดันร่างคนตัวหนาอย่างไว


            “ทำไม คือว่าฉันจะทำอะไรเธอหรอ”


            “เอาหน้านายออกไปห่างๆเลย!


            “เธอไม่ชอบแบบนี้หรอ?” คนขี้แกล้งทำหน้าระรื่น


            “ไม่ชอบเว้ย!” เธอดูพลางพยายามดันเข้าออกห่างอย่างเอาเป็นเอาตาย


            “แล้วฉันล่ะ เธอชอบไหม”


            “


            “แน่ะ เงียบเลย”


            วอนโฮลอบยิ้มกับตัวเอง เขาก็ไม่ได้โง่ซะจนดูไม่ออกว่าเธอเองก็รู้สึกดีกับเขาเหมือนกัน


            “ตอบฉันหน่อยไม่ได้หรอ” น้ำเสียงที่ดูออดอ้อนผิดไปจากตอนแรกทำให้เซจูชะงัก


            ทันทีที่เผลอสบตากับร่างหนา เธอก็รู้สึกเหมือนถูกเขาล่อลวง


            “เธอรู้สึกยังไงกับฉัน”


            “ก็ ชอบมั้ง”


            เซจูกลับมาจากสวนสาธารณะด้วยความรู้สึกที่เจ็บแปลบๆ ทั้งๆที่ควรจะดีใจที่เขาทั้งคู่ใจตรงกัน แต่ลึกๆแล้วนั้น เธอเองก็รู้ตัวดีว่าระหว่างเขากับเธอนั้นมันเป็นไปไม่ได้


            แวมไพร์กับมนุษย์หมาป่า มันไม่มีทางเป็นไปได้


            หลังจากนั้นวอนโฮก็ยังยอมเปิดปากเล่าถึงผู้หญิงที่ชื่อจูยอน เธอเข้ามาอยู่ที่นี้เพราะไปฆ่าแวมไพร์เข้าเลยถูกผู้คุมกฎจับมา


            เขาบอกเธอแค่นี้



 

            คืนพระจันทร์เต็มดวงมาถึงไวกว่าที่คิด ในตอนกลางดึกของคืนนี้ เธอก็จะเป็นอิสระจากพวกแวมไพร์ และเธอก็จะหนีไปให้ไกล ให้พวกมันไม่สามารถมาตามจับเธอได้อีก


            น่าแปลกที่วันนี้วอนโฮตามมาวอแวเธอตั้งแต่เช้า


            “ตอนบ่ายฉันมีธุระ อาจจะกลับมาอีกทีตอนเช้า” เขาบอกเธอ


            “อือ” เซจูพยักหน้ารับก่อนจะล้างจานต่อแล้วแสดงท่าทีว่าไม่สนใจเขา ทั้งๆที่เธอก็แอบโหวงๆในใจไม่น้อย วันนี้ถ้าเธอหนีสำเร็จ เธอก็คงจะไม่ได้เจอเขาแล้ว


            “คืนนี้พระจันทร์เต็มดวง เธอจะไม่ก่อเรื่องใช่ไหม”


            “อือ” เธอตอบกลับอย่างไม่เต็มเสียงนัก


            วอนโฮถอนหายใจอย่างหงุดหงิดกับท่าทีเมินเฉยของเธอ มือหนาจับไหล่ก่อนจะบังคับให้เธอต้องหันมาเผชิญหน้า


            “รับปากกับฉัน ว่าเธอจะไม่ก่อเรื่อง” ตาสีแดงจ้องลึกมาที่ดวงตากลม เขาคาดหวังให้เธอรับปากและทำตาม


            “ฉันจะไม่ก่อเรื่อง” เซจูตอบและจ้องตาเขากลับ นี่คงเป็นหนึ่งไม่กี่ครั้งที่เธอกล้าจ้องตากับเขานานแบบนี้ เพราะเธอรู้ว่าจะไม่มีโอกาสได้จ้องมันอีกแล้ว


            “สัญญาสิ”


            “อือ สัญญา”


            ไม่รู้ว่าเธอไปเอาความกล้ามาจากไหน มือเล็กเลือกที่จะวางแหมะลงบนไหล่ของเขา ด้วยส่วนสูงที่ต่างกันทำให้เธอต้องเขย่งเท้าเล็กน้อย และดูเหมือนเขาก็เข้าใจดีว่าเธอกำลังจะทำอะไร


            วอนโฮเอาแขนโอบรอบเอวเล็กก่อนจะโน้มหน้าลงมาช้าๆ สัมผัสอุ่นร้อนที่เขามอบให้ทำเอาเธอสะดุ้งก่อนจะผละออก


            คนใจกล้าเมื่อครู่ไปไหนกันนะ?


            “นี่เธอสัญญากับฉันโดยใช้จูบเลยหรอ”


            “เงียบน่า” เซจูขู่ใส่ก่อนจะหันหน้าหนีเขาแล้วลงมือล้างจานต่อ ทั้งๆที่อยากมองหน้าเขาให้นานที่สุด แต่ทำไม่ยิ่งมองแล้วเธอควบคุมตัวเองไม่ได้แบบนี้ก็ไม่รู้


            “ฉันไปล่ะ”


            “อือ” คนตัวเล็กรับคำก่อนจะหันไปมองแผ่นหลังกว้างที่ค่อยๆเดินห่างออกไปจากห้องครัว


            การที่เธอจะหนีออกไปหากีฮยอนที่นอกคฤหาสน์ในคืนนี้ เธอได้บอกกับไอเอ็มไว้และยังชวนเขาให้หนีไปด้วยกันอีกด้วย แต่ไอเอ็มก็ปฏิเสธ โดยให้เหตุผลที่ว่า เขาไม่ต้องกังวลเมื่ออาศัยอยู่ที่นี่ และเขาก็ไม่มีญาติพี่น้องที่ไหนแล้วด้วย


            คืนนี้ทุกอย่างดูจะเงียบสงบเป็นพิเศษ ราวกับว่าเป็นใจให้กับการหลบหนีของเธอ เซจูแหงนมองพระจันทร์ดวงโตนอกบานหน้าต่างที่ตอนนี้ส่องแสงนวลตา


            มือเล็กกำรอบปลอกคอตนเองแน่น


            ลาก่อนวอนโฮ… 

----- 80% -----

           

            การหลบหนีออกจากรั้วคฤหาสน์เป็นไปอย่างง่ายดาย ง่ายซะจนเธอเองก็รับรู้ถึงความผิดปกติ แต่เมื่อเลือกที่จะทำแบบนี้แล้ว ถ้ามันเกิดอะไรขึ้น เธอก็จะสู้ยิบตาเหมือนกัน


            การเดินทางในป่าค่อนข้างจะไม่ลำบากด้วยแสงสว่างอ่อนๆจากดวงจันทร์ที่ช่วยส่องทาง แต่แล้วบางอย่างก็ทำเอาการวิ่งของเธอต้องหยุดชะงักลง เสียงสวบสาบที่ดังขึ้นข้างหลังทำให้เธอต้องเหลียวกลับไปดู เพราะเสียงนั่นมันดังเกินที่เจ้าของเสียงจะแอบตามมาไม่ให้เธอรู้ตัว


            เวรแล้วไง


          มีใครบางคนกำลังตามเธอมา


            เธอคงต้องเร่งไปหากีฮยอนให้เร็วขึ้นกว่าเดิม เพราะอย่างน้อยเขาก็น่าจะปลอดภัยกว่าอะไรก็ไม่รู้ที่กำลังตามมา และระยะทางมันก็เหลืออีกไม่ไกลแล้วด้วย


            มุ่งไปทางทิศตะวันตกได้ไม่นาน เธอก็เจอกับใครบางคนกำลังรออยู่บริเวณที่นัดกันเอาไว้   


            กีฮยอน


          สัญชาตญาณบางอย่างบอกเธอว่าเขาไม่ได้มาคนเดียว และมันก็ไม่น่าจะใช่เรื่องดี


           "นายมาคนเดียวใช่ไหม"

           

            เขาไม่ตอบ แสงนวลของดวงจันทร์ที่ตกกระทบบนใบหน้ากีฮยอน ทำให้เธอเห็นว่าเขากำลังยิ้มอยู่ ยิ้มแบบที่ไม่น่าไว้ใจ


            “หึ” เขาสาวเท้าเข้ามาใกล้มากขึ้น ท่าทางที่ดูคุกคามแบบนั้นทำเอาเซจูต้องก้าวเท้าถอยหลังไปอีกหนึ่งก้าว รอยยิ้มจากเขาที่ถูกส่งมา ทำให้เธอเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าระหว่างเขาหรือบุคคลที่แอบตามเธอมาในตอนแรกนั้น ใครน่าจะปลอดภัยมากกว่ากัน


            แต่แล้วเสียงฝีเท้าทางด้านหลังที่ดังขึ้นก็ทำเอาเซจูต้องหันไปมองอย่างรวดเร็ว ฝ่ามือพร้อมกรงเล็บแบบอมนุษย์ตวัดผ่านใบหน้าเธอไปอย่างฉิวเฉียด เซจูโล่งใจได้ไม่ทันไร เจ้าของฝ่ามือนั่นก็ตวัดมาอีกรอบ แต่โชคดีที่ครั้งนี้กีฮยอนกระชากเธอหลบได้ทัน


            “หยุดก่อน!” กีฮยอนร้องห้ามเสียงดัง เพราะถ้าเขายังไม่ห้าม เซจูได้ถูกฉีกเป็นก้อนเนื้อหมาแน่ๆ “ผมพาท่านมาเป็นพยานในการจับกุม ไม่ได้ให้มาทำร้ายใคร”


            เมื่อมีโอกาสได้พักจากอาการตกใจเธอก็มีโอกาสได้สังเกตชายเจ้าของกรงเล็บแหลมนั่นชัดๆ ดวงตาสีแดงเข้มนั่นชี้ชัดว่าเขาเป็นพวกตัวดูดเลือด สายตาเจนโลกและผมสีดอกเหล่าของเขาบ่งบอกว่าเขามีชีวิตมานานแสนนานแล้ว และถ้าจำไม่ผิด เธอว่าเธอเห็นเขาให้ห้องโถงที่ใช้ตัดสินบทลงโทษเมื่อครั้งนั้น


            “นางหนีออกมา ข้าต้องฆ่านาง”


            “แต่โทษของการหนีไม่ใช่การฆ่า!” กีฮยอนขึ้นเสียงใส่องครักษ์ของพ่อเล็กน้อยเพราะเขาแสดงท่าทีไม่เชื่อฟัง


          “แต่พวกหมาป่านั้นต่ำต้อย”


          “พวกเรายุติสงครามกันแล้วนะ และก็ไม่มีใครต่ำกว่าใครทั้งนั้นแหละ” กีฮยอนเถียง


            “นายคิดจะทำอะไรกันแน่กีฮยอน” จนถึงตอนนี้เธอก็ยังไม่เข้าใจเขา ไอ้แวมไพร์เฒ่านั่นทำท่าจะเข้ามาฆ่าเธอแท้ๆ แต่เขาก็ดันช่วยห้าม ทั้งๆที่ท่าทีของเขาเองก็ไม่น่าไว้ใจพอกัน


            กีฮยอนไม่ได้ตอบคำถามเธอ ตาเรียวกลับมองไปทางทิศฝั่งป่าที่เธอเพิ่งมา  “เหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นอีกแล้วเนอะ”


                เซจูเลิกคิ้วสูงอย่างนึกงงเมื่อเธอเห็นกีฮยอนพูดกับต้นไม้


            ไม่สิ จริงๆแล้วเขาพูดกับใครบางคนต่างหาก ใครบางคนที่ตามเธอมาตลอดทาง


            ร่างสูงค่อยๆเดินออกพ้นแนวความมืดของป่าออกมาสู่พื้นที่กว้าง และเมื่อมีแสงจากพระจันทร์ที่ส่องสว่างมากพอ เซจูก็เห็นว่าเขาคือใคร เห็นเขาบอกว่ามีธุระต้องไปจัดการ แต่นึกไม่ถึงเหมือนกันว่าจะเสร็จเร็วจนแอบตามเธอมาทันแบบนี้


            “ตามมาจนได้นะ” กีฮยอนยิ้มเยาะขณะที่พูดกับเพื่อนสนิทที่เดินเข้ามาใกล้ โดยมีสายตาของทั้งเธอและแวมไพร์เฒ่าจับจ้องอยู่ “กูกะไว้แล้วว่ามึงต้องตามออกมาแน่ๆ” เขารู้ว่าวอนโฮคงไม่มีทางทิ้งให้เซจูอยู่คนเดียวในคืนที่พระจันทร์เต็มดวงแน่ๆ ถ้าไม่กลัวว่ายัยนั่นจะหนีจนทำให้ตัวเองเดือดร้อนในหน้าที่ ก็คงกลัวว่าจะไม่ได้เจอยัยนั่นอีกแน่ๆ


            และตอนนี้เขาขอเดาว่าเป็นอย่างหลังมากกว่า


            ไม่อยากให้หนี เพราะกลัวว่าจะไม่ได้เจอกันอีก


           


            “คงเพราะเป็นห่วงยัยสี่ขานี่สินะถึงได้ตามออกมา”


            “กูแค่จะมาตามตัวยัยนี่กลับเพื่อไม่ให้หนี”


            “หรอ” กีฮยอนขานรับด้วยสีหน้าที่ไม่ค่อยจะเชื่อในสิ่งที่วอนโฮพูดนัก


            เขากำลังจะมาตามตัวเซจูกลับเพื่อไม่ให้หนีนั่นก็จริง แต่ส่วนหนึ่งก็ เพราะดันได้กลิ่นของแวมไพร์ตนอื่นอย่างกีฮยอนและองครักษ์คลุ้งอยู่ในป่าเลยทำให้เขาเป็นห่วงเธอ และไม่อย่างให้ต้องมาลงเอยแบบจูยอน


            เขาไม่อยากไว้ใจแวมไพร์ตนไหนทั้งนั้น


            “มึงกำลังทำอะไรกันแน่กีฮยอน” วอนโฮถาม พลางเดินเข้ามาหาเซจู สายตาดุๆของเขาตวัดมามองเธอแวบนึงอย่างคาดโทษ


            เซจูได้แต่กลืนน้ำลายและหลบตาเขาอย่างรู้สึกผิด

 

            “ก็กำลังจะทำให้มึงถูกปลดออกจากผู้คุมกฎไง” กีฮยอนเว้นวรรค “ทำเหมือนที่มึงเคยทำกับกู”  


           


            “กูขอจับมึงในโทษฐานที่ลักลอบพานักโทษหนี และเธอด้วยเซจู ฐานที่หนีออกมา” เขาเดินเข้ามาใกล้พวกเธอทั้งคู่มากขึ้น “โดยมีองครักษ์ผู้นี้เป็นพยาน”


          วอนโฮเพิ่งมารู้ว่าเขาถูกหลอกให้ตามออกมาเพื่อที่จะถูกใส่ร้ายว่าพาเซจูหนี แถมยังมีองครักษ์เป็นพยานเท็จ





: TALK :

ตอนหน้าจะเฉลยทุกอย่างแล้วน้า

จะไม่งงกันแน้วว TT


ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านฟิคเรื่องนี้กันนะคะ><



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 113 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

345 ความคิดเห็น

  1. #308 0617363359 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 11:11
    ห้ามหายไปนานอีกนะ คิดถึงไรท์มากๆ มาต่อไวๆด้วยอยากรู้เฉลยแล้ว
    #308
    1
    • #308-1 H_HB(จากตอนที่ 19)
      3 พฤศจิกายน 2561 / 16:06
      ขอบคุณคนอ่านมากๆเหมือนกันค่ะ ถ้าไม่มีคนอ่านเราคงแต่งมาได้ไม่ถึงขนาดนี้ ขอบคุณมากๆจริงๆค่ะ
      #308-1
  2. #307 DaisyYoo (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2561 / 01:54
    มาเฉลยไวๆนะคะ คิดถึงมากๆเลยย
    #307
    2
    • #307-1 H_HB(จากตอนที่ 19)
      3 พฤศจิกายน 2561 / 16:05
      จะพยายามให้ไวที่สุดนะคะ ฮือออ
      #307-1
  3. #306 wonhosoek (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2561 / 22:23
    ทำไมพี่กีใจร้ายอ่ะ ฮืออออ
    #306
    1
    • #306-1 H_HB(จากตอนที่ 19)
      3 พฤศจิกายน 2561 / 16:05
      เนอะ โกรธพี่กีแน้วว
      #306-1
  4. #305 Chanunchida1991 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2561 / 18:23

    จะรอน้าา
    #305
    1
    • #305-1 H_HB(จากตอนที่ 19)
      3 พฤศจิกายน 2561 / 16:04
      ขอบคุณค่า มาแล้วน้า ><
      #305-1
  5. #304 jennisISEE (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2561 / 15:44
    อย่าหนีไปนะ อย่าทิ้งวอนโฮเลยยยย
    #304
    1
    • #304-1 H_HB(จากตอนที่ 19)
      19 ตุลาคม 2561 / 16:12
      มาลุ้นกันค่ะ หนีหรือไม่หนีดี 555
      #304-1
  6. #303 Pirino (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2561 / 00:38
    ไม่เอาาาาาาา อย่าทิ้งวอนโฮฮฮฮฮฮฮฮ ;-;
    #303
    2
    • #303-1 H_HB(จากตอนที่ 19)
      19 ตุลาคม 2561 / 16:12
      ทิ้งแน้ววววว อิอิอิ
      #303-1
  7. #301 Chanunchida1991 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 12:13
    ทำไมจูทำอย่างงี้ อย่าพี่วอนโฮเลยนะะะะะะT-T
    #301
    1
    • #301-1 H_HB(จากตอนที่ 19)
      19 ตุลาคม 2561 / 16:09
      นั่นจินะ TT
      #301-1
  8. #300 Msswm (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 23:51
    จูจะหนีจริงๆหรออออออออออ ไม่นะะ
    #300
    1
    • #300-1 H_HB(จากตอนที่ 19)
      19 ตุลาคม 2561 / 16:09
      หนีจริงไหมน้าาาาาา
      #300-1
  9. #299 AnakinWM (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 23:43
    กลับมาได้บ่อ้ายบ่อยากอยู่คนเดียววววววววว เพลงจากใจพี่วอน
    #299
    1
    • #299-1 H_HB(จากตอนที่ 19)
      19 ตุลาคม 2561 / 16:08
      เพลงเพราะดีค่ะ 555
      #299-1
  10. #297 Sowonn (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 22:26
    แง้งงงงงง อย่าทิ้งพิ้วอนโฮฮฮ
    #297
    1
    • #297-1 H_HB(จากตอนที่ 19)
      19 ตุลาคม 2561 / 16:07
      ไม่ทิ้งงงงง><
      #297-1
  11. #295 0617363359 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 18:17
    อย่าทิ้งวอนโฮไปเลยนะเซจู ฮื้อๆๆ😭มาต่ออีกนะไรท์สนุกมากๆๆๆๆ
    #295
    1
    • #295-1 H_HB(จากตอนที่ 19)
      19 ตุลาคม 2561 / 16:06
      ขอบคุณที่ชอบนะคะ ><
      #295-1
  12. #294 AnakinWM (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 28 กันยายน 2561 / 01:59
    อ๊ากกกกกกกกกกกพี่วอนนนนนนเขิน
    #294
    1
    • #294-1 H_HB(จากตอนที่ 19)
      28 กันยายน 2561 / 17:55
      งื้อ ><
      #294-1
  13. #293 Park Taeyoon (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 26 กันยายน 2561 / 00:30
    ง่าาาเค้าารอน้าา
    #293
    1
    • #293-1 H_HB(จากตอนที่ 19)
      28 กันยายน 2561 / 17:55
      มาแย้วน้าาา
      #293-1
  14. #292 Oopalius (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 25 กันยายน 2561 / 22:30
    เขินว้อยยยย
    #292
    1
    • #292-1 H_HB(จากตอนที่ 19)
      28 กันยายน 2561 / 17:54
      อิอิ ><
      #292-1
  15. #291 Chanunchida1991 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 23 กันยายน 2561 / 18:45
    ต่อๆๆๆๆๆๆรักไรท์ที่สุดดด
    #291
    1
    • #291-1 H_HB(จากตอนที่ 19)
      28 กันยายน 2561 / 17:54
      มาแน้วววว รักคนอ่านเหมือนกันค่ะ ^^
      #291-1
  16. #290 Sowonn (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 กันยายน 2561 / 22:58
    แง้งงงงง รอเร็วนะคะไรท์เปนกำลังใจให้น้าาาา สนุกมากเยยยย
    #290
    1
    • #290-1 H_HB(จากตอนที่ 19)
      28 กันยายน 2561 / 17:53
      ขอบคุณสำหรับกำลังใจนะคะ ><
      #290-1