[Monsta-x] The ruler vampire (wonho × you)

ตอนที่ 12 : Ep 11 ll กลับมาแล้ว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 906
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    24 ก.พ. 61










วอนโฮลืมตาตื่นขึ้นมาโดยที่เขายังคงอยู่ในชุดเดียวกับเมื่อคืน กลิ่นเหล้าที่ตลบอบอวลทำเอาเขาต้องเบ้หน้าเล็กน้อยที่ตัวเองเมาหนักจนถึงกับละเลยสภาพตัวเองแบบนี้ แต่เมื่อคืนเขามีเรื่องให้ต้องคิดเยอะจนถึงขั้นอยากเมาจริงๆ ทั้งเรื่องเพื่อนของเขาที่กำลังจะกลับมา ทั้งเรื่องความรู้สึกตัวเองที่มีต่อเซจู


เขาไม่อยากเชื่อว่าตัวเองจะชอบเธอ หรือบ้างทีเขาอาจจะแค่หวั่นไหวที่ทั้งเธอและผู้หญิงคนนั้นคล้ายกันเกินไป


เป็นหมาป่า


แถมยังดื้อรั้นเหมือนกันอีก


แต่ถึงยังไงมันก็คนละคนกัน และเขาไม่ควรที่จะรู้สึกดีกับยัยนั่น


ร่างสูงลุกขึ้นจากที่นอน ก่อนจะเดินไปที่ห้องน้ำด้วยท่าทางเซๆเล็กน้อย เพราะอาการเมาค้างยังไม่หายไป ทันทีที่น้ำอุ่นๆจากฝักบัวกระทบเข้ากับผิวกายขาวละเอียด วอนโฮก็รู้สึกกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาอีกครั้ง มือหนาลูกเส้นผมที่เปียกให้ลู่ไปด้านหลังก่อนจะเงยหน้ารับความสดชื่นจากสายน้ำ


เขาคิดทบทวนเรื่องเมื่อคืนที่ค่อนข้างจะดูเลือนรางในสมองเต็มที เขาพอจะจำได้บ้างว่าเซจูพยุงพาเขามาที่เตียง เธอพยายามจะวางเขาลงให้นุ่มนวลที่สุด ในหัวของเขาตอนนั้นมันเหมือนเหตุการณ์ที่ฉายซ้ำกับเมื่อหลายปีก่อน แต่ผู้หญิงที่พยุงเขากลับเป็นอีกคน ไม่ใช่เธอ


เขาเผลอกอดยัยนั่นไปด้วย! เมื่อนึกได้เขาก็ตกใจตัวเองนิดๆ


            หวังว่าเขาคงจะไม่เผลอพูดอะไรแปลกๆให้เธอได้ยินไปหรอกนะ!

.

.

.

.

.

.

.

.

.

เสียงเคาะประตูดังขึ้นอย่างน่ารำคาญ ก่อนคนถูกปลุกจะค่อยๆบิดขี้เกียจ และเยื้อย่างไปเปิดประตูอย่างอ้อยอิ่ง เป็นไอเอ็มนั่นแหละที่ทำแบบนั้น หลังๆมานี้เขาชอบมาปลุกเซจูไปทำงานเป็นประจำ จนเธอเริ่มจะชิน


"หน้าผากเธอแดงขึ้นกว่าเมื่อคืนนะ เอายาไปกินไปทาหน่อยปะ”


เซจูเอามือลูบเบาๆตรงบริเวณที่ถูกทัก ก่อนจะส่ายหน้าปฏิเสธความหวังดีของเขา เธอเดินกลับเข้าไปในห้องแล้วคว้ากระจกเงาบานเล็กๆที่ได้มาจากฮวายองขึ้นมาส่งดูความเสียหายบนใบหน้าจากเหตุการณ์เมื่อคืน


รอยแดงนั่นดูท่าจะหนักเอาการ มันทั้งเข้มขึ้น บวมขึ้น แถมยังเจ็บขึ้นอีกด้วย


"จะไม่เอายาจริงอะ" เสียงเข้มจองไอเอ็มดังมาจากหน้าห้อง เขายังคงยืนรออยู่ตรงนั้น


"ไม่อะ ไม่เป็นไร" เธอปฏิเสธอีกครั้ง เพราะคิดว่าเดี๋ยวแผลมันก็คงจะหายไปเองและที่สำคัญคือเธอขี้เกียจทา เธอขอตัวไปแปรงฟันและล้างหน้าก่อนจะเดินตามไอเอ็มออกไปทำงานเหมือนดังเช่นทุกวัน แต่แปลกตรงที่ครั้งนี้เธอไม่ได้เดินตรงไปที่ครัวเป็นที่แรกเหมือนทุกครั้ง


"ตามมาทำไมเนี่ย" ไอเอ็มถามในขณะที่เขาก็ยังคงเดินหน้าต่อไป


"ฉันจะไปช่วยทำสวน"


"จริงอะ แล้วงานครัว?"


"ค่อยกลับมาทำละกัน"


            “ไม่ต้องช่วยหรอก ฉันทำเองได้” ไอเอ็มเอ่ย ก่อนจะโบกมือเป็นเชิงไล่ หากแต่เซจูก็ยังเดินตามเขาไม่ลดละ


"นี่มีอะไรหรือเปล่าเนี่ย" เขาหยุดเดินก่อนจะหันมาถาม


"ถ้ามีแล้วถามได้มั้ย"


"ถ้าถามแล้วไม่ตอบได้ปะล่ะ"


"ไม่ได้!" เธอสวนไปแทบจะทันที


ไอเอ็มยักไหล่ "ยังไงฉันก็เลือกไม่ได้อยู่แล้วว่าจะตอบหรือไม่ตอบ งันเธอก็ถามมาเถอะ"


เซจูหายใจเข้าอย่างรวบรวมความกล้า เธอคิดและสงสัยเกี่ยวเรื่องนี้มาเกือบทั้งคืนจนนอนหลับไม่ค่อยสนิทนัก


เพราะเธอดันคล้ายกับยัยนั่นเหลือเกิน คำพูดที่เขาละเมอพูดออกมาเมื่อคืนมันดังก้องอยู่ในหัวเธอ แถมยังวนไปวนมาไม่รู้จบ คล้ายงั้นหรอ?


"วอนโฮเคยรู้จักผู้หญิงที่หน้าตาเหมือนฉันบ้างมั้ย?"


คนถูกถามเงียบไปอย่างใช้ความคิด เขาเพ่งมองหน้าเธอเหมือนกำลังทบทวนความจำตัวเองว่าตลอดเวลาหลายร้อยปีที่เขาเกิดที่นี่ เขาเคยเจอคนหน้าตาคล้ายเธอบ้างหรือเปล่า


ริมฝีปากบางของไอเอ็มเม้มเป็นเส้นตรงก่อนเขาจะส่ายหน้าปฏิเสธ เขามั่นใจว่าไม่เคยมีใครหน้าเหมือนเธอที่เขาเคยเห็นและรู้จักกับวอนโฮมาก่อน แต่ถ้าเป็นคนที่เขาไม่รู้จักก็อีกเรื่องน่ะนะ


"ไม่มีจริงอะ" เธอถามย้ำอย่างไม่เชื่อใจ ก็เพราะเมื่อคืนวอนโฮพูดออกมาแบบนั้น แถมคนเมาก็มักจะพูดเรื่องจริงซะด้วย ดวงตากลมหรี่มองไอเอ็มอย่างจับผิด หรือว่าเขามีอะไรที่ปิดบังเธออยู่


            “ไปได้ยินอะไรแปลกๆมาหรือเปล่า” ไอเอ็มถาม


            “เปล่านี่ ไม่ได้ยินอะไรเลย” เธอเลือกที่จะโกหก


เขาพยักหน้าอย่างจำยอม เหมือนเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง "หน้าอย่างเธอ ฉันก็เพิ่งเคยเจอนี่แหละ" ไอเอ็มย้ำก่อนจะเดินหนีไปทำงานของเขา ส่วนเธอก็ได้แต่ยืนเกาหัวอย่างงงๆ หรือว่าเมื่อคืนที่เธอได้ยิน เธออาจจะหูฝาดก็ได้


เธอตัดสินใจหันหลังกลับ เพื่อจะไปทำงานส่วนที่ทำเป็นประจำในครัว แต่ก็ดันไปชนเข้ากับใครบางคนซะก่อน เธอลูบจมูกป่อยๆอย่างนึกเจ็บ พลางก่นด่าร่างสูงตรงหน้าที่ไม่รู้มาตั้งแต่เมื่อไหร่แถมมายืนเงียบๆไม่สุ่มให้เสียงอีก


"วันนี้ไปนอนกับฉัน"


"หะ!" วอนโฮออกคำสั่งสั้นๆ แต่มันกลับทำเอาคนฟังถึงกับบงงเป็นไก่ตาแตก เซจูเอานิ้วเคาะๆหูของตนเพื่อเป็นการพิสูจน์ว่าเธอนั้นไม่ได้หูฝาดไป จมูกดมกลิ่นไม่ได้ไปแล้ว หูยังจะมาพังอีกหรอวะ


ใบหน้าหล่อมองเธออย่างเซ็งๆ ก่อนเขาจะถอนหายใจออกมา วอนโฮย่อตัวลงให้เสมอกับเธอ ก่อนริมฝีปากแดงๆของเขาจะขยับอย่างช้าๆและเน้นเป็นคำเพื่อให้เธอได้ยินมันชัดเจน "ฉันบอกว่า วัน นี้ ไป นอน กับ ฉัน"


"มะ..."


"หยุด!" เขาหยุดคำพูดของเธอโดยการชี้นิ้วมาที่หน้า "ฉันรู้อยู่แล้วว่าเธอจะปฏิเสธ เธอจะไม่ไปห้องฉันก็ได้นะ"


เซจูถอนหายใจอย่างโล่งอก พร้อมกับนึกชมวอนโฮในใจว่าวันนี้เขาดูใจดีผิดปกติไม่ได้บังคับเธอเหมือนก่อน


"แต่ฉันจะไปนอนห้องของเธอแทน"


ผ่าง!!


เซจูมองเขานิ่ง ปากเล็กอ้าค้างอย่างอึ้งจัด "นี่ นายคิดบ้าอะไรเนี่ย จะให้ฉันไปนอนกับนาย หรือนายจะมานอนกับฉันทำไมวะ คิดพิเรนทร์อะไรอีก"


"ฉันไม่ได้นึกพิศวาสเธอหรอก อย่ามาทำเป็นกลัวเลย ถ้าฉันทำอะไรแบบนั้นลงไปคงเป็นเพราะฉันเกลียดเธอมากกว่า"


เธอสะอึกเล็กน้อยที่ได้ยินเขาพูดแบบนั้น


"คืนนี้เป็นคืนพระจันทร์เต็มดวง เธอคงจะลืมไปแล้วสินะ" วอนโฮเลิกย่อตัวคุยกับเธอแล้วยืนเต็มความสูง ก่อนจะเหล่ตามามองเธอนิดๆ ซึ่งเธอเองก็ลืมไปจริงๆ งั้นคืนนี้ก็ถือว่าเป็นโอกาสทองที่เธอจะได้หนีไป แต่ไม่ล่ะ ตราบใดที่ยังไม่ได้ลงไปห้องใต้ดิน เธอก็จะไม่หนีไปไหนเด็ดขาด


"ดังนั้นฉันเลยจะไปเฝ้าเธอทั้งคืน เพื่อไม่ให้ตุกติกคิดหนีไปอีก" พูดจบร่างสูงก็หันหลังแล้วเดินหนีเธอไปทันที เหมือนกับที่ไอเอ็มทำกับเธอเป๊ะๆ แต่วอนโฮนั้นกลับตะโกนบางอย่างออกมาขณะที่เขาเดินจากไปด้วย


"ขึ้นไปหาฉันก่อนพระจันทร์ขึ้น เพราะถ้าไม่ ฉันจะเป็นฝ่ายมาลากคอเธอไปเอง"


เซจูถอนหายใจอย่างปลงๆ ชาติก่อนเธอไปทำกรรมอะไรไว้นักหนา ชาตินี้ถึงมีแต่คนมาค่อยบังคับสั่งนั่นสั่งนี่ แถมเธอยังขัดไม่ได้ซะด้วย


ร่างเล็กเดินอย่างหมดแรงกลับไปที่ครัว เมื่อคิดว่าคืนนี้เธอต้องไปจมปลักอยู่บนห้องของเขา แถมอยู่กับเขาแค่สองคน เธอกลัวว่าเขาจะทำอะไรบ้าๆแบบนั้นขึ้นมาอีก และก็กลัวใจตัวเองที่มันดันเต้นแรงตอนเขาเข้ามาใกล้ทุกที


แต่พอนึกถึงไอเอ็ม เธอก็โล่งใจขึ้นมาก เขาก็น่าจะโดนเรียกตัวไปเหมือนกัน แบบนี้เธอก็มีเพื่อนแล้ว


วันนั้นทั้งวันเซจูเอาแต่ทำงานบ้านจนไม่มีเวลามาสนใจเรื่องจมูกของตัวเองจนเธอหายกังวลเรื่องมันไปชั่วขณะ เธอทำงานทั้งหมดเสร็จในช่วงบ่ายแก่ๆของวัน จึงเดินกลับไปนั่งเล่นนอนเล่นในห้องพักของตัวเอง


เซจูทิ้งตัวลงนอนบนเตียงอย่างหมดแรงจากการที่ต้องทำงานมาทั้งวัน แล้วความง่วงความล้าก็เข้ามารุมเธอเต็มที่ ตากลมที่ลืมอยู่ค่อยๆปรือลงทีละนิดจนกระทั่งมันปิดสนิท แต่ก่อนที่จะหลับแบบสนิทก็มีเสียงบางอย่างเกิดขึ้นซะก่อน


ก๊อกๆ เป็นอีกครั้งที่มีเสียงเคาะประตูดังขึ้นที่หน้าห้อง แต่ครั้งนี้เธอไม่รู้ว่าเป็นใคร


เซจูผุดลุกขึ้นนั่งบนเตียงหลังจากที่นอนไปแล้ว เธอเงียบและเป็นฝ่ายรอฟังให้บุคคลปริศนาหลังประตูนั้นทนไม่ไหวแล้วเริ่มต้นพูดขึ้นมาก่อน


"…"


"พี่คะ นี่ฉันเอง" เสียงคุ้นหูดังขึ้นอีกฝากของบานประตู เซจูลุกขึ้นก่อนจะเดินเข้าไปใกล้เมื่อรู้ว่าคนๆนั้นคือใคร


มือเล็กคว้าลูกบิดประตูก่อนจะเปิดมาพบกับเด็กสาวหน้าตาจิ้มลิ้ม มีอาที่ยืนอยู่หน้าประตูส่งยิ้มอย่างเจื่อนๆมาให้เธอ คงเพราะกลัวว่าเซจูนั้นจะยังนึกโทษตนอยู่


"มีอาขอเข้าไปได้มั้ยคะ"


"เธอจะเข้ามาทำไม"


มีอาถึงกลับสะดุ้งเมื่อได้ยินเสียงแข็งปนกระด้างจากเซจู เธอค่อยๆล้วงเอากระปุกยาใบเล็กออกมาจากกระเป๋ากางเกงที่ตนใส่อยู่ก่อนจะยื่นมันมาให้กับเซจูอย่างกล้าๆกลัวๆ เธอไม่รู้ว่าคนตรงหน้าหายเคืองเธอหรือยัง แต่เธอก็อยากจะไถ่โทษโดยการเอายาทามาให้


เซจูเมื่อได้เห็นท่าทางหงอๆนั่นก็รู้สึกสงสารขึ้นมานิดๆ เพราะที่เธอโดนวอนโฮทำบ้าๆแบบนั้นมันก็ไม่ใช่ความผิดของมีอาซะทั้งหมด จะให้ไปโทษยัยเด็กนี่คนเดียวก็ดูจะไม่ถูกต้องนัก เธอจึงยื่นมือไปรัยยาจากคนตัวเล็กกว่าก่อนจะเอ่ยขอบคุณ แต่ว่ามีอาก็ยังคงยืนนิ่งอยู่ที่เดิมและมองตาแป๋วมาที่เธอราวกับต้องการจะขอร้องอะไรสักอย่าง


"ฉันขอเข้าไปได้มั้ยคะ จะได้ทายาให้พี่ด้วย ทาเองคงไม่ถนัดเท่าไหร่" เธอขอร้องอีกครั้ง เซจูเริ่มใจอ่อนจึงอนุญาตให้เธอเข้ามา


คนตัวเล็กเดินเข้าไปนั่งบนเก้าอี้ไม้เก่าๆในห้องของเซจูอย่างเกรงใจ


"จะทายาให้ไม่ใช่หรอ มานี่สิ" เซจูพูดพลางนั่งลงบนที่นอนของตน มีอาย้ายไปนั่งตาม ก่อนจะหยิบกระปุกยาที่เซจูยื่นมาคืนแล้วบรรจงทาให้เธออย่างเบามือที่สุด


"เจ็บมั้ยคะ" เธอเอ่ยถามในขณะที่มือก็ง่วงอยู่กับการทายาให้เซจูไปด้วย


"ไม่อะ" เธอตอบกลับไปตามจริง


เซจูลอบมองหน้าเด็กสาวตรงหน้าอย่างชั่งใจ เธอกำลังคิดว่าเรื่องนั้นที่เธอถามไอเอ็มไป เธอจะถามันกับคนตรงหน้าได้มั้ย


แล้วสุดท้ายเธอก็ตัดสินใจถามมันออกไป "วอนโฮเคยรู้จักผู้หญิงที่คล้ายๆกับฉันบ้างมั้ย?" แต่คราวนี้เธอเปลี่ยนประโยคคำถาม เธอเลือกที่จะถามแบบที่วอนโฮพูด ไม่ใช่ถามในแบบที่เธอคิด คำว่าคล้ายของเขาอาจจะหมายถึงอย่างอื่นก็ได้ ที่ไม่ใช่เรื่องหน้าตา


มือที่กำลังทายาให้เธออยู่ชะงักค้าง แวบนึงที่มีอาทำหน้าเหมือนตกใจอะไรสักอย่าง แต่ก็ปรับกลับมาเป็นสีหน้าปกติได้ทันท่วงทีก่อนที่เซจูจะทันสังเกตเห็น


"ไม่มีนี่คะ ผู้หญิงทุกคนที่พี่วอนโฮรู้จัก มีอาก็ไม่เห็นว่าจะมีใครคล้ายพี่สักคน"


"อืม" เซจูพยักหน้าเล็กเล็กน้อย เธอคิดว่าเธอคงจะหูฝาดไปจริงๆ เพราะทั้งไอเอ็มและมีอาก็พูดเป็นเสียงเดียวกันว่าไม่มีคนที่วอนโฮรู้จักแล้วคล้ายเธอเลย


แต่ว่าเรื่องที่เธออยากรู้จากมีอาไม่ได้มีแค่นี้


"มีอา ฉันมีเรื่องอะไรให้เธอช่วยหน่อยจะได้มั้ย"


"คะ?" มีอามองเธออย่างงงๆ ก่อนจะจัดการปิดฝากระปุกยาหลังจากที่ทาเสร็จแล้ว


"พาฉันไปห้องใต้ดินที"


"!"


แม้จะมีท่าทีตกใจ แต่มีอาก็ตัดสินใจที่จะยอมช่วยเธออย่างง่ายดาย


"งั้นคืนนี้มีออกมารอฉันที่หลังบ้านใหญ่ได้เลย"


"คืนนี้?" เซจูเผลอเสียงดังอย่างตกใจในความรีบร้อนของเด็กสาว ยัยเด็กนี่จะไม่ขอเวลาในการคิดวางแผนแอบพาเธอไปบ้างเลยหรอ


"ทำไมหรอคะ พี่ติดอะไรหรือเปล่า"


เซจูนิ่งไปอย่างใช้ความคิด สิ่งที่ว่าติดมันก็คือวอนโฮไง หมอนั่นดันจะให้เธอไปอยู่ด้วยคืนนี้ซะด้วย


"คืนอื่นได้มั้ยมีอา"


"คืนนี้แหละค่ะ เหมาะที่สุดแล้ว พระจันทร์เต็มดวงซะด้วย" มีอาลอบยิ้มกับตัวเอง "เพราะถ้าเป็นคืนอื่น ฉันก็ไม่รู้จะว่างด้วยหรือเปล่าค่ะ"


"แต่ว่าคืนนี้วอนโฮ…"


"พี่วอนโฮให้พี่ไปอยู่ด้วยสินะคะ" มีอาพูดยิ้มๆคล้ายจะแซวเธอ ก่อนจะเอามือลูบแขนเซจูเบาๆเพื่อไม่ให้เป็นกังวล "ไม่ต้องห่วงค่ะ ฉันจัดการได้ ขอแค่เที่ยงคืนพี่ออกมาหาฉันที่หลังบ้านใหญ่ก็พอ"


"เธอแน่ใจนะ"


"วางใจได้ค่ะ" มีอายิ้มเล็กน้อย ก่อนจะพูดต่อในใจตัวเอง 'เพราะฉันก็เคยทำมันมาแล้ว'


หลังจากมีอาออกไปจากห้องแล้วเธอก็เตรียมเก็บของที่คิดว่าจำเป็น พวกผ้าห่มและหมอนถูกเธอโยนไปกองกันไว้ที่มุมห้องเพื่อจะเอาไปไว้นอนที่พื้นของห้องเขา แต่ก่อนที่เธอจะได้ทันอาบน้ำ ก็มีเสียงเคาะประตูดังขัดขึ้นมา เซจูละมือจากสิ่งที่ทำอยู่ก่อนจะเดินไปที่ประตูอย่างเซ็งๆที่พอจะทำอะไรก็ชอบมีคนมาขัดตลอด คงจะเป็นมีอา เธออาจจะเปลี่ยนใจมาขอกระปุกยาที่ทิ้งไว้ให้เซจูคืนก็ได้


แต่พอเปิดประตู คนที่อยู่ข้างนอกกลับไม่ใช่เด็กสาวคนนั้น


วอนโฮตีหน้าขรึมนิ่งสนิทอยู่หน้าห้องเธอไม่นาน ก่อนที่เขาจะเป็นฝ่ายผลักประตูแล้วแทรกตัวเข้ามาเองเมื่อเห็นเธอเอาแต่ยืนนิ่งเหมือนถูกแช่แข็งอยู่แบบนั้น


เซจูก้าวเท้าถอยหลังหนีร่างสูงอย่างอัตโนมัติราวกับถูกตั้งโปรมแกรมเอาไว้


"พระจันทร์ยังไม่ขึ้นเลย นายจะรีบมาตามทำไม"


"ฉันเปลี่ยนใจแล้ว ขึ้นไปเดี๋ยวนี้เลย" ไม่พูดเปล่า มือหนายื่นมาคว้าแขนเธอไว้ก่อนจะกระชากเธอไปอย่างเอาแต่ใจ


"เดี๋ยวๆ หมอนกับผ้าห่มฉันล่ะ" เธอโดนเขาลากตัวปลิวออกมาจากห้องโดยไม่ทันได้หยิบอะไรติดตัวออกมาเลยสักอย่าง


"ช่างมันเถอะน่า" เขาไม่ฟังคำทักท้วงและท่าทางยื้อหยันสุดชีวิตของเธอเลยแม้แต่นิด


ปัง! เสียงประตูห้องวอนโฮปิดลงก่อนที่มันจะถูกล็อค โดยมีเขานั่งจ้องหน้าเธอด้วยท่าทีสบายๆอยู่ตรงปลายเตียง ส่วนเธอนะหรอ ก็ยืนเอ๋ออยู่ตรงประตูให้เขาจ้องจนพรุนอยู่นี่ไง


เธอเดินหลบไปทางมุมห้องอย่างต้องการหลบให้พ้นจากการจับจ้อง แต่สายตาคมของเขาก็ยังมองเธอไม่เลิก เซจูจึงพยายามทำเป็นไม่สนใจ โดยการไล่สายตามองนั่นมองนี่ภายในห้องของเขาแทน แล้วเธอก็นึกอะไรบางอย่างออก


"แล้วไอเอ็มอะ ทำไมเขายังไม่มา"


"แล้วทำไมเขาต้องมาล่ะ" วอนโฮลุกขึ้น ก่อนจะก้าวเท้าเข้ามาหาเธอ

 

"กะ ก็ พระจันทร์เต็มดวงไง นานไม่กลัวเขากลายร่างหนีไปหรอ" ไม่รู้ทำไมขาเธอถึงต้องก้าวหนีทุกครั้งที่เขาเข้ามาใกล้ คงเพราะสีหน้าท่าทางที่เหมือนกำลังข่มขู่เหยื่อของเขาละมั้ง


แต่เธอไม่ใช่เหยื่อนี่ เธอก็เป็นผู้ล่าเหมืนกัน!


"ไม่อะ หมอนั่นอยู่ที่นี่ตั้งแต่เกิด ผ่านคืนพระจันทร์เต็มดวงมาก็หลายครั้ง แล้วเขาก็ไม่มีพฤติกรรมที่ส่อว่าจะหนีแบบเธอเลยด้วย"


โคตรไม่ยุติธรรม! เซจูก่นด่าในใจ ไว้ใจหมอนั่นแต่ไม่ไว้ใจเธอเนี่ยนะ


มือหนาของวอนโฮวางแหมะลงบนไหล่เธอ ทำเอาสะดุ้งตัวโยนที่เผลอให้เขาเข้ามาใกล้ขนาดนี้


"มะ มีอะไร" เธอปัดมือเขาออกก่อนจะถอยห่างจากเขาอีกครั้งอย่างระแวดระวัง แต่แล้วเธอก็ต้องเบิกตาโพลง


"เฮ้ยๆๆ ทำอะไรเนี่ย" เธอโวยวายพลางชี้หน้าเขาไปๆมาๆอย่างตกใจ


"…" เขาไม่ได้ตอบอะไรกลับมา ร่างสูงค่อยๆใช้มือตัวเองถกชายเสื้อที่สวมอยู่ขึ้นมาทีละนิดก่อนจะถอดแล้วเหวี่ยงมันออกไปทางตะกร้าผ้าที่วางตรงอยู่มุมห้อง อวดแผงอกหนาและหน้าท้องที่เป็นมัดกล้ามสวยงามให้เธอดู


วอนโฮลอบยิ้มอย่างพอใจปนตลกที่ได้เห็นท่าทางพิลึกๆนั่น เธอเบิกตากว้างอย่างตกใจก่อนจะหลับตาปี๋อย่างไม่ต้องการจะเห็น เขาหัวเราะเบาๆออกมาเล็กน้อย ก่อนจะคว้าผ้าขนหนูสีขาวที่แขวนอยู่ไม่ไกลแล้วเข้าห้องน้ำไป ทิ้งเซจูยืนใจเต้นไม่เป็นส่ำกับการล้อเล่นบ้าบอของเขาอยู่คนเดียว มือเล็กทาบอกตัวเองอย่างตกใจที่แค่เขาพูดหยอกล้อแค่นี้ก็ทำเอาเธอใจเต้นแรงได้


แกไม่ได้ชอบเขาใช่มั้ยวะไอ้เซจู เธอถามกลับตัวเอง


แต่ก่อนที่เธอจะทันได้ทำอะไร ประตูห้องน้ำก็เปิดออกมาซะก่อน วอนโฮโผล่ออกมาจากประตูในสภาพที่เปลือยท่อนบน และนั่นก็ทำให้เซจูก้มหน้าหนีแทบไม่ทัน เขาจะทำให้ใจเธอเต้นผิดจังหวะไปถึงไหนกัน!


"จะนั่งเล่น นอนเล่น หรือทำอะไรก็แล้วแต่ แต่ห้ามแตะต้องลูกบิดนั่นหรือปีนระเบียงออกไป เข้าใจนะ" เขาหรี่ตาและชี้หน้าเธออย่างออกคำสั่ง


จะอาบน้ำแล้วยังไม่วายกลัวเธอหนีอีกหรอเนี่ย


"เออ"


เขาผลุบหายเข้าไปในห้องน้ำ ก่อนที่เธอจะได้ยินเสียงน้ำจากฝักบัว เซจูทิ้งตัวลงนั่งกับพื้นห้องตรงจุดที่เธอยืนอยู่ พลางครุ่นคิดถึงเรื่องที่เธอเพิ่งคุยกับมีอาไป


ขอแค่เที่ยงคืนพี่ออกมาหาฉันที่หลังบ้านใหญ่ก็พอ


เที่ยงคืนงั้นหรอ ยัยเด็กนั่นมีแผนจะทำอะไรกันแน่ แล้วเธอจะทำยังไงกับวอนโฮ จะแอบหลบเขาไปได้จริงๆหรอ หรือเธอควรจะกลายเป็นหมาป่า ซุ่มรอเขาอาบน้ำเสร็จแล้วพุ่งเข้างับหัวดี



เซจูดึงทึ้งผมตัวเองอย่างหงุดหงิดเมื่อเธอดันคิดอะไรติ๊งต๊องออกมาได้ เขาคงได้เสียบเธอด้วยมีดก่อนที่เธอจะทันพุ่งถึงตัวเขาด้วยซ้ำ ครั้งนั้นที่เธอทำเขาปางตายได้มันเป็นเพราะว่าร่างกายเขาไม่เต็มร้อย แต่ตอนนี้มันไม่ใช่เลย


แล้วยัยเด็กมีอาที่ดูอ่อนต่อโลกแบบนั้นจะทำอะไรได้ หวังว่าคงไม่พาเธอซวยจนโดนจับได้นะ


พออาบเสร็จเขาก็ไล่ให้เธอไปอาบ แต่เซจูนั้นขออาบดึกๆแทน หลังจากนั้นทั้งคู่จึงต่างคนต่างอยู่กันภายในห้องสี่เหลี่ยม วอนโฮเปิดโทรทัศน์ก่อนจะขึ้นไปนอนพิงหัวเตียงด้วยท่าสบายๆ เธอภาวนาตลอดเวลาว่าให้เขาเผลอหลับไปซะที เธอจะได้หาโอกาสออกไป


แต่สุดท้ายมันก็ไม่เป็นอย่างนั้น จนเวลาล่วงเลยไปเกือบจะเที่ยงคืน เขาก็ออกปากไล่ให้เธอไปอาบน้ำอีกครั้ง


"ไปอาบน้ำได้แล้ว" เสียงเข้มดังขึ้น วอนโฮเดินไปทางตู้เสื้อผ้าก่อนเขาจะโยนบางอย่างมาใส่หัวเธอ


"ผ้าขนหนู?" เธอหยิบสิ่งๆนั้นขึ้นมาและพบว่ามันเป็นผ้าแบบเดียวกับที่เขากำลังนุ่งอยู่


"ก็ใช่ไง ไปอาบน้ำได้แล้ว มันดึกแล้ว" เขาพูดคล้ายๆกับว่าไล่เธอ


เซจูเดินเข้าไปที่ห้องน้ำของเขาอย่างว่าง่าย เธอปิดประตูและไม่ลืมที่จะล็อคลูกบิด กลัวว่าเขาจะแกล้งอะไรแผลงๆอีก เขาน่ะถนัดนักในการทำสิ่งที่เธอไม่ชอบ


มือเล็กพาดผ้าขนหนูผืนนั้นไว้บนที่แขวน ก่อนจะจัดการปลดเปลืองเสื้อผ้าตัวเอง เธอแอบเห็นว่าในห้องน้ำของเขามีอ่างขนาดค่อนข้างใหญ่ไว้แช่ด้วย เธอนึกอยากลงไปนอนเล่นในนั้นแต่เขาก็คงจะไม่พอใจแน่ที่เธอไปยุ่มย่ามนัก เซจูจึงได้แต่ข่มความอยากแล้วเปิดฝักบัวอาบแทน น้ำอุ่นๆในฝักบัวถูกเปิดมาชโลมร่างกายจนเธอรู้สึกผ่อนคลายและสดชื่นในเวลาเดียวกัน เธอเหลือบมองมาทางอ่างล้างหน้าก่อนจะพบว่ามีแปรงสีฟันใหม่ที่ยังไม่แกะวางอยู่ด้วย


นั่นเขาเตรียมไว้ให้เธอหรอ มาอยู่แค่คืนเดียวเนี่ยนะ ทำอย่างกับเธอจะมาอยู่ตลอดไปงั้นแหละ


เซจูแปรงฟันก่อนจะล้างหน้าล้างตาอีกรอบ เธอคว้าผ้าขนหนูที่พาดไว้ในตอนแรกมาเช็ดตัว ก่อนจะต้องนึกอยากทึ้งผมตัวเองให้หายโมโหอีกรอบ เมื่อเธอดันลืมเอาเสื้อผ้ามาจากห้อง


มาแต่ตัวทัวร์ยกแก๊งจริงๆ


เธอจึงจำเป็นต้องใส่ชุดเก่าอย่างเลือกไม่ได้

.

.

.

.

"ใส่ชุดเก่าหรอเนี่ย สกปรก" เสียงวิพากษ์วิจารณ์จากเขาดังขึ้นมาทันที่เธอเดินออกมาจากประตูห้องน้ำ


เขานอนเล่นเอกเขนกอยู่บนเตียงกว้าง ซึ่งมองมาทางห้องน้ำได้พอดี


"ก็นายไปลากฉันออกมาแบบนั้นใครจะไปเอามาทันกันเล่า!"


"กล้าขึ้นเสียงหรอ" วอนโฮยันตัวเองขึ้นมาเตียงแล้วต้องหน้าเธอนิ่ง


"โทษที" เธอพูดอย่างขอไปที ไม่ได้ตั้งใจที่จะขอโทษเขาจริงๆ ก็แค่ขึ้นเสียงใส่ จะอะไรนักหนา!


เขาโบกมือใส่ เป็นเชิงว่าช่างมันเถอะ ก่อนจะสั่งให้เธอเอาผ้าขนหนูที่ใช้แล้วไปผึ่งที่นอกระเบียงห้อง แต่ก็ยังไม่วายกำชับเธอว่าให้รีบผึ่งแล้วรีบเข้ามา


เธอออกไปที่ระเบียงก่อนจะยืนชมความสวยของพระจันทร์ดวงโตที่ลอยเด่นอยู่กลางฟ้า แวบนึงที่เธอรู้สึกอยากหอนขึ้นมา


"เข้ามาได้แล้ว!" เสียงวอนโฮตะโกนลั่น จนเธอเผลอกรอกตามองบนอย่างนึกรำคาญ เท้าเล็กก้าวกลับเข้าไปในตัวห้องก่อนจะปิดประตูระเบียงที่เป็นกระจกให้เขา


"ทำไมนาน"


"ฉันก็แค่ยืนมองพระจันทร์แปบเดียวเอง นายจะอะไรหนักหนา บอกว่าไม่หนีก็ไม่หนีไง"


"เออ! ครั้งที่แล้วก็พูดแบบนี้ แต่สุดท้ายก็หนีปะวะ!"


"ก็ตอนนั้นนายมันโง่เชื่อเองอะ" เธอพูดเสียงอ่อนลงเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าเขาเริ่มที่จะเสียงดังด้วยความโมโห แต่สิ่งที่เธอพูดออกไปมันกลับยิ่งทำให้เขาโมโหมากขึ้น


"เธอว่าฉันโง่หรอ" เขาลุกขึ้นจากเตียงก่อนจะพุ่งมาที่เธออย่างรวดเร็ว เพราะท่าทางอวดดีตอนว่าเขาเมื่อกี้นั้นมันน่าหมั้นไส้ซะจนอยากแกล้งจริงๆ


"จะทำอะไรน่ะ! เฮ้ยยย!!" เซจูร้องขึ้นด้วยความตกใจ เมื่อมือหนาคว้าเข้าที่ไหล่ของเธอทั้งสองข้างก่อนจะบีบอย่างแรง แถมเขายังเบียดเนื้อตัวมาชิดเธออีก ใบหน้าหล่อขาวจัดอยู่ห่างไม่ถึงนิ้วดี ดวงตาดุดันที่จ้องมาทำเอาเธอกลัวจนหัวแทบหด


"ปะ ปล่อยฉันนะ" เธอสั่งเสียงสั่นเครือ มือเล็กพยายามผลักเขาออกไป แต่มันก็เหมือนเดิม เธอสู้แรงเขาไม่ได้เลย


แวบนึงที่วอนโฮสงสารและเกือบจะเลิกแกล้งเธอแล้ว เพราะดวงตากลมโตของเธอที่มองมามันสั่นระริกอย่างหวาดกลัว แต่เธอมาว่าเขาก่อน อย่างน้อยก็ขอแกล้งต่ออีกนิดเถอะ


"ทำไมฉันต้องปล่อยตามที่เธอขอล่ะ เมื่อกี้เธอเพิ่งด่าฉันอยู่เลย ว่าฉันโง่"


"ฉะ ฉันขอโทษ ฉันผิดไปแล้วฉันจะไม่ด่านายอีก"


"คำขอโทษของเธอแม่งโคตรเชื่อไม่ได้เลยรู้ปะ"


"แล้วจะให้ฉันทำยังไงล่ะ!" เซจูเผลอตะคอกเขากลับก่อนจะนึกเสียใจจนอยากตบปากตัวเอง เธอแอบเหล่มองนาฬิกาที่วางอยู่หัวเตียงของเขา ก่อนจะพบว่ามันเลยเที่ยงคืนมาได้สักพักแล้ว ให้ตายเถอะ หาทางดิ้นออกจากเขายังทำไม่ได้เลย แล้วเธอจะออกจากห้องนี้ไปหามีอาได้ยังไง


"เซจู ตอนนี้เธออยู่ในฐานะทาสนะ อย่ามาทำอวดดีให้มาก ฉันไม่ใช่เพื่อนเล่นเธอ" ร่างสูงพูดเสียงแข็ง มือที่จับไหล่เธออยู่ออกแรงบีบเพิ่มเข้าไป เธอเจ็บจนต้องกัดปากตัวเองเพื่อห้ามไม่ให้ส่งเสียงร้องออกมา


"!" ดวงตากลมโตมองเขาสั่นระริก เมื่อแรงที่บีบหัวไหล่เธอไม่มีทางจะลดลงเลย


วอนโฮเหลือบมองริมฝีปากของคนตัวเตี้ยกว่า เธอกัดมันจนแดงไปหมด และนั่นก็ทำให้เขาตั้งสติได้ มือหนาคลายแรงลงก่อนจะเปลี่ยนเป็นประคองใบหน้าเล็กแทน


ถึงจะสงสาร แต่เขาก็อยากที่จะสั่งสอนเธอสักหน่อย


"ยะ อย่า!" เซจูสะบัดหน้าหนีจากการเกาะกุมเมื่อพอจะเดาได้ว่าอะไรจะเกิดขึ้นกับเธอต่อจากนี้ แต่มันก็ดูจะยาก เมื่อเขาดันร่างเธอติดกับกำแพงก่อนจะเบียดตัวเข้าหาเพื่อตรึงร่างเธอไว้


เธอเกลียดการกระทำที่ไร้ความอ่อนโยนแบบนี้ แต่ก่อนที่ริมฝีปากเธอจะได้สัมผัสกับริมฝีปากอุ่นร้อนของเขา ร่างสูงก็ทิ้งน้ำหนักลงมาที่เธอเต็มแรง รวมถึงมือที่ล็อคหน้าเธอไว้ก็คลายลง


"นะ นาย" เธอพยุงเขาไว้อย่างทุลักทุเลเมื่อจู่ๆเขาก็ทิ้งตัวมาใส่เธอ เหมือนกับหุ่นยนต์ที่ถ่านหมดไม่มีผิด


เธอค่อยๆย่อตัวและวางเขาลงกับพื้นอย่างนุ่มนวลที่สุด พลางเอาฝ่ามือตบหน้าเขาเบาๆอย่างเรียกสติ แต่สิ่งที่ได้กลับมาก็คือความเงียบ เขานิ่งจนเหมือนคนหลับลึกที่ปลุกยังไงก็ไม่ตื่น


"นี่นาย" มือเล็กเปลี่ยนจากตบเป็นเขย่าคนตัวหนาแทน แต่ก็ไร้ปฏิกิริยาตอบกลับใดใดจากเขา ดวงตาที่มองเธออย่างดุๆเมื่อครู่หลับสนิท


เป็นอะไรของเขาวะ


คลิ๊ก! เสียงปลดล็อคประตูดังขึ้นจนเซจูต้องเหลือบไปมอง ก่อนเสียงเคาะประตูเบาๆจะตามมา


เธอไม่รอช้าพุ่งไปที่ประตูทันที  แล้วก็ได้พบกับคนที่รับปากจะพาเธอไปห้องใต้ดิน


"มีอา!" นอกจากมีอาจะมาช่วยพาเธอไปห้องใต้ดินแล้ว ยังมาทันช่วยเธอจากวอนโฮด้วย


เด็กสาวที่ยืนหน้าห้องวอนโฮตอนนี้หน้าตาดูซีดเซียวกว่าปกติ แถมมือไส้ก็ยังสั่น ท่าทางดูจะยืนไม่ค่อยอยู่จนต้องเกาะขอบประตูเอาไว้ ลักษณะท่าทางดูอ่อนแรงคล้ายกับวอนโฮตอนวันพระจันทร์เต็มดวงครั้งก่อนไม่มีผิด แต่มีอาดูจะย่ำแย่กว่าสักหน่อย


ที่วอนโฮเป็นแบบนี้ก็เพราะยัยเด็กนี่ เห็นทีเธอคงต้องมองมีอาใหม่ซะแล้ว


"ฉันเห็นพี่มาช้า คิดว่าคงออกมาไม่ได้ ฉันเลยมาทีนี่แทนค่ะ" เธอพูดไปหอบหายใจไปคล้ายคนใกล้จะเป็นลมจนเซจูนึกสงสาร


"ขอบใจเธอมากนะ เธอไปพักก็ได้ เดี๋ยวฉันจะไปเอง" เธอตบไล่มีอาเบาๆอย่างเป็นห่วง แต่รายนั้นกลับส่ายเบาๆเป็นเชิงปฏิเสธ เรียวปากสีชมพูของมีอาแย้มยิ้มเล็กน้อย ก่อนที่เธอจะเอ่ยออกมา


"ไม่เป็นไนหรอกค่ะ ฉันไหว ให้ฉันพาไปให้ถึงห้องใต้ดินเถอะนะคะ" ในเมื่อเด็กสาวยืนยันความต้องการของเธอด้วยทาทางหนักแน่น เซจูจึงไม่ได้ปฏิเสธ ด้วยอีกใจนึงก็คือถ้าได้เพื่อนไปด้วยก็ดีเหมือนกัน


ทั้งคู่ย่องออกจากห้องของวอนโฮ แต่ก็ไม่ลืมที่จะปิดประตูไว้ แล้วเดินลัดเลาะออกจากบ้านไป และระหว่างทาง เซจูก็อดที่จะถามไม่ได้


"วอนโฮจะอยู่สภาพนั้นนานแค่ไหน"


คนถูกถามยิ้มนิดๆตามลักษณะนิสัยที่เป็นคนร่าเริงยิ้มง่าย "จนกว่าฉันจะคลายมนต์ค่ะ"


เซจูพยักหน้ารับเล็กน้อย


มนต์ที่มีอาใช้นั้นเป็นชนิดเดียวกับวอนโฮ คือเป็นมนต์ชั้นสูง แต่เธอใช้ได้ไม่ค่อยดีเท่าเขา ถึงทำให้สภาพร่างกายได้รับผลกระทบเร็วกว่าและหนักกว่า


ขณะที่เดินผ่านสวนหย่อม มีอาก็เกิดอาการเซเล็กน้อยจนเกือบจะล้มไป โชคดีที่เซจูเข้าไปรับไว้ได้ทัน


"เธอรอฉันอยู่แถวๆนี้ก็ได้นะ" ถึงเธอจะอยากได้เพื่อนร่วมทางมากแค่ไหนแต่ถ้าสภาพของคนไปด้วยมันไม่ไหวจริงๆเธอก็ไม่อยากที่จะบังคับ


"ไม่ค่ะ ฉันจะไปด้วย ฉันไหวจริงๆ"


เด็กสาวที่หน้าตาน่ารักและท่าทางดูเรียบร้อยก็แอบที่จะดื้อเงียบเหมือนกัน เซจูอมยิ้มนิดๆอย่างนับถือในความอดทนของเธอ ก่อนจะตัดสินใจเดินนำไป ทั้งคู่ก้าวผ่านประตูหลัง ห้องโถงใหญ่ โดยไร้อุปสรรคใดๆ เพราะมันก็ยังคงไม่มีใครมาเฝ้าไว้เหมือนครั้งก่อน


ทางลงใต้ดินปรากฏอยู่ตรงหน้า แต่ครั้งนี้มันดูมืดสนิทกว่าครั้งที่แล้วที่เคยได้มา เซจูสูดหายใจลึกๆเพื่อต้องการใช้ประสาทสัมผัสทางจมูกในการสำรวจดูคร่าวๆว่ามีใครหรืออะไรอยู่ข้างล่างนั่น


แต่สิ่งที่ได้กลับมาคือความว่างเปล่า จมูกเธอดมกลิ่นอะไรไม่ได้เลย ครั้งนี้เธอคงต้องลงไปโดยมีเพียงตากับหูที่คอยระวังภัย


มือเล็กคลำตามทางแคบมาเรื่อยๆผ่านห้องที่เธอเคยมาอยู่ จนมาหยุดอยู่หน้าประตูใหญ่อันคุ้นเคย ที่ครั้งก่อนวอนโฮเปิดมาเจอเธอพอดี


อีกนิดเดียวนะมินฮยอก กูกำลังจะพามึงออกมา


มือเล็กยกค้างอยู่ตรงกลอนประตู น่าแปลกทั้งๆที่อยากจะมา แต่พอถึงเวลาจริงๆเธอกลับลังเลที่จะเปิดมัน ทั้งๆที่เพื่อนเธอก็อยู่แค่หลังประตูบานใหญ่นี่เท่านั้น ลางสังหรณ์ลึกๆบอกให้เธอกลับออกไปซะ


เซจูหันหลังมองหามีอาเพื่อหวังจะขอคำปรึกษา แต่ปรากฏว่าเธอหายไปแล้ว ซึ่งอาจจะแวะนั่งพักอยู่ที่ไหนสักแห่งก็ได้ เพราะร่างกายเธอดูไม่ค่อยจะไหวเท่าไหร่


สุดท้ายเธอก็ตัดสินใจเปิดเพราะความอยากรู้มันมีมากกว่า เซจูคลำมือไปที่กลอนประตูอันใหญ่ ก่อนจะค่อยๆเลื่อนออกเพื่อปลดล็อค ซึ่งมันมีถึงสามอันด้วยกัน


และสิ่งที่น่าแปลกอีกอย่างก็คือประตูบานนี้กลับไม่ได้ลงเวทมนต์ไว้ หรืออาจจะเป็นเพราะมีอาช่วยเธอ เหมือนที่ทำกับประตูห้องของวอนโฮก็เป็นได้


มือเล็กค่อยๆเปิดบานประตูอย่างกล้าๆกลัวๆ ทั้งๆที่ตั้งใจจะมาหาเพื่อนที่คิดว่าอยู่ที่นี่ แต่ทำไมเธอถึงรู้สึกกลัวขึ้นมาก็ไม่รู้


ภายในห้องกว้างแห่งนั้นมืดสนิทมีเพียงเทียนหนึ่งเล่มที่ตั้งอยู่บนเชิงเทียนใกล้ๆกับบานประตูคอยให้แสงสว่าง แต่มันก็แค่ในระยะใกล้ๆ ไกลออกไปเธอไม่สามรถมองเห็นได้เลยว่ามีอะไรหรือว่าใครอยู่บ้าง อากาศในห้องนั้นก็ตลบอบอวนไปด้วยกลิ่นคาวของเลือดสัตว์รวมทั้งมนุษย์ เพียงแต่ร่างเล็กที่กำลังก้าวเท้าเข้ามาไม่ได้กลิ่นมัน!


เซจูพยายามเพ่งสายตาในที่มืด ทั้งๆที่เธอก็มองมันได้สบายๆ แต่ครั้งนี้ดูท่าจะลำบากกว่าปกติ


ปัง! ประตูบานยักษ์ที่เธอเพิ่งก้าวพ้นมากระแทกปิดเสียงดังราวกลับลมพัด แต่ในใต้ดินแบบนี้มันจะมีลมที่ไหนกัน แต่ไม่ว่ามันจะเกิดจากอะไรก็ตาม ถ้ามีอะไรอยู่ในห้องนี้มาก่อนเธอมันคงจะรู้ตัวแล้วล่ะด้วยเสียงที่ดังแบบนั้น


ไม่รอช้าเธอรีบวิ่งกลับไปที่ประตูแล้วลองผลักมันดู สิ่งที่เกิดขึ้นก็ไม่ได้ต่างจากที่เธอคิดไว้นัก


มันล็อค และเธอคงจะออกไปไม่ได้แล้ว


เซจูหันหลังขวับอย่างตกใจ เมื่อเธอได้ยินเสียงของอะไรบางอย่างกำลังขยับ นั่นคงจะเป็นมินฺฮยอก เธอร้องบอกตัวเองในใจ และพยายามกดความกลัวที่ไม่รู้โผล่มาจากไหนลง ทั้งๆที่เธอสงสัยว่าเพื่อนจะอยู่ที่นี่ แต่ทำไมพอจะได้มาเจอกัน เธอถึงรู้สึกแปลกๆแบบนี้


"มินฮยอก นั่นมึงใช่มั้ย" เธอตะโกนฝ่าความมืดไปยังบางสิ่งตรงหน้า


"…" มีแต่ความเงียบเท่านั้นที่ตอบกับมา อะไรหรือว่าใครก็ตามที่กำลังเคลื่อนไหวอยู่ตรงหน้าเธอ มันกำลังเดินเข้ามาใกล้เธอมากขึ้นเรื่อยๆพร้อมกับความรู้สึกหวาดกลัวของเซจูที่เพิ่มขึ้นตาม


กึกๆๆๆ เซจูหันไปเขย่าห่วงเหล็กที่ทำหน้าที่คล้ายลูกบิดประตูเพื่อให้มันเปิดออก ไม่ว่าสิ่งที่กำลังเคลื่อนกายเข้ามาใกล้เธอจะเป็นมินฮยอกหรือไม่ก็ตาม เธอไม่อยากเจอแล้ว! เธอรู้สึกว่าเธอต้องหนี เธอไม่ควรมาอยู่ที่นี่



แต่ประตูบ้านั่นก็ไม่ขยับแม้แต่มิลเดียว หัวใจเธอเต้นระรัวแข่งกับจังหวะในการทุบประตู เหงื่อเม็ดเล็กเริ่มซึมออกตามไรผมและใบหน้า แถมเสียงเดินลากเท้าแบบหนักๆนั่นก็เข้าใกล้เข้ามาทุกขณะ!


"ซะ เซจู คิดถึง…" เสียงแหบแห้งแบบครั้งที่เธอเคยได้ยินผ่านประตูห้องดังขึ้น เธอหยุดการกระทำของตนก่อนจะหันมาเผชิญหน้ากับเจ้าของเสียง


"มะ มะ มินฮยอก" น้ำใสๆเอ่อล้นรอบขอบตาเธอขึ้นมาแทบจะทันทีเมื่อได้เจอกับคนที่เธอรอมานาน ความกลัวทั้งหมดที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ดูจะมลายหายไปเมื่อเธอได้เห็นหน้าของคนคุ้นเคย


ร่างสูงของมินฮยอกยืนอยู่ในมุมมืดไม่ใกล้จากเธอนัก โชคดีที่ได้แสงจากเทียนช่วยถึงแม้จะมองได้ไม่ชัดแต่เธอก็จำได้ดีว่าเป็นเขา เสื้อผ้าที่เขาใส่อยู่ดูสกปรกไม่น้อย ไอ้พวกนั้นมันจับเขามาขังแล้วยังทรมานเขาขนาดนี้เลยหรอ เขาทำอะไรผิดกัน!


มินฮยอกยกยิ้มช้าๆให้เธอเล็กน้อย ก่อนที่เขาจะก้าวเข้ามาใกล้เธอมากขึ้น


เซจูเลิกคิ้วขึ้นอย่างนึกสงสัยเมื่อเห็นถึงความผิดปกติบางอย่างในตัวเขา


"มินฮยอก มะ มึงตัวซีดขึ้นหรือเปล่าวะ!"






Talk
มาแล้ววววววววววว เจอกันตอนต่อไปนะ 
ลองเดาๆดูละกันว่ามินมุงนางเป็นอะไร 
ตัวซีดนี่สงสัยจะเป็นเลือดจาง 5555 =_=


อย่าว่าไรท์เลยนะที่ชอบจบค้างๆ 555 (รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นโรคจิตชอบจบแบบนี้ ฮืออ)


สวัสดีวันปีใหม่ไทยล่วงหน้านะคะ ใครไปเที่ยวไหนก็ขอให้เที่ยวสนุกๆ ขับขี่ปลอดภัยนะจ่ะ 
เลิฟๆๆ




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

345 ความคิดเห็น

  1. #175 Sujeongee (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2560 / 10:39
    มินฮยอกเป็นอะไร ><
    #175
    1
    • #175-1 H_HB(จากตอนที่ 12)
      4 สิงหาคม 2560 / 22:03
      มินฮยอกเป็นอะไรรรรรร เป็นคนหล่อฮับบบบ
      #175-1
  2. #164 Boelf (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2560 / 10:08
    ใครทำอะไรยัยมินนน
    #164
    1
    • #164-1 H_HB(จากตอนที่ 12)
      9 กรกฎาคม 2560 / 12:40
      นั่นสิ ใครทำกันน้าาา><
      #164-1
  3. #113 a0omiim (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 21:52
    มาต่อเร็วน่ะค่ะ รออยู่น้าาา
    #113
    1
    • #113-1 H_HB(จากตอนที่ 12)
      28 เมษายน 2560 / 20:52
      ก้าบปมมมม ><
      #113-1
  4. #110 ctsrpwtr (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 เมษายน 2560 / 12:58
    มาอัพต่อเลยย คิดถุงง
    #110
    1
    • #110-1 H_HB(จากตอนที่ 12)
      24 เมษายน 2560 / 18:10
      รอก่อนน้าา เลิฟๆๆๆ
      #110-1
  5. #109 opor45007 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 เมษายน 2560 / 12:34
    มินค่าตัวแพงออกมานิดเดียว
    #109
    2
    • #109-1 Nichaxjiminxv(จากตอนที่ 12)
      16 เมษายน 2560 / 19:33
      เห็นด้วยค่ะ555
      #109-1
    • #109-2 H_HB(จากตอนที่ 12)
      24 เมษายน 2560 / 18:10
      สงสัยจะแพงจริง กว่าจะออกมาได้ ออกมาก็ออกนิดเดียว TT
      #109-2
  6. #108 kakimoto (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 เมษายน 2560 / 21:57
    ว้อยยยค่าตัวแพงมากออกมานิดๆตลอด5555
    #108
    1
    • #108-1 H_HB(จากตอนที่ 12)
      24 เมษายน 2560 / 18:09
      มินอยอกผู้ค่าตัวแพง 555
      #108-1
  7. #107 AoMy-ii (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 เมษายน 2560 / 21:44
    หรือมินฮยอกกี้จะถูกเปลี่ยนเป็นแวมไพร์!!
    #107
    1
    • #107-1 H_HB(จากตอนที่ 12)
      24 เมษายน 2560 / 18:09
      เอ...จะใช่หรือเปล่าน้าาา 555
      #107-1
  8. #106 nut942 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 เมษายน 2560 / 20:42
    มินฮยอกจ้าาาา. วอนโฮทำไรมินฮยอก. มาอัพต่อเลยไรท์อย่าไห้รอนาน
    #106
    1
    • #106-1 H_HB(จากตอนที่ 12)
      24 เมษายน 2560 / 18:08
      นั่นสิ ทำอะไรนะ งืออ ไรท์ขอโทษ แต่รอหน่อยนะ จะรีบให้เร็วที่สุด
      #106-1
  9. #104 คุณนายคิม * (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 เมษายน 2560 / 19:57
    ฮือออออออออออออ มินฮยอกอาาาาาาาาาาาาาา ใครมันช่างทำร้ายหนูววววววว สงสารมาต่อไงๆนะ เพราะสงกรานต์ก็ไม่ได้ไปเที่ยวไหน น้ำก็ไม่ได้เล่น ทำอย่างเดียวคือรอไรท์อัพ
    #104
    1
    • #104-1 H_HB(จากตอนที่ 12)
      24 เมษายน 2560 / 18:07
      ขอบคุณที่รอน้า เดี๋ยวไรท์จะรีบมาต่อไวๆ แต่ตอนนี้ยุ่งมากเลยฮือออ
      #104-1
  10. #103 0821408976yanis (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 เมษายน 2560 / 19:49
    อัพแล้วดีใจ รอน้าไรท์สู้ๆๆ :)
    #103
    1
    • #103-1 H_HB(จากตอนที่ 12)
      24 เมษายน 2560 / 18:06
      ขอบคุณนะคะ ช่วงนี้ไรท์ยุ่งๆ ขอโทษที่ให้รอน้าา
      #103-1
  11. #102 kakimoto (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 เมษายน 2560 / 13:19
    ฮือออกริ๊ดดดดดดดมาต่อไวๆนะฮือออยากอ่านต่ออยากรู้ว่าพวฮคิดจะำไรนางเอกฮือออ ToT
    #102
    1
    • #102-1 H_HB(จากตอนที่ 12)
      14 เมษายน 2560 / 17:32
      ได้เยย เดี๋ยวรีบมาต่อน้าา ><
      #102-1
  12. #99 jjjj77127 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 เมษายน 2560 / 21:33
    อ้าว ทำไมถึงหลับ รอนะคะ
    #99
    1
    • #99-1 H_HB(จากตอนที่ 12)
      14 เมษายน 2560 / 17:30
      นั่นสินะ ทำไมหลับ 555 รออ่านนะจ่ะ เดี๋ยวรีบมาลงงง ><
      #99-1
  13. #98 AoMy-ii (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 เมษายน 2560 / 21:13
    แงงง้ แพ้ทางผู้ชายแบบพิวอนโฮT^T น่ารักอ่า
    ปล.แวร์อิสมินฮยอกกี้??
    #98
    1
    • #98-1 H_HB(จากตอนที่ 12)
      14 เมษายน 2560 / 17:28
      ขอบคุณที่ชอบนะคะ อิอิ ><
      ปล. ใกล้แย้วววว ><
      #98-1
  14. #97 pukpik_xoxo (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 เมษายน 2560 / 20:55
    รออยู่น้า~
    #97
    1
    • #97-1 H_HB(จากตอนที่ 12)
      14 เมษายน 2560 / 17:28
      ขอบคุณที่รอจ้าา เดี๋ยวไรท์รีบมาต่อให้น้าาา ><
      #97-1
  15. #96 คุณนายคิม * (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 เมษายน 2560 / 20:15
    80% ผ่านไปไร้วี่แววยัยมิน T T
    #96
    1
  16. #95 Wonhony (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 เมษายน 2560 / 14:59
    สนุกมากเลยค้า รอนะคะ สู้ๆค่ะไรท์
    #95
    1
  17. #94 JinJinXoL (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 เมษายน 2560 / 21:54
    ต่อน้าา ซาหนุกกกก
    #94
    1
    • #94-1 H_HB(จากตอนที่ 12)
      12 เมษายน 2560 / 14:38
      ขอบคุณที่ชอบค่ะ เดี๋ยวจะมาต่อเบย ><
      #94-1
  18. #92 คุณนายคิม * (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 เมษายน 2560 / 16:34
    เธอมาได้ทันเวลาพอดีอย่างกับรู้ใจ เธอมาได้ทันเวลาพอดีอย่างกับนัดกันไว้ เห็นเม้นก่อนหน้านี้เขามาร้องเลยมาแจมด้วย 555555 จมูกพังงี้ เซจูก็มีเรื่องเซอร์ไพรส์ได้ตลอดเลยสิ วงวารรร
    #92
    1
    • #92-1 H_HB(จากตอนที่ 12)
      12 เมษายน 2560 / 14:37
      มาทันเวลาที่ฉ้านนนนคิดถึงสักคนก็กลายเป็นเธอ เย้เย่ 55555 งานต่อเพลงก็มา
      #92-1
  19. #91 AoMy-ii (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 เมษายน 2560 / 16:33
    ค้างงง TT
    #91
    1
    • #91-1 H_HB(จากตอนที่ 12)
      12 เมษายน 2560 / 14:35
      เดี๋ยวมาลงให้นะ จะได้หายค้าง งือออ ><
      #91-1
  20. #89 natseelun (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 เมษายน 2560 / 00:19
    รอฉันรอเทออยู่เเต่ไม่รู้เทออยู่หนใด~~~รอคับบบบ
    #89
    1
    • #89-1 H_HB(จากตอนที่ 12)
      11 เมษายน 2560 / 12:57
      เธอจะมา เธอจะมา เมื่อไรรรรร /// เดี๋ยวมาจ้าา 555
      #89-1
  21. #87 Wonhony (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 20:07
    ไรท์ให้ความหวังอ่าาา รอค้าาา
    #87
    1
    • #87-1 H_HB(จากตอนที่ 12)
      11 เมษายน 2560 / 12:56
      เดี๋ยวอัพให้เบยยยย ><
      #87-1
  22. #84 ctsrpwtr (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 18:00
    ใจร้ายมากไรท์555
    #84
    1
    • #84-1 H_HB(จากตอนที่ 12)
      9 เมษายน 2560 / 18:17
      อ่านตอนสิบรอก่อนนะงืออ อัพครบร้อยเปอร์แว้ว เดี๋ยวไรท์จะรีบมาต่อน้าา
      #84-1
  23. #83 Sakura Team (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 17:53
    กำลังจะดีใจ ไรท์อัพแล้ว เปิดมาเจ็บปวดมาก5555
    #83
    1
  24. #82 nut942 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 17:52
    ไรท์. อย่ามาทำไห้มีหวังสิ555มาอัพต่อเลย
    #82
    1
  25. #80 คุณนายคิม * (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 17:49
    ใจร้ายยย //ถอนเฟบ 555555
    #80
    1