บงการรักกลางใจ - Ebook พร้อมโหลดแล้ว

ตอนที่ 16 : ตอนที่ 3 ชาวนากับงูเห่า (5)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,340
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 58 ครั้ง
    8 พ.ค. 62

 

ใช่ ผมไม่เป็นไร

ความจริงคุณมีทางพิสูจน์ตัวเองให้พ้นจากข้อกล่าวหาแบบใสสะอาด โดยไม่ต้องให้คุณพ่อของคุณ อุ๊ย!” หล่อนยกมือปิดปากฉับ เมื่อรู้ตัวว่าได้เผลอพูดในสิ่งไม่สมควรออกมา ฉันหมายถึงไม่ต้องให้ผู้ใหญ่มาช่วยปิดคดีค่ะ

ผมเข้าใจแล้ว คุณคิดว่าผมรอดมาได้เพราะอิทธิพลของพ่อตัวเองใช่ไหมณัฐดนัยพยักหน้าเนิบ ทอดมองหล่อนอย่างสังเกตยิ่งกว่าเดิม หากยังเจือสายตาประเมินไม่เปลี่ยนไป

ไม่ใช่ เฮ้อ! ...มันก็ไม่เชิงค่ะ ฉันเชื่อว่าคุณไม่ได้ทำผิด แต่วิธีแก้ปัญหาหรือพิสูจน์ตัวเองของคุณทำให้คนที่ไม่รู้และไม่เห็นเหตุการณ์ยังมองว่าคุณเป็นจำเลยอยู่มีนาพยายามแก้ความเข้าใจของเขาให้ถูกต้อง และเรียวปากบางก็คลี่ยิ้มเมื่อได้ยินคำต่อมา

คุณเลยคิดช่วยผม

ใช่ค่ะ ถ้าคุณต้องการ ฉันเป็นพยานให้คุณได้ ถึงตอนนี้จะไม่มีประโยชน์กับคดีอีกแล้ว เพราะคุณเป็นผู้บริสุทธิ์แล้ว แต่ถ้าอยากให้ฉันยืนยันกับใคร ฉันพร้อมจะทำให้คุณมีนาบอกอย่างมุ่งมั่น และอีกฝ่ายก็รับรู้จากน้ำเสียงและแววตาของเธอได้ดี

ทำไมคุณถึงคิดช่วยผม

เพราะคุณมีน้ำใจช่วยฉันในวันเกิดเรื่อง ตอนนั้นฉันตกใจมาก รอบตัวมืดไปหมด แต่คุณมีสติ มีน้ำใจพาฉันออกข้างนอกโดยไม่มีปัญหาอะไรเลย ตอนเกิดเรื่องในผับฉันก็เห็นคุณอยู่ตลอด ฉันเชื่อสายตาตัวเองว่าคุณไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องที่เกิดขึ้น

คุณมองผมตลอดเวลาที่อยู่ในผับหรือ

ดวงตาของคนถามส่อประกายแปลก มีนาสัมผัสได้ไม่ยาก จึงรีบปฏิเสธเสียงรัว ด้วยเกรงเขาจะแปรเจตนาของตนเพี้ยนไป

ไม่ใช่ค่ะ ไม่ได้มอง แต่นั่งอยู่โต๊ะใกล้กัน ฉันเลยเห็นคุณ คุณไม่ได้ลุกไปไหน จนกระทั่งเกิดเรื่อง เราก็ออกมาข้างนอกพร้อมกัน

ดังนั้นคุณจึงคิดจะตอบแทนน้ำใจผมใช่ไหมเขาพูดต่อให้ และหล่อนก็ตอบรับอย่างมั่นคง

ใช่ค่ะ

น่าสนใจ แต่ตอนนี้ผมยังคิดไม่ออกเขาพูดช้าๆ พร้อมทำท่าครุ่นคิด แต่พอเห็นสายตากังขาของเธอ ก็อธิบายต่อทันทีผมหมายถึงยังไม่รู้จะเริ่มจากจุดไหนที่จะทำให้ภาพพจน์ของตัวเองดูดีกว่าเดิม ถ้าผมคิดออกแล้วจะติดต่อคุณไปดีไหม

ได้ค่ะ ฉันยินดีมีนาเปิดยิ้มกว้าง และคราวนี้ชายหนุ่มก็มีทีท่าจริงจังมากขึ้น

ผมจะติดต่อคุณยังไง

คุณโทร.มาบอกก็ได้ค่ะ เอ่อ...ฉันไม่มีนามบัตร ไม่มีปากกาจดเบอร์ให้คุณด้วยสิมีนายิ้มแหย อีกคนก็ไม่ได้พูดสิ่งใดออกมาอีก

ณัฐดนัยล้วงโทรศัพท์มือถือเครื่องหรูออกจากกระเป๋ากางเกงแล้วส่งให้เธอ มีนาเพ่งมองงุนงงเป็นครู่ ก่อนจะยิ้มเก้อเขิน เพิ่งรู้ถึงความต้องการของเขา มือบางยื่นไปหยิบเจ้าสิ่งนั้นมาแล้วจัดการกดเบอร์โทรศัพท์ของเธอลงไป เสร็จก็ส่งคืนเขา พร้อมกับความโล่งใจที่สามารถสะสางปัญหาและสิ่งรบกวนใจในหลายวันที่ผ่านมาได้สำเร็จลง

มีนากล่าวขอตัว แล้วผละจากเขาในทันทีที่จัดการธุระเสร็จลง ณัฐดนัยมองตามร่างกลมกลึงที่เข้าไปในร้านอาหารที่กรุด้วยผนังกระจกใสรอบด้าน แล้วนั่งฝั่งตรงข้ามกับผู้หญิงคนหนึ่งซึ่งเขาเห็นว่ามองมาอย่างจับสังเกตอยู่ตลอดเวลา

ชายหนุ่มกระตุกยิ้ม ถอนสายตากลับมามองโทรศัพท์ในมือ กดดูตัวเลขสิบหลักที่เพิ่งถูกบันทึก ดวงตาคมเปล่งประกายวาบ...อย่างยากจะคาดเดาความคิด

 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 58 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

206 ความคิดเห็น

  1. #102 Jakkaran55 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2562 / 17:20
    เก๊กใช่มะ ทำเป็นนิ่ง
    #102
    0