Freaky - chanbaek

ตอนที่ 6 : Lyor 3 (end)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,854
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 224 ครั้ง
    2 มี.ค. 62

 

 

Dear my Lyor –

Designated Survivor

 

 

 

Lyor

(END)

 

 

….

 

 

 

“ผมไม่ได้สนเรื่องนั้น ผมสนแค่ว่าจะเปลี่ยนคำว่า ดี เป็น ไร้ที่ติได้ยังไง”

 

“นี่คุณพรอสกี้”

 

“ไม่ ไม่ไม่ เราต้องทำให้ครม.เปลี่ยนใจให้ได้ การไต่สวนยังไม่เริ่ม สร้างทางใหม่ซะ ปูมันขึ้นมา”

 

“พรอสกี้”

 

แบคฮยอนที่เพิ่งเปิดประตูเข้ามาถึงกับขมวดคิ้วแน่น

เขามองไปรอบห้อง และหยุดสายตายังมนุษย์ประหลาดในชุดคลุมอาบน้ำ ซึ่งกำลังง่วนอยู่กับการชงอเมริกาโน่ ซ้ำยังไม่สนคำเรียกของเขาเลยสักนิด ไอ้บ้านั่น -- ยกหูคุยกับปลายสายต่อหน้าตาเฉย

 

“อย่าหลงกล การตัดงบประมาณเป็นแค่การหยั่งเชิง เราควรคิดในฐานะรัฐบาลไม่ใช่คล้อยตามฟ็อกซ์ บีบีซี หรือซีเอ็นบีซี”

 

“พรอสกี้”

 

คราวนี้เจ้าของชื่อชี้นิ้วใส่เป็นสัญญาณให้รอ อีกมือก็ยกคาเฟอีนขึ้นซดจนตาเหลือก

 

“ทำอย่างที่เคย ถ้าอีกฝ่ายเล่นสกปรกเราจะมีมารยาทไปเพื่ออะไร เยี่ยม คำพูดเมื่อกี้ฝากถึงท่านประธานาธิบดีอย่าให้ตกหล่น”

 

“ชานยอล”

 

ตามคาด แบคฮยอนถูกตวัดหางตาใส่ทันที

 

“อย่าให้สภาคองเกรสคล้อยตาม” ถึงปากจะยังพูดกับปลายสาย แต่การเอาลิ้นดันกระพุ้งแก้มมองหน้าแบคฮยอนอยู่ตอนนี้ ก็ดูพร้อมจะหาเรื่องกันอยู่ไม่น้อย “ห้าม คิม มอส รู้ด้วย ..เพราะว่าเขาน่ารำคาญน่ะสิ ..อ่าฮะ ..ครั้งหน้าไม่เอาวิปครีม ไม่ ผมเกลียดมัน ..ขอบใจ เลิกกัน”

 

ชานยอลกดวางสาย

 

“จีน่าน่ะ ผู้ช่วยผม เธอโทรมาอวดว่าอยู่บนแอร์ฟอร์ซวัน น่ารำคาญชะมัด

 

แล้วซดกาแฟเข้าไปอีกอึก

 

“นี่มันอะไร?” แบคฮยอนเข้าประเด็น แม้จะแปลกใจที่จู่ๆ ชานยอลโพล่งเรื่องส่วนตัวออกมา แต่ตอนนี้เขาสงสัยในสิ่งอื่นมากกว่า นิ้วเรียวชี้ไปยังโต๊ะรับแขกซึ่งมีกล้องพัสดุและถุงช้อปปิ้งวางเรียงรายอยู่ ดูผิดวิสัยคนเจ้าระเบียบเกินไปหน่อย “ของคุณเหรอ?”

 

“อันที่จริงมันคือเงินผม แต่ผมสั่งมาให้คุณ”

 

แบคฮยอนยังคงไม่เข้าใจ เขาแหวกถุงเหล่านั้นออกด้วยความระแวง ใช้สองนิ้วเกี่ยวบางสิ่งขึ้นสำรวจราวกับมันคือตัวก่อเชื้อโรค ก่อนพบว่ามันคือสกินแคร์หลากหลายชนิด .. ซึ่งเขาไม่เคยคิดที่จะแตะพวกมันเลยสักครั้ง

 

“...”

 

“จีน่าเก่งในเรื่องไม่เป็นเรื่อง แล้วเธอก็ให้คำแนะนำดีเกินคาด”

 

“คุณกำลังจะบอกอะไร?”

 

ชานยอลในโหมดมนุษย์แว่นหาย เดินหน้าหล่อเข้ามาจ้องแบคฮยอนในระยะประชิด

 

“ผมพูดตรงๆ ได้ใช่ไหม?”

 

“ก็ไม่เคยจะอ้อมเลยสักครั้ง”

 

คนตัวเล็กหรี่ตาเมื่อกลิ่นสะอาดจากครีมอาบน้ำถูกความเข้มของคาแฟอีนลอยกลบ แบคฮยอนเดาว่าคงเป็นแก้วที่สองไม่ก็สามในคืนนี้ ชัดกว่าก็คือถุงใต้ตาที่คล้ำขึ้นของคนบ้างาน

 

“เพราะหน้าของคุณมันช่าง ..” ผู้อำนวยการปากเก่งส่ายหน้าถอนหายใจ “ไม่สดใส”

 

“บอกตัวเองก่อนไหม?”

 

“ไร้ชีวิตชีวา”

 

“นี่ตรงแล้วรึไง?”

 

“ผมกำลังพยายามเรียนรู้การรักษาน้ำใจจากคำพูดอยู่นะเจ้าหน้าที่แบรดลีย์”

 

“ผมว่าคุณทำได้ดีกว่านี้”

 

ผู้อำนวยฝ่ายการเมืองขบฟันกรอด อันที่จริงเขาไม่ได้สั่งของเหล่านี้มาให้แบคฮยอนใช้ซะทีเดียวหรอก หลักๆ เพียงแค่อยากแหย่อีกคนเล่นเท่านั้น แต่นอกจากแบคฮยอนจะไม่สนใจแล้ว ยังโยนกระปุกครีมราคาแพงลง ตุ่บ ปิดท้ายด้วยการแย่งกาแฟขึ้นซดเสียจนหมดต่อหน้าต่อตาอีก

 

ช่างไร้มารยาทซะจริง

 

“เอาเป็นว่าผมไม่ใช่ผู้หญิง ไม่ต้องปะทินอะไรให้--

 

“ผมไม่ได้ชอบผู้หญิง ผมชอบคุณ!

 

เกิดเดธแอร์ขึ้นอย่างช่วยไม่ได้

 

เขินไหมไม่แน่ใจ แต่บรรยากาศมันควรจะโรแมนติกกว่านี้รึเปล่านะ แล้วคำตอบของไอ้บ้านี่เกี่ยวอะไรกับคำถามกันเอ่ย .. และดูเหมือนไม่ใช่แค่แบคฮยอนที่งงงวยกับประโยคเมื่อครู่ ทางชานยอลเองก็ขมวดคิ้วครุ่นคิดกับสิ่งที่พูดออกไปเหมือนกัน

 

“แล้ว .. คุณมาทำอะไรที่นี่ล่ะ?” สุดท้ายมนุษย์จอมเปลี่ยนเรื่องก็กลบเกลื่อนเสียงสูง เขาจับไหล่เจ้าหน้าที่คนเก่งให้หันมาตอบคำถามที่เพิ่งด้นขึ้นมาสดๆ ร้อนๆ แทนซะงั้น

 

“นี่มันห้องของผมพรอสกี้”

 

ซึ่งก็โคตรจะไม่ได้เรื่องอีกตามเคย

 

“โอ้ ใช่นี่ห้องคุณ” ชานยอลกอดอก เขาแก้สถานการณ์โดยทำทีหัวเราะเยาะใส่ “และตอนนี้คุณก็เพิ่งถูกสั่งพักงานซะด้วย”

 

“รู้เร็วจังนะ”

 

“ผมรู้ทุกเรื่องในทำเนียบขาวอย่าลืมซี”

 

“พนันได้เลยว่ายังไม่รู้เรื่องนี้” แบคฮยอนลอยหน้าแล้วยัดเอกสารบางอย่างใส่อกแกร่ง ก่อนผละตัวเข้าไปยังห้องนอนเพื่อเตรียมอาบน้ำบ้าง

 

เหตุไฟไหม้ไม่เพียงแค่ทำให้ชานยอลพลาดเที่ยวบินแอร์ฟอร์ซวันกับประธานาธิบดีเท่านั้น แต่เขาต้องย้ายมาอยู่คอนโดแบคฮยอนชั่วคราว (แม้จะเล่นตัวอยู่นานก็เถอะ) กระทบไปถึงเจ้าของห้องซึ่งถูกโอลิเวอร์สั่งพักงานเต็มสัปดาห์ โทษฐานขัดคำสั่งผู้บังคับบัญชา

 

ยังไม่รวมคำสั่งพิเศษที่ชานยอลกำลังอ่านอยู่ตอนนี้อีก

 

“ซีเรีย!?” คนที่อ้างว่ารู้ทุกเรื่องผลักประตูตามเข้ามาทันควัน นัยน์ตากลมโตเบิกขึ้นอย่างคุมไม่อยู่ “คุณล้อผมเล่นใช่ไหม?”

 

“เห็นนี่ไหม” เจ้าของห้องจิ้มลงยังเอกสารซึ่งมีลายเซ็นรองผู้อำนวยการเอฟบีไอเด่นหราอยู่ “หมายความว่าหลังจากครบสัปดาห์นี้ผมต้องไปซีเรียตามคำสั่ง”

 

แบคฮยอนขยายความพลางถอดเสื้อจนพ้นศีรษะ ท่อนบนเปลือยเปล่าไม่ได้ทำให้ผู้อำนวยการฝ่ายการเมืองสนใจนัก ตอนนี้ชานยอลกำลังมีปัญหากับใบหน้าจิ้มลิ้มมากกว่า เจ้าหน้าที่คนเก่งพูดมันออกมาในโทนราบเรียบ ราวกับเป็นเรื่องลมฟ้าอากาศได้ยังไงกัน

 

แน่นอนว่าชานยอลไม่เห็นด้วยเด็ดขาด

 

“แต่ผมเคยบอกไปแล้ว ว่าห้ามส่งคุณลงภาคสนามทุกประเทศที่เป็นเขตสีแดง!

 

แบคฮยอนหยุดมองคนขี้หงุดหงิด ส่วนชานยอลที่หุบปากตัวเองไม่ทันก็ได้แต่สบถในใจเป็นพันครั้ง

ให้ตาย เขาเผลอหลุดจนได้ว่าเคยสั่งอะไรโอลิเวอร์เอาไว้บ้าง ทั้งที่รู้อยู่แก่ใจว่าแบคฮยอนไม่ชอบให้ล้ำเส้นในเรื่องส่วนตัว โดยเฉพาะเรื่องงาน

 

“ผมอธิบายได้ ..”

 

“คิดว่าผมไม่รู้รึไงว่าไปขู่แง่วๆ อะไรใส่หัวหน้าผมบ้าง”

 

แง่วๆ เหรอ?

 

“อย่าใช้อำนาจในทางไม่ชอบให้มันมากนัก” เจ้าหน้าที่คนเก่งรูดเข็มขัดออกจากหัวกางเกงแล้วม้วนขึ้นขี้หน้าชานยอลด้วยท่าทางเอาเรื่อง “ไม่ใช่คุณรึไงที่สั่งให้สืบเรื่องเลขาธิการต่อน่ะ ตอนนี้แค่รอยืนยันข้อมูล และไม่ว่าคุณจะชอบใจหรือไม่ ผมก็ต้องไปอยู่ดี”

 

“ทั้งหน่วยมีแค่คุณงั้นสิ คนอื่นฝึกงานเป็นบุรุษไปรษณีย์อยู่รึไง?”

 

“ผมเคยอยู่ซีเรียกับทีมซีลอยู่หกเดือน” แบคฮยอนพยายามอธิบาย “ผมรู้แหล่งข่าวและรู้ว่าที่นั่นใช้ทรัพยากรอะไรได้บ้าง”

 

แต่ชานยอลทำสีหน้าไม่อยากจะเชื่อ “นี่คุณกู้โลกมากี่ครั้งแล้ว?”

 

“ไม่เอาน่าพรอสกี้”

 

“หรือความจริงคนที่ชนะสงครามปฏิวัติอเมริกาไม่ใช่ จอร์จ วอชิงตัน แต่เป็นคุณ! ให้ตาย มีอะไรที่ผมยังไม่รู้อีกไหม?”

 

“พรอสกี้ฟังกันหน่อย” แบคฮยอนลูบอกแกร่งที่กำลังกระเพื่อมขึ้นลงอย่างค่อยเป็นค่อยไป พลางสูดลมหายใจเข้า-ออกให้คุณชายจอมบงการทำตามช้าๆ “เปลี่ยนจากฮิวเมนไรท์มาโมโหเรื่องผมตั้งแต่เมื่อไหร่?”

 

“อย่าพูดถึงฮิวเมนไรท์เพราะยังไงคุณก็ผิดเต็มๆ”

 

“โอเค เข้าใจแล้ว” เจ้าหน้าที่คนเก่งหลุดขำแม้จะถูกค้อนกลับมาอีกรอบก็ตาม

 

แบคฮยอนมองเนื้อตัวอีกคนซึ่งปรากฏบาดแผลจากเหตุไฟไหม้อยู่ประปราย เลี่ยงลูบไปยังหัวไหล่กว้างผ่านกล้ามเนื้อกำยำแทน เพราะรู้ว่าบริเวณนั้นจะไม่ทำให้ชานยอลเจ็บตัวเพิ่ม

 

และเมื่อเห็นว่าผู้อำนวยการฝ่ายการเมืองกำลังจะเปิดปากบ่นอีกครั้ง แบคฮยอนจึงตัดสินใจโอบรอบคอแกร่งเอาไว้ กอดกระทั่งเอาผมคลอเคลียกับแก้มอีกฝ่ายไปมา

 

“แค่เดือนเดียว” แบคฮยอนเสียงอ่อน เขาเอียงกระซิบพร้อมจงใจลงน้ำหนักใบหูขาวจนมันเปลี่ยนสีอย่างน่าเอ็นดู “อย่างอแงไปหน่อยเลย งานคุณก็เหมือนงานผมนั่นแหละ”

 

“ผมแค่ไม่อยากให้คุณไป”

 

“...”

 

“ไม่กลัวผมเป็นบ้าตายรึไง”

 

ความจริงแบคฮยอนเพียงแค่อยากได้ยินคำว่า เป็นห่วงจากคนปากเก่งเท่านั้น แต่พอเจอประโยคนี้เข้าไปกลับรู้สึกดีจนแทบกลั้นรอยยิ้มเอาไว้ไม่อยู่ ยิ่งเมื่อท่อนแขนใหญ่รั้งเอวเราทั้งคู่เข้าใกล้ ก็ยิ่งห้ามใจไม่ให้หอมแก้มอีกคนไม่ไหว

 

 

ไม่น่าเชื่อ คนอย่าง ชานยอล พรอสกี้ เนี่ยนะ?

นายฟังไม่ผิดหรอกโอลิเวอร์

ที่เขาไม่ยอมบอกนายเรื่องฟอร์มดับเบิ้ลยู 60-3 --’

เพราะนอกจากเขาจะเป็นพวกขี้เก๊กแล้วก็ ..ใช่ ชอบทะเลาะกับตัวเองด้วย

..กลัวคิดไปเองคนเดียวเนี่ยนะ?

น่าสนใจใช่ไหมล่ะ

นั่นน่ะ ว้าว ไปเลยต่างหาก

 

 

แบคฮยอนชะตากรรมตั้งแต่ถูกฝังจมูกลงกับซอกคอแล้วล่ะ ว่าคืนนี้พวกเขาต้องจบลงที่ตรงไหน

 

ชานยอลยังคงเอาแต่ใจไม่เปลี่ยน อารมณ์พุ่งสุดดิ่งสุดตามการตอบสนองของแบคฮยอนเสมอ ยิ่งเมื่อเป็นคนคุ้นเคยที่ไม่มีวันเอ่ยปากขอให้เบาแรงด้วยแล้วล่ะก็ ยิ่งเข้าทางไปกันใหญ่

 

ความรู้สึกส่งผลโดยตรงกับการกระทำ ชานยอลตระหนักถึงมันมาสักพักแล้ว ผู้อำนวยการฝ่ายการเมืองเรียนรู้ที่จะใช้เวลาอุ่นเครื่องนานกว่าปกติ สัมผัสทุกสัมผัส อารมณ์ทุกอารมณ์ ล้วนแต่เกิดจากการย้ำคิดย้ำทำของเขาทั้งนั้น

 

มันผสมปนเปกันไป ทั้งหนักหน่วง รุนแรง แต่ถูกจุด

ชนิดที่ว่าไม่ถอดก็ทำให้ถึงจนตัวโยนได้

 

เสียงหอบหายใจหนักเป็นเครื่องเร้าชั้นเยี่ยม ปั่นชานยอลให้หัวหมุนตาลายโดยง่าย เขาเก็บเกี่ยวทุกตารางนิ้ว เค้นคลึง ละเลงชิม บ้างก็ให้แบคฮยอนนำพอย่ามใจ แต่แค่ครู่เดียวเท่านั้นเมื่ออีกคนบอกถึงความต้องการ ก็ยอมเติมเต็มให้โดยไม่ปริปากบ่น

 

ทุกจังหวะดุดันเกินพอดี ทว่าแบคฮยอนไม่เคยผลักไสซ้ำยังรั้งดึงให้เข้าใกล้ เขายอมรับว่าชอบมองร่างกายชานยอลยามเครียดตึง มัดกล้ามทุกมัดเขยื้อนตามการขยับ หน้าท้องลอนสวยหดเกร็ง มือใหญ่ออกแรงช่วยส่งไม่ขาด แบคฮยอนขนลุกชันยันปลายเท้าทุกครั้งเมื่อเสียงพึงใจแหบพร่าคลอข้างหู

 

และคงเป็นช่วงเวลาเดียว

ที่มนุษย์ตรรกะจะมองข้ามเรื่องฮิวเมนไรท์ไปโดยปริยาย

 

“แบคฮยอน จูบหน่อย”

“แบค อืม แบคฮยอน”

“ใกล้แล้วแบคฮยอน”

 

ร่างเจ้าหน้าที่คนเก่งตอบสนองโดยคล้อยตาม หูอื้อตาลายเมื่อจุดอ่อนถูกฝังเขี้ยวรังแก ซ้ำยังโดนทำโทษจนตัวแดงปากแดงไปหมด

 

 

Now

Kim : อ่อ ลืมบอกว่าหลังจากเซ็นฟอร์มดับเบิ้ลยู 60-3 แล้วน่ะนะ

Kim : พวกคุณจะไม่สามารถฟ้องคดีล่วงละเมิดทางเพศซึ่งกันและกันได้ รู้ใช่ไหม?

Kim : (Sent Sticker)

 

 

อ่า แย่แล้วล่ะ

ทำไมบอกช้านักนะ

 

 

 

 

Special Bonus

 

ณ ฐานที่ตั้งในซีเรีย

 

“เจ้าหน้าที่แบรดลีย์”

“ไงผู้กอง”

“มีคนติดต่อมาครับ”

“ใคร?”

“เขาไม่ยอมบอกชื่อ บอกแค่ว่ารอคุณมาสามสัปดาห์แล้ว”

“สามสัปดาห์?”

“ถ้าคุณไม่ออกไปรับเขาที่ลานจอดเฮลิคอปเตอร์ตอนนี้

“...”

“เขาจะเอาไวน์ที่คุณสะสมไว้ไปเททิ้งให้หมด”

“...”

“ให้ตอบกลับไปว่ายังไงดีครับ?”

 

ไอ้บ้าชานยอลสมองกลวงเอ๊ย!

 

 

 

END AGAIN N AGAIN

 

 

จบจริงแล้วค่ะ

อ่านแล้วรู้สึกยังไงช่วยเม้นหรือแท็ก #ฟชานแบค บอกกันหน่อยนะคะ

ขอบคุณมากเลย

ปล. ProSky = พรอ-สกี้

- ชิเอิน -

 

 

 

 

 

 

             
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 224 ครั้ง

245 ความคิดเห็น

  1. #245 J1999 (@keawji) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 กันยายน 2562 / 11:39
    น่ารักมากๆๆๆๆ สนุกมากเลย เพิ่งเคยอ่านฟิคชานแบคที่ให้อารมณ์เหมือนซีรีส์สืบสวนฝั่งเมกันแบบนี้ ดีมากๆๆๆๆ
    #245
    0
  2. #244 bhjlo (@NamNicharee) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2562 / 16:23
    คิดถึงพูดงี้คุณพรอสกี้ น่ารักเกินไปนะเรื่องนี้ ชอบมากกกกกก
    #244
    0
  3. #239 cherrybop (@miniminminnie) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 เมษายน 2562 / 23:40
    น่ารักมากกกกคุณพรอสกี้
    #239
    0
  4. #238 chamanowww (@chamanowww) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 10:18
    สนุกมากเลยค่ะ การบรรยายไหลลื่น เป็นอีกเรื่องที่เราชอบมากๆแม้จะมีแค่สามตอนแต่ความสัมพันธ์ของพวกเขาทำให้อิ่มเอมใจมากๆ
    #238
    0
  5. #231 iamkool (@L_LMai) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 23:14
    ชอบมากค่าาา
    #231
    0
  6. #205 Papang Pang (@parkbaekpang) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 11:09
    โอ้ยยยยรักกก ชอบมากกก คุนพรอสกี้หลงเค้าหนักมากค่าาา
    #205
    0
  7. #203 Mr.B_toey (@toeyy19) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 08:13
    เกลียดการเรียกชื่อจริงง
    #203
    0
  8. #202 Mr.B_toey (@toeyy19) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 19 มีนาคม 2562 / 08:12
    ชอบบบบง เผ็ชมั่กกก555555
    #202
    0
  9. #194 Dragonfly0111 (@01112002) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 มีนาคม 2562 / 10:27
    ฉันชอบเรื่องนี้ม๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
    #194
    0
  10. #193 lomarday (@tobokki) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 มีนาคม 2562 / 03:10
    คุณพรอสกี้นี่เขาน่าเอ็นดูอย่างที่แบคฮยอน(เราเรียกได้มั้ยนะ~) บอกจริงๆน่ะแหละ ‘^’
    #193
    0
  11. #189 MINE_XO (@mine_xo) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 17:58
    เอ็นดูคุณพรอสกี้เค้านะคะ 55555555555

    เรื่องดึงหน้าคีพลุคเก่งเป็นที่หนึ่ง ทั้งหมดทั้งหมดก็เพราะรักและเป็นห่วงนั่นแหล่ะเข้าใจมั้ยคุณเจ้าหน้าที่ ตอนนี้ทำเขินหนักมาก ขนลุกขนชันหัวยันเท้าเเล้ว เกร็งท้องไปหมด
    #189
    0
  12. #187 Tiwbyun (@ratchaneethogwo) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 17:41
    ชานยอลก้อคือชานยอลยังคงอึนได้อย่างต่อเนื่อง.. น่าร้ากกกก
    #187
    0
  13. #185 mirpin (@pin35) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 08:38
    น่ารักอะ เอ็นดูพี่ชานยอล~
    #185
    0
  14. #184 loeyloxepcy61 (@loeyloxepcy61) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 02:51
    น่ารักจีงๆๆๆๆๆ
    #184
    0
  15. #183 YiPPyBaeKHyuN (@napasorn-115) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 01:21
    คุณพรอสกี้น่ารักมากกกกก
    #183
    0
  16. #182 nitaaa__ (@danita_pearl) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 15:28
    ชอบบบบบบบบบ น่ารักมากค่ะ
    #182
    0
  17. #179 annelf10783 (@annelf10783) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 01:44
    ชอบมากเลย อั้ยยยยยยย อยากอ่านอีกค่ะเสียดายมากที่จบจริงๆแล้ว ชอบคาแรคเตอร์แบบนี้คงามสัมพันธ์แบบนี้ ชอบมากกกกกกกกกกกกก ร่างกายต้องการอีก555555
    #179
    0
  18. #178 iwannascreamallthetime (@__ttlewt) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 01:25
    คุณเจ้าหน้าที่คือทำคุณผู้อำนวยการเด็กไปเลย หูแดงเอย ต้องกล่อมให้มาอยู่ด้วยกัน น่ารัก55555555 ถึงว่าทำไมชอบเอ็นดูคุณพรอสกี้ ขนาดไม่มีคัทยังเขินจินตนาการออกเลยค่ะแง สุดท้ายคือรอไม่ไหวแล้วต้องมาหาเลยยยย ชอบมากเลยค่ะ คาแรคเตอร์ของทั้งสองคน ภาษาเอย ไหนจะแรงบันดาลใจที่เรายังไม่เคยได้ดูแต่พออ่านก็เหมือนได้ดูไปด้วย เลิ้บคุณชิิิิ
    #178
    0
  19. #176 Penguin_Rachael (@Penguin_Rachael) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 19:49
    กรีดร้องงงงง เป็นคนเดียวกันที่เขียนเรื่องทาคาชิ อุแงงงงงงงงงงง ภาษาสวยมาก ชอบบบบบบบบ
    #176
    0
  20. #175 pbcb61_04 (@pbcb61_04) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 มีนาคม 2562 / 23:55
    ดีมากเลยยยย
    #175
    0
  21. #174 _Oum_ (@_oum_123) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 มีนาคม 2562 / 18:40
    แงงงงงง​ ดีมากกก​ ชอบง่าาา​
    #174
    0
  22. #172 ppeii (@byunpay) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 มีนาคม 2562 / 16:34
    ดีแบบดีมากๆเลย แงงงจบแล้วต้องแอบคิดถึงแน่ๆขอบคุณที่เขียนขึ้นมานะคะ
    #172
    0
  23. #171 Mini❤ (@mydarksouliscy) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 มีนาคม 2562 / 14:42
    นึกถึงประโยค ข้าไม่ชอบทราย มาก5555 อารมณ์เดียวกัน
    #171
    0
  24. #170 Jibi_Girl (@Cherryloves) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 มีนาคม 2562 / 11:55

    ฟิคพี่ชิไม่เคยทำให้ผิดหวังเลยค่ะ ชอบภาษามากกกก เหมือนอ่านนิยายแปลอยู่เลย ชอบคาร์แรคเตอร์ของตัวละคร คุณพรอสกี้นี่คือชอบมาก 55555 ขอบคุณมากๆที่แต่งมาให้อ่านนะคะ
    #170
    0
  25. #169 oom3456789 (@oom3456789) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 มีนาคม 2562 / 10:16
    ดีมาก ดีมากจริงๆ เราชอบบรรยากาศ คาแรคเตอร์ ทุกๆอย่างในเรื่องนี้เลย สิ่งที่โดดเด่นมากที่สุดก็คือภาษาของไรท์ สำนวนการเขียน มันช่างเข้ากับฟิคที่มีตัวละครออกแนวฝรั่ง เหมือนอ่านนิยายแปล เราชอบมากก เป็นสำนวนภาษาที่เราไม่ค่อยเจอในแฟนฟิคเลย ซึ่งมันดีมาก อยากให้กำลังใจ อยากให้แต่งต่ออีก ไรท์คืออีกหนึ่งไรท์เตอร์คนโปรดของเราเลย จะติดตามผลงานเรื่อยๆเลยค่ะ
    #169
    0
  26. #142 แพะบยอน❤ (@zpen) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 มีนาคม 2562 / 18:27
    ยังหลงรักความกระชับของพี่ชิเสมอเลยค่ะ :)
    #142
    7
    • #142-3 แพะบยอน❤ (@zpen) (จากตอนที่ 6)
      3 มีนาคม 2562 / 02:07
      ตอบแล้วไม่เห็นว่ามันขึ้นรึเปล่า แง้
      #142-3
    • #142-7 แพะบยอน❤ (@zpen) (จากตอนที่ 6)
      4 มีนาคม 2562 / 00:07
      กอดดดดๆๆ พี่ชิเป็นไร้เต้อคนแรกๆที่เราอ่านตั้งแต่ติ่งอซมาเลยค่ะ55555555555 อยู่ด้วยกันไปนานๆเลยน้าาา
      #142-7