ตอนที่ 12 : บทที่ 11 ทางกลับบ้าน [rewrite]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1800
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 26 ครั้ง
    15 ธ.ค. 60

หลังออกจากห่างจากตัวเมืองมาได้ไม่นาน อี้หย่งฝูก็หยุดม้าและเดินไปที่รถลากด้านหลัง ก่อนจะค่อย ๆ ช่วยดึงจิวเซียนออกมาอย่างทุลักทุเล

เพราะขาเป็นเหน็บชาทั้งสองข้าง จิวเซียนจึงต้องนวดพลางค่อย ๆ ขยับมันด้วยใบหน้าบูดบึ้ง ในขณะที่นางกำลังงอขาข้างซ้ายด้วยความทรมาน อีกฝ่ายที่กำลังช่วยหยิบเศษผักออกจากหัวของนางก็ถามขึ้นด้วยความสงสัย “ทำไมพวกเขาถึงต้องการตัวเจ้า”

เห็นเขาถามด้วยสีหน้าเรียบนิ่งเช่นนั้นจิวเซียนก็อดหงุดหงิดไม่ได้ “แล้วท่านแม่ทัพตามข้ามาทำไม” แต่พอเห็นเขานิ่งเงียบไม่ตอบโต้อะไรก็ถอนหายใจและเล่าไปตามความจริง “ข้าแค่กำลังเดินกลับศาลเจ้าหลังจากไปเยี่ยมคุณชายหลี ระหว่างทางเจอรถม้าของราชครูหลัวเข้า เขาจึงชวนข้าให้ขึ้นไปพูดคุยด้วย ตอนแรกข้าปฏิเสธไปเขาก็ยอมปล่อยออกมา แต่ไม่รู้เพราะเหตุใดถึงส่งคนตามมาอีก”

ได้ยินเช่นนั้นอี้หย่งฝู้ก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย ก่อนจะพูดด้วยสายตาตำหนิ “ข้าบอกเจ้าแล้วว่าอย่าก่อเรื่อง”

เห็นเขามีท่าทีเช่นนั้นจิวเซียนก็รีบเปลี่ยนเรื่องทั้งยังทำสีหน้าท่าทางตำหนิเขาอย่างจริงจังอีกด้วย “แม่ทัพเช่นท่านมาอยู่ที่นี่ แล้วสงครามเล่า! พวกเราจะชนะสงครามได้อย่างไร!”

เห็นนางเปลี่ยนแปลงสีหน้าได้รวดเร็วเช่นนี้ แม่ทัพอี้ก็รู้สึกตามไม่ทัน  “คนของข้าเฝ้าระวังอยู่” ก่อนจะพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงแปลกใจ “เจ้าทำนายว่าข้าจะชนะอยู่แล้วไม่ใช่หรือ”

เมื่อเห็นแม่ทัพอี้เอ่ยปากราวกับคำทำนายของนางจะต้องทำให้ทัพของเขาชนะอย่างแน่นอนด้วยสีหน้าเรียบเฉยแล้ว ก็อดที่จะรู้สึกจุกในใจไม่ได้ “ก็ใช่ว่ามันจะเป็นจริงนี่”

จิวเซียนได้แต่หลบสายตาอีกฝ่ายอย่างกังวล ถึงแม้ว่าพลังของพู่กันจะน่าเหลือเชื่อ แต่ถ้าแม่ทัพมัวแต่มาทำเรื่องไร้สาระอย่างการตามติดนางอยู่ที่นี่ แล้วพวกเขาจะชนะศึกได้อย่างไร

อี้หย่งฝูปล่อยให้จิวเซียนจมอยู่กับความคิดอยู่บนรถลากอย่างเงียบ ๆ  เขากลับไปจูงม้าและออกเดินต่อโดยไม่พูดอะไร จนกระทั่งมาถึงศาลเจ้าเขาก็ออกปากกำชับนางอีกครั้ง “อย่าออกไปไหนคนเดียวอีก วันหลังก็ให้นางตามไปด้วย”

คำว่านางทำให้จิวเซียนเกิดความงุนงง ด้วยไม่เข้าใจว่าเขาหมายถึงใคร จนกระทั่งเห็นคนผู้หนึ่งเดินออกจากศาลเจ้าและรับคำสั่งเขาอย่างเคารพเชื่อฟัง

“ดูแลนางให้ดี”

“เจ้าค่ะ ท่านแม่ทัพ” เถิงหลิ่งตอบกลับด้วยรอยยิ้มน้อย ๆ เฉกเช่นปกติ

เห็นเช่นนั้นจิวเซียนต้องเบิกตากว้างอย่างพูดไม่ออก ด้วยนึกไม่ถึงว่าคนใกล้ตัวของนางจะเป็นคนของแม่ทัพอี้ ยามนี้นางเข้าใจแล้วว่าเขาบังเอิญเจอนางบ่อยขนาดนั้นได้อย่างไร หากไม่ใช่เพราะเถิงหลิ่งเป็นคนรายงาน

อี้หย่งฝูไม่ได้สังเกตท่าทางนิ่งอึ้งพูดไม่ออกของจิวเซียนแม้แต่น้อย “ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นข้าจะรีบมา” พูดจบเขาก็เดินจากไปโดยไม่ได้อธิบายสิ่งใดอีก

พอเห็นเขาจากไป มุมปากของจิวเซียนก็กระตุกอย่างห้ามไม่อยู่ ในใจได้แต่คิดว่าเขามักจะจากไปเช่นนี้ทุกครั้ง พอยิ่งคิดก็ยิ่งหงุดหงิดจึงเดินกลับเรือนนอนเพื่อพักผ่อน แต่ก็มีเสียงเถิงหลิ่งถามขัดขึ้นมาอย่างเอาอกเอาใจเสียก่อน “ท่านเทพธิดาเจ้าคะ จะอาบน้ำหรือเข้า

แม้เถิงหลิ่งจะพยายามเอาอกเอาใจนางเพียงใด แต่จิวเซียนก็ยังไม่ลืมว่าโดนอีกฝ่ายหลอก จึงรีบเข้าในห้องนอนก่อนจะหันกลับไปพูดด้วยน้ำเสียงโกรธเคือง “เจ้าโกหกข้า”

ปัง!

พูดจบก็รีบปิดประตูทันที ทำเอาเถิงหลิ่งที่อยู่ด้านนอกได้แต่หัวเราะออกมาอย่างเอ็นดู พลางคิดว่าช่างเป็นเทพธิดาที่ขี้น้อยใจเสียจริง...

 

เช้าวันถัดมาหลังจากจิวเซียนแต่งตัวเสร็จได้ไม่นานนัก ก็ได้ยินเสียงของเถิงหลิ่งดังย้ำเป็นรอบที่เท่าไหร่ก็ไม่อาจรู้ได้ “ท่านเทพธิดา วันนี้ท่านไม่ควรจะออกไปด้านนอกนะเจ้าคะ” ได้ยินเช่นนั้นทำให้นางได้แต่ตอบอย่างเหนื่อยหน่ายกลับไป “ข้ารู้แล้ว ๆ ”

พูดจบเถิงหลิ่งก็ยื่นของบางอย่างมาให้ “เมื่อเช้าลุงจางแวะเอาของมาฝากให้ท่านเทพธิดาเจ้าค่ะ”

ของที่ลุงจางให้มาเป็นถุงกระดาษที่มีซาลาเปาอยู่เต็มถุงและกระดาษแผ่นเล็ก ๆ แผ่นหนึ่ง เมื่ออ่านข้อความสั้น ๆ ที่เขียนเอาไว้บนนั้นไหนแล้วจิวเซียนก็ต้องเบ้หน้าอย่างไม่พอใจ เพราะทุกคนพากันกำชับไม่ให้นางออกไปไหนเหมือนนางเป็นเด็กที่ชอบหนีออกไปเล่นซนอย่างไรอย่างนั้น

แต่พอนึกได้ว่าเมื่อวานลุงจางช่วยนางเอาไว้ ก็ถามถึงเขาด้วยความเป็นห่วง “ลุงจางได้รับบาดเจ็บรึเปล่า”

“มีบาดแผลตามตัวเล็กน้อยเจ้าค่ะ ข้ามอบยาโดยใช้ชื่อของท่านเทพธิดาให้เขาไปแล้ว อีกไม่นานก็คงหายดี”

ได้ยินเช่นนั้นจิวเซียนก็ยกยิ้มอย่างโล่งใจ ก่อนจะเดินตรงไปที่ศาลเจ้าและเริ่มรับฟังคำขอของชาวบ้านเหมือนทุกวัน

จนกระทั่งใกล้เวลาเที่ยงจิวเซียนก็ทำหน้าที่ของนางเสร็จจึงคิดจะกลับไปพักผ่อน แต่ในขณะที่นางกำลังจะเดินกลับไปยังเรือนนอนอยู่นั้นก็มีเสียงอันแสนคุ้นเคยดังขึ้นเสียก่อน

“ถ้าเจ้าไม่ยุ่งก็ควรจะไปเยี่ยมข้าบ้าง”

เมื่อเห็นจิ่นเต๋อเดินเข้ามาด้วยท่าทางอ่อนแรงนางก็รีบตรงไปพยุงเขาด้วยความเป็นห่วง “ท่านบาดเจ็บอยู่ไม่ใช่หรือ แล้วมาทำอะไรที่นี่” แต่เขาไม่สนใจคำถามของนางและพูดออกมาด้วยน้ำเสียงเอาแต่ใจว่า “เจ้าเป็นเทพธิดาไม่ใช่รึ หาทางไล่พวกนั้นไปสักทีสิ เอาชิงฉินกลับมาด้วย”

ได้ยินเช่นนั้นจิวเซียนได้แต่ตอบอย่างจนใจ “เหตุใดพอมีเรื่องนี้ ถึงคิดว่าข้าเป็นเทพธิดาขึ้นมาจริง ๆ กันเล่า” ทั้งยังตำหนิเขาไปเล็กน้อย “ท่านฉลาดจะตาย ทำไมไม่หาทางออกด้วยตนเองล่ะ”

จิ่นเต๋อยู่หน้าเมื่อได้ยินคำถามจี้ใจดำจากนาง ก่อนจะบ่นพึมพำเสียงเบาด้วยความขัดเคืองใจ “พวกเขามีอำนาจขนาดนั้นข้าจะเอาสิ่งใดไปสู้ด้วยได้”

เห็นเขามีท่าทีหนักใจจิวเซียนก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ เขาคงเคยคิดหาทางด้วยตัวเองแล้ว แต่อีกฝ่ายเป็นถึงราชครูหลัวกับตระกูลเลี่ยวซึ่งมีอำนาจและร้ายกาจเกินไป ด้วยตัวเขาเพียงคนเดียวคงไม่อาจต่อกรกับคนเหล่านั้นได้

ระหว่างที่คนทั้งสองกำลังครุ่นคิดกันอยู่นั้น ก็มีเสียงลังเลดังเรียกจิวเซียนขึ้นมาเสียก่อน “ท่านเทพธิดา

พอหันไปก็เห็นชาวบ้านสองสามคนกำลังยืนด้อม ๆ มอง ๆ อยู่ด้านนอก  พวกเขาลังเลเพียงชั่วครู่ ก่อนจะเดินเข้ามาข้างในศาลเจ้า “คุณชายหลีก็อยู่ที่นี่ด้วย หรือจะมีเรื่องมาร้องขอท่านเทพธิดาเช่นกัน”

ได้ยินเช่นนั้นจิ่นเต๋อก็ยกยิ้มขึ้นด้วยสีหน้าของคุณชายผู้แสนอบอุ่นอ่อนโยน “ข้ามาแค่ชั่วครู่เท่านั้น กำลังจะกลับแล้ว” พูดจบก็หันกลับมาบอกจิวเซียนที่กำลังแอบถอนหายใจอย่างปลงตกกับท่าทีของเขาออกมาว่า “ถ้าอย่างนั้นข้าจะมาใหม่วันหลัง”

ก่อนจากไปจิ่นเต๋อหันกลับมาเหมือนจะพูดอะไรบางอย่าง แต่เมื่อเห็นกลุ่มชาวบ้านยืนมองอยู่ ก็ตัดสินใจที่จะไม่พูดและหมุนตัวเดินออกไปเช่นเดิม

จิวเซียนมองตามหลังจิ่นเต๋อด้วยสีหน้างุนงง แต่เมื่อนึกขึ้นได้ว่ามีคนต้องการพูดคุยกับนาง จึงรีบฉีกยิ้มต้อนรับชาวบ้านกลุ่มนี้ ทั้งที่ในใจกำลังโอดครวญถึงงานที่กำลังจะเพิ่มขึ้น เพราะครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่แม้แต่เวลากลางวันก็ยังมีพวกชาวบ้านแวะเวียนมาหานางที่ศาลเจ้าเพื่อขอพร

“ท่านเทพธิดาพวกเรามีเรื่องอยากให้ท่านช่วยเหลือ ท่านออกไปกับพวกเราหน่อยได้หรือไม่”

คำขอของพวกเขาทำให้จิวเซียนรู้สึกแปลก ๆ เพราะตั้งแต่นางได้ทำหน้าที่เทพธิดามาก็ไม่เคยมีใครขอให้นางออกไปนอกศาลเจ้าเลยสักครั้ง อีกทั้งวันนี้ยังมีแต่คนเตือนไม่ให้นางออกไปไหน จึงแสดงสีหน้าลำบากใจเพื่อเลี่ยงคำขอของพวกเขา “ต้องขอโทษพวกท่านด้วย วันนี้ข้าไม่สะดวกไปด้านนอกสักเท่าไหร่”

พอได้ยินคำพูดของนางชาวบ้านกลุ่มนั้นแสดงสีหน้าผิดหวัง ทั้งยังขยับเข้ามาหานางด้วยท่าทางน่าสงสัย “ถ้าอย่างนั้นก็น่าเสียดายแล้ว...”

จิวเซียนรู้สึกถึงความผิดปกติจึงรีบก้าวถอยหลังเตรียมหนี  แต่หนึ่งในชาวบ้านกลุ่มนั้นกลับคว้าแขนของนางเอาไว้ ส่วนอีกสองคนที่เหลือก็รีบพุ่งตรงเข้ามาด้วยท่าทางน่ากลัว

“กรี๊…!!” เสียงกรีดร้องถูกเปล่งออกมาได้เพียงครึ่งเดียวก็โดนใครบางคนเข้ามาปิดปากเอาไว้เสียก่อน เขาปัดมือที่จับแขนของนางเอาไว้ออก ก่อนจะดึงตัวนางหลบชาวบ้านที่พุ่งตัวเข้ามาอย่างรวดเร็ว

“อ๊ะ!”

ร่างกายที่ลอยขึ้นจากพื้นเพราะแรงดึงของอีกฝ่ายทำให้จิวเซียนอุทานออกมาด้วยความตกใจ เมื่อเห็นทิศทางที่ตัวนางลอยไปนางก็หลับตาแน่นเตรียมรับแรงกระแทก แต่ทว่า...

“เจ้าควรจะระวังตัวให้มากกว่านี้”

เสียงทุ้มอันแสนคุ้นเคยดังอยู่ใกล้ ๆ จนทำให้หัวใจดวงน้อย ๆ ของจิวเซียนเต้นไม่เป็นจังหวะ ความอบอุ่นจากอ้อมแขนของอีกฝ่ายทำให้จิวเซียนรับรู้ว่านางไม่ได้ถูกโยนไปกระแทกเสาอย่างที่คิด นางค่อย ๆ ลืมตาขึ้นมาอย่างช้า ๆ และภาพที่อยู่ตรงหน้าก็สะกดสายตาของนางเอาไว้

ใบหน้าของแม่ทัพอี้อยู่ใกล้จนสามารถสัมผัสลมหายใจของเขาได้ เขาอยู่ในชุดธรรมดาจึงดูแปลกตาอยู่ไม่น้อย ความรู้สึกแปลก ๆ ที่เกิดขึ้นทำให้จิวเซียนรีบเสมองไปทางอื่นก่อนจะพูดออกไปด้วยท่าทางไม่เป็นธรรมชาติ “ท่านแม่ทัพ ท่านซ่อนอยู่ตรงนั้นมานานเท่าไหร่แล้ว คิดจะทำให้ข้าตกใจตายหรือไงกัน”

ด้านแม่ทัพอี้ดูเหมือนไม่สนใจสตรีในอ้อมแขนแม้แต่น้อย เขาจับนางให้ไปยืนอยู่ตรงมุมมุมหนึ่งแล้วพูดกำชับขึ้นว่า “รออยู่เฉย ๆ ตรงนี้ก่อน”

“เดี๋ยว...” จิวเซียนยังพูดไม่ทันจบ เสียงร่างสามร่างที่ร่วงลงกับพื้นก็ดังขึ้นมาแทน

ตุบ ๆ ๆ

ชาวบ้านที่คิดจะจับตัวนางเมื่อครู่ถูกตีจนสลบและล้มลงอย่างรวดเร็ว เมื่อเห็นพวกเขานอนนิ่งไม่ไหวติงแม้แต่น้อย จิวเซียนก็ได้แต่ต่อว่าตัวเองที่ออกปากช้าเกินไปพลางร่ำไห้อยู่ในใจว่า ท่านแม่ทัพ ท่านทำให้พวกเขาสลบเช่นนั้น แล้วจะถามสิ่งใดจากพวกเขาได้!

แม้ว่าเขาจะมีวิธีการสืบหาข้อมูลของเขาเอง แต่กว่าจะรอให้คนกลุ่มนี้ฟื้นขึ้นมาจะไม่ช้าเกินไปหรือ อีกอย่าง...เขาซ่อนอยู่หลังรูปปั้นมานานแค่ไหนกัน!

ระหว่างที่จิวเซียนกำลังคิดอย่างวุ่นวายใจ ขณะยืนมองแม่ทัพอี้จัดการแบกร่างของคนที่สลบไสลไปไว้ที่อื่นเพื่อไม่ให้ผิดสังเกตอยู่นั้น จิ่นเต๋อก็รีบวิ่งกลับเข้ามาจากทางหน้าศาลเจ้าอย่างรีบร้อน “เกิดอะไรขึ้น”

จิ่นเต๋อได้ยินเสียงร้องของจิวเซียนดังแว่วออกไป จึงตัดสินใจกลับมาอีกครั้ง เขาหยุดยืนอยู่หน้าประตูด้วยท่าทางเหนื่อยหอบ สีหน้าที่ซีดเซียวอยู่แล้วดูย่ำแย่ยิ่งกว่าเดิมอีกหลายส่วน แต่พอเห็นคนคุ้นหน้าคุ้นตากำลังแบกร่างสลบสไลไม่ได้สติของชาวบ้านคนหนึ่ง ทั้งยังมีอีกสองร่างกองอยู่บนพื้น ก็ได้แต่ถามออกไปด้วยความสงสัยและลังเลใจ “เหตุใดแม่ทัพอี้ถึงมาอยู่ที่นี่ได้”

เมื่อเห็นว่าจิ่นเต๋อวิ่งกลับมาทั้งยังมีท่าทีสงสัย จิวเซียนก็เหลือบตามองแม่ทัพอี้อย่างกังวล ด้วยเกรงว่าเขาอาจจะคิดทำสิ่งใดเพราะไม่อยากให้ใครรับรู้ถึงเรื่องเหล่านี้ก็เป็นได้ แต่พอเห็นเขาพยักหน้าให้เป็นเชิงว่าไม่เป็นไรแล้ว นางก็ถอนหายใจออกมาก่อนจะตอบกลับไปตามจริง “เขาเคยช่วยข้าไว้หลายครั้ง”

จิ่นเต๋อมองแม่ทัพอี้ที่กำลังจัดการกับร่างไร้สติของชาวบ้านทั้งสามด้วยความแปลกใจ แต่ยังไม่ทันได้คิดอะไรต่อ จิวเซียนก็ถามขึ้นอีกครั้ง “แล้วท่านวกกลับมาทำไมกัน”

“ข้ารู้สึกคุ้นหน้าพวกเขา พอนึกดี ๆ ก็จำได้ว่าเป็นบ่าวรับใช้ในจวนตระกูลเลี่ยว เจ้าไปทำอะไรไว้กัน”

คำอธิบายจากจิ่นเต๋อทำให้จิวเซียนนึกถึงเหตุการณ์เมื่อคืนก่อนกับตอนที่เจอกับแม่ทัพอี้ครั้งแรก แม้จะไม่ชัดเจน แต่คนเหล่านั้นล้วนเกี่ยวข้องกับตระกูลเลี่ยวทั้งสิ้น ขณะที่นางพยายามปะติดปะต่อเรื่องราวอย่างไร้จุดหมาย แม่ทัพอี้ก็เดินกลับมาอยู่ข้าง ๆ นางพลางพูดเตือนขึ้นอีกครั้ง “เจ้าไม่ควรยุ่งกับราชครูหลัวและตระกูลเลี่ยวมากเกินไป”

ได้ยินเขาพูดเช่นนั้นนางก็อดเถียงกลับไปเสียงเบาไม่ได้ “ถ้าไม่ยุ่งกับพวกเขาแล้วข้าจะหาทางกลับบ้านได้อย่างไรกันเล่า” แต่พอเห็นสีหน้าไม่เข้าใจของเขา แล้วก็ต้องอธิบายออกไปว่า “ท่านบอกเองไม่ใช่หรือว่าข้าต้องทำเรื่องที่ค้างคาไว้ให้สำเร็จจึงจะกลับบ้านได้ เรื่องที่ข้าทำค้างไว้เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้”

คำตอบของนางทำให้เขาขมวดคิ้วแน่นด้วยท่าทางราวกับกำลังครุ่นคิดสิ่งใดอยู่ ก่อนจะพูดเตือนอีกครั้ง “แต่เจ้ายุ่งกับพวกเขามากไปก็ไม่ดี พวกเขาติดต่อกันลับ ๆ หลายครั้ง บางทีอาจจะมีแผนการบางอย่าง”

เมื่อเห็นเขาย้ำเรื่องนี้อยู่กลายครั้งนางก็อดถามกลับไปด้วยความสงสัยไม่ได้ “หรือว่าท่านกำลังสืบเรื่องนี้อยู่เหรอ”

จิวเซียนหรี่ตาลงมองแม่ทัพอี้ที่ยืนนิ่งไม่ไหวติงอย่างมั่นใจ นางคิดว่าเขาจะต้องสืบเรื่องนี้อยู่แน่ ๆ มิเช่นนั้น แม่ทัพอย่างเขาจะมาอยู่ที่เมืองเล็ก ๆ แห่งนี้ไปทำไม เขาคงคอยสืบข่าวที่เกิดขึ้นในเมืองนี้มาตลอด ถึงรู้ดีไปเสียทุกเรื่องรวมไปถึงเรื่องของนางด้วย พอปะติดปะต่อทุกอย่างได้อย่างลงตัวนางก็อดไม่ได้ที่จะยกยิ้มด้วยความภาคภูมิใจ

อี้หย่งฝูเห็นจิวเซียนนิ่งเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะยิ้มอยู่คนเดียวก็เขยิบเข้าไปใกล้ ๆ และถามด้วยความสงสัย “เจ้าคิดอะไรอยู่”

เมื่อเห็นอีกฝ่ายกระซิบอยู่ข้าง ๆ จิวเซียนก็สะดุ้งเฮือกก่อนจะรีบร้อนตอบกลับไป “ข้าไม่ได้คิด ๆ ”

จิ่นเต๋อเห็นทั้งสองคนกระซิบกระซาบเสียงเบาจนเขาแทบไม่ได้ยินอยู่นานสองนาน ก็อดพูดแทรกขึ้นมาไม่ได้ “พวกเจ้าพูดเรื่องอะไรอยู่ หากกังวลเรื่องของราชครูหลัวกับตระกูลเลี่ยวล่ะก็ไม่ต้องคิดมากหรอก เพราะพวกเขาติดต่อกันมานานแล้ว ถ้าจะลงมือทำเรื่องอะไรก็คงทำไปนานแล้ว”

พอเห็นจิวเซียนมีท่าทางราวกับกำลังสงสัยว่าเจารู้ได้อย่างไร จิ่นเต๋อก็อธิบายเพิ่ม “เจ้าคิดว่านางพยายามชวนข้าไปที่บ้านของนางมากี่ครั้งแล้ว แค่ดูครั้งล่าสุดก็รู้แล้วว่าพวกเขามีลับลมคมในบางอย่าง”

ได้ยินเช่นนั้นจิวเซียนก็นึกขึ้นมาได้ว่า คุณหนูเลี่ยวชอบจิ่นเต๋อและพยายามเข้าหาเขาอยู่ตลอดเวลา จึงไม่แปลกที่เขาจะเคยไปตระกูลเลี่ยวหรือได้รู้เรื่องผิดปกติอะไรมาบ้าง เมื่อคิดได้เช่นนั้นนางรู้สึกราวกับกำลังเห็นทางออกทันที นางรีบเดินไปหาจิ่นเต๋อและถามออกไปด้วยดวงตาเป็นประกาย “จริงสิ เจ้าบอกว่าอยากไล่พวกเขาออกไปไม่ใช่เหรอ” นางส่งสายตาให้อีกฝ่ายมองไปทางแม่ทัพอี้อย่างมีเลศนัย “ตอนนี้ก็มีคนที่สามารถช่วยท่านได้แล้วไม่ใช่หรือ”

จิ่นเต๋อเข้าใจในทันทีจึงยกยิ้มเจ้าเล่ห์ขึ้นมา “อย่างนี้นี่เอง”

“เจ้าคิดจะทำอะไร” อี้หย่งฝูเห็นสตรีข้างกายคิดจะหาเรื่องวุ่นวายใส่ตัวก็ขมวดคิ้วมุ่น

เห็นเขามองมาด้วยสายตาตำหนิ จิวเซียนก็รีบร้อนอธิบาย “ข้าไม่ได้คิดจะทำอะไรไม่ดีนะ ท่านแม่ทัพช่วยข้าสักนิดได้หรือไม่ หากท่านช่วยพวกเรา ข้าจะยอมอยู่เฉย ๆ แต่โดยดี” ข้อเสนอของนางทำให้เขาครุ่นคิดอยู่ชั่วครู่ก่อนจะถามออกมา “เจ้าจะให้ข้าทำอะไร”

ได้ยินเท่านั้นจิวเซียนก็ต้องยกยิ้มขึ้นมา เพราะเริ่มรู้สึกมั่นใจได้แล้วว่า อีกไม่นานเรื่องทุกอย่างจะต้องจบลงและนางจะได้กลับบ้านอย่างแน่นอน

 

***************************************

**rewrite ครั้งที่ 2 14/12/2560

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 26 ครั้ง

173 ความคิดเห็น

  1. #119 sm_lovelypinkboy (@sm-lovelypinkboy) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2560 / 12:35
    นางวางแผนอะไรล่ะเนี่ย หวังว่าจะสำเร็จ
    #119
    0
  2. #100 Sukanya Paileeklee (@poonchanit) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 29 มกราคม 2560 / 17:16
    ทีมแม่ทัพ
    #100
    0
  3. #98 ลั้ลลลา (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 มกราคม 2560 / 21:09
    แต่เค้าชอบจิ่นเต๋ออออ..มีความกวนนิดๆดี อยากรู้ว่าถ้านางตกหลุมรักกับพระเอกในเรื่องที่นางเขียนเองจะเป็นยังงัยย แต่ดูๆแล้วท่าทางท่าแม่ทัพจะมาวินนน..งื้อออ T^T
    #98
    1
    • #98-1 ~Aniaris~ (@unikayani) (จากตอนที่ 12)
      18 มกราคม 2560 / 15:30
      โอ๋ๆ อย่าพึ่งเสียใจไปนะคะ ^^
      #98-1
  4. #97 Kratai Hime Chan (@kt-kratai) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 มกราคม 2560 / 12:50
    ปักธงที่ฝั่งแม่ทัพอี้ ขอให้เป็นพระเอกๆ
    #97
    2
    • #97-1 ~Aniaris~ (@unikayani) (จากตอนที่ 12)
      18 มกราคม 2560 / 15:26
      คนเชียท่านแม่ทัพเยอะจังเลย อิอิ ^^
      #97-1
    • #97-2 ~Aniaris~ (@unikayani) (จากตอนที่ 12)
      18 มกราคม 2560 / 15:28
      คนปักธงท่านแม่ทัพ เพิ่มอีกคนแล้ว ^^
      #97-2
  5. #96 OP Luffy (@572539) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 มกราคม 2560 / 23:50
    โอ๊ยยยย ไม่รู้จะอยู่ทีมไหนดี จิ่นเต๋อก็น่ารัก แม่ทัพอี้ก็เท่ เลือกไม่ถูกกก
    รอตอนต่อไปนะคะ : )
    #96
    1
    • #96-1 ~Aniaris~ (@unikayani) (จากตอนที่ 12)
      18 มกราคม 2560 / 15:25
      ขอบคุณค่ะ ตอนต่อไปช้านิดนะ T^T
      #96-1
  6. #95 sarabiya (@sarabiya) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 มกราคม 2560 / 02:55
    รอค่ะ มาต่อไวๆนะ
    #95
    1
    • #95-1 ~Aniaris~ (@unikayani) (จากตอนที่ 12)
      9 มกราคม 2560 / 14:31
      ขอบคุณค่ะ ^^
      #95-1
  7. #94 Clovery.Honey (@Muki-mokun-mook) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 มกราคม 2560 / 17:59
    จะได้กลับจริงป่าวน้ออออ
    #94
    1
    • #94-1 ~Aniaris~ (@unikayani) (จากตอนที่ 12)
      9 มกราคม 2560 / 14:31
      อีกไม่กี่ตอนก็รู้แล้วค่ะ จะกลับหรือไม่กลับดีนะ ^^
      #94-1
  8. #93 Meteorsky (@Meteor123) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 มกราคม 2560 / 15:11
    จะเอาท่านแม่ทัพ~~~~~
    #93
    1
    • #93-1 ~Aniaris~ (@unikayani) (จากตอนที่ 12)
      9 มกราคม 2560 / 14:31
      ถ้าอยากได้ก็กระโดดเข้าไปเอาเลยค่ะ แต่ระวังเขาจะตอบโต้ไปเสียก่อนนะ อิอิ ^^
      #93-1
  9. #92 Koy_Jaja (@mornman) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 มกราคม 2560 / 14:47
    ท่านแม่ทัพ เท่อ่ะ~~
    #92
    1
    • #92-1 ~Aniaris~ (@unikayani) (จากตอนที่ 12)
      9 มกราคม 2560 / 14:29
      เท่มากมั้ยเอ่ย >< 555
      #92-1
  10. #91 Greatest moon (@missmyself) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 มกราคม 2560 / 13:24
    ชอบท่านแม่ทัพ
    #91
    1
    • #91-1 ~Aniaris~ (@unikayani) (จากตอนที่ 12)
      9 มกราคม 2560 / 14:29
      คนชอบท่านแม่ทัพเยอะจริงๆ ><
      #91-1
  11. #90 MoeLLe (@pianista) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 มกราคม 2560 / 13:15
    ตกลงใครพระเอก???
    #90
    1
    • #90-1 ~Aniaris~ (@unikayani) (จากตอนที่ 12)
      9 มกราคม 2560 / 14:28
      อยากให้ใครเป็นล่ะคะ ^^
      #90-1
  12. วันที่ 8 มกราคม 2560 / 11:12
    ท่านแม่ทัพนี้ดีต่อใจ นางเอกมีเรื่องทีไร มาไวกว่าประกันอีก 55555
    #89
    1
    • #89-1 ~Aniaris~ (@unikayani) (จากตอนที่ 12)
      9 มกราคม 2560 / 14:27
      มาไวไปไวแถมไม่ค่อยพูดอะไรด้วยนี่สิ ชอบโผล่มาให้ตกใจจริงๆ ^^
      #89-1
  13. #88 ★ω★_M (@takam07554) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 มกราคม 2560 / 10:57
    อยู่ฝั่งท่านแม่ทัพเจ้าค่ะ ใกล้กันเยอะๆหน่อย จะได้ฟิน ดีต่อใจ
    #88
    1
    • #88-1 ~Aniaris~ (@unikayani) (จากตอนที่ 12)
      9 มกราคม 2560 / 14:26
      ใกล้กันเกินไปไม่ดีมั้งคะ 555
      #88-1