จบ | OUR LAST GAME : แก่ ใจดี สปอร์ต กทม. [Yaoi]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,102,170 Views

  • 21,883 Comments

  • 17,081 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    150

    Overall
    1,102,170

ตอนที่ 8 : {HASSADIN} : EPISODE 07 #150 per.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 68796
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 50 ครั้ง
    5 ต.ค. 60


นี่เป็นนิยาย วาย แปลว่า ชายรักชาย อยู่ในหมวดวายและมีคำว่า Yaoi  ค่ะ

Cr. All Pic : : search engine Cr. Music : : Youtube

18+ เนื้อหามีความผิดศีลธรรม

มีความกินเด็ก ใช้วิจารณญาณในการอ่าน


│กินเด็ก│



EP.07






ผมเงียบไป รอยยิ้มล้อเล่นก็เลือนหายไปจากใบหน้าตอนไหนก็ไม่อาจจะรู้ได้ เหมือนพระเจ้าส่งเด็กคนนี้มาทดสอบความอดทนของผมยังไงอย่างงั้นเลย พอชอบเห็นผมนิ่ง เขาก็เลื่อนสายตามามองหน้าผม เป็นเจ้าตัวบ้างที่หัวเราะคิกออกมา

“ผมไม่บอกคุณอาหรอก”

ผมหลุดยิ้มตามแล้วยกมือขึ้นมาบีบจมูกเล็กๆด้วยความหมั่นเขี้ยว

“ไม่บอกก็แล้วไป อย่าให้รู้นะ” ผมแหย่เขาเล่น เหมือนพักหลังๆความสนิทของเรามันกลายเป็นเพิ่มมากขึ้น ถ้าชอบยังไม่ไว้ใจผมมาก เขาก็คงไม่กล้าหยอกผมกลับหรอก เพราะที่ผ่านมาเขามักแสดงท่าทีขี้อายและแก้มแดงตลอดเวลา การที่เห็นเขามีปฏิกิริยาตอบโต้หรือหัวเราะ ทำให้ผมรู้สึกดีตามไปด้วย

มีหลายเรื่องกับเด็กคนนี้ ที่ผมไม่มีคำอธิบายให้เลย

“เบื่อดูหนังยังครับ” ผมถามชอบขึ้นเพราะนึกขึ้นมาได้ว่าอยากไปที่อื่นเหมือนกัน เจ้าตัวส่ายหน้าไปมา

“ก็ยังไม่เบื่อนะครับ”

“หรอ อาว่าจะพาไปข้างนอกซะหน่อย ถ้าเรายังไม่เบื่อดูหนังก็...” ผมทำทีพูดเหมือนจะเปลี่ยนใจ เด็กตัวน้อยก็นั่งยืดตัวตรง ดวงตากลมโตที่เบิกกว้างน้อยๆมองมาที่ผม

“ถึงจะยังไม่เบื่อหนัง แต่ไปข้างนอกสนุกกว่าแน่ๆเลย ไปข้างนอกเถอะนะครับ” เสียงของชอบติดจะอ้อนหน่อยๆ เขาไม่โกหกความคิดของตัวเองซะด้วย ลองเป็นลูกชายผมสิ คงได้บอกว่า ‘จริงๆเบื่อหนังแล้ว เกรงใจป๊าต่างหากเลยบอกว่าไม่เบื่อ ไปข้างนอก ไปข้างนอก’ แบบนี้แน่นอน

“โอเค งั้นเราไปเที่ยวข้างนอกกันดีกว่า เนอะ”

“ครับ”

“ชอบลงไปรออาข้างล่างนะ เดี๋ยวอาตามไป”

“ครับ”

เด็กตัวขาวลุกออกไปอย่างว่าง่าย ผมจัดการลุกขึ้นมาปิดทีวีและปิดไฟปิดแอร์ในห้องนี้ให้เรียบร้อย การไปข้างนอกของผมคราวนี้ไม่ใช่ไปไหนก็ได้หรือไปขับรถเล่น 

ผมจะไปที่บ้านพักส่วนตัวที่เป็นเหมือนบ้านพักตากอากาศของผม บรรยากาศที่นั่นค่อนข้างดี ติดทะเล ลูกผมชอบไปที่นั่นมากเลย ผมก็อยากพาไปชอบไปบ้าง อีกอย่าง เหตุผลที่ผมมีบ้านพักตากอากาศอยู่แถวนั้นก็เพราะผมมีรีสอร์ตที่เปิดให้นักท่องเที่ยวมาพักอยู่ที่นั่นด้วย นี่ก็ไม่ได้ไปดูมาพักหนึ่งแล้ว ไปดูหน่อยก็ดีเหมือนกัน

ผมให้สาวใช้จัดกระเป๋าเสื้อผ้าให้ชอบ ซึ่งตอนนั้น ราล์ฟก็โทรมาหาผมเพื่อจะบอกข่าวสำคัญกับผมพอดี

(ผมรู้ว่าคุณรอข่าวจากผมอยู่ เรื่องคุณทับทิม)

“ครับ เป็นยังไงบ้าง”

(เป็นอย่างที่คิดครับ เธอเสียมากกว่าได้ แล้วก็เริ่มจะติดหนี้กับทางคาสิโนแล้ว) ผมยิ้มบางๆที่ได้ยินแบบนั้น

“ให้เครดิตเธอสิครับ เดี๋ยวผมจะจ่ายให้เอง”

(ใจกว้างจริงๆนะครับ)

“ใจกว้างแบบหวังผลน่ะครับ ฝากเรื่องนี้ด้วยนะครับ ยังไงเรื่องเงิน เดี๋ยวผมจัดการเอง” 

(ครับ ผมรู้ ยังไงคราวนี้ก็ขอให้ทุกอย่างผ่านไปด้วยดีอย่างที่คิดแล้วกันนะครับ) ราล์ฟอวยพรผมกลับมา

“ครับ หวังว่าจะเป็นอย่างงั้น”

 

ชอบดูตื่นเต้นมากที่ได้มาเที่ยวต่างจังหวัด เด็กตัวเล็กเกาะขอบหน้าต่างเพื่อดูวิวทิวทัศน์ตลอดทาง นับตั้งแต่ออกจากกรุงเทพจนเกือบถึงสถานที่ ผมเห็นแบบนั้นแล้วก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา

“ทำไมดูตื่นเต้นจังครับ”

“เอ่อ ผมดูตื่นเต้นหรอครับ?”

พอรู้ตัวว่าถูกทัก เจ้าตัวก็รีบกลับมานั่งสงบเสงี่ยมเหมือนไม่อยากให้ผมรู้ว่าตื่นเต้นแค่ไหนที่ผมพามาออกต่างจังหวัด ผมพยักหน้าให้เจ้าตัวนิดหน่อย

“อาก็ไม่ได้ว่าอะไรสักหน่อย ตื่นเต้นก็ไม่เห็นจะเป็นอะไรเลย” ผมไม่อยากให้ชอบกลับไปเกร็งหรือทำตัวไม่เป็นธรรมชาติตอนที่อยู่กับผม ผมอยากให้เขาทำตัวสบายๆและเป็นตัวของเขาเองมากกว่า ตื่นเต้นก็แสดงออกไปเลยว่าตื่นเต้น ชื่นชอบก็บอกออกมาตรงๆว่าชื่นชอบ ไม่เห็นจะมีอะไรเสียหายซักนิด

“ครับ” ชอบพยักหน้ารับ เจ้าตัวหันไปมองที่หน้าต่างอีกครั้ง แน่นอนว่าไม่ถึงขนาดเกาะขอบอย่างตอนแรก

“ปกติไม่ค่อยได้มาเที่ยวแบบนี้หรอครับ” ผมชวนคุย เห็นเขาเงียบๆผมก็กลัวว่าผมจะไปขัดความรู้สึกอะไรของเด็กเข้า ไม่อยากให้เป็นอย่างงั้นสักเท่าไหร่ เสียบรรยากาศซะเปล่าๆ เราอุตส่าห์มาเที่ยวไกลๆ

“ก็เคยมาครับ เมื่อก่อนตอนที่คุณพ่อกับคุณแม่พามา” เขาตอบอ้อมแอ้ม สงสัยจะคิดถึงคุณพ่อคุณแม่ที่เสียไป ผมมองแล้วก็รู้สึกสงสารอย่างบอกไม่ถูก

“ไม่เป็นไรหรอก เดี๋ยวอยากไปไหน อาจะพาไปเอง ดีไหมล่ะ” ผมพูดยิ้มๆแล้วเลื่อนมือไปลูบศีรษะเขาเบาๆ

“อาจะพาผมมาได้หรอ เดี๋ยวผมก็ต้องกลับไปอยู่กับคุณป้าแล้วนี่นา” เสียงแผ่วเบาเจือความเหงาทำให้ผมรู้สึกได้เลยว่าเจ้าตัวกำลังคิดอะไร คงเสียดายช่วงเวลานี้ถ้ามันผ่านไป

“ได้สิ” ผมสบตากับเขา “ถ้าอาอยากทำอะไร อาทำได้หมดแหละ”

“...”

“เราก็ไม่ใช่ข้อยกเว้นหรอก” 

“คุณอาจะไม่ผิดสัญญากับผมใช่ไหมครับ” คนตัวเล็กมองผมอย่างคาดหวัง ผมจึงพยักหน้า

“อาไม่ทำแบบนั้นหรอก เชื่ออาสิ” ผมไม่ค่อยให้คำสัญญากับใครถ้าผมทำมันไม่ได้ ผมไม่อยากไปให้ความหวังหรือทำให้ใครมาคาดหวังกับเรื่องที่ผมรับปากส่งๆ บางทีนั่นอาจจะเป็นทั้งชีวิตของเขาก็ได้

ผมกับชอบเดินทางจากบ้านของผมในช่วงเย็นๆ เรามาถึงสถานที่ในเวลาชั่วโมงกว่าๆ วันนี้ผมขับรถเร็วพอสมควรเพราะผมอยากให้ถึงสถานที่เร็วๆ โชคดีที่ชอบหลับ เขาก็เลยไม่ได้ตื่นตกใจอะไรเพราะเดิมทีผมเป็นคนขับรถไม่ช้าไม่เร็วถ้าไม่เร่งรีบ สาเหตุที่ผมขับเร็วตอนมาต่างจังหวัดเพราะผมไม่ค่อยอยากให้มันดึกก่อนถึงที่พัก

ผมพักที่บ้านพักของตัวเอง ส่วนเรื่องรีสอร์ต ผมว่าจะเข้าไปดูงานพรุ่งนี้

“ชอบ ถึงแล้วนะครับ” ผมปลุกเขาเบาๆ เขาเป็นคนตื่นง่ายอยู่แล้วเลยรู้สึกตัวขึ้นมา

“เรามาถึงกันแล้วหรอครับ” เด็กน้อยหันมามองผม หน้าตาของเขาตอนตื่นช่างดูน่าเอ็นดู พื้นฐานของชอบมีหน้าตาที่ค่อนข้างไปทางน่ารักอยู่แล้ว พอมาบวกกับเส้นผมยุ่งๆและแก้มที่ย้อยๆเพราะนอนนานทำให้รู้สึกน่าหยิกเข้าไปใหญ่ มันเป็นแค่การเปรียบเทียบนะ ผมไม่หยิกเขาจริงๆหรอก  

“ใช่ครับ เรามาถึงแล้ว ลงจากรถดีกว่าจะได้เข้าไปในบ้าน เราจะออกไปเดินเล่นแล้วก็หาอะไรทานกัน” 

ความกระตือรือร้นเกิดขึ้นเมื่อผมพูดถึงการเดินเล่น มือเล็กปลดเข็มขัดนิรภัยให้ตัวเองและเปิดประตูลงไปจากรถ ผมเองก็ลงจากรถมาเปิดประตูหลังเพื่อเอากระเป๋าเสื้อผ้าที่เอาติดมาทั้งของผมและของชอบ 

บ้านพักที่ผมมาอยู่เวลามาเยี่ยมรีสอร์ตเป็นบ้านชั้นเดียวที่มีขนาดกว้างพอประมาณ มีสองห้องนอน หนึ่งห้องน้ำ หนึ่งห้องนั่งเล่น และบริเวณหน้าบ้าน ด้านหลังติดทะเล ที่ผมบอกว่าติดทะเลก็หมายความว่าออกจากประตูหลังบ้านเดินลงไปอีกนิดหน่อยเท้าก็แตะพื้นทรายเลยจริงๆ

ผมเก็บของและปล่อยให้ชอบสำรวจบ้านไปก่อน เดี๋ยวผมค่อยถามความสมัครในเขาอีกที ที่นี่มีสองห้อง เขาจะนอนห้องเดียวกับผมก็ได้ หรือจะแยกห้องก็ได้ ผมตามใจเขา ปกติลูกชายผมก็ชอบแยกไปนอนห้องตัวเอง ผมก็ไม่ได้ว่าอะไรเท่าไหร่

“ชอบ อาเก็บของเสร็จแล้วนะ”

“ครับ”

เขารีบวิ่งมาหาผมเพราะว่าอยู่อีกที่ พอเขาวิ่ง ตอนวิ่งเกือบถึงตัวผมเขาก็สะดุดเพราะวิ่งมาเร็วดีที่ผมเข้าไปรับตัวของเขาไว้ทันไม่งั้นน่ะมีเจ็บตัว

“อย่าวิ่งสิ อาจะหนีไปไหนได้ล่ะ” ผมบอกแล้วประคองให้เขายืนดีๆ ชอบส่งยิ้มให้ผม

“ผมรู้ว่าคุณอาไม่หนีหรอก”

“แล้วทำไมยังวิ่งอีกล่ะ” ผมถาม ดวงตากลมโตหลุบต่ำ เขาบอกเสียงอ้อมแอ้ม

“ผมอยากมาเจอคุณอาเร็วๆ จะได้ออกไปข้างนอกด้วยกันไวๆ”

ผมอึ้งไปนิดหน่อยกับคำว่าอยากมาเจอผมเร็วๆ ชอบร้องเบาๆเมื่อผมอุ้มเขาขึ้นมาแล้วก็หอมแก้มเนียนดังฟอด เด็กตัวเล็กหลับตาปี๋เหมือนตกใจ ผมหัวเราะกับท่าทีขัดเขินและแก้มใสที่แดงก่ำนั่น ผมเคาะนิ้วลงกับปลายจมูกเขา

“ไปเดินเล่นกันดีกว่า ถ้าระหว่างทางอยากได้อะไรก็บอกอานะ อาจะซื้อให้”

“อาจะซื้อให้จริงๆหรอครับ” เขายอมลืมตามามองผม ดวงตากลมโตเบิกขึ้นเล็กน้อยเหมือนยินดี ผมพยักหน้า

“ใช่สิ อาจะซื้อให้”

ผมจับมือเล็กที่เกร็งอยู่ข้างตัวให้วางรอบลำคอผมกันเขาตกเพราะว่าผมอุ้มอยู่ ชอบหลุบตาลงต่ำเหมือนไม่กล้าสบตาผมมากนัก อาการขวยเขินของเขาจะกลับมาเป็นระยะ ถึงเขาจะยังเขินอยู่ ผมก็รู้ว่าระยะห่างระหว่างผมกับเขา มันไม่ได้มีมากเท่ากับตอนที่เรารู้จักกันแรกๆอีกแล้ว

 

เรากลับมายังที่พักตอนค่ำๆ ได้ของที่ระลึกให้ชอบนิดหน่อย เขาไม่ได้ขออะไรผมมากมาย สิ่งที่ผมซื้อให้เขาก็คือสิ่งที่ผมเห็นท่าทีว่าเขาอยากได้แต่ไม่กล้าเอ่ยปากนั่นแหละ ผมเข้าใจว่าผมไม่ใช่พ่อกับแม่หรือญาติสนิทที่เขาจะกล้าบอกผมตรงๆถึงแม้ว่าผมจะพร้อมซื้อให้ก็ตาม มันไม่ได้มีค่าราคาแพงเกินกว่าจะให้ได้นี่

ผมปล่อยให้ชอบไปดื่มน้ำ ส่วนตัวเองก็นั่งหย่อนตัวลงที่โซฟา เอามือนวดช่วงไหล่ รู้สึกว่าช่วงนี้ผมทำงานหน้าคอมพิวเตอร์หนักไปหน่อย นั่งท่าเดิมนานๆมันก็มีปวดๆไหล่กันบ้าง

“คุณอา น้ำครับ” เด็กตัวน้อยรินน้ำเย็นเจี๊ยบใส่แก้วมาให้ผม

“ขอบคุณครับ” ผมดื่มน้ำไปอึกใหญ่ มืออีกข้างที่ไม่ได้ถือแก้วก็นวดที่ไหล่ตัวเองไปด้วย

“คุณอาปวดไหล่หรอครับ” ชอบถามผม ดวงตาใสแจ๋วจ้องมองอย่างสนใจใคร่รู้

“นิดหน่อยครับ ช่วงนี้อางานเยอะ” ผมเอี้ยวตัวไปบอกคนที่ยืนอยู่ใกล้ๆ ชอบมีท่าทีลังเลเหมือนอยากจะพูดอะไรบางอย่าง คงกำลังคิดอยู่ว่าจะพูดออกมาดีไหม ผมเห็นเขาอ้ำๆอึ้งๆเลยวางแก้วไว้บนโต๊ะพลางถามคำถาม

“มีอะไรหรือเปล่าครับ ทำไมไม่พูดกับอาล่ะ”

“ปวดมากไหมครับ ผมนวดให้ก็ได้นะ” ผมแปลกใจกับความมีน้ำใจที่เขาเอื้อเฟื้อให้

“ทำเป็นหรอ”

“เป็นครับ ผมเคยนวดให้คุณแม่” สีหน้าของเขาสลดลง ผมยอมรับว่าผมไม่ชอบเลย ผมรู้ว่าการสูญเสียพ่อกับแม่ไปตั้งแต่ยังเล็กขนาดนี้มันทำให้ชอบใจสลายมากแค่ไหน ผมเองยังไม่เคยคิดว่าจะพร้อมกับการสูญเสียแม่ของผมไปเหมือนกัน

“อ๊ะ!” เด็กตัวขาวร้องออกมาเบาๆเมื่อผมอุ้มขึ้นมาให้นั่งบนตัก

“งั้นก็นวดตรงนี้ให้อาหน่อย” ผมพูดยิ้มๆแล้วตบลงบนหัวไหล่ตัวเองเบาๆ ชอบยื่นมือที่สั่นเล็กน้อยมานวดคลึงบริเวณนั้น แรงของเด็กก็ไม่ได้ว่าจะทำให้ผมรู้สึกหายปวดเมื่อยอะไรขนาดนั้นเลย ผมนั่งเท้าคางมองเด็กที่กำลังบีบนวดที่แขนผมอยู่ไปเรื่อยๆ

เห็นแก้มขาวขึ้นสีก่ำไม่หยุด เพลินดี 

 

ตอนที่ผมพาชอบไปเดินเล่น ผมซื้อของสดติดมือมาทำทะเลเผาทานกัน แน่นอนว่าผมไม่ได้ซื้ออะไรมาเยอะขนาดนั้น 

เพราะคืนนี้มีแค่ผมกับชอบอยู่กันสองคน ถ้ามีเจ้าไทน์ก็อาจจะซื้อมาเยอะกว่านี้หน่อยล่ะ เพราะลูกชายผมก็กินจุอยู่เหมือนกัน 

ชอบเจริญอาหารมากกว่าทุกวัน เพราะช่วงก่อนมื้อค่ำ ผมพาเขาไปเล่นน้ำที่ชายหาดมา เมื่อร่างกายได้ออกแรงจนเหนื่อย ย่อมรู้สึกต้องการรับสารอาหารเข้าไปเติมเต็ม เป็นเรื่องปกติ

ผมคอยแกะกุ้งแกะปูให้เขาเพราะว่าเขาก็ยังแกะไม่ค่อยถนัด แกะกุ้งได้บ้าง ส่วนปู มีหลายอย่างที่ผมต้องสอน พอทานข้าวกันเสร็จ ผมก็บอกให้เขาไปล้างมือให้สะอาด รอให้ย่อยหน่อยค่อยไปอาบน้ำ วันนี้เหนื่อยกันมาทั้งวัน ผมอยากให้เขาพักผ่อน ไม่งั้นมันจะล้าเกินไป

“วันนี้สนุกไหมครับ”

ผมถามคนที่นอนอยู่ข้างๆ แน่นอนว่าผมถามความสมัครใจของเขาว่าจะนอนห้องแยกกันไหม เขาอยากนอนห้องเดียวกันมากกว่า 

ดูจะไม่ชอบนอนคนเดียวเท่าไหร่ ผมเลยตามใจให้นอนห้องเดียวกัน เด็กน้อยยังไม่ตอบในทันที ผมพลิกตัวหันไปหาเขาเพื่อฟังเสียงค่อยที่เอ่ยออกมา ริมฝีปากสีเรื่อคลี่ยิ้มจนเห็นฟันขาวซี่เล็กชวนมอง

“สนุกมากเลยครับ ไม่เคยสนุกขนาดนี้มาพักหนึ่งแล้ว”

“อาเสียใจด้วยนะ เรื่องพ่อกับแม่” ผมเลื่อนมือไปลูบแก้มขาวเบาๆ ชอบพยักหน้า ดวงตากลมโตสั่นไหว ผมรู้ว่านี่เป็นเรื่องที่ยากสำหรับเขา ยากเสมอและคงจะยากไปตลอด

“ครับ”

“เขยิบมานี่สิ”

ผมอ้าแขนออกเล็กน้อยเพื่อให้คนเด็กกว่าซุกเข้ามาได้ ปกติชอบมักจะลังเลอยู่เสมอเวลาที่ต้องใกล้ชิดกัน ยกเว้นวันนี้ที่เขาซุกตัวเข้ามาหาผมทันที ศีรษะกลมแนบชิดอยู่ใกล้ๆกับปลายคางของผม กลิ่นแชมพูจากเรือนผมนุ่มลอยขึ้นมาติดจมูกชวนให้เผลอสูดดมเข้าไป ผมเองก็เผลอกดจมูกหอมที่ขมับเนียนเข้าเหมือนกัน

“ฝันดีครับ” ผมกระซิบใกล้ใบหูแดงเรื่อ ชอบเงยหน้าขึ้นมามองผม คนเด็กกว่าขยับตัวกดจูบที่เหนือริมฝีปากของผมทำให้ผมอึ้งไป

“ฝันดีครับ คุณอา” 

ผมหลุบตามองริมฝีปากนุ่มนิ่มที่ก่อนหน้านี้ประทับอยู่เหนือริมฝีปากของผม ไฟในห้องถูกผมดับลงจนเห็นแค่เงาสลัวๆในความมืด ชอบก้มหน้าลงจนคางเกือบชิดอกตอนที่ผมเคลื่อนใบหน้าเข้าไปใกล้ๆ ผมลืมตัวและทำในสิ่งที่ผมไม่ควรทำ

 

CHOB PART

ผมไม่รู้ว่าอะไรดลใจให้ผมไปกดจูบคุณอาแบบนั้น ผมเคยบอกฝันดีคุณแม่แบบนี้เหมือนกัน แค่ตอนที่ผมบอกคุณแม่ หัวใจผมมันไม่ได้เต้นแรงจนแทบจะทะลุแบบนี้หรอก ตัวของผมแข็งทื่อตอนที่คุณอาค่อยๆเคลื่อนใบหน้าเข้ามาหาผม ผมไม่รู้ว่าผมจะหลบยังไง และอีกใจก็ไม่รู้ว่าทำไมต้องหลบ

ผมเลือกที่จะไม่หลบ ที่เกร็งนั้นไม่ใช่ความกลัว บอกไม่ได้เหมือนกันว่ามันคือความเกร็งจากอะไร ฝ่ามือของคุณอารวบเข้าที่บั้นเอวของผม ผมหลับตาลงและรู้ถึงสัมผัสอุ่นๆที่แนบลงบนริมฝีปากของผม

แบบนี้ มันเหมือนที่ผมเคยเห็นน้าอ้อมทำกับคุณอาหรือเปล่า ผมหลับตาแน่นขึ้น ในหัวสมองเหมือนกลายเป็นสีขาว ไร้ความคิด 

ริมฝีปากที่แตะอยู่บนริมฝีปากของผมขยับเคลื่อนไหว ผมรู้สึกได้ว่าริมฝีปากของผมกำลังถูกดูดดึงและสัมผัส 

ฝ่ามือเล็กบางกดลงบนหน้าท้องของตัวเองแน่น ผมรู้สึกเหมือนกำลังเล่นเครื่องเล่นที่น่าหวาดเสียวในสวนสนุก ราวกับถูกโยนขึ้นที่ที่สูงมากๆ และปล่อยให้ตกลงมาสู่จุดล่างสุดโดยที่ไม่ได้ตาย มันเป็นความรู้สึกชั่วพริบตาแบบนั้น จนเขาค่อยๆถอนริมฝีปากออกไปจากเรียวปากของผม

ผมยังไม่ยอมลืมตาเลยสักนิด คุณอาลูบใบหน้าผม ผมก็ซุกหน้าหลบอย่างเดียว ผมขออยู่ในใจว่าผมไม่อยากเงยหน้าขึ้นมาตอนนี้เลย ใบหน้าผมร้อนไปหมด

คุณอาไม่บังคับผม เขาลูบแผ่นหลังและศีรษะของผมเบาๆ จนผมผล็อยหลับไป

 

HASSADIN PART

ผมออกมายืนสูบบุหรี่ตอนที่ชอบหลับไปแล้ว นานๆทีผมถึงจะรู้สึกต้องการบุหรี่ ผมจะใช้มันเมื่อผมเครียดเข้าจริงๆ ตอนนี้ก็เหมือนกัน ผมเหม่อมองออกไปนอกตัวบ้าน มองแม้กระทั่งแสงไฟยามค่ำคืน คืนนี้ผมทำเรื่องที่ไม่ดี ไม่ดีมากๆลงไป ความรู้สึกติดลบต่อตัวเองเกิดขึ้นในใจผม มันตีรวนในอกไปหมด

ผมไม่ควรทำแบบนั้นกับเพื่อนของลูกที่ยังเป็นเด็กอายุสิบขวบหรอกนะ

การอยู่ที่นี่กับชอบสองคนมันคงไม่ปลอดภัย ไม่สิ...

ไม่ว่าเราจะอยู่ที่ไหน ตราบใดที่ในห้องมันมีแค่ผมกับเขา มันไม่ปลอดภัยทั้งนั้น

 “คุณอาครับ”

เสียงเรียกที่ดังขึ้นข้างหลังทำให้ผมตกใจไม่น้อย ผมทิ้งบุหรี่ไว้กับที่เขี่ยให้เรียบร้อย ทำสีหน้าให้เป็นปกติที่สุดตอนที่หันกลับไปมองชอบ เด็กตัวน้อยยืนอยู่ในห้องไม่ได้ก้าวมาที่ระเบียง

“อานึกว่าชอบหลับแล้วซะอีก” ผมมองเขา

“ก็หลับไปแล้วแหละครับ แค่ตื่นขึ้นมาไม่เห็นคุณอา ผมเลยแปลกใจ” เจ้าตัวพูดเสียงเบา การเห็นใบหน้าของชอบผ่านแสงสลัวทำให้ผมไม่แน่ใจว่าเขากำลังรู้สึกอย่างไร เขาจะหน้าแดงมากๆหรือเปล่า เขาอาจจะโกรธ ไม่อยากไว้ใจผม

“เราอยากนอนคนเดียวหรือเปล่า อาไปนอนอีกห้องได้นะ” ให้ผมเลือกถอยตอนนี้ยังดีเสียกว่า ผมไม่อยากทำร้ายความรู้สึกของใครหลายๆคนด้วยความรู้สึกวูบหนึ่งของผม ชอบอาจจะเสียใจ ลูกชายผมอาจจะผิดหวัง และคนที่เสียใจที่สุดคงเป็นตัวผมเองถ้าปล่อยให้มันเกิดขึ้น

“เปล่านี่ครับ” ชอบส่ายหน้าไปมา ผมจึงหยั่งเชิงด้วยการเดินเข้าไปหาเขา ชอบเงยหน้ามองผม เขาไม่ได้หนีไปไหน นัยน์ตาของเขาสั่นไหวด้วยความรู้สึกบางอย่างที่ไม่ใช่ความกลัว

“ชอบโกรธอาหรือเปล่า” ผมถามเขาออกไปตรงๆ

“โกรธเรื่องอะไรครับ” คนเป็นเด็กขมวดคิ้วเล็กน้อยเหมือนนึกไม่ออกว่าต้องโกรธผมเรื่องอะไร

“ก็เรื่องที่อา...” ผมไม่พูดให้จบ เลื่อนปลายนิ้วไปแตะที่ริมฝีปากนิ่มแทนคำพูด เจ้าตัวนึกออกว่าผมหมายถึงอะไร เขายกมือแตะริมฝีปากตัวเองบ้าง คราวนี้ผมเห็นแก้มใสที่แดงขึ้นจริงๆ

“ปะ เปล่านี่ครับ คุณอาบอกฝันดีผม ใช่ไหม?” ดูเหมือนชอบจะพยายามมองผมในแง่ดีที่สุดเท่าที่จะดีได้ มันทำให้ผมยิ่งตระหนักถึงความเลวร้ายจากก้นบึ้งที่ผมเกือบทำลายความใสซื่อและบริสุทธิ์ของเขาไป ผมยิ้ม

“ใช่ แต่อาจะไม่ทำให้ชอบรู้สึกตกใจแบบนั้นอีก”

“ครับ ผมเชื่อ”

“กลับไปนอนเถอะครับ มันดึกแล้ว”

ผมพาชอบกลับไปนอนที่เดิม และผมก็นอนอยู่ข้างๆเหมือนเดิม มันเป็นแค่การนอนข้างๆกันไม่ใช่การนอนกอด ผมข่มตาให้หลับถึงจะรู้ว่าเด็กน้อยที่นอนอยู่ข้างๆจ้องผมตาแป๋ว ชอบคงอยากได้คำตอบว่าทำไมผมถึงไม่นอนกอดเขาอย่างทีแรก ผมมีคำตอบให้อยู่หรอก แค่ถึงผมอธิบายไป มันก็ยากที่เด็กอายุแค่นี้จะเข้าใจ

 

ผมเปลี่ยนใจกลับกรุงเทพเร็วขึ้นและรักษาระยะห่างระหว่างผมกับชอบให้ดูไม่น่าเกลียด ถ้าหากไม่ใช่เรื่องจำเป็น ก็จะไม่อุ้มหรือแตะเนื้อต้องตัวใดๆ จากการสังเกตของผม เขาซึมลงไปเหมือนกัน ผมรู้สึกผิดที่ทำให้ชอบใจเสียแบบนั้น มันยาก และผมก็ไม่สามารถบอกเขาได้ ว่าการรักษาระยะห่างมันง่ายกว่าการห้ามใจไม่ให้จูบเขาอีกมากเท่าไหร่





TALK1 : วันนี้มาน้อยนะคะ แต่ก็ยังอุตส่าห์เสนอหน้ามา 555555555555
แต่งไปอัพไปมันก็จะมานิดๆหน่อยๆ คือเหนื่อบมากแต่ก็อยากอัพอะ ฮือออ
อย่างอนเค้านะ มาต่อทุกวัน กราบสามที




ใครชอบอ่านนิยายกุ๊กกิ๊กฟิลกู๊ดแนวๆ #เจ็นบูม เจ้าพ่องานหยาบ ฝากเรื่องด้านล่างด้วยน๊า
อ่านเรื่อง OUR LAST SHARE เขตปลอดคนอกหัก 
คลิ๊กที่รูปด้านล่างจ้า
V
V


: : ตัวอย่าง : :
ผมกำลังต้องการเงินเป็นอย่างมาก เพราะเงินที่มีอยู่นั้น
สามารถใช้ได้ไปตลอดชีวิตของผมถ้าผมตายพรุ่งนี้!
ไหนจะหนี้บ้าหนี้บอที่ติดเพื่อนไว้มากมายจนโดนเขม่น
ผมจึงพยายามหางานทางอินเตอร์เน็ต และเจองานแปลกๆ
"ต้องการคนบำบัดคนอกหัก ไม่จำเป็นต้องเป็นแฟนกัน"
แม่งแปลกจนต้องคลิ๊กเข้าไป สะดุดตาฉิบหายกับคำบรรยายตัวโต
"ถ้าทำได้ ให้แสนนึง!!" เงินแสนเลยนะเว้ย ใช้หนี้ได้สบาย
ดังนั้นผมเลยลองกดสมัครเพื่อเสนอตัวไป และคนที่ผมต้องไปบำบัด
เป็นผู้ชายคนหนึ่งที่มีสภาพดูไม่ได้แถมยังกวนตีนจนผมแทบเส้นเลือดแตก
"ผมไม่แปลกใจเลยที่คุณอกหัก ทำตัวอย่างงี้ใครที่ไหนจะมารักคุณ" 
"กูจ้างมึงรักกูได้ไหมล่ะ"
"จะบ้าหรือไงคุณ อย่าถามประสาทๆได้ไหมเนี่ย"
"งั้นก็หุบปากแล้วรีบๆทำให้กูลืม!"

------------------------------------------








[LOADING...150 PER.]

แท็ค #ป๊าดินกินเด็ก


ภาคต่อนิยายเรื่องนี้มีอีกสองเรื่องน๊า
สายฮาหมดเลยค่ะ 5555
--------------------
เรื่องแรก 
 #พี่มี (แฟน) เด็ก
ฟ้าใหญ่ X อีนังพี่อาร์ค 
ใครอยากสะใจเห็นคนกลัวผัว กดที่รูป
V




เรื่องที่สอง มีความหื่น ฮา น่ารัก 
และกลัวเมียเด็กสุดพลังค่ะ [เฮียไทน์ X ตันหยง]
คลิ๊กที่รูป

V

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 50 ครั้ง

735 ความคิดเห็น

  1. #21625 hyunsis (@hello_yoseopu) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:51
    คุณอาอดทนก่อนนะ
    #21625
    0
  2. #20948 jengzkungZ (@Malskyimk) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 มกราคม 2561 / 09:16
    เปิดประตูคุกรอแล้วนะคุมอาาา5555555
    #20948
    0
  3. #19768 mynkjeffbx (@mildn) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2560 / 22:58
    อ่านเรื่องนี้แล้วในหัวมีแต่คุกเต็มไปหมดเลยค่ะ ช่วยด้วย555555555555555
    #19768
    0
  4. #19597 18804 (@18804) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2560 / 08:43
    อยากจะร้องเพลงคุกกี้เสี่ยงคุกให้คุณอาฟังจังเลยค่ะ5555
    #19597
    0
  5. #18824 Thitaphorn Tiemnara (@thitanana) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2560 / 02:55
    “ถ้าอยากทำอะไร อาทำได้หมดแหละ” “เราก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น” นี่คืออะไรคะคุณอา คิดดีไม่ได้เลย คุกๆๆๆลอยมาแล้วค่าาาา
    #18824
    0
  6. #15771 HairmitonZe (@HairmitonZe) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2560 / 19:33
    คุกกำลังลอยมา.. ... 55
    #15771
    0
  7. #15420 hwalhwal (@inspirit-yeol) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2560 / 17:00
    เอาแล้ว ป๊าาาาาาาา
    #15420
    0
  8. #13268 thejathhhhhhh (@thejathhhhhhh) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 22:31
    น้องใจแตกแร้ววววววววว
    #13268
    0
  9. #13187 exolbenben (@exolbenben) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 16:23
    น่านนน
    #13187
    0
  10. #12944 ikonyg (@ikonyg) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 21:33
    ข้างไม่ข้างยังไงก็คุกอยู่ดี ทำแบบนี้น้องชอบหงอยตายเลยยย
    #12944
    0
  11. #12782 Asuno (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2560 / 13:31
    อย่ารักษาระยะห่างสิ คุกๆๆๆๆ555
    #12782
    0
  12. #11281 yurih (@butterkung1150) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2560 / 07:50
    เมจน้องชอบตอนโตนี่ใครหรอคะ
    #11281
    2
    • #11281-1 girifoam (@girifoam) (จากตอนที่ 8)
      15 ตุลาคม 2560 / 03:20
      ขอตอบแทนนะคะ พิวอนโฮค่ะ อยู่ Monsta X
      #11281-1
    • #11281-2 yurih (@butterkung1150) (จากตอนที่ 8)
      15 ตุลาคม 2560 / 06:48
      ขอบคุณค่าา????????
      #11281-2
  13. วันที่ 8 ตุลาคม 2560 / 23:00
    ขุ่นอาาาาา ใจเย็นๆเด้อ
    #11071
    0
  14. #10418 bwp_k (@bwp_k) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2560 / 08:19
    ป๋าาาาาาาา จะไม่ไหวแล้ววววว ใจเย็นนนน
    #10418
    0
  15. #8294 K_T177 (@K_T177) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2560 / 15:53
    ป๋าอดใจไม่ไหว
    #8294
    0
  16. #8244 GusWho (@qwertyuiop109876) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2560 / 08:18
    ป๊าาาาาาาา
    #8244
    0
  17. #8224 PPPPPPPPPPPPPPPPP (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2560 / 02:23
    คุณป๊า ทำไมทำแบบนี้
    #8224
    0
  18. #8201 SexyYugyeomMi (@FarPreeya) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2560 / 23:36
    เมื่อไหร่จะพร้อมกินคะ ป๊าดินเค้าจะทนไม่ไหวแล้วลูก
    #8201
    0
  19. #8104 KyumKyum1711 (@KyumKyum1711) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2560 / 23:03
    อย่าทำให้น้องรู้สึกว่าไม่เหลือใครเลยนะคุณป๊า ฮืออออ
    #8104
    0
  20. #8103 jj_jarussri (@jj_jarussri) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2560 / 23:02
    เมื่อไหร่ชอบจะโตละลูก
    #8103
    0
  21. #8102 UnBer (@UnBer) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2560 / 22:40
    เข้าใจๆลุงๆ รอหนูชอบโตกว่านี้เนาะ..
    #8102
    0
  22. #8100 Kartoon43 (@Kartoon43) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2560 / 22:24
    แล้วเมื่อไหร่หนูจะโตตตต
    #8100
    0
  23. #8099 Premmmmmy (@Premmmmmy) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2560 / 21:22
    สงสารชอบ แต่ก้เข้าใจอา
    #8099
    0
  24. #8096 gKgif (@francium) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2560 / 20:49
    สงสารน้องงงงงงงง น้องคงจะคิดว่าคุณอาไม่อยากอยู่กะน้องแล้วแน่ๆ อาขาาาา น้องไม่ใครเลยน้าาาาาาา
    #8096
    0
  25. #8095 Yunau (@Yunau) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2560 / 19:56
    น้องเริ่มคิดมากแล้วแน่ๆ ป๋าเล่นเปลี่ยนไปแบบนั้น สงสารหนูจังตอนนี้คงรู้สึกเหมือนไม่เหลือใครแล้วจริงๆ
    #8095
    0
เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น