จบ | OUR LAST GAME : แก่ ใจดี สปอร์ต กทม. [Yaoi]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,102,134 Views

  • 21,883 Comments

  • 17,084 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    114

    Overall
    1,102,134

ตอนที่ 7 : {HASSADIN} : EPISODE 06 #150 per.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 66705
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 66 ครั้ง
    5 ต.ค. 60


นี่เป็นนิยาย วาย แปลว่า ชายรักชาย อยู่ในหมวดวายและมีคำว่า Yaoi  ค่ะ


Cr. All Pic : : search engine Cr. Music : : Youtube

18+ เนื้อหามีความผิดศีลธรรม

มีความกินเด็ก ใช้วิจารณญาณในการอ่าน


│กินเด็ก│



EP.06







“คิดอะไรอยู่ครับ?” ผมแกล้งถามชอบ เจ้าตัวหลบสายตา เห็นได้ชัดว่าเขาโกหก เอาเถอะ ผมไม่อยากจับผิดเด็ก เดี๋ยวจะทำให้ใจเสียไปกันใหญ่ 

“เปล่าครับ แค่อยากรู้เลยถามดูเฉยๆ” เขาตอบอ้อมแอ้ม 

“โอเคครับ ทานเสร็จแล้วอยากไปไหนต่อเอ่ย” 

“ไปไหนก็ได้ครับ” 

“งั้นเดี๋ยวอาจะพาไปเดินเล่น ดีไหมครับ” เมื่อผมถาม ชอบก็ยิ้มกว้างออกมาจนเห็นฟันขาวซี่เล็กเรียงกันเป็นระเบียบเต็มริมฝีปากสีชมพู

“ดีครับ” 

เราออกจากร้านอาหารและไปเดินเล่นกันในโซนที่ขายพวกของเล่น ผมจูงมือชอบให้เดินดูของไปเรื่อยๆ เด็กวัยนี้ก็น่าจะยังเล่นของเล่นอยู่บ้างสินะ คิดได้อย่างงั้น ผมก็เลยถามเขาออกไป

“ปกติงานอดิเรกของชอบคืออะไรครับ”

“งานอดิเรกของผมหรอครับ” เจ้าตัวทำหน้านึก

“อย่างชอบดูหนัง อ่านการ์ตูน เล่นเกม เรามีอะไรชอบทำเป็นพิเศษ” 

“ผมชอบอ่านหนังสือครับ” ชอบเงยหน้ามองผมที่จูงมือเขาอยู่  

“งั้นเราไปหาหนังสืออ่านเล่นกันในร้านหนังสือดีไหมครับ?”

“ดีครับ คุณอาใจดีจัง” เด็กตัวน้อยชมผมเปาะ แก้มขาวแดงเรื่อง น่ารักน่าชัง 

“อาใจดีแล้วรักอาไหมล่ะ”


CHOB PART 

รักอาไหม?

คำถามนั้นไม่ใช่คำถามที่ผมสามารถตอบได้ทันที เพราะผมไม่รู้ความหมายของมันอย่างชัดเจน ผมชอบทุกครั้งที่ผมได้อยู่กับคุณอา ชอบที่เขาใจดีกับผม มันทำให้ผมนึกถึงตอนที่ผมยังมีครอบครัวอย่างอุบอุ่นอยู่ 

คุณอายิ้มเมื่อเห็นผมไม่ตอบเขา ผมเดินให้เขาจับมือผมไปเรื่อยๆ เวลาที่ผมอยู่ใกล้ๆคุณอา มีอะไรบางอย่างที่ทำให้ผมแตกต่างจากเวลาที่ผมอยู่กับคนอื่นเสมอ ต่างจากตอนอยู่กับเด็กวัยเดียวกัน ต่างจากตอนอยู่กับผู้ใหญ่คนอื่นๆ

คุณอาไม่ได้พยายามจะคาดคั้นให้ผมตอบ แม้ว่าเขาจะพาผมดูของเล่นหรือของน่าสนใจมากมาย สมองของผมก็ยังวนเวียนเกี่ยวกับคำถามที่คุณอาถามผม

เรากลับมาที่รถเพราะผมไม่ได้อยากให้คุณอาซื้ออะไรให้ผม ผมขึ้นไปนั่งบนรถ และเขาก็เคลื่อนตัวเข้ามาคาดเข็มขัดนิรภัยให้ผม ใบหน้าของเราอยู่ใกล้กันเมื่อเขาทำแบบนั้น หัวใจผมเต้นแรงมากๆอีกแล้ว เหมือนเวลาที่ผมได้กินขนมที่ผมอยากกิน ได้ของเล่นที่ผมอยากได้ มันเต้นแรงแบบนั้น และที่แก้ม ก็รู้สึกร้อนๆ ผมไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม 

ยิ่งเขาเอานิ้วมาเกลี่ยที่แก้มผมเหมือนจะหยอกเล่น ก็ยิ่งทำให้ผมหัวใจเต้นแรงมากกว่าเดิม 

“เป็นอะไรครับ เงียบไปเลย” 

“ผมแค่คิดเรื่องที่คุณอาถามอยู่น่ะครับ” ผมหันไปมองเขาให้เต็มสายตา คุณอาขับรถอยู่ เขาเลยไม่ได้มองมาทางผม 

“ครับ เรื่องอะไรล่ะ อาถามเราตั้งเยอะ” เขาพูดถูก เราคุยกันเกี่ยวเรื่องมากมาย ต่อจากคำถามที่เขาถามผมเรื่องที่ว่ารักเขาหรือเปล่า

“เรื่องที่อาถามว่าผมรักอาไหม”

คุณอาชะงัก เขายิ้มแล้วหันมามอง

“ครับ แล้วเราจะบอกอาว่าไงล่ะ”

“ผมจะถามคุณอา” 

“ถามว่าอะไรล่ะ” คุณอาหันมาเลิกคิ้วใส่ผม

“ว่าคุณอาหมายถึงรักแบบไหนครับ” 

คุณอามีปฏิกิริยาต่างจากที่ผมคาดเดา เขาหัวเราะออกมาเบาๆคล้ายกับคับขันในสิ่งที่ผมย้อนถาม ผมไม่เข้าใจเหตุผลนักว่าทำไมเขาถึงหัวเราะอย่างงั้น ผมสงสัยว่าเขาคิดอะไรอยู่

“แล้วสำหรับชอบ ความรักมีกี่แบบล่ะ” เขาถามผมบ้าง

“มีหลายแบบมั้งครับ รักเพื่อน รักพ่อแม่ ผมคิดว่ามันคงไม่เหมือนกัน” ผมไม่รู้คำตอบของผมดูสับสนในตัวเองไปหน่อยหรือเปล่า ผมตอบตามที่ผมคิด 

“งั้นเราคิดว่ามันเป็นรักแบบไหนล่ะ”

“...” 

ผมส่ายหน้าไปมา ไม่ใช่เพราะว่าผมไม่รู้หรอกนะ ผมแค่ไม่อยากตอบออกไปต่างหาก ผมแน่ใจว่าผมไม่ได้รักเขาเหมือนรักเพื่อน รักครอบครัว รักพ่อแม่ 

ผมไม่ได้รักเขาแบบนั้น 

 

HASSADIN PART 

ชอบจนมุมกับคำถามที่เขาเป็นคนถามผมเองเสียด้วยซ้ำ อย่างว่าแหละนะ เด็กก็คงเป็นเด็ก จริงอยู่ที่เขาฉลาด เขาทำให้ผมสนใจคำถามนั้นไม่เบา ระบบความคิดของเขาแค่ยังไม่ซับซ้อนเท่านั้น ชอบยังไร้เดียงสาเกินไปสำหรับเกมอะไรสักเกม 

เรากลับมาถึงที่บ้าน ผมปล่อยให้เขาไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า ส่วนตัวผมนั่งเช็คหุ้นผ่านโทรศัพท์มือถือ ระหว่างนั้น คุณอ้อมโทรมาหาผมบอกว่าจะแวะเข้ามา ผมก็ไม่ได้ว่าอะไรที่เธอจะมา เป็นเรื่องปกติไปแล้วที่เธอจะมาหาผม 

คุณอ้อมมาเร็วกว่าที่ผมคิดไว้ เธอซื้อขนมมาฝากและขอเอามาจัดใส่จานเอง ผมเลยเข้ามาช่วยเธอที่เคาเตอร์ครัว 

“บ้านเงียบจังเลยค่ะวันนี้” เธอเอ่ยขึ้น “ไทน์ไปไหนหรอคะ” 

“ไปอยู่บ้านคุณย่าครับ” 

“งั้นคุณก็อยู่คนเดียวหรอคะ” เธอถามผม เราสบตากันในระยะที่ไม่ห่างกันมาก เธอยืนอยู่ใกล้ผม 

“ไม่เชิงครับ” ผมคิดจะพูดเรื่องชอบ หากคุณอ้อมก็ค่อยๆเคลื่อนใบหน้าเข้ามาช้าๆอย่างนุ่มนวล ผมไม่ได้ปฏิเสธ จนริมฝีปากของเธอสัมผัสกับริมฝีปากของผม ผมเชยคางเธอเอาไว้และจูบตอบ ผมไม่ได้ทำเพราะผมชอบเธอ ผมทำเพราะว่าเธอเริ่มก่อน และผมก็เป็นผู้ชายทั่วไปที่ไม่ได้มีความอดทนอะไรมาก 

ผ่านไปสักครู่ ผมเป็นคนผละออกไป คุณอ้อมหน้าแดงจัด ผมยิ้ม

“คุณดิน ชอบอ้อมหรือเปล่าคะ” ในที่สุดเธอก็ถาม 

“ผมชอบที่เราเป็นเพื่อนกันครับ” ผมตอบตามความจริง คุณอ้อมหน้าเสีย

“งั้นทำไมคุณไม่ปฏิเสธคะ” 

ผมหัวเราะและไม่พูดอะไร คุณอ้อมกัดริมฝีปากแน่น ในตอนนั้น ผมได้ยินเสียงฝีเท้าวิ่งไกลออกไป ผมเลยละสายตาจากเธอแล้วเดินไปดูที่ประตู 

ผมเห็นแผ่นหลังเล็กๆของชอบ

“มีอะไรหรือเปล่าคะ?”

คุณอ้อมถามด้วยสีหน้าไม่ค่อยดีนัก มันเหมือนเรายังคุยกันไม่ทันจบ ผมก็หันไปสนใจอย่างอื่น นี่คงเป็นเรื่องเสียมารยาทที่จริงๆแล้วผมไม่ควรทำ

“ไม่มีอะไรครับ ขอบคุณนะครับที่คุณมาวันนี้” ผมยังคงมีรอยยิ้มให้เธอเสมอ

“คุณหัสดิน”

“วันนี้คุณกลับไปเถอะครับ ผมคงไม่สะดวกที่จะเทคแคร์คุณ พอดีที่นี่ไม่ได้มีแค่เราอยู่กันสองคนน่ะครับ” คุณอ้อมคงรู้สึกแย่กับสิ่งที่ผมทำ เธอพยักหน้า นัยน์ตาคู่สวยมีหยาดน้ำคลออยู่ ยังไงก็ตาม ผมยังให้เกียรติเธอด้วยการไปส่งเธอขึ้นรถ และอวยพรให้เธอขับรถกลับอย่างปลอดภัย

ข้อเสียของผมที่ผมรู้ตัวดีก็คือความใจร้ายที่ผมมี...

ผมสามารถยิ้มให้คนที่ผมทำให้เขาเจ็บได้แม้ว่าการกระทำของผมจะบีบหัวใจของพวกเขามากแค่ไหนก็ตาม นั่นคือสาเหตุที่ทำให้ผมระวังตัวกับคุณอ้อมมาตลอด จนวันนี้เธอก้าวข้ามเส้นเข้ามา จะบอกว่าผมไม่ผิดก็คงไม่ได้ ผมผิดที่ตามเกมเธอ ผมหวังว่าเรื่องในคราวนี้จะทำให้เธอรู้ว่าเราไม่ควรเป็นมากกว่าเพื่อนกัน

 

เมื่อคุณอ้อมกลับไปแล้ว ผมก็กลับมาเดินตามหาชอบ ไม่รู้ว่าเขาวิ่งหนีไปไหนแล้ว ที่สำคัญกว่านั้นคือผมไม่รู้ว่าเขาวิ่งหนีไปด้วยความรู้สึกอย่างไร เด็กคนนั้นมีคำถามที่ทำให้ผมประหลาดใจอยู่เสมอ ถึงเขาจะยังเป็นแค่เด็กอายุสิบขวบ เขาก็น่าจะพอรู้ว่าสิ่งที่ผมทำกับคุณอ้อมมันเรียกว่าอะไร ผมแค่อยากอธิบายให้เขาเข้าใจ ไม่ได้พยายามจะปิดกั้นเขา

“ชอบ ชอบอยู่แถวนั้นหรือเปล่า”

ผมไม่เจอเขาที่ชั้นล่าง เลยขึ้นมาตามหาที่ชั้นสอง เปิดประตูดูไปทุกห้อง จนเห็นเขานั่งอยู่เงียบๆในห้องที่ผมเคยพาเขากับไทน์มาดูหนัง เด็กตัวเล็กนั่งหลังตรง ดวงตากลมโตจ้องไปที่โทรทัศน์อย่างไม่ละสายตา ใบหน้าเล็กชื้นเหงื่อแก้มเขาขึ้นสีเพราะคงออกแรงวิ่งจนเหนื่อย ผมเดินเข้าไปนั่งลงข้างๆเขา

“ทำอะไรอยู่เอ่ย”

“ดะ ดูทีวีครับ” เขาตอบและไม่ยอมหันมามองผม มือเล็กๆถือรีโมทไว้แน่นราวกับเป็นเครื่องป้องกันตัว

“อยู่ห้องนี้นานแล้วหรอ” ผมถามเขาอีก เขารู้อยู่แก่ใจว่าเมื่อกี๊เขาไปแอบดูผมกับคุณอ้อมมา บางทีอาจจะเพิ่งเปิดโทรทัศน์ด้วยซ้ำ

“ครับ” ชอบพยักหน้า ดูเขาไม่อยากจะยอมรับว่าเขาเห็นอะไร ผมจะปล่อยผ่านก็ได้ ไหนๆเจ้าตัวก็โกหกแล้ว แน่นอนว่าการปล่อยผ่านก็มีผลตามมาอยู่ดี ถ้าหากเขาคิดเองเออเองแบบไม่ได้ปรึกษาใคร

“อารู้ว่าชอบเข้าไปในครัวนะ” ผมบอกด้วยน้ำเสียงนิ่มๆที่ไม่ใช่การดุ ท่าทีของชอบก็เลยหงอยลงอย่างเห็นได้ชัดเจน

“...ขอโทษครับ”

“อาไม่ได้โกรธซะหน่อย อาแค่รู้ว่าเราเห็นอะไร” เมื่อผมพูดประโยคนี้ ชอบก็เลยยอมสบตากับผม เขาใช้สายตาผิดหวังมองมา

“ไหนคุณอาบอกว่าน้าอ้อมไม่ใช่แฟนไงครับ”

“ก็ไม่ใช่จริงๆนี่ครับ” ผมยังคงยืนยัน “อาอาจจะอธิบายให้เราฟังทุกอย่างไม่ได้ เพราะชอบยังเด็กอยู่ แต่อาสัญญาว่าจะไม่มีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นอีก”

ชอบพยักหน้าเบาๆ

“ไม่เกิดขึ้นอีกก็ดีครับ เพราะผมรู้สึกไม่ดีเลย” 

“รู้สึกไม่ดีหรอครับ ฮึ?” ผมโน้มหน้าเข้าไปถามเด็กที่กำลังก้มหน้าอยู่

“ครับ”

“งั้นต้องทำยังไงถึงจะรู้สึกดีครับ” ผมยิ้มให้ชอบ เด็กน้อยแก้มแดงเรื่อขึ้นมาอีกครั้ง เขาส่ายหน้าไปมา

“ไม่ต้องทำอะไรก็ได้ครับ”

“แต่อาอยากง้อนี่ เราจะได้ดีกัน” ชอบเริ่มมองหน้าผมตอนที่ผมบอกว่าอยากจะง้อเขา ผมรู้สึกได้ว่าเขาเขินเล็กน้อย ชอบทำให้ผมเอ็นดูปฏิกิริยาของเขาเสมอ เวลานี้ก็เช่นกัน

“ไม่ต้องทำอะไรจริงๆครับ” เขายืนยันเช่นเดิม ผมไม่พูดอะไร แค่เอามือชี้ที่แก้มสองสามครั้งเหมือนจะสื่อให้เขารู้ว่าให้จุ๊บตรงนี้ ชอบก็รู้ความหมายในสิ่งที่ผมทำ เด็กน้อยทำเหมือนลังเลอยู่นิดหน่อย  

ผมไม่ได้เร่งเร้าและยังไม่ได้ผละใบหน้าออกมาเช่นกัน สุดท้าย ชอบก็เป็นคนขยับตัวเข้ามาแล้วใช้ริมฝีปากชนที่แก้มผมเบาๆ ผมหัวเราะแล้วรวบเขามานั่งบนตัก เป็นครั้งแรกเลยที่ผมหอมแก้มเจ้าตัวกลับหนักๆดังฟอด ชอบเริ่มหลุดยิ้ม เขาหัวเราะคิกคักอย่างสดใส

และมันเป็นครั้งแรก ที่ช่วงเวลาของผมกับเด็กคนนี้กลายเป็นช่วงเวลา พิเศษ

 

คืนนั้นเอง

ผมกับชอบแยกย้ายกันไปอาบน้ำแต่งตัวเตรียมเข้านอน มื้อเย็นผ่านไปได้สักครู่หนึ่งแล้ว ผมใช้เวลาตอนที่ชอบอาบน้ำโทรไปคุยกับลูกชายนิดหน่อย ไทน์ก็พูดแต่เรื่องกิน อยู่ที่นั่นคุณย่าคงจะออฟเฟอร์ลูกชายผมสุดๆ ผมไม่แปลกใจเลย คุยกันได้สักพัก ลูกชายตัวดีก็ขอตัวไปนอน ผมเลยบอกฝันดีลูกแล้ววางโทรศัพท์ไว้บนโต๊ะ ผมว่าจะไปดูชอบซะหน่อยว่าอาบน้ำแต่งตัวเสร็จหรือยัง

“คุณอาครับ” ยังไม่ทันที่ผมจะได้ไปตาม เขาก็เดินมาทางหน้าห้องของผมพอดี

“ครับ เสร็จแล้วหรอ” ผมลูบเส้นผมนุ่มนั่นเบาๆ

“เสร็จแล้วครับ”

“แล้วง่วงหรือยังครับ” ผมถามอีก

“นิดหน่อยครับ”

“โอเค งั้นเดี๋ยวอาไปส่งชอบนอนดีไหม” ผมคิดว่าผมจะให้ชอบนอนห้องลูกชายผมคงจะดีที่สุด ตอนแรกผมก็คิดจะให้เขานอนห้องเดียวกัน แค่มันมีความรู้สึกบางอย่างที่ขัดๆว่าไม่เหมาะสม “เรานอนที่ห้องไทน์แล้วกันเนอะ”

“เอ่อ ผมไม่อยากนอนคนเดียวครับ ไทน์ก็ไม่อยู่ด้วย” ชอบทำเสียงอ้อมแอ้มแล้วเงยหน้ามองผม “ผมนอนห้องคุณอาไม่ได้หรอครับ”

 “แน่ใจหรอ” ผมถามชอบซ้ำอีกครั้ง มีความกังวลใจซ่อนอยู่ลึกๆในใจของผม ความกังวลเกี่ยวกับความเหมาะสมที่ผมหาคำตอบให้มันไม่ได้

“ครับ” ชอบพยักหน้า

“งั้นก็ไปนอนห้องอา”

เด็กตัวน้อยพยักหน้ารับเช่นเดิม ผมเลยจูงมือเขาไปที่ห้องนอนของผมแทน เราเคยนอนห้องเดียวกันแล้วหนึ่งครั้ง ตอนนั้นยังมีไทน์อยู่ในบ้านด้วย และลูกชายผมก็งอนจนไม่ให้เพื่อนเข้าห้อง ที่คราวนี้ผมรู้สึกแปลกๆคงเพราะลูกชายผมไม่ได้อยู่นั่นแหละ

ผมเอาหมอนมาเพิ่มให้ชอบอีกใบ ส่วนผ้าห่มก็คงจะห่มผืนเดียวกันได้ คราวก่อนชอบก็ห่มผ้าผืนเดียวกับผม เตียงมันกว้างพอสมควร ผ้าห่มที่ใช้เลยเป็นผืนใหญ่ ยังไงก็ใช้ได้สองคนอยู่แล้ว เขาก็เป็นแค่เด็กตัวเล็กๆด้วย

ชอบค่อยๆขยับตัวขึ้นไปนั่งบนเตียง ผมปล่อยให้เขาสอดตัวลงในผ้าห่มให้เรียบร้อยโดยที่ผมช่วยดึงผ้าห่มมาคลุมตัวเขาให้อีกที จากนั้นผมถึงได้ขยับไปนอนข้างๆเขา ไม่ได้ชิดมากและไม่ได้ห่างมากเกินไปเช่นกัน

“ฝันดีครับ” ผมบอกเขา

“ฝันดีเหมือนกันครับ คุณอา”

ผมยิ้มนิดๆให้เขาแล้วเราก็หลับตาลง ผมไม่รู้ว่าอะไรทำให้ชอบเข้ามาอยู่ในอ้อมกอดผมได้ในภายหลัง ไม่ว่าจะด้วยผมเผลอดึงเขาเข้ามา หรืออากาศมันหนาวจนเด็กหดตัวเข้ามาใกล้จนเผลอไปกอด สุดท้ายมันเกิดขึ้นอยู่ดี

 

เช้านี้ผมตื่นสายกว่าชอบ เด็กตัวขาวนอนตัวเกร็งอยู่ในอ้อมแขนผมชนิดที่ไม่กล้าขยับ ผมเสยผมที่ยุ่งๆของตัวเองขึ้นไปแล้วยิ้มให้เขา

“ทำไมตื่นเช้าจังครับ วันนี้วันหยุดนี่” 

ผมเกลี่ยแก้มของชอบ นี่เพิ่งจะเจ็ดโมงเช้า ในวันเสาร์แบบนี้ผมไม่คิดจะเข้าบริษัท ชอบเองก็ไม่ต้องไปโรงเรียน เราจะนอนตื่นสักสิบโมงก็ยังไม่น่าเกลียดเลย ชอบขยับตัวยุกยิกอยู่ใต้ท่อนแขนของผมที่พาดอยู่บนตัวผม ผมรู้แหละว่าเขาอาจจะเขิน ผมทำเป็นไม่รู้มากกว่า

“อยู่ๆก็ตื่นเองครับ” เสียงแผ่วเบาตอบผม แก้มนิ่มขึ้นสีจัดน่ามอง ผมซุกหน้าลงกับหมอนและดึงตัวนุ่มนิ่มเข้ามาใกล้ๆ

“นอนต่อก่อนเถอะครับ ยังเช้าอยู่เลย”

“คือ...” ชอบอึกอัก เขาทำอะไรไม่ได้มากเพราะผมไม่คลายอ้อมแขนให้เขาผละออกไป ดังนั้นเมื่อผมหลับต่อ เขาเลยต้องยอมนอนหลับไปพร้อมกันโดยที่ยังให้ผมกอดอยู่เหมือนเดิม

 

อาหารเช้ามื้อง่ายๆระหว่างผมกับเด็กอายุสิบขวบไม่น่าจะเป็นอะไรที่ทำให้รู้สึกดีได้ขนาดนี้ เป็นคำถามที่ไม่มีคำตอบให้ ไม่รู้เหมือนกันว่ามันเกิดจากอะไร ผมป้ายวิฟครีมจากแพนเค้กที่จมูกของเด็กที่นั่งอยู่ข้างๆ

“อื้อ” ชอบเบี่ยงหน้าหนี ส่วนผมก็หัวเราะ ชอบใจอย่างแปลกประหลาดที่ได้แกล้ง ชอบทำปากยู่ใส่ผม คนตัวเล็กจะเอื้อมมือไปหยิบกล่องใส่กระดาษทิชชู่ ผมเลยดันมันให้ออกห่างจากมือเล็กไปอีก

“คุณอาอย่าแกล้งผมสิ” เขาบ่นเบาๆไม่ถึงกับก้าวร้าว

“อาไม่ได้แกล้งสักหน่อย” ผมไม่ยอมรับว่าผมแกล้งเขาง่ายๆ กับลูกชายก็มีเล่นแบบนี้กันบ้าง ส่วนใหญ่จะเป็นวันเกิด เอาเค้กป้ายกันนี่สนุกนักแหละ

“ไม่ได้แกล้งได้ไงครับ เลอะหมดเลย” ชอบทำหน้ายุ่งจนแก้มกลมย้อยน่าเอ็นดูไม่เบา

“มา เดี๋ยวอาเช็ดให้” ผมดึงเก้าอี้ของคนข้างๆ ลากมาง่ายๆให้มาอยู่ใกล้ๆมือผม เหมือนชอบจะเคืองๆเลยหันหน้าไปทางอื่น เจ้าตัวเกือบเอาแขนเสื้อเช็ด ถ้าไม่ติดว่าตัวลอยหวือขึ้นมาเพราะโดนผมอุ้มซะก่อน 

ผมวางเขาไว้บนตักแล้วหยิบทิชชู่ที่ใกล้มือมากกว่ามาเช็ดคราบมันของครีมที่จมูกเล็กอย่างเบามือ การกระทำนั้นทำให้ระหว่างเราเกิดความเงียบไปชั่วขณะ ผมรู้สึกได้ว่าใบหน้าผมเคลื่อนเข้าไปหาริมฝีปากสีเรื่อนั่นเอง ใกล้จนเห็นดวงตากลมโตที่วูบไหว

ผมผละออกมาและยิ้มเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ยกตัวชอบให้ไปนั่งข้างๆดังเดิม

ผมเกือบจะทำเรื่องไม่ดีมากๆลงไปแล้ว ดีหน่อยที่ผมยังมีสติ ถ้าไม่อย่างงั้นคงร้ายแรงเกินไปสำหรับชอบที่อาจจะไม่เข้าใจด้วยซ้ำว่าผมทำอะไรกับเขา ผมคงเอาเปรียบเด็กตัวเล็กแค่นี้ไม่ได้หรอก

เราหลีกเลี่ยงไม่พูดเรื่องที่เกิดขึ้นที่โต๊ะอาหาร ชอบก็ไม่ถาม นั่นเป็นเรื่องดี เพราะถ้าเขาถามว่าผมคิดจะทำอะไร ผมคงไม่มีคำตอบที่เป็นความจริงให้เขาหรอก 

เราย้ายมาที่ห้องดูหนังแทน วันนี้เป็นวันสบายๆ กิจกรรมก็เลยไม่ค่อยต่างจากตอนที่ผมอยู่กับลูกนัก ผมเลือกหนังที่เป็นแบบซาวแทร็ค ฝึกให้เขาฟังภาษาและสำเนียงของเจ้าของภาษา อีกอย่าง จะได้ฝึกอ่านภาษาไทยไปด้วย พวกคำแปล ส่วนใหญ่หนังพวกนี้ก็ไม่ได้มีศัพท์ซับซ้อนอะไรมาก เป็นประโยคสนทนาในชีวิตประจำวันเพราะเป็นหนังรักอะไรแบบนั้น

ผมกับชอบนั่งอยู่ไม่ห่างกัน ไม่ชิดกันเกินไป โดยรีโมทอยู่ในมือผม ฉากไม่เหมาะสมบางฉากปรากฏขึ้นอย่างเช่นฉากจูบ 

ตอนแรกผมก็เฉยๆเพราะเป็นแค่การใช้ปากสัมผัสกัน ต่อมาเป็นฉากจูบอีก คราวนี้ดูเหมือนจะไม่ได้ใช้แค่ปากสัมผัสกัน มันดูดดื่มเกินไปหน่อย และไม่ใช่สิ่งที่ชอบควรจะดูด้วย เขาดูได้ ไม่ใช่ตอนนี้หรอก ผมเอารีโมทมากดข้ามฉากนี้ไปเร็วๆ

“ทำไมต้องกดข้ามด้วยล่ะครับ” เด็กน้อยหันมาถาม

“เพราะว่าเรายังเด็กเกินกว่าจะดูอะไรแบบนี้ไงครับ” นี่ขนาดผมเลือกหนังซอฟๆแล้วนะ หนังฝรั่งก็แบบนี้แหละ ยังไงก็มีบ้าง

“แล้วต้องโตแค่ไหนถึงทำได้ครับ” คำถามชวนประหลาดใจทำให้ผมเคลื่อนใบหน้าเข้าไปมองเขาใกล้ๆ

“แล้วจะเอาไปทำกับใครฮึ?”

ชอบไม่ตอบอยู่ครู่ใหญ่ ครู่หนึ่ง เขาหลุบตาลงต่ำ มองริมฝีปากของผม...





TALK : คุณอาออกลายแล้วนะคะ 55555
พรุ่งนี้เด็มกลับ กทม แล้วค่ะ เย่ เย่ เย่ <3
น่าจะอัพตามปกติได้แล้วววว ไว้เจอกันนนน =.,=










[LOADING...150 PER.]

แท็ค #ป๊าดินกินเด็ก


ภาคต่อนิยายเรื่องนี้มีอีกสองเรื่องน๊า
สายฮาหมดเลยค่ะ 5555
--------------------
เรื่องแรก 
 #พี่มี (แฟน) เด็ก
ฟ้าใหญ่ X อีนังพี่อาร์ค 
ใครอยากสะใจเห็นคนกลัวผัว กดที่รูป
V




เรื่องที่สอง มีความหื่น ฮา น่ารัก 
และกลัวเมียเด็กสุดพลังค่ะ [เฮียไทน์ X ตันหยง]
คลิ๊กที่รูป

V


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 66 ครั้ง

896 ความคิดเห็น

  1. #21879 SRKM2E (@HairmitonZe) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2561 / 22:36
    คุณคะ คุณกำลังจะพากผู้เยาว์ 5555555 น้องท่องไว้ยังเด็กกกกกก
    #21879
    0
  2. #21664 พญานก T^T (@Khaofang_17) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 เมษายน 2561 / 22:54
    คุณเข้าใกล้คำว่า "คุก" อีกนิดนิดแล้วนะคะคุณหัสดิน
    #21664
    0
  3. #21335 tbuykeid37 (@tbuykeid37) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 มกราคม 2561 / 10:44
    เอาไปทำกับใครครับบบบ หือออออ คุกกก555
    #21335
    0
  4. #19767 mynkjeffbx (@mildn) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2560 / 22:55
    น้องชอบลูกกกกกก หนู คุณอาจะเข้าคุกไปก้าวนึงแล้วนะลูกกกกก
    #19767
    0
  5. #18787 Thitaphorn Tiemnara (@thitanana) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2560 / 23:27
    คุกอยู่แค่เอื้อมค่ะ คุณอา555555555555555
    #18787
    0
  6. #15832 qquanzz (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2560 / 22:21
    อ๊ายย เป็นใครใจแตกก่อนเนี้ยยย
    #15832
    0
  7. #15418 hwalhwal (@inspirit-yeol) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2560 / 16:47
    อร๊ายยยยยยยย น้องชอบบบบบบบ รู้สึกคุกมาก55555555
    #15418
    0
  8. #14760 pondist (@pondist) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2560 / 06:46
    ตอนแรกว่าจะไม่อ่านเรื่องนี้นะ เพราะรู้สึกว่าอายุห่างกันมากกกกกกกกกกกกกเกินนนนน อมก แต่พออ่านแล้วทัศนคติเปลี่ยนเลยอ่ะ ฮืออออ ไรต์เขียนจนเรายอมใจอ่ะ ยอมแล้ววว นี่กลายเป็นเชียร์ให้ได้กันเร็วๆ ม่ายยยยย นุ้งชอบพึ่งสิบขวบ ใจเย็นๆก่อน แล้วป๊าก็แบบ หืมมมม แบบนี้ก็ได้หรอ5555555555555
    #14760
    0
  9. #13571 zimkung2 (@zimkung2) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2560 / 12:16
    อ่านไปลุ้นไป555 น้องชอบน่าเอ็นดูเกินนน กลัวคุณอาทนไม่ไหวก่อน
    #13571
    0
  10. #13267 thejathhhhhhh (@thejathhhhhhh) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 22:25
    ทำกับคุณอาไงครับ555555555555
    #13267
    0
  11. #13186 exolbenben (@exolbenben) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 16:07
    คุณอากำลังทำให้น้องใจแตก55555
    #13186
    0
  12. #12943 ikonyg (@ikonyg) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 20:40
    น้องชอบทำแบบนี้อยากให้คุณอาเข้าคุกไวหรอจ้าาา 55555
    #12943
    0
  13. #12907 TAKARE__ (@TAKARE__) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 11:31
    ป๊า คุกโว้ยยยยยย55555555
    #12907
    0
  14. #12733 Asuno (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2560 / 01:19
    ใจเย็นนะโว้ยยยย 555
    #12733
    0
  15. วันที่ 8 ตุลาคม 2560 / 22:42
    คุกคะอาคุกคะ ท่องไว้ๆ
    #11069
    0
  16. #10954 Chichi_mook (@Chichi_mook) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2560 / 15:42
    คุณอาต้องมีสตินะคะ
    #10954
    0
  17. #9894 dcvz (@lovehimchan) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 กันยายน 2560 / 14:58
    ใจเย็นโว้ยยยย555555555
    #9894
    0
  18. #9886 DKdabble (@dkdabble) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 กันยายน 2560 / 13:34
    เด็กมันร้ายย แต่คุณดินต้องใจเย็นๆก่อนนะคะ น้องชอบยังกินไม่ด้ายยย
    #9886
    0
  19. #8469 gaia05 (@giai05) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2560 / 20:09
    จะบอกว่าเด็กมันยั่วมันก็ใช่นะ 5555555555 น้องชอบทำแบบอันตรายนะลูก
    #8469
    0
  20. #8452 Obana Michiyo (@angel25302524) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2560 / 13:02
    คุกจ้า~เฮียหัสดิน
    #8452
    0
  21. #7902 GusWho (@qwertyuiop109876) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2560 / 17:38
    เขินนนนนนน
    #7902
    0
  22. #7629 snowwy pcy 61 (@bamboobino61) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2560 / 10:34
    ทำกับคุณอาฮะ
    #7629
    0
  23. #7538 PPPPPPPPPPPPPPPPP (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2560 / 16:44
    ชอบยั่วคุณอาหรอลูก ?
    #7538
    0
  24. #7493 namnam68 (@namnam68) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2560 / 19:20
    ชอบบบหนูยั่วอาใช่มั้ยยยยย
    #7493
    0
  25. #7483 manow...Lonely (@lemonlovely) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2560 / 23:13
    ใจร่มๆนะคะคุณอา น้องเพิ่ง 10 ขวบ
    #7483
    0
เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น