จบ | OUR LAST GAME : แก่ ใจดี สปอร์ต กทม. [Yaoi]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,102,173 Views

  • 21,883 Comments

  • 17,080 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    153

    Overall
    1,102,173

ตอนที่ 6 : {HASSADIN} : EPISODE 05 #150 per.

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 57858
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 61 ครั้ง
    5 ต.ค. 60



นี่เป็นนิยาย วาย แปลว่า ชายรักชาย อยู่ในหมวดวายและมีคำว่า Yaoi  ค่ะ



Cr. All Pic : : search engine Cr. Music : : Youtube

18+ เนื้อหามีความผิดศีลธรรม

มีความกินเด็ก ใช้วิจารณญาณในการอ่าน


│กินเด็ก│



EP.05





ผมเกือบทำอะไรไม่สมควรลงไปแล้ว ยังดีที่ผมไม่ได้ทำแบบนั้น ผมยอมละมือออกมาก่อน ชอบไร้เดียงสาเกินกว่าจะเข้าใจอะไรไปทุกอย่าง ยังไงเขาก็เป็นเพียงเด็กประถม ผมเป็นผู้ใหญ่ มีความคิดความอ่านมากกว่าเขาหลายเท่า ไม่อยากดื้อรั้นทำในสิ่งที่ไม่ถูก

“วันนี้อาทำอาหารเอง ต้องกินเยอะๆรู้ไหม ห้ามกินเหมือนแมวดมอย่างคราวก่อนๆ” ผมมองเด็กน้อยอย่างรู้ทัน ชอบเป็นคนที่ทานอาหารได้น้อยมากๆ ผมไม่รู้เหมือนกันว่าเกิดจากอะไร ไม่เหมือนลูกชายผมที่ทานเก่งมากๆ ไม่งั้นคงไม่ตัวโตขนาดนั้น

“ครับ ผมจะพยายามกินเยอะๆ” เขาไม่ดื้อกับผม ทำตัวน่ารักเป็นอย่างดี ผมอมยิ้ม ระหว่างที่กำลังหั่นแครอท ผมชวนเด็กน้อยคุยไปด้วย

“ที่โรงเรียนเป็นไงบ้าง นอกจากไทน์ มีเพื่อนคนอื่นๆอีกไหมครับ” 

ผมเงยหน้ามองชอบ เจ้าตัวเงียบไปนิดหน่อย จากสีหน้าที่หม่นลง ผมเริ่มรู้ว่าถามอะไรที่ไปกระทบใจเจ้าตัวเข้าให้แล้ว ก็พอจะรู้ว่าเขาเป็นเด็กไม่ค่อยพูด แค่ไม่คิดว่าเขาจะเพื่อนน้อยไปด้วย

“...”

“ไงเรา เงียบเลย ไม่ชอบที่อาถามหรอ ไม่ตอบก็ได้นะ”

“เปล่าครับ” เขาตอบเสียงอ้อมแอ้ม “ผมไม่ค่อยมีเพื่อน”

“ทำไมล่ะ”

“ผมก็ไม่รู้ครับ ผมโดนแกล้งมากกว่าจะมีเพื่อน ไทน์เป็นคนช่วยไม่ให้ผมโดนแกล้ง เขาดีกับผมตลอดเลย”

ผมยิ้ม รู้สึกดีที่ลูกชายเป็นคนดี ไทน์ทำให้ผมรู้สึกภูมิใจในตัวเองที่เขาเป็นแบบนั้น ผมรู้มาตลอดว่าลูกผมจะเป็นคนที่ดี เขาจะเป็นคนแข็งแกร่งที่ไม่รังแกคนอื่น ไม่ล้อปมด้อยหรือทำร้ายคนอื่น ความเจ็บปวดที่ผมผ่านมาหลากหลายรูปแบบจนถึงวันนี้ทำให้ผมคอยสอนลูกตลอด เราจะไม่ยอมแพ้ เราแค่ไม่โจมตีใคร

“ตอนแรกผมสงสัยว่าทำไมเขาถึงเป็นคนดี ตอนนี้ผมไม่สงสัยแล้ว” ชอบส่ายหน้าไปมาประกอบคำพูดที่ว่าไม่สงสัย เขาทำให้ผมหัวเราะเบาๆด้วยความเอ็นดู

“ทำไมล่ะ”

ผมหันไปเปิดเตาแก๊สและวางหม้อที่ใส่น้ำลงไปเพื่อรอให้น้ำเดือด  ผมเปิดไฟไว้แค่พอประมาณแล้วหันมาหั่นผักต่อให้เสร็จ ชอบมองอย่างสนอกสนใจเวลาเห็นผมทำอะไร แววตาเขาเป็นประกายสดใสต่างจากตอนที่เราเจอกันช่วงแรกๆมาก

“เพราะว่าคุณอาทำให้เขาเป็นคนดีครับ”

“พูดจาน่าฟังจังเลยนะ” ผมยื่นหน้าเข้าไปพูดใกล้ๆ เด็กตัวขาวหลบตาวูบ แก้มขาวแดงเรื่อเหมือนอายอีกแล้ว ความขี้อายกลายเป็นเสน่ห์ที่น่ารักของเขาไปแล้ว “ขอบคุณครับ”

“ครับ” 

ชอบพยักหน้าเบาๆรับคำขอบคุณ ผมลงมือทำอาหารต่อจนเสร็จ วันนี้เป็นสตูเพราะไม่กี่วันก่อนลูกชายบ่นอยากทาน ผมว่าชอบก็น่าจะทานได้ เพราะว่าผมทำรสชาติให้กลางๆ ไม่ได้รสจัดในทางใดทางหนึ่งเกินไป พอทุกอย่างเริ่มได้ที่ ผมก็ตักมาชิมรสชาติ เห็นว่าโอเคแล้วจึงปิดเตา

“เอาล่ะ เราไปอาบน้ำได้แล้วครับ ปลุกไทน์ด้วยนะ จะได้ลงมาทานข้าวกัน”

ชอบพยักหน้า เด็กตัวน้อยปีนลงจากเก้าอี้ด้วยท่าทางน่าเอ็นดู เก้าอี้ที่อยู่ตรงเคาเตอร์ดูจะทรงสูงเกินไปหน่อยสำหรับเขา มันไม่ใช่เก้าอี้ธรรมดาน่ะ ผมมองคนเด็กที่อยู่ในเสื้อผ้าหลวมโคร่งเดินหายขึ้นไปบนชั้นสอง รอยยิ้มต่างๆนาๆเลือนหายไปจากใบหน้าผมเมื่อชอบไม่อยู่

ผมรู้สึกได้ถึงความไม่ชอบมาพากลของความรู้สึกของผมที่มีต่อเด็กคนนั้น

ผ่านไปพักหนึ่ง เด็กๆทั้งสองคนก็วิ่งตามกันลงมาข้างล่าง ที่จริงลูกผมน่ะตัวดีเลย ชอบไม่วิ่งเท่าไหร่หรอก

“ไทน์ ถ้าตกบันไดฉันดุแกซ้ำจริงๆนะ” ผมบอกลูกชายที่กำลังนั่งลงบนเก้าอี้

“ไม่ตกหรอกน่าป๊า อย่าขี้บ่นสิ” ดูเอาแล้วกัน เถียงได้เถียงดี สิบขวบยังเถียงได้ขนาดนี้ โตกว่านี้จะเถียงได้ขนาดไหน

“ไม่อยากให้บ่นก็อย่าทำ เข้าใจที่ป๊าพูดไหม” ผมมองหน้าลูกชายด้วยสายตาประมาณว่าผมไม่ได้พูดเล่น เขาก็เลยพยักหน้ารับ

“โอเค ก็ได้ครับ”

“ดีมาก”

พอเข้าใจกันดีเสร็จเรียบร้อย ผมก็นั่งทานข้าวพร้อมกับเด็กๆนั่นแหละ ระหว่างทาน ชอบกับไทน์คุยกันเบาๆเรื่องการบ้านภาษาอังกฤษที่ยากแสนยาก 

ผมแอบได้ยินประโยคสนทนาของทั้งคู่ตลอด ที่ไม่พูดแทรกหรือออกความเห็นอะไรเพราะรู้ว่าการที่เด็กสองคนนั้นพูดกันเบาๆก็เพราะไม่อยากให้ผมได้ยินประโยคที่ว่า ไปลอกเพื่อนที่โรงเรียนก็ได้’ แน่ๆ 

ผมไม่ดุตอนนี้หรอก ไม่อยากให้บรรยากาศตอนเช้าแย่ลง ผมมีความเชื่อว่าถ้าเริ่มต้นวันใหม่ด้วยเรื่องไม่ดี วันนั้นทั้งวันก็จะมีแต่เรื่องไม่ดีเข้ามา

ไว้เย็นนี้ผมค่อยทำทีเป็นอยากสอนภาษาอังกฤษลูกแล้วกัน มันน่าจะเป็นวิธีการแก้ปัญหาที่ถูกกว่า การที่ผมดุลูกก็ไม่ได้เข้าใจมากขึ้น แถมคราวต่อไปคงแอบไปลอกแบบไม่ให้ผมรู้แน่ๆ เด็กๆน่ะ ยิ่งโตยิ่งมีความลับกับพ่อแม่มากขึ้นทุกที ผมก็เคยเป็นเด็กมาก่อน ผมรู้ดี

เสียงออดหน้าบ้านผมดังขึ้นเหมือนมีคนมาเยี่ยมเยือนเรา สาวใช้ในบ้านผมรีบเดินออกไปดูด้านนอก ผมชะเง้อมองไปที่หน้าต่างเพราะมั่นใจว่าไม่ได้นัดใครไว้ก่อนหน้านี้ นี่ยังเช้าเกินไปสำหรับการชวนใครมาที่บ้าน

“คุณดิน” ผู้หญิงที่เดินตามสาวใช้เข้ามาในบ้านและมาเจอผมที่โต๊ะทานข้าวไม่ใช่ใครที่ไหน คุณอ้อมนั่นเอง เธอส่งยิ้มหวานมาให้ 

ากคราวที่แล้วที่เจอกันซึ่งผมพาเธอไปทานข้าว ผมยังค้างคำตอบเธอเรื่องที่ว่าผมคิดยังไงกับเธอ ผมเลี่ยงที่จะตอบเพราะผมไม่อยากให้ความสัมพันธ์ก็เราแย่ลง การเป็นเพื่อนกันแบบนี้มันก็ดี ดูเหมือนคุณอ้อมคิดไม่ตรงกับผมเท่าไหร่ เดาได้จากการไม่ยอมแพ้ง่ายๆของเธอ

“สวัสดีครับ” ผมเดินเข้าไปต้อนรับเธอ เด็กๆทักทายสวัสดีคุณอ้อมโดยไม่ต้องให้ผมบอก ผมเห็นชอบมองตามคุณอ้อมอย่างเงียบๆ เจ้าตัวดูไม่ได้สนิทสนมหรือชื่นชอบคุณอ้อมมากมายเท่าไหร่ ครั้งก่อนที่คุณอ้อมอยู่ก็เงียบลงกว่าเดิม

“ทานอะไรกันอยู่คะเนี่ย”

“นิดๆหน่อยๆน่ะครับ อาหารเช้า ผมทำให้เด็กๆทาน คุณอ้อมทานด้วยกันสิครับ” ผมชวน

“ดีเลยค่ะ อ้อมกำลังหิวพอดี” เธอบอกด้วยท่าทางน่ารัก ผมยิ้มตอบ เราสี่คนทานข้าวด้วยกัน คุณอ้อมคอยชวนลูกชายผมคุยตลอด ทางด้านไทน์เองก็ไม่ได้ก้าวร้าวอะไร ถึงจะเคยพูดกับผมตรงๆว่าไม่เอาแม่ใหม่เด็ดขาดก็ตาม

 

มื้อเช้าผ่านไปเรียบร้อยแล้ว ผมขับรถไปส่งเด็กๆเองที่โรงเรียนโดยมีคุณอ้อมติดรถมาด้วย ผมกะว่าจะไปส่งเธอเพราะบ้านเธอก็อยู่แถวที่ทำงานผมพอดี 

ไทน์ยื่นหน้ามาหอมแก้มผม บอกสวัสดีเราทั้งคู่แล้วลงจากรถไป ชอบมองเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ผมมองเขาอย่างรู้ทันพร้อมกับอมยิ้มคล้ายจะล้อเลียนที่เขาเคยหอมแก้มผม เด็กขี้อายเลยรีบลงจากรถตามเพื่อนเขาไปติดๆ 

ผมรอจนเด็กๆเข้าโรงเรียนไปเรียบร้อยแล้วถึงได้ขับรถเลยไปบริษัทต่อ วันนี้ผมมีประชุมซะด้วย ผมไม่อยากไปสายกว่าคนอื่นๆในที่ประชุม ไม่อยากดูไม่ดีในสายตาลูกน้อง ผมบอกเสมอว่าผมให้ความสำคัญเรื่องเวลา ดังนั้นผมต้องไม่พังซะเอง กิริยาของชอบทำให้ผมเผลอขำออกมาเบาๆ

“คุณดินอารมณ์ดีจัง ขำอะไรหรอคะ” คุณอ้อมถาม

“เด็กขี้อายน่ะครับ น่ารักดี” 

“ดูคุณดินจะเอ็นดูเด็กคนนั้นเป็นพิเศษเลยนะคะ” เธอถาม ผมดูออกว่าเธอลอบมองสีหน้าของผมด้วย ผมว่านั่นก็เป็นคำถามที่ธรรมดานะ เธออาจจะแค่อยากรู้ ประมาณนั้น

“ก็เพื่อนสนิทลูกชายผมนี่ครับ จะเอ็นดูก็ไม่แปลก”

“ค่ะ อ้อมเข้าใจ” เธอตอบกลับผมอย่างนุ่มนวล คุณอ้อมไม่ใช่ผู้หญิงที่มีอะไรน่าปฏิเสธเลย ผมรู้ว่าเธอคิดยังไง ผมแค่ไม่รู้สึกอะไรกับเธอเลยจริงๆ “คุณดินคะ”

“ครับ”

“พอดีว่าอ้อมกับเพื่อนๆมีทริปสังสรรค์กันนิดหน่อยสุดสัปดาห์หน้า เป็นบ้านพักตากอากาศบรรยากาศดีมากเลยค่ะ ถ้าคุณดินสนใจจะไปด้วยกันก็ได้นะคะ พาไทน์ไปด้วยก็ได้ค่ะ” 

ผมเหลือบมองเธอเล็กน้อย กลุ่มเพื่อนของเราเป็นกลุ่มเพื่อนกลุ่มเดียวกัน การจะไปเที่ยวก็คงไม่ได้ทำให้รู้สึกเก้อเขินหรือแตกต่าง ผมก็แค่ไม่อยากสร้างความหวังให้เธอมากเกินไป

“ดูเหมือนช่วงนั้นผมไม่ค่อยสะดวกน่ะครับ”

“งั้นหรอคะ” เธอดูจะผิดหวัง ถึงแม้จะเก็บสีหน้าเป็นอย่างดีก็ตาม

“ขอโทษจริงๆด้วยนะครับที่ไม่สะดวก”

“ไม่เป็นไรค่ะ ไว้โอกาสหน้านะคะ” 

เธอบอกเสียงใส ผมยิ้มรับ ไม่ได้รับปากอะไร คุณอ้อมคงจะไม่ละความพยายามง่ายๆ ผมไม่ได้อยากอยู่คนเดียวไปตลอด ผมแค่ยังไม่เจอคนที่ผมพร้อมจะยกความรู้สึกให้อีกครั้ง 

ถ้าช่วงนี้จะมีใครให้คิดถึงเป็นพิเศษนอกจากลูกชาย คงไม่พ้นเพื่อนสนิทลูกเอง เด็กสิบขวบ แค่คิดผมก็รู้สึกหนักใจเอามากๆ หวังว่ามันจะเป็นแค่ความรู้สึกประหลาดที่ผ่านมาแค่ชั่วคราวและผ่านไป

 

CHOB PART

“เป็นอะไรอ่ะชอบ วันนี้ไม่ค่อยพูดเลย” เก็ท’ เพื่อนคนหนึ่งในห้องที่ยอมคุยกับผมนอกจากไทน์เอ่ยถามตอนที่ผมกำลังลอกการบ้านภาษาอังกฤษของเขาอยู่ในห้องสมุด 

ไทน์ทำเสร็จแล้ว เขาก็เลยไปเตะบอลกับเพื่อนอีกกลุ่ม เขาไม่ได้ทิ้งผม เขาแค่เห็นผมมีเก็ทแล้ว ก็เลยปล่อยให้เก็ทอยู่เป็นเพื่อนผมแทนเขา

“เราแค่ไม่รู้จะพูดอะไร” 

ผมพึมพำตอบ ผมกลายเป็นคนไม่ค่อยพูดนับจากเสียพ่อกับแม่ไป ยิ่งได้เห็นคุณอา (ผมหมายถึงพ่อของไทน์) สนิทสนมกับคุณน้าอ้อมเป็นพิเศษในวันนี้ มันทำให้ผมรู้สึกไม่ค่อยดี 

ผมไม่เคยเข้าใจความรู้สึกนั้นเลยว่าทำไม ผมแค่ชอบคุณอามากๆ เขาดีกับผม เขาเหมือนที่พึ่งยิ่งกว่าคุณป้าที่คอยดูแลผมแทนพ่อกับแม่ที่เสียไปตอนนี้ซะอีก คุณป้าไม่เคยใส่ใจผมเลย ไม่เคยสนใจด้วยซ้ำ บางครั้งยังพูดลอยๆว่าถ้าผมตายไป ชีวิตคุณป้าก็ดีกว่านี้

“มีอะไรก็เล่าได้นี่” เก็ทบอก เขามองมาเหมือนเต็มใจรับฟัง

“เก็ทจะฟังที่เราพูดหรอ”

“ฟังสิ เราเป็นเพื่อนกัน” เก็ทยิ้มกว้าง

“เวลาที่เราไม่พอใจเวลาคนอื่นมายุ่งกับคนที่เรารู้สึกชอบมากๆ มันแปลว่าอะไรหรอ” ผมถามเก็ทด้วยความอยากรู้ เก็ทเอียงคอนึก

“เคยได้ยินพวกผู้ใหญ่พูดกัน ฉันก็ไม่แน่ใจ อย่างเวลาที่แม่ฉันโกรธที่พ่อมองผู้หญิงคนอื่น พ่อก็จะบอกฉันว่าแม่กำลัง หึง’ ล่ะ”

“หึงหรอ” ผมกระพริบตามองเก็ทอย่างประหลาดใจ

“ใช่ แล้วที่เราหึง ก็เพราะว่าเราอยากเป็นคนๆเดียว ที่ได้ยุ่งกับคนๆนั้นไงล่ะ” 

“งั้นหรอ” ประโยคนี้เหมือนผมพูดกับตัวเองมากกว่า ถึงเก็ทจะอธิบาย ผมก็ยังไม่เข้าใจและรู้สึกอึดอัดอยู่ดี

“นายชอบใครหรอ” เก็ทพยายามถามผม

“เปล่า ฉันแค่สมมติ” ผมไม่ยอมบอก

“ชอบไทน์หรอ” เก็ทไม่ยอมแพ้ง่ายๆ

“บ้า” ผมส่ายหน้าไปมาแล้วลอกการบ้านต่อ เก็ทหัวเราะ

“แต่ฉันชอบนายมากๆเลยนะ” เก็ททำมือให้รู้ว่ามากๆของเขามันแค่ไหน คำพูดของเก็ททำให้ผมเผลอยิ้มบางๆออกมา

“ขอบใจ นายก็เป็นเพื่อนที่ดีสุดๆของฉันเลย” เก็ทมุ่ยหน้าหน่อยๆเหมือนจะงอนแล้วปล่อยให้ผมลอกการบ้านของเขาต่อ ผมพยายามดึงความสนใจมาที่การบ้าน รีบทำให้เสร็จๆ หากยิ่งคิดเรื่องอื่นก็จะยิ่งเสร็จช้า ต้องส่งก่อนเข้าแถวด้วยสิ ผมไม่อยากโดนคุณครูตีหรอก

 

HASSADIN PART

หนึ่งเดือนผ่านไป

ตอนนี้ลูกของผมอยู่ในช่วงปิดเทอม เจ้าตัวขอไปนอนบ้านคุณย่าตามที่สัญญากับแม่ผมไว้ ผมไม่ว่าอะไรแล้วยอมขับรถพาไปส่ง ไทน์น่าจะไปอยู่กับแม่ผมประมาณสองอาทิตย์ตามที่ผมกับแม่ผมคุยกัน ผมไม่ได้สนิทกับแม่ของผมมาก ผมรักท่านเสมอในฐานะแม่ เราแค่ไม่เคยเปิดใจกันเหมือนแม่ลูกคู่อื่น สิ่งเดียวที่ชัดเจนคือไทน์สนิทกับคุณแม่ของผม คุณแม่เองก็เหมือนกัน

มันก็เหงาเหมือนกันที่ลูกจะไม่อยู่บ้าน ปกติผมอยู่กันสองคนทุกวัน ผมรับปากไปแล้วตอนพาเขาไปบ้านคุณแม่คราวก่อนเลยไม่อยากจะผิดคำพูดกับลูกน่ะ

การที่ผมอยู่คนเดียวทำให้คุณอ้อมมาหาผมบ่อยขึ้น ผมก็ไม่ได้ปฏิเสธหรือขอให้เธออย่ามาบ่อยๆ ผมยังคงรักษาระดับความสัมพันธ์แบบไม่คืบหน้าไม่ถอยหลังต่อไป มันเป็นนิสัยของผมไปแล้ว ผมจะไม่พูดหรอกว่าผมเรื่องของผมกับเธอไม่มีวันเด็ดขาดอะไรอย่างงั้น ถ้าผมหยุดอยู่กับที่ไปอย่างงี้ วันหนึ่งเธอจะเข้าใจผมเอง

นอกจากคุณอ้อมแล้ว ผมไม่ได้เตรียมใจเผื่อแขกที่ไม่ได้รับเชิญคนอื่นๆ ดังนั้น ผมแปลกใจมากๆตอนที่คุณป้าของชอบอย่างทับทิมแวะมาทักทายผมถึงบ้าน ไม่ได้มาคนเดียว เธอจูงชอบมาด้วย ผมเชิญทั้งคู่เข้ามาในบ้านก่อนและให้รอที่ห้องรับแขก พอสั่งให้สาวใช้ในบ้านเตรียมน้ำมาต้อนรับเสร็จ ผมเลยเข้าไปพูดคุยกับพวกเขา

“คุณมาถึงที่นี่มีอะไรหรอ” ท่าทีที่ทับทิมมีต่อผมเปลี่ยนไปนับจากที่เธอเจอราล์ฟ ผมดูออกเลยแหละ ถึงเธอจะพยายามประจบประแจงผม ผมก็ไม่ลืมความรู้สึกต่อต้านที่มีให้เธอ ไม่ลืมในสิ่งที่เธอทำกับชอบง่ายๆ

“พอดีฉันจะไปธุระที่ฮ่องกงน่ะค่ะ” เธอส่งสายตามีความหมายมาให้ผม ผมรู้ทันทีว่าธุระของเธอคือบ่อนคาสิโน

“ครับ แล้วยังไงเอ่ย” ผมถามต่อไป

“ฉันจะไม่อยู่บ้านสองอาทิตย์ จะไม่มีคนดูแลชอบน่ะค่ะ เลยอยากจะฝากหลานไว้กับคุณ ไว้ฉันกลับมาแล้วฉันจะมารับชอบไปเอง” 

“นึกยังไงจะมาฝากหลานไว้กับผมล่ะ” ผมไม่รู้จุดประสงค์ของทับทิม ไม่รู้ว่าเธอกำลังคิดอะไรอยู่ เธออาจจะไม่ฉลาดนัก นั่นไม่ได้หมายความว่าเธอจะไร้ซึ่งแผนการอะไรเลย เธออาจจะมีแพลนในใจอยู่แล้วว่าเธอจะทำอะไร

“หลานฉันไว้ใจคุณน่ะสิ” เธออมยิ้มแล้วหันไปมองเด็กที่นั่งก้มหน้าอยู่ข้างๆ

ไม่ว่าจะคิดยังไง ผมก็ไม่ไว้ใจผู้หญิงคนนี้เลย เอาเถอะ ผมรู้ว่าชอบไม่ใช่เด็กไม่มีหัวนอนปลายเท้าที่ไหน ผมรู้จักเขาในระดับหนึ่ง เขาไม่ใช่เด็กนิสัยแย่ มันอาจจะดูเหมือนการฝากปลาย่างไว้กับแมวไปหน่อย ผมควรกลัวตัวเองจะทำอะไรไม่เหมาะสมมากกว่าจะกลัวชอบจะเป็นปัญหา

“งั้นก็ได้ครับ เพื่อนสนิทลูกชายก็ไม่ใช่คนอื่นคนไกลหรอก ให้น้องอยู่ที่นี่ก็ได้” ผมตัดสินใจในที่สุด

“ขอบคุณคุณดินจริงๆเลยนะคะที่เป็นธุระเรื่องสำคัญให้หลายๆเรื่อง” เธอส่งสายตามีความนัยอีกครั้ง ก็เรื่องคาสิโนนั่นแหละ ผมยอมช่วยเพราะผมเล่นตุกติกไว้นิดหน่อย ผู้หญิงคนนี้จะต้องหลุดออกจากผู้จัดการมรดกเพราะผม มันเป็นสิ่งที่ผมคิดเอาไว้โดยใช้จุดอ่อนที่ราล์ฟรู้มา หากเธอรู้ เธอคงโกรธผมจนอกแตกตายแน่ๆ

“ไม่เป็นไรครับ ยินดี” ผมยิ้มนิดๆ

“งั้นก็ฝากชอบด้วยนะคะ” เธอยืนขึ้นเต็มความสูง รั้งตัวชอบให้ยืนขึ้นและดันเด็กเข้ามาหาผม ผมลุกขึ้นพอดีเลยยื่นมือไปรับร่างเล็กๆไว้ทัน แก้มขาวขึ้นสีก่ำเมื่อผมยืนโอบไหล่เล็กไว้กลายๆ ชอบสวัสดีคุณป้าของเขา เธอรับไหว้ บอกลาผมแล้วออกจากบ้านไป ผมให้สาวใช้เดินไปส่งเธอที่รั้ว

“ไทน์อยู่ไหนหรอครับ” เด็กตัวเล็กเริ่มประโยคสนทนาเมื่อที่นี่มีแค่ผมกับเขาอยู่แค่สองคน

“ไทน์ไม่อยู่ครับ ไปค้างบ้านคุณย่า” ผมบอก ชอบมีสีหน้าที่ดูเหมือนคาดไม่ถึงกับสิ่งที่ได้ฟัง

“งั้นผมอยู่กับคุณอาหรอครับ”

“ใช่ครับ ไทน์จะกลับอีกทีก็ตอนที่ป้าของชอบมารับชอบนั่นแหละ” ผมพยายามทำตัวสบายๆ ไม่อยากให้เขาเกร็งอะไรมาก “หิวไหม ทานอะไรมาหรือยัง”

“ยังครับ คุณป้าบอกว่ามาทานที่นี่ จะได้ไม่เปลือง” ประโยคหลังๆชอบพูดเบาๆ ผมรู้สึกหงุดหงิดทับทิมอีกครั้ง เด็กตัวแค่นี้จะกินมากแค่ไหนกัน ทุกทีก็ทานแค่แมวดมคงเพราะทานข้าวที่บ้านแล้วโดนพูดจาแบบนี้ใส่ตลอดล่ะสิ

“วันนี้อาว่าง ไปหาอะไรทานข้างนอกกันดีกว่า” ผมหยิบกุญแจรถที่วางอยู่ใกล้มือ “อยากทานอะไร อยากไปที่ไหนบอกอา เดี๋ยวอาพาไป”

“จริงหรอครับ” สายตาของชอบดูดีใจ นี่คงไม่ได้ไปเที่ยวไหนเลยนอกจากไปโรงเรียน

“จริงสิ อาไม่โกหกหรอก” ผมยื่นมือไปตรงหน้าให้มือเล็กๆยกขึ้นมาจับไว้ ชอบลังเลนิดหน่อย ผ่านไปครู่หนึ่งก็ยอมวางมือลงบนมือของผม

“ขอบคุณครับ”

“ตกลงอย่างกินอะไรครับ?” ผมถามตอนที่จูงเขาออกไปหน้าบ้าน

“อยากกินสเต็กครับ” ชอบยิ้ม เป็นรอยยิ้มที่เต็มยิ้มที่สุดเท่าที่ผมเคยเห็น ผมไม่ค่อยเห็นเขายิ้มขนาดนี้เท่าไหร่

“งั้นไปทานสเต็กกัน”

บทผมจะตามใจใคร ผมตามใจได้ทุกอย่างนั่นแหละ

 

ผมพาชอบมาทานสเต็กที่ร้านอาหารฝรั่งที่เคยพาลูกชายมาทานแล้วครั้งหนึ่ง ไทน์ดูชอบร้านนี้มาก ผมก็เดาเอาว่าชอบก็น่าจะชอบอะไรแบบนี้เหมือนกัน และผลก็เป็นอย่างที่ผมคิด เจ้าตัวดูชื่นชอบ

“อร่อยไหมครับ” ผมถาม

“อร่อยครับ” 

ชอบเป็นเด็กมีมารยาทมากๆ ผมดูจากการใช้ชีวิตของเขา การกินการอยู่ ทุกอย่างสื่อให้เห็นว่าเขาได้รับการอบรบเลี้ยงดูมาอย่างดี อากัปกิริยาชวนมอง น่าชื่นชม 

“ไว้วันหลังอาจะพามาทานใหม่นะ” ผมบอกยิ้มๆ

“ครับ” ชอบพยักหน้า ผมกับเขานั่งอยู่ในร้านนั้นพักใหญ่ ทานของคาวและต่อด้วยของหวาน เราพูดคุยกันอย่างเป็นธรรมชาติมากขึ้น ชอบไม่ค่อยเกร็งที่อยู่กับผมเท่ากับคราวก่อนที่เขาเคยเป็น 

“ผมถามอะไรอาหน่อยได้ไหมครับ” เด็กน้อยพูดขึ้นระหว่างกินไอศกรีม 

“อะไรล่ะครับ ถามมาสิ” ผมมองเขาด้วยสายตาที่ค่อนข้างอ่อนโยน หัวเราะเบาๆที่เห็นเขาสูดลมหายใจเข้าไปลึกๆเหมือนรวบรวมความกล้า 

“น้าอ้อมเขาเป็นแฟนของคุณอาหรอครับ” 

ผมแปลกใจนิดหน่อยที่ชอบถามเรื่องนี้

“ทำไมเราถึงถามเรื่องนี้ล่ะครับ” 

เด็กๆมักไม่ค่อยสนใจเรื่องผู้ใหญ่เท่าไหร่ไม่ใช่หรอ ไทน์ยังไม่ค่อยจะถามอะไรเกี่ยวกับคุณอ้อมมาก ผมเดาว่าลูกชายผมอาจจะแค่เห็นผมสนิทกับคุณอ้อม เลยเตือนไว้ก่อน เพราะไม่อยากให้ความสัมพันธ์ของเราเกินเลยจนผมเอาคุณอ้อมมาแทนแม่ของเขา ผมก็รับปากรู้ เพราะรู้อยู่แก่ใจว่าไม่ได้คิดอะไรกับเธอ 

“ผะ ผมแค่อยากรู้ครับ แต่ถ้าไม่ได้ก็…” ชอบก้มหน้าลงเหมือนเขาทำอะไรผิด ผมจึงรีบพูดแทรกก่อนที่เขาจะพูดจบด้วยซ้ำ 

“ไม่ๆ อาไม่ได้จะดุอะไร อาแค่แปลกใจเฉยๆ ถามได้ อาตอบได้อยู่แล้ว ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร” 

“ครับ” ชอบพยักหน้านิดหน่อย

“อาไม่ได้เป็นแฟนกับน้าอ้อมครับ อากับเธอเป็นแค่เพื่อนกัน” ผมคอยสังเกตสีหน้าของชอบตอนที่ผมพูดจบ เห็นเขาแสดงอาการโล่งใจ 

โล่งใจงั้นหรอ? ผมเริ่มจะสงสัยแล้วนะ ว่าเด็กน้อยตรงหน้าผมกำลังคิดอะไรอยู่ หรือคิดไปไกลแค่ไหนแล้ว?














[LOADING...150 PER.]

แท็ค #ป๊าดินกินเด็ก


ภาคต่อนิยายเรื่องนี้มีอีกสองเรื่องน๊า
สายฮาหมดเลยค่ะ 5555
--------------------
เรื่องแรก 
 #พี่มี (แฟน) เด็ก
ฟ้าใหญ่ X อีนังพี่อาร์ค 
ใครอยากสะใจเห็นคนกลัวผัว กดที่รูป
V




เรื่องที่สอง มีความหื่น ฮา น่ารัก 
และกลัวเมียเด็กสุดพลังค่ะ [เฮียไทน์ X ตันหยง]
คลิ๊กที่รูป

V

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 61 ครั้ง

686 ความคิดเห็น

  1. #21663 พญานก T^T (@Khaofang_17) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 เมษายน 2561 / 22:42
    งุ๊ยยย น้องน่าร้ากกกกก
    #21663
    0
  2. #21334 tbuykeid37 (@tbuykeid37) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 มกราคม 2561 / 10:26
    ชอบน้องชอบอ่ะ
    #21334
    0
  3. #18785 Thitaphorn Tiemnara (@thitanana) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2560 / 23:05
    น้องชอบบบบ~~~~ ของพี่ๆๆๆๆๆ
    #18785
    0
  4. #15415 hwalhwal (@inspirit-yeol) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2560 / 16:37
    น้องเก็ทน่ารักกกกกกกกกก ชอบแบบไหนล่ะเรา
    #15415
    0
  5. #13184 exolbenben (@exolbenben) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 15:53
    ฮื่อออออน้องชอบบบบบ
    #13184
    0
  6. #12940 ikonyg (@ikonyg) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 20:19
    ตามอารมณ์คุณไม่ถูกว่าจะแทนคัวเองว่าป๊าหรือฉันกับลูกชายดี 5555
    #12940
    0
  7. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  8. #12695 Asuno (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2560 / 11:29
    งื้อ หลงชอบเหมือนกันแฮะ
    #12695
    0
  9. #12604 papapipa. (@Thanutcha) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2560 / 19:54
    คุณอาของเทียนก็พล็อตประมาณนี้เลยนะคะ มีคนคิดเหมือนกันด้วย
    #12604
    0
  10. #11299 Nuna2546 (@Nuna2546) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2560 / 09:54
    เนื้อเรื่องคล้ายเรื่องคุณอาของเทียนเลยค่ะ
    #11299
    0
  11. วันที่ 8 ตุลาคม 2560 / 22:25
    อยากให้ชอบโตไวๆ อาดินจะได้พ้นคุกสักที55555
    #11067
    0
  12. #10952 Chichi_mook (@Chichi_mook) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2560 / 15:03
    อยากให้น้องโตแล้ววววงง
    #10952
    0
  13. #10328 bwp_k (@bwp_k) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2560 / 10:29
    อ้อยมากอ่ะดิน
    #10328
    0
  14. #8686 tarn_teuky (@tarn_teuky) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 กันยายน 2560 / 22:04
    ป๊าคินทำเด็กหลงใหญ่แล้ว
    #8686
    0
  15. #8468 gaia05 (@giai05) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2560 / 20:01
    เอ็นดูน้องชอบมากค่าาาาาาาาาาา เด็กอะไรน่ารักจังลูก โตเร็วๆนะลูก สงสารคนแก่เขา 555555555
    #8468
    0
  16. #7310 exokrisyeol (@krisyeol-14521) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2560 / 20:03
    โอ๊ยยยยย ป๊าหัสคะๆ #สายเปย์ ยกให้ป๊าไปเร้ยย เอาไปๆ 5555555 หนูเก็ทคือน่ารักมากกก มีความป๊อปปปี้เลิฟห โซคิ้วท์โว้ยยย >////< WRITER FIGHTING นะค้าาา
    #7310
    0
  17. #7292 JJwhy (@JJwhy) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2560 / 14:00
    มีบ้านเปย์บ้าน มีรถเปย์รถ มีเท่าไหร่เทหมดหน้าตักไปเลยจ้าาา
    #7292
    0
  18. #6572 PPPPPPPPPPPPPPPPP (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2560 / 01:22
    โล่งใจหรอลูก ? เอ็นดูจัง ^^
    #6572
    0
  19. #6569 CCINTmp (@CCINTmp) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2560 / 01:06
    โล่งใจหรอลูก อายังโสด
    โตไวๆ อารออยู่ นะคับ ????????
    ชอบยังละอ่อนน้อยอยู่แสดงสีหน่า อารู้หมดเลย เสียเปรียบอ่ะ
    #6569
    0
  20. #6568 Yunau (@Yunau) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2560 / 00:43
    น่าจะคิดไกลพอๆ กับป๊าละมั้งแต่เด็กยังไม่ประสาเท่านั้นเอง ป๊าต้องหักห้ามใจไว้เยอะๆ นะ
    #6568
    0
  21. #6564 ZIMKUNG (@ZIMKJANG) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2560 / 23:33
    น้องชอบโตเร็วๆน้าาาา
    #6564
    0
  22. #6563 Tain_LSM (@mon35) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2560 / 23:32
    เอาแล่วๆๆๆๆๆๆ งว้อออออ
    #6563
    0
  23. #6559 dokao (@dokao) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2560 / 22:45
    ป๋าจัยเยนๆนะค่ะ
    #6559
    0
  24. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  25. #6544 LABERIN (@OTAkuuu) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2560 / 20:20
    ชอบน่ารักมากกก
    #6544
    0
เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น